Part 13

Wanneer den Hertogh van Brigance in het Iaer 1641. ſich Meeſter hadde gemaeckt van het Koninckrijck van Portugael, ſondt hy eenighe Afgeſanten aen alle de Gouverneurs vande Eylanden ende plaetſen die met Garniſoen verſien waren, om haer aen ſijn zijde te trecken, aleer den Koningh van Spaignen aldaer ordre ſoude gheſtelt hebben: Onder andere Afgeſanten waſſer een Religieus, de welcke noch ſijnde in het geſicht van de Riviere van Liſbon, vande Turckſe Zee-Roovers ghenomen wierde, ende hy wierde ſlaef binnen de Stadt van Argiers ghebracht. By geval was ick aende Zee-Kant, ende wanneer die goede Pater aen ’t Landt quam, hiete ick hem in ’t Latijn wellekom, ſeggende dat ick droevigh was over zijn ongeluck, ende dat hy de eerſte Religieus van ſijn ordre was die ick in dat Landt gheſien hadde. Hy antwoorde my met een Graviteyt ſonder my aen te ſien: Godt gheve dat ick de laetſte magh zijn. Men brocht hem inde Stadt, ende na twee daghen wierde hy op de Marckt neffens andere ſlaven verkocht. Mijn Meeſter Alli Pegelin kocht hem voor 1200. ſtucken van achten, ende gaende van de Marckt voor aleer hy inde Bain quam, alwaer de ſlaven ordinaris reſideren, ging hy na ſijn nieuvven Patroon, om hem een compliment te maecken, ende zijn dienſt te preſenteren. Alli Pegelin, die een looſen Vos vvas, ende de humeur ende de qualiteyt van de Slaven vvilde doorſien, om ſich daer van te dienen vvanneerſe van haer rantſoen ſouden ſpreecken, maeckte hem een ſchoonen toon, ende ſeyde tot den Religieus die bloots-Hooft was, ick bidde u deckt u Hooft, ick ſie wel dat ghy een perſoon van importantie ſijt, ende dat ghy de miſerien van de Zee niet gewoon ſijt: Neen voorwaer, ſeyde de Religieus, ende de Soldaten hebben alle mijn Bagagien genomen. Waer op Pegelin antwoorde: De Soldaten ſijn qualijck opgebrocht, datſe de perſonen van uwe qualiteyt niet en reſpecteren, ende indien ghy Linnen, Laken, ofte Gelt van doen hebt, ick ſal het u doen geven: Den Religieus antwoorde dat hy dat alles van noode hadde. Daer op gaf Pegelin ordre aen een Iode, dieder tegenwoordigh was, datmen, den Religieus Laecken tot een Kleedt, ſes Hembde ende 15. ſtucken van achten ſoude geven, ende hy ſondt den Religieus na de Bain alwaer wy waren. De ſelfden avont quam de Pater wandelen op het plat van de Bain. Wy vraeghden aen de Religieus eenige tijdingen van het ghene in het Chriſtenrijck paſſeerde, ende wat hem docht van onſe gemeene Patroon. Hy ſeyde ons, dat onſe Patroon een courtois ende redelijck menſche vvas. Hy heeft my mijn Hooft doen decken, ende grootelijcx vertrooſt, ende heeft my noch Hembden, Laecken ende Gelt doen gheven. Voorvvaer (ſeyde hy) daer ſijn vele Chriſten Princen die ſoo veel faveur aen een Slaef niet ſouden doen ſonder hem te kennen. Wy antvvoorden hem: Verſeeckert u dat ghy de eere die hy u heeft gedaen in u het Hooft te doen decken, Laecken, Hembden ende Gelt te gheven, met den intereſt wel betalen ſult. Maer hy gheckte met ons. Hy ſeyde alle daghen de Mis inde Kerck van onſe Bain, ende alle de Portugijſe Slaven quamen de Mis hooren, de welcke gedaen ſijnde brochten ſy den Religieus tot aende Poort van de Bain, hy laetſt marcherende, ende dan vertrock yeder een met vele Baiſe las manos. Dit leven vvas goet voor een Slaef, maer na dat hy eenighe Iaren daer gheweeſt was, ende hadde doen vraghen, hoe veel Pegelin voor zijn rantſoen begeerde, antwoorde men hem 12. duyſendt ſtucken van achten: Welcken eyſch den Religieus ſoo ſeer verſchrickte ende bedroefde, dat hy weynigh daghen daer na ſterf. Het was een ſeer deuchtſaem Man gelijck ick in een ander Verhael ſal ſeggen, maer de oorſaecke van alle ſijn ongeluck was de al te groote courtoiſie van Alli Pegelin.

XXXII. VERHAEL.

Van een Religieus die ſijn Gheloof door ſwackheydt verſaeckte wanneer hy binnen Argiers Slaef was, ende die door zijn berouw een Martelaer wierde.

Pater Ioſephus een Religieus van de ordre van S. Dominicus na dat hy eenige Iaren in Weſt-Indien gheleeft hadde, wierde in ’t wederkeeren na Spaignen zijn Vaderlandt (want hy was in Valencia geboren) van de Zee-Roovers van Argiers genomen: Men verkocht hem na de ghewoonte, ende alſoo de gierigheydt het Wit van de Turcken is, vraeghde hem zijn Patroon, ofte hy een goet rantſoen ſoude willen betalen, ſoomen hem in vryheydt ſtelde. Pater Ioſephus, die van een fraeye ende vrolijcke humeur was, ghelijck ghy verſtaen ſult, ſeyde, ja, met conditie dat hy wel getracteert ſoude worden, dat hy goede cier ſoude maecken, dat hy op een Materas ſoude ſlapen, ende dat hy niet en ſoude arbeyden, ende dat hy dan ſes duyſent Ducaten voor ſijn rantſoen ſoude betalen. Den Patroon meenende dat hy de ſes duyſendt Ducaten hadde, tracteerde de Pater Ioſephus volghens het verſpreck. Na dat de Pater een Iaer langh goede cier hadde gemaeckt, wel gegeten, wel geſlapen, ende ondertuſſchen niet gearbeydt: De Patroon ſiende datter gheen apparentie was van Gelt voor ſijn rantſoen te krijgen, commandeerde een andere ſijne Slaef, een Spaignaert van geboorte, den Pater hondert ſlaghen met ſtocken te gheven onder aen zijne Voeten, ſijnde een ordinaris ſtraffe in Barbarien. Deſen armen menſche wierde vaſt ghebonden aen een inſtrument ’t welck daer toe bequaem was, inde Turckſe ſpraecke ghenaemt Falaca. Pater Ioſephus ſiende den Spaignaert nader komen, ſeyde hem: Neemt acht Chriſten, ſiet voor u wat ghy doet: Gy weet dat ick een Prieſter ben, ende indien ghy my raeckt, ſijt gy gheexcommuniceert. Den goeden Spaignaert ſeyde tot ſijn Patroon: Ick ben een Chriſten, ende u Slaef, ſlaet my ſoo veel gy wilt, ick en wil niet geexcommuniceert ſijn. De Patroon die loos was, riep een ander van zijne Slaven, een Portugijs van geboorte, die wel blijde was dat hy ſoodanighen commiſſie over een Spaignaert ſoude executeren, ſpottende met de excommunicatie. Wanneer Pater Ioſephus van deſe ſlaghen geneſen was als hy op de ſtraten quam, ende ſijne Vrienden de Slaven hoorde klaghen over haer ongeluck, ſeyde hy haer al lacchende: Iſſer yemant die geen hondert ſlaghen met ſtocken ſoude willen verdragen om een gants Iaer goede cier te maecken, ende een Hondt een Turck te bedriegen? Zijn Patroon ſiende datter gheen apparentie van rantſoen was, verkocht hem met groot verlies: Want hy was voor een bedrieger bekent: Zijn nieuwe Patroon ſondt hem inde Bain van de Duane, alwaer een vande vier Chriſten-Kercken is die tot Argiers zijn. De Prieſters woonen by na alle inde Bain, alwaer de Chriſten Kercken ſijn, ende onderhouden haer met Aelmoeſſen dieſe van de Slaven ontfangen: Ende wanneerſe aen haer Patroon ordinaris drie ſtucken van achten ter Maendt betalen, laetmenſe met vrede. In het Iaer 1640. vonde ick hem in het voorſz Bain vande Duane, maer alſoo het meeſtendeel van de Slaven Portugijſen zijn, hadde Pater Ioſephus, die een Spaignaert was, altoos krackeel met haer. Waerom zijn Patroon hem toeliet te komen woonen inde Bain van Alli Pegelin mijn Patroon. Ick maeckte groote kenniſſe ende Vrientſchap met hem, ter oorſaecke van ſijn goede humeur. Ende alle Sondaeghs wanneer ick vry van arbeyden was, hoorde ick zijne predikatien, die gheleert ende wel-ſpreeckende waren. Hy maeckte geerne goede cier, ende hiel veel vande Patriarch Noë, die de Wijngaert geplant heeft. Wy brochten hem op ſeeckere dagh inde Herberghe, alwaer door gebreck van Wijn-Glaſen wy ons dienden van een Lamp van de Kerck die van Glas was, ende daer in de Wijn aen Pater Ioſephus heel goet dacht te zijn ende droncker twee Lampen van uyt yeder van een pint, ende met die laſt verliet hy de Vrienden: Weynigh tijts daer na kreeg ick mijn vryheydt, ende Pater Ioſephus bleef daer tot het Iaer 1645. ſoo dat hy gheen apparentie ſiende om ſijn vryheydt te krijgen, ofte miſſchien dat hy getrocken wierde van een libertijns leven die den Alcoran toelaet, hy ſich felven ſoo ſeer vergat, dat hy het Chriſten Gheloof verſaeckte, ſich ſelven Mahometan maeckende met een extraordinariſe blijtſchap van alle de Moren ende Turcken, die hem op een Paert ſetten met een Pijl inde Handt, hem op die maniere leydende door alle Straten van de Stadt als in Triomph; ende beſpottende de Chriſtenen ſeyden, ſiet daer uwen grooten Papas (ſoo noemenſe de Prieſters) dien gy ſoo hoogh geeſtimeert hebt ghehadt: Deſe vreemde actie miſhaegde de Chriſtenen ſoo Catholijcken, Gereformeerden, end Schiſmatiken ſeer. Het gebeurde door Godts toe-latingh, dat op die tijdt tot Argiers Slaven waren een Pater Ieſuyt, ende een Pater Carmelijt, tot Genua geboren, genaemt Frater Angelus, een ſeer deughtſaem Man, dien ick wel gekent hebbe. Deſe twee Paters waren ſeer droevig over de ſchandelijcke faute van Pater Ioſephus begaen, als mede over de ſchandale die alle Chriſtenen daer over ontfangen hadden, vindende onder haer goee aen Pater Ioſephus een vermaninge te doen, die doen Iſouf genaemt wierde, ende hem te vertoonen de groote ergerniſſe die hy aen ſoo veel Chriſten Slaven gegeven hadde: Die duyſendt mael meer miſerien uyt gheſtaen hadden als hy, ende die nochtans volherden met ſoo veel ſtantvaſtigheydt, ende lijtſaemheydt in het Chriſtelijcke Geloof. Met ſoodanige ende diergelijcke vermaningen wierde Iſouf ſoo ſeer bewogen, dat hy aen deſe eerwaerdige Paters beloofde, dat hy de verderfelijcke Mahometaenſe Religie ſoude verlaten, ende ſich verſoenen met de Heylige Moeder de Kerck: Daerom hy verſocht te biechten, ende de gratie om het Heylige Sacrament des Autaers te ontfangen: Het welcke hy dien ſelfden nacht ſeer ſecretelijck dede: Want indien de Turcken geweten hadden dat deſe twee Paters haer gemoeyt hadden met een Renegado te bekeeren, ſouden ſy in groot perijckel geweeſt ſijn van verbrandt te worden. ’s Anderendaegs verſcheen Iſouf op de ſtraten op zijn Chriſtens gekleedt, het welcke de gantſche Stadt ſeer dede verwonderen. Hy wierde gevangen genomen, ende van de Officiers van de Iuſtitie voor de Vierſchaer gebrocht, diemen in dat Landt noemt de Duane. Men vraegde hem waerom hy de Kleederen van ſijn Religie verandert hadde? Hy antwoorde reſolutelijck dat hy een Chriſten Prieſter ende Religieus was: Ende aengaende ’t gene dat gepaſſeert was, dat hy dat gedaen hadde door ingeven vanden Duyvel. Op dit antwoort vonden de Rechters goet hem hondert ſlagen met Stocken onder aen zijne Voeten te geven, om deſe ſcrupulen uyt ſijn gemoet te verdrijven.

Deſe ſententie wierde geexecuteert, maer te vergeefs, want hy volherde ende ſeyde volſtandig dat hy als een Chriſten wilde ſterven. Sy dreygden hem met de doot, ende ſiende eyndelijck dat alle deſe dreygementen gheen voordeel deden, verweſen ſy hem levendig verbrandt te worden met een kleyn Vyer. De Sauſen (ſijnde de Officiers van de Juſtitie) brachten hem buyten een Poort van de Stadt, genaemt de Poort van Baboloet, ende deden aldaer een Ancker van een Galeye inde Aerde vaſt maken, ende bonden Pater Joſephus heel vaſt aen het Ancker, de welcke in de laetſte tijdt van zijn leven de moet niet verloor, want hy badt Godt ende de Chriſtenen die der in groote meenigte tegenwoordig vvaren, om vergiffeniſſe, haer vermanende datſe ſtantvaſtig inde Chriſtelijcke Religie vvilden blijven. Ondertuſſchen brachtmen door ordre van de Sauſen Hout, ’t vvelckmen vijf Voeten rontſom hem in forme van een circkel ſtelde, men ſtack het Vyer aen, vvelckers Vlamme de couragie van den Heylige Martelaer vermeerderde: Die meer als te vooren Godt badt om vergiffeniſſe wegen de ſchandale die hy de Chriſtenen aengedaen hadde, haer recommanderende het Chriſtelijcke Geloof te behouden. Eyndelijck zijnde van den Roock verſtickt: Viel hy op de Aerde, eyndigende zijn leven, gevende aen alle de Chriſten Slaven een exempel van een ware Religieus, ende van een groot berouw hebbende Chriſten.

XXXIII. VERHAEL.

Van het voornemen dat wy ghenomen hadden om ons Meeſter te maecken van het Schip ’t welck ons na Tituan bracht.

Ick hebbe in het diſcours van mijn Reyſe in ’t korte mentie gemaect dat wy onder 24. Chriſtenen reſolutie genomen hadden met gewelt ons Meeſter te maecken van het Turckſe Schip, in het welcke wy tweemael geimbarqueert vvaren om de Reyſe na Tituan te doen: Ende vvy vvaren tvveemael genootſaeckt door de contrarie Wint vvederom binnen Argiers te komen. Wanneer vvy op Zee in dat Turcks Schip vvaren, hadden vvy geremarqueert dat de Schipper ſijn Ambacht niet vvel en koſt, ende dat de wacht die hy tegens ons geſtelt hadde, niet ſuffiſant was, ende niet wel ghediſponeert, ende dat het minſte gedeelte van de Turcken van het Schip Soldaten waren ende het meeſte gedeelten Coopluyden: Ende dat deſe Natie ſeer curieus is over hare Wapenen, dat alle haer Muſquetten ende courtelaſſen, ingepackt waren in Laecken voeringen, ende wel bewonden, door vreeſe dat de lucht de ſelfde mochte doen roeſten. Wy hadden oock geſien datter eenige halve Pijcken waren inde Stiermans Hutte boven de Kejuyt alwaer de Schipper ende zijn Luytenant ſliepen. Wanneer wy de tweedemael aen Landt waren, die de entrepriſe van deſe daedt ſoude doen, ſtelde ons voor, datter middel was wanneer wy noch eens geimbarqueert ſouden ſijn, deſe Turcken de Neck te breecken ons Meeſter van het Schip te maecken, ende neffens onſe vryheydt groote rijckdom te verkrijgen: Want daer waren 24. Ioden by na alle Iuweliers. Deſe twee hoopen vermeerderden onſe couragie: Den voornaemſte aennemer ſal hier Borenaud genaemt worden.

Monſieur Caloen ende ick waren ſeecker van onſe vryheydt ſonder ons in eenigh perijckel te ſtellen, ende ons ingagerende in deſe ſaecke, liepen wy perijckel van doot geſlagen te worden, ofte ten minſten hondert ſlagen met een Touw op onſe Buyck te krijghen, indien de ſelfde ontdeckt hadde geworden: Nochtans om de liberteyt vande andere Slaven onſe Vrienden te verkrijgen, beloofden wy vande partye te ſijn. Wanneer wy voor de derdemael imbarkeerden, verſchool den aenvangher in een Biſcuyt-Sack een pongard, twee groote Turckſe Meſſen, ende twee ponden Buſkruyt: Ende de voorſz Sack wierde gebracht in ’t Voor-onder alwaer de Chriſtenen ſliepen: De Windt wierde goet, wy geraeckte in weynig uyren vande Kuſt van Argiers af: Wy begonnen te delibereren hoe ende wanneer ons voornemen ſoude in ’t werck geſtelt worden, ende yeder een gaf ſijnen raedt: de reſolutie vvierde ghenomen, dat wy die in ’t Voor-onder ſliepen, de twee Meſſen met de Poignard voor Wapenen ſouden hebben, ende dat vvy ons ſouden dienen van een Arpoen ende tvvaelf Schoppen die voor in ’t Schip vvaren, alvvaer vvy ſliepen, ende vvaer van die van het Schip haer dienden om de Ballaſt te laden ende te ontladen. De anderen acht Chriſten Slaven ſliepen op het verdeck, vvant ſy moſten by daegh ende by nacht de Zeylen vvaernemen: Ende gelijck ick op een andere plaets geſeyt hebbe, dienen de Turcken haer van Chriſten Slaven voor Boots-Geſellen: Deſe hadden voor Wapenen tvvee Yſere Klooten van ſes ponden, waer mede ſy voornamen de Schipper ende de Luytenant inde Hutte boven de Kejuyt te dooden, ende om leeg te vvorpen de halve Pijcken vooren verhaelt: Ende op de ſelfde tijdt ſouden de andere tvvaelf om hals brenghen drie ofte vier Turcken die de vvacht aen ’t Roer hielen, ende inde kejuyt gaen alvvaer de reſterende Turcken ſliepen met hare Wapenen beſlommert als ick geſeyt hebbe, ende haer aldaar te dooden. Ende op dat de vier Turcken die de vvacht aen ’t Roer hadden, niet ſouden remarqueren vvanneer de ſeſtien Chriſtenen die in het Voor-onder ſliepen, uyt ſouden komen, waren de acht Chriſtenen die op het verdeck ſliepen, vier ofte vijf nachten aen malkander ghekomen Toback te nemen voor het Deurtje onder het welcke wy waren, op dat wy wanneer het voornemen ſoude aengaen alle te ghelijck op het verdeck ſouden ſijn ſonder van de wacht vernomen te worden: Ende indien de Turcken inde Kejuyt al te groote reſiſtentie ſouden gedaen hebben, was de ordre dat wy ons ſouden begeven voor in ’t Schip, alwaer wy vier van onſe Compagnons die Conſtapels waren, ſouden laten, ende ſy ſouden twee ſtucken Geſchut gekeert hebben om na achteren te ſchieten uyt yeder ſtuck een kleyne Sack vol ſteenen. Deſe twee ſtucken waren beſtant om het gantſche voor Schip van de Turcken te ſuyveren, ende haer na den Duyvel te ſenden. Aengaende de Ioden, daer was geen vreeſe voor, want ſy ſliepen heel onder in het Schip, van waerſe maer een teffens koſten uyt komen, om op het verdeck te komen, ſo dat een Chriſten haer alle koſten ingheſloten houden. Den dagh wierde geappointeert den laetſten Ianuary, een uyre voor den dag. Wy waren de gantſchen nacht voor in ’t Schip, met hoope, vreeſe, ende ſtilte, ſonder ſlapen, verwachtende het teecken (het welcke was driemael, met de Handt te kloppen op het Deurtje van het Voor-onder,) het welcke wy met hulpe van onſe Cameraets boven op, moſten ende koſten openen: Ende alſoo wy een Sant-Looper hadden, hiel yeder een ſich gereet wanneer de geſtelde uyre gekomen was. Maar daer wierde geen teecken gegeven, ende wanneer de Son gereſen was, ende het Deurtje door ordre van de Schipper geopent wierde, excuſeerde ſich den Aennemer die by ons quam, dat de Turcken dien nacht al te ſcherpe wacht hadden gehouden. Sijne excuſe ſoude na mijn oordeel wettelijcker gheweeſt ſijn, indien hy geſeyt hadde, dat hy geen couragie gehadt hadde om zijn voornemen in ’t werck te ſtellen.

XXXIV. VERHAEL.

De curioſiteyt wordt voldaen met der tijt ende patientie.

In het Iaer 1639. voer ick van Engelandt na S. Lucar in Spaignen, ende na dat ick 12. dagen in Zee was geweeſt, ſonder eenig Landt te ſien, nam de Schipper van ons Schip met ſijne Graed-Boogh de hooghte van de Son, maeckende ſijn rekeninghe na de obſervantien vanden Stier-Man, dat wy op de hoogte van Portugael waren, ende dat wy voor den avont ſouden ſien twee Eylanden genaemt de Berlingas. Komende by deſe twee Eylanden, vernamen wy twee Schepen die de Zee kruyſten. Onſen Capiteyn genaemt Vincent Arris, ſeer ervaren in de Zee-Vaert, oordeelde dat het twee Turckſe Zee-Roovers waren, ende daerom commandeerde hy datmen de Kogels in het Geſchut ſoude afſchieten, ende inde plaets van de ſelfde de ſtucken met Schroot ſoude laden, ſeggende dat indien die twee Schepen ons ſouden willen attacqueren, ſy by nacht by ons ſoude komen, ende wanneerſe dicht by komen, hy haer meer ſoude beſchadigen met de Schroot als met Kogels: Het bevel van de Capiteyn wierde in ’t werck geſtelt. Ondertuſſchen quam de nacht aen, ende de twee Schepen waren uyt het geſicht. De Paſſagiers onder de welcke ick mede was, vreeſde datmen by nacht ſoude moeten vechten. De Capiteyn ſeyde dat hy van die opinie niet en was. Wy waren achter op het Schip ende droncken yeder een een Glaeſje Spaenſe Wijn, ende daar mede gingen wy ſlapen. De Capiteyn ſtelde de ordinaris wacht maer alſoo wy met het voor-Zeyl voeren en koſte de ſentinelle die achter in ’t Schip was niet voor uyt ſien: Het gebeurde dat als wy ontrent een uyr gheſlapen hadden ſeeckere jongen die de wacht hiel voor in ’t Schip, vernam twee Schepen, ende begon te roepen, alarm. De groote Boot was op het verdeck. Deſe twee Schepen waren alreede ſoo na by, dat niemant ſich op het verdeck dorſte begeven om de Boot in Zee te werpen: Want wanneer de Boot op het verdeck is, kanmen ſonder groote ongelegentheydt ſich niet defenderen, noch verhinderen dat de Vyandt niet in ’t Schip en kome. Alle de Boots-Geſellen die ontrent 60. in getal waren, waren op een oogenblick gereet om te vechten: By yeder ſtuck Geſchut was een Conſtapel met twee Compagnons. De Capiteyn beval dat men alle de Poorten ſoude toe doen, ende datmen het licht ſoude uyt doen, ende dat men heel ſtille ſoude ſijn: Ende gaf ordre aende Conſtapels van d’ eene ſijde van het Schip, dat de derde Klop die hy met ſijn Voet ſoude doen, een teecken ſoude ſijn dat yeder een ſijn Poort ſoude open doen, de ſtucken uyt halen, ende Vyer geven. Hy hadde oock ordre gegeven aen acht Trompetters die hy hadde; datſe blaſen ſouden wanneer het Geſchut ſoude afgheſchoten worden: De twee Turckſe Zee-Roovers waren ondertuſſchen ſoo na by gekomen, datter maer en gebrack aen Boort te komen ende met eenen in ons Schip te enteren met het Rappier inde Handt. Terſtont geeft de Capiteyn het teecken, ende de ordren wierden ſoo prompt geexecuteert, dat de Poorten in een oogenblick open waren, de ſtucken toegeſtelt, ende Vyer gegeven: Ende op de ſelfde tijdt begonnen de Trompetten alarm te blaſen, ende de ſtilte veranderde in groot gheluyt, ende alſoo de voorſz twee Schepen ſeer na by waren, hoorden wy perfect de ſtucken Yſer uyt ons Geſchut geſchoten, door haer Schepen paſſeren, ende het gekrijt van die daer in waren. Na het afſchieten, vvierden de ſtucken ingehaelt, de Poorten geſlooten, ende de Trompetten continueerden den alarm te blaſen. Dit geluyt by nacht met den Roock gemaeckt, vvas machtigh de ſtoutſte van ons Volck te doen beven: De tvvee Schepen vernomen ende gevoelt hebbende dat vvy niet en ſliepen, paſſeerden ſonder te antvvoorden. Onſe Capiteyn vernemende datſe gepaſſeert vvaren, liep op het verdeck, nam het groote Zeyl in, ende maeckte lucht, het vvelcke noodigh vvas, vvant den Roock van onder geen opening hebbende maeckte een dicke duyſterheydt.

Alles ſijnde in goede defenſie geſtelt, verdubbelde de Capiteyn de wacht, ende gaf ordre dat yder een tegens het aenkomen van den dag ſich gereet ſoude houden. ’s Anderendaegs voor het op komen vande Sonne, ſagen wy de twee Schepen die recht na ons toe quamen. De Capiteyn riep alle zijn Volck op den overloop; haer incouragerende met weynig woorden, ende toonende de Vlaggen vande twee Schepen, die Turcken waren, ende ſeggende dat de middel om de Slavernye te ontgaen was wel te vechten: Ende doe dede hy eenige Gebeden ſeggen op haer maniere, ende wy Paſſagiers die Catholijcks waren, baden op onſe maniere. Men gaf yeder een twee Glaſen met Wijn, ende men trock het groote Zeyl in voor een teecken dat wy geen luſt hadden te vluchten, ende de roode Vlagge wierde achter op het Schip geſtelt tot een teecken van vechten: De twee Schepen ſiende de grootheydt van ons Schip, ſoo veel Volcks op de Overloop, ende de reſolutie om te vechten, en dorſten niet approcheren. ’t Welck onſe Capiteyn ſiende dede hy een ſtuck Geſchut afſchieten als om haer uyt te tarten, ende ſiende datſe geen luſt hadden daer van te eten, lietmen de Zeylen wederom vallen. Wy vervorderden onſe Reyſe, ende quamen weynigh daghen daer na tot S. Lucar, Godt danck. Ik hadde een groote curioſiteyt om te weten ’t gene inde twee Turckſe Schepen gepaſſeert was, na dat ſy onſe ſchooten ontfanghen hadden, want die van binnen hadden dapper getier gemaeckt, ende ſiende de Turckſe Vlagghe, wenſte ick oock te weten uyt wat Haven van Barbarien, ſy ghegaen waren, ende hoe veel Volck ende Geſchut die ſchepen op hadden, ende de reden waerom ſy ſoo na by onſe ſchepen ſijnde, ende niet een Menſch op den Overloop tot defenſie was, ſy ons niet en abordeerden, antwoordende op ons Geſchut met de ſelfde ſprake.