Part 128

RAUDUSCŬLUM, i, n. _Petit morceau de métal employé comme monnaie_. SYN. Pecuniola.

RAVIS, is, acc. ravim, f. _Enrouement_. USUS: Ad ravim clamore poscere, _s’enrouer à demander qqche_.

RĒ, _En réalité_. SYN. Exitu. USUS: Non tam verbo quam re et exitu præstare aliquid, _accorder qqche non seulement en paroles, mais en fait et en réalité_.

RĔAPSE, _En effet_, _en réalité_. SYN. Reipsa. USUS: Formæ reapse nullæ sunt, speciem tamen exhibent, _en réalité ne sont rien, mais présentent une apparence_.

RĔBELLĀTRIX, īcis, f. _Celle qui se révolte_. USUS: Ingenio ferocem et rebellatricem provinciam conficere.

RĔBELLĬO, ōnis, f. _Révolte_, _rébellion_. SYN. Seditio, tumultus. Cf. Seditio.

RĔBELLO, as, avi, atum, are, n. _Se soulever_, _s’insurger de nouveau_. USUS: Plures diversis locis rebellare cœperunt. Cf. Deficio, Descisco, Seditio.

RĔCALCĬTRO, as, avi, atum, are, n. * _Regimber_, _ruer_; _empêcher d’approcher_. SYN. Calcitro.

RĒCĂLESCO, is, calŭi, escere, n. _Se réchauffer_, _s’échauffer_. SYN. Concalesco, refervesco.

RĔCANTO, as, avi, atum, are, n. _Retirer_, _rétracter_, _désavouer_. Jacta in aliquem probra recantare. Cf. Revoco.

RĔCĒDO, is, cessi, cessum, ere, n. _Reculer en arrière_, _se retirer_, _rebrousser chemin_. SYN. Discedo, abeo, defluo, decedo. ADV. Longius, ne tantulum quidem, necessario, paulum. USUS: Ab armis, officio, causa, a veteri consuetudine recedere. Decedere de fide, defluere ex amicitia, ab officio recedere. Cf. Deficio, Discedo.

1. RĔCENS, _Il n’y a pas longtemps_, _récemment_, _naguère_. SYN. Nuper. USUS: Recens natus.

2. RĔCENS, entis, omn. gen. _Nouveau_, _jeune_, _récent_. SYN. Novus. )( Antiquus, vetus. USUS: Non ex recenti hominum sermone, sed annalibus. Aliter inveterata, aliter recentia. Est res in recenti memoria. Homo e schola, ludo, provincia recens. Recens ab illorum ætate. Cf. Novus.

RĔCENSĔO, es, sŭi, sum et sĭtum, sere, a. _Parcourir_, _recenser_, _reconnaître_. SYN. Percenseo, persequor, percurro. Cf. Numero.

RĔCENSĬO, ōnis, f. _Revue_, _dénombrement_, _recensement_. SYN. Census, recognitio.

RĔCEPTĀCŬLUM, i, n. _Lieu où l’on met qqche_, _magasin_, _dépôt_; _refuge_, _asile_. SYN. Locus receptator, perfugium. USUS: Templum illud fuit arx perditorum civium, receptaculum seditiosorum, castellum forensis latrocinii. Cf. Perfugium.

RĔCEPTOR, ōris, m. _Qui sert de refuge_. USUS: Ille latronum occultator et receptor locus.

RĔCEPTRIX, īcis, f. _Celle qui reçoit_, _qui recèle_. USUS: Messana furtorum receptrix.

RĔCEPTUM, i, n. _Engagement_, _promesse_. SYN. Promissum. USUS: Ille induxit ut peteret (consulatum): promissum et receptum intervertit ad seque transtulit, _il le poussa à briguer le consulat; après le lui avoir promis et fait accepter, il s’en revêtit lui-même_.

RĔCEPTŬS, ūs, m. _Action de se retirer_; _retraite_, _recul_; _refuge_, _asile_. SYN. Perfugium, avocatio ex pugna. USUS: Receptui canere, signum dare. Nullum receptum nisi ad te et tuam opem habeo. Tempus jam non erat ad receptum pertinacis sententiæ, _il n’était plus temps de revenir sur un avis obstiné_.

RĔCESSŬS, ūs, m. _Action de se retirer_, _de s’éloigner_. SYN. Digressus. )( Accessus. USUS: 1. Luna accessu et recessu suo maris accessum recessumque gubernat, _la lune en s’approchant et en se retirant_, _produit le flux et le reflux de la mer_. 2. Latebra, _coin_, _cavité_, _retraite_. Multi in hominum animis, latebræ, multi recessus.

1. RĔCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a. _Couper_, _retrancher_. SYN. Incido. USUS: Recidere ornamenta superflua.

2. RĔCĬDO, is, cĭdi, cāsum, ere, n. _Retomber_. SYN. Convertor, cado, redundo, incido. PHRAS. In eadem scelera recidit, _il est retombé dans les mêmes crimes_. De integro in eadem flagitia revolvi, relabi, incidere; iterum in eamdem improbitatem incurrere; in eadem rursus flagitia se ingurgitare. Cf. Peccatum. USUS: Ex lætitia in luctum; in priorem fortunam recidere. Ea res ad hunc annum recidit. Mala consilia in auctorem recidunt. Huc tandem omnia recidere. Ad nihilum molitio tota recidit. Cf. Cado, Venio.

RĔCĬNO, is, ere, n. et a. _Résonner_, _retentir_. SYN. Resono.

RĔCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. _Retirer à soi_, _ramener_, _reprendre_; _reconquérir_. SYN. Accipio, recupero. ADV. Brevi, difficillime, tardius. PHRAS. In gratiam receptus est, _il fut gracié_. Supplici apud eum gratiæ locus fuit; restitutus est in antiquum gratiæ locum; reconciliata inter eos est ex inimicitiis gratia voluntatesque copulatæ. Cf. Gratia, Reconcilio. USUS: 1. Aliquem in fidem, gratiam, amicitiam recipere. Aliquem splendide, hospitio, ad epulas recipere. 2. Abeo, exeo, redeo, proficiscor, _se retirer_, _s’en aller_, _quitter_. Domum se, in castra, in Italiam e provincia se recipere. Ad mores pristinos, ad ingenium suum, ad meliorem frugem se recipere. Recepit se hostis. 3. Colligo, _se remettre_, _revenir à soi_, _reprendre ses sens_. Se a timore; animum e magno metu recipere. 4. Polliceor, _s’engager à qqche_, _prendre un engagement_. Mandata effice quæ recepisti. Scis quid tibi de me receperim. Recipere et confirmare aliquid alicui. Tibi spondeo in meque recipio, _je promets et je garantis_.

RĔCĬPRŎCO, as, avi, atum, are, a. et n. _Ramener en arrière ou faire aller et venir_. USUS: Quid Euripo in æstu reciprocando constantius, _qu’y a-t-il de plus régulier que le flux et reflux de l’Euripe_.

RĔCĬTĀTĬO, ōnis, f. _Lecture à haute voix_. SYN. Lectio. USUS: Litterarum recitatio.

RĔCĬTĀTOR, ōris, m. _Lecteur_. SYN. Lector.

RĔCĬTO, as, avi, atum, are, a. _Lire à haute voix un acte, etc._, _donner lecture de_. SYN. Percenseo, pronuntio, e memoria reddo. ADV. Clarius, denuo, identidem, palam. USUS: De tabulis publicis recitare. Epistolam, scriptum ex ordine recitare.

RĔCLĀMĀTĬO, ōnis, f. _Cris improbateurs_. SYN. Acclamatio. EPITH. Præclara, luculenta.

RĔCLĀMO, as, avi, atum, are, n. _Se récrier contre_, _protester_, _réclamer_. SYN. Repugno, adversor, contradico. ADV. Fortissime, vehementer. USUS: Tota theatra, omnes una voce reclamarunt, _le théâtre entier protesta par ses cris_. Cf. Adversor.

RĔCLĪNO, as, avi, atum, are, a. _Incliner_, _appuyer_, _coucher sur_. SYN. Reflecto, inclino.

RĔCLŪDO, is, si, sum, ere, a. _Ouvrir un objet fermé_, _découvrir_. SYN. Aperio.

RĔCŌGĬTO, as, avi, atum, are, n. _Réfléchir_, _examiner_, _repasser dans son esprit_. SYN. Meditor, tota mente repeto, recipio me ad cogitationem reliquam alicujus rei; priorum admoneor; rei præteritæ cogitatio me subit. Cf. Memini, Cogito.

RĔCOGNĬTĬO, ōnis, f. _Examen_, _ressouvenir_. SYN. Recensio. USUS: Ejus animus nunc in recognitione scelerum versatur. (Recognitio, _reconnaissance_, _vulg. est_); latine: referendæ gratiæ studium.

RĔCOGNOSCO, is, gnōvi, gnĭtum, ere, a. _Reconnaître_, _se rappeler_. SYN. Cognosco, considero, recenseo, recolo. ADV. Penitus, perlibenter. USUS: Nihil novi audietis, vetera solum recognoscetis. Recognosce mecum illam noctem. Reminiscendo recognosco aliquid. Cf. Considero.

RĔCOLLĬGO, is, lēgi, lectum, ere, a. _Rassembler_, _recueillir_. SYN. Colligo. PHRAS. Vix recollegi me, _j’ai à peine repris mes sens_. Vix animum recepi; vix animum paulisper laxavi; vix animum a mœrore allevavi; ad spem et fiduciam torpentem animum erexi; vix animum languentem revocavi; vix animum sollicitudine exoneravi; vix vitalem calorem recepi; vix rediit animus et sui compos factus est. USUS: Animum recolligere. Cf. Colligo.

RĔCŎLO, is, cŏlŭi, cultum, ere, a. _Cultiver de nouveau_; _pratiquer_, _exercer de nouveau_. SYN. Recognosco; memoria repeto. USUS: Pristina sua studia recolere, _reprendre ses anciennes études_. Pueritiæ nostræ artes inter nos recolimus.

RĔCONCĬLĬĀTĬO, ōnis, f. _Rétablissement_, _réconciliation_. SYN. Reditus in gratiam. PHRAS. Reconciliatio gratiæ ejus mihi curæ erit, _j’aurai soin de me réconcilier avec lui_. Ut ejus mihi voluntas reconcilietur, opera dabo; ut mecum in gratiam redeat; ut in antiquum gratiæ locum me restituat; ut mihi se restituat; ut si quid alienæ opinionis aut parum amicæ voluntatis adversus me susceperit, deponat, abjiciat, dimittat. Cf. Concilio, USUS: Cæsar agit de reconciliatione gratiæ suæ et Pompeii.

RĔCONCĬLĬĀOR, ōris, m. _Celui qui rétablit_.

RĔCONCĬLĬO, as, avi, atum, are, a. _Ramener_, _rapprocher_, _réconcilier_. SYN. Placo, in gratiam reduco; in veterem gratiam restituo, distractos in pristinam concordiam reduco; pacem concilio; gratiam inter aliquos compono; gratiæ reconciliationem efficio. PHRAS. Reconciliati sumus, _nous sommes réconciliés_. Ingratiam rediimus; odium amore commutavimus; depositis odiis mutuam benevolentiam suscepimus. Inimicitias, simultates, odia deposuimus, abjecimus, dimisimus; omnem veterum injuriarum memoriam, omnem ulciscendi voluntatem ex animo delevimus; odia misimus ac finivimus; dexteras fidemque de integro dedimus. Pulso odio successit amor pristinus. Orta est inter nos, vetere exstincto odio, mutua benevolentia. Animorum nostrorum mutua in amore consensio; animorum ac voluntatum similitudo diuturno tandem odio successit. Cf. Gratia, Amicitia, Concilio. USUS: Hic me meus animus cum Cæsare reducit, reconciliat, restituit in gratiam, _c’est ce sentiment qui me ramène aujourd’hui vers César_, _qui me réunit à lui_, _et qui lui rend toutes les affections de mon âme_. Inimici in gratiam reconciliabuntur.

RĔCONCINNO, as, are, a. _Rajuster_, _raccommoder_. SYN. Reficio.

RĔCONDĬTUS, a, um. _Mis à l’écart_, _éloigné_, _caché_, SYN. Occultus, abditus, abstrusus, retrusus. )( In promptu. USUS: Sepositum et reconditum habere aliquid. Interiores et reconditæ litteræ. Homo natura tristis et reconditus. Natura in specie oris reconditos mores effinxit.

RĔCONDO, is, dĭdi, dĭtum, ere, a. _Réunir_; _éloigner_, _cacher_. SYN. Condo, sepono, abdo, abscondo. ADV. Nimium, penitus. USUS: Gladium in vaginam recondere. Mens visa arripit et recondit, inde memoria oritur. Cf. Abscondo.

RĔCŎQUO, is, coxi, coctum, ere, a. _Faire recuire_. USUS: Nomo me tanquam Pelian recoxerit.

RĔCORDĀTĬO, ōnis, f. _Souvenir_, _mémoire_. SYN. Memoria. EPITH. Acerba, apta, assidua, non satis explicata, grata, jucunda, sana, secura, suavis. USUS: Recordationes fugio, quæ quasi morsu quodam dolorem efficiunt. Repetere animo veteris memoriæ recordationem, _rappeler en son esprit le souvenir d’une circonstance passée_. Cf. Memoria.

RĔCORDOR, aris, atus sum, ari, d. _Se souvenir_. SYN. Reminiscor, memoria teneo. ADV. Diligentius, multum, vere. PHRAS. 1. Sæpe recordor præteriti temporis calamitatem, _je me rappelle souvent les calamités du temps passé_. Subit animum persæpe memoria temporis miserrimi; sæpe in memoriam redit calamitas temporis; animum persæpe refero ad præteriti temporis calamitates; tenet me persæpe memoria temporis calamitosissimi; infixa est animo calamitas temporis superioris; versatur identidem in animo calamitas; ex animo nunquam discedit tristissimi temporis recordatio; tangit persæpe animum memoria funestissimi temporis. 2. Recordor adhuc dictorum, _je me souviens encore de vos paroles_. Memoria teneo, memoria custodio dicta tua; in memoria mihi sunt, versantur dicta tua; memoria retineo, quæ dixeras; memoriam eorum habeo, teneo, servo, conservo, quæ tu mecum; resedit in animo memoria dictorum; animo teneo ac memoria, quæ tu ad me; scripta sunt in animo meo quæ tu mecum olim; persæpe in mentem venit eorum, quæ tu olim mecum; sæpe redeo in memoriam eorum quæ ex te audivi. Cf. Memoria. USUS: Recordor tua consilia, tuorum consiliorum, de tuis consiliis. Re ipsa admonitus recordor et reminiscor. Cf. Memoria.

RĔCRĔO, as, avi, atum, are, a. _Remettre en bon état_, _rétablir_; p. _se ranimer_. SYN. Reficio, relaxo, relevo; restituo, colligo. _Adv._ Necessario, ocius, paululum. PHRAS. 1. Libenter me a magnis curis recreo, _je me repose volontiers de mes travaux importants_. Tristitiam et severitatem ludo aliquo relaxo et mitigo; a contentione studiorum animos curasque laxo; ex diuturna perturbatione suavitate amicorum me recreo; vires amissas revoco; curam animi quiete aliqua remitto; me confirmo, relevo; requietem aliquam corpori et animo indulgeo; ad aliquam animi remissionem descendo; cum amicis me oblecto; varias a molestiis aberrationes ac velut diverticula quædam quæro; inter labores jam exhaustos et mox exhauriendos intervallum aliquod interjicio; ab assiduis contentionibus studiorum animum remitto. 2. Pratorum ac nemorum aspectus mirifice me recreat, _la vue des prairies et des bois me délasse merveilleusement_. Pratorum ac nemorum aspectus animum mirifice reficit; a molestiis abducit; mirifica voluptate animum perfundit; liquidissima voluptate animum complet; mirifice oculos animumque tenet, oblectat; pratorum aspectu suavissime aberrat animus a molestiis curisque; suavissimam animi voluptatem capio. 3. Recrea te parumper, _récréez-vous un peu_. A cæteris voluptatibus desertus, jucundo otio sustenta te paululum et recrea; da te jucunditati paululum; ad aliquam animi remissionem descende; habeat aberrationem quamdam a negotiis animus; animum liberali otio viresque revoca, ad ferendos novos de integro labores; relaxa animum et abducta contentione studiorum; da laxamenti aliquid contentioni studiorum; lassum pondere curarum animum ludo refice et instaura; excedant animo curæ paulisper, ut acriore deinceps impetu ad intermissa revertare. Cf. Delecto, Oblecto. USUS: Recreat me et reficit aspectus vester; afflictum erigere, perditum recreare. Litteris tuis sustentor et recreor. Cum animus se collegit et e mœrore se recreavit. E morbo recreari et convalescere. Cf. Relaxo.

RĔCRESCO, is, crēvi, crētum, ere, n. _Repousser_, _croître de nouveau_. SYN. Rursum cresco.

RĔCRŪDESCO, is, dŭi, escere, n. _Redevenir saignant_; _aggraver_, _empirer_. USUS: Illa quæ consanuisse videbantur, recrudescunt.

RECTA, _En droite ligne_, _directement_, _tout droit_. SYN. Recta via, directe. )( Oblique, per anfractus. USUS: Mihi recta iter Romam est. Recta e navi ad me venit.

RECTĒ, _En ligne droite_; _bien_, _comme il faut_. SYN. Bene, probe, præclare, jure, more, rite, ordine, ratione. )( Perperam, vitio, oblique, circuitione et anfractu. USUS: Recte atque ordine et e republica factum est. Si recte homines novi. Recte an secus, nihil ad nos. Recte an contra fecerint. Recte, ordine, ratione, ex æquo et bono fecisti. Atomi recte feruntur aliquæ, _quelques atomes suivent la ligne droite_, Cf. Bene.

RECTĬO, ōnis, f. _Direction_, _gouvernement_. SYN. Gubernatio, administratio. USUS: Non privatæ solum rei ratio, sed reipublicæ rectio.

RECTOR, ōris, m. _Guide_, _directeur_, _chef_. SYN. Gubernator, præses. EPITH. Comior, justus, summus. USUS: Rector publici consilii, gubernator urbis et conservator. Rector navis. DEUS, rector et architectus tanti operis.

RECTUS, a, um, _Qui est en ligne droite_, _droit_; _convenable_; _bon_, _vertueux_. SYN. Directus, bonus. )( Pravus, obliquus. USUS: Rectam instas viam. A recta conscientia transversum unguem discedere non oportet. Recta intelligentia, rectis oculis aliquid intueri. Rectissima sunt, quæ maxime conducunt.

RECTUM, i, n. _Le bon_, _le bien_, _l’honnêteté_, _la vertu_. )( Pravum. USUS: Rectum est quod cum virtute et officio fit. Rectum non solius laudis causa sequendum est. Te nihil scribere rectum vix est. Cf. Honestum.

RĔCŬBO, as, cŭbŭi, ĭtum, are, n. _Se coucher_, _être couché_. SYN. Recumbo, jaceo, quiesco. USUS: Molliter et delicate recubans.

RĔCUMBO, is, cŭbŭi, ĭtum, ere, n. _S’appuyer_, _se coucher en arrière_; _être étendu_, _couché_. SYN. Cubo. USUS: In herba recumbo.

RĔCŬPĔRĀTĬO, ōnis, f. _Recouvrement_. USUS: Ista præclara est libertatis recuperatio.

RĔCŬPĔRĀTOR, ōis, m. (_t. de droit_). _Le récupérateur_, _chargé à Rome de juger les procès et d’accommoder les différends entre citoyens_. SYN. Judex in causis civilibus et privatis. EPITH. Improvidus. USUS: Recuperatorem dare alicui.

RĔCŬPĔRĀTŌRĬUS, a, um, _Relatif aux récupérateurs_. USUS: Judicium recuperatorium.

RĔCŬPĔRO, as, avi, atum, are, a. _Recouvrer_. SYN. Recipio, redimo, reparo. USUS: Erepta recuperare. Recuperare existimationem perditam et in antiquum statum restitui. Cf. Restituo.

RĔCURRO, is, curri, ere, n. _Courir en arrière_, _rebrousser chemin en hâte_. SYN. Redeo, revehor; perfugio, ad opem alicujus confugio. USUS: Velim quamprimum ad nos recurras.

RĔCŪSĀTĬO, ōnis, f. _Refus_. EPITH. Justa. USUS: Omnes sine mora, sine ulla recusatione, summo etiam studio et alacritate negotium susceperunt, _sans hésitation_.

RĔCŪSO, as, avi, atum, are, a. _Repousser_, _écarter_, _refuser_. SYN. Abnuo, defugio, declino, aspernor, nolo, repudio, rejicio, aversor, tergiversor, abhorreo; a me amoveo, amolior, deprecor, ejuro. ADV. Diu, honeste, vehementer, valde. PHRAS. Si id crimen est, non recuso pœnam, _si cela est un crime, je ne refuse pas le châtiment_. Nihil de pœna recuso; pœnam non refugio, non deprecor, causam non dico quin quod meritus sum feram; causæ nihil est quin; causæ nihil dico quin pœnas, ut meritus sum, luam. USUS: Nihil quod homini accidere possit recusandum est. Cf. Nolo, Nego.

RĔDĂMO, as, avi, atum, are, a. _Aimer réciproquement_, _rendre amour pour amour_. SYN. Amori _vel_ in amore respondeo.

RĔDARGŬO, is, ŭi, ere, a. _Accuser_. SYN. Coarguo, convinco. )( Probo. USUS: 1. Inconstantiam alicujus redarguere. 2. Increpo, accuso, _réfuter_, _convaincré de faux_, _confondre_. Redargue me, si mentior. Fallebat multos, quod nemo eum redargueret. Cf. Arguo, Reprehendo.

REDDO, is, dĭdi, dĭtum, ere, a. _Rendre_. SYN. Restituo, refero, remunero, persolvo. _Adv._ Celeriter, commode, cumulate, diligenter, juste, latine, opportune, probabiliter, studiose, tarde, vicissim, verbosius. USUS: 1. Suum cuique reddere. 2. Recito, _rendre_, _dire_, _raconter_. Quæ quisque didicerit, totidem verbis reddat. 3. Verto, _traduire_. Quæ græce legeram, latine reddebam. 4. Do, tribuo, _rendre_, _remettre à qqn ce qui lui est dû_. Sententiæ suæ rationem reddere. Reddere vitam pro republica. Litteras alicui; honorem cuique suum reddere. 5. Similis sum, _rendre_, _reproduire_, _représenter_. Filius matrem reddit. 6. Efficio, præsto, _rendre tel ou tel_, _faire_. Cupiditas reddit homines cæcos.

RĔDEMPTĬO, ōnis, f. _Rachat_; _corruption_, _marché_. SYN. Conductio. USUS: Publicani temeritate redemptionis pene eversi.

RĔDEMPTOR, ōris, m. _Entrepreneur de travaux publics_; _fermier_. SYN. Operis faciendi _vel_ vectigalium conductor, qui et Manceps a Cicerone dicitur. USUS: 1. Redemptor ille, qui Torquato columnam conduxerat faciendam. 2. Redemptor noster, _rédempteur_. SYN. Auctor parensque salutis nostræ. Vindex salutis humanæ; nostræ salutis restitutor. Redemptio nostra, _Rédemption_. SYN. Nostræ salutis restitutio; salus hominum Christi cruciatibus morteque parta.

REDĔO, is, ĭi, ĭtum, ire, n. _Retourner_, _revenir_. SYN. Reverto, revenio, me recipio. ADV. Gradatim, insidiose, peregre, sero, verissime. PHRAS. Cupio quamprimum ad vos redire, _je désire revenir vers vous le plus tôt possible_. Ad vos me recipere cupio; in optatis mihi est, ut me aliquando vestri ac patriæ compotem fortuna faciat; ut in patriam me pedes referant; in domum meam remigrem, revertar; domum me referam; reditu aut potius reversione mea vos exhilarem; ut ad vos recurrere, patriæ me reddere postliminio liceat; ut expeditum in patriam receptum habeam; urbem patriam repetam. 2. Domum redibo, _je reviendrai chez moi_. Domum me referam; domum repetam; domum me convertam, conferam; domum remigrabo, revertar; domum me recipiam. 3. Vix ad se rediit, _il fut à peine revenu à lui, il eut à peine repris ses sens_. Vix se, vix animum ex timore collegit; vix se, vix animum recepit a timore; vix recreatus est ex illo pavore; vix se recuperavit ex illa trepidatione; vix redintegravit animum. Cf. Colligo, Recolligo. 4. Rediisti ad pristinam consuetudinem, _vous avez repris vos anciennes habitudes_. Ad tuam te intemperantiam innovasti; in eamdem vitæ consuetudinem revolutus es; ad mores pristinos rediisti; ad tuam te consuetudinem moresque te retulisti. 5. Sed ut redeam eo unde cœpi, _mais pour en revenir là d’où je suis parti_. Sed ut ad prima redeam; ut redeam ad id, unde exorsus sum; ad ea quæ constitueram; sed ut ad superiora illa redeat, revertatur oratio; ut ad præterita revertamur; ut ad eam partem, unde digressa est, revertatur oratio; verum ad jurgium illud, quo loco digressus sum, revertar; sed adhibeat oratio modum et redeat illuc unde deflexerat. Ut eo, unde digressa est, se referat oratio; sed ut eo revocetur, unde huc declinavit oratio; sed redeamus ad inceptum; sed redeat unde aberravit oratio. USUS: Ad quos dies redibis? In gratiam redire cum aliquo, _rentrer en grâce auprès de qqn_, _se réconcilier avec lui_. Ad ingenium suum et mores rediit, _il a repris ses premiers sentiments, son caractère_. In pristinum statum res rediit, _la chose a repris son ancien état_. Parum ex agro illo redit, _le revenu de ce champ est peu considérable_.

RĔDHĬBĔO, es, ĭtum, ere, a. _Rendre ce qu’on a reçu_. SYN. Reddo. USUS: Rem emptam, cujus vitium venditor non dixerit, vendenti redhibere. Cf. Reddo.

RĔDĬGO, is, ĕgi, actum, ere, a. _Faire revenir_, _faire rentrer_, _ramener_; _réduire à_. SYN. Adduco, pertraho, cogo, conficio, colligo. PHRAS. Ad nihilum redactæ sunt opes meæ, _mes richesses sont réduites à rien_. Ad nihilum omnia reciderunt; rediit mihi res ad restim, ad rastros. Cf. Perdo, Gero. USUS: 1. Bellicosas gentes in ditionem suam et potestatem; sub imperium et jurisdictionem redigere. Cf. Conficio. 2. Colligo, _faire rentrer une somme d’argent_, _percevoir_, _retirer_. Ex præda, e bonis venditis magnam vim pecuniæ redigere. 3. Revoco, reduco, _mettre dans tel ou tel état_. Inventa redigere in ordinem, _mettre en ordre les matériaux trouvés_. Aliquid in memoriam redigere, _disposer qqche dans sa mémoire_.

RĔDĬMĪCŬLUM, i, n. _Collier_, _diadème_, _ceinture_.

RĔDĬMĬO, is, ĭi, ītum, ire, a. _Ceindre_, _couronner_, _orner_. SYN. Orno, corono. USUS: Rosis, sertis, coronis redimire se.

RĔDĬMO, is, ēmi, emptum, ere, a. _Racheter_; _délivrer_; _affermer_. SYN. Emo, recupero, conduco. ADV. Palam, publice, recte, male. PHRAS. Christus nos sua morte redemit, _JÉSUS-CHRIST nous a rachetés par sa mort_. Debitæ primi hominis culpæ pœnas suis cruciatibus exsolvit; salutem mortalibus finemque diuturnæ servitutis moriendo attulit; sua morte perditum genus hominum in possessionem cœlestis patriæ restituit; genus humanum afflictum ac perditum sua morte recreavit et erexit; pro communi salute suum caput in omnes cruciatus obtulit, ut amissam nostra primorumque parentum culpa cœlestem nobis patriam recuperaret. USUS: Re vilissima maximam redemit. Culpam redimere. Ego vitam omnium meo unius periculo redemi. Ista vel vita recte redimi possent.

RĔDINTĔGRĀTĬO, ōnis, f. _Renouvellement_, _rétablissement_. SYN. Renovatio, iteratio. USUS: Vehementer movet auditorem ejusdem verbi redintegratio, _répétition du même mot_.

RĒDINTĔGRO, as, avi, atum, are, a. _Renouveler_, _rétablir_, _réparer_. SYN. Renovo, instauro. USUS: Bellum, prœlium, vires, animum redintegrare. Memoriam redintegrare. Cf. Renovo.

RĔDĬTĬO, ōnis, f. _Retour_. USUS: Celeritas reditionis.

RĔDĬTŬS, ūs, m. _Retour_. SYN. Reditio, reversio. EPITH. Acerbus, capitalis, pestifer, celer, crudelis, difficilis, facilis, florens, gloriosus, gratuitus, illustris, constans, maturus. PHRAS. Valetudo reditum impedivit, _sa mauvaise santé a empêché son retour_. Reditu prohibuit; regrediendi facultatem non dedit; valetudo obstitit quominus iter domum flecteret, retro concederet; ne in patriam esset reditus, valetudo in causa fuit. USUS: Patet tibi gratiæ reditus. Gratiæ reditum tibi aperiam, conficiam. Nemo te reditu prohibebit. (Reditus _pro_ fructibus annuis, _vulg. est_), _revenu_.

RĔDĬVĪVUS, a, um, _Rafraîchi_, _rajeuni_; _qui revit_. SYN. Renovatus, in vitam revocatus.