Part 85

INTERDICTUM, i, n. _Arrêt_, _sentence du préteur_. SYN. Prætoris edictum, vitandi formula. EPITH. Tyrannicum, quotidianum. PHRAS. Tota urbs sub interdicto est, (_en lang. ecclés._:) _toute la ville est sous l’interdit_. Urbs tota divinis interdicta est; cives omnes sacrorum aditu arcentur, prohibentur. Interdictum est Pontificia auctoritate, ne qua divina fierent in templis ejus urbis. Pontificium interdictum. Pontificia interdictio cives omnes ab officiis divinis arcet; civitas omnis Pontificio interdicto affecta, perculsa, mulctata est; Pontificia auctoritate divinorum usu privata, sacris interdicta est. Pontificio edictio triste silentium aris, templisque indictum est; sacris, sacrorum usu, templorum adytis cives omnes Pontificio edicto excluduntur. USUS: Cum aliquo interdicto contendere. Interdicta respuere.

INTERDĬU, _Pendant le jour_. Noctu, an interdiu.

INTERDUCTŬS, ūs, m. _Ponctuation_. SYN. Distractio _vel_ nota. USUS: Oratio non spiritu pronuntiantis, nec interductu librarii, sed numero coacta debet insistere.

INTERDUM, _Quelquefois_, _parfois_. SYN. Est, cum, nonnunquam. USUS: Geminatio verborum interdum vim habet, alias leporem.

INTĔRĔA, _Cependant_, _tandis que_. SYN. Interim, tantisper, mediis diebus, hoc interim spatio, inter hæc. )( Postea. USUS: Hæc dum Romæ geruntur, Quintius interea, etc. Tu interea cessabis.

INTĔRĔO, is, ĭi _vel_ īvi, ĭtum, ire, n. _Mourir_. SYN. Morior, pereo. ADV. Funditus. PHRAS. 1. Multi cives peste interiere, _bien des personnes sont mortes de la peste_. Magna civium interitio facta est; peste civium plurimi sunt confecti, deleti; peste velut incendio civitas deflagravit; res civitatis viresque pestilentia admodum sunt accisæ; peste, perinde ac si internecino bello certatum esset, exhausta est civitas. 2. Omnia interitura videntur, _tout semble devoir périr_. Ad occasum, exitium, interitum civitatis vergunt omnia; ad interitum ruunt omnia; pessumire videntur omnia; prope absunt ab exitio res urbis; omnia nobiscum peritura videntur; omnia labi, fluere, occidere videntur. Cf. Pereo. USUS: Sine dolore interire. Tabulæ illæ incendio interiere.

INTĔRĔQUĬTO, as, are, n. _Parcourir à cheval_. Dux interequitans suos alloquebatur.

INTĔREST, imp. _Il importe_. SYN. Refert. PHRAS. 1. Hoc tua minimum interest, _cela vous importe peu_. Hoc tua nullam in partem interest; hoc ad te nihil; tua res in toc nulla agitur; hoc ad res tuas parum pertinet, hoc tua nihil refert, hoc ad res tuas momenti nihil habet, vim nullam habet. 2. Mea hoc multum interest, _cela m’importe beaucoup_. Mea hoc multum refert; res in hoc agitur mea; hoc ad me valde pertinet; hoc ad res meas valet in omnem partem, in omnes partes plurimum; ad res meas multum interest, refert; permagni ponderis, maximi momenti ad res meas est; momenti, ponderis habet plurimum. Inest in ea re momenti plurimum ad causam meam. USUS: 1. Tuarum rerum multum interest. Omnium interest. Plus, multum, permagni interest, quibus modis res fiant. 2. Differt, differentia est, discrimen est, _il y a une différence_. Inter doctum et rudem multum interest. Inter Zenonem et Aristotelem præter verborum novitatem nihil interest. Hoc inter dignitatis fortunæque gradus interest, interlucet.

INTERFĀRIS, atus sum, d. * _Interrompre_, _couper la parole_. USUS: Tum Appius interfatur.

INTERFECTOR, ōris, m. _Meurtrier_, _assassin_. SYN. Percussor. USUS: Hostes et interfectores reipublicæ.

INTERFĬCĬO, is, fēci, fectum, ere, a. _Tuer_, _massacrer_. SYN. Neco, eneco, occido, ferro vitam eripio, morte mulcto, interimo, mortem affero. ADV. Impune, nefarie, apertissime, publice. PHRAS. 1. Multi sane interfecti sunt, _bien des gens ont été tués_. Cædes maxima est facta; internecio civium est consecuta; cives occisione deleti; mors allata, oblata multis; acerbissima morte affecti, numero viventium exturbati; jugulati, trucidati, de medio sublati, interempti, perempti, luce privati plurimi; multi cervices jugulum ferro præbuere, ferrum corpore recepere; lux erepta multis; multi vita expulsi ferro concidere; obtruncati multi; magna cædes perpetrata; multi mortiferis vulneribus icti cecidere; multi spiculis perfossi, gladiis per adversum pectus transfixi; securi percussi procubuere; magna strages, magna cædes est edita; ingenti cæde prostrati sunt plurimi, internecioni dati; morti dediti, pecoris modo conscissi. 2. Ipse se interfecit, _il s’est suicidé_. Mortem sibi ipse conscivit; vim, manus sibi attulit; sua sibi manu vitam exhausit; ipse sibi ferro pectus trajecit; suo sanguine manus ipse suas imbuit; liberum mortis arbitrium occupavit; voluntariam mortem occupavit, sibi conscivit; occupavit fati diem ipse adacto in pectus gladio, infelici dextera, suoque ictu mortem invenit; ferrum ipse sibi in pectus demisit; in ferrum pectore incubuit; sua manu cecidit; hausto veneno, intercisis venis, abruptis venis, misso per venas sanguine longæ ætatis cruciatus antevertit, effugit; infamem vitam turpissimo exitu fœdavit; sibi mortis diem admovit; vitam sibi abrupit, extorsit; vitæ finem fecit; vim, manus sibi intulit. USUS: Per insidias eum interfecisti. Cf. Cædes, Interimo, Occido.

INTĔRIM, _Pendant ce temps_, _cependant_. SYN. Interea, tantisper, inter hæc. USUS: Interim Varus Uticam venit.

INTĔRĬMO, is, ĕmi, emptum, ere, a. _Tuer_, _détruire_. SYN. Interficio, interim affero. PHRAS. A furioso homine interemptus est, _il fut tué pur un homme en fureur_. Furiosi hominis manu percussus interiit, sublatus est; lux, vita illi erepta est; furiosi hominis manu ictus occubuit, mortem oppetit; eum homo furiosus ab jugulo, ita ut per costas ferrum emineret, terræ affixit; stricto gladio pectus transegit; cultrum illi in corde defixit; gladium superne jugulo defixit; mortifero vulnere furiosi manu ictus præceps in vulnus obiit; prolapsus in vulnus cecidit exanimis; ejus latus homo furiosus gladio hausit; ejus pectus stricto gladio homo furiosus semel iterumque percussit. Cf. Interficio. USUS: Lucretia se ipsam interemit.

INTĔRĬOR, ōris, com. gen. _Intérieur_, )( Exterior. USUS: Nihil mente interius. Interior ædium pars. Interiores litteræ, et reconditæ.

INTĔRĬTŬS, ūs, m. _Mort_, _destruction_. SYN. Occasus, obitus. EPITH. Acerbus, crudelis, immaturus, justus, optatissimus, paternus, perceler, repentinus, similis, universus, voluntarius. USUS: Natura omnium rerum interitus atque obitus conficit. Nihil non aliquando ad interitum redigetur. Ea res interitum rei publicæ afferet. Interitus et dissipatio. Cf. Ruina, Excidium.

INTERJĂCĔO, es, jăcŭi, ere, n. _Être situé entre_. USUS: Interjacebat campus, colles imminebant.

INTERJECTĬO, ōnis, f. _Insertion_. SYN. Interpositio. USUS: Interjectio verborum.

INTERJECTŬS, ūs, m. _Interposition_. SYN. Interjectio. USUS: Luna terræ interpositu interjectuque deficit, _la lune s’éclipse quand la terre se place entre elle et le soleil_.

INTERJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. _Mettre entre_. SYN. Interpono. USUS: Nasus quasi murus oculis interjicitur. Inter illorum ætates interjectus Cato. In voluptatibus nullo intervallo interjecto dies noctesque versari. Alii aliis interjecti.

INTERLŎQUOR, ĕris, lŏcūtus sum, loqui, d. _Interrompre_. USUS: Siccine mihi interloqueris?

INTERLŪCĔO, es, ere, n. _Paraître_, _briller entre_; _luire_. SYN. Eluceo, emineo. Inter dignitatis fortunæque gradus hoc interlucet, hoc discrimen est, _il y a cette différence_.

INTERMĔDĬUS, a, um, _Interposé_, _intercalé_. SYN. Medius, interjectus, intermissus. USUS: Planities intermissa collibus, urbemque inter et flumen intermedia. Est quidam interjectus, intermedius, et quasi temperatus, in neutro excellens, utriusque particeps, vel utriusque potius expers. Cf. Medius.

INTERMĬNĀTUS, a, um, _Non limité_, _qui est sans fin_. SYN. Infinitus, immensus, æternus. )( Terminatus.

INTERMĬNOR, aris, atus sum, ari, d. _Menacer_. SYN. Minor. Cf Minari.

INTERMISSĬO, ōnis, f. _Interruption_. SYN. Intervallum, intercapedo, relaxatio. USUS: Nunc, propter intermissionem forensis operæ, sine ulla intermissione temporis dies noctesque litteris vaco.

INTERMITTO, is, mīsi, missum, ere, a. _Suspendre_, _interrompre_. SYN. Interdum conquiesco, intermissionem facio. )( Retineo. ADV. Jam diu. USUS: 1. In maximis occupationibus nonnunquam intermitto studia doctrinæ, consuetudinem pristinam. 2. Planities intermissa collibus. Paucis diebus intermissis, _après quelques jours d’intervalle_.

INTERMŎRĬOR, ĕris, mortŭus sum, mori, d. _Mourir dans l’intervalle_, _être oublié_. SYN. Pereo, morior. USUS: Nullum apud te officium intermoritur.

INTERMUNDĬA, ōrum, pl. n. _Espaces entre les mondes_. SYN. Spatium inter mundos Epicuri interjectum. USUS: Tanquam modo ex Epicuri intermundiis descendisset.

INTERNĔCĪNUS, a, um, _Meurtrier_. SYN. Crudelis, inexpiabilis, ubi necesse sit omnes necari. USUS: Bellum internecinum, _guerre d’extermination_.

INTERNĔCĬO, ōnis, f. _Tuerie_, _mort_, _carnage_. SYN. Exitium, interitus, exstictio. EPITH. Magna. USUS: Internecionem facere. Internecione cives liberare. Cf. Cædes.

INTERNĔCO, as, cŭi, ctum, are, a. _Tuer_. USUS: Hostibus internectis. Cf. Interficio.

INTERNOSCO, is, nōvi, ere, a. _Distinguer_. SYN. Secerno, discerno. ADV. Difficulter, perdifficiliter. USUS: Verum a falso, dignumque an indignum sit, internoscere. Cf. Discerno.

INTERNUNTĬUS, ii, m. _Messager_, _parlementaire_. SYN. Interpres. EPITH. Assiduus. USUS: Assiduis cum illo internuntiis egi.

INTĔRO, is, trīvi, trītum, ere, a. _Broyer dans_. USUS: Tu intrivisti, tibi exedendum est (PROV.), _le vin est tiré, il faut le boire_.

INTERPELLĀTĬO, ōnis, f. _Interruption_. SYN. Interventus. USUS: Interpellatione mei familiaris interrupta est mea epistola.

INTERPELLĀTOR, ōris, m. _Importun_, _fâcheux_. SYN. Interventor. EPITH. Minus molestus. USUS: In litteris sine interpellatoribus molestis versor.

INTERPELLO, as, avi, atum, are, a. _Interrompre_. SYN. Interrumpo, impedimento sum. ADV. Odiose, paulum. USUS: Tu vero ut me interpelles et appelles, ut obloquare et colloquare, velim. Ab aliquo interpellari. Cf. Impedio.

INTERPŎLO, as, avi, atum, are, a. _Modifier_, _réparer_. SYN. Renovo. USUS: Togam prætextam quotannis interpolare. Ædes interpolare. Demendo, mutando, curando, ne littera appareat, interpolando.

INTERPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. _Mettre entre_, _insérer_. SYN. Interjicio, in medio colloco. ADV. Facete. PHRAS. 1. Mediæ orationi leviora argumenta interponimus, _au milieu du discours, nous plaçons des arguments plus faibles_. Leviora argumenta mediæ orationi inteximus, includimus, inserimus, interjicimus; in mediam orationem conjicimus, conferimus; levioribus argumentis in media oratione locum damus. 2. His me causis non interponam, _je ne me mêlerai pas à ces affaires_. In res tam ancipites et tumultuosas me non immittam; non inferam, non intrudam, non offeram, non implicabo, non miscebo; curando aliena non me eo sciens prudensque demittam, unde exitum videam nullum. Cf. Implico. USUS: Sæpe etiam versus interponitur. Se, suam fidem in aliquam rem interponere. Auctoritatem suam ac operam, studium, laborem pro aliquo interponere. Non interpono meum judicium. Audaciæ alicujus se, legem, religionem interponere.

INTERPŎSĬTĬO, ōnis, f. _Interposition_. EPITH. Difficilior. USUS: Cum personarum certarum interpositione.

INTERPŎSĬTŬS, ūs, m. _Interposition_. SYN. Interjectio. USUS: Interpositus terræ.

INTERPRES, ĕtis, m. _Qui explique_, _interprète_. SYN. Explanator, internuntius, conjector. EPITH. Præclarus, religiosus, vaferrimus. Interpretes exercitatissimi, fallaces, indiserti, molles, prudentissimi, publici, veteres. USUS: Interpretes Poetarum Grammatici. Astrologus cœli interpres. Per interpretem agere, loqui. Per amicos, sequestres et interpretes judicium corrumpere.

INTERPRĔTĀTĬO, ōnis, f. _Interprétation_, _sens_. SYN. Notatio, etymologia. EPITH. Satis acuta, nimis callida, indigna, magna, malitiosa, mendax, non molesta. USUS: Juris, verbi, scripti vis et interpretatio. Somnia interpretatione explicare.

INTERPRĔTOR, aris, atus sum, ari, d. _Interpréter_, _expliquer_. SYN. Interpretationem facio, expono, interpretatione explico, expono; rem obscuram declaro. PHRAS. 1. Interpretari Græcos Platonis libros, _expliquer les livres de Platon_. Platonem de Græcis convertere; Græca prope iisdem verbis Latine versa dicere. Quæ Plato Græco sermone tractavit, Latinis litteris mandare. Græca Latine reddere; in Latinum convertere; de Græcis latine dicere, in Latinum transferre; Latino sermoni, Latinæ consuetudini tradere. 2. Eam rem varie interpretabantur homines, _les hommes interprétaient différemment cette action_. Eam rem alii alio trahebant; alii civile id rebantur, quidam ad sævitiam trahebant; ea res non uno modo ab omnibus accepta est, aliis in superbiam vertentibus, ac per ambitionem factam memorantibus, aliis benignius interpretantibus; res accepta aspere a plerisque omnia prave æstimantibus, in deterius referentibus, in deterius recta detorquentibus, mollius contra ab aliis, ex indole mitiore, facta æstimantibus. Cf. Accipio in bonam _vel_ malam partem. USUS: Legum, verborum vim interpretari. Interpretari voluntatem alicujus ex facto. Dicta male, _vel_ mitiorem in partem interpretari. Neque recte, an perperam, interpretor, _est-ce bien, est-ce mal? Je ne me prononce pas_.

INTERPUNCTĬO, ōnis, _Signe de ponctuation_. SYN. Interpunctum, interductus. USUS: Res parvæ prope in singulis litteris, atque interpunctionibus verborum occupatæ.

INTERPUNCTUM, i, n. _Pause_, _signe de ponctuation_. SYN. Interpunctio, distinctio. USUS: Interpuncta verborum.

INTERPUNCTUS, a, um, _Ponctué_. SYN. Distinctus. USUS: Interpuncta alias et distincta intervalla orationis delectant.

INTERQUĬESCO, is, quĭēvi, quĭētum, ere, n. _Se reposer de temps en temps_. SYN. Requiesco. ADV. Paulum.

INTERREGNUM, i, n. _Interrêgne_. SYN. Tempus, quo rege vacat regnum, dum novus creetur. USUS: Res ad interregnum spectat, venit, deducta est.

INTERREX, rēgis, m. _Interroi_. SYN. Qui demortui regis locum tenet. USUS: Interregem facere, creare, eligere, prodere.

INTERRŎGĀTĬO, ōnis, f. _Interrogation_, _question_. EPITH. Interrogationes captiosæ, fallaces, faciles, aptæ, paucissimæ, stultissimæ.

INTERRŎGĀTĬUNCŬLA, æ, f. _Petite interrogation_. EPITH. Interrogatiunculæ angustæ, minutæ. USUS: Cato minutis interrogatiunculis, quasi punctis, quod proposuit, effecit.

INTERRŎGO, as, avi, atum, are, a. _Interroger_. SYN. Quæro, percunctor, rogo, requiro, sciscitor, rogito. PHRAS. Multis eum interrogavi, _je l’ai longuement interrogé_. Interrogando ursi, quæsivi de eo, quid egisset; requirebam ex eo, sciscitabar; captioso etiam interrogationis genere utebar; percontabar sollicite, rogitabam, nihil tamen percontationibus ex eo exsculpere poteram. USUS: Interrogari ab aliquo de aliqua re.

INTERRUMPO, is, rūpi, ruptum, ere, a. _Rompre par le milieu_, _briser_; _interrompre_. SYN. Interpello, dirimo. USUS: Pontem interrumpere. Amicitiam interruptam instaurare. Interruptis ac morientibus vocibus.

INTERRUPTĒ, _D’une manière coupée_. )( Continenter. SYN. Intercise, incisim.

INTERSCINDO, is, scĭdi, scissum, ere, a. _Couper par le milieu_, _détruire_. USUS: Pontem ei a tergo interscindi jussit.

INTERSCRĪBO, is, scripsi, scriptum, ere, a. _Écrire entre deux lignes_. USUS: In litteris tuis aliquid interscripsi.

INTERSĔCO, as, cŭi, sectum, are, a. _Couper par le milieu_. SYN. Seco.

INTERSĒPĬO, is, sepsi, septum, ire, a. _Fermer_, _enclore_. USUS: Urbem vallo intersepire.

INTERSEPTUS, a, um, _Bouché_, _interdit_. SYN. Interclusus, obstructus, vallatus, munitus. USUS: Iter ad gloriam nemini est interseptum.

INTERSPĪRĀTĬO, ōnis, f. _Respiration_. SYN. Respiratio. USUS: Æqualibus interspirationibus uti.

INTERSUM, es, fŭi, esse, n. _Être présent_. SYN. Adsum. )( Absum. USUS: 1. Consiliis, in consiliis aliorum interesse. Ipse interfui, præsens vidi. 2. Intercedo, _être placé entre_. Inter eos Tiberis et pons interest. Cf. Præsens, Coram.

INTERTRĬMENTUM, i, n. _Usure_, _dommage_. SYN. Detrimentum.

INTERTURBĀTĬO, ōnis, f. _Trouble_, _émotion_. USUS: Animi interturbatio.

INTERTURBO, as, avi, atum, are, a. _Troubler_, _inquiéter_. SYN. Valde turbo.

INTERVALLUM, i, n. _Séparation_, _intervalle_. SYN. Spatium, discrimen. EPITH. Infinitum, longum, majus, minimum, perlongum, latum, tantum; intervalla æqualia, certa, distincta, interpuncta, dupla et tripla, imparia, modica, multa, reliqua, sesquialtera. USUS: 1. Temporum locorumque intervallo longo disjuncti sumus. Dolor si longus, est levior, dat enim intervalla et relaxat. Intervalla vocis, sonorum in loquendo. 2. Temporis spatium, _intervalle (de temps)_. Tanto intervallo ad te revisi. Longo intervallo te non vidi. Atticismus mihi ex intervallo regustandus est. Cf. Spatium.

INTERVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, n., _nonnunquam_ a. _Venir à l’improviste_. SYN. De improviso venio, incurro; intercedo, intersum. USUS: Vereor, ne molesti quidam loquentibus nobis interveniant. Casu interventum est.

INTERVĔNTOR, ōris, m. _Visiteur_. USUS: Vacuo ac ab interventoribus liberiore die.

INTERVENTŬS, ūs, m. _Arrivée imprévue_. SYN. Inopinatus adventus. USUS: Interventu ejus et interpellatione jurgium discussum est.

INTERVERTO, is, verti, versum, ere, a. _Soustraire_, _détourner_; _dépouiller_, _frustrer qqn de qqch_. SYN. Præripio, intercipio. USUS: Dona, pecunias, ædilitatem intervertere alicui atque ad se transferre.

INTERVĪSO, is, ere, a. _Aller voir_, _visiter_, _rendre visite_. SYN. Inviso. ADV. Crebro. Cf. Viso.

INTESTĀBĬLIS, e, gen. com. _Qui ne peut témoigner (en justice)_. SYN. Qui nec testem agere, nec testimonium facere potest. USUS: Homo sacer, sceleratus et intestabilis.

INTESTĀTO, _Intestat_, _qui n’a pas testé_. SYN. Nullo facto testamento. USUS: Intestato mortuus est.

INTESTĀTUS, a, um, _Qui n’a pas fait de testament_. SYN. Intestato mortuus.

INTESTĪNUM, i, _sæpissime_: INTESTĪNA, orum, n. pl. _Intestins_, _entrailles_. SYN. Ilia, viscera. EPITH. Medium. USUS: Graviter ex intestinis laborabam. Tum adstringentibus se intestinis, tum relaxantibus.

INTESTĪNUS, a, um, _Intérieur_, _domestique_. SYN. Domesticus, interior. )( Extraneus. USUS: Occultum, intestinum bellum, _guerre civile_. Intestinum, inclusum malum. Intestinus timor, dolor.

INTEXO, is, xŭi, textum, ere, a. _Tisser dans ou sur_. SYN. Contexo, interpono, implico. ADV. Prudenter. USUS: Aliquid in causa prudenter intexere, _glisser prudemment qqchose dans une cause_. Vestis coloribus variis intexta.

INTĬMĒ, _Affectueusement_. SYN. Enixe, ex animo. USUS: Intime aliquem commendare.

INTĬMUS, a, um, _Intérieur_, _caché_. SYN. Reconditus, arcanus, familiaris. PHRAS. Intima sua mihi concredit, _il me confis tous ses secrets_. Ad intima ejus consilia perveni; arcana omnia, abditosque sensus speculor; arcana omnia vel ipso prodente cognosco; arcana ejus omnia elicio. Intimus sum ejus consiliis; nihil consiliorum ejus me latet. Cf. Arcanus, USUS: 1. Intimi sensus animi, consilia intima. Ex intima arte et philosophia multa disputavi. 2. Domesticus, familiaris, _intime_. Antonius Clodio intimus. Est in meis intimis. Tectissimus ad alienos, intimis apertior sum.

INTINGO, is, tinxi, tinctum, ere, a. _Tremper dans_. SYN. Madefacio, humecto.

INTŎLĒRĀBĪLIS, e, gen. com. _Intolérable_, _insupportable_. SYN. Non ferendus, intolerandus. )( Tolerabilis. ADV. Admodum. PHRAS. Intolerabilis est ejus arrogantia, _son orgueil est intolérable_. Res est indigna, acerba et omnibus intoleranda; immensa est ejus, nec ferenda insolentia. Quis hominem cum ea superbia et insolentia ferat? USUS: Dolor, fœditas intolerabilis.

INTŎLĔRANDUS, a, um, _Intolérable_. SYN. Intolerabilis. USUS: Intoleranda licentia.

INTŎLĔRANS, antis, omn. gen. _Qui ne peut supporter_. SYN. Impatiens, impotens. USUS: Corpora laboris intolerantissima. Cf. Impatiens.

INTŎLĔRĀNTER, _D’une manière insupportable_. SYN. Insolenter. USUS: Intoleranter dolere, se jactare.

INTŎLĔRANTĬA, æ, f. _Insolence_, _tyrannie insupportable_. SYN. Insolentia. USUS: Hæc non privati insania sed regis intolerantia est.

INTŎNO, as, ŭi, ātum, are, a. _Tonner_; _crier avec force_. SYN. Tono, sono. USUS: Hesterna concione vox ejus intonuit.

INTONSUS, a, um, _Qui n’est pas tondu_. )( Tonsus. Coma intonsa, _longs cheveux_.

INTORQUĔO, es, torsi, tortum, ere, a. _Brandir_, _lancer contre_. Immitto, jacio, jaculor. USUS: Telum, calumniam intorquere in aliquem.

INTRA, _A l’intérieur_, _dans_. SYN. Inter, in interiore parte. USUS: 1. Intra muros. Hæc intra decem annos sunt gesta. 2. Minus quam necesse sit, _au-dessous de_. Intra modum loqui. Epulamur non modo non contra legem, sed etiam intra legem.

INTRACTĀTUS, a, um, _Indompté_. USUS: Equus intractatus, indomitus.

INTREMO, is, ŭi, ere, n. _Trembler_. SYN. Tremo.

INTRĔPĬDĒ, _Sans trembler_. SYN. Sine pavore, audacter, posito metu.

INTRĔPĬDUS, a, um, _Intrépide_. SYN. Impavidus, timore solutus. Cf. Audax.

INTRĪCO, as, avi, atum, are, a. _Embarrasser_, _embrouiller_. )( Extrico. Cf. Implico.

INTRO, _A l’intérieur_. USUS: Ire, ferre intro.

INTRO, as, avi, atum, are, a. et n. _Entrer_. SYN. Introeo, ineo, subeo, ingredior, accedo. )( Exeo. ADV. Penitus. PHRAS. Tu meam domum intrare ausus es? _Quoi! vous osez entrer dans ma maison?_ Tu meas ædes accedere; tu vestigium in ædes facere; tu intro te conjicere ausus es? Tu eo pedem inferre; tu vestigium ibi ponere; eo te inferre; pedem ibi ponere ausus es? Cf. Ingredior. USUS: Intrare limen, domum, regnum. In alicujus familiaritatem intrare. Cf. Ineo.

INTRŌDŪCO, is, duxi, ductum ere, a. _Introduire_. SYN. Induco, facio, adduco, fingo. USUS: Consuetudinem, ambitionem in urbem introducere. Illum reprehende, qui initium introduxit. Introducere aliquem loquentem.

INTRŌDUCTĬO, ōnis, f. _Introduction_. USUS: Adolescentum nobilium introductiones judicibus pro præmio fuere.

INTRŎĔO, is, ĭi _vel_ īvi, ĭtum, ire, n. _Entrer_. SYN. Intro. )( Exeo. ADV. Honeste. USUS: In urbem, in vitam introire. Cf. Intro, Ingredior.

INTRŌFĔRO, fers, tŭli, lātum, ferre, v. anom. a. _Porter dans_. USUS: Lectica introferri solitus est in urbem.

INTRŎĬTŪS, ūs, m. _Entrée_. SYN. Aditus. EPITH. Apertus, clandestinus, desertus, nocturnus, primus. USUS: 1. Ad omnes portas et introitus armatos homines opponit. 2. Ingressio, initium, _commencement_. Hic sit introitus defensionis.

INTRŎMITTO, is, mīsi, missum, ere, a. _Introduire_. )( Emitto. USUS: Limen patefactum est, ut intromissus me in lecto trucidaret.

INTRORSUM _vel_ INTRORSUS, _Au dedans_, _à l’intérieur_. USUS: Introrsum turpis, _foncièrement vicieux_.

INTROSPĬCĬO, is, spexi, spectum, ere, a. et n. _Regarder dans_, _examiner à fond_. SYN. Inspicio. ADV. Penitus. USUS: Agite, inferte oculos in curiam, introspicite omnes reipublicæ partes, perspicite omnium mentes. Cf. Considero.

INTRŌVŎCO, as, avi, atum, are, a. _Appeler au dedans_, _faire entrer_. SYN. Accerso, advoco. )( Evoco.

INTRŪDO, is, trūsi, trūsum, ere, a. _Pousser par force_, — se, _s’imposer_. USUS: Ipse se inferebat, intrudebat. Cf. Implico, Interpono.

INTŬĔOR, ĕris, tŭĭtus sum, eri, d. _Regarder_. SYN. Video, contueor, contemplor, aspicio. ADV. Acriter, bene, paulisper, studiose. PHRAS. Hic mos est hominum, ut in repentinis adversisque casibus cœlum intueantur, _c’est la coutume des hommes, quand il leur arrive quelque malheur, de regarder le ciel_. Ut si quid præter opinionem et contra voluntatem accidit, cœlum suspiciant, aspectent; ad cœlum spectent, oculos tollant, aciem oculorum intendant. 2. Immotis oculis me intuetur, _il me regarde fixement_. Aciem in me intendit, exacuit, exercet; oculos in me defigit; hæret in vultu meo; oculos a vultu non movet. Cf. Aspicio. USUS: Intuebamur, nec tuendi satietas nos capere poterat. Intueri aliquid oculis, animo complecti. Animo aliquem infesto, iniquo, infenso intueri. Aliquid acriter intueri. Cf. Video.

INTŬMĔO _vel_ INTŬMESCO, is, tŭmŭi, ere, n. _S’enfler_. SYN. Inflor, in tumorem convertor. Cf. Tumeo.

INTUS, _Au dedans_. )( Foris. USUS: Intus inclusum periculum, intus equus Trojanus.