Part 97

MĪLĬTĀRIS, e, gen. com. _De soldat_, _de guerre_. SYN. Bellicus, castrensis. USUS: Militaris labor, ratio. Res militaris. Militaris ætas eorum, qui arma ferre possunt.

MĪLĬTĀRĬTER, _A la manière des soldats_, _militairement_. SYN. More militari. USUS: Oratio militariter gravis.

MĪLĬTĬA, æ, f. _État de soldat_, _service militaire_, _guerre_. SYN. Res militaris, bellum. EPITH. Communis, muliebris, plena sollicitudinis, prima, vetus, urbana. PHRAS. Militiam sequi, _se faire soldat, s’engager_. In militiam nomen dare; proficisci in militiæ disciplinam; rei militari se dare; ad militiam animum adjungere. USUS: Obligare aliquem militiæ sacramento. Militiam subterfugere, detrectare, _se soustraire à l’obligation du service militaire_.

MĪLĬTO, as, avi, atum, are, n. _Être soldat_, _faire la guerre_. SYN. Mereo sub signis alicujus, stipendia facio, stipendia mereo. USUS: In Catonis exercitu juvenis militarat.

MILLE, _Mille_. USUS: Quid illa fortissimorum virorum millia.

MILLĒSĬMUS, a, um, _Millième_. USUS: Millesima pars.

MILLĬĀRE, is, et MILLĬĀRĬUM, ĭi, n. _Borne_, _pierre milliaire_. SYN. Mille passus, millium. USUS: Ad quintum milliarium tibi occurram. A tertio milliario.

MILLĬES, _Mille fois_. USUS: Mori millies præstat, quam hæc pati.

MILLĬUM, ĭi, n. _Mille romain_. SYN. Milliare. USUS: Quot millia tuus fundus abest ab urbe? Romani millia explicabant sæpe per lapides, ut: ad tertium lapidem, _à la troisième borne_.

MILVĪNUS, a, um, _De milan_. USUS: Pullus milvinus.

MILVUS, i, m. _Milan_. Avis rapax et gallinis infesta.

MĪMA, æ, f. _Mime_, _comédienne_. EPITH. Comis. USUS: Omnia mimæ condonavit.

MĪMĬCUS, a, um, _De comédien_, _plaisant_. USUS: Scurrilis jocus et mimicus.

MĪMUS, i, m. _Mime_, _comédien_. SYN. Qui dicta factaque aliorum gestu quodam cum lascivia et obscœnitate imitatur. EPITH. Communes, ethologi. USUS: Alter mimos commentatur, tragœdias agit alter.

MĬNA, æ, f. _Mine_, _monnaie grecque d’argent ou d’or_. USUS: Aquæ sextarium mina emere.

MĬNĀCĬTER, _En menaçant_, _avec menaces_. SYN. Minis, aspere.

MĬNÆ, ārum, f. pl. _Menace_. SYN. Minatio, comminatio, terror, terror verborum, )( Blanditiæ. EPITH. Facetæ, inanes, magnæ. USUS: Minæ, quæ jactantur, parum me tangunt. Alicujus minis et terrore commoveri. Clamore et minis insectari aliquem. Non ultra minas processum est. Cf. Minor.

MĬNĀTĬO, ōnis, f. _Action de menacer_. SYN. Comminatio.

MĬNAX, ācis, omn. gen. _Menaçant_. SYN. Horrificus. USUS: Minaces et acerbæ litteræ. Homo minax et arrogans.

MĬNĬĀTUS, a, um, _Fardé avec du minium_, _coloré_, _peint en rouge_. SYN. Ruber, miniatulus.

MĬNĬMĒ, _Le moins possible_, _pas du tout_. SYN. Minimum, minime omnium, nequaquam, nullo pacto, nullis conditionibus, nulla ex parte.

MĬNĬMUM, _Le moins du monde_, _très peu_. SYN. Perparum. PHRAS. Minimum res meas curas, _vous vous occupez le moins possible de mes intérets_. In minimis res meas ponis; in extremis habes; nullo apud te numero res meæ sunt; nec digito quidem res meas attingis. USUS: Præmia apud me minimum valent.

MĬNĬMUS, a, um, _Très petit_, _très faible_. SYN. Tenuissimus, tantulus. USUS: Omnia minima, maxima ad me scribas velim.

MĬNĬSTER, tri, m. _Serviteur_; _aide_, _agent_, _ministre_, _instrument_. SYN. Administer, administrator, qui a latere est. EPITH. Impurissimus, publicus. USUS: Minister ac satelles cupiditatum. Manus multarum artium ministræ. Magistratus legum ministri. Ministrum se præbere ad aliquid.

MĬNISTRĀTOR, ōris, m. _Serviteur_, _domestique_. SYN. Minister.

MĬNISTRĀTRIX, īcis, f. _Servante_. SYN. Ministra.

MĬNISTRO, as, avi, atum, are, a. _Servir_; _fournir_, _donner_. SYN. Servio. ADV. Diligenter, commodius. USUS: Ministrare alicui pocula. Formosi pueri ministrabant.

MĬNĬTĀBUNDUS, a, um, _Menaçant_. SYN. Minax, minitans.

MĬNĬTOR, aris, atus sum, ari, d. _Menacer_. SYN. Minor. ADV. Atrociter. USUS: Horribilia nobis omnia ferro igneque minitatur.

MĬNOR, aris, atus sum, ari, d. _Menacer_, _faire des menaces_. SYN. Minitor, terreo; vim, periculum intendo; periculum, judicium denuntio. )( Promitto benigne. ADV. Acerrime, crudeliter, gravius, mediocriter, vehementer, quotidie. PHRAS. Minari atrociter cœpit, _il commença à proférer d’horribles menaces_. Cœpit jam non per ambages minas jacere, minas jactare; terrores, et pericula denuntiare; clamore, et minis insequi; denuntiatione periculi terrere; periculum capitis ostendere; vim denuntiare; periculi metum inferre; errorem injicere; terrores jactare et opponere; terrorem inferre; minas admovere; minas, periculum intendere; minacibus verbis perstringere; periculum capitis ostentare; minaciter fremere; minis territare; formidines opponere; clamore et minis insectari. USUS: Hostis teterrimus omnibus bonis tormenta et cruces minatur.

MĬNŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. _Rendre plus petit_, _diminuer_, _amoindrir_. SYN. Diminuo, detraho, derogo, delibo, exhaurio, extenuo, levo, elevo, debilito, frango. PHRAS. 1. Homo improbus gloriam meam opesque minuit, _ce scélérat a ruiné ma gloire et ma fortune_. Pennas mihi, facultatesque meas incidit; de laudibus æque, ac fortunis cumulum deruit; de opibus, ac amplitudine multum detraxit; de fortunis, et honorum præsidiis multum deripuit. 2. Minuere dignitatem meam satagit, _il s’efforce d’affaiblir ma gloire_. Deformandi mei causa, detrahendæ spoliandæque dignitatis gratia multa molitur. Non modo ad salutem meam exstinguendam, sed et gloriam infringendam contendit; invidia laudem virtutis meæ obterit, gloriam eludit; id spectat unice, ut meam elevet auctoritatem, gloriam dignitatemque infringat. 3. Res tua in dies minuitur, _vos ressources diminuent de jour en jour_. Res tua in dies deterior fit, deficit, consumitur, minor evadit, in deterius ruit, corroditur, dilabitur; non solum non augetur, verum etiam aliquid deperdit; fortunæ tuæ in dies aliquid detrimenti capiunt, comminuuntur, diminuuntur; fortunarum in dies aliqua fit diminutio. 4. Oratio tua mirifice mihi doloram minuit, _vos paroles ont considérablement apaisé ma douleur_. Dolorem leniit, levationem doloris attulit; magna de dolore diminutio facta est ex sermone tuo; decrevit dolor ac prope evanuit; sublata ac sepulta est omnis tristitia. Tuæ orationis fomentis mitigatus dolor est, attenuatus, imminutus, doloris ille æstus deferbuit, subsedit, consenuit, infractus est et debilitatus; levare dolorem, luctum oratio tua sic visa est, ut pene exhauriret. 5. Res meas et merita, quantum potest, minuit, _il affaiblit, autant qu’il peut, ma fortune et ma réputation_. Laudem meritorum meorum verbis elevat, verbis extenuat, eludit; de meritorum meorum laudibus cumulum deruit; de meritorum meorum amplitudine multum detrahit, decerpit. Cf. Detraho. USUS: Minuere vectigalia, sumptus.

MĬNUS, _Moins_. )( Plus. USUS: Præstitimus patriæ non minus, quam debuimus. Quatuor mensibus, sex diebus minus navigavimus. Sæpe, quæ prædicta sunt, minus eveniunt.

MĬNŪTĀTIM, _Par petits morceaux_, _en détail_. SYN. Gradatim, tenuiter, parce, exiliter, jejune. USUS: Minutatim interrogare, _interroger par petites questions de détail_.

MĬNŪTĒ, _En petites parties_; _d’une manière commune_, _mesquine_. SYN. Exiliter, jejune, anguste, tenuiter. USUS: Grandia minute dicere, _dire des choses importantes dans un style mesquin_.

MĬNŪTUS, a, um, _Petit_; _mesquin_, _pauvre_. SYN. Angustus, parvus. )( Grandis. ADV. Sane. USUS: Genus orationis minutum, exile, aridum, concisum, fractum. Animus minutus et angustus. Orator præstat minutis imperatoribus. Minuta diligentia utitur, et anxia. Minutissimis ictibus excarnificatus, _tué à coups d’épingles, qu’on a torturé à petit feu_.

MĪRĀBĬLIS, e, gen. com. _Prodigieux_, _étonnant_, _admirable_. SYN. Admirabilis, mirus, mirificus, mirandus. USUS: Hæc non modo mirabilia sunt, sed prodigiis simillima. Re et dictu inopinatum et mirabile. Mirabilis copia dicendi. Cf. Mirandus.

MĪRĀBĬLĬTER, _D’une manière merveilleuse_, _admirable_. SYN. Admirabiliter, mirandum in modum, mire, mirifice. USUS: Omnes mirabiliter de te loquuntur et sentiunt.

MĪRĀCŬLUM, i, n. _Prodige_, _merveille_, _miracle_. SYN. Prodigium, portentum. PHRAS. 1. Miracula patrat, _il fait des prodiges_. Res supra naturæ vim et ordinem multas efficit; miranda quædam opera, et humanis viribus majora efficit; miracula edit; majora naturæ viribus exsequitur; multa ejus exstant opera, non humana, sed divina virtute perpetrata. 2. Vir miraculis clarus, (VULG. miraculosus), _homme qui fait des miracles_. Vir, per quem divina virtus admiranda multa patravit; operibus supra vim ordinemque naturæ patratis; miraculorum gloria, multis supra naturæ vim editis operibus clarus. USUS: Miracula edere. Miraculo illud mihi erat.

MĪRANDUS, a, um, _Étonnant_, _merveilleux_. SYN. Mirabilis, admirabilis, quod multum habet admirabilitatis. PHRAS. Miranda res visa est omnibus, _la chose parut à tous digne d’admiration, surprenante, merveilleuse_. Miraculo erat omnibus; nulli non admirationem movit rei insolentia; omnium in se oculos convertit; admirabilitatem magnam ea res habuit; res humana major visa est omnibus; res ea omnes stupore ac silentio defixit. Cf. Admiratio. USUS: Opus mirandam in altitudinem exstructum.

MĪRĀTĬO, ōnis, f. _Admiration_, _étonnement_. SYN. Admiratio. USUS: Causarum ignoratio in re nova mirationem facit, _dans un fait nouveau l’ignorance de la cause fait naître l’etonnement_.

MĪRĒ, _Étonnamment_, _beaucoup_, _fort_. SYN. Mirabiliter. USUS: Omnes tibi mire favent.

MĪRĬFĬCE, _D’une façon merveilleuse_, _surprenante_. SYN. Mire, admirabiliter. USUS: Mirifice me delectat hoc.

MĪRĬFĬCUS, a, um, _Qui produit l’étonnement_, _l’admiration_; _merveilleux_. SYN. Mirus, admirandus, admirabilis. USUS: Mirificam cepi voluptatem.

MIRMILLO, ōnis, m. _Gladiateur_. SYN. Gladiator.

MĪROR, aris, atus sum, ari, d. _Admirer_, _s’étonner_. SYN. Admiror, demiror, obstupesco; mirum, mirandum, mirabile mihi videtur. ADV. Admodum, magnopere, vehementer, maxime. PHRAS. Miror de ea re vehementer, _cette chose m’étonne considérablement_. Magna me tenet admiratio hujus rei; magna hujus rei capior admiratione; magna me incessit eo de negotio admiratio; admirationi mihi ea res est; admiratione afficior, cum intelligo etc.; movet admirationem ea res. Cf. Admiror, Obstupesco, Stupor. USUS: Non dubito, quin mireris et stomacheris etiam. Miror, quid causæ sit, ea de re. Id vehementer miror. Cf. Mirandus.

MĪRUS, a, um, _Étonnant_, _merveilleux_. SYN. Mirabilis, mirificus. PHRAS. Mira sunt quæ narras, _vous racontez des choses bien surprenantes_. Portento similia narras; mera monstra nuntias. Quid tam novum, tam præter consuetudinem, quid vero tam inauditum, tam inusitatum, tam singulare, tam incredibile, ac illud, quod memoras? Non hæc mirabilia modo, sed prodigiis similia sunt, quæ commemoras. USUS: Mirum, ni videas. Mirum me desiderium tenet. Sales in dicendo mirum quantum valent. Nec mirum, si, etc. Cf. Mirandus.

MISCĔO, es, cŭi, mistum et mixtum, ere, a. _Mêler_, _unir_, _confondre_. SYN. Permisceo, turbo, confundo, perturbo. PHRAS. Miscere se negotiis, _s’immiscer dans les affaires_. Immiscere se, se ingerere, se inserere negotiis; offerre se negotiorum tumultui; implicare se alienis negotiis. 2. Miscebuntur omnia et turbabuntur, _tout sera bouleversé et confondu_. Ingens inde perturbatio rerum omnium, et confusio consequetur. Confuse omnia agentur; omnia in motu, conversione rerum, confusione et perturbatione versabuntur. Cf. Turbo. USUS: Miscere venenum, potionem. Rempublicam turbare et miscere.

MĬSELLUS, a, um, _Pauvre_, _malheureux_. SYN. Miser.

MĬSER, ĕra, ĕrum. _Misérable_, _malheureux_, _triste_; _mauvais_. SYN. Calamitosus, ærumnosus, infelix, afflictus, prostratus, jacens. )( Beatus. PHRAS. Miser sum, _je suis malheureux_. In magna calamitate versor; in summa infelicitate versor; premor, circumventus sum, conflictor, afficior maximis calamitatibus; jaceo in calamitate; vitam vivo, ago, duco, exigo calamitosam; miserrima sum conditione; ea videor conditione natus, nihil ut boni videam in vita, nihil ut mali non sustineam. Nemo omnium, qui vivunt, infelicior me est et infortunatior. Meas miserias nulla æquat infelicitas. Mea est miserrima conditio. Omnibus vexor, perturbor, exagitor infortunii casibus, calamitatibus, miseriis, malis. Omnes me premunt miseriæ. Infesta, infensa, adversa, iniqua mihi sunt omnia. Nulla est tam misera fortuna, quam mea fortuna non superet, quæ sit cum mea fortuna conferenda, quæ non infra meam fortunam sit. Miserrimo sum fato natus; nemo, qui in terris degunt mortalium, deteriore fato est, ac ego. Fatum hoc meum est, ut miserrima quæque subeam, sustineam. Hæc mihi nascendi dicta lex est; ut amarissimam fortunam in omni vita degustarem; nunquam ut secunda fortuna uterer; nunquam ut miser non essem; perpetuis ut vexarer miseriis; perpetuis ut angerer, cruciarer, torquerer, afficerer malis. Infausto nimium adversoque sidere natus sum. Mecum infeliciter agitur. Prorsus infeliciter ago. Suas in me vires fortuna nunquam non exercet. Nihil fingi potest mali, quo non urgear. Omnibus me fortuna machinis, omni me telorum genere, suis me fortuna, quantascumque habet, opibus ac viribus oppugnat. Non adversa tantum, sed eversa penitus est mea fortuna. Sortem meam fortuna crudelius aggravat; eo redactus sum, ut melioris spei nullus mihi relictus locus sit; morte graviorem vitam exigo. Cf. Actum est, affligo. USUS: Nihil tam miserabile, quam e beato miser, _rien n’est si digne de pitié que celui qui d’heureux est devenu malheureux_.

MĬSĔRĀBĬLIS, e, gen. com. _Digne de pitié_; _lamentable_. SYN. Miserandus. ADV. Mire. PHRAS. Miserabilis est, _il est digne de pitié_. Homo fractus ac prope dissipatus; gravissimo fortunæ vulnere percussus; circumventus morbo et inopia; afflictus, debilitatus et omni spe salutis orbatus; afflictus atque eversus; mœrore ac miseriis perditus; fractus malis, debilitatus et abjectus metu; malis confectus; deformatus ærumnis; coopertus miseriis; ad summam infelicitatem redactus. USUS: Casus fortunæ miserabilis. Cf. Miser, Miseria.

MĬSĔRĀBĬLĬTER, _D’une manière lamentable_, _misérablement_. SYN. Miserandum in modum. USUS: Miserabiliter emori. Epistola miserabiliter scripta, _lettre touchante, écrite dans des termes pathétiques_.

MĬSĔRANDUS, a, um, _Digne de pitié_, _à plaindre_. SYN. Miserabilis. USUS: Oratio tua omnibus miseranda est visa. Cf. Miser, Misericordia.

MĬSĔRĀTĬO, ōnis, f. _Compassion_, _pitié_. SYN. Commiseratio, misericordia. EPITH. Multa, flebilis. USUS: Miseratio nascitur, odia concitantur. Ad miserationem promovere judices. Cf. Misericordia.

MĬSĔRĒ, _Misérablement_, _malheureusement_. USUS: An pace turpiter, an bello misere vivendum esset, nondum sciebamus.

MĬSĔRĔOR, ēris, ertus sum, eri, d. _Avoir pitié, compassion de qqn_. SYN. Me miseret, miseror, misericordia me tenet alicujus; misericordia commoveor. PHRAS. Misereor egentium, _j’ai compassion des pauvres_. Frangor sæpe misericordia egentium; egentium misericordia me cepit; miseror illorum fortunam; egentium subit me sæpe miseratio; moveor egestate hominum; eorum inopia et egestate ad misericordiam adducor; misericordiam in egentes verto. Cf. Commiseror. USUS: Supplicum tandem miserere.

MĬSĔRET, imp. _J’ai pitié de qqn ou de qqchose_. USUS: Miseret me tui. Cf. Misericordia.

MĬSĔRĬA, æ f. _Misère_, _détresse_; _peine_, _embarras_; _douleur_. SYN. Calamitas, ærumna. )( Felicitas. EPITH. Diuturna, insignis, perennis, præsens, sempiterna, summa, summo dedecore conjuncta, voluntaria, afflicta, aliena, communis, maxima, tanta. PHRAS. 1. In summis miseriis versatur respublica, _la république est dans la plus grande détresse_. Res ubique asperæ sunt et turbidæ; durissima sunt reipublicæ tempora; in discrimen extremum venimus. Nihil est, unde nos reficiamus, aut ubi lapsi resistamus. In fortuna miserrima et luctuosissima destituti sumus. Quanta hæc caligo temporum! quæ flammæ quassatæ reipublicæ! quæ pestes, quæ bonorum omnium naufragia! quot incommodis conflictamur? in quas miserias projecti sumus et præcipitati? quibus in angustiis res est? quibus difficultatibus premimur? quibus undique miseriis obsidemur? Ita sunt debilitata omnia et prope exstincta; tanta malorum impendet Ilias; adeo nihil consilio, nihil ordine, nihil ratione agitur, ut nihil possit esse miserius, perditius, fœdius. 2. In tantis miseriis quæ potest esse consolatio reliqua? _Dans de si grands malheurs, quelle consolation peut nous rester?_ In tantis tenebris; tam turbidis in rebus; in hac flamma rerum, et perturbatione temporum; in his asperitatibus rerum, acerbitatibus temporum; in hac orbis terrarum perturbatione; in tanta rerum omnium amissione, et desperatione recuperandi; in fortuna adeo afflicta; in hac iniquissima vitæ conditione; in his, quibus jactamur, fluctibus; in hac injustissima temporum calamitate; in tanta vi ac acerbitate; in hac temporum iniquitate; in ista caligine ac tenebris, quæ totam rempublicam occuparunt; in tanta difficultate, summisque angustiis rerum necessariarum; tam dubiis in rebus, quibus æternam mihi impositam ærumnam arbitrarer; in tanto reipublicæ vulnere; in tam ægra, et prope deposita reipublicæ fortuna; in hac vexatione, in hoc squalore et lacrimis reipublicæ; cum patriæ eversiones, exilia civium, liberorum orbitates prope in oculis sint, quid miserius, quid acerbius, quid luctuosius esse potest? cum tam multiplici clade fœdetur annus; cum amissio meorum, interitus patriæ, exilium, servitus impendeant, jaceo sine sermone, sine cogitatione, inque lacrimis et sordibus tabescendum mihi video. USUS: In maximam miseriam incidere, _tomber dans de grands malheurs_. In miseriis esse, versari. Miseriis premi, cooperiri, _être dans le malheur_. Miseriam levare, lenire, _soulager les maux_. E miseriis eripere, a miseria vindicare, _arracher au malheur_. Tantisper a miseria aberrare, _se distraire un peu_.

MĬSĔRĬCORDĬA, diæ, f. _Compassion_, _commisération_, _miséricorde_. SYN. Miseratio, clementia. EPITH. Aliena, grata et jucunda, magna, maxima, mira, pristina, similis, singularis. PHRAS. 1. Est misericordia dignus, _il est digne de commisération_. Dignus est, qui perfugium in vestra misericordia habeat; cui misericordia impertiatur, tribuatur, adhibeatur; is est, qui misericordiam moveat merito suo; qui facile alliciat ad misericordiam quemlibet; dignus est, cujus misericordia quemlibet teneat; cujus calamitas perspecta misericordiam concitet, commoveat; ad misericordiam quoslibet adducat; qui receptum ad vestram misericordiam habeat. 2. Misericordiam tuam implorat, _il implore votre pitié_. Misericordiam tuam exposcit, requirit, captat, implorat; ut ignoscas, ut miserearis sui, orat; ut ex ista se ærumna extrahas, rogat atque obsecrat; orat, obsecrat, ut misericordia sui te capiat; ut vicem ejus misertus misericordiam tribuas, impertiaris. USUS: Misericordiam alicujus implorare, _implorer_. Misericordiam movere, commovere, concitare, _exciter_. Ad misericordiam allicere, vocare, revocare, adducere, _amener à la miséricorde_. Misericordia capi, teneri, moveri, commoveri, _être touché de pitié_. Misericordiam tribuere, impertiri, adhibere, _accorder sa pitié à qqn, témoigner de la compassion_. Misericordiam magnam habere, _inspirer une profonde pitié_.

MĬSĔRĬCORS, dis, omn. gen. _Compatissant_, _miséricordieux_. SYN. Clemens, propensus ad misericordiam, cujus animus alieno incommodo facile commovetur. )( Severus, crudelis. USUS: Misericordem se vir bonus mitemque præbuit. Cf. Misericordia.

MĬSĔROR, aris, atus sum, ari, d. _Avoir compassion_, _avoir pitié_. SYN. Commiseror. USUS: Non queo satis communem omnium nostrum conditionem et hujus fortunam miserari, _je ne puis trop déplorer notre condition commune et la mauvaise chance de cet homme_. Cf. Misereor.

MISSA, æ, f. _Messe_, _office divin_. SYN. Sacrificium divinum, res divina, res sacra. EPITH. Sacrosancta, celebrata pro defunctis. PHRAS. 1. Missam facere, _célébrer la messe_. Sacrificare; sacrificium, sacrum, rem divinam facere, conficere, peragere; sacris operari; rem sacram perpetrare; cœlestem hostiam immolare; cœlesti victima litare. 2. (Missam solemnem celebrare, VULG.), _chanter une messe solennelle_. Apparatissima pompa rem divinam facere; augustiori ritu, pompa, cerimonia sacris operari; divinam hostiam offerre; maximis cerimoniis inter symphoniacos _vel_ musicos concentus rem divinam conficere. 2. Ad missam ministrare, _servir la messe_. Sacerdoti sacris operanti ministrare; sacrificanti, rem sacram peragenti inservire. 4. Missam audire, _entendre la messe_. Interesse divinis sacris, divino sacrificio. Rem divinam obire; divinis assistere; sacrificio adesse. 5. Parare se ad sacrum Missæ officium, _se préparer à la célébration du saint Sacrifice_. Ad rem divinam se comparare: se ornatu sacrificantis induere. 6. Missam pro defunctis legere, _dire la messe pour les morts_. Sacrum piaculare facere; funebre sacrum facere; rem divinam in subsidium piorum manium facere; offerre cœlestem hostiam in subsidium vita functorum. 7. Intra Missam, _pendant la messe_. Inter sacrificandum; inter rem divinam; sub sacrificio divino. 8. Post Missam, _après la messe_. Re divina peracta; perpetratis rebus divinis; secundum rem divinam; perpetratis sacris; peracto sacrificio; ab re sacra; a sacris.

MISSĬLIS, e, gen. com. _Ce qu’on jette_, _ce qu’on lance_; subst. e, is, n. _Trait_, _javelot_. USUS: Saxa; tela missilia.

MISSĬO, ōnis, f. _Action d’envoyer_, _envoi_. USUS: 1. De litterarum rariore missione frustra accusor. 2. Dimissio, _congé_. Missione militem donare. 2. (Sacra Missio, _mission_, VULG.), Latine: Expeditio sacra.

MISSŬS, ūs, m. _Envoi_; _portée_. SYN. Missio. USUS: Balbus ad me venit, missu Cæsaris. Missus telorum, lapidum.

MĪTESCO, is, ere, n. _Devenir doux_, _tendre_; _mûrir_. SYN. Mitior fio. USUS: Uvæ a sole mitescunt.

MĪTĬGĀTĬO, ōnis, f. _Adoucissement_. SYN. Delinitio, excusatio. USUS: Licentia, si nimium acrimoniæ habueris, multis mitigationibus lenietur.

MĪTĬGO, as, avi, atum, are, a. _Rendre doux_, _adoucir_, _calmer_, _fléchir_. SYN. Mitiorem facio, lento, placo, sedo, flecto. ADV. Facile. USUS: Eum ordinem tibi reconcilies, multisque humanitatis condimentis mitiges. Dolor vetustate mitigatur. Ætas omnia, et dies mitigabit. Ex agresti vita ad humanitatem mitigatus. Cf. Lenio.

MĪTIS, e, gen. com. _Doux_. SYN. Moderatus, placatus, lenis, mansuetus. )( Asper, durus, ferus, immanis. USUS: Homo mitissimus et lenissimus. Est illi mite ac tractabile ingenium. Cf. Lenis, Mansuetus.

MĬTRA, æ, f. _Mitre_, _coiffure orientale_. SYN. Redimiculum, muliebre capitis ornamentum in coronæ modum.

MITTO, is, mīsi, missum, ere, a. _Envoyer_, _députer_. SYN. Ablego. )( Accipio. PHRAS. Hominem statim mitte, _envoyez aussitôt un homme_. Hominem, si nondum profectus est, quamprimum fac extrudas, dimittas, submittas, amandes in Græciam; ad illum alleges. USUS: 1. Mitto tibi, ad te litteras. Nullam pro republica vocem misit, _il n’a pas fait entendre sa voix pour la défense de la république_. 2. Omitto, _congédier_, _bannir_, _chasser_. Certamen, iram, lacrimas mitte. 3. Invado, _jeter_, _lancer_, _etc._ Mittere se in hostem. 4. Educo, _émettre_, _tirer_. Mittere sanguinem alicui, _saigner qqn_.

MIXTUS, a, um, _Mêlé_. SYN. Confusus, concretus. USUS: Voluptate et molestia mixtus amor.

MŌBĬLIS, e, gen. com. _Mobile_, _changeant_. SYN. Volaticus, volubilis, instabilis, inconstans, fluxus, quod modo huc, modo illuc transfertur. )( Constans, stabilis. USUS: 1. Oculus mobilis et lubricus. 2. Levis, caducus, mutabilis, fluxus, _inconstant_. Te tam mobili in me animo fore non putabam. Cf. Inconstans, Varius. (Mobilia, VULG.), _les biens meubles_, _le mobilier_. Latine: Res moventes, supellex, instrumentum domesticum, quæ moveri possunt. Præda, quæ rerum moventium sit.

MŌBĬLĬTAS, ātis, f. _Inconstance_, _légèreté_. SYN. Inconstantia. )( Constantia. EPITH. Celerrima. USUS: Quid inconstantia, mobilitate, levitate turpius? Cf. Inconstantia.