Overbetuwsche novellen

Werm was ’t, smoor werm; en op ’t land, woar ’t gemêjde gres, hier wier geherkt en gestreujd, en gunder wier geopperd of opgeloajen, zoagen de mansluu en derns d’r uut as olieko...

„Dat ie zoo slecht leit weet iedereen, en eergiesteroavond, da’k oan den diek stond te kieken, kwiem de dokter veurbij. Hoe geet ’t met Ploegers? zei ’k. Straf genoeg, zeidie, e...

’t Heufd van voader schudde nog wel, moar hie zee toch: „Peter! Peter!” En Hanneke liep op de têjen noar de deur, en smuuspelde: „Peter.” En toen—toen kwam ’r een de keukenkamer...

Arg, heel arg was ’t gewêst, moar nou—nou was ’t as room en heuning. Tegen zessen was de locht oan ’t smerren gegoan; donderkoppen van moord en geweld; wolken as inkt. Van halfz...

„Uit de Haarlemmer van den 6den dezer heef ik gezien dat uwees krek heitte as ikke en dat Uwee Lord naar Parijs goeng. Daar zij ik over doende den heelen tijd, went ik heef bezo...

De vriendelijke September-morgenzon blonk lachend over weiden en akkers; de hooge bergen vol koorn schitterden in haar liefelijk licht, en ’t rundvee, kalm en vreedzaam, loeide...

De tijd was gekomen: „Nee, nee voader, dat mot, dat kan niet,” roept Luutje: „gunds ien dat boek, ien grootmoeders biebel dóar steet te lêzen: De ersten zullen de letsten, en de...

„Hê!” had de jongen gezegd: „’t peerd zoo bezweit zonder dek te loaten! Wacht, achter den barg zal ’t minder trekken,” en dóar was ie bij Reuske gebleven, Reuske, die wel een bi...

Rechts, dóar hei’j’t!—Tal van boeren en boerinnen, jong en oud, Griffermierd en Rooms, veul ’r van ien’t spiksplinternei, allemoal ien’t kastentuug, ze loopen en hokselen deur m...

„Um mien te plukken, doar loeren ze op,” spreekt Sander haastig: „’k Zeg ou veur de honderdste keer da’k ’r niks af wil heuren. Franske ien huus nemen! ’k Zou de schulden van Ho...

Binnen de keukenkoamer van de hoeve De Lagekamp, doar leit ’en ouwe mins ien de bedstêj; doar leit de man die krek acht moand gelêje, zien trouwe Mieke—de moeder van zien kiende...

De jongen is erg rood geworden. De dunne lippen van Hannes zijn geheel onzichtbaar, en terwijl hij zijn broeder vertrouwelijk op den schouder klopt, zegt hij heel vriendelijk, o...

„’t Weer is toch zwoar.... Riekske!.... En voader zei Liefde!—Nee, nou of nooit! Krek dit weer mot ’et wêzen. Toe dan! Toe!!” De aarzeling is voorbij. Reeds heeft hij het uiters...

’t Jungske zeit niks, dat kan ie nog niet, moar, as ie ’t kos, dan zou ie krek zeggen wat moederke zeit: „Dóár, dóár steet ie, en—’t is ’en beste! ’en goeje! Warkzoam altied; fl...

„Gij hiet.... Koatje....?” vischt de jongen, en terwijl hij dat zegt, ziet hij meteen dat de kleeren van het meisje door den gutsenden schuinvallenden regen ter rechterzijde geh...

Nog vóór dat Geertje Langhuizen den drempel van het witte huisje aan den grindweg betreedt, gaan wij er binnen. Zooeven is Harmen gekomen. De negotiekast staat op tafel; de onde...

Goddank, ’t is ’en oogenblik stiller. Is ie goan liggen de sturm....? Um rauwer weer op te stoan! Doar kumt ie, doar kumt ie! ’t Bloast en roast en giert nog starker; de boomblo...

En de hofstêjen wat zin ze fleurig: en de peerds wat zin ze stark en de mansluu wat zin ze kloek; joa kloek; a’j maar ziet hoe ze gunder met vierspan de zwoare klei oan ’t bouwe...

De koperen tabaksdoos, die ter halverwege uit den vestzak te voorschijn komt, wordt nu ter hand genomen. Alles noar den eis: driemoal kloppen op ’t deksel; de deus opengemoakt;...

Nog slechts even had zij zich met haar gezin om den middag-disch vereenigd, of een buitengewoon rumoer in het achterhuis heeft haar met de overigen naar de deel gedreven. Wel af...

„Zooas de weerd is vertrouwt ie zien volk,” mompelt Lammert, terwijl hij zich bij het vuur zet. Zie, Gerr’t en Hannes ze hebben ook al, véúr dat ze opstingen, heur koarten en ge...

Jan en Grietje hadden óok gevuuld wat juffer Sanne vuulde: ’en zachte schok van de kar die stil sting. Niet éen van drie die uut durfde sprêken wàt ’et wêzen mocht? Ielk had z’n...

Moar—Peter keek toch óók vremd toen Moor met de steert tussen de been’ achteruuttrooi. Dat wief had heel andere oog’ as ’en gewoon mins; da’j zieners hadt dat kos toch niemand t...

Oan eigen gemoed het Sanne-meu al heel gauw gemarkt, dat er ’en zwarte roaf over ’t huus was gekommen, en al kort, noadat Peter dat joa kreeg, het ze kloar gevat, hoe ze: erst u...

As Sanne-meu heur Grietje, van klein kiend afoan, net zoo lief had gehad, dan zou ze ’t nou zeker niet gepermetierd hebben, dat ze weer op heur vroeger zolderkämerke ien de beds...

„Kemprie!” roept Govert Ros: „Joa wel, da’s ’en doorn van den blomruuker, welzeker! Moar Bellekelief, mo’j doarum nou kwoad zin? Luuster, ge weet ’et: Meister Lucht wou met alle...

’t Is Jan. En Jan zeit dat ’t onvergeeflik en onbegriepelik was zooas Ros noar zich wachten liet. Allegoar wisten ze ’t nou dat ie uut noam van ’t jongvolk—nee van ’t heele darp...

„O Sire Majesteit Die in heerlijkheid Met uwes gemalin En Sire’s kinderen Als zonen van Oranje, Die vochten tegen Spanje, Op ’t Loo en ien den Haag Gezeten zijt, welaan, Ten tro...

„Wetende dat UE in de rechtveerdigheit zeit, en geen verdraaijing of logentoal duldende, zoo heef ik UE kennis te geven alsdat UEdles uitverkorene, vol haat en tegenstand, schan...

„Wel zeker snuuske,” zegt de blinde, en Drieksje ruurt met een pleeten lepeltje in haar Veluwsche limonade; en Bram, as ie ’t glas neemt, dan zeit ie: „O!” went hie had die klei...

Al kwam ze nog niet op ’t adee dat ze hier bij dien eigensten schêper met ’t slechte vrouwspersoon was, woarvan Teun heur ’t heufd zoo werm het gestookt, ze begriept toch wat er...

Toen ie veur ’t erst de oog’ weer opsloeg, was ’t al ’en goed uur gelêjen. Teun meinde dat ie met zwoare hoofdpien te bed lei. Luuster! De wiend sloeg deur ’t open roam, en de g...

Grootje is binnengegaan, en Anneke, die nog wat lezen blijft, springt eenige minuten later haastig van het bankje op, en loopt zoo snel zij kan een man te gemoet, die met een sp...

„As je kleine dieven loopen loat dan worden ze as groote gehangen!” grauwt Bol, met den duim op Anneke wijzende: „En as burgemeister zoo weinig um peliesje geeft, dan kan Bol we...

In zoo’n glimpke, gunds bij de steenen hekposten, staan Dorus en Janna. Alêvel ’t licht loat Janna’s mutske wel blinken asof ’t moanlicht op sneeuw was; moar, ’t snuutje dat bli...

Joa, a’j Dorus zag ko’j vast rêkenen da’j ook Thom gewoar wier, moar, Thom meesttieds op Dorus rug; of, ien ’t melkwoagentje as Dorus d’r véúr liep. Loater bij ’t appels streupe...

Alêvel Janna zou „road weten”. Joa road weten, zeker, al kwiem de brug tot aan den hemel. De erste zal ze wêzen veur ’t heele darp en veur ’t huus van Oranje!

—Welzeker, as Dorus hier veur ’em stond, dan zou ie hum vroagen: Wóárum, wóárum ook alles buuten voader gedoan? Woarum, ook nooit, nooit geproat: alschoon ikke niet proat!—’En e...

„Gemergen smid! Met Dorus’ verkoudheid wat bêter? ’t Is jammer dat hie den Toonstelling, en veural vandoag met de komst van den prins, niet bijwonen kan. Ge weet ’et misschien,...

—Zu’k lachen! Vervluukt, dát was dan ’t loon veur al z’n toegeeflikheid! Met hand en tand had ie dat fiezevoazen motten te keer goan. Dan, dán zou ’et jong nou ’en smid zin gewê...

„Da’s te zeggen, Thom Brasser het ’et zich eiges toch arg oangetrokken.—Dat ie niet langer ien ’t smidshuus en ien ’t darp wou blieven, en dat ie ook oan Janna nog zoo’n mooi ka...