Part 65

FĂMĬLĬA, æ, f. _Famille_, _maison_, _race_. SYN. Agnatio, cognatio, stirps, domus. EPITH. Abjecta et obscura, acerrima, equestris, severissima ad judicandum, ægra, amplissima, clarissima, consularis, diversa, florentissima, funesta, gladiatoria, speciosa, nobilis, gloriosa, honesta, magna, maxima, nobilissima, patricia, prætoria, pura, summa, tanta, tota, vera, vetus, universa, urbana. USUS: 1. Unus homo familia non est. Familiæ constans et gravis disciplina. In Lælios, _seu_ Læliorum familiam insitus. Vetus, illustris, ampla familia. In familiam alicujus se conjicere; in familiam venire, adoptari, recipi, inseri, _être adopté, reçu dans une famille_. Nasci familia antiquissima. 2. Secta, _école de philosophie_, _secte_. Peripatetici in plures quasi familias divisi sunt. 3. Servorum numerus, _domestiques_, _serviteurs_, _esclaves_. Homines conjugum, liberorum et familiarum suarum causa frumentum condunt. Arbiter familiæ. Familiam ducere, _être à la tête_, _tenir le premier rang_. Pater, mater, filiusfamilias, _père de famille, etc._

FĂMĬLĬĀRIS, e gen. com. _Familier_, _ami_. SYN. Familiaritate conjunctus, necessarius, intimus, domesticus, qui in intima alicujus familiaritate versatur, usu conjunctus. EPITH. Familiares domestici, intimi. ADV. Maxime, valde, omnino. PHRAS. Familiaris mihi est, _il est mon ami_. Multos annos utor eo familiariter, isque me vicissim. Valde familiariter eo utor, ut nec familiarius ullo, nec libentius. Nihil est nostra familiaritate conjunctius. Quotidiana mihi cum eo conjunctio est et consuetudo; arctissima necessitudine, vinculis arctissimæ familiaritatis conjuncti sumus; alter alteri familiares admodum sumus; mutua est internos, eaque summa familiaritas. Multos annos magna mihi cum eo familiaritas, summus mihi cum eo usus, summæ mihi cum eo familiaritatis consuetudo intercessit, multis abhinc annis amicitia nostra summam ad familiaritatem pervenit. Cf. Amicus, Amicitia, Consuetudo, Usus, Intimus, Necessitudo. USUS: Homo familiarissimus, et mihi omnibus rebus conjunctus. Familiares cum altero conferre sermones. Res familiaris et domestica bene statuta. Fieri familiarem alicui.

FĂMĬLĬĀRĬTĀS, ātis, f. _Amitié_, _liaison_; _intimité_. SYN. Usus, consuetudo, necessitudo, conjunctio. EPITH. Egregia, eximia, intima, magna, alicujus cum aliquo, maxima, memorabilis, nimia, notissima, pervetus, summa, tanta. PHRAS. 1. (Familiaritatem cum illo feci, VULG.), _se lier avec qqn_. Familiaritatem cum illo contraxi, conflavi; magna familiaritate me cum illo conjunxi. Cf. Amicitiam contrahere. 2. In familiaritatem alicujus venire, _rechercher l’amitié de qqn_. In familiaritatem penitus intrare; ad alicujus familiaritatem se applicare, se dare, se insinuare, se immergere in consuetudinem. Cf. In amicitiam venire. 3. In familiaritate alicujus versari, _être l’intime de qqn_. Est mihi intima cum eo familiaritas; familiaritatem cum illo habeo; familiaritas mihi cum illo, cum officiis ejus multis, tum consuetudine quotidiana sic aucta, ut nihil sit hac nostra familiaritate conjunctius. Recepi hominem in familiaritatem; familiaritate devinxi. Familiaritate conjunctus sum illi; cum eo familiariter vivo; familiaritate implicitus sum tanta, ut revocare me non possim; intime illo utor; nec ab illo unquam recedam; nemo mihi carior; nemini magis studeo; eum omnibus in familiaritate antepono; dudum ab eo in amicitiæ familiaris jura adductus sum; dudum familiaris haberi, et in arcanos sermones trahi cœptus sum. Cf. Amicitiam habere cum altero. USUS: Consuetudo familiaritatem inducit, constat, affert. Cf. Necessitudo, Usus, Conjunctio.

FĂMĬLĬĀRĬTER, _En ami_, _amicalement_. SYN. Libere, amice. USUS: Cum aliquo licentius, liberius, familiarius, amicissime, solutiore animo vivere.

FĂMŌSUS, a, um, _Diffamé_, _décrié_. SYN. Infamis. USUS: Mulier famosa, libelli famosi. Sparsa epigrammata, in aliquem vulgata, famosa, probrosa, contumeliosa. Cf. Infamis. Ad laudem perperam adhibetur.

FĂMŬLA, æ, f. _Servante_. SYN. Ancilla. USUS: Virtus famula fortunæ.

FĂMŬLĀRIS, e, gen. com. _D’esclave_, _de serviteur_. SYN. Servilis. USUS: Famularis vestis.

FĂMŬLĀTŬS, ūs, m. _Servitude_, _esclavage_. SYN. Servitus. USUS: In famulatu alicujus esse. Miser virtutis famulatus, servientis voluptati.

FĂMŬLOR, aris, atus sum, ari, d. _Être en service_, _être domestique_. SYN. Servio. USUS: Qui præesse deberent, famulantur. Cf. Servio.

FĂMŬLUS, i, m. _Serviteur_, _esclave_. SYN. Pedissequus. USUS: Adhibeant heri sævitiam in famulos, si aliter teneri non possunt. Cf. Servus.

FĀNĀTĬCUS, a, um, _Fanatique_, _superstitieux_. SYN. Delirus, furens. USUS: Homo superstitiosus et fanaticus. Cf. Insanus.

FĀNUM, i, n. _Temple_. SYN. Templum, locus religiosus. EPITH. Antiquum antiquissimumque; religiosum. USUS: Pro fanis et delubris pugnare. Athenienses fanum contumeliæ et impudentiæ fecere. Cf. Templum.

FAR, farris, n. _Blé_. SYN. Quidquid frugum terra fert. USUS: Farris seges.

FARCĬO, is, farsi, fartum, cire, a. _Remplir_, _bourrer_. SYN. Impleo. USUS: Pulvillus rosis fartus. Cf. Impleo.

FĀRĬS, fatur, fatus sum, fari, d. ab anom. for. _Parler_. SYN. Loquor. ADV. Probe. USUS: Aiunt ex oraculo ita fatam Pythiam. Tum ad Deos ita fatur.

FARTOR, ōris, m. _Celui qui engraisse des volailles_. SYN. Qui lucanicas facit et farcit, sive qui aves farcit et saginat. USUS: Cellarii, lanii, coci, fartores. Fartor scelerum.

FAS, indecl. _Droit_, _justice_. SYN. Jus, quod licet. USUS: Jus et fas omne delere. Si hoc dictu fas est. Clodium nihil delectat, quod aut per naturam fas sit, aut per leges liceat. Quoad fas est, quoad licet. Per fas et nefas, jure seu injuria; per æqua, per iniqua. Cf. Honestum.

FASCĬA, æ, f. _Bande_, _enveloppe pour les jambes_, _les pieds (servant de bas)_. SYN. Fasciæ. USUS: Pedes vincire fasciis.

FASCĬCŬLUS, i, m. _Petit paquet_. USUS: Fasciculus litterarum, _liasse de lettres_. Aliquid in fasculum addere. Fasciculus florum, _bouquet_.

FASCĬNO, as, avi, atum, are, a. _Charmer_, _fasciner_. USUS: Oculis, lingua fascinare aliquem.

FASCĬŎLÆ, ārum, f. pl. _Bande (pour les jambes)_. SYN. Fasciæ, crurum integumenta. EPITH. Purpuratæ. USUS: Purpureæ fasciolæ, muliebres saleæ.

FASCIS, is, f. _Faisceau_. EPITH. Fasces cruenti, ordinarii, formidolosi, laureati. USUS: Fasces prætoribus præferebantur, _les préteurs marchaient précédés des faisceaux_.

FASTI, ōrum, m. pl. _Fastes_, _calendrier des Romains_. SYN. Libri, in quibus diei cujusque et anni res gestæ continentur. (VULG. Calendaria, Diaria.) USUS: In fastis Bruti nomen adscribendum curavi. Gratissimæ victoriæ memoria in fastis ut esset nota, feci. Consules non modo ex memoria, sed et fastis eximendi.

FASTĪDĬO, is, ĭi, _vel_ īvi, ītum, ire, n, et a. _Avoir du dégoût, de la répugnance_; _dédaigner_, _mépriser_. SYN. Fastidio afficior, fastidium ad rem habeo. )( Delector. PHRAS. Fastidio assentatorum officia, _les flatteurs me remplissent de dégoût_. Molestiam capio, molestia afficior ex assentatorum officiis; molestiam mihi exhibent; satietatem pariunt, dant, faciunt, afferunt repetita assentatorum officia; oneri sunt ac tædio; fastidium, tædium pariunt, afferunt; stomachum, fastidium movent inania verborum officia; molestiam aspergunt, creant, facessunt tot assentatorum officia; tædium me capit tot inanium officiorum. Cf. Tædium, Odiosus. USUS: Non solum improbitati irasci, sed et in recte factis fastidire. Cf. Satietas.

FASTĪDĬŌSĒ, _Avec dégoût_, _avec dédain_. SYN. Ambitiose, lente. )( Cupide, libenter. USUS: Prudentius, vel invitius, vel etiam fastidiosius facere aliquid. Tum ego stomachans fastidiose. Diligenter, ac prope fastidiose judicare aliquid.

FASTĪDĬSŌUS, a, um, _Dégoûté_; _dédaigneux_, _superbe_. SYN. Difficilis. )( Appetens, cupidus. ADV. Sane. USUS: 1. Crassus in incipiendis causis fastidiosior. 2. Abhorrens, _qui éprouve du dégoût pour_, _qui dédaigne_. Homo litterarum fastidiosus. 3. Insolens, _insolent_. In æquos et pares fastidiosus. Cf. Arrogans.

FASTĪDĬUM, ii, n. _Dégoût_, _ennui_. RAD. ex Fastus et Tædium. SYN. Offensio, tædium. )( Appetentia, cupiditas. EPITH. Delicatissimum, ingenuum liberumque, insolens, minimum. USUS: Magna insolentia hominis, magnum fastidium. Magnum horum, si arrogantes essent, non possem ferre fastidium. Ab aliquo celeriter et satietate, et fastidio abalienari. Cibi satietas et fastidium. Depellere, _seu_ levare fastidium. Cf. Fastidio, Tædium, Satietas.

FASTĪGĬUM, ii, n. _Faîte_, _sommet_. SYN. Conus, culmen. PHRAS. Ad fastigium domus evasit, _il s’enfuit au sommet de la maison_. Fuga se abripuit ad summas ædes; abdidit se in summas ædes; fuga se contulit in summas ædes; fuga evasit ad superiores ædium partes. USUS: 1. Capitolii fastigium. Tectum multorum fastigiorum. 2. Finis, _fin_. Imponere fastigium operi inchoato, _mettre comme le couronnement, (terminer) un ouvrage_.

FASTĪGO, as, avi, atum, are, a. _Élever en pointe_. SYN. In fastigium erigo. USUS: Collis in modum metæ in acutum cacumen fastigatus.

FĀTĀLIS, e, gen. com. _Fatal_, _nécessaire_, _marqué par le destin_. SYN. Ex omni æternitate definitus et constitutus. )( Voluntarius. USUS: Causæ fatales, fatalis necessitas, vis, casus, eventus. Hic annus fatalis videtur ad interitum reipublicæ. Clodius fatale portentum reipublicæ. Cf. Necessitas.

FĀTĀLĬTER, _Fatalement_. SYN. Necessario. USUS: Omnia, quæ fiunt, ea ab omni æternitate definita fataliter existimant.

FĂTĔOR, eris, fassus sum, eri, d. _Avouer_. SYN. Confiteor. )( Nego, inficior. ADV. Acute, satis aperte, plane. PHRAS. Tandem fassus est delictum, _enfin il avoua son crime_. Expressa tandem ex eo sceleris confessio; adductus est ad facti confessionem; fassus est de suo crimine; patefactum indiciis, ipsiusque confessione crimen est; tandem sese ipse indicavit; patefactus est indiciis et confessionibus suis; illud jam non obscure præ se tulit, admissum a se facinus. USUS: Non solum fateri, sed profiteri aliquid, et præ se ferre.

FĀTĬDĬCUS, a, um, _Devin_, _devineresse_. USUS: Anus fatidica. Fatidicorum et vatum effata incognita.

FĂTĪGO, as, avi, atum, are, a. _Fatiguer_. SYN. Defatigo. PHRAS. Fatigatus oppido miles est, _ce soldat est harassé de fatigue_. Vires militem lassitudine defecerunt; fessum cursu corpus trahit miles; de via fessus procubuit; effluxere jam lassitudine vires; cursu exanimatus et lassitudine confectus; longa via lassum reddidit militem, longa defatigatione militi genua succidere, lassitudo militem tenet; militi longa lassitudine membra fluunt, arma labant; itineris longitudo militem in languorem dedit; miles in opere longinquo, et itinere sese trivit; miles viribus exhaustus est; quidquid virium erat militi, in longitudine itineris prostratum est; defatigatione continuati itineris miles graviter affectus est; itineris labore fractus est miles. USUS: Igne fatigatus.

FĂTISCO, is, ere, n. * _S’ouvrir_; _se fatiguer_, _s’épuiser_, _s’affaiblir_. SYN. Deficio, vitium facio, labem facio. USUS: Natura ætate fatiscit. Murus fatiscit, labem facit, vitium facit, _se crevasse_. Cf. Fatigo.

FĂTŬĬTAS, ātis, f., _Sottise_, _impertinence_. SYN. Stultitia. USUS: Ostendit, non hanc imprudentiam, aut casum, sed inscitiam, negligentiam, fatuitatem nominari debere.

FĀTUM, i, n. _Destin_, _sort_. SYN. Vis fatalis, fortuna, fatalis necessitas; series causarum sempiterna; causæ æternæ rerum futurarum; causæ immutabiles et æternæ; causæ inclusæ in rerum natura. Fati vis inexsuperabilis, cujus lege immobilis rerum ordo seritur. Æterna constitutio. )( Consilium. EPITH. Extremum reip., grave, miserum, funestum, perniciosum, publicum, singulare, supremum, totum. USUS: 1. Fati necessitas, quod a DEO designatum et constitutum est, ut eveniat. Fato aiunt fieri omnia. Fati vis inexsuperabilis. Fuit hoc fatum meum. Hoc sum fato natus, _je suis né pour ce destin_. Illud fati est, hoc consilii. Fatum illius fuit demergi. Dii omni ratione fata flexissent, mutassent. 2. Infortunium, _accident_, _fatalité_, _malheur_. Jam fatum reipublicæ extremum impendet. Meo fato omnes corruistis. 3. Vaticinium, _prédiction_, _oracle_. Fata Sibyllina. Cf. Necessitas.

FĂTŬUS, a, um, _Sot_, _impertinent_; _fou_. SYN. Stultus. ADV. Diutius, cum periculo, plane. USUS: Non modo nequam et improbus, sed fatuus et amens. Puer fatuus, et non gravis, nec continens. Cf. Stultus.

FAUCES, ĭum, f. _Gosier_, _gorge_. SYN. Angustiæ gutturis. EPITH. Impurissimæ. USUS: 1. Prædam lupo ex faucibus eripere. 2. Locus augustus, _passage étroit_, _gorge_, _défilé_. Corinthus posita in angustiis atque in faucibus Græciæ. 3. Periculum, _danger_. Urbem ex hostium impetu, ac totius belli ore ac faucibus ereptam restituit. 4. Aditus, _ouverture_. Sedens in faucibus macelli. Patefactis orci, terræ faucibus. Cf. Angustiæ.

FAUSTĒ, _Heureusement_, _avec succès_. SYN. Fortunate. USUS: Fauste, feliciter, prospere.

FAUSTUS, a, um, _Heureux_, _fortuné_, _propice_. SYN. Fortunatus. USUS: O nox fausta orbi! “Quod bonum, felix, faustum fortunatumque sit,” veteres præfabantur, _les anciens faisaient précéder leurs actions de cette formule, “que tout ici soit bon, heureux, favorable et fortuné.”_ Cf. Felix, Fortuna prospera.

FAUTOR, ōris, m. _Fauteur_, _partisan_. SYN. Studiosus, patronus. EPITH. Improbissimus. USUS: Multi sunt cupidi tui, multi fautores laudis tuæ. Ei semper fautor et adjutor exstiti. Ego consiliorum tuorum auctor, dignitatis fautor et amplificator. Cf. Patronus, Benevolus.

FAUTRIX, īcis, f. _Celle qui favorise_, _amie_, _protectrice_. USUS: Amicitiæ fautrices fidelissimæ voluptatum.

FĂVĔO, es, fāvi, fautum, ere, n. _Favoriser_. SYN. Studeo, amo, complector; æquus sum alicui, æquum me præbeo. )( Invideo, odi. ADV. Aperte, mirabiliter dignitati, mire, validissime alicui, vere. PHRAS. 1. Favet tibi tota civitas, _toute la ville vous est favorable, vous approuve, vous aime_. Mirabilis te bonorum virorum benevolentia comitatur; ardent omnes studio tui et amore; tua causa volunt cupiuntque omnes; uteris populo plane tuo; existimationis tuæ cupidissimum studiosissimumque habes populum totum; honori tuo omnes velificantur; divino omnes studio, constanti benevolentia exsistunt; tui honoris fautores habes plurimos; honestissime tibi cupiunt; tuorum studia ardentia habes; gratiosus es omnibus; animo in te sunt singulari; benevolentia te summa complectuntur, inclinatione voluntatis in te propendent; omnium animi ad dignitatem tuam sunt propensi; plebs omni te favore complectitur; tui sunt omnes, tibi gratificari cupiunt; in te civitas versa est tota; ita effusi sunt in te omnes, tanta et tam secunda in te voluntate, ut studia omnium in te unum inclinent, respiciant; firmissima hominum benevolentia munitus es; cives omnes unice tibi sunt dediti. 2. Plebs tibi favebit, _le peuple vous accueillera avec faveur_. Plebis gratiam unus maxime feres, civitas omnis in tua dignitate studia sua figet omnia, ejus studium honori tuo nullo loco deerit; omnem illa industriam, curam, operam, diligentiam ad honorem ac dignitatem tuam conferet; nullum in te ornando, honestando, colendo locum, aut tempus; nullum studii, officii, observantiæ genus prætermittet; præsens tibi ubique auctoritate, studio, gratia aderit. Cf. Gratiosus, Favor, Gratia, Acceptus. USUS: Saluti, dignitati, honori, laudi, industriæ et gloriæ tuæ mirabiliter faveo. Favete linguis, _gardez un religieux silence_. Favere alicujus voluntati, et adjutorem esse.

FĂVILLA, æ, f. _Cendres chaudes_; _étincelle_. USUS: Contectus ignis e se favillam discutit.

FĂVŌNĬUS, ii, m. _Zéphyre_. SYN. Zephyrus, ventus ab occasu flans.

FĂVOR, ōris, m., _Faveur_, _bienveillance_, _sympathie_. SYN. Gratia, studium, aura cursusque popularis, prosper flatus fortunæ, benevolentia. )( Invidia. PHRAS. 1. Est in maximo favore apud Principem, _il est fort avant dans les bonnes grâces du prince_. Summa apud Principem gratis valet; floret præ aliis gratia Principis; in amore et deliciis est Principi; primum in gratia Principis locum obtinet; in magna apud Principem caritate est. Cf. Gratiosus. 2. (Ille hoc pro favore habet, VULG.), _il regarde cela comme une faveur_. In summi beneficii loco ponit; inter maxima beneficia refert, numerat; ea res apud illum non vulgaris gratiæ locum obtine. 3. Populi favorem captat, _il recherche la faveur populaire_. Aucupatur gratiam populit; ventum popularem quærit, ubique colligit; captat auram popularem; in gratiam populi se ponere, vulgi gratiam inire, quærere, benevolentiam colligere studet. Cf. Gratia, Faveo, Benevolentia. USUS: Eum amorem, et, ut hoc verbo utar, favorem ad consilia advocabo.

FĂVŌRĀBĬLIS, e, gen. com. _Bienveillant_, _bien disposé_. USUS: Auram favorabilis populi ex Dictatoris invidia petiit.

FĀVUS, i, m. _Rayon de miel_. USUS: Apes favos fingunt.

FAX, făcis, f. _Torche_. SYN. Tæda, funale. USUS: Ardentes faces ad reipublicæ incendium furiis Clodianis ministrabat, in vicinorum tecta jactabat. Malleolos ad incendendam urbem, facesque comparabat. Non sunt parvis in rebus adhibendæ hæ dicendi faces. Dolorum faces admovere. Ad libidinem facem præferre. Antonius omnium Clodii incendiorum fax.

FĔBRĬCĬTO, as, avi, are, n. _Avoir la fièvre_. SYN. Febri corripior, _vel_ tentor. USUS: Febricitavit aliquis, vel inhorruit. Cf. Febris.

FĔBRĬCŬLA, æ, f. _Petite fièvre_. SYN. Commotiuncula. EPITH. Assidua et satis molesta. USUS: In febriculam incidi satis molestam.

FĔBRIS, is, f. _Fièvre_. SYN. Febricula tertiana, quartana. PHRAS. Febri laborat, _il a la fièvre_. Febri jactatur, afflictatur; in febriculam incidit, lentis febribus detinetur; febribus corripitur, tentatur; febrim habet; febrim nactus est; quartanam patitur. USUS: Incommoda valetudine emersit febris; in quartanam conversa est vis morbi, _la maladie s’est changée en fièvre quarte_. Cum febri domum redii. In tertium diem febris incurrit, _la fièvre revient tous les trois jours_. Febris accedit, desinit, pares accessiones habet, levatur, continuat; per accessiones increscit, per discessiones mollitur, circuitum habere solita finitur. Febris assidue inhæret; se inclinat, et jam sine horrore est, _la fièvre diminue_. Febris decessit, _la fièvre l’a quitté_. Febri caruit. A febre relictus, liberatus est.

FĔBRŬĀRĬUS, ii, m. _Février_, _mois_. SYN. Mensis intercalaris. EPITH. Sterilis. USUS: Februarius mensis extremus anni olim apud Romanos.

FĒCĬĀLES, ĭum, m. pl. _Féciaux_, _prêtres chargés de la déclaration la guerre et de la sanction des traités_. USUS: Fœderum, pacis, belli, induciarum feciales judices sunto.

FĒCĬĀLIS, e, gen. com. _Des féciaux_, _qui concerne les féciaux_. SYN. A feciali factum, constitutumque. USUS: Belli æquitas jure feciali sanctissime perscripta est.

FĔCUNDĬTAS, ātis, f. _Fécondité_, _fertilité_. SYN. Ubertas, fertilitas. )( Sterilitas. EPITH. Calamitosa. USUS: Cœli temperatio, fecunditas terrarum, agri uberrimi maximeque fertiles, in quibus multa propter fecunditatem fingi gignique possunt. O miseram mulieris fecunditatem! Cf. Fertilis.

FĒCUNDO, as, are, a. _Féconder_, _fertiliser_. SYN. Fructiferum facio, fecunditatem do. USUS: Nilus Ægyptum fecundat.

FEL, fellis, n. _Fiel_. SYN. Flava bilis.

FĒLĪCĬTAS, ātis, f. _Bonheur_, _félicité_. SYN. Beatitudo, prosperitas, res secundæ. )( Afflicta fortuna. EPITH. Incredibilis, par, perpetua, summa. PHRAS. 1. Nemo perpetuam hic felicitatem habet, _ici-bas, personne ne jouit d’un bonheur sans mélange_. Nemo fortuna utitur perpetuo bona; nemo est, cui prospere omnia succedant, cui ad voluntatem fluant omnia; cui nihil contra voluntatem eveniat; cui nullum accidat infortunium; cui secunda sint omnia; cui optata omnia contingant. Quis est, qui nihil unquam mali in vita videat? qui nihil sustineat incommodi? qui nullam ferat calamitatem? cujus felicitas sit perpetua, et nullis interrupta malis? Cf. Fortuna. 2. Felicitate omnibus es superior, _vous avez plus de bonheur que personne_. Tuas fortunas nemo superat; ea uteris fortuna, quæ potest esse maxima; tam beatus es, quam qui maxime; ita beatus es, ut nemo magis; iis vel ornamentis, vel præsidiis redundas, quibus majora nulla esse possunt. Nihil ad felicitatem tibi deest; nemo te potior iis rebus, in quibus sita est felicitas; ita prospere tecum agitur, ut invidere possis nemini; felicitate tecum conferri possunt aliqui, præferri, anteferri, præponi, anteponi tibi certe nemo potest. Æquas omnium fortunas; rebus omnibus affluis; non est, quod quidquam desideres; nihil non optabile consecutus es; ea possides, quæ, qui possidet, fortunam accusare nullo pacto possit, nullius fortunam sibi exoptare debeat; ea possides ac tenes, quæ vitam beatam efficiant; quæ sunt in vita expetenda. Optimus est rerum tuarum status; animi et fortunæ bona sic in te sunt, ut in nullo magis; tibi satis est vel ingenii, vel fortunæ ad bene beateque vivendum. Cf. Fortuna prospera, Eventus, Successus bonus, Felix.

FĒLĪCĬTER, _Heureusement_, _avec bonheur_. SYN. Prospere, fortunate, fauste; bonis avibus, secundis avibus, secundo omine; non invita Minerva; secunda fortuna, dextro Marte. PHRAS. Res feliciter successit, _l’affaire a eu un heureux succès_. Res secundissime processit; res plane ex sententia gesta est; res supra votum fluxit; rerum initia satis prospera fuere; non ancipiti fortuna res gesta est; secunda omnia cadebant; secunda admodum fortuna rerum fuit. Cf. Cedo, Succedo, Evenio, Bene, Fortuna. USUS: Respublica bene et feliciter gesta.

FĒLIS, is, f. _Chat_. SYN. Domestica bestia, muribus infesta. USUS: Qui canem et felem ut deos colunt. Felis quo silentio, quam levibus vestigiis avibus obrepit?

FĒLIX, īcis, omn. gen. _Heureux_, _content_. SYN. Beatus, fortunatus, florens, cui bene est. PHRAS. 1. Te amico felix sum et beatus, _avec votre amitié, je suis toujours heureux et content_. Digito cœlum attingo; in cœlo sum; secundum mihi vitæ sine ulla offensione cursum polliceor; tranquilla et pacata habeo omnia; fortunam ipsam anteibo fortunis meis; rebus utar secundissimis, rebus omnibus florebo; nemo hominum me vivet fortunatior. 2. Felix ad id tempus erat, _il était heureux jusqu’à ce jour_. Ad eam diem fortuna ei nihil non tribuit; fortuna indulgendo illi nunquam fatigata erat, fortunam in potestate habuit; secunda fortuna, magna felicitate usus erat; fortuna illi ubique præsto erat; nusquam illi aberat; perpetua felicitate florebat; ad cum diem felicitatis nihil illi defuit; prospera fungebatur fortuna; secundæ illi res erant; vitam vivebat omni felicitatis genere cumulatam; ab omni molestia remotam, sejunctam; mersus erat felicitate; mersus secundis rebus; luxuriari felicitate atque indulgentia fortunæ videbatur; divorum vitam adeptus videbatur. Cf. Beatus. USUS: Felix ad casum fortunamque.

FĔMEN, (anom.) ĭnis, n. _Cuisse (partie interne)_. SYN. Coxendicis pars interior. USUS: Redundas pedibus, feminibus, cruribus.

FĒMĬNA, æ, f. _Femme_. SYN. Mulier. EPITH. Bona, et locuples, sanctissima, optima, præstantissima, primaria, probatissima et summo loco nata. USUS: Prudentissima, diligentissima, eximia forma, et summo loco nata femina. Cf. Mulier.

FĒMĬNĔUS, a, um, _De femme_. USUS: Femineus plangor.

FĔMUR, ŏris, n. _Cuisse (partie externe)_. SYN. Coxendicis pars exterior.

FĔNĔSTRA, æ, f. _Fenêtre_. SYN. Locus apertus ad lumen accipiendum, ad admittendum solem, diem. USUS: Fenestrarum angustias reprehendis. Latis luminibus fenestræ. Oculi quasi fenestræ animi.

FĒNĔBRĬS, e, gen. com. _Qui concerne l’usure_, _usuraire_. SYN. Ad fenus pertinens.

FĒNĔRĀTĬO, ōnis, f. _Action de prêter à usure_, _usure_. SYN. Fenoris exercitatio, pecuniæ nundinatio. USUS: Non hoc beneficium habendum est, sed feneratio. Feneratio pecuniæ publicæ.

FĒNĔRĀTO, _Usurairement_, _avec usure_, _à usure_. USUS: Pallam fenerato abstulit.

FĒNĔRĀTOR, ōris, m. _Usurier_. SYN. Qui fenus exercet. USUS: Feneratorum quæstus odia hominum incurrit.

FĒNĔROR, aris, atus sum, ari, d. _Prêter à usure_. SYN. Fenori do, fenori loco. USUS: Non feneramur beneficium, _nous n’escomptons pas les bienfaits_. Pecuniam centesimis fenerari.