Part 56

1. ĒDŬCO, as, avi, atum, are, a. _Élever_, _nourrir_. SYN. Alo, nutrio, instituo. ADV. Ingenue, liberaliter. PHRAS. A me educatus est, _il fut élevé par moi_. Me educatorem habuit; mea in familia educatus ingenue, et institutus est. Omni industria eum, non humili cultu, in gremio veluti meo, et sinu educavi. Amavi pro meo, ingenium ejus enutrivi, præceptis utilissimis et saluberrimis finxi; claram ei ad omnem virtutem lampadem accendi. Puerum a parvo eductum habui pro meo. Eductus in manibus meis est; educationi ejus ipse præfui, optimisque moribus imbui. Ex mea institutione, disciplina illa prodiit. Cf. Alo. USUS: Non est boni parentis, quem procrearit et educarit, non vestire et ornare.

2. ĒDŪCO, is, duxi, ductum, ere, a. _Tirer de_, _emmener_, _délivrer_. SYN. Extraho, duco, libero. USUS: 1. Educere in aciem copias. Grandem molem, turrim educere. Educere aliquem in jus. 2. Educare, _élever_, _nourrir_. Qui puerum me sibi eduxerunt. Cf. Extraho.

EFFĀTUM, i, n. _Parole_; _sentence_. SYN. Pronuntiatum. EPITH. Verum, aut falsum, incognitum. USUS: Effata Philosophorum.

EFFECTĬO, ōnis, f. _Exécution_. SYN. Effectus, efficientia.

EFFECTOR, ōris, m. _Artisan_, _ouvrier_, _auteur_. SYN. Perfector, architectus, molitor, creator, auctor. EPITH. Optimus, præstantissimus. USUS: Stilus optimus dicendi effector, parens, magister. DEUS mundi molitor, omnium rerum effector.

EFFECTRIX, īcis, f. _Celle qui fait, cause_. SYN. Pecunia est effectrix multarum voluptatum.

EFFECTŬS, ūs, m. _Effet_, _vertu_, _résultat_, _suite_. SYN. Quod effectum est. USUS: Effectus eloquentiæ est audientium approbatio. Radicum vim et effectum ignoramus.

EFFĒMĬNĀTĒ, _D’une manière efféminée, lâchement_. SYN. Muliebriter. )( Fortiter. USUS: Cave, ne quid effeminate facias.

EFFĒMĬNĀTUS, a, um, _Efféminé_, _lâche_, _mou_. SYN. Qui animum gerit muliebrem. )( Fortis, virilis, durus. USUS: Homo effeminatus, impudicus, mollis, fractus, abjectus, humilis, submissus. Cf. Mollis, Voluptas.

EFFĒMĬNO as, avi, atum, are, a. _Amollir_, _énerver_. )( Corroboro. PHRAS. Sic effeminantur homines, _ainsi s’amollissent les hommes_. His rebus animi relanguescunt, et virtus remittitur; animi emolliuntur; vigor animi otii dulcedine, et variis voluptatum delinimentis exstinguitur; sic robur animi elanguescit; muliebres animi induuntur. USUS: Effeminarunt acrem, quem Junoni tribuerunt Poetæ.

1. EFFĒRO, fers, extŭlī, ēlātum, efferre, a. _Produire_. SYN. Edo. ADV. Aliquando se, altius se, insolenter, insolentius, amplissime, supremo die, foras, longissime, membratim, conjuncte. USUS: 1. Ager uberiores fructus effert. 2. Profero, educo, _sortir d’une maison_, _enterrer_. Pedem domo extulit. Filius patrem extulit ad sepulcrum. Demersam patriam efferre, _relever_. 3. Extollo, celebro, _louer_, _exalter_. Laudibus aliquem in cœlum efferre. Ad summum imperium, ad summam gloriam aliquem efferre et extollere. Quos fortuna evexit ad gloriam, virtus extulit ad laudem, ne insolenter se efferant. 4. Afficio, _s’enorgueillir_, _être transporté_ (_de joie_, _d’orgueil_). Dolore, ira, gaudio, lætitia efferri, extra se ferri. Cupiditatibus efferri. 5. Promo, pronuntio, _proférer_, _exprimer_. Efferre sententiam gravem verbis inconditis. 6. Vulgo, divulgo, _dire_, _raconter_. Cave, hæc foras efferas, ut ad vulgi aures perveniant. Ne has meas ineptias efferatis.

2. EFFĔRO, as, avi, atum, are, a. _Rendre sauvage_, _rendre furieux_. SYN. In iram accendo, rabiem accendo. USUS: Homines non patiuntur, terram immanitate belluarum efferari. Gentes immanitate efferatæ. In hominis figura animo efferato. Barba promissa speciem oris efferarat.

EFFERVESCO, is, ferbŭi, escere, n. _Bouillir_, _bouillonner_; _être enflammé_. SYN. Ebullio, erumpo. ADV. Vehementius. USUS: Nimium efferbuit hujus ferocitas, et in gerendis inimicitiis pertinacia. Undæ comitiorum ut mare profundum effervescunt. Effervescere in aliquem et erumpere. Cf. Præceps, Impetus, Ira.

EFFĒTUS, a, um, _Fatigué_, _usé_, _languissant_. SYN. Exhaustus, confectus, debilis. USUS: Intemperans adolescentia senectuti corpus effetum tradit.

EFFICĀCĬTAS, ātis, f. _Efficacité_, _vertu_, _énergie_. SYN. Virtus, efficientia, efficiendi facilitas, facultas. USUS: Tantum habet in libidine artis et efficacitatis. Cf. Facultas.

EFFĬCAX, ācis, omn. gen. _Actif_, _énergique_. SYN. Qui multum habet efficacitatis. USUS: Nosti, quam tardus, quam parum efficax, quam cunctator sit.

EFFĬCĬENTER, _D’une manière efficace_. USUS: Quod cuique efficienter antecedit.

EFFĬCĬENTĬA, æ, f. _Efficacité_, _effet_. SYN. Vis efficiendi. USUS: Causæ in se continentes efficientiam naturalem. Cum solis pulchritudinem et efficientiam miraretur.

EFFĬCĬO, is, fēci, fectum, ere, a. _Faire_, _produire_. SYN. Facio, re ipsa efficiens sum, effector sum, effectum do, aliquid præsto, persequor, concludo, conflo, effero. ADV. Æqualiter, artificiosius, cautius, difficilius, facilius, funditus, libidinose, mirabiliter, necessario, perturbate, plurimum, plane, polite, propemodum, quamprimum, subtiliter, latenter, maxime, melius, omnino. PHRAS. Utinam in tua causa aliquid efficiam! _Puissé-je faire qqche pour vous!_ Utinam in causa tua quoquo modo aliquid conficiam; rem e tua sententia conficiam; negotium tuum bene geram, in rebus tuis aliquid proficiam; operæ pretium faciam; exitum aliquem reperiam; eniti aliquid et navare liceat; aliquid momenti faciam; irrito incepto ne cogar abscedere; rem ad effectum adducam; in causa tua aliquid promoveam; rem tibi explicatam dem; efficacitatis aliquid habeam; rem tibi effectam reddam, tradam; de negotio utinam aliquid extricem! USUS: 1. Nihil hominum auribus, nihil posterorum memoria dignum effecit. Admirationes et clamores efficere. Enitere, labora, effice, ut, etc. Mandata efficere. Mirabilia facinora effecit. Usus progrediens familiaritatem effecit. Magnos progressus efficiebat. 2. Concludo, _établir_, _prouver_, _démontrer_. Efficere et concludere orationem. Minutis interrogatiunculis quod proposuit, effecit. Argumentis et ratione assensum effecit. Cf. Auctor.

EFFICTĬO, ōnis, f. _Portrait_, _tableau_. (Fig. rhet.). USUS: Effictio corporis cujusdam figuram verbis exprimit.

EFFĬGĬES, ĕi, f. _Représentation_, _image_, _portrait_. SYN. Species, imago, simulacrum. EPITH. Eminens virtutis, expressa, polita summis ingeniis, solida, germana. USUS: Filius effigies moris, sermonis, animi mei, humanitatis et probitatis tuæ. Eminens virtutis effigies. Virtutum effigiem posteris relinquere, summis ingeniis expressam et expolitam. Cf. Imago.

EFFINGO, is, finxi, fictum, ere, a. _Représenter_, _faire le portrait de qqn_. SYN. Exprimo. USUS: Formam alicujus et mores effingere. Oris lineamenta in tabula effingere. Effingere animo, quæ memoria tenere velis. Cf. Fingo.

EFFLĀGĬTĀTĬO, ōnis, f. _Demande pressante, instances_. SYN. Petitio, postulatio. EPITH. Insulsa. USUS: Omnium efflagitatio una fuit. Cf. Flagito.

EFFLĀGĬTĀTŬS, ūs, m. _Ut superius_. SYN. Efflagitatio.

EFFLĀGĬTO, as, avi, atum, are, a. _Demander avec instance_. SYN. Vehementer, magnopere flagito. USUS: Auxilium efflagitare et misericordiam. Cum epistolam a me convicio efflagites. Cf. Peto.

EFFLICTIM, _Violemment_, _ardemment_. Valde, vehementer. USUS: Efflictim deperire aliquem.

EFFLO, as, avi, atum, are, a. _Rendre_, _exhaler_. SYN. Emitto, flo. ADV. Graviter. USUS: Agere animam et efflare. Cf. Flo.

EFFLŌRESCO, is, rŭi, rescere, n. _Fleurir_. SYN. Splendesco, eluceo, eniteo, exsisto, mano. Tribuitur iis, quæ cum copia quadam et venustate ex alio, ut flores ex caliculis, se exserunt, et evolvunt. ADV. Penitus. USUS: E multa rerum cognitione oratio efflorescit; e familiaritate amor, ex asperitate vitæ castimonia efflorescit. Efflorescere laudibus ingenii. Cf. Floreo.

EFFLŬO, is, fluxi, fluxum, ere, n. _Couler_. SYN. Elabor, excido, abeo. )( Influo. ADV. Plane. PHRAS. Rhenus in mare effluit, _le Rhin se jette dans la mer_. In mare editur; in mare se evolvit; mari miscetur; in mare se exonerat; in mare præcipitat; mare Rheno flumine augetur; in mare lapsu suo profluit et infertur Rhenus; in mare devolvitur. Cf. Flumen. USUS: Animo, memoria dudum illa effluxere, quæ tu arcana putabas. Vita, ætas, tempus, voluptates effluunt, et momento dilabuntur. Cum sanguine vita effluxit. Nihil mihi deest, nec abundat, aut effluit. Cf. Fluo, Elabor, Tempus.

EFFŎDĬO, fōdi, fossum, ere, a. _Creuser_; _déterrer_. SYN. Eruo, terram altius molior, e cavernis terræ metalla elicio. USUS: Marcelli memoria meum pectus effodit. Aurum effodere. Cf. Fodio.

EFFOR, aris, atus sum, ari, d. _Exprimer_, _énoncer_, _émettre_. SYN. Loquor, enuntio. USUS: Nullum verbum effari potuit.

EFFRĒNĀTĒ, _D’une manière effrénée_, _sans retenue_. SYN. Temere. USUS: Effrenate in hostem irrupit legio.

EFFRĒNĀTĬO, ōnis, f. _Débordement_, _licence_. SYN. Impotentia, insolentia. USUS: Quæ effrenatio impotentis animi. Cf. Licentia.

EFFRĒNĀTUS, a, um, _Effréné_, _déréglé_. SYN. Projectus, præceps, indomitus, furiosus, impotens. )( Domitus. USUS: O libidinem! o cupiditatem, effrenatam! Homines secundis rebus effrenatos, sibi præsidentes, in gyrum rationis ducere oportet.

EFFRĒNUS, a, um, _Qui n’a plus de frein_. USUS: Effreno equo in medios ignes infertur.

EFFRINGO, is, frēgi, fractum, ere, a. _Rompre_, _briser_. SYN. Frango, perfringo, revello, convello. USUS: Fores effringere. Convulsis repagulis, effractis valvis, revulsis claustris domum compilant.

EFFŬGĬO, is, fūgi, ere, 1. n. _S’enfuir_. 2. a. _Éviter_, _échapper_. SYN. Evito, elabor, evolo. )( Incido, occurro. PHRAS. Periculum effugit, _il échappa au danger_. Eripuit se instanti periculo; ex communi exitio unus evasit; periculum fuga declinavit; idem, qui tot cives afflixit, casus hunc unum transiit. Cf. Periculum, Fugio, Vito, Evado. USUS: Vix omnem offensionem, crimen, maledictum, suspicionem effugies. Mori, et tanquam ex incendio effugere fortunæ. Nihil te effugiet, rescies omnia. Cf. Vito.

EFFŬGĬUM, ii, n. _Fuite_; _moyen d’évasion_. SYN. Refugium, profugium. USUS: Effugium quærere, consequi, habere. Patet tibi effugium.

EFFULGĔO, es, fulsi, ere, n. _Briller_. USUS: Sol inter graves imbre nubes effulgens. Cf. Fulgeo.

EFFUNDO, is, fūdi, fūsum, ere, a. _Répandre_. SYN. Profundo, emitto. )( Infundo. PHRAS. Iram suam in me effudit omnem, _il a déchargé sur moi toute sa colère_. Odium omne et furorem in me effudit; evomuit in me virus accerbitatis suæ; stomachum erupit in me. USUS: 1. Segetes effundunt herbas frugibus inimicas. Ætas hanc copiam effundit. 2. Magnæ hominum multitudini tribuitur: Tota civitas se effundebat. E carcere reos omnes effundere. Tota ad me effusa Italia. 3. Prodigo, consumo, _dissiper_, _dépenser_. Patrimonium, fortunas omnes, ærarium per luxuriam effundit. Multos in aliquem honores effundere. 4. Animi motus prodo, _se laisser aller_, _donner un libre cours_. Se in lacrimas, questus, vota effundere. Se in aliqua libidine effundere. Odium et furorem in me effudit. 5. Effutio, _révéler_. Effudi, quæ habui, omnia. 6. Amitto, _laisser échapper_. Collectam gratiam momento effundere, _perdre les bonnes grâces de qqn_. Cf. Gratia.

EFFŪSĒ, _Sans retenue_, _d’une manière immodérée_. SYN. Large, prolixe. USUS: Homo effuse petulans. Effuse donare, laudare. Inaniter et effuse exultat.

EFFŪSĬO, ōnis, f. _Largesses_, _profusion_. SYN. Largitio. EPITH. Facilis, honesta. USUS: 1. Liberalitatem effusio imitatur. Quas pecuniarum effusiones factas putatis? 2. Concursus populi, _concours de peuple_. Quis concursus ex agris, quæ effusiones populi? 3. Animi effusio in lætitia, contractio in dolore, _transport de joie_. Cf. Liberalis.

EFFŪTĬO, is, ītum, ire, a. et n. _Dire ou parler inconsidérément_. SYN. Temere effundo. USUS: Quidam temere multa effutiunt. Cf. Garrio.

ĔGĒNUS, a, um, _Pauvre_. SYN. Pauper, egens. USUS: Egenus consilii. Cf. Pauper.

ĔGĔO, es, ŭi, ere, n. _Manquer de_; _avoir besoin de_. SYN. Indigeo, mihi opus est, quæsito opus est. )( Abundo. ADV. Indigne, magnopere, vehementer. PHRAS. Non egeo tuis consiliis, _je n’ai pas besoin de vos conseils_. Non indigeo tuis admonitionibus, consiliis; tuis mihi monitis nequaquam opus est. Tuis carere monitis facile possum. Supervacanea, parum utilia, nullius emolumenti, minime necessaria sunt mihi præcepta tua. USUS: Incredibile, quam egeam tempore. Consilio, auxilio, consolatione egere. Nihil illo loco egentius, nihil spoliatius. Servi et egentes concurrunt. Cf. Inopia, Pauper.

ĒGĔRO, is, gessi, gestum, ere, a. _Emporter_. USUS: Egerere prædam ex hostium tectis.

ĔGESTAS, ātis, f. _Pauvreté_, _besoin_. SYN. Inopia, indigentia, mendicitas, domestica difficultas. )( Abundantia, copia. EPITH. Indignissima, summa. USUS: Ista paupertas, vel potius egestas. Egestatem, et luxuriem domestico latrocinio sustentavit. Non capiunt angustiæ pectoris tui, non egestas mentis tantam personam. Egestatem affert luxus. In egestate esse. Cf. Paupertas, Inopia.

ĔGO, _Je_, _moi_. SYN. Ipse. USUS: Ego sum ille Consul.

ĒGRĔDĬOR, eris, gressus, sum, gredi, d. _Sortir_. SYN. Exeo, prodeo. ADV. Tardius. USUS: 1. Certos mihi fines, terminos, cancellos describam, extra quos egredi non possim. Ex provincia, urbe, navi egredi. 2. Exerro, _dépasser_, _excéder_. Suo officio, a proposito egredi. Cf. Exeo.

ĒGRĔGĬĒ, _D’une manière supérieure_. SYN. Bene, valde, præclare, belle. PHRAS. Egregie causam dixit, _il plaida magnifiquement_. Divinitus, luculenter, gloriosissime, magnificentissime, festive, avite, composite, excellenter, cumulatissime, summa facundia dixit Cf. Valde.

ĒGRĔGĬUS, a, um, _Excellent_, _supérieur_. SYN. Excellens, præstans, præclarus. ADV. Medius fidius, omnino. PHRAS. Est vir egregius, _c’est un homme accompli_. Est vir egregia, mirifica, incredibili, singulari virtute; acerrimus vir et industrius; summa in eo gravitas, et animi altitudo. Magnus, clarus, amplissimus, insignis ad laudem, ingenui animi, summam integritatis laudem consecutus, omnibus rebus vir ornatus; in quo summa probitas, innocentia; genere, honore, copiis, existimatione facile princeps; in quo summa probitas, dignitas et splendor; flos, robur, lumen reipublicæ, et nobilitatis. Homo pene divinus, ornamentum et arx amicorum, decus urbis; in quo eximia et præstantia omnia; ab omni laude felix; excellenti animo et virtute; divinis quibusdam bonis instructus et ornatus; luculentus homo; quo nihil nobilius, sapientius; cumprimis honestus; summo honore et pudore, summo officio; spectatissimus ordinis sui, probatissimus, prudentissimus, frugalissimus, integerrimus, velut de cœlo delapsus; justitia et religione inclitus; vir exempli recti, ingentis spiritus; longe ante alios eminens, sanctus et innocens, virtute conspicuus; columen ac sidus reipublicæ; inclita justitia, religioque viri est; vir exempli recti, domi, militiæque; vir ingentis spiritus; multa morum elegantia, et ingenio illustri; viri quantæcunque fortunæ capax est ingenium; vir raræ et acerrimæ indolis; vir, quem viderim in vita optimum; flos nobilitatis; lumen reipublicæ. Cf. Præclarus. USUS: Egregia indoles. Egregius civis. In procuratione sua egregius. Cf. Perfectus.

ĒGRESSŬS, ūs, m. _Sortie_, _départ_, _débarquement_. USUS: Magna frequentia meum egressum celebravit.

ĒHEU, _Ah! hélas!_ Doloris nota.

ĔHO, _Ho! hé! holà!_ Vox admonentis. USUS: Eho! tu me non noscis?

ĒJECTĬO, ōnis, f. _Expulsion_, _bannissement_. USUS: Mortem timemus et ejectionem.

ĔJĔRO, as, avi, atum, are, a. _Repousser en jurant_. SYN. Ejuro.

ĒJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. _Chasser_, _exiler_. SYN. Expello, exturbo, extrudo, dejicio, extermino, effundo, profundo, emoveo. ADV. Nominatim, tandem, aliquando, funditus. USUS: 1. E domo illum ejecere. Ex numero hominum ejiciendus, ex finibus humanæ naturæ exterminandus. 2. TRANSL. Ejicere ex animo amorem insanum, dolorem, memoriam alicujus. 3. Ejicere partum. Cf. Pello.

ĒJŬLĀTĬO, ōnis, f. _Lamentations_. EPITH. Lugubris. USUS: Lessus quasi lugubris ejulatio.

ĒJŬLĀTŪS, ūs, m. _Lamentations_. SYN. Ejulatio. EPITH. Acerbus, miser. USUS: Ejulatus ne mulieri quidem est concessus.

ĒJŬLO, as, are, n. _Se plaindre_, _se lamenter_. SYN. Ploro, lamentor, ploratus edo, effundor in planctus indecoros. USUS: Magnitudine doloris ejulans. Gemere, ejulare, lamentari, frangi, debilitari dolore. Cf. Gemo, Ploro.

ĒJŪRO, as, avi, atum, are, a. _Protester en jurant_, _refuser_. SYN. Ejero, detestor. USUS: 1. De me querebantur, me ejurabant. 2. Abdico, _renoncer à_, _abandonner_. Magistratum ejurare.

ĒJUSDEMMŎDI, _De la même sorte_. SYN. Ejusdem generis. USUS: Ejusdemmodi furias Orestes est expertus.

ĒJUSMŎDI, _De cette manière_, _de cette sorte_. SYN. Ejus generis, talis. USUS: 1. Genus belli est ejusmodi, ut, etc. Reliqua sunt ejusmodi, quæ, etc. 2. Adeo, tam, _tellement_. Ejusmodi cupidus est. Cf. Similis.

ĒLĀBOR, ĕris, lapsus sum, labi, d. _Se glisser hors_, _s’échapper_, _s’enfuir_. SYN. Excido, evado. )( Teneo, complector. PHRAS. 1. Mensis elapsus est, _un mois s’est écoulé_. Mensis abiit, fluxit, mensis actus, exactus est, præteriit; mensis unus se circumegit. 2. Elapsus est e carcere, _il s’est évadé de prison_. Vinculis elapsus est; elusit excubitorum vigilantiam; clam se custodibus subduxit; ex custodum manibus se eripuit; effugit, fefellit intentam excubitorum in se aciem; e carcere clam se proripuit. Cf. Evado. USUS: Criminibus, suspicione elapsus. Sol elabitur, et abit. Elapsus est e prœlio. Cf. Dilabor.

ĒLĂBŌRĀTĬO, ōnis, f. _Application_, _travail attentif_. SYN. Cura, labor. USUS: Id non sine elaboratione, et operæ consumptione.

ĒLĂBŌRO, as, avi, atum, are, 1. n. _Travailler avec soin_. 2. a. _Polir_, _perfectionner_. SYN. Laboro, curo, operam do, contendo, enitor, elucubro, excudo. )( Negligo. USUS: Qui in una tantum re elaborant. Contende, quæso, et elabora. Nullum tam asperum saxetum, in quo ruricolæ non elaborent. Diligenter elaborata, summa industria, cura et vigiliis ornata, elucubrataque oratio. Omni non modo contentione, sed dimicatione elaborabo. Cf. Laboro, Perficio, Curo.

ĒLANGUESCO, is, gŭi, guescere, n. _Devenir languissant_, _s’affaiblir_. SYN. Languore conficior, contabesco, infirmor. USUS: Elanguit cura hominum. Differendo res elanguit Aliena invidia elanguescendum erit. Cf. Langueo.

ĒLARGĬOR, iris, ītus, sum, iri, d. _Faire des largesses_, _donner largement_. SYN. Largior. USUS: Multa tibi fortuna elargita est. Cf. Largior.

ĒLĀTĒ, _Avec élévation, noblesse_; _avec orgueil_. USUS: Elate et ample loqui, et dicere. )( Submisse, humiliter, demisse.

ĒLĀTĬO, ōnis, f. _Élévation_, _noblesse_; _transport (de joie, d’orgueil, etc.)_. SYN. Præstantia. )( Submissio. EPITH. Voluptuaria. USUS: Ex hac elatione, et magnitudine animi facile pertinacia nascitur. Lætitia quasi gestientis animi elatio voluptuaria. Cf. Superbia, Arrogantia, Ambitio.

ĒLĀTUS, a, um, _Grand_, _noble_; _fier_, _arrogant_. USUS: Hoc animo elato, et amplo factum est. Vi naturæ, et ingenii elatus. Cupiditate elatus, et gaudio. Cf. Superbus, Arrogans, Altus.

ĒLECTĒ, _Avec choix_. SYN. Distincte, discrete. USUS: Electe gerere. )( Permiste.

ĒLECTĬO, ōnis, f. _Choix_. SYN. Lectio, selectio, delectus. )( Neglectio, contemptus, rejectio. USUS: Judicium, et electio verborum.

ĒLECTOR, ōris, m. _Qui choisit_. USUS: Boni electores existimari volunt. Cf. Eligo.

Eleemosyna, æ, f. _Aumône_. PHRAS. 1. Libenter do eleemosynam, _volontiers je fais l’aumône_. Liberaliter panem præbeo mendiculis; invitus ista hominum mendicabula a me inania dimitto; in egentes benigne stipem confero; tenuiorum fortunis succurro; impense misereor egentium, eorumque rationibus paterne succurro, _vel_ provideo; egentes miseratione prosequor; iis pro facultatibus benigne facio; aliena liberalitate victitantibus penum gratuito suppedito. Adolescentes idoneos, erogata grandi in sumptum pecunia, ad mercatum honestatis, optimarumque artium transmitto; pauperum inopiæ liberaliter consulo; vitæ subsidia prolixe, religioseque tribuo; eorum egestatem liberali stipe consolor, sustento. 2. Eleemosynam petere, _demander l’aumône_. Stipem corrogare, petere; vitæ subsidia præcario efflagitare; victum, panem ostiatim quærere; vitæ alimenta ostiatim rogare, flagitare, colligere.

ĒLĔGANS, antis, omn. gen. _Délicat_, _distingué_. SYN. Luculentus, concinnus, politus. )( Inelegans, contemptus, abjectus. PHRAS. Est orator admodum elegans, _c’est un orateur distingué_. Scitus, quo nihil potest esse pictius; in singulis verbis florentissimus; venustissimus et politissimus; limatulo sane et politulo judicio; quo nil venustius, limatius, lepidius, concinnius, nitidius. USUS: In omni judicio, in dicendo elegans. In epulis parandis elegans. Epistola elegantissima.

ĒLĔGANTER, _Avec choix_; _avec grâce_. SYN. Scite, ornate, polite. )( Ineleganter. PHRAS. Eleganter dixit, _il a parlé avec délicatesse_. Docte et delicate, blande et concinne, cum multa venustate et omni sale, apte et rotunde, cum dignitate et venustate, festive, cum multa munditia et luce verborum, facete, jucunde, lepide, munde, subtiliter verba fecit. USUS: Cæsar omnium fere oratorum latine loquitur elegantissime.

ĒLĔGANTĬA, æ, f. _Bon goût_, _grâce_, _élégance_. SYN. Munditia, lautitia, venustas, lepor, festivitas, concinnitas. EPITH. Accurata et sine molestia, diligens latine loquendi, inanis, sermonis necessaria, politior, summa. USUS: Eloquentia ab elegantia doctrinæ segregari non potest. Politior elegantia, et munditia scribendi. Scriptorum tuorum subtilitas et elegantia.

ĔLĔMENTUM, i, n. _Matière première_, _principe_, _élément_. SYN. Initium, principia rerum, e quibus omnia constant, omnia oriuntur. EPITH. Prima naturæ. USUS: Dialectica tradit elementa loquendi. Puerorum elementa. Quatuor principiorum genera, _seu_ elementa, ex quibus terra infimum tenet locum; hanc inundat aqua; superior æri; ignibus altissima ora redditur.

ĔLĔPHANTUS, i, et ĔLĔPHAS, antis, m. _Eléphant_. USUS: Elephanto belluarum nulla est prudentior. Manus est data elephantis, _trompe_.

Elevatio Sacræ Hostiæ, _L’élévation à la Sainte Messe_. PHRAS. Actio, qua sacerdos Cœlestem Hostiam supra verticem attollit; qua sublimem tollit Sacrosanctam Hostiam; qua Divinam Hostiam populo adorandam proponit, ostendit.

ĒLĔVO, as, avi, atum, are, a. _Lever_, _soulever_. SYN. Minuo, levo, sublevo. )( Augeo. USUS: Minuo, _abaisser_, _amoindrir_, _affaiblir_. Fidem adversarii, auctoritatem, famam victoriæ, gloriam elevare et minuere.

ĒLĬCĬO, is, lĭcŭi, lĭcĭtum, ere, a. _Tirer de_, _faire sortir_; _exciter_, _provoquer_. ADV. Curiosius. SYN. Educo, extraho, allicio, adduco. USUS: Ignem conflictu lapidum elicere. Elicere aliquem præmio, ut agat aliquid. Lacrimas, arcana, alicujus sententiam elicere, exprimere. Elicere, invitare ad certamen. Elicere et evocare mercede solertiam; blanditiis ad disputandum elicere. Cf. Adduco, Allicio.

ĒLĪDO, is, līsi, līsum, ere, a. _Briser_, _broyer_. SYN. Frango, incido. USUS: Poetæ nervos omnes virtutis elidunt. Ipsæ stirpes ægritudinis elidendæ sunt. Alicujus consilia elidere, funditus evertere. Cf. Everto.