De zwervers op de grenzen

De onmetelijke natuurwouden, die zich sedert onheugelijke eeuwen ongestoord hadden voortgeplant en nog voor ettelijke jaren het grootste gedeelte van Noord-Amerika bedekten, beg...

De bedienden waren op eenigen afstand werkeloos blijven staan, stom van verbazing, zoo wel over de voorbeeldelooze behendigheid van den onbekenden man, als over de stoutmoedighe...

„Hoor eens, jager,” zeide hij, „ik heb volgens mijn pligt God voor mijne vrijheid gedankt, want Hij was het die u ingaf om mij te verdedigen. Thans, nu ik mij een weinig bedaard...

Nog eenige minuten en het was gedaan met hen; de ontzettende legerdrom scheen op zijn doortogt alles schoon te vegen, met de ijzingwekkende dommekracht van een vallenden berg di...

Quoniam, op zijne beurt, maakte zooveel omslag niet; als natuurlijke vijand der blanken en vooral der Noord-Amerikanen, greep hij met drift de gelegenheid aan om hen zooveel mog...

Omtrent tien ellen van den toren, en met dezen door middel van een onderaardschen gang verbonden, lag het woonhuis voor de jagers, dat voor de werklieden, en eindelijk dat der v...

„Ik ben de kapitein James Watt, en ik laat u weten dat de kolonie op dit uur voor onbekende landloopers gesloten is; kom tegen zonsopgang terug, misschien zal ik u dan vergunnen...

„Welnu! in welken raad heeft nu de blanke met het grijze hoofd de vredespijp gerookt? waar zijn de Sachems die met hem onderhandeld hebben? kan hij mij de boomstammen aanwijzen...

De dageraad begon de wolken met bleeke paarlemoertinten te kleuren; de sterren verdwenen de een na de andere in de blaauwe diepten des hemels; aan den uitersten rand der Oosterk...

„Ik begrijp niet wat gij zeggen wilt, en ik wil het niet begrijpen. Ik alleen hier, als mijn vader, of Quoniam, of wie het ook wezen mag u beschuldigt, neem uwe verdediging op m...

Ofschoon behoorende tot een der oudste en edelste geslachten in Mexico, had don Juan Melendez de Gongora zijne bevordering bij het leger, niet aan zijne geboorte, maar alleen aa...

„Ik ben alles behalve gek, Señor padre, en ik zal u voor dezen keer die benamingen waarmede gij mij gelieft te begunstigen, kwijtschelden, maar pas op voor de tweede maal,” antw...

„Dat doet er niet toe, ’t is altoos goed niet te veel op zijn geluk te vertrouwen. Ons vak is gevaarlijk, zooals gij weet, en het kon wel zijn dat die verwenschte schobbejak ons...

Met den meesten spoed grendelde hij de deuren en vensters der Venta, en ging toen naar de corral om de paarden te zadelen, terwijl Carmela met zenuwachtig ongeduld andere kleede...

Terwijl thans de mesties haar op zijne beurt vertelde hoe hij zich van de Apachen had afgeholpen, bragt de jager als een voorzigtig man, de drie paarden naar een digt kreupelbos...

Een oogenblik echter dacht hij er in ernst aan, om terug te keeren naar de Venta, en zich aan de voeten van het meisje te werpen, in een woord, om den misslag te herstellen dien...

Was het misschien eene list van zijne vijanden om hem als met open oogen te bedriegen, en door een valsch spoor zijn blik van het ware spoor af te leiden? of waren het werkelijk...

Op hetzelfde oogenblik deed zich een geweldig gekraak in de struiken hooren, de takken werden uit elkander gebogen en er verscheen een troep mannen, ten getale van ongeveer acht...

„Goed. De Jaguar wenscht de oorlogsbijl tusschen hem en zijne Roode broeders te begraven, opdat de vrede hen voortaan vereenige, en zij in plaats van elkander te bestrijden, zam...

„Dank u,” zei Edelhart. Zich toen tot Tranquille wendende, die onbeweeglijk naast hem stond, vervolgde hij: „Ga weder zitten, broeder, stellen wij allen verderen argwaan ter zij...

Het digte bladgewelf onder hetwelk de karavaan langzaam voorttrok, sloot den hemel geheel af; slechts hier en daar drong een verdwaalde zonnestraal door de zaamgevlochten takken...

„Ja, en naauwelijks had ik mijn uniform aangetrokken, of zij vertelde mij dat zij zich in mij vergist had, daar ik er in mijn nieuwe pak veel leelijker uitzag dan zij zich ooit...

Eindelijk, toen de nacht reeds ver gevorderd was, gingen de drie mannen uiteen, om eenige oogenblikken rust te nemen tusschen de vermoeijenissen van den afgeloopen dag en die we...