Part 67

FĪDŪCĬA, æ, f. _Confiance_, _assurance_. SYN. Spes certa. EPITH. Stabilis. PHRAS. In te fiduciam habeo, _j’ai confiance en vous_. Quidquid est fiduciæ, in te uno certa cum spe repono; spes mea, quantacumque est, in te recumbit, in te sita est; fiduciam omnem in te locatam habeo; spem omnem in te collocatam habeo; præcipuam spem, ac propemodum unicam in te habeo. Cf. Spes. USUS: 1. Artis suæ fiducia insolescit. Hominis præpotentis fiducia; tua fiducia ita se effert. 2. Pactum cum conditione redimendi redhibendique, quod venditum est, (_vulgo_: Obligatio), _vente simulée_, _contrat fictif_, _fidéicommis_. Qui fiduciam accepit, debet præstare fidem. Commissam fiduciam tenere et possidere.

FĪDUS, a, um, _Fidèle_. SYN. Fidelis. PHRAS. Fidissimus amicorum est, _c’est le plus fidèle de mes amis_. Rara inter paucissimos est fidelitate; is est, quem secundæ adversæque res mecum copularint; cujus fidelitas nunquam erga me defecit; qui datam fidem et colere norit, et tueri; cujus fidei subnixus tutus mihi esse videar. Cf. Fidelis. USUS: Fidæ familiaritates amantium.

FĪGO, is, fixi, fixum, ere, a. _Enfoncer_, _assujettir_. SYN. Affigo. ADV. Omnimodo. USUS: Beneficium trabali clavo figere. 2. Pono, _appliquer_. Mentem totam, cogitationem omnem, operam, industriam, studia in consulatu tuo fixi et locavi. Garrulitati; cupiditati modum figere. 3. Configo, _percer_, _traverser_. Maledictis aliquem figere, vulnerare, perfodere.

FĬGŪRA, æ, f. _Figure_, _aspect_. SYN. Forma, species. EPITH. Apta, conglobata, dissimilis, divina, habilis, humana, miranda, muliebris, mira, optima, pulchra, reliqua, tacita, torva, vastior. USUS: Delectabant illum figura et lineamenta hospitæ. Tacita corporis figura conjecturam affert. Conformatio quædam et figura totius oris ac corporis. Corporis partes, forma, statura, figura. In hominis figura belluæ feritas. Formæ figura.

FĬGŪRO, as, avi, atum, are, a. _Façonner_, _former_. SYN. Formo, effingo. USUS: Terga boum non sunt ad onus ferendum figurata. Ita figuratum est hoc corpus, ut aliis excellat. DEUS mundum hac forma figuravit. Cf. Fingo.

FĪLĬA, æ, f. _Fille_. EPITH. Carissima, grandis, nubilis, major, optima, singularis, vetula, multarum nuptiarum unica. USUS: Filiam suscipere. Filiam habere. Filiam spondere alicui, pacisci, collocare; viro dare, mandare, committere, _promettre en mariage_, _marier_.

FĬLĬCĀTUS, a, um, _Garni de fougère_. SYN. Quod filicis, herbæ, speciem refert. USUS: Pateræ filicatæ, _coupes où sont sculptées des feuilles de fougère (ou dentelées comme la fougère)_.

FĪLĬŎLA, æ, f. _Petite fille_, _fille chérie_. EPITH. Amabilis, carissima, dulcior, nostra vita, parva, jucunda, tristicula.

FĪLĬŎLUS, i, m. _Tout petit enfant_, _fils chéri_.

FĪLĬUS, ii, m. _Fils_. SYN. Stirps virilis, natus, gnatus; liberi, soboles virilis. EPITH. Assiduus, bellissimus, blandus et gratiosus, carus, consularis, delicatior, dignus tanto patre, disertus, dissolutus, festivus, gnavus, prudens, probus, grandis, honestissimus, imago animi et corporis paterni, imbecillus, immanis; impurus, innocens, avarus, non amans suorum, præditus patria virtute, probus, pupillus, rusticus, simillimus patris, studiosus, eruditus, modestus, suavissimus, venustissimus, unicus. USUS: Filius effigies probitatis paternæ, imago animi et corporis. Est is in me pietate filius, consiliis parens, amore frater. Filium gignere, suscipere, procreare, _enfanter un fils_. Filium adoptare, _adopter un fils_. Filium supponere, _supposer un enfant_. Filium exponere, _exposer son fils_. Filium efferre, _emporter un fils_. Filii caritate aliquem diligere, _aimer qqn comme un fils_.

FĪLUM, i, n. _Fil_. SYN. Linum. TRANSL. Orationis contextus. USUS: Munusculum levidense crasso filo. Argumentandi tenue filum orationis.

FIMBRĬÆ, ārum, f. pl. _Bord_, _franges (d’un vêtement)_. SYN. Vestium _aut_ aliarum rerum extremitas. EPITH. Madentes. USUS: Cincinnorum fimbriæ, _estrémité bouclée des cheveux_.

FĪNDO, is, fīdi, fissum, ere, a. _Fendre_, _ouvrir_, _diviser_. SYN. Diffindo, aperio, divido. USUS: Hoc quasi rostro finditur flumen. Paries finditur, et rimas agit.

FINGO, is, fingi, fictum, ere, a. _Faire_, _façonner_. SYN. Formo, informo, creo. ADV. Omnimodo, commode, extemplo, præclare. PHRAS. 1. Alium se fingit, _il se montre autre qu’il n’est_. Alium se, quam sit, ementitur, venditat; alium se gerit, alius est; novum sibi ingenium induit; nobilem se fert claro loco natum. Cf. Simulo. 2. Multa finxerunt, _ils ont imaginé, inventé beaucoup de choses_. Rem multis mendaciunculis adspersere; multa veris falsa affinxerunt; res magnam partem commentitiæ sunt; multa in his fabulis similia et composita videntur; fabulam dedere, qui ista commenti sunt. Cf. Fictus, Affingo. USUS: 1. E cera, e materia, e marmore suos avos fingere. Natura te ad honestatem finxit. Se totum ad nutum, arbitrium, voluntatem alicujus fingere. 2. Simulo, imitor, _contrefaire_, _déguiser_. Fingere sibi vultum et incessum. Fingere, dissimulare, obtegere. 3. Comminiscor, _inventer_. Fingere crimen. 4. Æstimo, _juger_. Alios ex sua natura fingunt, _ils jugent des autres par eux-mêmes_. 5. Concipio animo, _méditer_, _imaginer_. Fingere animo ac cogitatione aliquid.

FĪNĬO, is, ĭi _vel_ ĭvi, ītum, ire, a. _Finir_, _terminer_. SYN. Perficio, conficio, absolvo, finem facio, claudo, concludo, termino, modum statuo, finem affero, compleo, fastigium impono, perfungor, extrema persequor, modum facio, modum _vel_ finem constituo, ad exitum perduco. )( Exordior, fundamenta jacio. PHRAS. 1. Bellum pace finiit, _il termina la guerre par la paix_. Ad belli exitum pervenit; bello defunctus est; bellum delevit; exitum bello imposuit; bellum restinxit; victoria ac pace terminavit; belli reliquias confecit, sustulit, delevit; belli ne scintillam quidem reliquit; bellum pace conclusit; belli reliquias persecutus est ac confecit; a diurnis belli contentionibus conquievit. Cf. Absolvo, Bellum. 2. Negotium brevi finiam, _je terminerai bientôt cette affaire_. Negotio propediem supremam manum imponam; negotium propediem ad finem deducam; operi finem statuam; res propediem confecta erit; ad exitum perveniet, provehetur; negotio brevi finem afferam; negotium optato exitu concludam, terminabo. 3. Finitæ jam erant induciæ, _l’armistice était terminé_. Exierant, abierant jam induciæ. Cf. Absolvo, Perficio, Finis. USUS: Omnia utilitate finire, definire, _définir_.

FĪNIS, is, m. _Fin_, _terme_. SYN. Modus, terminus, exitus, ultimum, extremum. )( Initium, principium. EPITH. Similis, optimus, simplex, teterrimus, vetus. PHRAS. 1. (Non multum deest ad finem, VULG.), _je suis presque à la fin_. Parum abest a fine; parum abest, quin ad exitum res perveniat; res ab exitu non longe abest, in exitu res est; summam manum exspectat; affecta, nondum perfecta, confecta, absoluta res est. Cf. Absolvo. 2. Sub autumni finem, _vers la fin de l’automne_. Extremo jam autumno; autumno vertente, præcipitante, exeunte, prope exacto, circumacto. Cum in exitu jam autumnus esset; in extrema parte, ac conclusione autumni; autumno jam senescente; desinente in hiemem autumno; inclinante jam autumno. 3. A principio usque ad finem, _du commencement à la fin_. A capite ad calcem; a carceribus ad metam. 4. A fine ad principium redire, _revenir de la fin au commencement_. A calce ad carceres revocari; a meta ad carceres revocari; redire ad fontem; iter remetiri ad caput rei. 5. Finis principio non respondet, _la fin ne répond pas au commencement_. Extrema primis non respondent; extrema primis non congruunt; res exitum habet principio dissimilem; abludit a principio exitus. USUS: 1. Non faciam finem rogandi. Illa victoria finem bello attulit, præscripsit. Finem statuere, constituere, reperire, habere. 2. Causa, cujus gratia, _fin_, _but_, _dessein_. Cur? quem ad finem? Finis causa aliquid facimus. Finis honorum, quo referuntur et referenda sunt omnia. 3. Locorum, provinciarum extrema, unde finitimi, _contrée_; _frontières_. Lingua Latina finibus sane exiguis continetur. Imperii fines proferre, _reculer les bornes de l’empire_. Fines tueri, defendere ab incursionibus. Cf. Extremus.

FĪNĪTĒ, _Dans certaines limites_, _modérément_. SYN. Definite. USUS: Avarus erit, sed finite; adulter, sed habebit modum.

FĪNĬTĬMUS, a, um, _Voisin_, _proche_. SYN. Vicinus, propinquus, confinis, proximus. USUS: Finitimus oratori poeta est. Falsa veris, ægritudini finitimus est metus. Vitia propinqua inter se et finitima. Regnum, gens finitima, _peuples limitrophes_. Cf. Vicinus.

FĪNĪTOR, ōris, m. _Arpenteur_. SYN. Decempedator, metator, qui agrorum terminos constituit. USUS: Delecta finitorum juventus.

FĪO, fis, factus sum, fĭĕri, p. verbi FACIO, _Être fait_, _se faire_, _se passer_, _arriver_, _devenir_. SYN. Evenio, accido, evado, confio, conflor. ADV. Acriter, acrius, acerrime, amantissime, animose, apte, arrogantius, atrociter, bellissime, benigne, benevole, casu, caute, clarius, cogitato, commode, considerate, constanter, consulto, crebro, cumulatius, cupide, difficile, diligenter, divinitus, diutius, dupliciter, faciliter, forte, fortuito, frequentius, honorifice, honeste, humane, improbe, improviso, inepte, injuste, insulse, iracunde, lepide, limatius, longius, mature, melius, modestissime, necessario, obscure, occultus, omnino, petulantissime, pie, privatim, publice, rite, sedulo, severius, simulate, suaviter, tardius, temere, turpiter, varie, vehementer, vere, viriliter, vitiose, utiliter. PHRAS. 1. Vide ne inde seditio fiat, _prenez garde que de là ne sorte quelque sédition_. Ne seditio exsistat, confletur; ne tumultus aliquid enascatur; contentiones gignantur, consequantur; ne in seditionem res vertatur; ne tumultus hic in seditionem evadat, degeneret, delabatur. Cf. Facio. 2. Si fieri potest, _si cela peut se faire_. Si fortuna daret; si res et locus permittit; si confieri res potest; si integrum tibi est; si facultatem causa dat, præbet; si res facultatem habitura tibi videtur; si videris id, quod peto, posse consequi; si rem confici, effici, ad exitum deduci posse putas; si eventum speras cum animo meo congruentem; non alienum, non abhorrentem a voluntate mea. 3. Tribunus factus est, _il fut fait_, _il devint tribun_. Creatus, renuntiatus est tribunus; ordines ducere jussus est; tribunitia dignitate auctus; tribunis adscriptus; in tribunorum ordinem adlectus est. USUS: Sæpe fit, ut, etc. Fato fiunt omnia. Si ita factum esset, ut senatus haberetur, nobis magno usui fuisset. Cf. Facio.

FIRMĀMENTUM, i, n. _Support_, _soutien_, _appui_. SYN. Robur, vires. EPITH. Contrarium, gravissimum. USUS: Hic ordo est firmamentum cæterorum. Flos Italiæ, firmamentum imperii, ornamentum civitatis. Est hoc firmamentum disciplinæ. Firmamentum et robur accusationis.

FIRMĒ, _Solidement_, _fortement_. SYN. Firmiter. USUS: Habere aliquid bene cognitum et firme conceptum animo. Graviter, firmissime aliquid asseverare.

FIRMĬTAS, ātis, f. _Fermeté_. )( Infirmitas. USUS: Constantia et firmitas animi.

FIRMĬTER, _Fermement_. SYN. Firme.

FIRMĬTŪDO, ĭnis, f. _Solidité_; _constance_. SYN. Firmitas. EPITH. Gladiatoria. USUS: Firmitudo gravitasque animi. Cf. Constantia.

FIRMO, as, avi, atum, are, a. _Affermir_. SYN. Stabilio, firmum facio. USUS: Firmare imperium et augere. Nondum pro firmato jus stetit, _le droit n’est pas encore bien établi_. Aliquid rationibus firmare. Corpora juvenum labore firmantur. Cf. Confirmo.

FIRMUS, a, um, _Ferme_, _solide_, _stable_. SYN. Stabilis, ratus, fixus, constans, immortalis, quod multum firmamenti et virium habet; quod nulla vi labefactari, nunquam dimoveri loco potest. ADV. Bene. PHRAS. Id quidem firmum teneo, _je tiens cela pour indubitable_. Mihi id confirmatissimum est; hoc penitus mihi persuasum, ut adeo animo insitum innatumque videatur, nec convelli possit. Ab illa opinione nulla unquam conditione discedam; nemo me deducere, amovere poterit. Firmo concepta est animo ea opinio, quam nulla dies evellet, convellet extrahet, excutiet. USUS: Firma, stabilis, perpetua amicitia. Senatus tua auctoritate firmior. Tenere aliquid firmum. Firmus ab equitatu. Civitas firma et valens. Jam sum paulo firmior. Firmiore corpore esse. Cf. Certus, Fixus.

FISCĬNA, æ, f. _Corbeille_. SYN. Canistrum.

FISCUS, i, m. _Corbeille_, _panier_, _cassette_; _fisc_, _trésor public_. SYN. Sacculus ad majoris pecuniæ summam capiendam, et pecuniam publicam. PHRAS. (Bona fisco addicta sunt, _seu_ confiscata, VULG.), _ses biens furent confisqués_. Bona in publicum redacta sunt, publicata sunt; hastæ, præconis voci subjecta sunt, pecunia in ærarium relata. USUS: Reperi fiscos complures cum pecunia Siciliensi.

FISSĬO, ōnis, f. _Action de briser_. Terræ subiguntur fissione glebarum.

FISSUM, i, n. _Fissure (dans le foie des victimes)_. SYN. Fissio. EPITH. Familiare et vitale. USUS: Fissum jecoris; quid fissum in extis, quid fibra valeat.

FISTŬCA, æ, f. _Mouton (pour enfoncer des pilotis)_. SYN. Machina, qua trabes in terram _vel_ fluminis alveum panguntur.

FISTŬLA, æ, f. _Flûte_. Musicum instrumentum diversum a tibia; _item_: Tubus. EPITH. Eburnea, pastoritia. USUS: Fistula canere, modulari, (fistulare, VULG.), _jouer de la flûte_.

FISTŬLĀTOR, ōris, m. _Joueur de flûte_. USUS: Fistulatorem domi relinque.

FIXUS, a, um, _Fixé_, _immobile_, _arrêté_. SYN. Decretus, statutus, stabilis, firmus, ratus. USUS: Illud maneat ac fixum sit. Fixum in animo suo tenere. Cf. Firmus, Decretum.

FLĀBELLUM, i, n. _Éventail_. Instrumentum, quo æstate ventum excitamus refrigerandi causa. USUS: Cujus lingua quasi flabello seditionis est concio ventilata.

FLĀBĬLIS, e, gen. com. _D’air_, _aérien_. SYN. Spirabilis, aerius. USUS: Nihil est in animis flabile, humidum, igneum.

FLACCESCO, is, ere, n. _Devenir mou_, _perdre son énergie_. SYN. Languidus fio. USUS: Cum eum motus omnis animi, tanquam ventus deficeret, flaccescebat oratio. Cf. Langueo.

FLACCUS, a, um, _Qui a de longues oreilles_. SYN. Qui aures habent magnas et languidas. USUS: Sili, flacci, frontones, capitones.

FLĂGELLUM, i, n. _Fouet_. SYN. Lorum flagrum. PHRAS. 1. Flagellis hominem atrociter cædi jussit, _il ordonna de le battre cruellement de verges_. Flagellis conscindi, lacerari hominem jussit; depromi ad flagra hominem; lora in alterum expediri; flagris hominem excipi, mulctari, violari jussit. Cf. Disciplina. 2. Si falsa dixeris, flagella senties, _si vous mentez, vous aurez le fouet_. Si me celaveris, ferventem te flagris faciam, loris te flagrisque depexum dabo, loris excruciabere, dorsum liberaliter flagrorum vibicibus conscribetur, exarabitur, pro commerita noxa, flagris castigabere; loris vapulabis; verberatio te manet. USUS: Flagellis, loris aliquem cædere.

FLĀGĬTĀTOR, ōris, m. _Qui demande d’une manière pressante_. SYN. Qui assidue flagitat. USUS: Video flagitatorem fore, non quidem molestum, sed assiduum et acrem.

FLĀGĬTĬŌSĒ, _D’une manière déshonnête_, _infâme_. USUS: Flagitiose ac turpiter.

FLĀGĬTĬŌSUS, a, um, _Débauché_, _dissolu_, _infâme_. SYN. Flagitiis contaminatus, fœdus ac turpis. USUS: Homo flagitiosissimus, libidinosissimus, nequissimus. Cf. Turpis, Scelestus, Sceleratus, Flagitium.

FLĀGĬTĬUM, ii, n. _Crime_, _infamie_. SYN. Crimen cum dedecore ac turpitudine conjunctum. EPITH. Incestum, turpe, alienum, domesticum, fraternum, inauditum, manifestum, occultum. PHRAS. Multa flagitia commisit, _il est tout souillé d’infamies_. Flagitia multa fecit, admisit, commisit, suscepit; diu multumque in flagitiis versatus, volutatus est; plurimis flagitiis contaminatus, inquinatus, coopertus est; flagitiis tantum nobilitatus est; multa in flagitia se ingurgitavit; nulla prope pars vitæ turpitudinis expers est. Quæ libido ab oculis, quod facinus a manibus ejus, quod flagitium a toto corpore abfuit? Cf. Crimen, Scelus, Facinus, Sceleratus. USUS: Flagitium facere, suscipere, admittere, committere.

FLĀGĬTO, as, avi, atum, are, a. _Désirer vivement_, _demander avec instance_. SYN. Ardenter peto. ADV. Admodum, privatim. USUS: Vide, quid acta vita, quid studia tua a te flagitent? Postulatur a te dudum, vel potius flagitatur historia. Postulo, non flagito. Cf. Peto.

FLĂGRANTĬA, æ, f. _Embrasement_. SYN. Ardor. USUS: Flagrantia oculorum, _feu_, _éclat des yeux_.

FLĂGRO, as, avi, atum, are, n., _Brûler_, _être enflammé_. SYN. Conflagro, ardeo. USUS: Flagrare odio, amentia, infamia et odio, _être animé d’une haine ardente_. Flagrare studio dicendi, desiderio. Convivium stupris flagrans. Flagrant in illo libidines. Cf. Ardeo.

FLĂGRUM, i, n. _Fouet_, _lanières_. SYN. Flagellum. USUS: Vestalis flagro cæsa. Cf. Flagellum.

1. FLĀMEN, ĭnis, m. _Flamine_. USUS: Flamen quirinalis. Flaminem prodere, creare, _créer un flamine_.

2. FLĀMEN, ĭnis, n. _Souffle_. SYN. Flatus, spiritus. USUS: Ad flamen austri inclinatior, _tourné du côté du sud_.

FLAMMA, æ, f. _Flamme_. SYN. Mobilior et splendentior pars ignis. EPITH. Fœdissima, perniciosissima, pestifera, nefaria, recens, tanta, inveterata, tremula, vehemens. Flammæ innumerabiles. USUS: TRANSL. Sulpitius in eadem invidiæ flamma, _malveillance_. Cf. Ignis.

FLAMMĔUS, a, um, _De flamme_. USUS: Stellæ natura flammeæ.

FLĀMMŬLA, æ, f. _Petite flamme_. USUS: Duæ e lucerna flammulæ visæ sunt.

FLĀTŬS, ūs, m. _Souffle_. SYN. Spiritus, flamen. EPITH. Prosper. USUS: Eo vela do, unde aliquis flatus ostenditur. Cum prospero flatu fortunæ utimur.

FLĀVĔO, es, ere, n. _Être jaune_. SYN. Auri colorem refero, fulgeo.

FLĀVUS, a, um, _Jaune_. SYN. Color fulvo clarior et albior. USUS: Flavi capilli, _cheveux blonds_.

FLĒBĬLĬS, e, gen. com. _Déplorable_, _regrettable_. USUS: O flebilem speciem et miseram.

FLĒBĬLĬTER, _En pleurant_, _tristement_. SYN. Miserabiliter. USUS: Flebiliter lamentatur. Cf. Lacrimæ.

FLECTO, is, xi, xum, ere, a. _Courber_, _plier_. SYN. Inflecto, torqueo, detorqueo, intorqueo. USUS: 1. Membra, quo vult, flectit, contorquet, porrigit, contrahit. Genu, caput leviter flectere, inflectere. Versare suam naturam, et ad tempus regere, atque huc illuc torquere et flectere. Flectere aliquem oratione, precibus. Flectere animum a virtute ad vitium, in ambitionem; mentem suam ad alicujus dignitatem. Flectebar animo, et frangebar. 2. Vito, caveo, muto, _se détourner_. Iter, consilium, sententiam flectere. Cf. Inclino, Moveo, Genu.

FLĔO, es, flēvi, flētum, ere, n. et a. _Pleurer_, _gémir_. SYN. Lacrimor, lacrimas effundo, profundo; lacrimis me dedo, trado; in muliebres me fletus projicio. ADV. Uberius, misere. USUS: Omnes de morte filii flebant, lamentabantur. Cf. Lacrimor, Lugeo, Fletus.

FLĒTŬS, ūs, m. _Larmes_, _pleurs_. SYN. Ejulatus, ploratus, planctus, lacrimæ, lamentatio. PHRAS. 1. Ea res me ad fletum impulit, _cette chose m’a fait verser des larmes_. Fletum movit; lacrimas commovit; lacrimas mihi expressit, vultum lacrimis implevit. 2. Hæc inter fletus dixit, _il parla ainsi en pleurant_. Manantibus lacrimis; obortis, profusis lacrimis hæc profatus est. Hæc inter gemitus et ploratus dixit; loquenti ista os lacrimæ sinumque implevere; hæc dicenti gemitus et lacrimæ vocem inclusere. Cf. Luctus, Lacrimæ. USUS: Fletus tota urbe gemitusque fit. Non possum præ fletu scribere, loqui.

FLEXĂNĬMUS, a, um, _Qui maîtrise les cœurs_. SYN. Suadens. USUS: Flexanima, atque omnium regina oratio.

FLEXĬBĬLIS, e, gen. com. _Souple_, _flexible_. SYN. Tener, mobilis. USUS: Materia omnium rerum flexibilis, commutabilis. Tenerum, flexibile, quod facile sequatur, quocumque ducas, quod tuo arbitrio fingas. Mollis, tenera, flexibilis oratio.

FLEXĬLŎQUUS, a, um, _Ambigu_, _énigmatique_. USUS: Oracula flexiloqua, et ambigua.

FLEXĬO, ōnis, f. _Action de courber_; _inflexion de la voix_; _détour_. SYN. Flexus, anfractus, conversio. EPITH. Virilis. USUS: Flexio vocis, laterum. Quos tu mæandros, dum omnes solitudines persequeris, qui diverticula flexionesque quæsiisti?

FLEXŬŌSUS, a, um, _Tortueux_, _sinueux_. SYN. Tortuosus. )( Rectus. USUS: Flexuosus introitus aurium.

FLEXŬS, ūs, m. _Détour_, _sinuosité_. SYN. Anfractus. EPITH. Multus. USUS: In hoc quasi flexu ætatis, _sur le déclin de l’âge (le retour)_. Flexus viæ, fluminis.

FLO, as, avi, atum, are, n. _Souffler_. ADV. Belle. USUS: Suavissimus Auster nobis ab Epiro flavit.

FLOCCĪFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, a. _Ne faire aucun cas_; _mépriser_. SYN. Contemno, nihili facio. )( Magnifacio. USUS: Neque tamen floccifacio.

FLŌRĔO, es, rŭi, ere, n. _Fleurir_, _être en fleur_. SYN. Vigeo, floresco, eniteo, emineo, excellens sum. ADV. Honestissime. PHRAS. Arbores florent, _les arbres sont en fleurs_. Arbores frondent, frondes induunt; in florem se induunt; folia, gemmas agunt; gemmant, fruticantur, luxuriant. USUS: 1. Hæc arbor floret. 2. TRANSL. Florere omni genere virtutis. Ingenii laude, acumine ingenii, lepore, honoribus, rerum gestarum gloria, existimatione innocentiæ, laudibus, amicitiis, gratia, auctoritate. Tu beatum te, et florentem, et potentem existimas. Fortuna utor florentissima. Cf. Egregius, Vigor, Fama.

FLŌRESCO, is, ere, n. _Commencer à fleurir_. SYN. Floreo. ADV. Quotidie magis, nunc primum. USUS: Sulpitius ad summam gloriam eloquentiæ florescens moritur, _Sulpitius meurt commençant à briller de tout l’éclat de l’éloquence_. Cf. Floreo.

FLŌRĔUS, a, um, _De fleur_. USUS: Corona florea.

FLŌRĬDUS, a, um, _Fleuri_, _brillant_. USUS: Floridior Cicerone, at minus gravis.

FLOS, flōris, m. _Fleur_. SYN. TRANSL. Lux, decus, honor, ornamentum, _beauté_, _éclat_, _lustre_, _puissance_. EPITH. Flores lectissimi. USUS: 1. Flores carpere, _cueillir des fleurs_. Legere, decerpere. Florum omnium varietas. Suavitates odorum, quæ afflantur e floribus. 2. TRANSL. Gratia non virtutis specie, sed ætatis flore conciliata. Flos nobilitatis et juventutis. Flos equitum, senatus, Italiæ.

FLOSCŬLUS, i, m. _Petite fleur_. USUS: Ficta omnia celeriter ut flosculi decidunt. Flosculos in oratione aucupari.

FLUCTŬĀTĬO, ōnis, f. _Agitation_, _irrésolution_. USUS: Fluctuatio animorum.

FLUCTŬO, as, avi, atum, are, n. _Être agité_, _flotter_. SYN. Fluctibus jactor, vacillo, fluito. USUS: Tota res etiamnum fluctuat, _tout est encore incertain_. In decreto non decet fluctuare. Oratio fluctuans ac dissoluta, eo quod sine nervis et articulis fluctuet huc illuc.

FLUCTŬS, ūs, m. _Flot_, _vague_. SYN. Unda, procella. EPITH. Fluctus cani, magni, maximi, præsentes, sedati. USUS: Jactari, allui fluctibus. Fortunam tanquam fluctus a saxo frangi oportet. Sedatis reipublicæ fluctibus, et tempestate communita. Omnes tempestates et procellas in illo concionum fluctu subire. Motus, agitatio, fremitus fluctuum, et undarum sævientium fragor.

FLŬĬTO, as, avi, atum, are, n. _Couler_, _flotter_; _être flottant_, _irrésolu_. SYN. Fluctuo. ADV. Immoderate. USUS: Reipublicæ navis ereptis senatui gubernaculis fluitans in alto, tempestatibusque seditionum.