Het beleg en de verdediging van Haarlem, in 1572-1573 (deel 1 van 3)

De schrijver droeg het op aan Heeren Burgemeester, Wethouders, Raden en den Secretaris dezer gemeente en erkende in die opdracht, dat hij de bronnen ervan grootendeels aan het t...

Nog had men hem, behalve met Ripperda, slechts in aanraking gezien met Simon Simonsz, den braven predikant der hervormden, die in Haarlem het eerst als openbaar evangeliedienaar...

--»Wee den wolf, ter kwader naam staande,« zeide hij, terwijl de gloed van het haardvuur den gloed op zijn aangezicht nog verhoogde. »Wat aanleiding is er om al de woorden van d...

--»Ter klokke twee ure dan,« herhaalde Ripperda, en terwijl hij zich vervolgens met fieren tred verwijderde, en Stuiver naar de woning van den hoofdschout Adriaan Jansz. van Dor...

De aanspraak van den miskenden Ripperda heeft geklonken; een nacht is verloopen, en de gemoederen zijn in een andere stemming. Nog gaat menigeen voorbij het huis van Van Schagen...

--»Dat mag een dronk lijën!« riep Heijnsz, de brouwersknecht, insgelijks onder de menigte; want sommigen, die zeer voor den prins en zelfs niet ongeneigd waren om met wat al te...

Zoo was het ook. Marie, de stem van Hendrik hoorende, ijlde hem te gemoet, en riep reeds op eenige schreden afstands: »eilaas, Hendrik, moeder sterft van onrust! weet gij niets...

Maar onder zooveel blijdschap en gerustheid meende Hendrik aan dien helderen gezichteinder toch eene wolk te zien, die hem voorspelde, dat ze nader drijven en andere wolken zou...

Noordwaarts op een uur afstands ligt Spaarndam, dat ten dien tijde een kleine voormuur van Haarlem kon genoemd worden,--en waar de lezer zich voor een oogenblik vertegenwoordige...

Maar Romero was de man niet om zich door snaphaan- of kanonvuur te laten afschrikken. Wreedaardige, valsche Spanjaard als hij was, paarde hij aan deze twee hoedanigheden een ont...

--»Dat liegt gij, rebel!« schreeuwt op eens een Spanjaard; »deze rukt aan: de victorie ons!« Onder deze woorden brengt hij Van Berkhout een zoo geweldigen stoot met zijne piek t...

Acht dagen waren er nu verloopen sinds die nieuwe regeering de klok tot op St.-Margriet geschort had. Dit waren wellicht de zoogenaamde Damiaatjes, doch meer waarschijnlijk de P...

Met drift naderde Brazeman, de luitenant van Brederode, over den walgang en deelde op ieder punt de bevelen hem door Brederode gegeven, aan de hoplieden mede. Oogenblikkelijk ha...

Intusschen is ook dit schot het laatste niet geweest. Weldra wordt het door een ander achtervolgd, en hoort men het geroep: »de trap van de Janspoort ligt neer,« terwijl Steenba...

--»Senores!« begon Frederik, op dien gemakkelijken toon van spreken, hem te meer eigen, hoe meer hij zich door aanzienlijke wapenbroeders omringd zag, »het zou noodelooze veinze...

--»De dood aan de Zuniga!« riep men van den wal; te gelijker tijd rukte Matthijszen een der schutters de lange piek uit de hand en bracht er den Spanjaard een stoot mede toe, di...

--»En nu, senores! wie zijt gij, die vóór den storm gestemd hebt?« sprak Frederik, »en wie is er, die het raadzaam acht, dien te hernieuwen, ofschoon gij allen er den ellendigst...

--»Maar niet door dien dolk!« roept Vlasman, die, hoe schielijk en onvoorziens aangevallen, toch eene hand vrij heeft, er het dreigend wapen mee omklemt en verhindert, dat zijn...

Op dat oogenblik werd er geluid aan den deurklopper gehoord. Van Duivenvoorde zelf snelde de zaal uit, iets, dat hij sedert verscheidene dagen gewoon was te doen, als, voortdure...

Hoezeer een donkere nacht den vijand had begunstigd in het graven naar het blokhuis, werd er door de onzen al datgene tegen aangewend, wat de krijgskunde aan de hand gaf, terwij...

--»Maar hooger eer voor wien het zou gelukken, vrouwe Van Duivenvoorde te bevrijden,« zeide Kenau, een doordringend en toch meewarig oog op den kolonel slaande. »Gij verheelt he...

Maar zoo kostbaar als dit behangsel was, zoo armzalig kon de meubeleering genoemd worden. Wel was de vloer met fraaie, veelkleurige steenen ingelegd; doch geen verwarmend tapijt...

Nog had zij niet uitgesproken, toen Frederik reeds van zijn stoel opgestaan was. Zijne oogen namen weder de uitdrukking van verbittering en woede aan: die gemoedsbeweging was oo...

Weder naderden zij: doch, als wierd door hen vermoed, hoe hun vorig gesprek op die plaats was beluisterd geworden, zoo bleven zij verder verwijderd van den schuilhoek, waar de v...