Part 142

SPURCUS, a, um, _Sale_, _malpropre_, _immonde_. SYN. Lutulentus, impurus, obscœnus, turpis. USUS: Tempestas spurcissima, _temps affreux (de pluie et de boue)_. Cf. Turpis.

SQUĀLĔO, es, ŭi, ere, n. _Être malpropre_; _être en deuil_, _porter des habits de deuil_. SYN. Sordeo; mœreo, afflictor. )( Niteo. USUS: Squalebat civitas, erat in luctu senatus.

SQUĀLĬDĒ, _Sans ornements_, _d’une manière négligée_.

SQUĀLĬDUS, a, um. _Sale_, _malpropre_, _négligé_. SYN. Horridus, incultus, sordidus. PHRAS. Homo squalidus, _homme malpropre_. Obsitus squalore; obsita erat squalore vestis, fœdior corporis habitus pallore ac macie perempti: ad hæc promissa barba et capilli efferaverant oris speciem; homo veste obsoleta sordidatus, præferens in vultu habituque calamitatis suæ imaginem, corpus vero reliquum ingluvie veternoque et sordibus squalidum. USUS: Domus, oratio squalidior et sine nitore. Cf. Sordidus.

SQUĀLOR, ōris, m. _Malpropreté_; _deuil_, _affliction_, _douleur_. SYN. Sordes; mœror. USUS: In luctu et squalore jacere. Squalore obsitus reus. Spectaculum tanti squaloris, luctus, sordium. Cf. Sordes, Squalidus.

SQUAMMA, æ, f. _Écaille_.

SQUAMMŌSUS, a, um, _Couvert d’écailles_.

SQUILLA, æ, f. _Squille_, _sorte d’écrevisse marine_. USUS: Pinna cum squilla coit societatem comparandi cibi.

STĂBĬLĬO, is, īvi, ītum, ire, a. _Affermir_, _appuyer_, _rendre stable_. SYN. Firmo. USUS: Rempublicam, leges, libertatem stabilire. Pedem stabilire in suo. Cf. Firmo, Confirmo.

STĂBĬLIS, e, gen. com. _Ferme_, _consistant_, _solide_, _durable_. SYN. Firmus, constans, immutabilis, multum firmitudinis habens, fixus, fundatus, optime constitutus, certus, proprius, perpetuus, perennis, immortalis. )( Lubricus, incertus. USUS: Nulla domus tam stabilis, nulla civitas tam firma est, tanta temporis diuturnitate confirmata, quæ non possit odiis dissidiisque everti. Maneat hæc stabilis et fixa sententia. Cf. Constans.

STĂBĬLĬTAS, ātis, _Stabilité_, _consistance_, _fermeté_. SYN. Firmitas, constantia. USUS: Respublica quassata multa amisit præsidia stabilitatis suæ. Quis corporis firmitate aut fortunæ stabilitate confidat? _Qui pourra compter sur la stabilité de la santé ou sur la constance de la fortune?_ Amicitiam non adolescentulorum more, ardore quodam et impetu amoris, sed stabilitate et constantia judicemus. Cf. Constantia.

STAĂBŬLOR, aris, atus sum, ari, d. n. (de animantibus solis dicitur.) _Habiter_, _séjourner_, _parquer_. USUS: Pecus stabulatur melius ad hibernos exortus.

STĂBŬLUM, i, n. _Parc_, _étable_. USUS: Pastorum stabula.

STĂDĬUM, ĭi, n. _Stade_, _mesure itinéraire d’une étendue de 125 pas_. SYN. Spatium cxxv passuum; curriculum. USUS: 1. Is locus citra Romam est stadia triginta. Multa stadia confecit. 2. Curriculum, spatium, studium, _carrière_, _lice_. Qui stadium ingreditur, eniti maxime debet ut vincat. In stadium artis rhetoricæ prodire non audet.

STAGNO, as, avi, atum, are, n. _Être stagnant_, _séjourner_. De aqua quæ nec effluit, nec sorbetur.

STAGNUM, i, n. _Eau stagnante_, _étang_, _lac_, _marais_.

STĂTĀRĬUS, a, um, _Qui reste en place_, _immobile_, _fixe_; _calme_, _posé_, _qui gesticule peu_. SYN. Firmus, stabilis; item: Qui in dicendo agendoque, gestu motuque utitur moderato. USUS: Pugna stataria. Statarius et sermonis plenus orator.

STĂTĒRA, æ, f. _Balance_, _trébuchet_. SYN. Libra, trutina. USUS: Non aurificis statera, sed populari judicio rem examinare.

STĂTIM, _Sur-le-champ_, _aussitôt_. SYN. Continuo, illico, mox, quam mox, protinus, jam jamque, quamprimum, confestim, actutum, e vestigio, repente, sine mora, nulla interposita mora, abjecta omni cunctatione, primo quoque tempore, extemplo, haud cunctanter, propere; sine excusatione, nulla interposita dubitatione. PHRAS. 1. Mandata tua statim exsequar, _j’accomplirai immédiatement vos ordres_. Omni mora abjecta; ne minimo temporis spatio interjecto; simul ac potero rem perficiam. Punctum temporis non morabor; sine mora mandata exhauriam. 2. Statim concidit, _il tomba aussitôt_. E vestigio temporis, momento temporis concidit. USUS: Litteras scripsi statim ut tuas legerem.

STĂTĬO, ōnis, f. _Poste_, _quartier_, _station navale_, _mouillage_. SYN. Mansio ac locus in quo naves _aut_ milites tuto stare possint. USUS: Stationes disponere; cohortes in statione habere; in stationem educere; stationes ingruente hoste in castra subducere; stationes agere; submissis manipulis aliquot stationes firmare. Athenis nunc statio placet. Cf. Præsidium, Portus.

STĂTĪVA, ōrum, n. pl. _Cantonnements_, _quartiers_, _garnisons_. SYN. Statio. USUS: Stativa miles noster habet optima. Militem in stativis habere.

STĂTĪVUS, a, um, _En t. de guerre: De poste militaire_. USUS: Hæc mea custodia est, hoc præsidium stativum, _c’est mon poste militaire_, _c’est ma faction_.

STĂTOR, ōris, m. _Esclave employé aux messages_. SYN. Apparitor, nuntius, tabellarius. USUS: 1. Litteras stator tuus mihi attulit. 2. Ad Iovem refertur: Jupiter stator, _Jupiter qui fonde, qui consolide_.

STĂTŬA, æ, f. _Statue_. SYN. Signum, imago, simulacrum. EPITH. Equestris, pedestris, nuda, palmaris, persimilis, aliena, publica, turmalis, inaurata. USUS: Senatus ei statuam auream decrevit, posuit, statuit, fixit, locavit, collocavit, consecravit. Statuam alicujus evertere, affligere, deturbare, dissipare.

STĂTŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. _Établir_, _arrêter_, _régler_, _décider_. SYN. Constituo, decerno, sancio, delibero. ADV. Certe, exploratius, facilius, honestius, omnino, prorsus; recte, regie. PHRAS. 1. Firmiter statutum est, _il est fermement arrêté_. Ratum ac firmum est; certum id mihi atque obstinatum est; stat sententia; certum est hoc agere; illud manet et fixum est; stat illud stabitque mihi; deliberatum cum animo habeo meo; statutum habeo; fixum et statum est; fixum id, ratum firmumque; stabile decretumque hoc consilium est; hic animus, hæc mihi lex est. 2. Statui Romam proficisci, _j’ai résolu d’aller à Rome_. Animus in eo erat ut Romam peterem; in animo erat in animo habebam; animum suscepi proficiscendi Romam. Deliberatum cum animo habebam; cum animo, apud animum statueram Romam petere; consilium erat Romam me conferre; animum induxi ad longinquam profectionem. USUS: 1. Rerum omnium jura statuere. De Cæsaris actis ut statueretur, placuit. 2. Censeo, puto, judico, _se mettre dans l’esprit_, _s’imaginer_, _croire_, _estimer_. Ego quidem ita statuo, nihil esse. Ego te parentem statuo fortunarum mearum. 3. Pono, edo, colloco, _élever_, _dresser_, _ériger_. Statuite documentum ne quis, etc. Victori statuam, tropæum statuere et collocare. Cf. Constituo, Decerno.

STĂTŪRA, æ, f. _Stature_, _taille_, _grandeur_. SYN. Corporis habitus, figura. PHRAS. Staturam habet egregiam, _il a une taille magnifique_. Corporis habitu præstat; statura corporis illi est apposita ad dignitatem; corpus illi magnitudine eximium; proceritate corporis insignis est. Visu et specie æstimantibus vir magnus. USUS: Corporis figura, forma, statura apposita ad dignitatem.

1. STĂTUS, a, um, _Fixe_, _solennel_. SYN. Solemnis, statutus, certus. USUS: Stati dies; statæ et solemnes cerimoniæ.

2. STĂTŬS, ūs, m. _État_, _position_, _situation_. SYN. Conditio, fortunæ conditio, locus; casus, præsentis fortunæ habitus, articulus rerum. EPITH. Amplissimus, bonus, certus, moderatus et concors civitatis, tranquillus, tolerabilis, pristinus, quietus et placatus, erectus et celsus, reipublicæ deterior, perturbatus, mediocris, incertus fortunæ. PHRAS. 1. vide quis sit rerum nostrarum status, _voyez quel est l’état de nos affaires_. Vide quanta rerum sit varietas; res nostræ ut habeant; quem in locum deducta res sit; qui cursus rerum, qui exitus sit futurus; quemadmodum se res nostræ habeant, quo loco res nostræ sint; quæ sit forma reipublicæ, quæ fortuna, quæ conditio; quis sit præsentis fortunæ habitus; quanta rerum facta sit commutatio. Cf. Conditio. 2. Pessimus est rerum nostrarum status, _nos affaires sont dans un état déplorable_. Omnem non modo succum et sanguinem, sed etiam colorem et speciem dignitatis pristinæ amisimus; tanquam si nox quædam effusa esset rebus nostris, ita in tenebris ruunt et miscentur omnia; quanta in rerum conversione ac perturbatione, quo temporum motu versemur, vides. Deterrimo statu sumus; in propinquo est servitus vel interitus. In tanto discrimine civitatis, rebus omnibus aut inclinatis, aut eversis; in hoc incendio reipublicæ; rebus tam trepidis, arctis et dubiis; in tanta fortunæ iniquitate; in extremis rebus nostris; in extrema spe salutis; in tam atroci ac difficili reipublicæ tempore parum abest quin miserrimi simus. Non sane tranquillo navigamus, sed jam aliquot procellis pene submersi sumus. 3. Status civitatis pristinus restitutus est, _l’ancien état des choses a été rétabli dans la république_. E superiorum temporum caligine et tenebris lucem aliquam in republica respicere cœpimus; respublica in veterem dignitatem ac libertatem vindicari; respublica respirare, reflorescere videtur. Res nostræ suum rursus statum tenent, melius fluunt; æquabilius et constantius se habent. Respublica turbata in tranquillam redigitur, reviviscit, caput attollit. USUS: Scio quis rerum nostrarum status sit; nihil in suo statu semper manet. Reipublicæ statum fundare, collocare. Eumdem vitæ statum usque ad senectutem tenere, retinere, tueri; in eo statu consistere, _rester dans le même état_. Vir sapiens de statu se suo dejici, deduci, dimoveri non patitur. Virtutis statum mali mores labefactant, convellunt, convertunt. Nunquam de statu dignitatis meæ decedam, discedam, declinabo. Ex incertis et perditis rebus in meliorem statum respublica revocatur, restituitur, redit, pristinum statum recuperat, _être rétabli dans son premier état_.

STELLA, æ, f. _Étoile_. SYN. Sidus, astrum; flammæ cœlestes, lumen, lucidi stellarum globi. EPITH. Illustris, perlucida, micans, salutaris, præclara, infima terræque proxima, obscurior et caliginosa, parva; terris finitima. USUS: Stellæ immutabilibus spatiis ab ortu in occidentem commeant. Chaldæi studiose stellarum magnitudines, intervalla, cursus inquirebant.

STELLĀTUS, a, um, _Étoilé_, _constellé_.

STELLĬFER, ĕra, ĕrum, _Parsemé d’étoiles_, _étoilé_. USUS: Stelliferi cœli cursus.

STERCŎRO, as, avi, atum, are, a. _Fumer (une terre)_. SYN. Fimum agris adhibeo; fimum, stercus agris ingero, arvo fimum reddo; fimum, stercus per agros spargo.

STERCUS, ŏris, n. _Fumier_, _excrément_. USUS: Nolo stercus curiæ dici Glauciam.

STĔRĬLIS, e, gen. com. _Stérile_. SYN. Nihil ferens. Cf. Sterilitas.

STĔRĬLĬTAS, ātis, f. _Stérilité_. SYN. Frugum inopia. PHRAS. Magna hoc anno sterilitas fuit, _il y eut cette année une grande stérilité_. Adversus annus frugibus fuit; annus erat inopia frugum ac siccitate insignis; frumentum angustius provenerat; noxia hoc anno frugibus intemperies inciderat. USUS: Sterilitas agrorum et annonæ caritas. Cf. Annona.

STERNO, is, strāvi, strātum, ere, a. _Couvrir_; _terrasser_, _abattre_. SYN. Consterno; prosterno. USUS: Genialem lectum sternere.

STERNŪTĀMENTUM, i, n. _Éternument_. USUS: Superstitiosi etiam sternutamenta observant.

STERQUĬLĪNĬUM, ĭi, n. _Fumier_. USUS: Heus tu leno, sterquilinium publicum!

STERTO, is, ŭi, ere, n. _Ronfler_. SYN. Arcte et graviter dormio. Cf. Dormio.

STIGMĂTĬAS, æ, m. _Esclave stigmatisé_. SYN. Servus compunctus notis Threiciis.

STILLA, æ, f. _Goutte_. SYN. Gutta.

STILLĬCĬDĬUM, ĭi, n. _Eau de pluie, de toit ou de gouttière_. USUS: Jura stillicidiorum.

STILLO, as, avi, atum, are, n. _Tomber goutte à goutte_, _dégoutter_. USUS: Stillantem sanguine pugionem protulit.

STĬLUS (stylus), i, m. _Stile des Romains_, _poinçon pour écrire_; _travail du style_, _composition_. SYN. Instrumentum _aut_ ratio modusque scriptionis. EPITH. Censorius, exercitatus, impurus, effector ac magister optimus dicendi. USUS: Stilus optimus dicendi effector et magister; dicendi opifex et artifex, _la plume est le meilleur maître d’éloquence (c’est surtout en écrivant qu’on apprend à parler)_. Exercitatione et stilo limanda, formanda, ornanda est oratio. In summa ubertate inest luxuries quædam quæ stilo depascenda est. Oratio Attico stilo scripta.

STĬMŬLO, as, avi, atum, are, a. _Aiguillonner_; _stimuler_, _exciter_. SYN. Stimulum adhibeo _vel_ admoveo; pungo, excito, incito, curam affero. PHRAS. Ille stimulare milites non desinit, _il ne cesse d’exciter les soldats_. Acuere animos; animos militum ad æmulandum decus accendere, incendere; admovere stimulos; stimulis concitare; animis militum calcar addere; fortitudinem inspirare; animos militibus addere; currentes incitare et admotis velut calcaribus urgere non desinit. Cf. Calcar, Incito, Excito, Impello. USUS: Evelle mihi hunc scrupulum qui me dies noctesque pungit ac stimulat, _soulagez-moi de ce poids qui m’oppresse et me fatigue le jour et la nuit_. Cessantem ad agendum stimulo. Cf. Excito, Animo.

STĬMŬLUS, i, m. _Aiguillon_, _excitation_, _encouragement_. SYN. Aculeus, incitamentum. USUS: Industriæ et laboris stimuli. Stimulos alicui adhibere, ignes admovere. Stimulo fodere, concitare aliquem. Cf. Incitamentum.

STĪPĀTĬO, ōnis, f. _Entourage_, _cortége_, _escorte_. SYN. Comitatus.

STĪPĀTOR, ōris, m. _Garde du corps_, _satellite_. SYN. Apparitor, satelles. USUS: Armatis ac stipatoribus corpus circumsepit.

STĪPENDĬĀRĬUS, a, um, _Tributaire_. SYN. Vectigalis. USUS: Vectigales et stipendiarios populos multos habemus.

STĪPENDĬUM, ĭi, n. _Tribut_; _solde_, _paie_. SYN. Tributum, vectigal; æs viritim in milites distribuendum. EPITH. Annuum, menstruum. PHRAS. 1. Stipendia militi rite solvuntur, _on paie exactement la solde des soldats_. Militaria æra rite procedunt; assignatus æris numerus recte dependitur, dividitur; miles stipendio afficitur; stipendia militi dantur, numerantur, persolvuntur; miles stipendia rite recipit. USUS: 1. _Tribut._ Civitatibus Galliæ stipendium imposuit Cæsar. Solvunt, pendunt, dependunt stipendia singulæ civitates. Multis stipendium remissum est. 2. Ad rem militarem pertinet, _service militaire_. Stipendia bello merere. Stipendio afficere, remunerare militem. Bene meritos suo stipendio fraudare. Emeritis confectisque stipendiis. Pecunia in stipendium opus est.

STĬPES, ĭtis, m. _Tronc_, _souche_, _pieu_. SYN. Truncus. USUS: Homo sit an stipes, dubites, _ou une bûche, un imbécile_. Teretes stipites ab summo præacuti et præusti, _pieux_, _palissades_.

STĪPO, as, avi, atum, are, a. _Presser_, _serrer_, _entourer_. SYN. Constipo, circumvallo. USUS: Antonius senatum armis stipavit. Amicorum, armatorum gregibus stipatus.

STIPS, stĭpis, f. _Faible don_, _aumône_. SYN. Pecunia quæ _vel_ in ærarium reponitur, _vel_ diis offertur, _vel_ mendicis erogatur. USUS: Stipem colligere, cogere; stipem spargere.

STĬPŬLA, æ, f. _Chaume_, _paille du blé_. USUS: Stipula levior.

STĬPŬLĀTĬO, ōnis, f. _Promesse_, _engagement_, _stipulation_. SYN. Promissio in jure. USUS: Pacta, conventa, stipulationes. Pecunia ex stipulatione debetur.

STĬPŬLĀTOR, ōris, m. _Celui qui stipule_.

STĬPŬLOR, aris, atus sum, ari, d. _Exiger_, _demander un engagement_. SYN. Postulo mihi aliquid promitti solemni formula restipulandi. Cf. Polliceor.

STIRPĬTUS, _Radicalement_. SYN. Radicitus. USUS: Stirpitus aliquid extrahere.

STIRPS, pis, f. _Plante_; _souche_, _origine_. SYN. Planta; genus, familia. USUS: 1. In seminibus causa est arborum et stirpium. 2. Truncus, caudex, _tronc_. Quod e terra ortum, stirpibus nititur suis. 3. Origo, caput, initium, _racine_, _origine_, _source_. Stirps ac semen malorum omnium. Stirps juris a natura petenda est. 4. Genus, familia, _race_, _famille_. Ex antiquissima stirpe ortus. Stirpe generosa proficisci. Ambo stirpis ejusdem sunt et familiæ. Improbitate sua stirpis suæ gloriam inquinant, contaminant. Stirps illa optima plurimum degenerat. Cf. Genus.

STĪVA, æ, f. _Manche de charrue_. SYN. Aratri manubrium. USUS: Homines de stiva.

STO, stas, stĕti, stătum, stāre, n. _Être debout_, _se tenir debout_. SYN. Consisto, sum, gradum sisto. )( Sedeo. ADV. Constantius, consulto, diutius, occulte, paulisper, plane, pulcherrime. USUS: 1. Contra aliquem stare. Stare ab aliquo, cum aliquo, ejusque partes tueri _vel_ suscipere. 2. Permaneo, perduro, vigeo; servo, _rester ferme_, _inébranlable_, _durer_. Stamus animis. Utinam staret respublica quo steterat loco! Stare fide, promissis, conditionibus, conventis, jurejurando. 3. Consentio, contentus sum, _être du côté_, _partisan de qqn_; _s’en tenir à l’avis de qqn_. Stabo judicio tuo, opinione, sententia. 4. Consto, _coûter_. Ea victoria Cæsari multo sanguine stetit. 5. Datur, conceditur, _être donné, concédé_. Modo nobis stet illud: nihil esse quod, etc. 6. Vario in usu, _sens divers_. Stat sententia, hominem deserere. Per me non stat quominus id fiat, _il ne tient pas à moi que cela se fasse_. Stabamus pulcherrime, _nous nous portions très bien_. Res nostræ optimo loco stabant, _nos affaires étaient en très bon état_.

STŌĬCĒ, _A la manière des Stoïciens_, _stoïquement_. SYN. Severe, Stoicorum more, austere.

STŌĬCUS, a, um, _Stoïcien_, _stoïque_. EPITH. Acutissimus, severus, perfectissimus.

STŎLA, æ, f. _Long vêtement de dessus à l’usage des femmes_, _robe_. Vestis muliebris genus.

STŎLĬDĒ, _Sottement_, _stupidement_. USUS: Homo stolide ferox.

STŎLĬDUS, a, um, _Sot_, _insensé_, _stupide_. SYN. Stupidus, extremi ingenii homo. USUS: Stolidum quodammodo hominum genus. Cf. Stultus.

STŎMĂCHOR, aris, atus sum, ari, d., n. et a. _S’indigner_, _se fâcher_, _s’irriter_; _dédaigner_. SYN. Indignor, indigne fero, moleste fero, irascor. USUS: Fastidiose stomachatur omnia. Cf. Indignor, Irascor, Ira.

STŎMĂCHŌSĒ, _Avec colère_. SYN. Iracunde.

STŎMĂCHŌSUS, a, um, _Irrité_, _emporté_, _furieux_. SYN. Iracundus. USUS: Me quidem valde movent stomachosa et submorosa ridicula. Litteræ tuæ stomachosiores fuere. Acumen sæpe stomachosum, nonnunquam frigidum. Cf. Iracundus.

STŎMĂCHUS, i, m. _Estomac_. SYN. Gula, gulæ extremum, quo cibus labitur ut concoquatur; bilis, ira. EPITH. Languens. USUS: 1. Stomachi calor etiam ostrea concoquit. Esse stomacho languente. Nosti stomachi mei fastidium. 2. Bilis, ira, _dégoût_, _humeur_, _mécontentement_. Querula epistola tua stomachum mihi movit, fecit. Cave ne stomachum in te erumpam, _prenez garde que je n’exhale ma bile contre vous_. Iracundia exarsi et stomacho. Stomachum omnem jam funditus perdidi. Risi in stomacho, _j’ai ri dans ma colère_. Cf. Ira.

STRĂBO, ōnis, m. _Louche_. SYN. Qui oculis est perversis.

STRĀGES, is, f. _Défaite_. SYN. Clades. EPITH. Horribilis, nocturna. PHRAS. Ingens strages facta est, _il se fit un grand carnage_. Ruinæ similis strages erat; vix ulla expers cladis exercitus pars erat; strages data, edita erat ingens; clades ingens accepta erat; omnia strage fugaque repleta erant; quacumque pervasit equestris procella stragem ruinæ similem dedit. USUS: Quas ille strages dedit, edidit, fecit. Per stragem lapidum et ruinas enisus in muros miles, _sur un amas_, _un monceau de pierres_. Cf. Cædes, Clades.

STRĀGŬLUM, i, n. _Couverture_, _tapis_, _matelas_. EPITH. Textile, pictum. USUS: Collocavit hominem in lectulo pulcherrimo, textili stragulo magnificis operibus picto.

STRĀGULUS, a, um, _Qu’on étend_. USUS: Stragula vestis, _couverture_, _tapis_.

STRĀMEN, ĭnis, n. _Paille_.

STRĀMENTUM, i, n. _Paille_, _litière_. Casæ stramentis tectæ. Somnus quiesque in stramentis erat.

STRANGŬLO, as, avi, atum, are, a. _Serrer la gorge_, _étrangler_. SYN. Faucibus premo, suffoco, ango, cervicem frango, obtorta gula jugulo. USUS: Patrem strangulavit.

STRANGŪRĬA, æ, f. _Rétention d’urine_. SYN. Disuria.

STRĂTĒGĒMA, ătis, n. _Ruse de guerre_, _stratagème_. SYN. Dolus militaris, inventum _vel_ consilium callidum imperatoris.

STRĀTUM, i, n. _Garniture de lit_, _couverture_. SYN. Peristroma. USUS: Strata pulcherrima.

STRĒNŬĒ, _Vivement_, _activement_; _bravement_. SYN. Naviter, fortiter. USUS: Ædificat, agit strenue.

STRĒNŬUS, a, um, _Actif_, _alerte_, _brave_, _vaillant_. SYN. Ad labores impiger, manu promptus; qui dignos nobilitate sua, dignos rebus gestis spiritus capit; cui digna vetere gloria et majorum monumentis fortitudo inest; qui in armis rebusque gerendis magnam virtutem præstat. USUS: Vir erat strenuus et in periculis interritus. Cf. Generosus.

STRĔPĬTŬS, ūs, m. _Bruit_, _fracas_. SYN. Sonitus, stridor. EPITH. Forensis, ingens, reconditus. PHRAS. Ingens erat strepitus, _le vacarme était grand_. Cum horrendo fragore strepitus exstitit, editus est; ingens armorum strepitus ad cœlum ferebatur. Tumultuantium fremitus tantus erat, vox ut consulis obstrepentibus armis audiri non posset. USUS: Strepitu significare.

STRĔPO, is, ŭi, ere, n. et a. _Murmurer_, _bourdonner_, _faire du tumulte_. SYN. Rixor, jurgor. USUS: Cum Achivi inter se cœpissent strepere, _les Grecs s’étant mis à murmurer entre eux_.

STRICTĒ, _Étroitement_, _rigoureusement_. SYN. Arcte, restricte. )( Laxe. USUS: Stricte observa ne plus reddas quam acceperis.

STRICTIM, _Sommairement_, _succinctement_, SYN. Compressius. USUS: Strictim alia et breviter, alia copiosissime dicere.

STRĪDĔO, es, _vel_ STRĪDO, is, di, ere, n. _Rendre un son aigu_, (_grincer_, _siffler_, _frémir_). USUS: Stridebant cardines.

STRĪDOR, ōris, m. _Son aigu_, _sifflement_, _grincement_. SYN. Strepitus. EPITH. Densus, horrifer. USUS: Ne serræ quidem stridorem ferebat.

STRĬGĬLIS, is, f. _Sorte d’étrille pour nettoyer la peau des baigneurs_. Balnei instrumentum.

STRĬGŎSUS, a, um, _Maigre_, _mince_, _décharné_. SYN. Gracilis, tenuis, exhaustus. USUS: Oratio strigosior.

STRINGO, is, inxi, ictum, ere, a. _Resserrer_, _tenir soumis_; _tirer_, _raser légèrement_. USUS: Nullum vinculum ad stringendam fidem jurejurando est sanctius. Stringere gladium, _tirer l’épée_.

STRIX, strĭgis, f. _Hibou_. Avis nocturna infausta.

STRUCTOR, ōris, m. _Architecte_, _maçon_; _ordonnateur d’un festin_. SYN. Minister ad mensam cibosque struendos. USUS: In aream tuam veni: res agebatur multis structoribus.

STRUCTŪRA, æ, f. _Structure_, _organisation_. SYN. Compositio, constitutio, coagmentatio. USUS: Structura verborum.

STRŬES, is, f. _Tas_, _amas_, _monceau_.

STRŪMA, æ, f. _Goître_, _scrofules_, _écrouelles_. SYN. Tumor colli. USUS: Qui exsecant pestem aliquam, tanquam strumam civitatis, _comme les écrouelles de l’État_.

STRŬO, is, xi, ctum, ere, _Élever_; _ourdir_, _tramer_, _méditer qqche de nuisible_; _ordonner_, _disposer_. SYN. Molior, construo. USUS: Alicui pestem, insidias, calamitatem, perniciem struere. Aciem, domum struere. Verba struere et componere.