Part 72

GLŌRĬA, æ, f. _Gloire_. SYN. Claritas, splendor, lux, amplitudo. )( Turpitudo, probrum. EPITH. Abjecta, admirabilis facti, æterna, non æterna sed ne diuturna quidem, aliena, amplissima, antiqua, antiquior, bellica, pura, comes mortis, comes recte factorum, communis cum aliquo, continuata, divina, dulcis, eximia atque immortalis, dulcior, falsa, ficta, frequens de aliquo, illustris et pervagata, illustrior, immensa, intemperans, non insolita adolescentibus, justa, merita, magna, major, maxima, militaris, minor, muliebris, navalis, necessaria, salutaris alicui, nota, nova, par, paterna, avita, popularis, præstantior omni patrimonio, virtutis præstantissima, pristina, propria ingenii, sempiterna, singularis, solida veraque, stabilis, summa, perfecta, tanta bonorum, sibi necessaria, et salutaris, gravis, solida, verissima, universa. PHRAS. 1. Gloriæ appetens est admodum, _il désire beaucoup la gloire_. Fertur ille vir gloria; flagrat, volitat, ardet cupiditate laudis; summus ardor mentis ad gloriam eum rapit; in concupiscenda gloria modum non novit; gloriæ stimulis, æstu ingenti agitur. Mirum in modum dulcedine gloriæ tangitur, capitur, excitatur. 2. Gloriam etiam inanem cupide quærit, _il recherche même un vain renom_. Inanem etiam venatur, aucupatur gloriam; popularis auræ captator est; umbras etiam falsæ gloriæ consectatur; adumbratam etiam gloriæ imaginem consectatur; laborem nullum refugit, ut aliquod falsæ choragium gloriæ comparet. 3. Quam sis gloriæ cupidus, non ignoro, _je sais combien vous désirez la gloire_. Omnes tuos ad laudem impetus novi. Quam sis ad laudem propensus, inclinatus; quanti sit apud te laus; quantum labores de laude; quam vehementer in laudem incumbas; quam laudi servias, studeas; quo studio laudem sequaris, quæ tua sit laudis cupiditas, præclare novi, habeo cognitum. 4. A puero gloriæ cupidus eras, _dès votre enfance, vous désirez la gloire_. Jam inde a pueritia gloriæ studio atque amore flagrabas; inflammatus ad gloriam a puero fuisti. Spectasti gloriam ante omnes res a primis annis; ab ineunte ætate erat tibi gloria omnium rerum antiquissima; tibi gloria in animo erat; tibi gloria in oculis erat; in amoribus erat; in desideriis erat. A puero laudis cupiditate, studio gloriæ ferebare; gloria ducebaris; laudis studio trahebaris, ad gloriam ferebaris; laudis amore tenebaris, capiebaris; ex laude pendebas; æstu gloriæ percitus eras; gloriæ stimulis agitabaris. 5. Ex laboribus tuis gloriam immortalem consequeris, _vos travaux vous procureront une gloire immortelle_. Quos nunc suscipis labores, ii te apud posteros æterna gloria donabunt, afficient, illustrabunt, ornabunt, decorabunt; tuum nomen immortalitati commendabunt; ab hominum oblivione, et interitu vindicabunt; tui nominis famam in omnes temporum ætates dissipabunt; tuum nomen posteritati tradent omnium sermonibus et scriptis exornandum, extollendum, celebrandum, honestandum, tuendum. Editis tot immortalibus operibus id consecutus es, ne dies tui nominis famam delere possis, ut omnis de te posteritas loquatur, ut tuas laudes litteræ ac monumenta loquantur; nullæ ut litteræ de tuis laudibus conticescant; nulla erit tam surda posteritas, nulla tam ingrata fama, quæ non in cœlum susceptos labores tuos debitis laudibus ferat. 6. Nihil aliud, quam divinam gloriam intendo, _je n’ai en vue que la gloire de DIEU_. Ad DEI gloriam omnia refero; divinam unice gloriam in omnibus specto; nihil ago, quod non sit cum divina gloria conjunctum. Prima mihi, præcipua, antiquissima est divinæ gloriæ propagandæ cura. Meorum consiliorum, actionum mearum finis est major DEI gloria. Omnibus in rebus divinus mihi honor propositus est. Ante omnia mihi divinus honor est; summo apud me loco divinus honor est; is primum apud me locum obtinet; actionum mearum norma quædam, et regula est; semper est ante oculos. Huc mentem intendo; huc animum refero; huc specto; ad hunc finem consilia, cogitationes, mentis aciem intendo. Cf. Fama. USUS: Gloria est frequens de aliquo fama cum laude; illustris et pervagata multorum et magnorum in suos, patriam, humanum genus fama meritorum; consentiens laus bonorum, incorrupta vox bene judicantium de excellente virtute, cujus gradibus videntur homines in cœlum ascendere. Ex omnibus virtutibus, præmiis amplissimum est gloria. 1. Gloriam appetere, _désirer la gloire_. Quærere, aucupari, venari, captare, consectari; gloriæ servire; ad gloriam virtutis via grassari. 2. Gloriam acquirere, _se couvrir de gloire_. Parere sibi amplissimam gloriam, capere, consequi, adipisci; in gloriam venire, gloriam sibi comparare. 3. Gloriam augere, _augmenter sa gloire_. Alere, multiplicare, duplicare, amplificare. 4. Gloriam minuere, _perdre son renom_. Imminuere, infringere. 5. A gloriæ studio aliquem revocare, refrenare, _détourner qqn d’un désir immodéré de la gloire_. 6. Gloriam abjicere, _mépriser la gloire_. 7. Gloria florere, circumfluere, _être renommé_. 8. Gloriam in se transmovere, _s’attirer la gloire_. Cf. Fama, Honor, Laus, Amplitudo, Existimatio, Arrogans, Ambitiosus, Superbus.

GLŌRĬĀTĬO, ōnis, f. _Action de se glorifier_. USUS: Gloriatione digna est beata vita, _la vie heureuse mérite qu’on s’en glorifie_.

GLŌRĬŎLA, æ, f. _Faible gloire_. USUS: Etiam hisce eum gloriolæ insignibus ornemus.

GLŌRĬOR, aris, atus sum, ari, d. _Se glorifier_. SYN. Prædico, gloria me et prædicatione effero. ADV. Honeste, bene, insolenter, intolerantissime de divitiis, quadammodo, recte. PHRAS. De sua nobilitate valde gloriatur, _il tire vanité de sa noblesse_. De majoribus se jactat insolentius; venditat genus suum; sublatius de se deque natalium splendore asciscendæ laudis causa prædicat, dicit, loquitur; est in hoc homine summa venditatio generis atque ostentatio. Martem ipsum sui generis conditorem fert immodicus sui æstimator, præ se ignobiles omnes et plebeios prædicat; laudat venditatque genus suum homo inepte gloriosus; jactatio generis ac venditatio confessa in hoc homine vitia sunt. Cf. Jacto, Ostentatio. USUS: De divitiis, de rebus gestis insolenter gloriaris.

GLŌRĬŌSĒ, _Avec gloire_, _glorieusement_. SYN. Magnifice, elate. USUS: De seipso gloriosius prædicare.

GLŌRĬŌSUS, a, um, _Glorieux_, _honorable_; _fier_, _présomptueux_. SYN. Ostentator: clarus, amplissimi nominis. PHRAS. Gloriosum id ducebat, _il regardait comme honorable de_.... In gloria id ponebat; amplum, et ad memoriam insigne id putabat; pulcherrimum id sibi fore ratus; decus id suum arbitratus est. USUS: 1. Militem gloriosum imitaris, _vous imitez le soldat fanfaron_. 2. Præclarus, qui in maxima gloria est et gratia, _glorieux_, _illustre_, _renommé_. Mihi exilium ad reipublicæ rationes gloriosum fuit. Facta illustria et gloriosa. Magnifica et gloriosa ostentatio civitatis. Cf. Clarus, Gloria, Ostentator, Fama.

GLŪTĬNĀTOR, ōris, m. _Celui qui colle_. USUS: Librorum glutinatores, _relieurs_.

GNĀRUS, a, um, _Qui sait_, _qui connaît_. SYN. Peritus, sciens. USUS: Gnarus reipublicæ. Gnarus malorum impendentium. Gnari, prudentes locorum. Cf. Peritus.

GNĀTUS, i, m. _Fils_. SYN. Filius.

GNĀVĬTER, _Avec ardeur_. SYN. Diligenter. USUS: Gnaviter pugnare, agere.

GNĀVUS, a, um, _Ardent_, _habile_. SYN. Strenuus, celer. Cf. Diligens.

GRĂBĀTUS, i, m. _Lit_, _grabat_. SYN. Lectulus.

GRĂCĬLIS, e, gen. com. _Mince_, _grêle_. SYN. Tenuis corpore, macilentus. USUS: Virgo gracilis.

GRĂCĬLĬTAS, ātis, f. _Finesse_, _maigreur_. SYN. Corporis habitudo tenuior, subtilitas. )( Crassitudo. EPITH. Summa. USUS: Est in illo summa gracilitas et infirmitas corporis.

GRĂDĀTIM, _Par degrés_, _graduellement_. SYN. Gradibus, per gradus. USUS: Ab humilibus ad superiora, ad honores gradatim ascendere. Minutatim et gradatim interrogare.

GRĂDĀTĬO, ōnis, f. _Gradation_. Figura Rhetorica.

GRĂDĬOR, ĕris, gressus sum, gradi, d. _Marcher_. Ambulo, eo, ingredior. )( Serpo. USUS: Fidenti animo gradi ad mortem. Cf. Eo.

GRĂDŬS, ūs, m. _Degré_. SYN. TRANSL. Locus, dignitas, momentum, progressus, ordo, aditus. EPITH. Altus dignitatis, altior, altissimus amplissimusque dignitatis, facilis, inferior, facilior, infimus, plenus, primus, senatorius, stabilis, non expers dignitatis. Gradus beati, male hærentes, multi, novi, pares honorum, dispares gloriæ, plures, reliqui. PHRAS. 1. Ad eum, quem volebas, gradum evectus fuisti, _vous êtes arrivé à la place que vous ambitionniez_. Ad eum, quem volebas, gradum ascendisti, evolasti, pervenisti, pervasisti, elatus fuisti; eum gradum, ad quem aspirabas, attigisti, adeptus, assecutus es; in eo, ad quem tendebas, gradu positus, locatus, collocatus es; gradum eum obtines, quem optabas. USUS: 1. Sunt certi gradus officiorum, ut prima caritas diis, secunda parentibus, tertia patriæ debeatur. 2. Assequi gradum altissimum civitatis, _obtenir le premier rang dans la cité_. Consequi, ascendere, obtinere, pervenire ad summum honoris gradum; poni, locari, collocari in altissimo gradu. 3. De gradu dejici, dimoveri, _perdre sa place_. Cf. Promoveo.

GRÆCĒ, _A la grecque_, _en langue grecque_. USUS: M. Cicero senex dicebat, ut quisque optime græce sciret, ita esse nequissimum. Græce loqui, _parler grec_.

GRÆCĬA, æ, f. _Grèce_. EPITH. Magna, princeps eloquentiæ, vera, integra, vetus. USUS: Interdum verborum inops Græcia.

GRÆCŬLUS, i, m. _Grec (dans un sens de mépris)_. USUS: Græculus assentator; græculi contentionis cupidiores, quam veritatis. Quid mihi tanquam græculo otioso et loquaci quæstionem ponis?

GRÆCUS, a, um, _Grec_, _grecque_. EPITH. Græci leves, immanes atque barbari, sacrilegi et jam pridem improbi. USUS: Homo levitate Græcus, crudelitate barbarus. Eruditissima Græcorum natio. Græcæ litteræ. Latina lingua tam copiosa est, quam Græca. Libri Græco sermone confecti.

GRĀMEN, ĭnis, n. _Gazon_. SYN. Herba.

GRĀMĬNĔUS, a, um, _De gazon_. USUS: Etiamne gramineas hastas eripuit (Verres)? _Verrès a-t-il été jusqu’à enlever aux statues leurs lances de roseau?_

GRAMMĂTĬCA, æ, f. _Grammaire_. SYN. Grammaticorum instituta.

GRAMMĂTĬCUS, a, um, _Grammatical_. USUS: Ars Grammatica.

GRAMMĂTĬCUS, i, m. _Grammairien_. USUS: Grammatici est Poetarum tractatio, verborum interpretatio, pronuntiandi quidam sonus.

GRĀNĀRĬA, ōrum, n. pl. _Greniers_. USUS: Adstringere et laxare granaria.

GRANDÆVUS, a, um, _Vieux_. USUS: Grandis ævi, provectioris ætatis. Cf. Senex.

GRANDESCO, is, ere, n. * _Grandir_, _croître_, _se développer_. SYN. Cresco. Cf. Cresco.

GRANDĬLŎQUUS, a, um, _Qui a un style élevé_, _pompeux_. SYN. In oratione grandis, gravis, plenus, copiosus, amplus. USUS: Nam et grandiloqui fuerunt ampla sententiarum gravitate, et majestate verborum. Cf. Thraso.

GRANDIS, e, gen. com. _Grand_, _gros_. SYN. Magnus, ingens, immanis. USUS: Jam grandis puer. Grandis et tragicus orator. Perspicuum et grande vitium. Ætate provectus, non tamen grandis natu.

GRANDĬTAS, ātis, f. _Grandeur_. USUS: Id apparet ex genere et granditate verborum.

GRANDO, ĭnis, f. _Grêle_. RAD. A granis; pluvia congelata in granorum forma decidens. EPITH. Minuta, subita præcipitans. PHRAS. Grando cecidit, _il a grêlé_. Concreta in nubibus aqua, magnam vim nivosæ grandinis dejecit; grandinem venti glomeratam in terras egerunt; procella cœli fragore ingenti effusa est; imber grandinem incutiens torrentis modo effusus est. Excussa e nubibus grandinis procella. USUS: Grando mista imbri cadit.

GRĀNUM, i, n. _Grain_. USUS: Tritici grana.

GRĂPHĬCĒ, _Parfaitement_. SYN. Eleganter, scite. USUS: Graphice ornatus, graphice facetus.

GRASSĀTOR, ōris, m. _Brigand_. SYN. Latro. Cf. Latro.

GRASSOR, aris, atus sum, ari, d. _Faire irruption_, _attaquer_. SYN. Sævio. USUS: Grassari in possessionem agri publici. Jure grassari, non vi. Grassari ad gloriam virtutis via.

GRĀTĒ, _Avec plaisir_. SYN. Animo grato. USUS: Quid pie, quid grate, quid humaniter ab illo factum unquam?

GRĀTES, um, f. _Action de grâces_. SYN. Gratiæ. USUS: Grates tibi ago. Cf. Gratia.

GRĀTĬA, æ, f. _Grâce_, _bienfait_, _reconnaissance_. SYN. Grates, favor popularis, beneficium. EPITH. Æquabilis, bona, excellens, fidelissima, illustris, non invidiosa, justa et debita, magna, major, mala, maxima, merita Diis immortalibus, muliebris, mutua, nimia, par, permagna, popularis, præclara, præsens, reconciliata, subita, summa, tanta, vetus, equestris. Gratiæ bonæ, multæ, excellentes, immortales, incredibiles, justissimæ, magnæ, majores, maximæ, meritæ, miræ, mirificæ, plurimæ, reliquæ, singulares. PHRAS. 1. Gratias tibi ago, _je vous rends grâces_. Si non parem tuis meritis, at pro nostro tamen studio meritam debitamque gratiam refero, reddo, habeo, persolvo, tribuo; etsi tanta, quantam debeo, referri gratia non potest, habeo tamen, quantam maximam capere animus meus potest; pro tuo isto in me studio gratiam et habeo, et habiturus sum immortalem; gratias tibi ago maximas, quandoquidem pares referre non possum. 2. Gratiam alicujus quærere, _rechercher les bonnes grâces de qqn_. Gratiam alicujus aucupari; locum gratiæ quærere apud aliquem; gratiam sibi conciliare; benevolentiam alicujus captare; in gratiam et amicitiam sese insinuare; inire gratiam ab aliquo velle; admitti in gratiam alicujus cupere. 3. Est in gratia apud illum, _il est tout puissant près de cet homme_. Principem apud illum gratiæ locum tenet, obtinet; amplissimam sibi apud illum collegit, peperit gratiam; magna apud illum positus est in gratia; floret principis sui gratia; excellit, magnam iniit apud illum, ab illo gratiam. Cf. Favor. 4. Non tua, sed aliorum culpa cecidisti e populi gratia, _ce n’est pas par votre faute, mais par celle des autres que vous avez perdu la faveur populaire_. Non tua, sed aliorum culpa, vitio, injuria studium populi amisisti; populi gratiam et benevolentiam perdidisti; et studio et benevolentia excidisti; aliena culpa factum est, non tua, ut populus non amplius tibi faveat, suffragetur; ut populus nec tam bene in te animatus sit, nec tam tui honoris studiosus; ut, qua florebas hominum gratia, eam amitteres; ut ea gratia hominum, qua fruebaris antea, prorsus excideres; ut amitteres hominum studia; ut ex animis atque favore hominum excideres; ut gratiosus apud populum minime sis; ut carus populo non amplius sis; ut nullum populi studium teneas; nullam ut populi gratiam obtineas; ut populum tui studiosum, bene in te animatum, tibi amicum non habeas; ut favente, benigno, tibi æquo, amico populo non utaris; ut ex amore populi effluxeris; ut perierit, quod habebas gratiæ. Studium populi, gratiam populi non tua, sed aliorum culpa exstinxit, perdidit, afflixit; non tua, sed aliorum culpa veterem gratiam exulceravit; benevolentiam populi non tua, sed aliorum culpa delevit, tibi eripuit, abstulit, ademit. Non tuum aliquod factum gratiam apud populum exstinxit, effudit, sed aliorum invidentia. 5. In gratiam cum adversario redii, _je me suis réconcilié avec mon ennemi_. Ego et adversarius meus voluntates rursum copulavimus; reconciliata inter nos ex inimicitiis gratia est; simultatem humanissime deposuimus; placatæ inter nos sunt iræ discordiæque nostræ; oblivione præteritorum discordias finivimus; ad amicitiam consuetudinemque pristinam nos traduximus. Gravi odio et simultate, qua diu conflictati sumus, deposita, complexi sumus inter nos, conjunctisque jam voluntatibus amicissime vivimus. Cf. Reconcilio. USUS: 1. Gratia, in qua amicitiarum et officiorum alterius memoria, alterius remunerandi voluntas continetur. Maximam tibi gratiam debeo. Maximam tibi gratiam habere et agere debeo. Gratiam memori mente persolvere, gratiæ alicui apponere, _faire un mérite à qqn_. Gratiam repetere, _demander grâce_. 2. Favor, amicitia, amor, _faveur_, _amitié_, _crédit_. Gratiam alicujus sequi, aucupari, assequi, consequi. Aliquem in magna gratia apud alterum ponere. Gratiam inire ab aliquo, cum aliquo, apud aliquem. Aliquo facto veterem gratiam exulcerare; effundere collectam gratiam, _perdre l’amitié de qqn_. In gratiam redire. In gratiam admittere, recipere aliquem. Aliquem in gratiam reducere, restituere; gratiam componere inter aliquos et reconciliare. 3. Auctoritas, plausus, favor popularis, _autorité_, _crédit_, _faveur populaire_. Gratiam aucupari, quærere; gratiam colligere, acquirere, consequi; gratia florere. Gratiam debilitare, exstinguere. 4. Causa, _en considération de, pour_. Prolis, quæstus, oblectationis gratia aliquid facere.

GRĀTĬFĬCĀTĬO, ōnis, f. _Bienfait_, _faveur_, _service_. SYN. Gratia, beneficium. )( Injuria. EPITH. Imprudens. USUS: Gratificationem et benevolentiam ponere. Cf. Favor.

GRATĬFĬCOR, aris, atus sum, ari, d. _Être agréable à qqn_, _faire plaisir_. SYN. Beneficium, gratiam facio. ADV. Honesto. PHRAS. 1. Gratificare mihi in ea re, _rendez-moi ce service_. Obsequere voluntati meæ; studiis nostris servias velim; da hoc mihi, da amicitiæ nostræ; non est, cur non velificeris nobis; obsequere amico; in justam hanc meam cupiditatem incumbe, quæso; da hoc generi, da nomini nostro; pro tuo in me officio, pro meo in te studio, largire hoc voluntati meæ. 2. Volo tibi amicisque tuis gratificari, _je veux vous faire plaisir_, _à vous et à vos amis_. Volo non solum tua, verum etiam tuorum amicorum causa vestris commodis servire; cupio, studeo agere, quod tibi amicisque tuis gratum sit; quod tibi, tuisque gratum ac jucundum accidat; quod tibi tuisque placeat, lætitiam ac voluptatem afferat; inire gratiam officiis meis non a te modo, verum etiam ab amicis tuis velim. Opto rem gratam tibi tuisque facere. Opto aliquid præstare, navare tua tuorumque causa. Ad id unum mea studia converto, ut aliquid efficiam, ex quo tu et amici tui voluptatem capiant. Servire non solum tibi sed etiam amicis tuis cupio. Servire voluptati et commodo non solum tuo, verum etiam amicorum tuorum volo; tuam amicorumque tuorum gratiam officiis meis quærere studeo. Cf. Faveo. USUS: Gratificari cuiquam aliquid, quo ei obsit. Cur tibi de ea re non gratificer, nescio.

GRĀTĬŌSUS, a, um, _Qui a du crédit_. SYN. Qui gratia multum potest apud alios. PHRAS. 1. Illi gratiosi nunc solum sunt, qui opibus valent, _les gens riches sont seuls aujourd’hui considérés_. Qui magis ab opibus firmi, parati sunt, qui magis instructi sunt copiis, illi gratia excellunt; gratia florent, gratiam ineunt apud populum; in eos sua studia liberalius homines conferunt; iis favent suffragantur, student, præsto sunt. Cf. Gratia. 2. Assentatores gratiosi sunt apud illum, _les flatteurs sont en faveur près de lui_. Qui ad voluntatem ejus loquuntur, hi gratia valent, possuntque plurimum; hi summos quosque gratia adæquant apud illum; hi pollent plurimum, hi largiter possunt apud illum; horum nomen apud illum est in gratia; in his omnia apud illum sunt ad gratiam. USUS: Homo potens, gratiosus, disertus. Homines in civitatibus suis apud omnes ordines gratiosi. Cf. Carus, Acceptus.

GRĀTIS, _Gratuitement_, _pour rien_. SYN. Gratuito, sine mercede, sine præmio, pecunia. PHRAS. Gratis omnibus servit, _il rend à tous des services désintéressés_. Sine ullo munere opem ac operam præstat omnibus; ejus officia minime sunt mercenaria; gratuita est ejus comitas, nec præmiorum mercedibus evocata; gratis, non pretio officiosus est; gratuito servit; non exigit gratiam, nec beneficium feneratur. USUS: Habitare gratis in alieno. Gratis mihi res constat.

GRĀTŬĬTO, _Gratuitement_. SYN. Gratis.

GRĀTŬĬTUS, a, um, _Gratuit_. SYN. Sine præmio et mercede. )( Mercenarius, conductus. USUS: Innata est homini probitas gratuita, non præmiorum mercedibus evocata; liberalitas gratuita, non mercenaria.

GRĀTŬLĀTĬO, ōnis, f. _Félicitation_, _compliment_, _sujet de joie_. SYN. Communis gaudii demonstratio, lætitia publica. )( Lamentatio. EPITH. Celeberrima, exigua, exoptatissima, jucunda, maxima, multa civium, nova, præpostera, probatissima, recens, sera, summa. Gratulationes gratæ, maximæ, innumerabiles, tantæ. USUS: 1. Nos in hominum cœtibus gratiis agendis et gratulationibus habendis et omni sermone celebramur. Maxima illi gratulatio facta est. Diana summa civium lætitia et gratulatione reducta. 2. Supplicatio ad fana, _actions de grâces (en l’honneur des dieux)_. Decernere, facere alicui servatæ reipublicæ gratulationem, _félicitations_.

GRĀTŬLĀTOR, ōris, m. _Celui qui félicite_. USUS: Sæpe gratulator lætior est, quam is, cui gratulatur.

GRĀTŬLOR, aris, atus sum, ari, d. _Féliciter_. SYN. Congratulor, gratulationem facio, gratulatione utor. ADV. Publice, serius, tardius, valde, vehementer, vere, verecunde, nimis. PHRAS. Suum Ciceroni reditum omnes gratulabantur, _tous les Romains félicitaient Cicéron de son retour_. Ejus ad urbem accessus incredibili hominum multitudine et gratulatione florebat; ominibus optimis eumdem omnes prosequebantur; Cicero non sine magnis gratulantium clamoribus Romam repetit; Ciceronem Romani ovantes ac gratulantes accepere, festis vocibus excepere. Non fere quisquam fuit, qui non complecteretur, exoscularetur, laudibus ejus reditum cumularet; Ciceroni in urbem reduci auditi omnes uno ore omnia bona dicere et laudare fortunam reipublicæ, quæ talem virum recepisset. USUS: Quod mihi de filia gratularis, agnosco humanitatem tuam. Gratulor reipublicæ recuperatam libertatem, et gaudeo. Alacres et læti inter se gratulantur.