Part 24

CARCER, ĕris, m. _Prison_. SYN. Custodia, vincula, locus, in quo asservantur rei. EPITH. Totus vindex nefariorum scelerum. PHRAS. 1. In carcerem missus est, _il fut mis en prison_. In carcerem ductus, compactus, conjectus, conditus, contrusus est; in custodiam datus, traditus est; obtorta gula in vincula et tenebras abreptus; in ferrum et vincula conjectus; tenebris et vinculis mandatus; in carcerem, ergastulum datus, detrusus, raptus, tractus, inclusus est; carceri addictus est. 2. In carcere asservare, _retenir en prison_. Detinere; in vinculis servare; custodia septum tenere; custodiis munire; in custodiis habere, tenere; in vinculis cohibere; carcere aliquem multare; vinculis ac compedibus coercere. 3. In vinculis obnoxiam tortorum arbitrio trahere animam, _demeurer en prison_. In vinculis esse; squalore carceris vexari; in catenis teneri. Cf. Captivus, Custodia, Vinculum. USUS: In carcerem mittere. E carcere emittere.

CARDĬĂCUS, i, m. _Malade ou faible de l’estomac_; _mal de cœur_. SYN. Ore ventriculi affectus.

Cardinalis, is, m. _Cardinal_. SYN. Purpuratus Ecclesiæ Pater, Princeps; Vir sacræ purpuræ; splendore conspicuus; Romana, Vaticana purpura ornatus; e senatu Pontificio; Christianæ reipubl. senator. PHRAS. 1. Cardinalem creare, _créer un cardinal_. Aliquem in purpuratorum Patrum numerum cooptare, referre, Purpuratis Ecclesiæ Principibus adscribere; Purpuratorum Patrum ordini, cœtui aggregare; ad Romanam purpuram evehere; Vaticanæ purpuræ honore ornare, donare, decorare; Purpuratorum Patrum concilio adjungere; in senatum Pontificum adlegere. 2. Cardinalium Collegium. Orbis Christiani summum Consilium; supremus Ecclesiæ Senatus; illustrissimum Purpuratorum PP. Collegium; Sanctissimum gravissimumque orbis terræ Consilium; Sacrum Pontificis consilium; Pontificii Senatus Patres; amplissimus Ordo Purpuratorum Patrum. Romanæ Curiæ Patres.

CARDO, ĭnis, m. _Gond_, _pivot_. EPITH. Altisonus, duplex. USUS: Postes cardinibus emovere. In eo cardo rei vertitur, _c’est en cela qu’est le point important_.

CARDŬUS, i, m. _Chardon_. * USUS: Arva horrebant carduis.

CĀRĒ, _Cher_, _à haut prix_. SYN. Magno pretio, nimio. USUS: Dimidio carius emit domum.

CĂRĔO, es, ui, ere, n. _Manquer_, _être privé de_; _se passer de_. SYN. Vaco, deficior, vacuus sum. )( Abundo, potior, fruor. ADV. Ægre, ægrius, diutius sermone, dupliciter culpa, facile in perpetuum, necessario, utilitate, nimium diu laude, omnino non voluptatibus, plane febri, sapienter rebus externis. USUS: Is non caret, qui non desiderat, _celui qui ne désire pas_, _ne manque pas_, _ou_, _on ne manque que de ce que l’on désire_. Carere voluptatibus, culpa, dolore, febri. Pompeius foro, postea senatu caruit. Carere publico, _ne pas se montrer en public_. Fide caret, quod dicis, _ce que vous dites n’est pas croyable_. Illo homine carere non possumus, _nous ne pouvons nous passer de cet homme_. Caret prudentiæ laude; abest ab illo prudentiæ laus illa. Cf. Pauper, Privo, Egenus.

CĂRĬES, ei, f. _Pourriture_. * USUS: Cariem recipere, sentire; carie infestari.

CĂRĪNA, æ, f. _Quille d’un vaisseau_. SYN. Navis dorsum, navis pars ima.

CĀRĬTAS, ātis, f. _Cherté_. SYN. Inopia frumenti, _vel_ alterius rei. )( Vilitas, ubertas, copia. EPITH. Admirabilior, diuturna, gratuita, humana, maxima annonæ, naturalis, præsens. PHRAS. Caritas annonæ est, _le blé est cher_. Sterilitas agrorum, inopia frugum, caritas et rerum omnium difficultas est; annonæ eæ sunt angustiæ; ita care veneunt omnia, tanti pretii sunt, ut incommodis gravissimis premamur, vexemur; re frumentaria admodum anguste utimur. Gravi jamdiu annona conflictamur. Annonæ gravitas rerum pretia intendit. Caritate cibaria quotidie fiunt angustiora. Cf. Annona, Penuria. USUS: Præsens caritas, futura fames, e fame cædes, direptio, incendia.

CĀRĬTAS, ātis, f. _Amour_, _tendresse_; _charité_. SYN. Amor, studiosa propensio. USUS: Hominum caritas, amicitia, benevolentia gratuita esse debet. Caritas inter natos et parentes. Omnes omnium caritates una patria complectitur. Satage, ut caritatem civium tibi concilies, gignas, retineas, ut caritate jungare cum civibus, ne hanc caritatem tibi quisquam adimat, dirimat. Cf. Amor, Benevolentia, Affectus, a, um.

CARMEN, ĭnis, n. _Vers_, _poëme_, _chant_. SYN. Versus; argumentum carmine tractatum, oratio adstricta numeris. EPITH. Absurdum, aptius, grande, grave, lugubre, mollissimum, necessarium, præclarum, totum, triste. Carmina blandissima, mala, nova, probrosa. PHRAS. Carmina fecit sane elegantia, _il a fait des vers assez élégants_. Carmen condidit, scripsit, composuit omnibus numeris absolutissimum. Ejus versibus, quos extemporali quodam calore fudit, nihil tersius, nihil venustius. Luculentis sane versibus lusit. Carmina, quæ panxit, texuit, vena sane facili profluxere. Versus illi nascuntur pulchri sane, ac jucundi. Versus fecit, confecit, scripsit sane lectissimos. Cf. Versus, Poeta.

CARNĀRĬUM, ii, n. _Boucherie_, _garde-manger_. * SYN. Locus, ubi carnes venduntur, _vel_ domi reponuntur. USUS: Cœnam e carnario emit.

CARNĬFEX, ĭcis, m. _Bourreau_. SYN. Tortor, lictor. EPITH. Crudelissimus civium, internecinus. USUS: Advolat, ut carnifex ad reliquias vitæ lacerandas. Non sicarius, sed crudelissimus carnifex.

CARNĬFĬCĪNA, æ, f. _Lieu des exécutions_; _office de bourreau_. SYN. Supplicii locus, cruciatus, crudelitas. USUS: Carnificinam facere, subire, _faire le métier de bourreau_, _se soumettre à tous les tourments_. Ægritudo summa est carnificina, _le chagrin est un supplice_.

CARNĬFĬCO, as, avi, atum, are, a. _Torturer_, _égorger_. Carnificor, aris, atus sum. SYN. Excarnificor.

CĂRO, carnis, f. _Chair_, _viande_. EPITH. Multa, subrancida, putida, rancida, venenata. USUS: Caro piscium delicata.

CARPENTUM, i, n. _Voiture couverte_. Genus vehiculi. USUS: Carpentum agere. Matronæ Romanæ pilento ad sacra, carpentis festo, profestoque die utebantur.

CARPO, pis, carpsi, carptum, ere, a. _Cueillir_; _mettre en pièces_, _déchirer_. SYN. Decerpo; _item_: reprehendo, lacero. ADV. Undique et colligere. PHRAS. Aliorum mores carpunt, _ils censurent la conduite des autres_. In conviviis rodunt, in circulis vellicant; maledico dente alienam magnitudinem allatrant, famam lacerant, confodiunt; alienos mores malignis sermonibus exagitant; acerbe insectantur, criminantur; honestissimis etiam moribus notam inurunt; labem aspergunt. Cf. Reprehendo, Vitupero, Infamia. USUS: 1. Maledico dente carpere. 2. Imminuo, _ravaler_, _déprécier_. Aliquid de alienis laudibus carpere. 3. Insector, _harceler_, _affaiblir_. Ultimum agmen hostis carpsit. 3. Vitupero, _blâmer_, _censurer_. Carpere aliquem, alicujus facta.

CARPTIM, _En cueillant çà et là_. SYN. Hinc atque illinc sine ordine decerpendo. USUS: Res gestas carptim perscribere, _raconter une histoire par extraits_.

CĀRUS, a, um, _Cher_, _coûteux_, _précieux_. SYN. Non vilis, magni pretii. )( Vilis. USUS: Annona in macello solito carior est; amplificato pretio venit. Cf. Caritas.

CĀRUS, a, um, _Cher_, _aimé_, _chéri_. SYN. Acceptus, jucundus, antiquus, qui suavitatem filii apud aliquem obtinet. PHRAS. Commendo juvenem mihi carissimum, _je vous recommande ce jeune homme que j’aime beaucoup_. Mel meum, et delicias, mea desideria; nolim eum dimittas e sinu tuo. Commendo tibi amores nostros, juvenem qui mihi in oculis est, quem in oculis fero; qui mihi cordi est unice, ocellum meum, et dextellam. Delicias, ac vitam meam. Qui mihi in medullis et visceribus hæret; qui in desiderio civitatis, in ore, in sermone omnium habitat. Hoc dimisso videbar mihi partem viscerum abrumpere, qui unicus mihi, et unico magis est unicus; pro cujus caro capite meum caput libenter offeram. Commendo tibi oculum meum, quo nemo carior meo animo, meo cordi. Cf. Amo, Cogito assiduo de te. USUS: Comis, jucundus et carus. Sibi quisque carus est. Paucos æque, ac te caros habeo.

CĂSA, æ, f. _Cabane_, _chaumière_. SYN. Tugurium, mapale.

CĀSĔUS, i, m. _Fromage_.

CASSIS, ĭdis, f. _Casque_. SYN. Galea.

CASSIS, is, m. et CASSES, ium, m. pl. _Rêts_, _filets de chasse_. SYN. Rete.

CASSUS, a, um, _Privé_, _dépourvu_, _manquant de_. SYN. Vacuus, inanis. USUS: Sanguine, luminibus cassus.

CASTĒ, _Purement_, _honnêtement_, _chastement_. SYN. Integre, pure. USUS: Bene, rite, caste Deos venerantur. In amicorum periculis caste et integre versari. Excellentis formæ virginem caste habuit.

CASTELLĀNUS, i, m. _Habitant d’une forteresse_. SYN. Qui castellum habitat. USUS: Decem millia cum castellanis agrestibus in armis habuit. Multi ex Liguribus castellani triumphi, de capto castello acti, _triomphe décerné pour la prise des forteresses de Ligurie_.

CASTELLĀTIM, _Par petits corps_. Hostes castellatim dissipati, _hommes répartis en petits corps_, _par groupes_.

CASTELLUM, i, n. _Forteresse_, _château-fort_. SYN. Munitio lignea, _aut_ muro firmata ad arcendos hostes. EPITH. Castella multa munitissima, castellum munitum, necessarium. PHRAS. 1. Castellum munire, defendere. Castellis et aggeribus aditum hostium prohibere. 2. Castellum expugnare, capere, suæ ditionis facere; diruere.

CASTĬGĀTĬO, ōnis, f. _Blâme_, _réprimande_. SYN. Objurgatio, reprehensio. EPITH. Clemens. USUS: Omnis animadversio et castigatio contumelia carere debet.

CASTĪGĀTOR, ōris, m. _Censeur_. * USUS: Castigator minorum, _censeur de la jeunesse_.

CASTĪGO, as, avi, atum, are, a. _Blâmer_, _réprimander_. SYN. Objurgo, mulcto. USUS: Matres filios verbis et verberibus castigant. 2. Ad unguem castigare carmen, _polir et repolir des vers_. Castigati mores, _mœurs sévères_. 3. Castigatus animi dolor, _douleur contenue_. Cf. Punio, Alloquor.

CASTĬMŌNĬA, æ, f. _Pureté_. SYN. Castitas. USUS: Summa corporis et animi castimonia vir, virgo, adolescens.

CASTĬTAS, ātis, f. _Chasteté_. SYN. Castimonia, virginitas. USUS: Castitatem impense colere. Cf. Pudicitia, Integer, Verecundus.

CASTRA, ōrum, n. pl. _Camp_. SYN. Tentoria, pelles, locus, ubi exercitus in tentoriis manet. EPITH. Æstiva, civilia, florentissima, maxima, media, infirma, nefaria, plena curæ, præclara, stativa. PHRAS. 1. Castra metari, _établir_, _asseoir son camp_, _camper_. Castra ponere, disponere, locare, constituere, habere, facere, metari, figere; tentoria erigere; posita habere; tendere. Castra in aperto posuit. 2. Castra movere, _décamper_, _lever le camp_. Castra promovere; movere; conclamare vasa; vasa colligere. 3. Castra extendere, _étendre son camp_. Castra proferre. 4. Castra arctius collocare, _resserrer le camp_. Castra contrahere. 5. Castra designare, _choisir un lieu pour camper_. Castris locum capere, locum deligere. 6. Castra propius admovere, _rapprocher son camp_. Castra castris opponere, objicere, conferre; castra cum castris jungere; castra oppido conferre. 7. Castra mutare, _changer le campement_. Castra convertere. 8. In castris esse, _camper_, _habiter dans un camp_. Sub pellibus agere, contineri, in castris agere. 9. Castra aggredi, _assiéger le camp_. Castra tentare, invadere, adoriri, circumvenire. 10. Castra capere, _s’emparer d’un camp_. Occupare, capere; castris potiri; castris hostem exuere. 11. Castra referre, _porter son camp en arrière_. 12. Castra opere et natura loci munita, _camp fortifié par l’art et la position_. Castra aggeribus, propugnaculis munita. USUS: Pro portis castrorum, _portes du camp_. Castrorum circuitus, limes extimus, _enceinte_. Castris se tenere, _demeurer sous la tente_. Castris hostium incidere, _se jeter dans le camp ennemi_.

CASTRĀTUS, a, um, _Châtré_. SYN. Exsectus. USUS: Nolo dici morte Africani “castratam” esse rempublicam, _je ne veux pas qu’on dise que la république a été “châtrée” par la mort de Scipion l’Africain_.

CASTRENSIS, e, gen. com. _Relatif au camp_, _à l’armée_. SYN. Militaris. USUS: Disciplina castrensis.

CASTRUM, i, n. _Fort_, _place-forte_. SYN. Locus muris munitus; Castellum majus. USUS: Vallo et fossa circumdedi, sex castellis, castrisque maximis sepsi.

CASTUS, a, um, _Pur_, _vertueux_, _chaste_, _pieux_. SYN. Purus, integer, incorruptus. ADV. Maxime. PHRAS. Corpore et animo integerrimus; insigni castimonia; summa castimonia et integritate; a voluptatum illecebris alienus, expers labis; immunis a fœda libidinis contagione; castimoniæ laude insignis; spectata integritate ac continentia; incorruptis castissimisque moribus; pudore septus. USUS: Pompeius vir integer, castus, gravis. Casta domus. Vir castus a cruore civili. Cf. Purus, Integer, Verecundus, Pudicus.

CĀSŬS, ūs, m. _Hasard_, _accident_. SYN. Fortuna, eventus, sors. EPITH. Acerbissimus, cæcus, calamitosus atque funestus, multis innocentibus communis, incertus, dissimilis, dubius, fatalis _vel_ gloriosus, gravis et miserabilis, repentinus, improvisus incredibilis ac pene divinus, infestus, iniquissimus, mediocris, mirificus, fatalis, nec opinatus, pessimus, tristior, voluntarius, ultimus. Casus adversi, alieni, ancipites incertique dicendi, varii, barbari, bellici, conjunctiores reip., conversi, dubii, gladiatorii, graves civitatis, gravissimi, horribiles miserique, humani, innumerabiles, multi, novi, plures, rariores, similes exitu, tanti tamque præcipites, tetri, tristes. PHRAS. Casu accidit, _il arriva par hasard_. Forte evenit, ut etc. Repentina aliqua voluntate, ac fortuito; non consulto, sed casu in hoc iter incidi. Casus me in hoc negotium induxit. Forte fortuna factum est. Peropportune te mihi fortuna obtulit, qui me adjuvares. Casus hæc invexit. Forte ita casus tulit. Temere ac fortuito incidi in rem. Casus gubernabat consilium meum. Cf. Accidit, Fortuna. USUS: 1. Casus incidit mirificus, _il arriva un prodige étonnant_. Casus intervenit. Multa is casu potius et felicitate, quam virtute et consilio gessit. Varii sunt rerum humanarum casus. 2. Infortunium, _malheur_, _accident_. Meum illum casum gravissimum tecta ipsa urbis lugebant. Aliorum opibus casus meos sustento. 3. Ruina, _ruine_. Eo ictu me ad casum dedit. Cf. Fortuna.

Casus conscientiæ, _Cas de conscience_. PHRAS. (Docere casus conscientiæ. VULG.) Explicare quæstiones de moribus ad christianam vitam conscientiamque moderandam; tradere officia hominis christiani; res ad officium christianum pertinentes exponere; doctrinam de officio christiani hominis tradere; explicare controversias, quæ ad conscientiam pertinent, quæ docentur de finibus bonorum ac malorum in re christiana. Controversias, quæ ad forum interius pertinent, tractare.

CĂTĂCHRĒSIS, is, f. _Catachrèse. (fig. de rhét.)_ SYN. Abusio verbi.

CĂTĂDŪPA, ōrum, n. pl. _Catadupes_, _une des cataractes du Nil_. SYN. Loca, ubi se Nilus ingenti sonitu præcipitat.

CĂTĂPULTA, æ, f. _Catapulte_, _machine de guerre à lancer des traits_. * SYN. Machina bellica, qua jaculum _aut_ saxum longius torquetur. USUS: Catapultas, balistas, tormentaque alia oppugnandæ urbi comparata devehunt.

CĂTĂRACTA, æ, f. _Herse de bois ou de fer qui défend l’entrée d’une place de guerre_. * SYN. Fores pendulæ e ligno ferroque, quæ demitti, ac attolli possunt. USUS: Dejecta cataracta porta clausa erat.

CĀTE, _Habilement_, _adroitement_. SYN. Astute.

Catechismus, i, m. _Catéchisme_. PHRAS. Catechismum tradere, _enseigner le catéchisme_. Christianis præceptis pueritiam imbuere, expolire, excolere; christianæ disciplinæ elementa, fidei christianæ præceptiones, dogmata; initia legis christianæ pueris exponere; doctrina christiana, christianis rudimentis, lege christiana imbuere, erudire rudem ætatulam; fidei nostræ mysteriis, christiana institutione populum formare; christianæ doctrinæ rudimentis instituere pueros. Instituere pueritiam christianis præceptionibus. Prima sanctioris doctrinæ rudimenta tradere, fidei nostræ præceptionibus pueritiam formare.

Catechumenus, i, m. _Catéchumène_. SYN. Sacri lavacri candidatus; primæ christianæ disciplinæ auditor, discipulus, alumnus; qui rudimentis doctrinæ sacræ, quæ salutari lavacro præmitti solet, imbuitur.

CĂTĒNA, æ, f. _Chaîne_. SYN. Vinculum e connexis annulis. USUS: Legum catenis constringere, vincire, devincire aliquem. Innocenti catenas injicere.

CĂTĒNĀTUS, a, um, _Enchaîné_. SYN. Catenis vinctus.

CĂTERVA, æ, f. _Corps de troupe_, _bataillon_; _foule_. SYN. Turbæ, turma. EPITH. Imminens, magna, bene magna, nova, tota, catervæ magnæ amicorum armatæ. USUS: Forum armatis catervis hominum improborum obsidere. Catervæ atque conventus hominum. Cf. Turba.

CĂTERVĀTIM, _Par troupes_, _par bandes_. SYN. Turmatim, per catervas. USUS: Catervatim volant.

CĂTHĔDRA, æ, f. _Chaire_, _siége_. De cathedra surgere. De _vel_ ex loco superiore.

Catholicus, a, um, _Catholique_. PHRAS. 1. Catholicum fieri, _devenir catholique_. Catholica sacra complecti; amplecti catholica dogmata; cum catholica religione reconciliari; se ad catholica sacra transferre, conferre. In Catholicorum communionem venire. Catholicorum castra sequi. Ad Romana sacra transire. 2. Catholica Ecclesia, _l’Église catholique_. Christi Ecclesia sanctissimis institutis fundata, et orbis terrarum consensione mirabili nobilitata. Diffusa per omnes gentes ætatesque Christi Ecclesia. Christianus populus universus, eadem fidei doctrina, iisdem sacrorum, rituumque cerimoniis toto orbe terrarum mirabiliter consentiens, ac uno veluti fœdere devinctus. 3. Catholica Fides, _la Foi catholique_. Orthodoxa religio, fides; Christiana fides, toto semper orbe mira credendorum consensione observata. Christiana religio toto orbe propagata. 4. Homo catholicus, _un catholique romain_. Orthodoxæ fidei sectator; vir catholici nominis; orthodoxæ professionis; catholicis institutis ac moribus vivens; recte de DEO rebusque Divinis sentiens. Sacrorum communione cum Ecclesia Romana consentiens.

CĂTĪNUM, i, n. et CĂTĪNUS, i, m. _Plat_.

CĂTŬLUS, i, m. _Petit chien_. EPITH. Catuli cæci. USUS: Omnia in perfectis meliora, ut in equo, quam equulo, in cane, quam catulo.

CĀTUS, a, um, _Avisé_, _fin_, _habile_. SYN. Acutus, callidus, prudens. USUS: Prudens, et ut ita dicam, catus.

CAUDA, æ, f. _Queue_. EPITH. Levis, lubrica, pinnata, spumifera, summa.

CAUDEX, ĭcis, m. _Souche d’arbre_. SYN. Stirps arboris. USUS: TRANSL. pro homine stupido, _souche_, _homme stupide_, _bûche_. Caudex, stipes, asinus.

CĂVĔA, æ, f. _Cage_, _loge_; _partie du théâtre où sont assis les spectateurs_. SYN. Septum, quo aves et bestiæ includuntur. _Item_: Locus, ubi populus sedens ludos spectabat. EPITH. Multa, tota, ultima. USUS: Cavea tota Plauto applausit. Qui clamores tota cavea? Emissus e cavea leo.

CĂVĔO, es, cāvi, cautum, ere, n. et a. _Prendre garde_, _éviter_. SYN. Vito, fugito, cautionem adhibeo, declino. ADV. Amplius populo, assidue, diligenter, diligentius aliquem, diligentissime alicui, magnopere, nominatim fœdere cavere et excipere, sancire, perscribere, omnino omnia, studiose ne, vigilantius aliquid. PHRAS. Cave, ne malis confidas, _gardez-vous de donner votre confiance aux méchants_. Vide, studium adhibe; consilio utere, diligenter animadverte; attende, quam diligenter potes. Summa tua cautio sit et provisio, ut ne temere confidas. Adhibe cautionem; provide ante, et præcave; disce, cui te credas, cui committas, a quibus caveas. Cauto est opus, ne ex ista nassa unquam escam petas. Declina a personatis amicis. USUS: Cavere ab homine nefario, _se garder d’un vaurien_. Cave a veneno. Cave putes, cave existimes, mihi quemquam te cariorem. Cave facias. Omnia cavebo. 3. Prospicio, nequid detrimenti accipiatur, _veiller sur_; _stipuler (par un acte légal)_. Tu mihi meisque multa sæpe cavisti. In jure cautum est, hæredi testamento cavere. Agris, fœnori, ædibus cavere.

CĂVERNA, æ, f. _Cavité_, _caverne_. SYN. Locus in terra cavus, antrum, spelunca. USUS: Terræ e cavernis ferrum eruimus.

CĂVILLĀTĬO, ōnis, f. _Plaisanterie mordante_, _raillerie_. SYN. Jocus amarior, dictum aculeatum; sermonis aculeus. USUS: Hæc quidem cavillatio est, illa dicacitas fuit.

CĂVILLOR, aris, atus sum, ari, d. _Plaisanter_, _se moquer de_. SYN. Jocose ludo, dicta aculeata jacio. ADV. Familiariter. USUS: Cum aliquo, _vel_ in aliquem aliquid cavillari. In togam illius multo hominum risu cavillatus sum. Familiariter cum illo cavillari soleo.

CAULÆ, ārum, f. pl. _Bergerie_, _parc à moutons_. SYN. Stabulum.

CAULIS, is, m. _Chou_. SYN. Brassica. USUS: Vites a caulibus et brassicis ut pestiferis, refugere dicuntur.

CĂVO, as, avi, atum, are, a. _Creuser_. SYN. Excavo, fodio, evacuo. USUS: E ligno cavato navigium. Naves cavabant ex singulis arboribus.

CĂVUS, a, um, _Creux_, _profond_. SYN. Concavus. USUS: Vena cava, _veine cave_.

CAUPO, ōnis, m. _Aubergiste_, _cabaretier_. SYN. Tabernarius. USUS: Ad cauponem multorum hospitum divertere. Vinum a caupone petere.

CAUPŌNA, æ, f. _Auberge_. SYN. Taberna, cauponula, taberna diversoria.

CAUPŌNOR, aris, atus sum, ari, d. SYN. Lucri causa aliquid facio. USUS: Cauponari bellum, non belligerari, _faire un trafic de la guerre (la faire en marchands, avec de l’or, non avec des armes)_.