Part 79

IMPŪRĒ, _D’une manière impure_, _honteuse_. SYN. Spurce, fœde, obscœne, turpiter. USUS: Impura flagitiose, intemperanter multa facere.

IMPŪRĬTAS, ātis, f. _Impureté_. SYN. Flagitia, turpitudines. USUS: Cum omnes impuritates tua in domo susciperes. Cf. Luxuria.

IMPŪRUS, a, um, _Impur_. SYN. Contaminatus, lutulentus, spurcus, improbus, sceleratus. )( Purus. USUS: Omnium non modo bipedum, sed quadrupedum impurissimus. Cf. Luxuria, Impudicus.

ĪMUS, a, um, _Le plus bas, le plus profond_. SYN. Infimus. )( Summus. USUS: A summo, a medio, ab imo. Ab imis unguibus ad summum verticem.

IN, præpos. _Dans_, _sur_. USUS: 1. Actio constituta in diem posterum; in annos multos solis defectiones prædicuntur. 2. In dies, _de jour en jour_. In singulos dies vitium crescit. In dies opinio magis invalescit. 3. In diem vivere barbari solent, _au jour le jour_. 4. In posterum, in perpetuum, _pour l’avenir_, _dans la suite_, _plus tard_. Aliquem a se in perpetuum alienare. 5. Distributioni servit, _par_, (_dans un sens distributif_). Pretium in capita statuere; singulas in militem tunicas imperare. 6. Ad pretium rei statuendum, _par_, _pour_, (_pour indiquer le prix_). Quaternos denarios in singulas vini amphoras exegit. 7. In modum, _comme_, _à la manière de_. Ornatus peregrinum in modum; servilem in modum; miserandum in modum; mirandum, mirabilem in modum. 8. In hanc sententiam, _de la façon_. In eamdem sententiam cum multa dixissent. 9. In speciem, _en apparence_. In speciem validus exercitus, re vera infirmus et inops. 10. In manibus esse, _aux mains de qqn_. Victoria est in manibus. 11. In manibus habere, _avoir dans ses mains_, _posséder_. Omisi ea, quæ in manibus habebam. 12. In orbem, _en cercle_, _tour à tour_. Senæ horæ in orbem operi attributæ, _pro_ per vices. 13. Contra, _contre_. In aliquem peccare. 14. Secundum, _sous_. In hanc formulam omnia judicia conclusa sunt. 15. Supra, _sur_. In humeros puerum extulit. 16. Ante, _sous_, _devant_. Cædes facta in oculis hominum. 17. Inter, _parmi_. In magnis viris non est habendus. 18. Pro, _pour_, _en faveur de_. Pecunia decreta in rem frumentariam. 19. Per, _dans_, _à travers_. Sanguis a corde in totum corpus effunditur. 20. Erga, _pour_. Amor in patriam, religio in DEUM. 21. In, ante diem XV Calendas _vel_ Calendarum distuli, _j’ai rémis l’affaire au 15ᵉ jour avant les Calendes_.

INACCESSUS, a, um, _Inaccessible_. SYN. Ex omni parte clausus, obstructus, præclusus; qui adiri non potest, qui aditus habet difficiles. USUS: Aditus inaccessi. Cf. Angustus.

ĬNÆDĬFĬCO, as, avi, atum, ara, a. _Bâtir sur_, _construire dans_. USUS: In domo tua est inædificatum sacellum.

ĬNÆQUĀBĬLIS, a, gen. com. _Inégal_. USUS: Inæquabilis varietas.

ĬNÆQUĀLIS, e, gen. com. _Inégal_. USUS: Annus inæqualis.

ĬNÆQUĀLĬTER, _Inégalement_. USUS: Inæqualiter eminentes rupes scandere.

ĬNÆQUO, as, are, a. _Égaliser_. SYN. Complano.

ĬNÆSTĬMĀBĬLIS, e, gen. com. _Inestimable_. )( Æstimabilis. Cf. Pretium.

ĬNAMBŬLĀTĬO, ōnis, f. _Action de se promener_, _promenade_. SYN. Ambulatio.

ĬNAMBŬLO, as, are, n. _Se promener_. SYN. Deambulo. Cf. Ambulo.

ĬNĂNĬMĀTUS, a, um, _Inanimé_. SYN. Inanimis, expers vitæ.

ĬNĂNĬMUS, a, um, _Privé de la vie_. SYN. Inanimatus. USUS: Inanimum est omne, quod pulsu agitatur exteriore.

ĬNĂNIS, e, gen. com. _Vain_, _de peu de valeur_. SYN. Vacuus, supervacuus, levis, cassus, vanus, sine causa. )( Plenus. PHRAS. Inania sectaris, _vous poursuivez des futilités_. Levioribus rebus tuum studium dicas; amas, colis, sequeris ea, quæ non consistunt; quæ nihil habent firmitatis, nihil gravitatis, nihil ponderis; quæ levia, nullius ponderis, infirma, minime solida sunt. Cf. Levis, Vanus. USUS: Inanissimarum cupiditatum nullus modus. Consilium prudentiæ inanissimum. Inanis elocutio et puerilis.

ĬNĀNĬTAS, ātis, f. _Futilité_. SYN. Vanitas, inane. EPITH. Summa. USUS: In summa inanitate versamur. Cf. Levitas.

ĬNĀNĬTER, _En vain_, _sans raison_. SYN. Falso, frustra, sine causa. USUS: Inaniter sæpe animus exsultat.

ĬNAPPĂRĀTĬO, ōnis, _Défaut de préparation_, _négligence_. SYN. Nullus apparatus.

ĬNAUDIBĬLĬS, e, gen. com. _Qu’on ne peut entendre_. SYN. Qui non est audiendus, qui audiri non meretur. USUS: Fidem infirmare alicui inaudibili.

ĬNAUDĬO, is, īvi, ītum, ire, a. _Entendre dire_, _apprendre_. Audio, exaudio, de rebus fere occultis. USUS: Erupit tandem vox illa, de qua ego aliquid inaudieram. Cf. Audio.

ĬNAUDĪTUS, a, um, _Inouï_. SYN. Inusitatus. ADV. Omnino, ante hoc tempus. USUS: Nihil dicam inauditum, novum, insolens. Res in omni memoria inaudita. Cf. Novus, Rarus.

ĬNAUGŬRO, as, avi, atum, are, n. _Consacrer_, _inaugurer_. SYN. Initior, consecro, dedico. USUS: Templum inaugurare. Cf. Dedico.

ĬNAURIS, is, et rectius: ĬNAURES, ĭum, f. pl. _Pendants_, _boucles d’oreilles_. SYN. Ornamentum aurium, quo mulieres utuntur.

ĬNAURO, as, avi, atum, are, a. _Dorer_. SYN. Auro tego, illino, obduco; aurum rei induco. ADV. Extrinsecus. USUS: Palla inaurata inductus. Malo consuli a Cæsare quam inaurari.

ĬNAUSPĬCĀTO, _Sans avoir pris les auspices_. SYN. Vitio, auspicio non capto, malis ominibus.

ĬNCĂLESCO, is, călŭi, ere, n. _Devenir chaud_, _s’échauffer_. USUS: Vino incalescere.

INCALLĬDĒ, _Sans adresse_. SYN. Incaute. USUS: Non incallide tergiversari.

INCALLĬDUS, a, um, _Simple_, _franc_, _ouvert_. SYN. Simplex, incautus, antiquus, credulus. USUS: Servus non incallidus, sed frugi et integer. Cf. Simplex, Apertus.

INCANDESCO, is, dŭi, descere, n. _S’échauffer_. USUS: Æstu, ira, furore incandescere.

INCĀNESCO, is, ŭi, escere, n. _Devenir blanc_, _blanchir_. SYN. Canus fio.

INCANTO, as, avi, atum, are, n. _Enchanter_. SYN. Carmine magico veneficium affero. Animum magicis illecebris pellicio, fascino; magicis sacris utor; nefaria mysteria nuncupo.

INCASSUM, _En vain_. Incassum tela jactantur. Cf. Frustra.

INCAUTĒ, _Sans précaution_, _imprudemment_. SYN. Incallide, imprudenter, temere. Cf. Temere.

INCAUTUS, a, um, _Imprudent_. SYN. Improvidus. Cf. Imprudens, Simplex.

INCĒDO, is, cessi, cessum, ere, n., _nonnunquam_ a. _Avancer_, _marcher_. SYN. Ingredior, ambulo. ADV. Sensim. PHRAS. Modeste incedendum est, _il faut marcher modestement_. Non utamur aut tarditatibus in gressu mollioribus, ne pomparum ferculis similes videamur, nec in festinationibus nimias suscipiamus celeritates. Pleno modestoque gradu ingrediamur; alacriter, sed modeste se inferat, oportet, qui decorum amat. USUS: Quam teter incedebat! incessi repente omnibus lætitiis.

INCENDĬUM, ĭi, n. _Incendie_. SYN. Ardor, flamma. EPITH. Acerrimum, commune, domesticum; fortissimum, impium, malum, præsens, tantum, universum. PHRAS. Ortum est ingens incendium, _il s’est élevé un grand incendie_. Incendium deflagrationem toti urbi minatur; exuruntur tecta, templa incendio fumant; latius usque funditur incendium; prope adest, ut urbs tota incendio hauriatur, deleatur. Non fortuito, sed oblato incendio tecta conflagrant; urbs tota conjectis ignibus inflammata ardet; concepto igne urbs tota continenti incendio collucet. Urbs tota ignibus ac ruinis miscetur. Cf. Ardeo, Comburo, Flamma. USUS: Incendium facere, excitare, _allumer_. Incendio conflagrare, _brûler_. Incendium ruinis exstinguere, _éteindre_. Ab incendio eripere, liberare, _sauver des flammes_.

INCENDO, is, si, sum, ere, a. _Incendier_. SYN. Inflammo, incendium facio; ignem _vel_ faces infero, admoveo, subjicio; concremo, uro, exuro; ignem injicio, conjicio. Cf. Accendo, Comburo. ADV. Vehementius. USUS: 1. Naves incendi jussit. 2. TRANSL. Hortor, incito, excito, _exhorter_, _animer_. Aliorum in se odia; cupiditatem, desideria alicujus incendere. Gloriæ studio incendi. Cf. Excito, Impello.

ĬNCENSĬO, ōnis, f. _Incendie_, _embrasement_. SYN. Incendium. USUS: Incensione urbem, internecione cives, vastitate Italiam liberavi.

INCENSUS, a, um, _Enflammé_. USUS: Mulier incensa odio. Imperator incensus ad rempublicam pene gerendam. Cf. Fervidus.

INCERTUS, a, um, _Incertain_. SYN. Obscurus, fallax, dubius, in dubia opinione, in casu positus, non constans. PHRAS. 1. Incerta res est, _la chose est incertaine_. Res est in incerto posita, in incerto relicta; in casu res est; res etiamnum fluctuat; quid nox diesque ferat, incertum est; ejus rei ratio explicata, explorata, expedita nondum est. 2. Quid de me futurum sit, incertum est, _je ne sais ce qui m’arrivera_. Suspensas habeo vivendi rationes; suspenso animo sum; metu, exspectatione suspensus hæreo; fluctuat animus, pendet, jactatur; ancipiti cura distrahor. Cf. Dubito, Dubius. 3. Quod vitæ genus amplectar, incertus sum, _j’ignore encore quel genre de vie je dois suivre_. Nulli fortunæ adhæret animus per omnia vitæ genera errans; jam dudum inquiro, si qua ad portum via fluctuantem ferat; nondum stat sententia, quam in partem suspensæ vitæ rationes inclinaturæ sint; consiliis distrahor magis, quam feror. USUS: Incerti animi hominum, et exitus prœliorum. Ætas puerilis maxime lubrica et incerta. Suspensus et incertus obscura spe pendeo; omnia in dubium incertumque revoco. Cf. Dubius, Dubito, Inconstans.

INCESSO, is, cessi, ere, a. _Attaquer_, _assaillir_. SYN. Invado, adorior. USUS: Jaculis hostes incessere. Incessit omnes admiratio, cura, cupido, religio. Cf. Invado, Impetus.

INCESSŬS, ūs, m. _Démarche_. SYN. Ingressus, gressus. EPITH. Equestris, gravis, acutus, rarus, nec ita longus. USUS: Fingere sibi vultum et incessum. Muliebris ornatus et incessus.

INCESTĒ, _Criminellement_. SYN. Fœde, nefarie, turpiter.

INCESTUM, i, n. et INCESTŬS, ūs, m. _Inceste_. USUS: Facere incestum; incesto aliquem liberare.

INCHŎO, as, avi, atum, are, a. _Commencer_. SYN. Incipio, exordior, attingo, informo. )( Pertexo, finio, perficio. PHRAS. Inchoatum potius quam perfectum opus est, _l’ouvrage loin d’être achevé est à peine commencé_. Tantum abest, ut opus ad finem perduxeris, ut minimum ultra principium processeris; ut in ipsis pene principiis consistat, hæreat. Tantum abes a perfectione operis, ut principia vix appareant, vix opus instituisti, vix operis initium fecisti; rem tu quidem habes institutam, informatam, sed perfectam perpolitamque non habes. Operis ut quidem fundamenta jecisti, fastigium adhuc nullum habemus. Cf. Incipio. USUS: Si idem extrema persequitur, qui inchoavit, jam perfecta omnia videbimus. Inchoare, et informare oratorem perfectum. Natura hominem inchoat, sapientia perficit.

1. INCĬDO, is, cĭdi, ere, n. _Tomber dans ou sur_; _arriver par hasard_. SYN. Accido, contingo, evenio, incurro. PHRAS. 1. Incidit in hostes, _il est tombé au milieu des ennemis_. In hostem imprudens præcipitavit; in manus hostium delatus est; in hostes incurrit; medios in hostes delapsus est. 2. Incidit mihi ea cogitatio, _il m’est venu à l’esprit_. Subiit animum ea cogitatio; occurit animo; incidit in mentem illud; succurrit mihi; in mentem venit. USUS: 1. Si casus inciderit, nec mori recusabo. Tales casus sæpe fortissimis viris incidunt. Incidit ætas mea in illa tempora. Nihil mali incidit civitati. Quocumque mens et oculi inciderint. 2. Incurro, _tomber malade_, _devenir fou_, _etc._ In morbum, in febriculam, in insaniam, furorem, peccatum incidere. In manus hostium, in scopulos vitæ incidere. 3. Venio, _tomber_, _venir_. In æs alienum, in amorem, contentionem, in mentionem alicujus rei, in sermonem incidere, ac velut improviso venire. Homini sane præter opinionem incidi. Cf. Accidit.

2. INCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a. _Entailler_, _couper_. SYN. Cædo, reseco, præcido, amputo, securim injicio. ADV. Æqualiter, consulto, crudelissime, de improviso, de integro, divinitus, fœdissime, fortuito, improviso, plane, retro. USUS: Alicui nervos, pennas incidere. Deliberationem omnem ac spem incidere. Cf. Abrumpo.

INCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. et n. _Commencer_. SYN. Cœpi, instituo, ingredior, initium facio, duco, sumo, do, affero, introduco; principium do, capio, duco, habeo; primordium, exordium capio; exordior, ordior, inchoo, informo; fundamenta jacio, rudimentum pono, tirocinium pono. PHRAS. 1. Nunc demum spirare incipio, _je commence enfin à respirer_. Nunc demum ingredior in spem; in spem inducor, nunc demum spes aliqua mihi nascitur, affulget; nunc demum in spem venio. 2. Unde dicere incipiam? _Comment commencerai-je?_ Unde mihi nascetur exordium orationis? Unde ingrediar in orationem? Unde proficiscetur oratio? Unde exordium ducam, capiam? Unde initium ducetur? 3. Respublica bellum incipiet, _la république commencera la guerre_. Initium bello e Republica dabitur; quod conceptum Respublica bellum parturit, propediem nascetur; respublica bellum suscipiet; nascentis belli primordia a republica capientur; bellum grande propediem exsurget a republica commovendum. 4. Inceptum bellum brevi sopietur, _la guerre commencée s’apaisera bientôt_. Vim nascentis, orientis, exsurgentis belli nostri facile consilio discutient, et compriment. Quamquam qua noluimus janua, ingressi sumus in bellum, facile tamen exitum reperiemus. Cf. Bellum. USUS: Bellum gerere nostri duces incipiunt. Cf. Inchoo.

INCĪSĒ et INCĪSIM, _Par incises_. SYN. Cæsim. USUS: Incise membratimque dicere.

INCĪSĬO, ōnis, f. _Incise_, _membre de phrase_. USUS: De membris et incisis, _vel_ incisionibus.

INCĪSUM, i, n. _Incise_. SYN. Incisio.

INCĬTA, æ, et INCĬTÆ, ārum, f. pl. _Extrémité_. SYN. Paupertas, indigentia. USUS: Ad incitas redactus, _réduit au désespoir_, _à la dernière extrémité_. Cf. Paupertas.

INCĬTĀMENTUM, i, n. _Aiguillon_, _stimulant_. SYN. Invitamentum, illecebra. EPITH. Summum. USUS: Hoc hominibus maximorum laborum et periculorum incitamentum est. Cf. Excito, Animus.

INCĬTĀTĒ, _Précipitamment_. SYN. Incitatius ferri.

INCĬTĀTĬO, ōnis, f. _Mouvement rapide_, _véhémence_. EPITH. Acris, vehemens, divina. USUS: Acri et vehementi incitatione inflammare animum. Incitatio languentis, moderatio effrenati populi.

INCĬTĀTUS, a, um, _Poussé_, _lancé_, _mis en mouvement_, _rapide_. ADV. Plane, vehementius. USUS: Totius mundi incitatissima conversio.

INCĬTO, as, avi, atum, are, a. _Mettre en mouvement_. Impello, exacuo, excito, suscito, incendo, irrito, stimulos admoveo, cohortor. ADV. Effrenate, temere. PHRAS. Ad præclarum facinus incitare, _pousser à une action éclatante_. Ad audendum animos addere, augere; alacritatem addere, afferre; animos dare, erigere, excitare, afferre; spei ac fiduciæ implere; incitamento esse; desiderium rari decoris admovere. Cf. Excito, Impello, Hortor, Animo. USUS: Incitare aliquem spe laudis ad aliquid agendum. Mentem alicujus incitare. Incitata odia, ira; studium ad investigandum incitatum. Incitat se vis aquæ. Naves se incitant.

INCLĀMO, as, avi, atum, are, a. et n. _Crier_. SYN. Voco, altiore voce clamo. USUS: Expeditus, facito, ut sis, ut, cum inclamavero, advoles. Cf. Voco.

INCLĒMENS, entis, omn. gen. _Dur_, _rigoureux_. SYN. Asper. Cf. Durus.

INCLĒMENTER, _Durement_. USUS: Inclementer in aliquem dicere.

INCLĒMENTĬA, æ, f. _Dureté_, _rigueur_. SYN. Duritas. Cf. Inhumanitas.

INCLĪNĀTĬO, ōnis, f. _Action de pencher_, _inclinaison_; _inclination_, _penchant_, _propension_. SYN. Conversio, status, mutatio, conatus, flexio, inflexio. EPITH. Divina, magna, repentina, tanta, maxima, parva. USUS: Minimis momentis maximæ inclinationes temporum fiunt. Inclinatio quædam ad meliorem spem visa est fieri. Inclinatione voluntatis propendere in aliquem. Conversio status, inclinatio reipublicæ.

INCLĪNO, as, avi, atum, are, a. et n. _Faire pencher_, _se pencher_. SYN. Vergo, propendeo. )( Sto, erectus sum. PHRAS. Inclinat ad lenitatem, _il est porté à la douceur_. Ad lenitatem se dat; proclivior est ad lenitatem; ad lenitatem sua sponte propendet; summa propensione in leniora fertur; inclinatissimo est ad lenitatem animo. 2. Inclinat ex natura ad avaritiam, _il est naturellement avare_. Natura propensus est ad exsecrabile vitium avaritiæ; ad avaritiam natura propendet; ad avaritiam natura illum sua ducit; natura hortante, naturali quodam studio ad avaritiam fertur, rapitur; naturali quadam inductione animi avaritiam sequitur; suopte ingenio, impetu quodam naturæ, naturali quadam voluntatis inclinatione ad avaritiam incitatur. USUS: 1. Sententia senatus inclinat ad pacem. In vitium, in fugam inclinare. 2. Deficio, _manquer_, _faire défaut_, _être à son déclin_. Eloquentia, opes, forma reipublicæ inclinat. Inclinat acies, animi militum. 3. Flecto, _pencher pour ou vers_. Inclinat se ad Stoicos. Inclinare omnia ad suum commodum.

INCLĬTUS, a, um, _Illustre_. SYN. Clarus, nobilis, insignis. Cf. Clarus, Nobilis.

INCLŪDO, is, si, sum, ere, a. _Enfermer_. SYN. Claudo, comprehendo. )( Excludo. ADV. Apte, intus, argute, divinitus, diutius. PHRAS. Certis finibus orationem includam, _je renfermerai mon discours dans des bornes marquées_. Certis finibus circumscribam; cancellos, quibus me ipsum circumscripsi, non egrediar. Certos mihi fines terminosque constituam, extra quos egredi non possim, si maxime velim. Cf. Termino. USUS: Imaginem alicujus in clypeo aureo includere. Orationem in epistolam inclusi. Dolor mihi et admiratio vocem inclusit. Cf. Carcer, Claudo.

INCLŪSĬO, ōnis, f. _Emprisonnement_. USUS: Inclusione contentus non eras, interficere volueras.

INCŒPTĬO, _rectius_: INCEPTĬO, ōnis, f. _Action de commencer_, _entreprise_. SYN. Initium, principium.

INCOGNĬTUS, a, um. _Inconnu_. SYN. Ignotus. )( Notus. USUS: Condemnare aliquem causa incognita. Cf. Ignotus.

INCŌGĬTANS, tis, omn. gen. _Irréfléchi_, _inconsidéré_. USUS: Incogitantem, imprudentem oppressit.

INCŌGĬTANTĬA, æ, f. _Irréflexion_. SYN. Imprudentia. Cf. Imprudentia.

INCŎLA, æ, m. _Habitant_. SYN. Habitator. USUS: Socrates totius mundi civis et incola.

INCŎLO, is, ŭi, cultum, ere, n. et a. _Habiter_. SYN. Habito, incola sum. USUS: Qui earum civitatum fines incolunt. Cf. Habito, Domus.

INCŎLŬMIS, e, gen. com. _Sain et sauf_, _intact_. SYN. Salvus, integer. ADV. Aliquamdiu. PHRAS. Incolumes tibi sunt adhuc res tuæ, _vos affaires sont encore en bon état_. Salva sunt apud te omnia, nihildum perdidisti; status idem est, qui antea rerum tuarum. Eodem loco sunt, quo antea, fortunæ tuæ; nihil detractum est de fortunis tuis; nullam res aut fortunæ tuæ jacturam fecere; nullum res tuæ damnum tulere, detrimentum cepere, accepere, passæ sunt. Nihil adversi res tuæ subierunt; nihil tibi eripuit, abstulit, ademit, detraxit, avertit fortuna; incolumitatem obtinent res, rationes, fortunæ tuæ; nihil secus, nihil contra, quam velles, rebus tuis factum est. Nulla rerum tuarum facta est imminutio; sarta tectaque tua sunt omnia, et ab omni incommodo sincera integraque sunt conservata. Cf. Salvus, Sanus. USUS: Domum suam incolumem a calamitate servare non potuit. Cives integros et incolumes servavi.

INCŎLŬMĬTAS, ātis, f. _Conservation_, _salut_, _sûreté_. SYN. Salus. EPITH. Explorata. PHRAS. Quamdiu reipublicæ sua constabat incolumitas, _tant que la république se conserva dans un bon état_. Dum reipublicæ salus erat integra; salvis rebus; rebus nondum perditis; ante reipublicæ inclinationem; stante, vigente, incolumi republica; cum respublica suum jus obtineret, cum suo jure uteretur, cum salvus esset reipublicæ status; ante casum reipublicæ; antequam respublica concideret, occideret, periret. Cf. Salus, Status bonus. USUS: Incolumitas est salutis tuta atque integra conservatio. Alicujus salutem et incolumitatem deserere.

INCŎMĬTĀTUS, a, um, _Non accompagné_, _seul_. SYN. Sine comite, solus. USUS: Ars indotata, incompta, incomitata. Cf. Solus.

INCOMMŎDĒ, _D’une façon peu convenable, fâcheuse_. SYN. Moleste. USUS: Cum illo actum optime, mecum autem incommode.

INCOMMŎDĬTAS, ātis, _Désagrément_, _incommodité_, _dommage_. SYN. Incommodum. USUS: In hac incommoditate illud inest commodi, _il y a cela de bon dans ce malheur_. Cf. Incommodum.

INCOMMŎDO, as, avi, atum, are, n. _Causer du désagrément_, _nuire_, _incommoder_. SYN. Officio, incommodum affero. PHRAS. Incommodare tibi nolo, _je ne veux pas vous causer du désagrément_. Nolo incommodo tibi esse; incommodo te afficere; incommodum tibi afferre, parere, præbere; nolo tibi molestiam exhibere; nolo commodis tuis officere, commoda tua oppugnare, labefactare; nolo tibi negotium facessere; nolo tibi gravis, molestus esse; nolo tibi importune obstrepere; nolo tibi per me incommodi quidquam accidat. Cf. Noceo, Molestia, Molestus. USUS: Qui alteri nihil scientes incommodant, nihil ipsis jure incommodi accidere potest.

INCOMMŎDUM, i, n. _Désagrément_, _dommage_, _inconvénient_, _malheur_. SYN. Damnum, detrimentum. )( Commodum. EPITH. Alienum, commune, domesticum, insperatum, magnum, parvum, præcipuum. PHRAS. 1. Id ego concedam, modo sine tuo incommodo fiat, _j’accorderai facilement cette chose, pourvu que vous ne ressentiez aucun inconvénient_. Facile id patiar, modo ne tibi incommodes; modo ne contra tuum commodum sit; modo ne tuis commodis adversetur; modo ne commodis tuis officiat. Dabo id perlibenter, quod sine incommodo tuo facere possis; quod commode, quod sine molestia tua fiat. 2. Multa patior incommoda, _je suis accablé d’ennuis_. Multa me incommoda circumveniunt; undique oppugnantur, labefactantur commoda mea; incommoda non pauca capio, accipio; multis incommodis et difficultatibus angor, premor; quotidie novis incommodis afficior; quotidie nova mihi incommoda dantur, invehuntur, importantur; alia ex aliis accedunt incommoda; nova quotidie incommoda mihi nascuntur. Cf. Damnum, Molestia. USUS: 1. Incommodum invehere, ferre, dare; afficere incommodis, _porter préjudice à qqn_. 2. Incommodum capere, accipere, _éprouver un dommage, un échec_. 3. Incommodum propulsare, rejicere, refutare, _repousser_. 4. Incommodum levare, diminuere, incommodis mederi, _diminuer_. 5. Incommodum sarcire, _réparer_. 6. Incommodum devitare, _éviter_. 7. Incommodi expers, ab incommodo integer, sincerus, _qui ne souffre point de dommage_. Illud etiam in incommodis est, illud quoque accessit incommodum, _il faut ajouter à tout cela cet autre malheur_. Cf. Detrimentum.

INCOMMŎDUS, a, um, _Inopportun_, _contraire_, _fâcheux_. SYN. Adversus, alienus, molestus, iniquus. USUS: Valetudine uti incommoda. Pater alioquin facilis, sed filio incommodus. In rebus incommodis sublevare aliquem. Cf. Alienus.

INCOMPERTUS, a, um, _Inconnu_, _obscur_. USUS: Res vetustate incomperta. Quid rei fuerit, incompertum est. Cf. Ignotus.

INCOMPŎSĬTĒ, _Sans ordre_. USUS: In hostem negligenter et incomposite occurrunt.

INCOMPŎSĬTUS, a, um, _Désordonné_, _sans ordre_. USUS: Agmen incompositum, _troupe qui marche à la débandade_. Cf. Dissolutus.

INCOMPRĔHENSUS, a, um, _Non saisi_, _insaisissable_. SYN. Non perceptus; incognitus. )( Comprehensus.

INCOMPTUS, a, um, _Négligé_, _grossier_. SYN. Inornatus, incultus. )( Concinnus. USUS: Oratio incompta et horridula.

INCONCINNUS, a, um, _Négligé_, _sans grâce_, _maladroit_. SYN. Molestus, inurbanus, præposterus, absurdus, ineptus. Cf. Ineptus.

INCONDĬTĒ, _Sans ordre_, _confusément_. SYN. Insulse. USUS: Nihil tam incondite, tam præpostere, tam monstruose dici potest, quod non possimus somniare.

INCONDĬTUS, a, um, _Confus_, _grossier_, _sans art_. SYN. Inconcinnus, insulsus, non compositus. USUS: Inconditum jus, orator, oratio. Cf. Odiosus.

INCONSĪDĔRANS, tis, omn. gen. _Inconsidéré_. SYN. Inconsideratus.

INCONSĪDĔRANTĬA, æ, f. _Inattention_, _défaut de réflexion_. SYN. Inconsulta ratio, temeritas. Cf. Temere.

INCONSĪDĔRĀTĒ, _Inconsidérément_, _sans réflexion_. SYN. Inconsulte, temere, leviter, negligenter dicere _aut_ facere aliquid.

INCONSĪDĔRĀTUS, a, um, _Inconsidéré_. SYN. Inconsiderans, inconsultus, amentissimus, temerarius. )( Consideratus. USUS: Inconsideratissima et dementissima temeritas. Cf. Incautus, Imprudens.