De lynch-wet

En hiermede gaf zij haar paard de sporen, wuifde den jager met de hand een laatst vaarwel toe en vertrok in galop, terwijl zij spoedig in een wolk van stof verdwenen was.

»Dat is mij ook gelukt; ik ben zonder ontdekt te worden tot dicht bij hunne kampementen doorgedrongen; zij houden er goed wacht, het zou eene dwaasheid zijn, te willen beproeven...

Hij had zich gemakkelijk bij pater Seraphin kunnen vervoegen om van dezen te vorderen hem den gewonde uit te leveren, maar dit middel stond hem zeer tegen de borst. Ook hij deel...

»Dat ben ik, beste vriend," riep de jager in vervoering, »meer dan ik u zeggen kan; maar het is juist mijn geluk dat mij in angst brengt. Mijne moeder is wel is waar bij mij, ma...

Tegen wil en dank had de moederlijke liefde bij haar den christelijken zin verdrongen, en kon zij er niet zonder schrik en zonder smartelijk voorgevoel aan denken, dat zij had m...

Deze liet zich geen tweemaal uitnoodigen; hij pakte het koord met de beide handen ferm aan en, naarmate hij afdaalde met de voeten van iedere oneffenheid in den rotswand gebruik...

»Hoort mij aandachtig," zeide hij, »want eer wij de stoute onderneming wagen die ik mij heb voorgesteld, wil ik uw volkomen toestemming hebben. Onze positie is wanhopig, langer...

»Vooreerst, omdat de beren op dit uur gewoonlijk naar de rivier gaan; maar gesteld dat deze er reeds geweest is, dan zult gij toch wel weten dat alle wilde dieren den mensch ont...

»Ik zal met u niet redetwisten over de beruchte strijdvraag of de gebreken en misdaden enkel persoonlijk zijn; de gebreken ja, zijn zulks misschien, maar in de woestijn behoort...

»Misschien," hervatte zij gedwee. »Welnu, hoor mij dan; ik wil het wagen mijn hart uit te spreken, wat er ook van kome, dat zal mij verlichten. Op zekeren dag, jaren geleden, za...

Haar hart klopte een weinig geruster toen zij dit bemerkte; zij slaakte een zucht van ontspanning en dankte God dat hij haar eenige minuten tijd van beraad gaf om zich op het pl...

Wat zij sedert hare ontscheping in Amerika had gezien en had hooren vertellen, gaf slechts nieuw voedsel aan haar angst, door haar te doen gevoelen dat in dit wonderlijke land h...

»Ik ben er zeker van. De Roode-Ceder, ofschoon reeds op jaren, bezit nog de volle kracht der jeugd; zijn stap is vast en volkomen regelmatig, gelijk die van al de echte woudloop...

»Mijn God! wat heeft hij mij lief," riep zij wanhopig. »Heer! Heer! zal ik nog meer moeten lijden, of is de maat eindelijk vol? O, geef mij de kracht om mijne zelfopoffering ten...

»Dat zou voor mij een geluk zijn, doch de zending die de Wacondah mij heeft toevertrouwd, vordert elders mijne tegenwoordigheid. Ik heb weinig tijd, en kan dus, hoe zeer ik het...

De Roodhuiden achten het, gelijk wij meermalen gezegd hebben, eene groote onbeleefdheid hunnen gasten iets te vragen of hen tot spreken uit te lokken, wanneer deze er zich niet...

»Laten wij niet wanhopen," hervatte hij met drift, »alles is nog niet verloren; laten wij hooger klimmen en zijwaarts uitwijken, tot zij ons voorbij zijn gegaan, intusschen kan...

De twee Mexicanen en Curumilla, die achter hunne verschansing gedekt stonden, beantwoordden met moorddadig geweervuur den aanval der Apachen en moedigden elkander aan om als dap...

»Heb ik u niet gezegd dat gij zwijgen zoudt," riep hij woedend terwijl hij de taboeret daar hij op zat opnam en er zijn zoon mede naar 't hoofd smeet.

»O! ja, ja!" riep zij in vervoering. »Om gewichtige redenen die ik u niet zeggen kan, zijn de lieden die mij eenige dagen geleden nog hatelijk waren, mij op eens dierbaar geword...

De Beurs is vooral sedert de laatste jaren de kanker der oude wereld geworden. Wat hiervan het gevolg moet zijn is gemakkelijk te berekenen. Zoodra iedereen begreep dat er voor...

»Let wel, dat gij, onverschillig door welke middelen, maar dat gij u bij hen indringt, en hun vertrouwen weet te winnen, en als gij dat verworven hebt en de noodige inlichtingen...

»De Roode-Ceder is een hond," riep zij, »en een lafhartig oud wijf, zijn arm is veel te zwak en zijn oog te onzeker om den grooten bleeken jager te kwetsen. Koutonepi is een ged...

Wij hebben hier bijzonder het oog op een dier van verbazende kracht, onbesuisden moed en grenzelooze kwaadaardigheid, dat door de geleerden ursus cinereus, en door de Noord-Amer...

»Het bleeke opperhoofd dat zich van gindschen Dolle-Bisonsberg heeft meester gemaakt is de groote blanke jager dien de Comanchen als zoon hebben aangenomen en die den naam draag...

Op zijn wenk kwamen Sutter en Fray Ambrosio beurtelings bij hem om de bladeren uiteen te schuiven en Nathan te zien, die zeker nergens minder aan dacht dan dat zijne kameraden,...

De Squatter sloot zijne dochter in zijne armen, buiten staat om een woord uit te brengen; zijne ziel was overstelpt van blijdschap, nooit had hij zich zoo zacht en zoo innig bew...

Op eens werd zijn reeds zoo bleek gelaat lijkkleurig, zijne oogen staarden wijd open en woest, een stuipachtige rilling deed zijne leden beven, hij viel achterover als een blok...

Bladz. 1. De jacal 1 2. In de jagershut 7 3. Een gesprek 14 4. Een blik terug 21 5. De hacienda Quemada 27 6. De Apachen 35 7. De Dolle-Bisonsheuvel 42 8. De Zwarte-Kat en de Ee...

Thans daarentegen is deze wet in de grootere Staten der Unie niets anders dan een onwettige machtsoefening der meerderheid, in strijd met de wetten des lands die zij trotseert z...