Dat Nie Testament vun unsen Herrn un Heiland Jesus Christus na de plattdütsche Oeversettung vun Dr. Johann Bugenhagen

3. Do sproken Sin Bröder to Em: Vertreck vun hier, un gah öwer na Judäa, up dat ok Din Jüngers sehn de Warke, de Du deihst. _Matth. 12, 46. Mark. 3, 31. Apost. 1, 14._

20. Un dar bleeven noch Lüd, de nich dod makt warn vun düsse Plagen, noch Buß dän för de Warke vun ehr Hann, dat se nich anbeden dä’n de Düvels un de golden, sülvern, isern, ste...

9. JEsus antwort: Sünd nich an den Dag twölf Stunn? Wer bi Dag wanneln deiht, de stött sik nich; denn he süht de Welt ehr Licht. _Joh. 9, 4. Luk. 13, 32._

8. Ik bün dat A un dat O, de Anfang un dat End, sprickt de HErr, de dar is, de dar weer un de dar kummt, de Allmächtige. _Kap. 22, 13. Jes. 41, 4. 44, 6. 48, 12._

7. Do sprok he to den Wiengarner: Süh, ik bün nu dree Jahr lang alle Jahr kamen, un hef Frucht söcht up düssen Fiegenbom, un finn se nich; hau em af, wat hinnert he dat Land?

21. Selig sünd ji, de ji hier hungert; denn ji schüllt satt warrn. Selig sünd ji, de ji hier weent; denn ji ward lachen. _Offenb. 7, 16. Ps. 126, 5. 6. Jes. 61, 3._

15. Un as de Engeln vun se na den Himmel fohrn, sproken de Harrn unner enanner: Lat uns nu gahn na Bethlehem, un de Geschicht sehn, de dar geschehn is, de uns de HErr kund dahn...

2. De keem to JEsus bi de Nacht, un sprok to Em: Meister, wi weet, dat Du büst en Lehrer vun GOtt kamen; denn Nüms kann de Teken dohn, de Du deihst, dat wes’ denn, dat GOtt mit...

2. Un as de Sabbat keem, fung He an to lehrn in ehr Schol. Un veel, de dat hörn, verwunnerten sik öwer Sin Lehr, un sproken: Wo kummt denn so wat her? Un wat för Wiesheit is dat...

3. Dat is en Stimm vun en Prediger in de Wüstenie: Makt den HErrn Sin Weg torecht, un Sin Stiegen richtig! _Jes. 40, 3. Matth. 3, 3. Luk. 3, 4. Joh. 1, 23._

25. Wes’ bald fredsam gegen din Wedderpart, so lang du noch mit em up den Weg büst, up dat di de Weddersaker nich den Richter öwergeven deiht, un de Richter öwergift di den Deen...

2. Se ward ju in den Bann dohn. Dar kummt awer de Tied, dat, wer ju dod makt, meenen ward, he deiht GOtt en Deenst darmit. _Matth. 10, 17. Matth. 24, 9. Mark. 13, 9. Luk. 21, 12._

52. JEsus awer sprok to de Hohenpresters un Hauptlüd vun den Tempel, un de Öllsten, de to Em kamen weern: Ji sünd, as to en Mörder, mit Swerdten un mit Stangen utgahn. _Matth. 2...

42. Un as he to Em keem, reet em de Düvel, un quäl em. JEsus awer bedroh den unsaubern Geist, un mak den Jungen gesund, un gev em sin Vader wedder.

24. Un wokeen Sin Gebote holn deiht, de blift in Em, un He in em. Un daran kennt wi, dat He in uns blift, an den GEist, den He uns geven hett. _Joh. 14, 23. 1. Joh. 4, 13. Röm....

28. Un west nich bang vör de, weke den Lief dod makt un de Seel nich dod maken künnt. West awer bang vör den, de Lief un Seel in de Höll verdarven kann.

22. As JEsus dat hör, sprok He to em: Eens fehlt di noch. Verkop Allns, wat du hest, un gif dat an de Armen, so warrst du en Schatz in den Himmel hebben; un kumm, un folg Mi na....

22. Awer JEsus antworte un sprok: Ji weet nich, wat ji beden doht. Künnt ji den Kelch drinken, den Ik drinken warr un ju döpen laten mit de Döp, wa Ik mit döfft warr? Se sproken...

25. Denn He hett nich veracht noch versmäht de Armen ehr Elend un Sin Angesicht vör em nich verborgen, un do he to Em schrieen dä, hört He. _Ps. 9, 13._

22. Un süh, en kananäische Fru gung ut desülve Grenz un schreeg Em na un sprok: Ach, HErr, Du Söhn Davids, erbarm Di öwer mi. Min Dochter ward vun den Düvel öwel plagt. _Matth....

2. Süh, woans de Knechts ehr Ogen up de Hann vun ehr Herren kiekt, woans de Deerns ehre Ogen up de Hann vun ehre Fruens kiekt, so kiekt unse Ogen up den HErrn, unsen GOtt, bet H...

7. Denn wokeen hett di vörtrocken? Wat hest du awer, dat du nich kregen hest? So du dat awer kregen hest, wat deihst du denn grot darmit, as ob du dat nich kregen harst? _Joh. 3...

20. Do tred herto, de fief Zentner kregen harr, un legg fief anner Zentner hen un sprok: Herr, du hest mi fief Zentner dahn, süh dar, ik hef darmit anner fief Zentner verdeent.

19. Du weetst ja de Gebote wol: Du schast nich ehebreken. Du schast keen dod maken. Du schast nich stehlen. Du schast nich falsch Tügnis reden. Du schast Nüms bedregen. Ehr din...

4. Un ji Vaders, reizt ju Kinner nich ton Torn, sonnern treckt se up in de Tucht un Vermahnung to den HErrn. _Kol. 3, 21. 5. Mos. 6, 7. 20. Ps. 78, 4. Spr. 19, 18. 20, 17._

10. Un ward vun wieden stahn ut Furcht vör ehr Qual un spreken: Weh, weh, de grote Stadt Babylon, de starke Stadt! Up een Stund is din Gericht kamen. _Kap. 14, 8. Jes. 21, 9. Je...

2. HErr GOtt, Du büst uns’ Toflucht för immer. Eh denn de Bargen warn un de Eer un de Welt schaffen warn, büst Du, GOtt, vun Ewigkeit to Ewigkeit! _Spr. 8, 25. Jes. 43, 13._

8. Un nich worrn as ehr Vaders, en aftrünnige un ungehorsame Art, weke ehr Hart nich fast weer un ehr Geist nich tru an GOtt heel. _5. Mos. 32, 5. 6, 28._

30. Un JEsus sprok to em: Wahrlich, Ik segg di, hüt in düsse Nacht, ehr denn de Hahn twee Mal kreiht, warrst du Mi dree Mal verleugnen. _Matth. 26, 34. Luk. 22, 34. Joh. 13, 38._

23. Un He sprok, He wull se vertilgen, wenn nich Moses, Sin Uterwählte, den Riß uphollen harr, Sin Grimmigkeit aftowenden, up dat He se nich ganz verdarven dä. _2. Mos. 32, 10....

38. Do nu awer Lydda dicht bi Joppe is, un as de Jünger hören dä’n, dat Petrus darsülbst weer, schickten se to em un vermahnten em, dat he sik dat nich verdreeten leet, to ehr t...

6. Wi hebbt awer Bedröfnis oder Trost, so geschüt dat ju to gud. Is dat Bedröfnis, so geschüt dat ju to Trost un Heil, wat för en Heil sik bewiesen deiht, wenn ji mit Geduld lie...

2. Ik hef mi vörnahm, ik will mi höden, dat ik nich sündigen doh mit min Tung. Ik will min Mund tämen, dewiel ik de Gottlosen also vör mi sehn mutt.

21. Dat deihst du un Ik swieg still: do meenst du, Ik weer so as du. Awer Ik will di strafen un di dat vör Ogen stelln. _Jes. 42, 14. 1. Mos. 42, 21._

10. Lat de Gottlosen ehr Bosheit vörbi sin un lat de Gerechten wat warrn, denn Du unnersöchst de Harten un Neeren, gerechte GOtt. _Ps. 104, 35. 1. Sam. 16, 7. 1. Kön. 8, 39. Ps....

20. De fröher nich gloven dän, as GOtt noch tövte un Geduld harr to Noah sin Tied, as se de Arch torüsten dän, in weke wenige, dat heet acht Seelen, rett warn sünd dörch dat Wat...

24. Un to den Middelsmann vun dat nie Testament, JEsus, un to dat Blod vun de Besprengung, dat beter reden deiht, as Abel sin. _Kap. 8, 6. 9, 15. 1. Tim. 2, 5. 1. Mos. 4, 10._

9. As awer etliche verstockt weeren un nich gloven un övel reden dä’n vun den Weg vör dat Volk, gung he vun ehr un sonner de Jünger af un sprok däglich in de Schol vun en Mann,...

18. Lat Nüms ju dat Maal verrücken, de na egen Wahl in Demoth un Geistlichkeit vun de Engeln wandelt, vun de he niemals een sehn hett un is ahn Grund upblasen in sin fleeschlich...

5. Womit wi terstört de Ansläg un all dat Hoge, dat sik upsetten deiht gegen de Erkenntnis vun GOtt, un womit wi gefangen nehmt all Vernunft unner den Gehorsam gegen Christus;

14. Un min Anfechtungen, de ik na dat Fleesch utstahn doh, hebbt ji nich veracht noch versmäht, sonnern as en Engel vun GOtt nehmt ji mi up, ja as JEsus Christus sülvst. _Mal. 2...

21. Do se düt hört harn, gungen se fro in den Tempel un lehrden. De Hohepreester awer keem un de mit em weeren, un repen tosamen den Rat un alle Öllsten vun de Kinner Israel un...

5. Twar hebbt de Kinner vun Levi, as se dat Presterdom kregen, en Gebot, den Teinten vun dat Volk, dat heet, vun ehr Bröder to nehmen, na dat Gesetz, obgliek se ok ut Abraham si...

3. Dat wi in groten Freden leven doht unner di un veele redliche Daden düt Volk wedderfahren dörch dine Vörsichtigkeit, allerleevste Felix, dat neemt wi an allerwege un allentha...

7. En GOtt, de den Eensamen dat Hus voll Kinner gift; de de Gefangenen rutföhrt to de rechte Tid un lett de Aftrünnigen blieven in dat sore Land. _Ps. 113, 9._

7. Do sprickt de Jünger, den JEsus leef harr, to Petrus: Dat is de HErr. As Simon Petrus hörn dä, dat de HErr dat weer, gört he dat Hemd um sik (denn he weer nakelt), un smeet s...

19. Denn do möt Striederien mank ju sien, up dat de, de rechtfardig sünd, mank ju apenbar ward. _Matth. 10, 34. 35. 18, 7. Luk. 17, 1. 1. Joh. 2, 19. 5. Mos. 13, 3. Luk. 2, 35._

16. Denn all Schrift, vun GOtt ingeven, döcht wat to de Lehr, to de Straf, to de Beterung, to de Tüchtigung in Gerechtigkeit; _Röm. 15, 4. 2. Pet. 1, 19._

11. Do awer dat Volk sehn dä, wat Paulus dahn har, leeten se ehre Stimm hören un sproken up lykaonisch: De Götter sünd de Minschen liek worden un to uns dal kamen. _Kap. 28, 6._

7. An alle, de to Rom sünd, de Leevsten vun GOtt un de beropenen Hilligen: Gnade si mit jug, un Freden vun GOtt unsen Vader un den HErrn JEsus Christus. _1. Cor. 1, 2._

13. Is denn, wat dar got is, mi en Dod warn? Dat fehl ok noch! Awer de Sünd, up dat se erschien as Sünd, hett se mi dörch dat Gode den Dod wirkt, darmit de Sünd över alle Maten...

4. Denn se is GOtt Sin Deenerin, di to nutz. Deihst du awer Böses, so wes’ bang, denn se driggt dat Swert nich umsunst, se is GOtt Sin Deenerin, en Rächerin to de Straf över den...

14. Wenn awer Jemand nich gehorsam is unse Wort, dat düsse Breef enthollt, den makt bekannt un hebbt Nicks mit em to schaffen, up dat he sik schämen deiht. _v. 6. Matth. 18, 17....

Veele plattdütsche Lüd hebbt blot en hochdütsch Christendom, un holt sik den GOtt, de blot hochdütsch to se sprickt, un to den se man hochdütsch spreken künnt, sowiet vunt Lief,...

7. Wenn ik midden in de Angst umhergahn doh, so erquickst Du mi un streckst Din Hand öwer mine Fiende ehr Torn un helpst mi mit Din rechte Hand. _Luk. 7, 11._

Matth. 4, 3. ‘sprik’ gewechselt zu ‘sprick’ Matth. 7, 29. ‘Schriftgelehrden’ gewechselt zu ‘Schriftgelehrten’ Matth. 8, 19. ‘Schriftgelehrde’ gewechselt zu ‘Schriftgelehrte’ Mat...