Lexicon Latinum

Part 137

Chapter 1372,874 wordsPublic domain

SELLA, æ, f. _Siége_, _chaise_. SYN. Sedes. EPITH. Aurea, curulis, proxima, vacua. USUS: sedebat in sella aurea.

SELLŬLĀRĬUS, ĭi, m. _Artisan qui travaille assis_. USUS: De plebeia fece sellulariorum.

SĒMEL, _Une fois_; _dès qu’une fois_. USUS: Antonius semel induxit in animum, omnia sibi licere, etc., _du moment qu’Antoine s’est mis dans l’esprit que tout lui était permis, etc._

SĒMEN, ĭnis, n. _Semence_, _graine_; _germes_. SYN. Materia serendi. TRANSL. Principia, rudimenta. EPITH. Perexiguum. PHRAS. Innata sunt virtutum nobis semina, _nous avons en naissant les germes de toutes les vertus_. Virtutum quasi scintillas quasdam jam in pueris videmus. Ingeniis nostris congenita quædam sunt virtutum principia. In parvis etiam vis quædam elucet et rudimenta virtutum. USUS: 1. Semen spargere, jacere. Prodit, exit, grandescit semen. Seminum vis ad gignendum plurimum valet. Aliquid hominibus a stirpe generis et seminis ingeneratur, _race_, _souche_, _sang_. Cum terra gremio mollita et subacta semen sparsum exceperit. 2. Principium, origo, materia, _origine_, _cause_, _principe_. Semen bellorum, _malorum_ omnium.

SĒMENTIS, is, f. (acc. tim et tem), _Semailles_, _semence_. SYN. Satio. EPITH. Tanta malorum. USUS: Semente prohibita, messe amissa.

SĒMESTRIS, e, gen. com. _De six mois_, _semestriel_. SYN. Sex mensium.

SĒMĬĂNĬMIS, e, gen. com. et SĒMĬĂNĬMUS, a, um, _A demi mort_. SYN. Exanimatus, semivivus, sopitus vulnere ac nihil sentiens, exsanguis.

SĒMĬASSUS, a, um, _A demi brûlé_. SYN. Semiustus.

SĒMĬCIRCŬLUS, i, m. _Demi-cercle_.

SĒMĬDOCTUS, a, um, _Demi-savant_, _faux savant_.

SĒMĬGRO, as, avi, are, n. _Quitter qqn_, _s’en séparer_. SYN. Secedo.

SĒMĬHŌRA, æ, f. _Demi-heure_.

SĒMĬLĬBER, era, erum, _A moitié libre_.

SĒMĬNĀRĬUM, ĭi, n. _Pépinière_. SYN. Semen. USUS: Ex illo fonte et seminario triumphorum. Id erat principium urbis, seminarium reipublicæ.

SĒMĬNĀTOR, ōris, m. _Semeur_, _père_, _auteur_. SYN. Sator. USUS: Omnium rerum seminator, altor, educator est mundus.

* SĒMĬNO, as, avi, atum, are, a. _Semer_, _ensemencer_. SYN. Sero.

SĒMĬPLĒNUS, a, um, _A demi plein_, _à moitié plein_.

SĒMĬSOMNUS, a, um, _A moitié endormi_.

SĒMISSIS, is, m. et SĒMIS, indecl. _Moitié d’un tout_, _la moitié_, _une demie_. SYN. Assis dimidium.

SĒMĬTA, æ, f. _Sentier étroit_, _ruelle_. SYN. Trames, via. USUS: Qua via modo exivit, eadem semita revertatur; eamdem semitam teneat.

SĒMĬUSTUS, a, um, _A demi brûlé_, _à moitié consumé_. USUS: Se populare incendium priore consulatu semiustum effugisse, _qu’il n’avait échappé qu’à demi brûlé à l’incendie populaire_.

SĒMĬVĬVUS, a, um, _A moitié mort_. USUS: Ibi hominem ingenuum fumo excruciatum, semivivum reliquit.

SĒMŎVĔO, es, mōvi, mōtum, ere, a. _Séparer_, _mettre à l’écart_. SYN. Secerno, removeo. ADV. Fortissime, omnino, subtiliter.

SEMPER, _Toujours_, _sans cesse_. SYN. Omni tempore, in omni vita, dum genus hominum erit, in perpetuum, nunquam non, ab æternitate; omne tempus ætatis; memoria sæculorum omnium; dies omnes ac noctes; dies noctesque, totos dies, omnibus horis. )( Nunquam, paulisper. PHRAS. 1. Semper celebrabitur id factum, _toujours on gardera le souvenir de cette belle action_. Vigebit memoria sæculorum omnium; nulla erit tam surda posteritas, nulla tam ingrata fama, quæ non in cœlum laudibus factum istud ferat; nulla ætas de ejus facinoris laudibus conticescet. Cf. Fama, Laudo. 2. Semper tui memor ero, _je me souviendrai toujours de vous_. Manebit mihi tui memoria, dum anima superabit; punctum temporis nullum tui memoria vacuum abibit, sine tui memoria præterire patiar; dum anima spirabit mea, tui memoria erit infixa animo sempiterna. Cf. Synt. orn. USUS: Quod semper movetur, æternum est, _ce qui se meut continuellement est éternel_. Quibus studiis semper fueris tenemus, _nous savons quelle a toujours été votre ardeur pour l’étude_. Cf. Unquam.

SEMPĬTERNUS, a, um, _Qui dure toujours_, _éternel_, _immortel_, _perpétuel_. SYN. Æternus. USUS: Veræ amicitiæ sempiternæ sunt. Consilia nostra sempiternum spectare debent.

SĒMUNCĬA, æ, f. _Une demi-once_; _la vingt-quatrième partie d’un tout_. USUS: Fecit me hæredem ex deunce et semuncia, _il m’a institué son heritier pour onze douzièmes et demi de la succession_. Ne qua mulier plus semunciam auri haberet, _qu’aucune femme ne possédât plus d’une once d’or_, _c. à d._, _le vingt-quatrième de la livre_.

SĒNĀRIUS, a, um, _Vers composé de six pieds_, _vers iambique_. SYN. Versus iambicus sex pedum.

SĔNĀTOR, ōris, m. RAD. a Senex, quia prudentia senes in senatum olim legebantur. _Sénateur._ SYN. Pater conscriptus. USUS: Senator, qui consilio ac sapientia gubernat rempublicam, auctor publici consilii, et regendæ civitatis dux.

SĔNĀTŌRĬUS, a, um, _De sénateur_, _sénatorial_. USUS: Ordo, gradus, subsellia senatoria.

SĔNĀTŬS, ūs, m. _Sénat_. SYN. Ordo amplissimus, summus ordo, consilium senatus, consilium publicum, amplissimum consilium, magistratus, collegium senatorum, ordo reipublicæ, custos, princeps, præses, propugnator. USUS: Senatum convocare, vocare, cogere, _convoquer le sénat_. Senatum habere, _avoir une réunion du sénat_. Senatum dimittere, mittere, _congédier le sénat_, _lever la séance_. Senatum dare, præbere legatis, _permettre aux ambassadeurs l’entrée du sénat_. In senatum legere, cooptare aliquem, _choisir un sénateur_. Senatu aliquem movere, ex senatu rejicere, _exclure, expulser du sénat_. In senatum venit. Senatus discessit. Homo seditiosus senatum sibi ante omnia exstinguendum, delendum censuit.

SĔNĀTUSCONSULTUM, i, n. _Sénatus-consulte_, _décret du sénat_. SYN. Decretum senatus; lex, auctoritas senatus. EPITH. Honorificentissimum, magnificentissimum. USUS: Senatusconsultum factum fuit, exstat.

SĔNECTUS, ūtis, f. _Grand âge_, _âge avancé_, _vieillesse_. SYN. Prope acta jam ætas decursaque; ultimum tempus ætatis, maturitas ætatis, ingravescens ætas, exacta, extrema; ætas præcipitata jam et a diuturnis laboribus devexa ad otium; canities. EPITH. Animosa et fortis, calamitosa et præceps, gravis, honorata, jucunda, levis, severa. PHRAS. Senectus jam propinquat, _déjà la vieillesse approche_. Senectus obrepit; ætas ingravescit; quantulum mihi vitæ spatium restat, superest, reliquum est, relinquitur; ætate progredior, procedo, provehor longius, et jam ad exitum vitæ natura pene ipsa me perducit; senectus in proximo est. Cf. Senex, Senesco, Ætas. USUS: Senectus est occasus vitæ. Ad summam senectutem vivere. Homo senectute confectus. Magnam senectutem adeptus valetutudine optima.

SĔNESCO, is, nŭi, escere, n. _Devenir vieux_, _vieillir_. SYN. Consenesco, senex fio. ADV. Sensim. PHRAS. Ideone senui ut miserior essem? _N’aurais-je vielli que pour être plus malheureux?_ In hoc me longa infelixque senecta traxit? Ea causa tam longe ætate processi? In hos fines tam provecta ætas, tam longæ ætatis usus mihi contigit? An igitur istud erat, cur vitam agerem, viverem tam diuturnam? cur ætatem extenderem? cur inter homines tamdiu agerem, versarer? cur vitæ spatia tam longa decurrerem? cur vitam ducerem, traducerem, transigerem tam diuturnam? cur lucis hujus usura tam diuturna fruerer? cur tantam senectutem adipiscerer? cur ad summam senectutem viverem, ut quidquid est in vita miseriarum, id in dies magis magisque persentiscerem?

SĔNEX, senis, m. _Vieux_, _âgé_. SYN. Ætate confectus, confectus senio _vel_ senectute, exacta ætate, gravioris ætatis homo, per ætatem ad munia publica inhabilis, grandis natu, magno jam natu, annis obsitus; ætate provectior, provectus; præcipiti senectute; ætate gravis; annis provectus. EPITH. Debilis, desertus, pene agrestis, formosus, firmatus, imbecillus, miser, orbus, pudentissimus, optimus, stultus, credulus, obliviosus. ADV. Admodum, PHRAS. 1. Senex admodum sum et decrepitus, _je suis tout-à-fait vieux et décrépit_. Grandis natu sum; summa senectute confectus; exacta ætate; vir exacte ætatis; ætate jam gravis et ad munera corporis invalidus; senecta jam ætate sum; nomen et umbram ex me relictum videtis; vires corporis affectæ, sensus oculorum atque aurium hebetes, memoria labat, vigor animi obtusus est. Ætate fessus sum; ævo admodum processi; annis fractus, viribus defectus, exhaustus sum. Cursus mihi vitæ jam pene confectus est; decursum mihi prope est vitæ spatium; decursa propemodum ætas est; ad metam vitæ propemodum, tanquam a carceribus perveni; extrema pars vitæ agitur, restat; ad exactæ prope ætatis terminos consisto. Cf. Senectus. 2. Quis scit an tam senex futurus sim, _qui sait si je deviendrai si vieux_. Vitam quis mihi præstet ad illud tempus? Explorata ad eum diem vita non est; vereor, ne id ætatis homo, vitæ prius quam votorum metam contingam. 3. Senior sum illo, _je suis plus vieux que lui_. Ætate illum anteeo; natu major sum; annis præcedo illum; provectioris ætatis sum. USUS: Nemo est tam senex, qui se annum non putet posse vivere. Vetus laudatumque proverbium est quod monet, mature fieri senem, si diu velis esse senex. Ut de me aliquid more senum glorier.

SĒNI, æ, a, _Qui sont six_, _au nombre de six_.

SĔNĪLIS, e, gen. com. _De vieillard, qui a l’air vieux_. USUS: Specie puerili, sed senili prudentia, _sous l’air d’un enfant, avoir une prudence de vieillard_.

SĒNĬUM, ĭi, n. _Vieillesse_, _caducité_; _affliction_. SYN. Senectus. USUS: Civitas ista senio confecta, _cette ville est plongée dans l’affliction_. Cf. Senectus.

SENSIM, _Insensiblement_, _peu à peu_, _graduellement_. SYN. Pedetentim, leniter. )( Repente. USUS: Omnis mutatio sensim est facienda. Sensim ille dicebat causæ propria, tu cursim aliena, _il disait posément des choses utiles à la cause, toi tu dis en courant des choses qui y sont étrangères_.

SENSUM, i, n. _sæpius_ SENSA, ōrum, n. pl. _Sentiments_, _pensées_, _opinion_. SYN. Sententia, sensus animi, consilium. USUS: Sensa mentis et consilia verbis explicare, _exprimer ses pensées par la parole_.

SENSŬS, ūs, m. _Sentiment_, _sensation_. SYN. Facultas corporea et exterior animi intelligentis, intima cogitatio; sententia, judicium. EPITH. Acerbissimus, æternus, carus, certus, communis, divinus, domesticus, extremus, gravis, humanus, intimus, liberior, moderatus, nimius, rectus, voluptuarius, vulgaris. PHRAS. 1. Mortui sensum non habent, _les morts n’ont plus de sentiment_. Sentiendi vis morte exstinguitur; morte sensus amittitur; mortui sensu carent; mortuis nullus sensus inest. USUS: 1. Sensus, interpretes ac nuntii rerum, in capite tanquam in arce mirifice ad usus necessarios collocati sunt. Sensus sunt velut viæ quædam ad oculos, nares, aures a sede animi perforatæ. Quod sensibus percipi non potest. Cum spiritu sensum jucunditatis amisit. Abstrahere a sensu mentis. Ab operis sensu aliquem avertere. 2. Sensum, sententia, animus, mens, cogitatio, _sentiment_, _disposition_, _manière de voir_. Quis est sensus tuus ea de re? quæ cogitatio? Vultus ostendit, quo sensu quidvis pronuntietur. Ego de meo sensu judico. 3. Existimatio, judicium, captus, _sentiment_, _idée_, _bon sens_. Est hic communis omnium sensus. Longe hoc est ab imperitorum intelligentia sensuque.

SENTENTĬA, æ, f. _Avis_, _opinion_; _sentiment_, _volonté_, _jugement_. SYN. Dictum et oratio brevis et præclara; consilium, mens, opinio, voluntas. EPITH. Accommodata, acuta, antiquissima, certa, communis, consularis, digna, dubia, firma, gravissima, illustris, libidinosa, ornatissima, perspicua, regalis, senatoria, virilis, utilis. PHRAS. 1. Omnium sententia eadem fuit, pacem bello præhabendam, _tous furent de cet avis que la paix était préférable à la guerre_. Pars major in hanc sententiam ivit, censuit, consensit, discessit, concessit, pedibus ivit. Stetere plerique omnes in eadem sententia; in pacem inclinavere plerique; haud dispar erat animorum habitus; nullius sententia in diversum tendebat; omnium sententiæ eo decurrebant, ut pax, si posset, æquis: sin minus, tolerandis conditionibus peteretur. Omnes in idem consilium descendere; una erat consentiensque vox omnium pacem bello præferendam; pax præ bello probata est, placuit omnibus. 2. Non permanes in tua sententia, _vous ne persistez pas dans votre opinion_. Non perseveras in sententia; non tenes, non retines tuam sententiam; non manes in proposito, in sententia tua; mutas sententiam, consilium, opinionem; animi sensum mutas, deponis; e proposito declinas, aberras, egrederis; tibi non constas; a te dissentis; labas in sententia; a sententia discedis, desciscis; de sententia facile decedis; ad sententiam aliorum abis. 3. Improborum artibus a sententia sua abductus est, _les artifices des méchants l’ont fait changer d’avis_. Improborum artibus factum est, ut abjecta vetere sententia novam susciperet; in alia omnia abiret; sententiam suam repudiaret; de sua sententia desisteret, decederet; improborum malevolentissimis obtrectationibus, infensa iniquaque opera de sententia depulsus, dejectus, deductus, motus, dimotus, deterritus, detrusus, deturbatus est; improborum culpa factum est, ut animum ab ea sententia abduxerit, institutæ cursum opinionis flexerit, mutarit, alio converterit; improborum artes fregere ejus sententiam; eum ad suam sententiam duxere, perduxere, traduxere. Cf. Opinio, Consilium, Propositum. USUS: 1. Sententia utraque optimos habet auctores. 2. Consilium, mens, opinio, voluntas, propositum, suffragium, _sentiment_, _vue_, _disposition_, _volonté_. Nihil nisi de tua sententia, statuam. Ex animi sententia hoc tibi confirmo ac juro. Rem ex sententia gessi et confeci. Vicit ea sententia. In Bruti sententiam senatus decrevit. 3. (Cum verbis: dico, fero, pronuntio), _avis exprimé officiellement, sentence, suffrage_. M. Cato sententiam rogatus, severam dixit, tulit, pronuntiavit. Ne plura prolocutus sententiam pergit. Reus omnibus sententiis damnatus, nullius absolutus est. 4. Argumenta, _sens_, _signification_. Epistolæ sententia hæc erat 5. Phrasis, _phrase_, _période_. Eas litteras dum recito, dumque de singulis sententiis breviter disputo.

SENTENTĬŌSĒ, _D’une manière profonde_, _sentencieuse_. SYN. Graviter, scite.

SENTENTĬŌSUS, a, um, _Profond_, _sentencieux_. USUS: Asiaticæ dictionis duo sunt genera: unum sententiosum, argutum alterum, _l’un sentencieux, l’autre subtil_.

SENTĪNA, æ, f. _Sentine d’un navire_; _lie_, _rebut_, _ordures_. SYN. Fundus _seu_ ima pars navis. EPITH. Magna et perniciosa. USUS: Ejicere perniciosam sentinam urbis et exhaurire.

SENTĬO, is, si, sum, tire, a. _Percevoir_, _sentir_, _remarquer_, _voir_. SYN. Sensum accipio, sensibus percipio, sensum alicujus rei capio, sensum ex mœrore percipio; odore quodam suspicionis aliquid persentisco, sensu gusto, gustum alicujus rei habeo _vel_ sensum; intelligo, audio; censeo, judico; agnosco. )( Sensu careo. ADV. Acerbissime, acute, amicissime, apertissime, constantissime, demisse, fortissime, humiliter, improbissime, admodum, peræque, sapienter, sero. PHRAS. 1. Dolores sentio gravissimos, _je ressens de violentes douleurs_. Sensum doloris capio acutissimum; doloris sensu afficior gravissimo; doloribus gravissimis discrucior, opprimor, conficior, exerceor. Cf. Dolor. 2. Nihil amplius sensi, _je n’ai plus rien senti_, _je fus privé de sentiment_. Alienato a sensibus animo eram; ab sensu doloris nescio quæ me cura nova avertit; jam dudum obduxi callum; percallui ad dolorem; obduruit animus; malis dudum obdurueram; sensus stupore doloris nihil percepi; a sensu sensus aberat; ejus rei sensus ad animum non pervenerat. 3. Omnes idem sentiunt, _tous sont du même avis_. Omnes idem volunt, idem defendunt; omnia consilia cum illius consilio conjuncta sunt; nulla varietas est opinionum, voluntatum; nulla in re dissentiunt; in unam omnes sententiam eunt, discedunt; summa est consensio ac societas consiliorum et voluntatum; omnium sensus congruunt; una mente omnes consentiunt. Cf. Consentio, Concordia. 4. Ego sic sentio, _pour moi, voilà mon sentiment_. Hic mihi de re sensus, hæc sententia est; ita de re statuo; hic mihi est animus; mihi sic videtur; mea sic est ratio. Uses: 1. Quidam sensus stupore quodam cibi suavitatem non sentiunt. 2. Judico, censeo, _avoir un avis, penser, juger_. Omnes idem sentiunt. Sentire cum aliquo. Quid sentiam habeo, quid dicam non reperio, _je sais ce que je pense, mais je ne trouve pas le mot pour exprimer ma pensée_. 3. Agnosco, intelligo, _s’apercevoir_, _remarquer_, _reconnaître_. Sentio quid velis.

SENTIS, is, m. _Épines_, _ronces_. SYN. Spina.

SĔORSUM, _A part_, _séparément_. SYN. Separatim. USUS: Seorsum hoc ab illo tractandum est, _ces deux points veulent être traités séparément_.

SĒPĂRĀBĬLIS, e, gen. com. _Séparable_. USUS: Anima a corpore separabilis.

SĒPĂRĀTIM, _Séparément_, _à part_, _en particulier_. SYN. Seorsum, singillatim, præter cæteros. )( Communiter. USUS: Dii separatim ab universis singulos diligunt, _les dieux chérissent les particuliers_, _séparés de la totalité_. Separatim semel, iterum cum universis. In aliqua re separatim elaborare, _borner ses études à qque partie isolée de la science_.

SĔPĂRO, as, avi, atum, are, a. _Séparer_, _désunir_, _diviser_. SYN. Sejungo, distinguo, secerno, sevoco, distraho, divello, distermino, discludo. )( Conjungo. ADV. Diligenter, paululum. PHRAS. 1. Separandi sunt, ne juncti noceant, _il faut les isoler, pour qu’ils ne puissent nuire étant ensemble_. Dirimenda est eorum conjunctio; segregandi inter se, dividendi ac distrahendi sunt; diducenda ea manus est hominum improborum; dissociandi illorum animi; alienatio ac disjunctio aliqua serenda; alius ab alio diversus aggrediendus est; avellendi, abstrahendi ex eorum societate aliqui, segregatique a cæteris invadendi sunt; dissidium et animorum quoddam divortium inter eos est procurandum. 2. Arx ab urbe modico amne separata est, _la citadelle est séparée de la ville par un petit cours d’eau_. Amnis modicus arcem ab urbe aquarum divortio dividit; arx ab urbe amne exiguo dirempta, disjuncta, discreta, secreta. USUS: Discrimine tenui separata maria.

SĔPĔLĬO, is, īvi _vel_ ĭi, ultum, ire, a. _Ensevelir_, _enterrer_. SYN. Humo, in sepulcro condo, corpus terræ reddo; humo injecta contego, tumulo contego, sepultura afficio, ad sepulturam do, in sepulcrum infero; terræ, tumulo mando; compono; supremo officio fungor, funus duco, funero, funus effero, justa persolvo; in rogum impono. PHRAS. 1. Non omnes sepulti sunt, _tous ne furent pas enterrés_. Aliqui ex his honore sepulturæ caruerunt; insepulti jacent; nec sepulturæ honorem adepti sunt; inhumata cadavera aliquorum putrescunt. 2. Splendide sepultus est, _on lui fit des funérailles magnifiques_. Amplo funere elatus est; honesto funere humatus est; justa magnifice præstita, soluta sunt; nihil apparatus defuit, quo inferias illi quam magnificentissime darent; funus omni apparatu atque honore celebratum; suprema officia apparatissima pompa celebrata sunt; ossa tumulo contecta, sepultura donata sunt quam honorificentissima; curatum, ut funeris honore quam amplissimo honestaretur; propinqui funus ei apparatissimum faciendum curarunt. Cf. Funus, Exsequiæ. USUS: Qui vos in complexu liberorum trucidatos incendio patriæ sepelire est conatus, _s’est efforcé de vous ensevelir sous les ruines fumantes de la patrie_.

SĒPES, is, f. _Haie_, _enceinte_, _clôture_. SYN. Septum. USUS: Loca silvestribus sepibus densa.

SĒPĬA, æ, f. _Sèche, poisson qui contient une liqueur noire_. Genus piscis.

SĒPĪMENTUM, i, n. _Clôture_. SYN. Vallum. USUS: Atque hæc velut sepimento quodam vallabit eloquentia.

SĒPĬO, is, psi, ptum, ire, a. _Entourer_, _enclore_. SYN. Munio, vallo, septa facio, septis contineo. ADV. Sedulo, undique, religiose. USUS: Domicilia mœnibus sepserant. Ubi hæc omni cogitatione, memoria sepseris, _déposer avec soin dans la mémoire_. Oppidum castellis et operibus sepire. Armatus, septus, stipatus satellitibus. Cf. Munio.

SĒPŎNO, is, pŏsui, pŏsĭtum, ere, a. _Placer à part_, _mettre de côté_. SYN. Segrego, separo, reservo. USUS: Seponi ista et occultari possunt. Nullum mihi tempus ad ista negotia possum seponere. Aliqua prædæ pars seponi et in publicum secerni debet.

SEPTEM, _Sept_.

SEPTEMBER, ris, m. _Septembre_. USUS: Calendis septembribus.

SEPTEMVĬRĀTŬS, ūs, m. _Dignité de septemvir_.

SEPTEMVĬRI, ōrum, m. pl. _Le collége des septemvirs_.

SEPTĒNĀRĬUS, a, um, _Qui contient le nombre sept_, _septénaire_. USUS: Cum tam bonos septenarios fundat ad tibiam, _vers de sept pieds_.

SEPTENDĔCIM, _Dix-sept_. USUS: Nos septendecim populis Siciliæ numeramur.

SEPTĒNI, æ, a, _Qui sont sept_. USUS: Duo fasces, candelis involuti, septenos habuere libros, _deux paquets enveloppés de ficelles (enduites de suif ou de cire) renfermaient chacun sept livres_.

SEPTENTRĬŌNES, um, m. pl. _Le septentrion, le Nord_, _les contrées du Nord_. USUS: Inflectens sol cursus ad septentriones.

SEPTĬES, _Sept fois_.

SĒPTĬMUM, _Pour la septième fois_. USUS: Marius tam feliciter septimum consul.

SEPTĬMUS, a, um, _Septième_. USUS: Roma condita est secundo anno Olympiadis septimæ, _Rome fut fondée la seconde année de la septième Olympiade_. Septimus decimus, _dix-septième_. USUS: Ut ipsius Stajeni sententia decima septima accederet, _la dix-septième_.

SEPTINGENTĒSĬMUS, a um, _Le sept centième_.

SEPTINGENTI, æ, a, _Qui sont au nombre de sept cents_. USUS: Atticus noster annorum septingentorum memoriam uno libro colligavit.

SEPTŬĀGĒSĬMUS, a, um, _Le soixante-dixième_.

SEPTŬĀGINTA, _Soixante-dix_. USUS: De exercitu romano septuaginta et tres amissi, _l’armée romaine perdit soixante-treize hommes_.

SEPTUM, i, n. _Enclos_, _cloison_, _barrière_, _mur_. SYN. Munitio, sepimentum, sepes. USUS: Quibus septis tam immanes belluas continebimus? Septa diruere, revellere. Omnes fori aditus ita septi, ut nisi septis revulsis introiri in forum nullo modo posset, _toutes les avenues du forum étaient fermées_, _palissadées de telle sorte que, etc._

SEPTUNX, uncis, m. _Les sept douzièmes d’un tout_. USUS: Suptunx auri, _sept once d’or_.

SĔPULCRUM, i, n. _Tombeau_, _sepulcre_. SYN. Tumulus, bustum, monumentum. EPITH. Alienum, altum, disertissimum, nobile, operosius, ornatum, patrium, summum. USUS: Sepulcrum alicui decernere; constituere, ponere. Aliquem in sepulcro condere; in sepulcrum inferre. Sepulcri magnificentia et religio. Cf. Sepelio.

SĔPULTŪRA, æ, f. _Ensevelissement_, _sépulture_, _inhumation_. SYN. Humatio, bustum, sepulturæ honor. EPITH. Humilis, insepulta, optima. USUS: Sepultura aliquem afficere. Corpus ad sepulturam dare. Humili sepultura cremare. Honore sepulturæ carere. Cf. Sepelio, Funus, Exsequiæ.

SĔQUESTER, ris et ri, _Tiers, entremetteur chargé de corrompre les juges_. SYN. Apud quem pecunia corrumpendi judicii causa deponebatur. USUS: Quo sequestre in illo judicio corrumpendo est usus. Quid opus est judice sequestre? Apud sequestrum deponere pecuniam.