Part 47
16. Mine Kräfte sünd verdrögt as en Potschart, un min Tung klevt an min Gagel, un Du leggst mi in den Dod.
17. Denn Hunn hebbt mi umgeven, un de Hupen vun de Bösen hett sik um mi makt. Se hebbt min Hann un Föt dörchgravt.
18. Ik kann alle mine Knaken telln. Se awer kikt um un hebbt ehr Lust an mi.
19. Se deelt min Kleder unner sik un smiet dat Lot öwer minen Rock. _Matth. 27, 35. Mark. 15, 24. Luk. 23, 34. Joh. 19, 23._
20. Awer Du, HErr, wes’ nich feern; min Toverlat, il mi to helpen. _Ps. 35, 17._
21. Rett mine Seel vun dat Swerdt un rett mi vun de Hunn! _Ps. 35, 17._
22. Help mi ut den Löwen sin Rachen un rett mi vun de Büffels ehr Hörn.
23. Ik will predigen Dinen Namen mine Bröder, ik will Di priesen in de Gemeen. _Ebr. 2, 12._
24. Priest den HErrn, de ji Em fürchten doht, Em ehre de Samen Jakobs un vör Em wes’ bang alle Samen Israels! _Ps. 32, 11. 33, 8._
25. Denn He hett nich veracht noch versmäht de Armen ehr Elend un Sin Angesicht vör em nich verborgen, un do he to Em schrieen dä, hört He. _Ps. 9, 13._
26. Di will ik priesen in de grote Gemeene. Ik will min Gelövnis betaln vör de, de Em fürchten doht. _Ps. 116, 14._
27. De Elenden schüllt eten, dat se satt ward, un de na den HErrn fragt, ward Em priesen; jug Hart schall ewiglich leven. _Ps. 69, 33. 14, 2._
28. Alle Welt Enden ward an GOtt denken un sik to Em bekehrn, un alle Geschlechter vun de Heiden vör di anbeden. _Ps. 72, 11._
29. Denn de HErr hett dat Riek un herrscht öwer de Heiden. _Obad. v. 21. Mich. 5, 11._
30. Alle Fetten up de Eer ward eten un anbeden, vör Em ward de Knee bögen all de in den Dreck liggt un de, de ehr Leven nich fristen kunnen.
31. He ward en Samen hebben, de Em deenen deiht, vun den HErrn ward man verkündigen to Kinners Kind. _Jes. 53, 10._
32. Se ward kamen un Sine Gerechtigkeit predigen vör dat Volk, dat geborn war, dat He dat dahn hett. _Ps. 110, 3._
De 23. Psalm.
1. En Psalm vun David.
De HErr is min Harr, mi ward nicks mangeln. _Joh. 10, 12. 1. Pet. 2, 25. Ps. 34, 11._
2. He weid mi up en gröne Wisch un föhrt mi an frische Water. _Ezech. 34, 14. Offenb. 7, 17._
3. He erquickt min Seel, He föhrt mi up de rechte Strat, um Sins Namens willen. _Jer. 31, 25._
4. Un wenn ik ok wandern doh in en düstere Grund, so bün ik doch vör keen Unglück bang, denn Du büst bi mi, Din Stecken un Staff tröst mi. _Ps. 46, 3._
5. Du deckst vör mi en Disch gegenöver vör min Fiend. Du salvst min Kopp mit Öl un schenkst mi vull in.
6. Gudes un Barmhartigkeit ward mi folgen, so lang as ik lev un ik warr blieven in den HErrn Sin Hus ewiglich. _Ps. 15, 1._
De 24. Psalm.
1. En Psalm vun David.
De Eer hört den HErrn to un wat darin is, de Eerdboden un wat darup wahnt. _Ps. 50, 12. 1. Cor. 10, 26._
2. Denn He hett em up de See gründet un up de Ströme fast stellt.
3. Wer ward up den HErrn Sinen Barg gahn? Un wer ward stahn an Sine hillige Stä? _Ps. 15, 1. 2._
4. De unschuldige Hann hett un vun Harten rein is, de nich Lust hett to los Wesen un nich falsch swören deiht.
5. De ward Segen vun den HErrn empfangen un Gerechtigkeit vun GOtt, de sin Heil is. _Jes. 48, 18._
6. Dat is dat Geschlecht, dat dar söcht Din Angesicht, Jakob. Sela. _Ps. 14, 2. 27, 8._
7. Makt de Dohren wiet un de Döhren in de Welt hoch, dat de König vun de Ehren intrecken kann. _Ps. 118, 19._
8. Wer is düsse König vun de Ehren? Dat is de HErr, stark un mächtig, de HErr, mächtig in den Striet. _Ps. 8, 6. 1. Cor. 2, 8._
9. Makt de Dohren wiet un de Döhren in de Welt hoch, dat de König vun de Ehren intrecken kann. _Zach. 9, 9._
10. Wer is düsse König vun de Ehren? Dat is de Herr Zebaoth, He is de König vun de Ehren! Sela.
De 25. Psalm.
1. En Psalm vun David.
Na Di, HErr, verlangt mi.
2. Min GOtt, ik höp up Di. Lat mi nich to Schann warrn, dat mine Fiende sik nich öwer mi freuet,
3. Denn nüms ward to Schann, de up Di töven deiht, awer to Schann mött se warrn, de ahn Orsak affallt. _Joh. 49, 23._
4. HErr, wies’ mi Din Weg un lehr mi Dine Steg’! _Ps. 27, 11. 86, 11._
5. Föhr mi in Din Wahrheit un lehr mi; denn Du büst de GOtt, de mi helpen deiht, däglich harr ik up Di.
6. Denk, HErr, an Din Barmhartigkeit un an Din Gudheit, de vun de Welt her wesen is.
7. Denk nich, HErr, an de Sünden ut min Jugend un an min Övertredung, denk awer an mi na Din Barmhartigkeit wegen Din Gudheit. _Hiob. 13, 25. Jer. 31, 19._
8. De HErr is gut un fromm, darum unnerwiest He de Sünder up den Weg. _5. Mos. 32, 4._
9. He föhrt de Elenden recht un lehrt de Elenden Sinen Weg.
10. Den HErrn Sin Weg’ sünd nicks as Gudheit un Wahrheit vör de, de Sin Bund un Tügnis holn doht.
11. Wegen Din Namen wollst Du HErr min Missedat vergeven, denn se is grot. _4. Mos. 14, 17-19._
12. Wer is de, de den HErrn fürchten deiht? He ward em lehren den besten Weg. _Ps. 32, 8. Jes. 48, 17._
13. Sin Seel ward in’t Glück wahnen un Sin Samen ward dat Land besitten. _Ps. 37, 9. 11, 22._
14. Den HErrn Sin Geheemnis is mank de, de Em fürchten doht, un Sinen Bund lett He se weten.
15. Min Ogen seht ümmer up den HErrn, denn He ward min Föt ut dat Nett trecken.
16. Kehr Di to mi un wes’ mi gnädig, denn ik bün eensam un elend.
17. Min Hartens Angst is grot, föhr mi ut min Noth. _Klagel. 1, 20._
18. Süh an min Jammer un Elend un vergif mi all mine Sünden.
19. Süh an, dat dar so veele vun mine Fiende sünd, un dat se mi ut Frevel hassen doht. _Ps. 3, 2. Joh. 15, 25._
20. Bewahr mine Seel un rett mi, lat mi nich to Schann warrn, denn ik tru up Di.
21. Unschuld un Redlichkeit mögt mi bewahren, denn ik höp up Di. _Hiob. 1, 1._
22. GOtt, erlös Israel ut all sin Noth! _Ps. 130, 8._
De 26. Psalm.
1. En Psalm vun David.
HErr, schaff mi Recht, denn ik wandel in Unschuld. Ik höp up den HErrn, darum warr ik nich fallen.
2. Pröv mi ut, HErr, un versök mi, reinige min Neeren un min Hart.
3. Denn Din Gnad is vör min Ogen un ik wandel in Din Wahrheit.
4. Ik sitt nich bi de nichtsnutzigen Lüd un hef keen Gemeenschaft mit de Falschen. _Ps. 1, 1. Jer. 15, 17._
5. Ik haß de Boshaftigen ehre Versammlung un sitt nich bi de Gottlosen. _Ps. 119, 128._
6. Ik wasch min Hann in Unschuld un hol mi, HErr, to Dinen Altar, _5. Mos. 21, 6._
7. Wo man de Stimm vun Dank hörn deiht un wo man predigt all Din Wunner. _Ps. 9, 2. 71, 17._
8. HErr, ik hef leef de Städ vun Din Hus un den Ort, wo Din Ehr wahnen deiht. _Ps. 27, 4._
9. Raff min Seel nich weg mit de Sünders, noch min Leven mit de Bloddöstigen, _Ps. 28, 3._
10. De mit böse Tücken umgaht un geern Geschenke annehmt.
11. Ik awer wandel in Unschuld. Erlös’ mi un wes’ mi gnädig!
12. Min Fot geiht richtig. Ik will Di, HErr, laven in de Versammlungen.
De 27. Psalm.
1. En Psalm vun David.
De HErr is min Licht un min Heil, vör wokeen schull ik bang sin? De HErr is de Kraft vun min Leven, vör wokeen schull mi gruen?
2. Darum, wiel de Bösen, min Weddersakers un Fiende an mi wöllt, min Fleesch to freten, möt se anlopen un falln. _Jer. 20, 11._
3. Wenn sik ok en Heer gegen mi leggen deiht, so is min Hart doch nich bang. Wenn Krieg gegen mi upsteiht, so verlat ik mi up Em. _Ps. 3, 7._
4. Eens bä ik vun den HErrn dat harr ik geern, dat ik in den HErrn Sin Hus blieven mag min Levenlang, to schauen den HErrn Sin schöne Gottesdeenste, to besöken Sin Tempel. _Ps. 26, 8._
5. Denn He bedeckt mi in Sin Hütt in de böse Tied, He versteckt mi hemlich in Sin Telt un bringt mi up en Fels.
6. Un ward nu erhöhn min Kopp öwer min Fiende, de rund um mi sünd, so will ik in Sin Hütte Lov opfern, ik will singen un Lov seggen den HErrn. _Ps. 18, 49._
7. HErr, hör min Stimm, wenn ik ropen doh, wes’ mi gnädig un erhör mi! _Ps. 4, 2. 5, 2._
8. Min Hart höllt Di vör Din Word: Ji schüllt Min Angesicht söken. Darum sök ik ok, HErr, Din Angesicht. _Ps. 24, 6. Jes. 45, 19._
9. Verbarg Din Angesicht nich vör mi un verstöt in Torn nich Din Knecht, denn Du büst min Hülp. Verlat mi nich un treck de Hand nich vun mi, GOtt, min Heil! _Ps. 13, 2._
10. Denn min Vader un min Moder verlat mi, awer de HErr nimmt mi up. _Ps. 94, 16. 17._
11. HErr, wies’ mi Din Weg un föhr mi up de rechte Bahn, wegen min Fiende.
12. Gif mi nich in mine Fiende ehren Willen, denn falsche Tügen staht gegen mi un doht mi Unrecht ahn Schu. _Ps. 31, 9._
13. Ik glov awer doch, dat ik sehn warr den HErrn Sin Gudheit in de Lebendigen ehr Land. _Jes. 38, 11._
14. Töv up den HErrn, wes’ getrost un unverzagt, un töv up den HErrn! _Habak. 2, 3. Ps. 31, 25._
De 28. Psalm.
1. En Psalm vun David.
Wenn ik to Di ropen doh, HErr, min Hort, so swieg nich still, up dat, wenn Du still swiegen deihst, ik nich gliek warr de, de in dat Grav fahrt. _Ps. 143, 7._
2. Hör de Stimm vun min Flehen, wenn ik to Di schrien doh, wenn ik min Hann upheben doh to Din hilligen Chor. _Klagel. 3, 41._
3. Treck mi nich hen unner de Gottlosen un mit de Öveldoers, de fründlich reden doht mit ehr Neegsten, un hebbt Böses in dat Hart.
4. Gif se na ehr Daht un na ehr böses Wesen, gif se na de Warke vun ehre Hann; vergell se, wat se verdeent hebbt.
5. Denn se wöllt nich achten up den HErrn Sin Dohn, noch up de Warke vun Sine Hann, darum ward He se intwei breken un nich buen. _Jes. 5, 12._
6. Gelavet si de HErr, denn He hett erhört de Stimm vun min Flehn.
7. De HErr is mine Stärke un min Schild, up Em höpt min Hart un mi is hulpen; un min Hart is fröhlich, un ik will Em danken mit min Leed!
8. De HErr is ehr Macht, He is de Macht, de Sinen Gesalvten helpen deiht.
9. Help Din Volk un segen Din Arv un hö’ se un dräg se ewiglich. _Ps. 29, 11._
De 29. Psalm.
1. En Psalm vun David.
Bringt her den HErrn, ji Gewaltigen, bringt her den HErrn Ehre un Macht. _Ps. 96, 7._
2. Bringt den HErrn Sin Namen Ehr, smiet jug dal vör den HErrn in hilligen Schmuck! _Ps. 110, 3._
3. Den HErrn Sin Stimm geiht up de Water, de vun de Herrlichkeit GOtts dunnert, de HErr up grote Waters.
4. Den HErrn Sin Stimm geiht mit Macht, den HErrn Sin Stimm geiht herrlich. _Jes. 30, 31._
5. Den HErrn Sin Stimm brickt de Cedern entwei, de HErr brickt de Cedern up den Libanon entwei.
6. Un makt se achter ut schlagen, as en Kalv, Libanon un Sirion as en junges Eenhorn; _5. Mos. 3, 8. 9._
7. Den HErrn Sin Stimm deelt Füerflammen. _Jes. 66, 15. 16._
8. Den HErrn Sin Stimm bewegt de Wüstenie, den HErrn Sin Stimm bewegt de Wüstenie Kades;
9. Den HErrn Sin Stimm makt de Hirschkoh gebären un makt de Holtungen blot. Un in Sin Palast sprickt Jedereen: Ehr den HErrn!
10. De HErr hett öwer de Sündfloth thront, un de HErr blivt en König in Ewigkeit. _Weish. 10, 4._
11. De HErr ward Sin Volk Kraft geven, de HErr ward Sin Volk segnen mit Freden.
De 30. Psalm.
1. En Psalm to singen, als David sin Hus inwiehn dä.
2. Ik pries Di, HErr, denn Du hest mi hoch makt, un lettst mine Fiende sik nich öwer mi freuen. _Ps. 35, 19. 24._
3. HErr, min GOtt, as ik to Di schrien dä, maktest Du mi gesund.
4. HErr, Du hest min Seel ut de Hölle föhrt, Du hest mi lebendig makt, as de Annern to de Hölle fahren dän. _Ps. 86, 13. 116, 3. 4._
5. Ji Hilligen, lovsingt den HErrn, dankt un priest Sin Hilligkeit. _Ps. 97, 12._
6. Denn Sin Torn duert enen Ogenblick un He hett Lust to dat Leven, den Abend lang duert dat Weenen, awer des Morgens de Freud. _Jes. 54, 7. Tob. 3, 23._
7. Ik awer sprok, as mi dat gut gahn dä, ik warr nümmermehr unnerliggen.
8. Denn, HErr, dörch Din Wolgefallen hest Du min Barg stark makt, awer as Du Din Angesicht versteken däst, war mi bang.
9. Ik will, HErr, ropen to Di, den HErrn will ik anflehen.
10. Wat is gelegen an min Blot, wenn ik dod bün? Ward ok de Stoff Di danken un Din Wahrheit verkündigen? _Ps. 6, 6._
11. HErr, hör un wes’ mi gnädig, HErr, wes’ min Helper! _Ps. 6, 3._
12. Du hest mi min Klag verwandelt in Freuden, Du hest mi min Sack uttrocken un mi mit Freud umgörtet. _Joh. 16, 20._
13. Up dat min Ehr Di lovsingen un nich still swiegen deiht, HErr, min GOtt, ik will Di danken in Ewigkeit.
De 31. Psalm.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. HErr, up Di tru ik, lat mi nümmermehr to Schann warrn, rett mi dörch Din Gerechtigkeit. _Ps. 25, 2._
3. Neeg Dine Ohren to mi, hastig help mi! Wes’ min starke Fels un en Festung, dat Du mi helpen deihst.
4. Denn Du büst min Fels un min Festung un um Dines Namens willen wull Du mi leiten un föhren! _Ps. 23, 3._
5. Du wullst mi doch ut dat Nett trecken, dat se mi stellt hebbt, denn Du büst mine Stärke.
6. In Din Hann befehl ik min Geist, Du hest mi erlöst, HErr, Du true GOtt. _Luk. 23, 46._
7. Ik haß, de da holt up lose Lehr, ik höp awer up den HErrn.
8. Ik freu mi un bün fröhlich öwer Din Gudheit, dat Du min Elend ansühst un kund worn büst de Noth vun min Seel. _Ps. 9, 3._
9. Un mi nich öwergeven deihst in mine Fiende ehr Hann; Du stellst min Föt up widen Ruum.
10. HErr, wes’ mi gnädig, denn mi is bang; min Gestalt is verfallen vun Truern, darto min Seel un min Buk. _Ps. 6, 8._
11. Denn min Leven hett afnahmen vun Bedröfnis un min Tied vun Süfzen; min Kraft is verfolln vun min Missedat un mine Gebeene sünd verschmachtet.
12. Dat geiht mi so övel, dat ik en grote Smach warn bün mine Nawers un ene Schu mine Verwandten, de mi up de Straat sehn doht, lopt vör mi weg.
13. Ik bün vergeten in Harten, as weer ik dod, ik bün worn as en intweibraken Fatt,
14. Denn veele schellt bös öwer mi, dat jedereen sik vör mi schuen deiht; se hollt Rath tosamen öwer mi un denkt mi dat Leven to nehmen. _Ps. 2, 2._
15. Ik awer, HErr, höp up Di un sprek: Du büst min GOtt!
16. Mine Tied steiht in Din Hann, redd mi vun mine Fiende ehr Hann un vun de, de mi verfolgen doht. _Ps. 139, 16._
17. Lat Din Angesicht lüchten öwer Dinen Knecht, help mi dörch Din Gnade. _4. Mos. 6, 25. Ps. 80, 4._
18. HErr, lat mi nich to Schann warrn, denn ik rop Di an. De Gottlosen mütt to Schann warrn un still makt warrn in de Höll.
19. Still swiegen mütt de falschen Müler, de da redt gegen de Rechtfardigen mit stieven Hals, mit Hochmoth un Verachtung.
20. Wo grot is Dine Gudheit, de Du upspart hest vör de, de Di fürchten doht un bewiest an de, de vör de Lüd up Di truet.
21. Du schützest se mit den Schirm vun Din Antlitz vör jedereen sin Trotz, Du verbargst se in de Hütt vör de striedsüchtigen Tungen. _Ps. 27, 5._
22. Gelavet si de HErr, dat He mi en wunderliche Gudheit bewiest hett in en faste Stadt.
23. Denn ik sprok in min Bestörtung: Ik bün vun Din Ogen wegstött; do hörtest Du de Stimm vun min Flehen, as ik to Di schrien dä. _Ps. 116, 11._
24. Hebbt den HErrn leef, alle Sine Hilligen! De Glövigen behöd de HErr un vergelt den rieklich, de Hochmoth öven deiht.
25. West getrost un unverzagt alle de ji up den HErrn töven doht! _Ps. 27, 14._
De 32. Psalm.
1. En Freudenleed vun David.
Glückselig is de, den sine Övertredungen vergeven sünd, den sin Sünd todeckt is. _Röm. 4, 7._
2. Wol den Minschen, den de HErr de Missedat nich toreken deiht, in den sin Geist keen Falsch is. _Jes. 38, 17. 1. Mos. 15, 6._
3. Denn as ik dat wull verswiegen, versmachten mine Gebeene dörch min däglich Hulen. _Hiob. 31, 33. Ps. 31, 11._
4. Denn Din Hand weer Dag un Nacht swar up mi, dat min Saft verdrögen dä, as wenn dat dröge Tied in den Sommer is. Sela. _1. Sam. 5, 7._
5. Darum bekenn ik Di min Sünd un verhehl min Missedat nich. Ik sprok: Ik will den HErrn min Öwertredung bekennen. Dar vergevst Du mi de Missedat vun min Sünd. Sela. _Ps. 38, 19. Neh. 1, 6. Spr. 28, 13. 1. Joh. 1, 9._
6. Darför ward to Di alle Hilligen beden to de rechte Tied, darum, wenn grote Waterfloten kamen doht, ward se an desülvigen nich rankamen. _Jes. 55, 6._
7. Du büst min Beschirmer, Du wullst mi vör Angst behöden, dat ik erlöst ganz vergnögt rühmen kann. Sela. _Ps. 27, 5._
8. Ik will di unnerwiesen un di den Weg lehrn, den du wandeln schast, Ik will di mit min Ogen leiden. _Ps. 25, 12._
9. West nich as Peer un Mulesels, de nich verständig sünd, weke man Töm un Gebitt in dat Mul leggen mutt, wenn se nich to di wöllt. _Spr. 26, 3._
10. De Gottlose hett veel Plag, de awer up den HErrn höpen deiht, den ward de Gudheit umfahten. _Ps. 16, 4. 34, 22._
11. Freut ju öwer den HErrn un west fröhlich, ji Rechtfardigen, un rühmt alle, ji Frommen!
De 33. Psalm.
1. Freut jug öwer den HErrn, ji Gerechten, de Frommen schüllt Em herrlich priesen. _Ps. 64, 11. 97, 12._
2. Dankt den HErrn mit Harfen un singt Em Lov up de Psalter vun tein Saiten. _Ps. 92, 4._
3. Singt Em en nie Leed, makt dat gud up dat Saitenspill mit Jubelklang. _Ps. 40, 4. 96, 1. 98, 1._
4. Denn den HErrn Sin Wort is wahrhaftig, un wat He toseggt, dat höllt He gewiß. _Ps. 19, 10._
5. He hett Gerechtigkeit un dat Recht leef. De Eer is vull vun den HErrn Sin Gnade. _Ps. 119, 64._
6. De Himmel is dörch den HErrn Sin Wort makt un sin ganze Heer dörch den GEist vun Sin Mund.
7. He sammelt dat Water in de See tosamen as Garben in en Hock un leggt in Schatzkamern de Deepe. _Ps. 104, 9._
8. Alle Welt schall den HErrn fürchten, un vör Em schüllt beben Alle, de up den Eerdboden wahnt. _Ps. 67, 8._
9. Denn wenn He spreken deiht, so geschüt dat, wenn He gebeden deiht, so steiht dat dar. _1. Mos. 1, 3._
10. De HErr makt de Heiden ehr Rath tonicht un wiest torügg de Völker ehr Gedanken. _Hiob. 5, 12._
11. Awer den HErrn Sin Rath blift ewig ewiglich, Sins Hartens Gedanken in Ewigkeit. _Spr. 21, 30. Jes. 14, 27._
12. Glückselig is dat Volk, den sin GOtt de HErr is; dat Volk, dat He ton Eegendom utwählt hett! _Ps. 144, 15._
13. De HErr kikt vun den Himmel un süht alle Minschenkinner.
14. Vun Sin fasten Thron süht He up all, de up de Eer wahnen doht.
15. He lenkt ehr all dat Hart, He markt up all ehr Warke.
16. Enen König helpt nich sin grote Macht, en Ries ward nich rett dörch sin grote Kraft.
17. Peer helpt ok nich, un ehr grote Kraft rett nich. _Judith. 9, 13._
18. Süh, den HErrn Sin Ogen kikt up de, de Em fürchten doht, de up Sin Gnade höpt. _Sir. 34, 19._
19. Dat He ehr Seel vun den Dod retten un se in de düre Tied ernährn ward. _Ps. 34, 10._
20. Unse Seel tövt up den HErrn, He is unse Hülp un unse Schild. _Jes. 8, 17._
21. Denn uns Hart freut sik öwer Em, un wi verlat uns up Sin hilligen Namen.
22. Lat Din Gnad öwer uns sin, HErr, do wi ja up Di höpen doht. _Ps. 31, 7. 8._
De 34. Psalm.
1. En Psalm vun David, as he sin Geberde verstellen dä vör Abimelech, de em vun sik drieven dä, un he weggung. _1. Sam. 21, 13._
2. Ik will den HErrn alltied laven, Sin Lof schall immerdar in min Mund sin. _Ps. 63, 5._
3. Min Seel schall vun den HErrn grotspreken, dat de Elenden dat hört un sik freuen doht. _Jer. 9, 24._
4. Priest mit mi den HErrn un lat uns mit eenanner Sin Namen verhögen. _Ps. 145, 1._
5. Do ik den HErrn söken dä, antworde He mi un rett mi ut alle Furcht.
6. De Em ansehn doht, de ward vergnögt, un ehr Angesicht dörf nich roth warrn.
7. As düsse Elende ropen dä, hörte de HErr, un holp em ut all sin Noth. _Sir. 21, 6._
8. Den HErrn Sin Engel lagert sik um de her, de Em fürchten doht un helpt se rut. _1. Mos. 31, 1. 2. 2. Kön. 6, 17. Ps. 91, 11._
9. Smeckt un seht, wa fründlich de HErr is. Wol den, de sik up Em verlaten deiht! _Ps. 2, 12._
10. Fürchtet den HErrn, Sin Hilligen, denn de Em fürchten doht, hebbt keen Mangel. _Ps. 37, 19._
11. De Rieken möt Noth lieden un hungern, awer de den HErrn söken doht, hebbt keen Mangel an irgend en Gud.
12. Kamt her, Kinner, hört mi to, ik will jug de Furcht vör den HErrn lehrn! _Ps. 66, 16._
13. Wokeen is dar, de en gud Leven mag un geern gude Dag’ harr? _1. Pet. 3, 10._
14. Nimm din Tung in Acht vör dat Böse un dine Lippen, dat se nich falsch reden doht.
15. Lat vun dat Böse un doh dat Gude, sök Freden un jag em na. _Ps. 37, 27. 1. Pet. 3, 11._
16. Den HErrn Sin Ogen seht up den Rechtfardigen un Sin Ohren hört up ehr Schrien. _Hiob. 36, 7._
17. Den HErrn Sin Angesicht awer is öwer de, de Böses doht, up dat He ehr Gedächtniß utrodden deiht vun de Eer. _Ps. 5, 5. Hiob. 18, 17._
18. Wenn de Gerechten schriet, so hört de HErr un rett se ut all ehr Noth.
19. De HErr is neeg bi de, de en terbraken Hart hebbt un helpt de, de en terbraken Gemöt hebbt. _Luk. 18, 13. 14._
20. De Gerechte mutt veel lieden, awer de HErr helpt em ut dat all.
21. He bewahrt em all sin Gebeen, dat nich een darvun entwei braken ward.
22. Den Gottlosen ward dat Unglück dod maken, un de den Gerechten hassen doht, ward Schuld hebben.
23. De HErr erlöst Sine Knechte ehr Seel, un all, de sik up Em verlaten doht, ward keen Schuld hebben.
De 35. Psalm.
1. En Psalm vun David.
HErr, strie mit de, de gegen mi strieden doht un föhr Krieg gegen de, de mi bekriegen doht.
2. Griep to den Schild un de Waffen un mak Di up, mi to helpen. _Ps. 12, 6._
3. Treck den Speer rut un stah mi bi gegen min Verfolgers! Sprick to min Seel: Ik bün din Hülp!
4. Lat se sik schämen un verhöhnt warrn, de na min Seel staht, se möt umkehrn un to Schann warrn, de mi övel wöllt. _Ps. 40, 15._
5. Lat se warrn as Kaff vör den Wind un den HErrn Sin Engel ward se wegstöten. _Ps. 1, 4._
6. Ehr Weg mutt düster un glitscherig warrn un den HErrn Sin Engel mutt se verfolgen.
7. Denn se hebbt mi ahn Orsak ehr Nett stellt, mi to verdarven un hebbt ahn Orsak Kul’n för min Seel gravt.
8. He mutt unverwarens öwerfolln warrn, un sin Nett, dat he stellt hett, mutt em fangen, un he mutt darin öwerfolln warrn.
9. Awer min Seel ward sik freun öwer den HErrn un fröhlich sin up sin Hülp.
10. All min Knaken möt seggen: HErr, wokeen is Dins Glieken? De Du den Elenden retst vun den, de em to stark is, un den Elenden un Armen vun Sin Rövers. _Hiob. 36, 15._
11. Dar tredt frevelhaftige Tügen up, de tügt vun mi, wo ik keen Schuld an hef.
12. Se vergellt mi Böses för Gudes, um mi in Hartleed to bringen. _Ps. 38, 21._
13. Ik awer, wenn se krank weern, trock en Sack an, dä mi to nah mit Fasten un bä alltied vun Harten. _Röm. 12, 15._
14. Ik höll mi, as weer he min Fründ un Broder, ik gung trurig gebückt, as een, de Leed drigt um sin Moder.
15. Se awer freut sik öwer min Schaden un keem tohop, ja se keem tohop gegen mi, um mi to slahn; se riet un hört nich up.
16. Mit de Tafelbröders, de dar heuchelt un spotten doht un ehr Buk füllt, biet se ehr Tähn tosamen öwer mi. _Hiob. 16, 9._
17. HErr, wo lang wullt Du tokiken? Rett doch min Seel vun ehr Bullern un min Eensame vun de junge Löwen. _Ps. 119, 84. 22, 21._
18. Ik will Di danken in de grote Gemeen un mank veel Volks will ik vun Di grot spreken. _Ps. 40, 10. 11._
19. Lat de Lüd sik nich öwer mi freuen, de mi ahn Orsak fiend sünd, noch mit de Ogen spotten, de mi ahn Grund hassen doht.
20. Denn se denkt Schaden to dohn un sökt falsche Saken gegen de Stillen in dat Land. _Ps. 36, 5._
21. Un sparrt ehr Mul wiet up gegen mi un sprekt: Ha, ha, dat hebbt wi sehn. _Ps. 40, 16._
22. HErr, Du sühst dat, swieg nich still, HErr, wes’ nich wiet vun mi!
23. Wak up, HErr, wak up för min Recht un för min Sak, min GOtt un HErr! _Ps. 44, 24._
24. HErr, min GOtt, richt mi na Din Gerechtigkeit, dat se sik öwer mi nich freun doht.
25. Lat se nich seggen in ehr Harten: Ha, ha, dat hebbt wi wullt, lat se nich seggen: Wi hebbt em öwersluckt.
26. Lat se sik schämen un to Schann warrn, all, de sik öwer min Öwel freuen doht, se mött mit Schand un Scham antrocken warrn, de gegen mi grotspreken doht.
27. Rühmen un freun mött sik, de mi gönnen doht, dat ik Recht beholl un immer seggt: De HErr mutt hoch lavt warrn, de sik freut an Sin Knecht sin Wolfahrt. _Ps. 40, 17._
28. Un min Tung schall reden vun Din Gerechtigkeit un Di däglich priesen.
De 36. Psalm.
1. En Psalm vun den HErrn Sin Knecht, David, vörtosingen.
2. Dat sprek ik vun min Hartens Grund öwer de Gottlosen ehr Dohn, dat keen Gottesfurcht bi se is. _1. Mos. 20, 11._
3. Se smückt sik mank eenanner sülvst, dat se ehr böse Sak vörwarts bringen doht un anner slecht makt. _2. Kön. 17, 9._
4. All ehr Lehr is schädlich un erlagen, se lat sik ok nich wiesen, dat se wat Gudes doht. _Ps. 59, 13._
5. Sonnern se tracht up ehr Lager na Schaden un staht fast up den bösen Weg un schuet nicks Arges. _Mich. 2, 1._