Part 48

DĒTERMĬNO, as, avi, atum, are, a. _Borner_, _limiter_, _fixer_. SYN. Termino, concludo. USUS: Quod dicit, spiritu, non arte determinat.

DĒTĔRO, is, trīvi, trītum, ere, a. _User_. SYN. Destruo, corrumpo. USUS: Calceos deterere. Laudes alicujus deterere, imminuere, _diminuer_.

DĒTERRĔO, es, ŭi, ĭtum, ere, a. _Détourner_, _dissuader_. SYN. Dehortor, absterreo, revoco, avoco, deduco, repello, removeo, averto; studium alicujus retardo, _vel_ restringo. )( Impello. USUS: A dimicatione aliquem, a scribendo deterrere. Aliquem ab officio, injuria, proposito deterrere. Cf. Absterreo, Avoco, Abduco.

DĒTESTĀBĬLIS, e, gen. com. _Détestable_, _abominable_. SYN. Execrandus. USUS: Scelus detestabile. Res pestifera, detestabilis, execranda.

DĒTESTĀTĬO, ōnis, f. _Exécration_. USUS: Pro detestatione tot scelerum unam aram consecravit.

DĒTESTOR, aris, atus sum, ari, d. _Maudire_, _exécrer_. SYN. Aversor, abominor. ADV. Diligenter. USUS: Omnes te vitant, et tanquam auspicium malum, memoriam tui, faciem ipsam tuam ac nomen detestantur. Belli exitum detestor. O Dii avertite et detestamini hoc omen! Cf. Abominor.

DĒTEXO, is, texŭi, textum, ere, a. _Tisser_; _poser en entier_. USUS: Rem a summo exordio detexam. Detexta retexere.

DĔTĬNĒO, es, ŭi, tentum, ere, a. _Retenir_, _arrêter_; _charmer_. SYN. Teneo, moror, demoror. ADV. Diutius, prope. USUS: Diu suspensum me detinet. In alienis fere negotiis detineor. Non te detinebo diutius. Cf. Mora, Moror, Retineo.

DĔTORQUĔO, es, torsi, tortum, ere, a. _Détourner_. SYN. Deflecto, averto. USUS: Voluptas animum a virtute detorquet. Voluntas testium facile flecti et detorqueri potest. Pars corporis imminuta et detorta. Cf. Flecto.

DĒTRACTĬO, ōnis, f. _Action de retrancher_, _vol_; _évacuation_. SYN. Diminutio. USUS: Detractio, et appetitio alieni. Detractio confecti et consumpti cibi.

DĒTRĂHO, is, traxi, tractum, ere, a. _Retrancher_. SYN. Minuo, delibo, derogo, defero, aufero, decerpo, detractionem facio. )( Addo. ADV. Facile. PHRAS. 1. Detrahi de summa nihil potest, _on ne peut rien retrancher à la somme_. Deduci, decidi de summa nihil potest; abesse a summa ne teruncius quidem potest; nulla hic decessio, nulla deductio ex præsenti ære potest. 2. Detrahere de honore meo ubique nititur, _il cherche à me dénigrer partout_. Famam meam detrimento afficere; de fama mea detrahere; famam lædere; famæ obesse, nocere, officere ubique studet. Laudes meas ubique obterit; sermones de me habet malignius. Id agit, ut æternas mihi infamiæ notas inurat. In id unum incumbit, ut iis meum nomen sordibus inquinetur; ut iis maculis nomen meum afficiat, inspergat, quas nulla dies, nulla deinde res possit eluere, abstergere, delere. Id unum ei studium est, id consilium, id spectat unice, ut me in perpetuum infamem reddat; ut me perpetua notet infamia, ut æternæ me infamiæ tradat; ut perpetuo male audiam; ut perpetuum in infamiam abducar; æterna ut infamia flagrem, laborem; ut in sordibus infamiæ nunquam non jaceam; ut perpetuo verser in infamia. 3. Ille non parum de me detraxit, _il ne m’a pas peu décrié_. Infamiam non levem mihi conflavit, intulit; non levem nomini meo infamiam aspersit; laudem, si qua fuit, non parum obtrivit, imminuit; de meis laudibus non parum delibavit; laudibus non nullam obscuritatem attulit; nomini non parum offecit meo; in famam meam violentus incurrit; malevolentissimis obtrectationibus cumulum facile de laudibus meis deruit; nihil non egit, quo virtutem meam obtereret; premendo, obtrectando, crimina serendo non parum me læsit; labem non unam aspersit nomini meo; splendorem nominis inusta turpitudinis nota non parum obscuravit; non parum me notavit ignominia; nominis famam non parum læsit. 4. Timeo, ne de fama mea detrahatur, _j’ai peur qu’on ne me rabaisse_. Ne fama mea a malevolis laceretur; ne sinistris rumoribus per urbem differar; ne per ora hominum fœdum in modum traducar; ne fabula vulgi fiam; ne in ora vulgi perveniam, ne sinistra de me fama spargatur; ne existimatio mea sinistris hominum sermonibus deformetur; infamiæ maculis inficiatur, aspergatur, inquinetur; ne quædam probrosa nomini meo liberius dissipentur, disseminentur, jactentur. Cf. Calumnia, Fama, Obtrecto, Criminor. USUS: 1. Multum venustatis imagini diuturnitas detraxit. De suis commodis aliquem detrahere. Bona a fortuna data hominum perfidia tibi detraxit. Calamitatem alicui, damna, consuetudinem detrahere. 2. Obtrecto, _ravaler_, _déprécier_. Detrahere de aliquo, et in invidiam vocare. De honore, fama, honestate alicujus detrahere.

DĒTRECTĀTĬO, ōnis, f. _Refus_. Juniores Romani ad edictum sine detrectatione convenere. Detrectatio militiæ.

DĒTRECTĀTOR, ōris, m. _Celui qui refuse_. SYN. Qui renuit, recusat. USUS: Cato haud detrectator laudum suarum.

DĒTRECTO, as, avi, atum, are, a. _Refuser_, _repousser_. SYN. Fugio, aversor, vito, resisto. USUS: Pugnam detrectare. Cf. Nolo, Invitus, Vito, Aversor.

DĒTRĪMENTUM, i, n. _Perte_, _dommage_. SYN. Damnum. )( Emolumentum. EPITH. Magnum, majus, maximum, minus, summum, plura. PHRAS. Ea seditio rempublicam gravi detrimento affecit, _cette sédition causa un grand dommage à la république_. Multa damna reipubl. intulit, importavit, injunxit, imposuit, invexit; haud exiguum detrimentum respublica ex ea seditione accepit, fecit. Cf. Damnum, Jactura. USUS: 1. Detrimentum inferre, _causer un dommage_. 2. Detrimentum accipere, facere, _recevoir du dommage_. 3. Detrimentum sarcire, resarcire, reconcinnare, _réparer une perte_, _compenser un dommage_.

DĒTRŪDO, is, trūsi, trūsum, ere, a. _Pousser violemment_, _précipiter_. SYN. Deturbo, expello, depello. USUS: Necessitas me ad illa tentanda detrusit. Aliquem regno; in mendicitatem detrudere. De sententia hominem detrusi. In pistrinum aliquem detrudere. In maximum mœrorem sum detrusus. Cf. Pello.

DĒTRUNCO, as, avi, atum, are, a. _Couper_, _abattre_. SYN. Decido, seco. USUS: Detruncatis arboribus struem ingentem lignorum facit.

DĔŪNX, uncis, f. _Les ¹¹⁄₁₂ de l’once ou de tout autre objet_. SYN. Undecim unciæ, quasi una de asse dempta.

DĔŪRO, is, ussi, ustum, ere, a. _Brûler entièrement_. SYN. Uro, exuro.

DĔUS, i, m. _DIEU_. SYN. Numen præpotens, æternaque Natura. Procreator mundi, mens æterna; ille, qui cœlum atque terras tuetur et regit. Optimus, Maximus. Summi Rectoris et Domini Numen. Opifex ædificatorque mundi. Dominator rerum, ac omnia nutu regens. Præsens præpotens DEUS. Antiquissima et rerum omnium princeps Natura. Parens rerum, mundi fabricator; universi machinator ac rector. Effector mundi atque molitor. Rerum summus arbiter. Universi auctor rectorque. Regnator omnium DEUS. Præpotens ille immensi hujus operis effector, princeps ac parens. Præses mundi, et rector universi. Bonorum fons ac Oceanus omnium. EPITH. Æternus, beatus, certissimus, effector mundi atque molitor. Fortis, immortalis, mens soluta quædam et libera, præditus summa mente, opifex ædificatorque mundi, omnia providens et cogitans. Præpotens, princeps ac præsens, pulcherrimus, sanctissimus, sapiens, sempiternus, summus, supremus, tantus, altissimus, atque undique circumfusus. PHRAS. 1. DEUS est creator omnium, _DIEU est le créateur de toutes choses_. Est omnium rerum auctor, conditor, opifex, effector. Nihil est in universo terrarum orbe, nihil amplissimis cœlestium orbium cancellis circumscribitur; nulla res, nulla virtus in cœlo ipso eminet, cujus auctorem DEUM fateri non debeamus. Ecquis spiritus, qui altissimum illum cœlestis regionis verticem incolit, quem non DEUS infinita vi sua ex nihilo condiderit? Omnes omnium rerum protectiones uni divinæ potentiæ referendæ sunt; divino Numini in acceptis referendæ. DEI unius a voluntate potestateque sunt omnia; ejus a nutu, imperio pendent omnia; is cuncta ex nihilo creavit, formavit, finxit, condidit, architectatus est. Auctor idem rectorque. 2. DEUS est gubernator omnium, _DIEU gouverne toutes choses_. Summus est rerum omnium arbiter ac moderator; qui omnia regit, temperat, gubernat; cui, ut auctori ac rectori rerum paret servitque universitas; cujus potentissimo imperio natura tota obtemperat; in cujus potestate et arbitratu versantur omnia; qui rebus omnibus præest, dominatur, imperat; a quo uno, cujus unius a voluntate, nutu, imperio pendent omnia; cujus potestas omnia complectitur; quem verentur omnia, cui parent omnia; cujus cœlesti providentia, divino nutu, numine, voluntate gubernantur universa; qui rerum universitati præsidet; qui cœlum et omnia, quæ cœli ambitu continentur, æterno regit imperio, imperio sempiterno moderatur; cujus vi, consilio, voluntate moventur omnia et gubernantur; qui nutu terram concutit; ad cujus aspectum natura universa contremiscit; cujus immensa potestate omnia continentur; cujus nutu et ditione sola terrarum gubernantur; qui omnia supera, media, infima sempiterno imperio regit ac tuetur. Cf. Possum, Potestas. 3. DEUS est benignissimus, _DIEU est infiniment bon_. Amplissima est divina liberalitas. Patet omnibus latissime, amplissime patet divina benignitas. Cui non benefecit DEUS? Quis est, in quem DEI benignitas non exstet? Quis est, qui divinam benignitatem non senserit, non expertus sit, non re ipsa cognoverit, non perspicue viderit, non clarissime perspexerit? Subvenit DEUS invocantibus se; præsto est, opem fert, opitulatur implorantibus se, confugientibus ad se. DEUS miseros sublevat; desperatione debilitatos confirmat, fulcit, sustinet; aberrantibus subsidio est. Nemo divinam opem frustra imploravit. Est DEUS tranquillitas in nostris calamitatibus, naufragium timentibus portus est. Afflictos facile divina pietas excitat. Perfugium, receptum habemus ad DEUM in nostris calamitatibus. 4. DEUS in omni genere perfectissimus est, _DIEU est infiniment parfait_. Bonitas in DEO tanta est, quanta potest esse maxima. Fons est bonorum omnium perennis et inexhaustus. DEI benignitas nullis finibus circumscribi, nullis spatiis includi potest. Clementia nulla temporum, nulla locorum immensitate terminatur. DEUS nullo initio temporis circumscribitur, nullo sæculorum fine concluditur. DEO æternitatem nulla temporis circumscriptio metitur. DEI imperium in res omnes immutabile æternitate continetur. Immortalem ejus dominatum ipsa æternitas intuebitur, _DIEU est éternel_. DEI potentiæ nihil non subjectum est; quæ amplissimo cœli ambitu continentur, quæ toto terrarum orbe sunt imperia, ejus nutibus serviunt, ejus voluntatibus famulantur. Evertit imperia et instaurat; Reges de solio detrudit, et ad summum fastigium evehit; cumque infinitum in res omnes jus sit ac imperium, una voluntas pro lege est. _DIEU est tout-puissant._ Illa summa rerum potestas ac vis suprema semper et ubique præsens est, cumque nullis locorum spatiis constringi possit, per omnia commeat, eaque etiam, quæ densissimis occulta sunt tenebris, intuetur. Ille eventura novit omnia, ac velut præsentia contemplatur; ille intimos animorum recessus ac latebras contuetur; ille arcana mentis omnia inspicit ac scrutatur; ille cogitationes nostras omnes exploratas habet. _DIEU est présent partout et connaît tout._ Ejus rectissima judicia manes inferi pertimescunt; ejus voluntas omnium legum lex est, et norma æquitatis. _DIEU est infiniment juste._ Cumque idem et veritatis parens, et justitiæ tutor sit; cum summus totius honestatis, decoris ac virtutis princeps et architectus; dignissimus est, cujus augustissimum nomen omni sanctitate colatur, sempiternisque laudibus efferatur.

DEI opem implorare, _Implorer le secours de DIEU_. In molestiis ac calamitatibus oportet ad DEUM confugere, perfugere, præsidium in DEO statuere; receptum ad divinam opem habere. Cum ærumnis premimur, ad DEUM nos vertamus, convertamus, necesse est. Cf. Auxilium, Perfugium.

DEI consilio, _Par la volonté de DIEU_. Divino consilio; non sine divino numine; DEI ductu ac numine; DEI (deorum immortalium), nutu atque consilio gesta hæc et provisa videntur.

DEO favente, _Avec la grâce de DIEU_. DEO bene opitulante; DEO juvante, approbante; si ita DEO cordi est; si ita visum superis; si ita cœlitum voluntas tulerit; si DEUS annuerit; si DEUS nos respexerit; immortalis DEI benignitate, ductu ac numine; DEO præsentiam suam declarante; DEO auspice. Olim in usu hæc erant: Diis bene juvantibus; si dii approbant; deum pace impetrata; deorum immortalium benignitate; diis adjuvantibus; diis præsentiam suam declarantibus.

DEUM adorare, invocare, _Adorer_, _invoquer DIEU_. Numen divinum precibus placare; DEUM (deos) venerari; DEO supplicare, vota facere; a DEO Optimo Maximo opem auxiliumque petere. DEUM ad auxilium devocare; DEO, quantum maximum possumus, honorem habere. Olim in usu hæc erant: A diis immortalibus pacem ac veniam petere; mentes deorum immortalium precibus placare; pacem deum exposcere; deos circa omnia pulvinaria obsecrare. Cf. Adoro.

In DEUM peccare, _Pécher contre DIEU_. DEUM scelere violare; verbis ferocibus DEUM increpare, lacessere; ultorem religionum DEUM provocare; nefarium cum DEO bellum gerere; arma ferre in divinum Numen. Cf. Blasphemia.

DEUS avertat, _Que DIEU détourne ce malheur_. Cf. Absum.

DEUS benedicat, _Que DIEU vous bénisse_. DEUS eam tibi rem fortunet: tuis rebus consulat: DEUS suo præsens numine atque auxilio te defendat.

DEUS res humanas curat, _DIEU prend soin des choses d’ici-bas_. Humanis rebus præsens interest DEUS; interest rebus humanis cœleste Numen; nihil rerum humanarum sine divino numine agitur, geritur.

DĒVASTO, as, avi, atum, are, a. _Dévaster_, _piller_, _ravager_. SYN. Spolio, vasto, depopulor. Cf. Vasto, Depopulor.

DĒVĔHO, is, vexi, vectum, ere, a. _Voiturer_, _transporter_. SYN. Veho. USUS: Veliam devectus Brutum vidi.

DĒVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, a. _Aller_, _se rendre_, _arriver_. SYN. Venio, pervenio. ADV. Necessario. USUS: In qualem fortunam deveni? Nolebam has litteras in alienas manus devenire. Cf. Venio.

DĒVĒXUS, a, um, _Qui penche_, _incliné_. Deflexus, inclinatus. USUS: Ætas devexa ad otium. Sol paulum a meridie devexus.

DĒVINCĬO, is, vinxi, vinctum, ire, a. _Lier_, _attacher_. SYN. Obstringo, obligo, demereor, concilio; constringo, alligo, comprehendo. PHRAS. Beneficio illum mihi devinxi, _je me le suis attaché par des bienfaits_. Voluntatem ejus beneficiis mihi conciliavi; beneficio hominem mihi adjunxi; beneficio gratiam ejus emi; officio et beneficio hominem comprehendi; liberalitate et officio devinctum teneo; beneficio meum feci. Cf. Concilio, Demereor, Adjungo, Amicitia. USUS: Eum mihi fœdere, cautione omni et execratione devinxi. Beneficiis aliquem, suavitate sermonis, consuetudine, affinitate sibi devincire. Hic maximo se scelere devinxit. Fœderibus etiam cum hoste fides devincitur. Largitione aliquem, vinculis, liberalitate, officiis devinctum tenere. Cf. Obligo, Obligatus, Obsequor.

DĒVINCO, is, vīci, victum, ere, a. _Vaincre complètement_. SYN. Vinco, supero. USUS: Duillius Pœnos classe devicit. Cf. Vinco.

DĒVĪTĀTĬO, ōnis, f. _Action d’éviter_, _d’esquiver_. SYN. Fuga, vitatio. EPITH. Facilior et exploratior.

DĒVĪTO, as, avi, atum, are, a. _Éviter_, _échapper à_. SYN. Vito. USUS: Procellam temporis devitavit. Putat se a me devitari. Dolorem devitare. Cf. Vito.

DĒVĬUS, a, um, _Écarté_, _éloigné_, _détourné_. SYN. Qui de recta via deflexit, a via remotus, alienus, aversus. USUS: Itineribus deviis profectus. Homo amentissimus, omnibus consiliis præceps et devius. Oppidum devium.

DĒVŎCO, as, avi, atum, are, a. _Appeler_, _faire descendre_. SYN. Voco, revoco. USUS: Ad triumphum, ad gloriam te devocant. Socrates primus Philosophiam e cœlo devocavit. In suspicionem devocari. Cf. Avoco.

DĒVŎLO, as, avi, atum, are, n. _S’envoler_, _s’enfuir_; _passer rapidement (d’un objet à un autre)_. SYN. Avolo, diffugio. USUS: Ab una amicitia ad aliam devolas. Simul ut fortuna defluxit, amici devolant. De tribunali in forum devolat prætor.

DĒVOLVO, is, volvi, vŏlūtum, ere, a. _Précipiter_, _faire tomber_. SYN. Præcipitem ago, impello. USUS: Omnes ad inanem spem pacis devoluti sunt.

DĒVŎRO, as, avi, atum, are, a. _Avaler_, _dévorer_. SYN. Ligurio, abligurio. USUS: 1. Verbum ipsum voluptatis devorabat, _dévorer avidement_. 2. Inhio, _soupirer_, _dévorer en espérance_. Spe et opinione eam hereditatem jam devorarat. 3. Consumo, dissipo, _engloutir_, _absorber_. Patrimonium omne, prædia, rem familiarem juvenis perditus devoravit. 4. Fero, perfero, _supporter_, _dévorer_. Erit ea molestia devoranda. Hominum ineptias et stultitiam sæpe devorare oportet. Cf. Consumo, Comedo.

DĒVŌTĬO, ōnis, f. _Dévouement_, _action de se dévouer_. SYN. Dedicatio, consecratio, addictio. USUS: Deciorum devotione placati sunt Dii. Devotione capitis mei servandam rempublicam putavi, _j’ai cru qu’il fallait sauver la république même au prix de ma vie_. Cum ad pietatis studia refertur, rectius dicitur: Religio, pietas in DEUM et Superos, _dévotion_.

DĒVŌTUS, a, um, _Voué_, _consacré_. SYN. Destinatus, constitutus. USUS: Miloni ea hostia devota videbatur. Devotus Orco, _voué aux dieux infernaux_.

Devotus, a, um, _Dévot_, _pieux_. PHRAS. 1. (Devotus est, VULG.), _il est pieux_. Religiosus, pius, DEUM colens; pietatem et religionem colens; pie et religiose vivens, ducem DEUM in omnibus sequens; animum ac cogitationes ad DEUM referens. Qui humana respuens, ad divina solum incumbit; deditus soli contemplationi rerum æternarum; nihil non postponens Christianæ pietati; qui exemplo vitæ et sanctissima doctrina animos ad exitium ruentes retrahit, et ad salutem dirigit; præstanti religione in DEUM; cœlestis Numinis amore magnopere devinctus; cujus mens omnium fluxorum immemor, ad sola immortalia et cœlestia fertur; qui rationis imperio affectiones humanas subigit; cujus ratio cupiditati dominatur, qui lascivientes corporis motus ad rationis divinarumque legum præcepta coercet atque comprimit; magna, antiqua religione; maxima cum religione, ardore in DEUM, pietatem colit; exemplar est religionis; vitam sancte pieque exigit; in quem tanquam in speculum intuentur, qui pietatem, qui religionem colunt; insigni pietate est erga DEUM; religiosus imprimis pietatis cultor est miræ pietatis; raræ in DEUM religionis est; ad omne Christianæ pietatis et officii decus mire factus, compositus, incensus, animatus. 2. Singulariter devotus est B. Mariæ Virgini, _il a une remarquable dévotion envers la Très Sainte Vierge_. Præcipuo quodam studio cultuque fertur in DEI Matrem; præcipua pietare ac religione DEI Matrem colit, veneratur; singulari cultu Matrem Virginem prosequitur; præcipua illi in Virginem DEI Matrem religio est et pietas; divinæ Matris præcipua quadam religione tenetur; ejus honoribus impense studet, deditus, addictus, devotus est; ardentiorem cultum erga DEI parentem Virginem hausit; suavissimo quodam pietatis studio in Virginem DEI Matrem exardescit; præcipuam pietatis operam in colenda rite sancteque Virgine DEI Matre ponit, collocat. Cf. Religiosus. USUS: Devota DEO mens, _esprit tout consacré à DIEU_.

DĒVŎVĔO, es, vōvi, vōtum, ere, a. _Vouer_, _consacrer_; _dévouer_, _livrer entièrement_. SYN. Voveo, destino, dedico, consecro. USUS: Devovere se pro ære alieno. Caput suum pro republica Diis devovere. Te tuumque caput hoc sanguine consecro devoveoque. Diris omnibus aliquem devovere. Devovit Agamemnon Dianæ se, etc.

DEXTELLA, æ, f. _Main droite_. SYN. Parva dextera. USUS: Antonii dextella est, _il est le bras droit d’Antoine_.

DEXTER, era, erum, _Droit_. )( Sinister. USUS: Dextra manus. Dextrum cornu.

DEXTĔRA, æ, f. _Main droite_. SYN. Dextra. )( Læva. EPITH. Consularis, fida, firmior, hostilis, impia, violatæ fidei testis. USUS: Jacenti et supplici dexteram porrigere. Græcia dexteram tendit Italiæ, eique præsidium pollicetur.

DĒXTĔRĒ, _Adroitement_. SYN. Apte. USUS: Dextere obire officia, uti fortuna.

DEXTĔRĬTAS, ātis, f. _Dextérité_, _adresse_, _habileté_. USUS: Naturalis ingenii dexteritas. Multa in eo et dexteritas et humanitas visa.

DEXTRORSUM, _A droite (avec mouvem.)_, _du côte droit_. SYN. Ad dextram.

Diabolus, i, m. _Diable_, _démon_. PHRAS. 1. Adversarius dolis instructissimus; mille artium summus ille artifex qui olim esu pomi interdicti primos parentes, et per illos omnium sæculorum mortales in immensam calamitatum voraginem e celsissimo fastigio præcipitavit; impurus, immundus, inquinatus spiritus; malorum, quæ geruntur, auctor; perditor hominum, spiritus contaminatus et perditus; nequissimus inimicus ac vexator hominum; hostis perennis ac juratissimus humani generis; machinator, seminator omnium malorum; omnis honesti osor, veritatis et humanæ salutis sempiternus et infensissimus inimicus; qui nullam unquam rationem hominibus insidiandi intentatam relinquit; veterator ille magnus, qui ex altissimo cœli domicilio dejectus, qui parentes primos corrupit, ac mentes eorum in transversum egit; cujus venenatissimis artibus quovis pene momento appetimur. 2. Diabolum expellere, _chasser le démon_. Malum dæmonem ex corporibus ejicere, exigere, profligare; exturbare ex obsessis, correptis, occupatis hominum corporibus inquilinos, immundos spiritus; malos genios humanis e corporibus depellere, emovere; infernos inquilinos diuturna possessione dejicere, deturbare, movere, demovere. 3. Obsessus est a Diabolo, _il est obsédé par le démon_. Insessus est ab Orci genio; oppressus, occupatus a teterrimo humani generis hoste ac vexatore; correptus a Tartareo hoste; a tortoribus Orci spiritibus agitatus, vexatus; inquilino malo dæmoni ad pœnam datus.

DĬĂDĒMA, ătis, n. _Diadème_. SYN. Corona regni, insigne. USUS: Antonius collegæ diadema imposuit.

DĬÆTA, æ, f. _Régime_, _diète_. SYN. Medicinæ pars, quæ victu morbos curat. PHRAS. Diæta nunquam oberit, _la tempérance ne nuit jamais_. Diæta uti; vivendi regulam et modum servare; in victu modo et lege quadam uti; certam quamdam in victu rationem tenere, servare; in cibi delectu rationem valetudinis ducere, spectare, habere, haud inutile fuerit. USUS: Diæta curari cupio, chirurgiæ tædet. Cf. Abstineo a cibo.

DĬĂLECTĬCA, æ, f. _Dialectique_, _logique_. SYN. Disserendi ratio et scientia; Dialecticorum scientia; prudentia disputandi; veri ac falsi disceptatrix scientia et judex. EPITH. Dilatata, disceptatrix, judex veri et falsi, muta, loquax, similis pugno. USUS: Zeno Rhetoricam palmæ, Dialecticam pugno comparavit. Dialectica confracta et stricta eloquentia. In dialectica exercebat. Dialectica cavet ratione, ne cui falso assentiamur, neve unquam captiosa probabilitate fallamur.

DĬĂLECTĬCĒ, _Selon les règles de la dialectique_. SYN. Dialecticorum more, subtiliter, tenuiter. USUS: Multa dialectice dicta.

DĬĂLECTĬCUS, a, um, _Qui concerne la dialectique_, _habile dans cet art_. EPITH. Valens. USUS: Dialecticæ captiones; acumen Dialecticorum; perversa et præpostera Dialecticorum sapientia. Ambigua ad Dialecticum referenda sunt.

DĬĂLŎGUS, i, m. _Dialogue_, _entretien_. SYN. Disputatio, sermo in personas distributus. EPITH. Mirificus. USUS: In iis sermonibus, qui dialogi appellantur. Nolunt personas viventes dialogis illigari.

DĬĀRĬUM, ii, n. _Ration journalière_. SYN. Stipendium militibus in dies singulos propositum. USUS: Cæsar celeritatem militum iter facientium diario incitat. _Pro_ Ephemeride, _diarium, journal, vulgi est_.

DĬĀRRHÆA, æ, f. _Diarrhée_, _flux de ventre_. SYN. Ventris fluxio; alvus soluta, citata, profluens. USUS: Diarrhæa me arripuit tanta, ut vixdum cœperim consistere.

DĬBĂPHUS, i, m. _Robe de pourpre_. USUS: Dibaphum cogitat, sed eum infector moratur, _il rêve le consulat, mais le teinturier le retarde_.

DĬCA, æ, f. _Procès_. SYN. Judicium, actio. USUS: Dicam alicui scribere. Dicas sortiri. Cf. Causa.

DĬCĀCĬTAS, ātis, f. _Causticité_. USUS: Sales, quorum duo genera: alterum facetiarum æqualiter in omni ratione fusum, ingenuum et liberale; alterum dicacitatis scurrilis, quæ oratori fugienda. Cf. Facetiæ.

DĬCĀTĬO, ōnis, f. _Déclaration qu’on se fait citoyen d’une ville_. SYN. Cum aliquis in civitatem aliquam se dicat ac tradit. USUS: Non solum dicatione, sed etiam postliminio potest fieri civitatis mutatio.