Category: Novels

Camera Obscura

De schaduwen en schimmen van Nadenken, Herinnering en Verbeelding vallen in de ziel als in eene Camera Obscura, en sommige zoo treffend en aardig dat men last gevoelt ze na te teekenen en, met ze wat bij te werken, op te kleuren, en te groepeeren, er kleine schilderijen van te...

Chapters

7. Chapter 7

Men speelde voort en, na al de wederwaardigheden die hij had doorgestaan, werd mijn vriend _Pieter_ weder vrij kalm, waartoe vooral machtig medewerkte dat hij een paar malen acq...

37. Chapter 37

Ik zal niet beginnen met te zeggen dat _Sijtje_ het mooiste was van al de Schoorlsche meisjes; want zulk een uitdrukking zegt soms niets, soms te veel, en is in alle gevallen af...

2. Chapter 2

De Hollandsche jongen is grof: fiksche knieën, fiksche knokkels. Hij is blank van vel, en kleurig van bloed. Zijn oogopslag is vrij; bij 't brutale af. Liefst draagt hij zijn oo...

26. Chapter 26

Het is December; zijn hout moet gehakt, en hij gaat rond met zijn opzichter, om te zeggen welke opgaande boomen aan de beurt liggen en welk hakhout het kapjaar heeft bereikt. Oo...

3. Chapter 3

Maar daar is toch ook wel een moreele taxatie die, zoo zij de kinderen niet dadelijk grieft, hun althans menig genoegen onthoudt. Zij ontstaat uit de omstandigheid, dat een mens...

6. Chapter 6

De ontvangst was recht hartelijk, en de goede menschen die mij nog nooit in mijn leven gezien hadden, schenen zeer verheugd dat genoegen te smaken, ofschoon gemeld genoegen bij...

33. Chapter 33

Maar nu schijnen alle dingen weer op den ouden voet te zijn en, indien het al waarschijnlijk is dat wij een uitstap hebben gemaakt, het is zeker dat wij weer zijn teruggebracht,...

19. Chapter 19

_Henriette_ werd vuurrood op deze uitspraak. Welke gevolgtrekkingen kon de charmante heer _Van der Hoogen_ niet uit zulk een bekentenis opmaken! Maar de charmante heer _Van der...

16. Chapter 16

Maar langzamerhand kwam er licht in dien baaierd, en hij ordende zich van lieverlede. De behoefte om vertellingen te doen, ervaringen op te biechten, ondervindingen op te vijzel...

23. Chapter 23

"O, dat maakt haar tegenwoordig zoo ongelukkig," voegde _Saartje_ er bij, met een traan in de mooie oogen, "en dan verwijt zij zich weer dat hare gedachten een oogenblik aan iem...

8. Chapter 8

Ik ging naar mijn oom en wist dien te bewegen naar de Regenten te gaan. De president liet den Vader bij zich komen, en daarna den vader rondgaan bij de andere Regenten, om ze to...

38. Chapter 38

"Je zelt haast gedaan hebben, schippertje!" zei een juffrouw in de roef, onder haar bril uitkijkende, tot onzen _Rietheuvel_, nadat zij vruchtelooze pogingen had in 't werk gest...

14. Chapter 14

De heer _Bruis_ wandelde op. De singel bracht hem een weinig tot zichzelven, want er stonden aan weerszijden hooge boomen; maar die zaligheid was spoedig uit, vermits de stad, i...

22. Chapter 22

De hoornist blies zijn wangen op, zijn oogen uit, en zijn hoorn vol, tot algemeene verrukking der aanwezigen die van een hoorn hielden, ofschoon er verscheidene waren die met ee...

39. Chapter 39

Een groot kwartier daarna: de paarden zijn aan de ruif, en _Gerrit_ krijgt, met opgeslagen mouwen en op de midden aangevatte tang, een kooltjen uit den keukenhaard om zijn kort...

13. Chapter 13

Inderdaad, mijn waarde! gij moet het leven eenvoudig nemen; 't zou u beter staan en het leven zou u beter bevallen. Daar hebt gij nu de Rotterdamsche kermis--zij is mogelijk wat...

15. Chapter 15

"Hoor reis," vervolgde de stem, "geen kuren! Ik weet heel wel dat je daar zit, maar ik durf daar niet komen; hier staat je stoeltje nog van laatst, en hier kan niemand me zien."...

36. Chapter 36

Herinnert gij u den weelderigen zomeravond, dien gij zoo zeer genoot? De dag was drukkend geweest en benauwd. De zon, krachtig tot het laatst toe, was ondergegaan te midden van...

24. Chapter 24

"Je moet me eerst wat laten besterven," zei _Van der Hoogen_ geeuwende en een ei slurpende; "het is gisteren wat laat geworden op de sociëteit, en mijn keel is wat rauw van den...

17. Chapter 17

Twee jaren later kwam de familie _Kegge_ zelve in Nederland, en zette zich (zooals ik later vernam, schatrijk) in de stad R. neder. Ik kreeg hier het eerst kennis van, door een...

4. Chapter 4

Het opgemelde plan was met groote opgewondenheid en wederzijdsche goedkeuring gemaakt. Het was als of onze zielen er in samensmolten. Ik beloofde mijnen medischen student; wiens...

21. Chapter 21

Ik vond de familie _Kegge_ reeds bijna aan het souper. _Van der Hoogen_ deelde er in, en maakte op walgelijke wijze het hof aan _Henriette_, die al de aantrekkings- en afstootin...

18. Chapter 18

Ik beschrijf u het diné niet, met al zijn opscherpende tomaat- en andere sausen, cayenne, soya, kruiderazijn, atjarbamboe, engelsche pickles en wat dies meer zij; noch zal het w...

32. Chapter 32

Ik weet niet of de te dezer gelegenheid voor 't eerst aan 't licht gebrachte opstellen beter of slechter dan de andere zijn. Maar het zou mij verwonderen, daar alle te zamen de...

20. Chapter 20

"Vergulden!" riep de vader uit, geheel verrukking dat de zaak zoo geheel ten genoegen van de dochter geschikt was, "wel, ik kan je zeggen dat _ik_ het nog met pleizier doen zou....

29. Chapter 29

"Gunst, weetje dàt niet?" ging de tante voort; "het is een bedankje voor den prijs. Ik ging altijd met mevrouw _Witse_ mee, als het prijsuitdeeling was; maar het heette dan eige...

28. Chapter 28

De candidaat tracteerde daarop zijn tafel op wijn; en na den eten kwam er een droski voor, en reed de candidaat met den vriend en nog een vriend naar den Deyl (het was in Februa...

5. Chapter 5

Er kwam muziek. Drie dames met lange reticules en opmerkelijk door roode linten op de muts, oranje tissu's om den hals en voorschooten met diepe zakken met schuifjes. Eene breed...

10. Chapter 10

Nu was er zeker geen menschennaam in de vijf werelddeelen, die in staat was aan mejuffrouw _Debora Stastok_, en in 't algemeen aan alle teederhartige moeders in geheel D., een g...

27. Chapter 27

"Nou kaik, je bent best onderricht ook, hoor! En ze had 'er zinnen wel op 'em steld ook, zei ik maar zeggen; maar ik en 't waif hadden gien erge zinnighaid in de borst, en deero...

35. Chapter 35

Zijn eigen onafgebroken aandacht wekt zelfs niemands opmerkzaamheid op.--"En daar moesten zij dan die lijst nog om beschadigen!" zucht hij--"die lijst van twaalf gulden tien!" W...

34. Chapter 34

Maar wilt gij weten, wat _ik_ bespottelijk, wat _ik_ ergerlijk vind? Het zijn uwe wapenborden, uwe grafnaalden, uwe eerzuilen in de kerk; uwe lofverzen op stof en assche, onder...

40. Chapter 40

"Gisteren avend," zegt _Piet_, een opschietende knaap, de oudste van _Krelis_-oom, die met een wensch in de oogen beurtelings den jager en de weitasch en het geweer heeft aangek...

12. Chapter 12

De Slapers staan bij mij op den laagsten, den minst schuldigen trap van overlast. Hunne onaangenaamheid is voor drie vierden negatief. Maar, ziet ge, zij snorken somtijds;--en h...

30. Chapter 30

_Gerrit_ kon zijne oogen niet van haar afhouden. Hoe schoon was zij van nabij gezien! Hoe weelderig waren hare vormen; hoe doorschijnend haar blanke hals; hoe zuiver de omtrekke...

31. Chapter 31

De speeltafeltjes werden gezet en er vormden zich drie partijtjes. Mevrouw _Stork_ verklaarde zich een hartstochtelijk liefhebster van omberen, "een charmant mooi spel"; mijnhee...

41. Chapter 41

Maar de grootste drukte is op het Waagplein, waar de kleine gele kazen bij duizende ponden op uitgespreide en met het naamcijfer der eigenaars gemerkte zeilen nederliggen.--Al w...

25. Chapter 25

"Dat ziet op mij," zeide ik, het woord opnemende. "De heer _Van der Hoogen_ anticipeert op zijn vonnis; ik ben nu wel genoodzaakt te zeggen wat ik denk. De heer _Van der Hoogen_...

9. Chapter 9

Toen zij zoover gekomen was, hield mevrouw _Dorbeen_ haar zakdoek voor den mond en had een hevigen aanval van hoesten. Zij begon op nieuw en geheel in denzelfden toon, maar ande...

1. Chapter 1

De schaduwen en schimmen van Nadenken, Herinnering en Verbeelding vallen in de ziel als in eene Camera Obscura, en sommige zoo treffend en aardig dat men last gevoelt ze na te t...

11. Chapter 11

_Pieter_ was kopje-onder geweest en tot het midden doornat. Hij zag er hartverscheurend uit; zijn druipend haar, zijn bleek en verwilderd gezicht, zijn zwarte, beslijkte handen!...

42. Chapter 42

Dit is met het Kompas, met het Buskruit, met de Drukkunst, de Gasverlichting, en ook met het gebruik van den Stoom als beweegkracht geschied. Menigmalen gaat het zooals het hier...