Anna Karenina

"Gij weet, Alexei," zei ze na hem te hebben aangehoord, "hoe veel ik van je houd, en hoe ik bereid ben alles voor je te doen. Maar ik heb gezwegen, daar ik wist, dat ik u en Ann...

"Wacht! Wacht!" zeide Wronsky. Zijn wenkbrauwen waren donker samengetrokken, als te voren, maar hij nam haar bij de hand. "Waar is het eigenlijk om te doen? Ik heb gezegd, dat w...

De held van het verhaal was reeds op het punt zijn Engelsch geluk te verwerven: een baronetstitel en een landgoed, en Anna wenschte reeds met hem naar dat goed te rijden, toen z...

"Nu? zijt ge van avond een der onzen, dat wil zeggen bij de Tscherbatzky's?" vroeg hij, terwijl hij de ledige oesterschalen van zich schoof en de kaas aansprak. Daarbij knipte h...

"Nu herinner ik het mij weer. Ik was op een avond bezig Petja te onderwijzen. Daar gaf men mij een brief over.... zijn brief aan zijn geliefde, mijn gouvernante! Ik herken zijn...

Allen, behalve Lewin en Kitty, hadden aan dit algemeen gesprek deelgenomen. Deze beiden echter voerden een eigen gesprek met elkander of ten minste een geheimzinnige wisseling v...

"Zoo is het plan: Eerst rijden we tot Gwosdewo, daar is een snippenmoeras en achter Gwosdewo liggen overal mooie, groote moerassen met watersnippen; maar houtsnippen zijn er ook...

Sinds dien avond begon er een nieuw leven voor Alexei Alexandrowitsch en zijn vrouw. Er was niets bizonders voorgevallen. Anna reed als vroeger uit, bezocht vorstin Betsy dikwij...

Bij haar binnentreden zat het kind in het hemdje voor een kleine tafel in een kinderleunstoel bouillon te gebruiken, waarmee het zich de geheele borst begoten had. Een dienstmei...

"Ja, maar hoe moet ik het aanvangen?" zeide hij tot zich zelf en trachtte over alles, waarover hij in dezen beslissenden nacht had nagedacht, tot klaarheid te komen. Zijn gedach...

Hij rukte het kussen terecht en drukte er het voorhoofd in, maar het kostte hem inspanning slechts de oogen gesloten te houden. Hij sprong op en ging zitten. "Het is met mij voo...

Dit gevoel had hem zoo onverwacht en eigenaardig overvallen, dat hij het niet voor de stem van zijn geweten hield, dat hem zeide, dat hij een verkeerden stap ging doen. Hij verm...

Zonder zijn hand los te laten, ging zij met hem het salon binnen. De vorstin begon, toen zij haar zag, snel adem te halen, daarop te weenen en terstond weer te lachen; toen ijld...

De dikke huishofmeester met zijn rond, gladgeschoren gezicht en zijn witten das kondigde aan, dat er opgediend was. De dames stonden op. Wronsky verzocht Swijaschsky Anna den ar...

Toen Kitty in tranen badend de kamer verlaten had, zag Dolly's moederlijke natuur terstond, dat een vrouw hier helpen moest. Zij legde haar hoed af, en in zekeren zin zedelijk d...

Dolly's lang gekoesterd plan, Anna op Wronsky's naburig landgoed te bezoeken, werd eindelijk ten uitvoer gebracht. Reeds voor zonsopgang waren zij vertrokken. De weg was goed, d...

Na dit weelderig en grof zinnelijk leven te Petersburg, leerde hij te Moskou voor het eerst de bekoorlijkheid van den omgang kennen met een lief, onschuldig meisje van goede hui...

"Ja, ja, zoo is het beter, honderdmaal beter; ik begrijp, hoe zwaar het zijn moest," antwoordde hij; doch niet op zijn woorden, maar slechts op de uitdrukking van zijn gelaat sl...

In Lewins huis, dat zoo lang ledig was geweest, waren nu zooveel menschen, dat bijna alle kamers bezet waren, en bijna elken dag moest de oude vorstin, voor zij aan tafel ging z...

Sedert zijn bijeenkomst met Anna in den tuin van Wrede waren zijn inzichten zeer veranderd. Zijn eerzuchtige gedachten waren op den achtergrond getreden, hij besefte, dat hij ui...

Zijn kalme, vriendelijke, gastvrije toon op het land beviel haar. Hier in de stad scheen hij bestendig in onrust en als het ware op de loer, alsof hij vreesde, dat iemand hem of...

"St. st. Daar vliegt weer wat!" En werkelijk daar weerklonk weer schel en snel op elkander volgend geschreeuw. Twee spelende houtsnippen, die elkander vervolgden, streken krijsc...

Toen zij een der laatste quadrilles danste met een vervelend heer, dien zij niet had kunnen afwijzen, kwam zij juist vis à vis Wronsky en Anna. Zij was sedert de eerste maal nie...

Anna glimlachte, zooals men om de zwakheden van een geliefd persoon kan glimlachen. Zij kende zijne hem tot behoefte geworden gewoonte, 's avonds te lezen; zij wist, dat hij, ho...

Een troep volks, officieren van het regiment, de dokter met zijn helpers kwamen toegesneld en deden allerlei vragen. Tot zijn ongeluk voelde hij zich zelf ongedeerd. Maar het pa...

"Ja, vadertje!" antwoordde Stipan, "dat is nu eerst een gelukkige: drie duizend desjatinen in het Ezremowsche district, nog een schoone toekomst voor zich en daarbij zoo oorspro...

"Nu goed, veronderstel, dat ik het deed," antwoordde zij; "maar weet ge, hoe het dan zou gaan? Dit kan ik je nauwkeurig vooruit zeggen." En een booze blik verving de zooeven nog...

"Maar haar positie in de wereld is eene onmogelijke," ging Oblonsky voort, hem weder met de hand aanrakend, alsof hij overtuigd was, dat zulk eene aanraking zijn zwager zou vert...

In plaats van over zekere levensvoorwaarden te redeneeren, nam hij ze aan als even noodzakelijk als het dagelijksch voedsel. Te leven naar het voorbeeld zijner voorvaders, hun o...

"Wij kunnen niet weten, of het uur is gekomen of niet," zeide Karenin gestreng. "Niet daaraan mogen wij denken, of wij bereid zijn of niet; ons heil komt niet door menschelijk o...

De crocketpartij, waartoe Anna was uitgenoodigd, zou uit twee dames met haar minnaars bestaan. Een dezer dames, Lisa Merkalow, was de hoofdvertegenwoordigster van een nieuwen Pe...

"Maar hij moet het mij zeggen! Ik moet het weten! En als ik het weet, dan weet ik ook, wat mij te doen staat," zeide zij buiten staat zijnde zich den toestand voor te stellen, w...

In den morgen van den wedrendag kwam Wronsky vroeger dan gewoonlijk in de groote zaal der officierssocieteit om een beefsteak te gebruiken. Hij behoefde zich niet ruim te voorzi...

Zoo was hij in de beste stemming. Slechts twee onaangename dingen bestonden er nog voor hem; maar deze verdwenen beide in de zee van vroolijke onbezorgdheid, die zijn ziel vervu...

Gelukkige huisgezinnen zijn elkander gelijk; ieder ongelukkig gezin is daarentegen op bizondere wijze ongelukkig. In het huis der Oblonsky's liep alles in de war. De huisvrouw w...

"Christus is onzichtbaar bij uw biecht tegenwoordig," zeide hij zich naar Lewin keerend en wees op het crucifix. "Gelooft gij in alles, wat de heilige apostolische kerk ons leer...

Het afscheid van vorstin Warwara even als van de heeren was Dolly onaangenaam; maar ook zij, zoowel als haar gastheer en gastvrouw gevoelden na een dag samenzijn duidelijk, dat...

"Nu goed, ik verkrijg de scheiding en wordt Wronsky's vrouw. Zal Kitty dan echter ophouden mij aan te zien als heden? Neen. En zal Serëscha ophouden te vragen of na te denken ov...

Tot hiertoe had Stipan Arkadiewitsch heel kalm aan zijn vrouw kunnen denken, hij had ook steeds gehoopt, dat, volgens Matjeffs zeggen, alles terecht zou komen, en had daardoor r...

De dokter was nog niet opgestaan. Zijn bediende zeide, dat hij gisteren eerst laat naar bed was gegaan en bevolen had hem niet te wekken. De bediende maakte de lampen schoon en...

Een ontevreden mensch verdedigt zich gemakkelijk met de schuld van zijn ontevredenheid op een ander te werpen. Ook Lewin dacht met droefheid, dat, indien de oorzaak niet lag bij...

Op een Zondag, den dag van den heiligen Petrus, reed zij naar de kerk om haar kinderen het heilig avondmaal te laten geven. Zij had reeds eenige dagen te voren overwogen, hoe zi...

Nog voor het sluiten van het badseisoen keerde vorst Tscherbatzky bij de zijnen terug. Van Karlsbad was hij nog naar Baden-Baden en Kissingen getrokken om daar eenige kennissen...

De roodwangige kleine zat aan de tafel en sloeg geweldig met een stop op het tafelblad, terwijl zij met haar zwarte oogen haar moeder aankeek. Deze beantwoordde eene vraag der E...

"Ja, nooit mama!" antwoordde Kitty blozend en zag haar moeder recht in het gelaat. "Nu heb ik echter nog niets te zeggen. Ik ... ik ... al wilde ik het ook, ik zou waarlijk niet...

Over het tafelkleed lag een ander kleedje en hierop stond een Chineesch theeservies en een zilveren theepot. Alexei Alexandrowitsch beschouwde vluchtig de tallooze, hem meest be...

Het gesprek kwam spoedig op de nieuwe richting in de kunst, in 't bizonder op de nieuwe illustrateurs van den bijbel en de nieuwere Fransche kunstenaars. Workuw beschuldigde hen...

Alexei Alexandrowitsch bewoog zich niet, niet eens nam de blik van zijn starre oogen een andere richting. Over zijn geheel gelaat had zich plotseling de plechtige rust eens dood...

Niet in staat te bevatten, wat men van hem verlangde, deed Lewin het tegenovergestelde. Eindelijk, op het oogenblik dat men, ontmoedigd, hem aan zijn eigen ingeving wilde overla...

Vorstin Betsy's blik viel toevallig op Wronsky, toen zij bemerkte, dat zijn naar de deur gekeerd gelaat plotseling veranderde. Een heldere, blijde glans verspreidde zich daarove...

"Een ding vind ik heerlijk in onze nieuwe woning," zeide Anna, toen men weer te huis kwam, "namelijk dat je een mooi atelier zult krijgen;--zij tutoijeerde Wronsky in het Russis...

"In dat geval moet gij een gezichtspunt verontschuldigen, dat mij eigen is; uw schilderij is zoo schoon, dat deze opmerking haar niet zou kunnen benadeelen.... Laten we Iwanof d...

Het was tegen tien uur 's morgens, toen Lewin moede, hongerig en zeer opgeruimd van een gelukkige jacht met dertien stuks watersnippen en een eend naar den molen terugkeerde. Zi...

"Deze Servische oorlog heeft God ons beschikt, want die is zijn redding! Ik ben al oud en begrijp van den staatkundigen toestand niet veel; men zegt: ce n'est pas très bien vu à...

"Ik spreek niet van ondergegane personen, maar van de beste en edelste vertegenwoordigers van het volk," zeide Kosnischew met een opgewondenheid als moest hij zijn laatste have...