De Leeuw van Vlaanderen Of de Slag der Gulden Sporen

Tijdens de oorlog van het jaar 1296, wanneer de Fransen gans West-Vlaanderen hadden ingenomen, bood het slot Nieuwenhove hun een hardnekkige tegenstand. Een groot getal Vlaamse...

Maar, indien dit afgodinnenbeeld uwer ziel, waarvan het aandenken al de ogenblikken uws levens, zelfs in de slaap vervulde--indien die vrouw, die gij zo teder en zo minnend droo...

Na de stad Brugge zich gans in de macht der Fransen had overgegeven, begon De Chatillon ernstig aan de begeerte der Koningin te denken; zij had hem geboden de jonge Machteld van...

Machteld liet zich hijgend in een zetel neerzinken; de onsteltenis ener zedige schaamte blonk op haar wangen. Niet dat zij zich als plichtig aan een zondig bedrijf erkende, want...

Zodra de krijgsbazuin haar klanken over het slagveld zond, sidderden de twee vrouwen, en verbleekten alsof een dodelijke slag haar terzelfder tijd getroffen had; beide beefden v...

Nadat zij zich hadden opgericht ging hij voort: "Aanziet de dochter van uw Graaf, en overdenkt hoe het hart eens vaders bij dit gezicht moet geplet worden.--En niets om haar te...

Bij deze woorden wierp hij zich in de armen van Deconinck en hing, van kracht begeven, tegen de borst van zijn vriend. Met dwaze blikken staarde hij in het ronde, en deed zijn m...

Meer dan tweeduizend beenhouwers lagen op rijen en in dezelfde houding ter aarde; hun harten klopten lastig, en hun bloed liep snel, want het lang gewenste uur,--het uur der wra...

De overblijvende Edelen, die in Vlaanderen niet veel meer te zeggen hadden, en alleenlijk met iedereen de rechten van eigendom bezaten, betreurden hun verloren macht zeer: het e...

De kleding en de wapens dezer ridders waren zo kostelijk dat men, bij de eerste oogopslag, Graven en nog hogere heren eronder gissen kon. Een zijden kolder[2] hing hun met zwier...

De ridder kon aan zijn martelpijnen niet meer weerstaan, hij viel met smekend gelaat op zijn twee knieën voor de Jonkvrouw en zuchtte: "Om de liefde des Heren, mijn rampzalige M...

De verbaasde Machteld trapte van het ledikant en blikte met angst in de ogen van Maria; deze snikte bitter, terwijl zij Machteld aankleedde, en antwoordde niet op 's meisjes vra...

De laatste was Adolf van Nieuwland[14], een jonge ridder uit een der edelste stammen der rijke stad Brugge. Zijn aanzicht bekoorde niet door verwijfde schoonheid, hij was niet v...

Jan Breydel bedwong zich bij dit woord, want er was een schielijke beweging in hem omgegaan, en zijn ogen hadden zich met verachting op de soldeniers gevestigd, alhoewel zij dit...

Met de diepste navorsing had Deconinck zijn oog op al de aanzichten gestuurd en zijn aanhangers geteld. Vleiend was voor hem de overtuiging dat weinigen in de vrees zijns tegens...

De linkervleugel bestond alleenlijk uit de tienduizend man van Breydel; aan de ene zijde blonken de ontellijke bijlen der beenhouwers in de ogen der andere krijgsknechten, ook w...

De vrees drukte zich op de aanzichten der toehoorders uit; zij bezagen Diederik met angstige nieuwsgierigheid. Deze nam een schaal, schonk ze vol wijn en sprak na gedronken te h...

Twee heelmeesters hadden de wonde vermaakt, en stonden met Diederik de Vos bij het ledikant. De lijdende gaf geen teken van leven, zijn aangezicht was bleek, en zijn ogen waren...

De Fransen werden met zoveel razernij aangetast dat er bij de eerste schok hele hopen neerstortten, de slagen der knotsen en de houwen der bijlen vielen zo menigvuldig op hen, a...

Op hetzelfde ogenblik, en eer De Chatillon de tijd gehad had om zijn zwaard te hernemen, sprong Adolf door de lijken, en voor de Franse ridder komende, houwde hij hem zo verschr...

Zij liep de ridder haastig tegemoet en opende de armen om hem met een liefderijke omhelzing te ontvangen. Van zijn kant had Adolf dezelfde beweging gedaan, maar een zonderlinge...

Enige tijd daarna waren al de Vlamingen voor hun tenten bezig met zich over de veredeling der Dekens te onderhouden. Een groot getal beenhouwers zat in een wijde kring, met de h...

Onderwijl was Robert d'Artois met enige andere Franse Veldheren tot op een kleine afstand van het Vlaamse leger gekomen, om hetzelve te herkennen. Zijn boogschutters werden ters...

Het Vlaamse volk had zijn Edelen enigszins ten onrechte van trouwloosheid en lafheid beschuldigd; weliswaar een groot getal derzelve had zich openlijk voor Frankrijk verklaard,...

"Mijn broeder," sprak hij, "het betaamt dat men een liefde als die der twee Dekens onzer goede stad Brugge niet onbeloond late; ik geef u derhalve de nodige macht tot het volbre...

Verwoed en razend om de dood hunner makkers, en uit de natuur tot gewelddadigheden genegen, liepen de soldeniers bij hopen met het zwaard in de vuist door de volkloze straten en...

Weldra hief de krijgsbazuin haar vervoerende klanken aan, en de paarden vlogen met hun ruiters tegen de nog in de Vlaamsestraat benepen burgers. De gevelde speren der Leliaards...

"Het zij mij geoorloofd u te zeggen dat gij u bedriegt, edele heer," antwoordde de bode. "De Vlamingen hebben een heir dat men niet mag misachten; het is alsof zij bijeengetover...

Een lange puntige hoed van gele zijde, op zijn gehele lengte met rood fluwelen linten overvlochten, zwaaide met losse zwier boven haar hoofd; onder uit dit hulsel viel een doek...

Onderwijl naderde het einde van het bestand met Frankrijk en alles voorspelde een nieuwe oorlog, mits men de vrede niet had kunnen treffen, de voorwaarden derzelve niet aannemel...

De ogen der ontelbare Burgers wendden zich gedurig naar die man, en dan werd de schreeuw: "Heil Deconinck! Heil de blauwe Leeuw!" met meer kracht hernomen. Zodra de Deken der we...

De bode kwam op de 5 juli 1302 bij Gwyde, en gaf hem de beklagelijke toestand der goede stad Kortrijk te kennen, hem in de naam der Burgers alle hulp en onderdanigheid belovende...

Deconinck was een man uit het volk geboren; maar een dier zeldzame zielen, die met verstand en vernuft begaafd, als beheersers hunner tijdgenoten ter wereld komen. Zodra de jare...

[Noot 54: "Dye Grave Guy ende die syne dus in vanghenesse blyvende, die coninc Phelips occupeirde en hilt Vlaenderen te synen behoeve, ende hi in persoone metter coninghinne vys...

Op de voorhof klom hij te paard, en deed zijn uitrusting aan, hij liet het voorstuk van zijn helm vallen, en reed ter poorte uit. Een ontellijke schaar volks had zich voor dezel...

In 1837 had Hendrik Conscience zijn eerste roman, _In 't Wonderjaer,_ gepubliceerd, en wel in het "Vlaemsch"--wat toen zonder meer een politieke daad was. In datzelfde jaar verd...

"Dus begonden die viande naken Men sal hier mogen doden maken Vrouwen Weduwen, Kinder Wezen. Die Vlamingen stonden in vresen Jegens die vreselike ontmoet; Si ne mogen achterwerd...