Een Kerstlied in Proza

"En wat heeft 'em gemankeerd?" vroeg een derde, een kolossale hoeveelheid snuif nemend uit een erg groote snuifdoos. "Ik moet je zeggen, ik dacht dat hij niet dood kòn gaan."

En nu, zonder Scrooge er op voor te bereiden, stonden zij op een sombere, eenzame heide, waar reusachtige massa's ongehouwen steen in het rond lagen verspreid alsof het de begra...

"Wel heb ik van m'n leven, 't is toch niet mogelijk dat ik een heelen dag en ver in den volgenden nacht kan doorgeslapen hebben," zei Scrooge. "Er zal toch niets met de zon weze...

"'t Komt nièt gelegen," zeide Scrooge, "en 't is bovendien niet billijk. Als ik je er een daalder loon voor inhield, weet ik zeker dat je je al heel verongelijkt zou achten."

Want de lieden die er op los schoffelden op de daken waren joviaal en vol vroolijkheid, en riepen elkaar over en weer toe van het eene dak naar het andere en wierpen elkaar nu e...

De vertaler wenscht openlijk te erkennen, dat hij hier en daar een dankbaar gebruik heeft gemaakt van de aanteekeningen van den heer Ten Bruggencate in diens bekende uitgaaf van...

Maar al waren er ook tweemaal zooveel geweest, ja viermaal zooveel, dan nòg zou de oude Fezziwig hun gestaan hebben, en mevrouw Fezziwig evenzeer. Wat haar aangaat, zij was waar...

"En ik weet ook zeker," zei Bob, "ik weet ook zeker, dat als we er aan denken hoe geduldig en zacht hij was, al was hij nog maar een heel klein kind, dat wij niet licht met elka...