Part 22

Uxor. — Marīte, excipe convīvās ut mōris est, ad carnēs tostās.

Hospes. — Adventus vester mē dēlectat, ad hās gallīnās et buccellam carnis porcīnae in verū parātam vōs vocāvī, ōrō aequō accipite animō: sī parcus et modicus est cibus, largior erit pōtus.

Convīvae. — Ō hospes apparātum lautiōrem quam opus fuisset fēcistī, nōn dēbuerās nostrī causā diem fēstum īnstituisse.

Hospes. — Temporī īnserviendum est nōnnihil, diērum licentia et patinārum exigit lautitiam. Arnolde, hunc calicem ad īmum ūsque tibi praebibō.

Arnoldus. — Prōsit tibi. Mārtīne hoc pōculum tibi praebibō, ut et tū deinde exsorbeās.

Mārtīnus. — Praebibitis nūllī quam mihi, videō, quid mōnstrī alitis? crēditis mē mētam esse, in quam dīrigantur pōcula, ut sagittae in scopum? Citharoede hōc cyathō tē adorior, ut nōbīs ā cēnā dulcem exhibeās citharae pulsum.

Citharoedus. — Accipiam abs tē libenter.

Hospes. — Serve, affer bellāria, videō convīvās anhēlāre chorēam.

Mārtīnus. — Nōs virī nōn, forte hae nymphae saliendī amōre ārdent.

Hospes. — Mox surgēmus.

Uxor. — Edant prius, ut ita mātūrāre cōnāris?

Arnoldus. — Quis ūsque, ut vultur edere potest?

Mārtīnus. — Sī vīsum fuerit hospitī, tollātur cibus.

Hospes. — Fīat. Puer adsīs, et hymnum postrēmum recēnsē.

Puer. — Grātiās dīcimus Deō trīnō in persōnīs, ūnī in essentiā, quī suā immēnsā potentiā condidit omnia, gubernat ūniversa, quī nōs indignōs famulōs hōc vesperī suō pāvit mūnere, ipse nōbīs largiātur, ut post hoc exsilium sēcum in aeternum fruāmur caelitum laetitiā, suōque potiāmur cōnspectū per IĒSUM Chrīstum.

Convīvae. — Āmēn.

Hospes. — Habeō vōbīs convīvae hūmānissimī, grātiam, quod ad hoc convīviolum meum exiguum dignātī sītis venīre, ōrō libentī accipite animō quae praestō fuēre, vice aliā dēlicātiōra exhibēbō.

Convīvae. — Grātī erimus, et quandōque pār parī referēmus.

Hospes. — Citharoede nunc fac resonāre citharam.

Citharoedus. — Laudāre nesciō: nisi cantūs agrestēs et rūsticōs, nōn rēgiōs.

Hospes. — Id rēfert nihil: nescīs illud Bebeliī: Cujuscumque fistulae cantus valet amantī chorēās?

Citharoedus. — Age, et salīte, ipse lūdam.

Mārtīnus. — Ipse sat chorēae fessus sum.

Hospes. — Uxor īnstrue rūrsus mēnsam stribilīginibus et aliīs bellāriīs mellītīs, ac saccharō condītīs.

Uxor. — Omnia diū sunt parāta.

Hospes. — Nunc venīte vōs convīvae ad hās stribilīginēs, sūmēmus nocturnam cōmissātiōnem, hōra exigit. Sī quem hoc hallēc dēlectat salsūgine ērutum, attingat.

Convīvae. — Nunc praestō est jejūnium.

Hospes. — Crās in prandiō rūrsus ūnā auspicium sūmēmus temporis ēsuriālis, in hīs meīs aedibus, sīcuti nunc invicem perēgimus diēs Lupercālēs.

Convīvae. — Tū valē in crāstinum.

Hospes. — Valēte et vōs: faxit Deus, ut annō abhinc proximō rūrsus ūnā sīmus laetiōrēs, et minus dēlictīs contāminātī, ac interim crēbrō.

Convīvae. — Id Diī superī et nōbīs et tibi concēdant.

Fīnis.

————

Hermannus Schottennius Hessus studiōsae Juventūtī S.P.D.

Quae renāscuntur, nōstī, tenera et studiōsa juventūs, immūtantur paululum, novīque aliquid secundā nātīvitāte accipiunt. Sīc hominēs per baptismum renātī, mundī ab orīginālī peccātō fīunt. Phoenīx ūnica avis Arabiae, igne sēipsam combūrēns, renāscitur jūnior et pulchrior: velutī serpentēs pelliculam vetustam, per angustam arborem rēpentēs, dēpōnunt, tandemque ā rūgōsō seniō līberantur. Nihilque ūsque adeō est quod renāscendō, vel temporis prōgressū nōn immūtētur, lepidiusque et candidius reddātur. Ideō et mihi nūper, cum hae cōnfābulātiōnēs dēnuō ā Typographīs essent excūdendae, placuit ut prōdīrent ēlīmātiōrēs, locuplētātaeque trīgintā convīviīs sequentibus. Convīvia addidī, nōn collocūtiōnēs puerīlēs. Quicquid enim agitur inter hominēs dum ōtiantur, pōculīs indulgētur, nam inde amīcitia oritur, odium et maeror discutiuntur, hilaritās et benevolentia mūtua acquīruntur. Auxī hīs convīviīs, grandibus dictīs dēscrīptīs, ut et tū adolēscās, grandēscāsque sermōne adultōrum, nōn semper puerum sonēs loquendō. Valē.

Colōniae, Mīllēsimō quīngentēsimō vīcēsimō sextō.

————

Convīvium Telesphoriānum, sīve Ēsuriāle.

Hospes, Uxor, Puer, Servus, Convīvae, Mārtīnus & Arnoldus.

Hospes. — Suntne obsōnia mox percocta et mātūra ēsuī?

Uxor. — Fermē, jubē sternī mēnsam.

Hospes. — Heus puer, ubi latitās?

Puer. — Adsum ere.

Hospes. — Mēnsam suō apparātū decorātō, statim convīvae aderunt, nam prandendī hōra imminet.

Puer. — Expediam festīnanter.

Hospes. — Tū serve vīnum prōme hornum et bīmum, ac absinthiō condītum.

Servus. — Efficiam domine.

Hospes. — Cervisiae quoque ūnum aut alterum pōculum.

Uxor. — Omnia edūlia sat cocta sunt, accubitum īrēmus sī adessent convīvae.

Hospes. — Spērō quod āctūtum advenient, ōstium crēdō pulsant. Ī puer, reserā forēs.

Puer. — Ībō, ēn adestis, erus vōs morātur.

Convīvae. — Ipsī jam adsumus. Salvus sīs hospes noster, ut valēs hōc ēsuriālī tempore?

Hospes. — Valeō pugilicē, salvī et vōs sītis: vestrum adventum dēsīderābam, īlicō manūs abluite, et accumbite mēnsae.

Convīvae. — Faciēmus, prīmus tū accumbe.

Hospes. — Hic in sellā mihi est locus. Puer, benedīc prandium.

Puer. — Benedīcite.

Convīvae. — Dominus.

Puer. — Quicquid appositum est, appōnēturque cibī et pōtūs, benedīcere et cōnservāre velit dexterā CHRĪSTĪ, sūmentibusque salūbre reddere. In nōmine Patris, et Fīliī, et Spīritūs sānctī.

Convīvae. — Āmēn.

Puer. — Pater noster.

Hospes. — Ōrātiōnem dominicam et salūtātiōnem angelicam quisque sēcum ōret. Nunc cibō fruiminī, alius nōn est quam hesternō vesperī cibus edendus.

Convīvae. — Sīc diērum condiciō exigit.

Hospes. — Hoc jusculum pīsārum exsorbēte, cōnferet cerebrō, et stomachō nōn oberit.

Convīvae. — Prōderit per Herculem, medēbiturque dolōrī capitum nostrōrum ex hesternā compōtātiōne contractō.

Hospes. — Ideō imbibite ipsum dum calet et fervet. Nunc hallēcēs hās edite, ēlixās aut tostās.

Convīvae. — Dēsidiōsī nōn erimus.

Hospes. — Edite et bibite, vōbīs nōn ministrābō: incommodābit vestrō ventrī, sī ā cibō quiēveritis. Serve aliud edūliī affer, mundōsque orbēs redde. Nunc dē hōc vīnō absinthiō condītō, singulī prīmum faciētis haustum, salūbre est. Praebibō tibi Mārtīne, tū proximō tuō propīnēs.

Mārtīnus. — Nōn obsit tibi bibentī.

Hospes. — Arnolde tibi praebibō.

Arnoldus. — Sit salūtiferum.

Hospes. — Ōrdine quisque lambat dē ipsō. Ut sīc abstēmiī estis? neque pōtū, neque cibō ūtiminī alacriter, forte hic cibus vōs parum dēlectat.

Convīvae. — Ab hesternā cēnā adhūc saturātī sumus.

Uxor. — Obsōnia haec palātō nōn adeō arrīdent, ut quae Lupercālibus diēbus edimus.

Mārtīnus. — Temporī serviendum est, cutīculam hāctenus cūrāvimus, nunc genium fraudāre oportet.

Hospes. — Breve est tempus, hominī sānō curriculō abībit.

Arnoldus. — Bene valentī, et piscium cōpiā abundantī, nōn hīs quibus pānis nūdus est rōdendus.

Uxor. — Dīligentī Deum nihil est difficile.

Mārtīnus. — Vērum est, nam ut Plautus inquit: “Amor condīmentum est, amāra dulcia faciēns”. Sed admīrāmur quis prīmus hoc ēsuriāle tempus sancīvit.

Hospes. — Majōrēs nostrī, sānctīque Patrēs Ecclēsiae, et Pontificēs in exemplum Prophētārum et CHRĪSTĪ, quī sē jejūniō mācerārunt.

Arnoldus. — Cūr est vocātum tempus “Telesphoriānum”?

Hospes. — Ajunt Telesphorum Pāpam Quadrāgēsimam sīc īnstituisse, ut ab Ecclēsiā peragitur.

Arnoldus. — Quid prōdest tamen?

Hospes. — Vitia corporis comprimit, animam salvat, ventrī pestem, crumēnae commodum, et crāpulae dēcoctiōnem affert.

Mārtīnus. — Cūr nōn indictum est oleum, ut būtȳrum et lacteus cibus?

Hospes. — Lac et būtȳrum nātūrae sunt sanguineae, nam lac est sanguis vaccārum, colōre tantum mūtātō, sed oleum nihil in sē carnī affīne habet.

Arnoldus. — Quārē ā cibīs quibusdam arcēmur, nōn autem ab aliquō pōtūs genere?

Hospes. — Sīc nostrīs placuit majōribus, et nōn tantum sagīnat pōtus ac cibus.

Uxor. — Loquendō tempus teritis, et interim cibus frīgore corrumpitur.

Hospes. — Quisque strēnuē edat et pōtitet, ipse nūllīus edūliī sum cupidus, nam stomachō nōn admodum valeō.

Mārtīnus. — Et nōs parum bene valēmus.

Hospes. — Puer tolle haec, et nucēs, pira, ac fīcūs affer, et lībum mellis. Arnolde, hōc scyphō tē adoriar.

Arnoldus. — Bibe salūbriter.

Hospes. — Puer, singula conde, et hymnum postrēmum dīcitō.

Puer. — Quicquid sūmpsimus pōtūs ac cibī, id nōbīs salūtiferum reddat ille, quī ūnus est salūs omnium.

Convīvae. — Āmēn.

Hospes. — Vōs convīvae bonī et aequī accipite, quae praestō fuēre, meliōra obsōnāre nōn potuimus.

Convīvae. — Tū grātiam habē.

Hospes. — Grātulor vestrō adventuī.

Convīvae. — Grātī nostrō nōmine tibi sint superī.

Hospes. — Nunc vōs amīcī grātiārum āctiōnum haustum bibite singulī.

Convīvae. — Tū nunc valē, nōs nostrōs repetēmus Penātēs, quandōque pār referēmus.

Hospes. — Diū relātum est.

————

Pȳthagoricum Convīvium.

Pȳthagorās, Hospes, Discipulī, Convīvae.

Discipulī. — Salūte tē impartīmur plūrimā, vir sapientissime.

Pȳthagorās. — Eam et vōbīs optō.

Discipulī. — Esset nōbīs nōnnihil tēcum colloquendum, sī audīre vellēs.

Pȳthagorās. — Audiam libentissimē, cūr vēnistis? dīcite.

Discipulī. — Adsumus, cupidī litterārum, quās sub tuā cupimus discere ferulā, sī in discipulōs nōs habēre velīs.

Pȳthagorās. — In meam īnstrūctiōnem admittō nūllum, nisi ipsīus indolem et Minervam sim explōrātus.

Discipulī. — Quō tum ignōtōrum experīmentum accipis, ingenia quālia habeant?

Pȳthagorās. — Istud vestrā rēfert nihil.

Discipulī. — Quibus īnfēcunda contigit Minerva, eōsne īnstruere labōrās?

Pȳthagorās. — Illōs colendōs nōn suscipiō, nōn minus ac agricola sterilem terram, quia labōrem lūderem.

Discipulī. — Nōn possent litterīs imbuī īnfēlīciter nāta ingenia?

Pȳthagorās. — Īnstruuntur opera magna, sed prōfectū pusillō aut nūllō. Agrī enim nōn fertilēs, et sī cūrantur, nōn tamen frūgēs prōferunt.

Discipulī. — Precāmur colendissime Philosophe, nōs in tuōrum discipulōrum gregem suscipiās.

Pȳthagorās. — Dē vestrīs ingeniīs prius perīculum sūmam, an aptī sītis litterīs, tum īnstruendōs assūmam.

Discipulī. — Auscultābimus tuīs dictīs ad unguem libentissimē.

Pȳthagorās. — Prandēbō, modo meae adsītis mēnsae, tum hujus gymnasiī meī rītūs et lēgēs cognōscētis.

Discipulī. — Pārēbimus tuō verbō.

Pȳthagorās. — Puer, mēnsam cibō praeparā, prandendī hōra est. Adulēscentēs vōs mēnsae assidēte, ego hīc accumbam. Cibum cōnsacrēmus. Omne quō vēscēmur modō, cibum et pōtum nōbīs benedīcere velit Juppiter, caelitēsque omnēs, in nōmine ipsīus quī trīnus est in persōnīs, sed ūnus in essentiā.

Discipulī. — Āmēn.

Pȳthagorās. — Hīs obsōniīs vulgāribus pīsīs, pirīs, pōmīs, pōtūque vīlissimō ēsurientēs vōs alite, nōn alium cibātum haec mēnsa habēre solet.

Discipulī. — Numquam carnēs neque piscēs?

Pȳthagorās. — Minimē gentium, essēmus ūsque adeō immānēs et impiī, ut vīctitārēmus carnibus animālium et piscibus!

Discipulī. — Esset illud impium et immāne?

Pȳthagorās. — Dētestābilissimum est hūmānae nātūrae.

Discipulī. — Passim tamen locōrum bis cibīs aluntur hominēs.

Pȳthagorās. — Aliud Philosophia nōs docet, quae ab istīs nōs dētrahit, brūtōrum vēscī carnibus et piscibus, māximē impium est.

Discipulī. — Quārē? doceās nōs illud hūmānissime praeceptor.

Pȳthagorās. — Nōs Philosophī dīcimus animās esse immortālēs, et post mortem animālis in aliud trānsīre corpus, ideō sī carnibus bēluīnīs vēscerer, timērem meī patris animam nē dēvorārem.

Discipulī. — Cūr piscibus tum abstinēre solēs?

Pȳthagorās. — Piscis animal innocuum est, nihil exitiī hominibus īnferēns: ideō in ipsum nostrī morsibus saevīre nōn decet.

Discipulī. — Vēsceris aliīs cibīs omnibus?

Pȳthagorās. — Famem discipulī meī et ego sēdāmus alimentō perquam exiguō et vīlī.

Discipulī. — Difficile nōbīs erit assuēscere tam tenuiter vīctitāre, quī lautē hāctenus apud parentēs alitī sumus.

Pȳthagorās. — Ferenda sunt vōbīs complūra, sī scientiae mētam cupitis, nam patientia Philosophiae est rādīx et fulcīmentum.

Discipulī. — Quibus lēgibus tuī sunt addictī discipulī?

Pȳthagorās. — Variīs, ūnī tamen praecipuē.

Discipulī. — Quae illa est?

Pȳthagorās. — Ut per quīnquennium taceant.

Discipulī. — Cūr ipsīs loquī prohibēs?

Pȳthagorās. — Ideō ut tacendō audiant, et discant ab aliīs quid sit loquendum, antequam ipsī verba prōferant.

Discipulī. — Difficillima factū nōbīs ista videntur.

Pȳthagorās. — Vīribus vestrīs sī nōn conveniunt, alium praeceptōrem quaerite.

Discipulī. — Experiēmur quid vīrēs nostrae possint, et quid ferre recūsent.

Pȳthagorās. — Sīc facite, strēnuēque mē docente litterās discite.

————

Philosophica mēnsa.

Platō hospes, Aristotelēs, Cicerō, Dēmosthenēs, Convīvae & Minister.

Platō. — Mēnsam ac patinās accēdite litterārum fervidissimī adulēscentēs, jamdūdum fortassis famē vōbīs crepuērunt intestīna.

Aristotelēs. — Ēsuriēī adhūc sentiō nihil.

Cicerō. — Et ipse nōndum famēlicus sum.

Dēmosthenēs. — Librōs legendō, ēsuriem prōrsus nōn sēnsī.

Platō. — Ō nōbilēs litterārum cultōrēs, quī chartīs animōs et corpora farcītis, mēnsae nunc accumbite, cibōque corporeō nātūram fulciātis.

Aristotelēs. — Praestō sumus venerande praeceptor.

Platō. — Serve edenda nōbīs tuīs precibus cōnsecrā.

Minister. — Quae jam sūmēmus edūlia, ea et nōs benedīcat quī creāvit ūniversa, terram, mare, caelum, omniaque in ipsīs contenta, mortuōrumque resurrēctiōnem faciet, ūnus in essentiā, licet cum populō sit dīcendum multōs esse Deōs, ūnus autem vērus est, quī dapem hanc nostram benedīcat.

Convīvae. — Āmēn.

Platō. — Ēsuriēns nunc edat, nōn famēlicus, edere nōn tentet, nam nocīvus est omnis cibus, quī praeter famem vel editur, vel ad edendum illectat.

Aristotelēs. — Palātō cibum īnferam, tum experiar an sibi sapiat.

Platō. — Pōtum praebē tū Endymiōn, ut stās cōgitābundus? Hāc lance lātrantem sēdātē stomachum edūliīs, ultrā nihil habēbitis quam bellāria.

Cicerō. — Abundē satis erit, neque vulturēs vel lupī sumus.

Platō. — Pōtū hōc tenuī et vīlī cibum subsīdere facite.

Dēmosthenēs. — Cūrābitur.

Platō. — Pōtus est nōn nectareus, sed Philosophicus, ratiōnem bibendī nōn adimēns, nec corpora dēbilitāns.

Aristotelēs. — Convenit litterīs dēditīs, aliās Minervā dēbilitātā scientiae fulcīmentum lāberētur.

Platō. — Puer patinam tolle, et bellāria appōne, būtȳrum, cāseum, nucēs, et pōma, mundāsque quadrās. Dē hīs edite epulīs, sī prior patina minus vestrīs arrīserit palātīs.

Cicerō. — Oppidō meīs placuit faucibus.

Platō. — Edite pernīciter, nē hīc morēmur diūtissimē.

Dēmosthenēs. — Ērudītissime Praeceptor, exoptārēmus ūnum ā tē, ut docērēs quāle dēbeat esse convīvium Philosophicum vel litterātōrum.

Platō. — Quam libentissimē istud efficiam, vōs quae dīcam sitientibus auribus accipite.

Aristotelēs. — Advertēmus dīligenter.

Platō. — Convīvium Philosophicum, vel litterārium, vel litterātōrum, tenue erit cibīs et frūgāle, sed prūdentibus dictīs et factīs prōvidīs abundantissimum, operamque quīlibet adhibēbit, ut doctior surgat ā mēnsā, quam ipsam accessit.

Cicerō. — Quid sī nūllus fīat sermō doctus, Latīnus et prūdēns?

Platō. — Convīvium Philosophicum dīcendum nōn erit.

Cicerō. — Compōtandōne certābunt pōculīs?

Platō. — Istud populāribus relinquant, ipsī litterāriīs haustibus sē invicem exhilarent.

Aristotelēs. — Obsōniīs quibus vēscentur?

Platō. — Stomachum quae nōn onerābunt, neque ingeniī vīrēs tollent.

Dēmosthenēs. — Numquam geniō indulgēbunt, largius bibendō et edendō?

Platō. — Ad pōcula indulgēre geniō, quid aliud est quam ingenium, memoriam, thēsaurum scientiae āmittere et ēnecāre?

Cicerō. — Nihil convenit Bacchō cum Pallade?

Platō. — Dissīdent odiō māximō.

Dēmosthenēs. — Tamen Bacchus excitāre ingenium dīcitur, cum quisque ad pōcula discere cōnātur, et Mantuānus dīcit: “Fluit melior post pōcula sermō”.

Platō. — Ērudītōrum est, longē ā vulgō dissentīre. Puer, hymnum ā cibō profer.

Puer. — Quī nōs pāvit suā grātiā, sit benedictus in saecula.

Convīvae. — Āmēn.

————

Diogenicum Convīvium.

Diogenēs hospes, Alexander, Aristippus, Chrȳsippus convīvae.

Diogenēs. — Quid ita admīrābundus mē aspicis tū rēx Alexander?

Alexander. — Aspiciō tē, quod ita dōliō īnfīdēs īnstar porcī vel canis, cum cēterī hominēs in domibus suīs tēctō soleant agitāre.

Diogenēs. — Mōrēs hī mihi arrīdent, placeant aliīs suī rītūs, meā nōn rēfert.

Alexander. — Ecquid petis ā mē Rēge potente, tōtīusque orbis dominō?

Diogenēs. — Prōrsus nihil, quam ut illud mihi nōn surripiās, quod dare nōn potes.

Alexander. — Quod illud est?

Diogenēs. — Stāns ante dōlium impedīs sōlem, quod vās meum nōn ingreditur, ideō discēde, mēque sōlis splendōre potīrī concēde.

Alexander. — Discēdam libēns, sed estne quid edūliī, quō hōc prandiō stomachum saturēs?

Diogenēs. — Tantum adhūc habeō, quō mē pāscam, sed tibi tuīque similibus ventrī dēditīs nōn famem explēret, sed ad edendum excitāret.

Alexander. — Dīc cujus farīnae sit cibus?

Diogenēs. — Frustum pānis āridī, dūrī et mūcidī, parumque crūdī et viridis holeris.

Alexander. — Nōn ad ignem coquis holus ipsum?

Diogenēs. — Nātūra mihi ōllam dedit, quā crūda coquō, dīgero, et corporī apta faciō.

Alexander. — Quae ista est ōlla?

Diogenēs. — Stomachus in meō positus ventre, numquam quiēscēns, semper labōrāns et fervēns ad īnsūmptī cibī dēcoctiōnem.

Alexander. — Frīgidus cibus et crūdus, nōn convenit hominī, ut medicī dīcunt.

Diogenēs. — Nātūra medicōrum est optima.

Alexander. — Convīvās numquam vocās in hoc dōlium tuum?

Diogenēs. — Nōn, quia quibus ego dēlector et contentus sum, aliīs hominibus displicent, et ab ipsīs nauseant.

Alexander. — Prandēbimus hodiē tēcum nōs trēs, ego, Aristippus, et Chrȳsippus, sī nōn aegrē tuleris.

Diogenēs. — Convīvae mihi sī esse volueritis, ēsuriendum vōbīs erit, nam nihil est vestra dēlectāns palāta.

Alexander. — Tuā erimus mēnsā contentī.

Diogenēs. — Agite tum in terram discumbite, vel vestēs substernite, neque lectōs, neque sellās habeō.

Aristippus. — Estō, humī sedēbimus, strātīs tunicīs, tū mēnsam obsōniīs parā.

Diogenēs. — Mēnsa mihi est sinus, manus quadra, culter dentēs.

Chrȳsippus. — Porrige nunc nōbīs edenda.

Diogenēs. — Deum prius salūtāte ōrātiōnibus vestrīs.

Alexander. — Tū ut hospes hymnum praefāre.

Diogenēs. — Deus tōtīus ūniversī creātor, rēctor et gubernātor, hūmānī generis plasmātor, pāscēns creāta omnia, pānem et holus ac aquam jam sūmenda nōbīs benedīcat.

Convīvae. — Āmēn.

Diogenēs. — Nunc ācrī morsū istōs pānis bōlōs edite et rōdite.

Alexander. — Hui, dūrus est nimium, dentēs fermē ēlīdō mordendō.

Diogenēs. — Hīc aquae intinge, ut mollēscat.

Aristippus. — Nihil pānī addēmus obsōniī?

Diogenēs. — Dē hōc crūdō holusculō aliquid addite, vel sine obsōniō ipsum comedite.

Alexander. — Obsōnium ubi deest, īnsipidus est pānis.

Diogenēs. — Hīc in ōllā aliquid holeris ēlixī reconditum habeō, sed tepidum nōn est, illud edite.

Chrȳsippus. — Immunda est ōlla, nauseō aspicere, nēdum ex ipsā edere.

Diogenēs. — Sī nauseās, mihi sinās, cui mel sapit.

Alexander. — Sitiō, pānis mihi labia exsiccat.

Diogenēs. — Pūrā istā lymphā sitim comprime, alius mihi pōtus nōn est.

Alexander. — Ō tū miserrime Diogenēs, quī hujusmodī vīctitās epulīs!

Diogenēs. — Miser nōn sum, nātūra quantum expetit edō et habeō.

Alexander. — Mālō mē adhūc Alexandrum esse et rēgem, quam Diogenem et Philosophum pauperrimum.

Diogenēs. — Et ego nōllem ē Diogene fierī Alexander.

Alexander. — Prōrsus nihil aliud habēs quod edāmus?

Diogenēs. — Pira et pōma nōnnūlla mihi adhūc sunt, sed acerba et dūra.

Aristippus. — Illīs nōn capimur, nam dentēs hebetēs faciunt. Tū valē, nōs nostram revīsēmus aulam rēgiam et dapsilēs lancēs.

Diogenēs. — Abīte, ego hīc in dōliō nātūrae rīmābor effectūs.

————

Aristippicum Convīvium, sīve Aulicum.

Aristippus hospes, Theophrastus, Cratēs, Anaxagorās, Diogenēs & Minister.

Aristippus. — Ō Diogenēs ē tuō prōripe vāse, et nōbīscum congredere in Rēgis nostrī palātium, pretiōsiōribus tē excipiēmus.

Diogenēs. — Discēdite ad vestram crāpulam, ego meā dēlector inediā.

Aristippus. — Famēlicē vīvās quoad placuerit, ipse aulicē vīctitāre mālō.

Diogenēs. — Tū patinārius es Philosophus, ipse contemplātiōne nātūrae plūs capior, quam opīmīs tuīs patinīs.

Aristippus. — Aliōs convīvās vocābō philosophōs, sī tū advenīre recūsās.

Diogenēs. — Id facitō.

Aristippus. — Heus vōs Philosophiae cultōrēs, Theophraste, Cratēs, et Anaxagorā, pluteōs vestrōs sēpōnite, mēcumque in rēgiam aulam pergite sūmptum cibum.

Philosophī. — Congrediēmur libentēs.

Aristippus. — Adsītis, ac studiō mācerātās vīrēs mēnsā opiparā reficite.

Philosophī. — Comitābimur tē, facilēs sumus ubi convīvae vocāmur.

Aristippus. — Ingrediminī igitur, prandendī tempus est, Rēx suīque aulicī mēnsae accumbunt.

Philosophī. — In sōlum eāmus locum, ubi aulicōrum nōn est strepitus, et praesentia.

Aristippus. — Hanc cellulam intrābimus, et nōs inclūdēmus, quod nōn obruāmur ā plūribus.

Philosophī. — Tum aperī, et mēnsam obsōniīs onerā, ēsurīmus ācriter, nōndum jentātī sumus.

Aristippus. — Mox culīnae minister afferet edūlia, ēn adest, ut lupus in fābulā.

Minister. — Hunc cibum nōbīs Deus benedīcat.

Philosophī. — Āmēn.

Aristippus. — Benedictus quī est in aevum, omnibusque ūniversīs imperat, cūncta suō nūtū gubernat, benedīcere velit ea quae nunc sūmēmus corporis stabilīmenta.

Philosophī. — Āmēn.

Aristippus. — Nunc cultrōs stringite, vorāginēs vestrās hīs prīmīs epulīs implēte, quoad lautiōra dabuntur.

Philosophī. — Impigrē edēmus, stomachōs habēmus famē trepidantēs.

Aristippus. — Tum ipsīs medeāminī cibō et pōtū: dē hīs aprīnīs clūnibus vel leporīnīs sūmite.

Theophrastus. — Porcīnā carne prius vēscēmur.

Aristippus. — Istam relinquite familiae, vōs dēlicātiōrem comedite. Ex hōc argenteō pōculō omnibus vōbīs praebibō, et prius tibi Theophraste.

Theophrastus. — In Jovis bibās nōmine.

Aristippus. — Nunc bibās et tū, vīnum est Lesbium.

Theophrastus. — Illō teneor, nam meae est nātiōnis.

Cratēs. — Ō Aristippe tū hīc argenteīs edis patinīs, aureīsque bibis pōculīs: in nostrīs Mūsaeīs nōs ligneīs vāsīs bibimus et edimus.

Aristippus. — Sapere vultis, sed plūrimum dēsipitis, quī macrā māvultis mēnsā in latebrīs vīvere, quam dapsilicē apud prīncipēs.

Anaxagorās. — Cōnsulimus animae nostrae, ipsam scientiā et virtūte decorantēs.

Aristippus. — At interim corporī obestis, et mortem maciē praevenītis et anticipātis.

Anaxagorās. — Philosophōs id decet impallēscere chartīs, nōn ūsque geniō indulgēre.

Aristippus. — Istud et ego quondam fēcī, optimumque crēdidī, tandem famē compulsus, Aulicus, ut sum, fīēbam.

Theophrastus. — Philosophiam tū jam cūrās culīnāriam, sed nōs litterāriam.

Aristippus. — Interdum etiam adhūc librīs legendīs incumbō, nōn tōtus ferior ā litterīs.

Anaxagorās. — Male convenit per Herculem Philosophiae studiō cum opiparīs patinīs.

Aristippus. — Attamen dulce est corporis cultūram gerere, simul et Philosophiae utcumque studēre.

Theophrastus. — Nōs mālumus ad lucernam latēre discentēs et quiētī, quam prīncipum nūtibus īnservīre.

Aristippus. — Nescītīs prīncipibus virīs placuisse, nōn ultimam et postrēmam esse laudem?

Cratēs. — Laus major virtūtī est placuisse et adhaesisse.

Aristippus. — Abeant ista, quisque suā sorte vīvat, mihi haec fortūna arrīdet. Assās istās carnēs ferīnās dēcerpite, vīnōque pretiōsō istō ūtiminī.

Theophrastus. — Saturī sumus, tollantur dapēs, domum versus regrediāmur ad cōdicēs nostrōs.

Aristippus. — Quandō libet, nōn vōs morābor.

Anaxagorās. — Hymnum igitur ā cibō nōbīs ut hospes recēnsē.

Aristippus. — Laus, honor, et glōria sit sempiternō Jovī, caelō terrāque imperantī, quod cibīs nōs pāvit, famēlicī quī fuimus.

Philosophī. — Āmēn.

Aristippus. — Nunc litterāria vestra antra repetite, chartās volvite et invertite.

Philosophī. — Tū valē, grātī quandōque erimus, quandō licēbit.

Aristippus. — Nōn moror grātiam vestram, mē alit Rēx, et portat equus.

————

Rēgium Convīvium post fēriās Epiphaniae.

Rēx, Rēgīna, Dux, Obsōnātor, Cancellārius, Sēcrētārius, Cubiculārius, Stultus & Servus.

Rēx. — Ō mea rēgīna pulcherrima, quandō convīvium nostrō rēgnō et imperiō dēbitum, nostrīs aulicīs exhibēbimus et faciēmus?

Rēgīna. — Quandō dominō Rēgī meō generōsissimō placuerit.