De spoorzoeker: Schetsen en Tooneelen uit de Amerikaansche wildernis

Met den eersten zonnestraal hief don Miguel het gordijn van zijne tent op en trad naar buiten, regt op zijn gast af, die, zoo als men in Frankrijk zegt, sliep met gesloten vuisten.

De arm van den Rooden-Wolf viel hem magteloos bij het lijf, maar hij slaakte geen kreet, en poogde zich niet te wreken; zijne gelaatstrekken veranderden, zijne oogen rolden wild...

--En daarvoor, riep de Mexicaan met een schamperen lach, weet gij geen ander middel dan mij van honger te laten sterven. O, ho! wat zonderlinge menschlievendheid! Neen, kameraad...

Don Mariano beschouwde de portefeuille met verstrooiden blik. Zij was eenvoudig van zwart segrijn leder, zonder verguldsel of andere sieraden, en zoo als reeds dadelijk bleek, m...

--Zoudt gij, die tot hiertoe zoo veel voor haar gedaan hebt, haar in dit oogenblik willen verlaten, nu zij meer dan ooit misschien uwe hulp en troost zal noodig hebben? Zijt gij...

--"Een vriend van de familie de Real del Monte verwittigt don Mariano dat hij op eene eerlooze wijs bedrogen is, door den man in wien hij al zijn vertrouwen stelde, en die alles...

--Een paar uur geleden, hebben wij, het opperhoofd en ik, niet ver van de plaats waar wij ons op dit oogenblik bevinden, toevalligerwijs een gesprek afgeluisterd, waarvan deze r...

Nadat de kapitein hem alleen had gelaten, nam de onbekende plaats bij het vuur en maakte het zich zoo gemakkelijk mogelijk; hij spreidde namelijk zijn mantel en zijne wapenen de...

Voor de eerste maal in zijn leven zag de oude jager zich tot zwijgen gebragt; hij zocht in de herinneringen van zijn avontuurlijk leven naar eene omstandigheid gelijk aan die wa...

--Omdat ik mijn broeder heb willen doen gevoelen, dat de eene vriend niets voor den anderen verborgen mag houden, vooral niet, wanneer die vriend sinds jaren lang beproefd en ge...

--Verlaat u op mij, arme kinderen, antwoordde de jager, sterker bewogen dan hem lief was, door deze ongekunstelde blijken van angst en droefheid. Onthoudt dit, en rekent er op:...

--Verlaat u op ons, arme vader, hervatte don Miguel edelaardig; uit hetgeen wij reeds gedaan hebben, moogt gij afleiden wat wij verder doen zullen; wij zijn bereid het onmogelij...

--Neen, antwoordde de Indiaan; ik denk nu dadelijk naar hen terug te keeren, om hun te vertellen welke lieden ik hier gevonden heb. Ik ben reeds vrij lang uitgeweest; de bleekge...

De toestand der laatstgenoemden werd echter onhoudbaar, er moest een einde aan worden gemaakt, en de jager, die scherp op de eerste gelegenheid loerde, om zijne vijanden eene ge...

De kuil was gedolven. Twee Gambucinos pakten don Estevan aan en tilden er hem in, zonder dat hij de minste poging deed om een nutteloozen weêrstand te bieden; toen hij regt op i...

--Don Estevan, hervatte don Leo, was, ik weet niet op welke wijs, met het voornemen uwer dochter bekend geworden. Om hare maatregelen beter te leeren kennen en op het regte tijd...

--Mijn hemel, Vrij-Kogel! riep deze met een bemoedigenden lach, ik geloof waarachtig dat wij daar even onze ooren hebben hooren tuiten. Zeg mij toch eens, mijn oude kameraad, wa...

--Wij zijn volstrekt niet hier om uwe plannen in den weg te staan; integendeel, uit ongerustheid over u, omdat gij u te midden van al die roode duivels zoo alleen bevondt, hebbe...

In de stralen der morgenzon, die luistervol uit de kimmen opsteeg, had het landschap een inderdaad betooverend aanzien bekomen. De natuur was om zoo te zeggen met nieuw leven be...

De soldaat hoorde daar binnen een stoel verschuiven, den sleutel in het slot steken, eindelijk ging de deur met een scheur open, en kwam het hoofd van den rekestschrijver vreesa...

Eindelijk zag men er een zilveren met olijvenpitten gevuld reukvat, tegenover een prachtige mahoniehouten kast, welker lof- en lijstwerk, wat snijkunst betrof, als een meesterst...

--zouden wij dan wel iets vinden, niet waar, mijnheer? viel Domingo hem met drift in de reden. Welnu, help mij dan een beetje op weg, ik verlang niets liever dan dat.

Door welken vreemden zamenloop van omstandigheden kwam het, dat Loer-Vogel, de man die de listen der Indianen het best kende en wiens roem van behendigheid en moed algemeen onde...

Weldra werd het geluid sterker en kon men gemakkelijk den aanmarsch van eene talrijke troep ruiters onderscheiden. Eindelijk, na verloop van een kwartieruurs, trok er een dertig...

--Gij schijnt mij veel te verstandig toe, en hebt te veel ondervinding in wereldsche zaken opgedaan, om in goeden ernst de verdediging op u te nemen van iemand, dien gij, volgen...

Plotseling blonk er als een bliksemschicht in de verte, men hoorde een scherp gefluit, en een geweerkogel, bijna te zwak om doodelijk te treffen, drukte zich plat tegen het voor...

De Wilde-Roos sprak niet, maar hield zich den vinger voor den mond en zag daarbij den jager veelbeteekenend aan; deze wikkelde zich in zijn bisonsmantel en zei toen tegen de vro...

--Dat zult gij hooren, Senor, want ik kom hier alleen om u van dienst te zijn, antwoordde de bandiet met zijn gewone vrijpostigheid. Daarom verzoek ik u mij te laten ontbinden,...

--Ik zeg, antwoordde de Amantzin op zijn gewonen zoetsappigen, maar hoogdravenden toon, dat de twee blanke maagden, die mijn zoon aan mijne bewaring toevertrouwde, door den Waco...

Toen de beide vriendinnen elkander over de waarschijnlijkheid harer bevrijding onderhielden, durfde Laura den naam van don Miguel niet uitspreken, en met eene bedeesdheid waarva...

Fenimore Cooper, de onsterfelijke beschrijver der Indianen in Noord-Amerika, heeft ons in zijne voortreffelijke werken met de listen der Tuscaroras, Moëganen en Hurons bekend ge...

--En dan, hervatte don Miguel, terwijl hij met min of meer bevende hand een stalen ketting, waaraan een klein zwart fluweelen zakje hing, van zijn hals deed en aan Loer-Vogel ga...

Addick staarde hem peinzend na; zoodra hij hem achter een boschje had zien verdwijnen, boog hij zich een weinig voorover en bootste tweemaal het fluisterend geblaas na van den c...

--Neen! riep hij forsch, ik zal mijn misslag niet vergrooten door eene lafheid, ik moet de gevolgen van mijne dwaze handeling ondergaan; ik zeg u dank, hoofdman, voor uw goed ge...

Verplaatsen wij ons, tegen het einde van Mei 1855, in eene der minst bezochte streken der onmetelijke prairiën van het Verre-Westen, op korten afstand van de Rio-Colorado-del-No...

Thans werd de strijd een verschrikkelijk bloedbad, eene slagting zonder naam. Te midden der Apachen, schenen Atoyac, Addick en don Estevan zich te vermenigvuldigen, zoo digt en...