Part 71

FUSTŬĀRĬUM, ii, n. _Bastonnade_. SYN. Fustium castigatio, verberatio. USUS: Fustuarium meritus.

FŪSUS, a, um, _Large_, _abondant_. SYN. Dispersus. USUS: Genus sermonis fusum ac profluens, _discours abondant et plein d’harmonie_. Aer fusus, _air dilaté_.

FŪTĬLIS, e, gen. com. _Futile_, _de peu d’importance_. SYN. Vanus, levis. )( Gravis. USUS: Quis non odit vanos, futiles, sordidos, leves? Futilis lætitia. Cf. Vanus, Levis, Ineptus.

FŪTĬLĬTAS, ātis, f. _Futilité_. SYN. Vanitas. USUS: Hæc sunt plena futilitatis et summæ levitatis. Cf. Vanus, Levis, Ineptia.

FŬTŪRUS, a, um, _Qui doit arriver_. SYN. Consequens, posterior, reliquus, impendens, eventurus, venturus. PHRAS. Quid futurum sit, nemo scit, _personne ne connaît l’avenir_. Futura quis divinet? Reliqui temporis eventus in incerto est; consequentis, posterioris temporis ratio incerta est; quid dies ferat, plane latet; quid vesper ferat, incertum est. USUS: Prospicere, providere, quod futurum sit.

G

GĂLĔA, æ, f. _Casque_. SYN. Capitis armatura. EPITH. Ænea. USUS: Loricæ galeæque æneæ. Alii galeas bucculasque tergere.

GĂLĔĀTUS, a, um, _Coiffé d’un casque_. USUS: Minerva galeata. Prologus galeatus, _prologue justificatif_.

GALLĪNA, æ, f. _Poule_. USUS: Anatum ova gallinis supponimus.

GALLĪNĀCĔUS, a, um, _De poule_. USUS: Galli gallinacei, _coqs_.

GALLĪNĀRĬUS, ii, m. _Poulailler_, _qui élève la volaille_. SYN. Qui gallinas curat.

GALLUS, i, m. _Coq_. EPITH. Gallinaceus. USUS: 1. Galli victi silere solent, canere victores. Tegallorum, illum buccinarum cantus exsuscitat. 2. Oriundus e Gallia, _Gaulois_. Galli robore, Pœni calliditate, Græci artibus valent.

GĀNĔÆ, ārum, f. pl. _Taverne_, _lieu de débauche_. SYN. Loca libidini et helluationibus apta, lustra. USUS: Ganearum fumus et nidor.

GĀNĔO, ōnis, m. _Coureur de cabarets_, _mauvais sujet_. SYN. Helluo. EPITH. Facinorosissimus, egentissimus, cincinnatus. USUS: Quis ganeo, quis nepos. Cf. Nepos.

GANNĬO, is, ire, n. _Grogner_. USUS: Quid ille gannit, quid vult? _Que marmotte-t-il, que veut-il?_

GARRĬO, is, īvi et ii, ītum, ire, n. _Bavarder_. SYN. Loquor sine delectu, garrulus, loquax sum. PHRAS. 1. Libenter garrit, _il aime à babiller_. Homo loquax est et odiosus: garrit, quidquid in buccam venit; totis diebus tinnit; linguæ immodicæ est et garrulus; futili et importuna loquacitate omnibus obstrepit; linguam gerit impense liberam et expeditam. 2. Inepte garrit, _il parle à tort et à travers_. Quidquid in buccam venit, deblaterat, effudit; garrit, quo neque pes, neque caput compareat; rimarum plenus est, hac, illac perfluit. Cf. Loquor. USUS: Garrimus, quidquid in buccam venerit.

GARRŬLUS, a, um, _Babillard_. SYN. Loquax. USUS: Garrulus ventosæ et immodicæ loquacitatis. Cf. Garrio.

GAUDĔO, es, gāvīsus sum, ere, n. _Se réjouir_. SYN. Lætor, exulto, triumpho; lætitia, gaudio exulto; gaudio triumpho; lætitia afficior. PHRAS. 1. De prospero rerum tuarum successu immortaliter gaudeo, _je me réjouis infiniment de l’heuereux succès de vos affaires_. Lætitia exsulto; gaudio efferor et exsilio. Res tuæ secundæ mihi summæ jucunditati sunt; capio ex illis voluptatem non mediocrem; res tuas eo esse loco cum intueor, summa lætitia profundor; omnibus lætitiis incedo; nimio gaudio pene desipio. Vix capio eam voluptatem, quæ ex rerum tuarum prospero successu enata mihi est. Ex florentissimo rerum tuarum statu lætitiam capio, voluptatem haurio incredibilem. Res tuas tam florentes cum aspicio, cumulor gaudio ingenti; lætitia efferor et triompho. 2. Mire gavisus sum, _je me suis grandement réjoui_. Tanta lætitia auctus sum, pene ut non constarem mihi; incredibili gaudio sum elatus; manus sustuli ego et amici, tuumque gaudium gaudebamus. Etsi turpis est effusio animi, et lætitia exsultans, gestiens, immoderata, comprimere tamen vim gaudii non potui; vix præ gaudio mei compos fui; superfundenti se lætitiæ non temperavi; lacrimæ mihi gaudio manarunt; tanta mihi lætitia oborta est, ut in vultum erumperet, ut voce manibusque lætitiam animi significarem. Cf. Lætus, Lætor, Jucundus, Gaudium.

GAUDĬUM, ii, n. _Joie_. SYN. Lætitia, voluptas. EPITH. Commune, exile, falsum, incredibile, insatiabile, maximum, nimium, summum. Gaudia perpetua, plena, vera. PHRAS. Novus is honor magnum mihi gaudium attulit, _cette nouvelle dignité m’a comblé de joie_. Ingenti me gaudio complevit, implevit; lætitia me extulit; animum gaudio explevit; in lætitiam insolitam me conjecit; delibutum gaudio me reddidit; lætitiam incredibilem mihi objecit; voluptate liquidissima me perfudit; lætitiam mihi præbuit; liberalissima me voluptate cumulavit; suavissimæ mihi voluptati fuit. Cf. Delecto. USUS: Gaudio affici, compleri, perfundi, cumulari. Gaudio efferri, exsilire, exsultare, triumphare. Gaudium erupit. Infausto nuntio publica gaudia contaminare. Cf. Lætitia.

GĀZA, æ, f. _Trésor royal_; _en gén. richesses_. Vox persica. SYN. Ærarium, pecunia, thesaurus, regiæ opes, bona fortunæque. EPITH. Maxima, regia, Gazæ pacatissimæ atque opulentissimæ. USUS: Ab auro gazaque regia manus abstinuit. Omnium locupletum fortunæ, omnium provinciarum fructus, omnium regum bona, vectigalia, divitiæ, Persicam gazam non adæquant. Cf. Divitiæ, Copia.

GĔLĬDĒ, TRANSL. _Froidement_; _mollement_. USUS: Res omnes gelide timideque ministrare.

GĔLĬDUS, a, um, _Glacé_. SYN. Frigidus. USUS: Gelidæ fontium perennitates, _sources toujours fraîches et courantes_.

GĔLŪ, indecl. n., adhibetur fere tantum abl. sing. _Glace_. SYN. Glacies. USUS: Hiems rura gelu claudit. Perpetuo gelu locus riget. Cf. Frigus, Hiems.

GĔMĬNĀTĬO, ōnis, f. _Redoublement_. Figura, _seu_ exornatio verborum.

GĔMĬNO, as, avi, atum, are, a. _Redoubler_. SYN. Duplico.

GĔMĬNUS, a, um, _Double_; _semblable_. SYN. Similis. USUS: 1. Par est avaritia, similis improbitas, eadem impudentia, gemina audacia, _leur audace va de pair_. 2. Duplex, _double_. Vos geminæ voragines reipublicæ. Gemini fratres, _jumeaux_.

GĔMĬTŬS, ūs, m. _Gémissement_. SYN. Suspirium, vox dolore expressa. EPITH. Lamentabilis, imbecillus, adjectus, flebilis, liber, magnus, maximus, tantus. Gemitus acerbi, miseri. USUS: Tota urbe gemitus factus et fletus; lamentatio, ejulatio toto foro.

GEMMA, æ, f. _Pierre précieuse_. SYN. Lapillus pretiosus. EPITH. Prægrandis; gemmæ clarissimæ, durissimæ, fulgentes, magnæ; multæ, plurimæ. PHRAS. Vestis ornata gemmis, _vêtement enrichi de pierres précieuses_. Vestis distincta gemmis; fulgentibus gemmis illuminata; quam internitentes gemmæ distinguunt; vestis inclusis auro gemmis ornata. USUS: 1. Poculum ex auro gemmis distinctum clarissimis. 2. Oculus in stirpibus, _bourgeon_, _œil (de la vigne)_. Gemma in vitibus, ineunte vere.

GEMMO, as, avi, atum, are, n. _Bourgeonner_. USUS: Gemmare vites rustici dicunt, sitire agros, lætas esse segetes, luxuriem esse in herbis.

GĔMO, is, ŭi, ĭtum, ere, n. _Gémir_. SYN. Gemitum facio, ingemo, ingemisco. )( Lætor. PHRAS. Turpe est viro forti gemere, _un homme courageux ne doit jamais se plaindre_. Malis suis ingemere; ejulatus, complorationes, voces indecoras edere; miserum se et infelicem lamentari, appellare. Turpe est miseros, crebros edere gemitus; lamentis et suspiriis se conficere. Cf. Lugeo, Luctus. USUS: Gemere tuam fortunam non desinam et lugere.

GĔNÆ, ārum, f. pl. _Joues_. SYN. Malæ. EPITH. Exlangues, subjectæ, leviterque eminentes, pilosæ. USUS: Pilosæ genæ. Muliebres lacerationes genarum.

GĔNĔĀLŎGUS, i, m. _Généalogiste_, _auteur de généalogie_. SYN. Qui de originibus scribunt. Huc pertinent: 1. Arbor genealogica, _arbre généalogique_. Gentis in stirpes et capita descriptio, tributio. Cognationum singularum ab uno stipite ducta designatio. Cognationis universæ in singula familiæ capita facta partitio. 2. Genealogiam facere, _faire une généalogie_. Generis seriem describere, explicare; generis seriem a capite arcessere ac persequi. Generis stirpes et capita a primo stipite deducere, recensere, percensere. Ab ultimis majoribus generis gradus singulos ducere, deducere, evolvere, explicare.

GĔNER, ĕri, m. _Gendre_. SYN. Maritus filiæ.

GĔNĔRĀLIS, e, gen. com. _Général_, _universel_. SYN. Communis, universus, confusus, late manans, ad multa pertinens, late patens. PHRAS. 1. (Generalissimus, VULG.), _généralissime_, _commandant en chef de toute l’armée_. Exercitus imperator summus. Cui summa belli administrandi permissa est; penes quem in gerendo bello summa imperii est; bello gerendo cum summa potestate præfectus. Princeps ducum militarium; dux delectus ad bellum gerendum; cui summa imperii bellici delata, mandata est; ad quem summa imperii bellici rediit, translata est. 2. (Generalis Marescallus. VULG.), _maréchal de camp_. Supremus castrorum præfectus. 3. Generalis armorum præfectus, _grand maître de l’artillerie_. Rei tormentariæ cum imperio præfectus. 4. (Generalis vigiliarum magister, VULG.), _grand prévôt de l’armée_. Supremus vigiliarum præfectus; vigiliis cum summa potestate præfectus; aciei structor. 5. (Generalis Auditor, VULG.), _avocat général_. Prætor, judex causarum militarium supremus. 6. (Generalatus, VULG.), _généralat_. Imperium armorum. Imperii summa bellique administrandi; _aut_: Præfectura suprema legionis. 7. (Generalitas, VULG.), _généraux_. Delecti ordinum militarium præfecti. Ordinum militarium duces, principes. 8. (Generalis ordinis, VULG.), _général_, _supérieur d’un ordre religieux_. Summus religiosæ familiæ præfectus, moderator. Religiosæ familiæ summo cum imperio præfectus. Penes quem religiosi imperii summa est. USUS: Generale quoddam decorum est, quod in omni honestate versatur.

GĔNĔRĀLĬTER, _Généralement_. SYN. Communiter, una comprehensione. USUS: Generaliter aliquid definire. (VULG. Universaliter).

GĔNĔRĀTIM, _En général_, _en masse_. SYN. Generaliter, universe. USUS: Non nominatim, sed generatim instituta proscriptio. Quid singillatim potius, quam generatim loquar? sed generatim quæritur, an?

GĔNĔRĀTOR, ōris, m. _Celui qui engendre_, _père_. SYN. Genitor.

GĔNĔRO, as, avi, atum, are, a. _Engendrer_, _produire_, _faire_, _créer_. USUS: Gigno, creo, procreo. USUS: Hominem generavit et ornavit DEUS. An mundus nullo sit generatus ortu. Unde sit generatus, ortus, concretus. Liberos generare, procreare, gignere.

GĔNĔRŌSUS, a, um, _De bonne famille_; _magnanime_, _généreux_. SYN. Qui altiore animo est; magnanimus, præstans, magnificus, clarus. PHRAS. Qui generosa stirpe natus est, is magis bonis artibus ac virtuti studere debet, _tout enfant de noble famille doit surtout se livrer à l’étude des belles-lettres et à l’acquisition de la vertu_. Quicumque loco honesto natus, ei major, quam cæteris colendi præclara studia necessitas imponitur. Quicumque claro, non obscuro, summo loco natus est; quicumque claris parentibus natus est; qui ex nobili familia, clara stirpe ortus est; qui præcipuæ inter cives conditionis est; qui egregia, nobili, illustri domo natus est, majori, quam quivis alius, urgetur virtutis exercendæ necessitate. Ad honestissimos quosque, ad honoratos, primarios in primis pertinent bonorum artium ac virtutis studia. Quem familiæ nobilitas, natalium splendor commendat, eum ad liberalium doctrinarum studia, ad studium summæ laudis, ad omnem laudem et decus eo studiosius incumbere; ad excellentem omnium rerum cupiditatem eo vehementius incitari oportet. Habet hoc nobilitas, familiæ splendor, ut vitæ laudabiliter et cum virtute traducendæ, non modo occasionem, verum etiam causam, neque causam tantum, sed etiam necessitatem afferat. Cf. Nobilis. USUS: Civili et generosa stirpe profectus. Forma magnifica et generosa. Generosus equus umbra quoque virgæ regitur, ignavus ne calcari quidem concitatur. Cf. Animus magnus, Expositus, Fortis.

GĔNĪĀLIS, e, gen. com. _De fête_, _de réjouissance_. SYN. Voluptuarius, nuptialis. USUS: Lectus genialis.

GĔNĬCŬLĀTUS, a, um, _Noueux_. SYN. Geniculis distinctus. USUS: Culmus geniculatus.

GĔNĬTĀLIS, e, gen. com. _De naissance_. Genitalis dies, lux, _jour de naissance_. Genitalis terra, sedes, genitale solum, _sol natal_, _patrie_. SYN. Gentilitius.

GĔNĬTOR, ōris, m. _Père_. SYN. Generator. EPITH. Optimus et præstantissimus. USUS: Imitari genitorem et effectorem suum.

GĔNĬTRIX, īcis, f. _Mère_. SYN. Mater, procreatrix.

GĔNĬUS, iī, m. _Génie_; _appétit_, _gourmandise_, _plaisir de la table_. USUS: Curare genium, indulgere genio, _faire bonne chère_, _se livrer au plaisir_. Defraudare genium, _faire maigre chère_, _vivre chichement_.

GENS, entis, f. _Race_, _nation_. SYN. Natio. EPITH. Acuta et controversa, barbara aut immanis, fallacissima, vera, fortis, humana, docta, mansueta, fera, sæva. Gentes antiquæ, multitudine innumerabiles, locis infinitæ, omni copiarum genere abundantes, bellicosæ, efferatæ, extremæ atque ultimæ, armatæ, finitimæ immanissimæque inimicæ, infidæ, incognitæ, integræ, integerrimæ, pacatissimæ, majores, maximæ, minores, multæ, plurimæ, tantæ ultimæ, universæ. USUS: 1. Gentes, immanitate barbaræ, multitudine innumerabiles, locis infinitæ. Cæteræ nationes et gentes. Propior est ejusdem gentis, nationis, linguæ. Ubi gentium sumus? 2. Genus, familia, _famille_. Gens Valeria, Cornelia, majorum _vel_ minorum gentium patritii. Dii minorum gentium.

GENTĪLIS, e, gen. com. _Qui appartient à la race ou à la famille_. USUS: Gentiles sunt, qui inter se eodem sunt nomine ab ingenuis oriundi. Homines deorum quasi gentiles sunt. Degere in gentilium et agnatorum potestate.

GENTĪLĬTAS, ātis, f. _Parenté en ligne collatérale_, _famille_. SYN. Gentilium jus, conditio, ratio, habitudo, nexus. USUS: De toto gentilitatis jure disputandum fuit.

GENTĪLĬTĬUS, a, um, _Propre à une famille_. SYN. Genti et generi communis. USUS: Gentilitia sacra, _sacrifices héréditaires dans une famille_.

GĔNU, n. indecl.; pl. gĕnŭa _vel_ gēnuă, genuum, _Genou_. SYN. Nodus, in quo femora desinunt, cujus pars posterior poples. EPITH. Dexterum, flexum, sinistrum. PHRAS. 1. Ad genua advolvi, _se jeter ou se prosterner aux genoux de qqn_. Se ad pedes alicujus projicere; ad pedes accidere; genibus alicujus advolvi; ad genua alicujus jacere, volutari; ad pedes alterius se provolvere, prosternere, abjicere; ad alicujus pedes procumbere; ad genua se submittere. 2. Genua flectere, _fléchir le genou_, _s’agenouiller_. In genua subsidere, procumbere; genua ponere, submittere; in genua provolvi. Cf. Flecto. USUS: A genibus supplicem repellere. Genu flexo, positis in terra genibus, _à genoux_. Genu innixus.

GĔNUĪNUS, a, um, _Naturel_; _de la joue_, _de joue_. SYN. Proprius. USUS: Dentes genuini dicti, _dents molaires_.

GĔNUS, ĕris, n. _Race_, _famille_. SYN. Familia, stirps. PHRAS. 1. Utrique illustre genus est, _tous deux sont d’une naissance illustre_. Ambo summo loco nati, prosapia sunt illustri; genere inter suos clarissimo orti; ad illustrissimos majores genus suum et originem referunt; familiam suam a prima stirpe ad hanc ætatem ordine enumerare possunt; ambo sunt vetustæ prosapiæ et multarum imaginum; summo, honoratissimoque genere nati; claritudine generis præcellunt; claritate natalium sunt insigni. Cf. Nobilis, Generosus. 2. Genere humili et obscuro natus est, _il est né de parents obscurs_. Ipse sui generis est initium; videtur ex se natus; est unus de multis terræ filius. Cf. Ignobilis. USUS: 1. Genus est notio ad plures differentias pertinens. Genus humanum. 2. Ratio, modus, discrimen, res, ordo, _espèce_, _nature_, _sorte_, _manière_. Tuum consilium de toto genere belli. Prudentia tua in omni genere singularis. Varia furandi genera. In omni genere et varietate artium excellere. 3. Familia, stirps, _souche_, _extraction_. Genus ab aliquo ducere, ementiri. Nobili genere ortus, natus.

GĔŌGRĂPHĬA, æ, f. _Géographie_.

GĔŌMĔTRA _vel_ GĔŌMĔTRES, æ, m. _Géomètre_. USUS: Geometræ, Musici, Grammatici.

GĔŌMĔTRĬA, æ, f. _Géométrie_. USUS: In Geometria lineamenta, formæ, intervalla, magnitudines. Geometriam discere, tractare, in summo honore habere.

GĔŌMĔTRĬCUS, a, um, _Géométrique_. USUS: Geometricum quid explicare.

GERMĀNĒ, _Fraternellement_. SYN. Fraterne.

GERMĀNĬTAS, ātis, _Fraternité_. SYN. Communio sanguinis. (VULG. Fraternitas). USUS: Moveat te horum pietas, moveat germanitas.

GERMĀNUS, a, um, _De frère_, _fraternel_. SYN. Ex eadem stirpe et genere orti, præsertim fratres et sorores. USUS: 1. Hic cum mutilum nescio quid locutus est, germanum se Thucydidem arbitrabatur. Frater germanus, soror germana. 2. Verus, sincerus, _vrai_, _véritable_. Num hoc germanum esset? Veteres illi et germani Latini. Veræ et germanæ justitiæ effigies. 3. Similis, _semblable_. Homo Stoicis germanissimus, _un Stoïcien tout pur_.

GERMEN, ĭnis, n. _Rejeton_. USUS: Alieno ex sanguine germen.

GĔRO, is, gessi, gestum, ere, a. _Faire_, _exécuter_. SYN. Facio, administro, servo. ADV. Abstinenter se, acerbe bellum, apte, auspicato, bene negotium, constanter se, excellentius, felicius, felicissime, fortiter, fortuito, graviter consulatum, honeste, juste bellum, libenter negotium, libere se, magnificentissime consulatum, male negotium, malitiosius rem mandatam, modeste, se negligentius, omnino nihil jure. Optime rempublicam, otiose negotium suum, palam rem, perdite se, pie bellum, præclare negotium, privatim, publice, sanctissime se, severe consulatum, submissius se, teterrime se in provincia, truculentius se, turpissime se, tuto magistratum, valde bene, valde honeste. Geri bene, obscure quid, pulcherrime. PHRAS. 1. Bene se gerit, _il se conduit bien_. Eximia ejus in rebus gerendis opera exsistit. Ejus labor in reipublicæ negotiis caste integreque versatur. Egregia ejus in tota vitæ ratione virtus enitet; excellenter, sanctissime et prudenter se gerit. In rebus tractandis præcipua est ejus gloria, virtus eximia; operam dat, ne quis civium virtute præstet. Exemplo et spectaculo est omnibus. In eo munere ita se tractat, ut venire in contentionem cum laudatissimis possit. 2. Male se gerit, _il se conduit mal_. Turpissime, flagitiosissime se gerit; res libidine gerit, non ratione; admodum degeneravit; veteres suas laudes imminuit; nihil fortiter, nihil moderate gerit; ejus opera non sat caste in eo munere versatur; multa superbe, multa libidinose facit. 3. Munus suum bene gerit, _il s’acquitte bien de son emploi_. Munus suum, provinciam cum laude sustinet; partes officii omnes egregie tuetur, colit; muneri suo satisfacit; nihil in eo officii ad exsequendum munus suum desideres, exspectes; nihil in muneris functione curæ aut diligentiæ prætermittit; muneris sui partes non languide aut indiligenter præstat. Pro rege se gerit, _il se conduit en roi_. Partes sibi regis sumit; personam regis in republica tuetur. USUS: 1. Susceptum negotium pro tua fide et diligentia ex voluntate Cæsaris gerito. Bene sapienterque rempublicam gerere. Inimicitias, bellum, personam rem alicujus gerere. Ingenium muliebre, animum laude dignum gerere. 2. Vivo, me exhibeo, _cum vocibus_: me, te, _se conduire_, _se comporter_. Turpissime, male, prudenter se gerere. Gerere se pro cive, se _comporter comme un citoyen_. 3. Morem gerere, obtemperare, _être complaisant pour qqn, condescendre à ses désirs_.

GESTĬO, is, īvi et ii, ire, n. _Tressaillir de joie_. SYN. Gestu corporis desiderium rei ostendo, prægestio; studio, lætitia efferor; tanta lætitia affectus sum, ut mihi vix constem. )( Mœreo, afflictus sum. ADV. Temere. PHRAS. Nimia voluptate gestio, _je suis au comble du bonheur_. Exsulto gaudio; onustum lætitia pectus apporto; vix apud me sum, ita gaudio animus colliquescit; gaudio pene desipio. Cf. Gaudeo. USUS: Gestio scire omnia. Lætitia gestire.

GESTĬO, ōnis, f. _Gestion_, _action de gérer_. SYN. Actio, tractatio. USUS: Gestio negotii.

GESTO, as, avi, atum, are, a. _Porter_. SYN. Fero, porto, sustineo. USUS: Male sustinenti arma scutum quoque, quod gestabat, excidit.

GESTŬS, ūs, m. _Geste_. SYN. Actio, motus corporis. EPITH. Imminens, scenicus, venustus. USUS: Gestum agere; gestu decenti moveri; gestum elegantem habere. In gestu nimium esse. Nimio gestu uti. Histrionum aliqui gestus ineptiis non vacant.

GĪGANTES, antum, m. _Les géants_. USUS: Gigantum more pugnare cum diis. Cf. Magnus.

GIGNO, is, gĕnŭi, gĕnĭtum, ere, a. _Engendrer_. SYN. Genero, creo, procreo, suscipio. TRANSL. Pario. ADV. Aliunde. USUS: Ad majora quædam nos natura genuit. Inde pax extraneis gignetur. Liberos genuit, sustulit.

GLĀCĬES, ēi, f. _Glace_. EPITH. Liquefacta, dilapsa. PHRAS. 1. Glacies fit, _il gèle_. Aquæ gelu durantur, constringuntur; aquilonibus durescit humor. Aquæ gelu clauduntur, adstringuntur. Aqua nivibus et pruina concrescit. 2. Per glaciem ingredi, _marcher sur la glace_. Per nudam glaciem fluentemque labem liquescentis nivis ingredi. 3. Lubrico vestigio per glaciem decurrere, sese agere, se invehere, _glisser_. Per glaciem labi; fluente vestigio ferri, deferri; glaciem fluente vestigio decurrere, emetiri. 4. In glacie prolabi, _tomber sur la glace_. Labi, prolabi in lubrico; fallente vestigio cadere; fallente pede prolabi. 5. In glacie pedem figere non possum, _je ne puis fixer le pied sur la glace_. Gradienti planta nusquam consistit, constat; fugiente, fluxo, instabili gressu inceditur; pedes insistere nusquam possunt; via lubrica pedes fluunt. USUS: Glacies calore liquefacta et dilapsa, diffunditur. Glacies tepefacta tabescit. Indurata glacies. Cf. Hiems, Frigus, Gelu.

GLĂDĬĀTOR, ōris, m. _Gladiateur_. SYN. Lanista, mirmillo. EPITH. Amens, bonus, rudis, bustuarius, certissimus, confectus, saucius, crudelissimus, dictatorius, furiosus, importunissimus, mediocris, nefarius, nequissimus, nobilis, sceleratus, sceleratissimus, timidus, vetus, vetulus. Gladiatores nobiles, nobilissimi, theatrales. USUS: Ex mirmillone dux, e gladiatore imperator. Plurimarum palmarum vetus et nobilis gladiator.

GLĂDIĀTŌRĬUS, a, um, _De gladiateur_. USUS: Certamen gladiatorium. Gladiatoria corporis firmitas.

GLĂDĬUS, ii, m. _Glaive_, _épée_. SYN. Sica, pugio, ensis. EPITH. Cruentus, fulgens, plumbeus, reconditus in vagina, strictus, vacuus vagina. PHRAS. 1. Gladium evaginare, _tirer l’épée du fourreau_. Gladium nudare, stringere, distringere, e vagina educere; gladium educere. 2. Gladium in vaginam recondere, _remettre l’épée dans le fourreau_. Vaginæ reddere; gladium condere. USUS: Gladio plumbeo jugulare aliquem, levi futilique argumento oppugnare, _avec une épée de plomb (avec un sabre de bois)_, _c. à d._, _sans peine_. (PROV.). Suo gladio se jugulat, _il se frappe de ses propres armes_. Suo dicto se capiendum præbet. Gladiis rem gerere, _se battre en duel_. In gladium incumbere, _se percer de son glaive_. Gladio confici, _être tué d’un coup d’épée_.

GLANDĬFER, a, um, _Qui porte des glands_. USUS: Glandifera quercus.

GLANS, dis, f. _Gland_, _fruit du chêne_. SYN. Nux e quercu. USUS: Sues glande pascuntur.

GLĀRĔA, æ, f. _Gravier_. SYN. Arena, _vel_ lapides minutissimi cum arena.

GLĒBA, æ, f. _Motte de terre_, _glèbe_. USUS: Injecta gleba tumulis.

GLĬSCO, is, ere, n. _Croître_, _se développer_. SYN. Cresco. USUS: Ad juvenilem libidinem copia voluptatum gliscit, ut ignis, oleo, _enflamme_.

GLŎBŌSUS, a, um, _Rond_, _sphérique_. SYN. Rotundus. USUS: Stellæ globosæ. Globosus mundus.

GLŎBUS, i, m. _Globe_. EPITH. Cœlestis, eminens, extimus, habitabilis, cultus, medius. USUS: Terræ globus, stellarum globi.

GLŎMĔRO, as, avi, atum, are, a. _Rassembler_, _grouper_, _accumuler_. USUS: Glomerare clades. Venæ inter se glomerantur.