Part 5
Qui creat mundum, sit honos Parenti: Laus tibi compar, Reparator orbis: Aequus amborum sit honos per omne Tempus Amori.
AD LAUDES.
Nunc suis tandem novus e latebris Prodit Elias, populisque Christum Clamat, exprobrans sua viperinae Crimina proli.
En Deus judex, Deus en propinquat Ventilans fruges: superis recondet Triticum cellis, paleasque diros Tradet in ignes.
Hujus adventu, rigidum superbi Deprimant montes caput; erigantur Vallium passim cava: corrigantur Prava viarum.
Sancte praecursor, date praeco lucis, Excitet somno tua vox inertes; Ut graves olim fugiamus Agni Vindicis iras.
Summa laus Patri, genitoque Verbo: Aequus amborum sit honos Amori, Qui sacrum Christi pugilem potenter Ungit et armat.
AD SECUNDAS VESPERAS.
Quid moras nectis? Domino jubenti Cede: qui sacro lavat igne corda, Hic tuis ardet manibus, Joannes, Amne lavari.
Quis fuit sensus tibi, cum videres Supplicis ritu dare colla pronum, Cui pedum summo reputes honori Solvere lora?
Cernis ut, nimbo rutilante, Christo Spiritus, Patris comitante voce, Incubat; sese Triadisque tota Pandit imago?
Diligens instas operi minister; Victimam mundi scelus auferentem Praedicas agnum, digitoque fidus Indice monstras.
Immemor laudis propriae, magistro Debitos Christo properas alumnos Reddere: ardebas minui, decebat Crescere Christum.
Nec fidem vita sat erit probasse; Vindicem laesi rigidum pudoris Te manet carcer: Domino cruenta Morte praeibis.
Laetus aeternum celebret Parentem Orbis: aeternum celebret Parentis Filium: par sit tibi laus per omne, Spiritus, aevum.
Junii 29. SS. PETRI ET PAULI APOSTOLORUM.
AD PRIMAS VESPERAS.
Quos junxit unus, vita dum mansit, labor, Quos una clarat morte palma Martyres, Ambo sacrati principes exercitus, Coelo receptos una vos colit dies.
Vos, angularis cui subest Christus lapis; Fundatis Aedem: mystico vos Corpori, Cui praesidere gaudet augustum Caput, Fulgere clara jussit ambo lumina.
In te potestas clavium, Petre, eminet; Te, Paule, flumen irrigat scientiae: Uterque Pastor, et magister, et parens, Olimque mundo destinati judices.
Infirmitatem carnis experti tamen, Nostis caducam fictilis testam luti; Et consecuti gratiam, clientibus Praestatis ultro quam pie poscunt opem.
Vos ergo votis supplicum solemnibus Adeste: lapsis impetrate gratiam; Ut Christianis assequamur moribus, Quae sancta mundo tradidistis dogmata.
Sit sempiterno sempiterna laus Patri: Petro supernus quem revelavit Pater, Aeterne Fili, laus tibi sit maxima: Sit par supremo laus decusque Flamini.
AD OFFICIUM NOCT.
Orbe nunc toto celebrentur ambo Principes, orbis decus atque lumen, Mille qui Christo peperere verbi Semine gentes.
Auctor incoepti Deus: ille terras Incolens, primas tibi, Petre, defert; Mox vocat Paulum, seperas regressus Victor ad arces.
Alter aeterni Patris eruditur Voce delapsa: super astra raptus Alter arcanae sacra veritatis Flumina potat.
Quanta sub vili latitat potestas Corpore! infirmos tua sanat umbra, Petre: lethales tua, Paule, pellunt Lintea morbos.
Mergitur ponto superante Petrus; Naufragum Paulus fluitat per aequor: Christe, ades, saevosque jubes utrique Parcere fluctus.
Heu! fidem cernis titubare nostram: Tu vacillantes rege, Christe, gressus. Fac, Deus, tantos docili sequamur Corde magistros.
AD LAUDES.
Jam nil Hebraeis, Gentium plebs, invide, Dignata eisdem, fausta plebs, honoribus: Ovile summus Pastor expandit suum, Novusque primo grex adunaris gregi.
Promissa Patrum, Christe, natus exequi, De stirpe Jacob quaeris amissas oves; Petrumque, primo quem locavisti gradu, Tanto labori sufficis vicarium.
Divina Gentes at simul clementia Respectat; illis, Paule, Doctor mitteris: Arcana profers tu Dei mysteria; Tu christianae praeco fulges gratiae.
Utrimque fervet uberi fructu labor: Judaeus, an sis barbarus, nil interest: Diversa quamquam sors duobus obtigit, Par universi cura succendit gregis.
Sit sempiterno sempiterna laus Patri: Petro supernus quem revelavit Pater, Aeterne Fili, laus tibi sit maxima: Sit par supremo laus decusque Flamini.
AD SECUNDAS VESPERAS.
Tandem laborum, gloriosi principes Fructum tenetis: fana passim corruunt: Quin ipsa late Roma victrix gentium, Se Christiano jam stupet subdi jugo.
Saevit Tyrannus; at triumphant victimae: Alter per ensem victor, alter per crucem, Coelo coronam laureati possident; Fususque sanguis Christianos seminat.
Superba sordent Caesares cadavera, Queis urbs litabat impii cultus ferax: Apostolorum gloriatur ossibus, Fixamque adorat collibus suis crucem.
Nunc o cruore purpurata nobili, Novisque felix Roma conditoribus, Horum trophaeis aucta, quanto verius Regina fulges orbe toto civitas;
Sit semipterno sempiterna laus Patri: Sit sempiternum Filio Patris decus: Qui nectis ambos, aequus ambobus, tibi Divine, sit laus sempiterna, Spiritus.
Junii 30. IN COMMEMORATIONE S. PAULI APOSTOLI.
AD OFFICIUM NOCT.
Sat, Paule, sat terris datum Post multa te certamina, Cursu peracto, debita Corona jam coelo manet.
Quot tu mari periculis, Terraque jactatus malis! Quot saxa, virgae, compedes! Quot damna, curae, funera!
Nunc ille confixum suae Qui te cruci dudum tenet, Te Christus ad vitam vocat; Tibique lucrum jam mori.
Sed caritatis viscera Strictis coaretant nexibus; Christoque quos tu parturis Patrem reposcunt filii.
Verum paratur jam tibi Finis laboris ardui, Mercesque: bissenos thronus Te poscit inter judices.
Uni sit et trino Deo Suprema laus, summum decus, De nocte qui nos ad suae Lumen vocavit gloriae.
Julii 2. IN VISITATIONE BEATAE MARIAE VIRGINIS.
AD PRIMAS VESPERAS.
Quo sanctus ardor te rapit, O Virgo, flos o Virginum? Quo tendis, et cito gradu Conscendis alta montium?
Urget sacer te Spiritus Toto repletam Numine: Matris Dei jam dignitas Nil caritati detrahit.
Tibi propinquam sanguine Matrem puella visitas, Concessa cui divinitus Grataris alvi munera.
O quanta matrum gaudia! Stupente natura, gravem Anum stupes, quae Virginem Foetam Deo te praedicat.
Absconditum sub intimo Ceu nube, portabas sinu Solem, suo qui protinus Lustrabit orbem lumine.
Mundo redemptor qui venis, Fili, tibi laus maxima Cum Patre: nec tibi minor Laus, utriusque Spiritus.
AD OFFICIUM NOCT.
Montes, superbum verticem, Qua Virgo transit, subdite, Cui se libenter sternerent Vel ipsa coeli sidera.
Occulta quae latet domi, Audet foras se prodere: Semper sibi timens pudor Se caritate protegit.
It illa, non nectit moras: Fugit videri, nec minus Fugit videri, ne suo Quidquam pudori detrahat.
Beata quam pressit pede, Tellus! beata semita! Colles beati, qui simul Cum matre sensistis Deum!
Beatiores hospites, Vos o quibus coelestia, Loquente matre Virgine, Audire verba contigit!
Mundo redemptor qui venis, Fili, tibi laus maxima Cum patre: nec tibi minor Laus, utriusque Spiritus.
AD LAUDES.
Ad prima verba Virginis, Intus movente Spiritu, In matris alvo conditus, Infans Joannes gestiit.
Agnovit infantem Deum: Quem sensit, ardet prodere; Vates et infans, qua potest, Adesse Christum nuntiat.
Hic jam Redemptoris vices, Praeconis ille sustinet: Materna claustra non vetant Quin ambo munus impleant.
Felix puer, felix parens, Felix sacerdos, et domus, Qui per parentem Virginem Deo fruuntur hospite!
Mundo redemptor qui venis, Fili, tibi laus maxima Cum Patre: nec tibi minor Laus, utriusque Spiritus.
Julii 22. S. MARIAE MAGDALENES.
AD PRIMAS VESPERAS.
Procul maligni cedite spiritus; Nunc imperanti cedite Numini, Fessamque duris Magdalenam Parcite nunc agitare poenis.
Christi jubentis numine territi Fugere septem: mox sibi reddita, Te, Christe, consectatur unum, Et memori tibi mente servit.
Quin et cruenta de trabe pendulo Christo litabat mille doloribus: Quam vellet insontis Magistri Sola graves tolerare poenas.
Miscere fletus sanguinis aemulos Non cessat, adstans victima victimae, Christus, silendo, nil rependit: Quam melius probat hinc amantem!
Laus, summa Patri, summaque Filio: Sit summa puro laus quoque Flamini, Afflante quo semper calescunt Aethereis pia corda flammis.
AD OFFICIUM NOCT.
Plagis Magistri saucia, Dum moesta largos funderet Maria fletus, acrior Revixit in poenis amor.
Non turba, non vetat crucis Mortisque dirae scandalum, Inter furentes quaerere Ligno peremptum milites.
Quis tantus ignaram labor Exercet? Extinctam doles In morte vitam: quid gemis, Mors ipsa cum victrix cadit?
En ille quem luges amans, Praesens resumpto corpore, Notis amantem te redux Primam salutat vocibus.
O si beatos tangere, O si tenere fas pedes! Sed hic perennis non datur Gustare vitae gaudia.
Impleta nunc Apostolam Promissa te primam choro Apostolorum grandia Jubent referre nuntia.
Deo Patri sit gloria, Ejusque soli Filio, Sancto simul cum Spiritu, Nunc, et per omne seculum.
AD LAUDES.
Maria sacro saucia vulnere, Non jam dolendum quid Dominum doles? Semper renascens hic amoris Unde tibi violentus ardor?
Quem quaeris ipso funeris in sinu, Victo triumphat funere clarior, Vivit: retecto jam sepulcro, Ecce jacent revoluta saxa.
Myrrham quid affers, vanaque balsama? Haec luce functis debita munera: Mox ille donandos Olympo Non eget his redivivus artus.
Ingens amantem te dolor indicat; Amans vicissim se Deus obtulit: Agnosce vocem tu Magistri Nomine te proprio vocantis.
Tu prima testis, primaque nuntia, Velox in urbem protinus advola; Christique nutantes Ministros Plena Deo propiore firma.
Laus summa Patri, summaque Filio: Sit summa puro laus quoque Flamini, Afflante quo semper calescunt Aethereis pia corda flammis.
Aug. 1. IN LIBERATIONE S. PETRI A VINCULIS.
AD PRIMAS VESPERAS ET OFFICIUM NOCT.
Qui Christiano gloriantur nomine, Ahena frustra vincla captivos tenent; Frustra satelles servat insomnis fores: Inter catenas mente stant liberrima.
Ornant revinctos invidendae compedes; Nec ponderosae, quas amor leves facit: Non densa tetri carceris nox obsidet, Aeterna summo quos manet coelo dies.
Dulces catenae, quae reum non arguunt, Sed Christi amantem quae probant Apostolum! Regum coronis, aureis monilibus, Vos sacra pluris aestimamus vincula.
Patri supremo sit suprema gloria; Tibique laudes totus orbis concinat, Aeterne Fili, splendor aeterni Patris: Compar sit almo laus decusque Flamini.
AD LAUDES ET SECUNDAS VESPERAS.
Petrum, tyranne, quid catenis obruis, Jubesque condi carceris nigro specu? Quid trux satelles ante limen excubat? Carcer, satelles, vincla non Petrum tenent.
Fulgens ab alto venit Ales aethere; Recedit horror, et fugat noctem dies: Jubente Christo, rupta vincla concidunt; Panduntur ultro clausa ferro limina.
Coelestis ille ductor ostendit viam: It Petrus; atque somnium quod fit, putat. Verum, recepta mente, victricem Dei Suae salutis certus agnoscit manum.
Lux nostra, Christe, nostra libertas, vides Quibus catenis vinciant nos crimina, Et quanta nostris incubet nox mentibus: Caecis diem fer, rumpe vinctis vincula.
Patri supremo sit suprema gloria; Tibique laudes totus orbis concinat, Aeterne Fili, splendor aeterni Patris; Compar sit almo laus decusque Flamini.
Aug. 6. IN TRANSFIGURATIONE DOMINI.
AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.
Hoc, jussa quondam rumpimus Festo die silentia: Celata dudum jam decet Vulgare nos mysteria.
Montis sub alto vertice, Tribus vocatis testibus, O Christe, visus hactenus Terris homo, pates Deus.
Tuae latens lucis jubar Sacros in artus effluit; Vestis tuo te numine, Tibique totus redderis.
Coelo tonante, protinus Audita summi vox Patris: Te, nube rupta, Filium, Quo gloriatur, asserit.
Hic est Magister omnium, Quem pronus orbis audiat. Silete, mortales: Deus Qui nos docet, fatur Deus.
Qui, nube rupta, te palam Natum vocavit, laus Patri; Tibique Nato; nec minor Laus utriusque Flamini.
AD OFFICIUM NOCT.
Quam nos potenter allicis! Te, Christe, quando detegis, Te, quando celas, providus Nobis peraeque consulis.
Hic nos adoptat filios, Qui te vocavit Filium; Sponsor futurae gloriae Dat certa nobis pignora.
E nube quid, Pater, probas? De monte, Fili, quid doces? Umbris procul cedentibus, Restabat una veritas.
Ut jussa Patris impleas Mactanda mundo victima, Formam resumens pristinam, Mortalitati redderis.
Fac, Christe, qui nobis lates, Obscura dum regit fides, Fracto solutos corpore Nos te videre, te frui.
Qui, nube rupta, te palam Natum vocavit, laus Patri; Tibique Nato; nec minor Laus utriusque Flamini.
AD LAUDES.
Jesu, dulcedo cordium, Fons vivus, lumen mentium, Excedens omne gaudium Et omne desiderium:
Mane nobiscum Domine: Et nos illustra lumine, Pulsa mentis caligine, Mundum replens dulcedine.
Quando cor nostrum visitas, Tunc lucet ei veritas: Mundi vilescit vanitas, Et intus fervet caritas.
Jesu mi bone, sentiam Amoris tui copiam: Da mihi per praesentiam Tuam videre gloriam.
Quem tuus amor ebriat, Novit quid Jesus sapiat: Quam felix est quem satiat! Non est ultra quod cupiat.
Tu fons misericordiae, Tu vere lumen patriae, Pelle nubem tristitiae, Dans nobis lucem gloriae.
Aug. 14. IN VIGILIA ASSUMPTIONIS BEATAE MARIAE VIRGINIS.
AD LAUDES.
Quod carne Christum, Virgo, paris, vocant Hinc te beatam: rectius occupas Nomen beatae, quae fideli Credideris, pia Virgo, corde.
Orbata Nato, non muliebriter Ploras ademptum. Scilicet altior Tellure coelestes, triumphans Quo rediit, meditaris arces.
Amoris illuc te rapit impetus: Tardi sed obstant vincula corporis, Dolesque durum longioris Exilii tolerare pondus.
Haec vota tandem qui cumulas, Pater, Succurre nostris, auspice Filio; Infunde sacrum, quo vigemus, Pectoribus, Deus alme, Flamen,
Aug. 29. IN DECOLLATIONE S. JOANNIS BAPTISTAE.
AD PRIMAS VESPERAS.
Quis ille, sylvis e penetralibus Egressus, ad se tot populos trahit? Ab ore pendentes loquentis Qua subito tenet arte turbas?
An ille fastu regifico tumens, Molli solutus diffluit otio? Levisne arundo ventilatur Arbitrio popularis aurae?
Atqui ter annos jam decies trahit Vitam in profundis saltibus asperam, Virtutis Eliae futurus Atque animi generosus haeres.
Ergo severam Numinis omnibus Ostentat iram, non timidus mori: Assertor acer veritatis, In proceres tonat inque plebem.
Aula receptum non retinet timor, Non blanda flectit gratia Principis, Contaminati quin reprendat Flagitium opprobriumque lecti.
Sit summa Patri, summaque Filio, Sanctoque compar gloria Flamini: Sanctae litemus Trinitati Perpetuo pia corda cultu.
AD OFFICIUM NOCT.
Impune Vati non erit: impotens Totum furorem femina colligit; Iraeque causas aggerando Exstimulat fera corda regis.
Quid non libido cogis adultera? Dantur catenis innocuae manus: At alligari veritatis Nescia vox, sua jura servat.
Christum vel atro carceris in specu Praeco fidelis nuntiat: et suos Divina patranti Magistro Discipulos jubet ire testes.
Vinctus triumphat, tu pavitans fremis, Tyranne. Caecum mens male conscia Quatit flagellum: stricta Vatem Impavidum feriet securis.
Sit summa Patri, summaque Filio, Sanctoque compar gloria Flamini: Sanctae litemus Trinitati Perpetuo pia corda cultu.
AD LAUDES.
Ecce, saltantis pretium puellae, Fertur in disco caput amputatum: Haec cruentatis nova proferuntur Fercula mensis.
Quae rudes sylvis populos docebat, Quae Deum tota resonabat aula, Illa vox, eheu! gladio resecta, Muta silebit.
Occidit Vates, et adhuc timetur, Vox silet verbi, cruor ille clamat: Sancta fraterni temerata carpit Foedera lecti.
Nube sub densa jubar involutum Venerat caecis aperire seclis: Sole maturo, velut umbra, cessit Lucifer Orbi.
Summa laus Patri, genitoque Verbo: Et tibi compar, utriusque nexus Spiritus semper, Deus unus omni Temporis aevo.
AD SECUNDAS VESPERAS.
Omnibus manat cruor ecce venis: Hinc sitim longam satia, tyranne; Et cibos inter paterasque puro Sanguine liba.
Ut caput vidit, dapibus paratis, Triste fumanti natitare tabo, Haesit, impastis fremuitque mensis Funeris auctor.
Non tamen frontis gravitas serenae Cessit immiti violata ferro: Dura mitescit placido sub ore Mortis imago.
Sic suo rursum Deus hunc praeire Nuntium Christo jubet, inferisque Ferre praeconem nova liberandi Gaudia mundi.
Qui Deo plenus rigidis futurum Moribus Christum rudis exprimebat; Debuit dura quoque morte totum Reddere Christum.
Summa laus Patri, genitoque Verbo; Et tibi compar, utriusque nexus Spiritus semper, Deus unus omni Temporis aevo.
Sept. 2. SS. LAZARI, MARIAE, ET MARTHAE.
AD PRIMAS VESPERAS.
Flagrans amore, perditos Dum nos Redemptor quaereret, Defessus ad Martham Deus Sese recepit hospitam.
Beata, quae tantum suis Amica tectis hospitem Fovere gaudet, et Deo Inferre convivae dapes!
Dum Martha pascit, pascitur Maria felix; ac sedens, Magnoque tuta Judice, Partem potitur optimam.
Nunc, Martha, nunc sedens Deo, Et ipsa Verbo pasceris; Et juge se tuus tibi Conviva dat convivium.
Da, Christe, Sanctorum quies, Sic nos ad unum tendere Per multa, posthac optima Ut parte possimus frui.
AD OFFICIUM NOCT.
Redditum luci, Domino vocante, Lazarum, turbae, domitamque mortem Laudibus festis, modulisque sacri Dicite cantus.
Ille qui Christum meruit frequenti Hospitem gaudens recreare mensa, Foetidus clauso, data praeda morti, Conditur antro.
Heu! tua praesens ope si jacenti, Fata qui praescis, Deus, astitisses; Viveret, necdum premerentur atra Lumina nocte.
Jamque mors vitae Domino solutam, Si jubes, reddet spoliata praedam; Nunc et extinctus superas amicus Surget ad auras.
Ecce dilecti lacrymis honoras Hospitis funus, fremituque prodis Quam pio plangas, Pater, impiorum Corde ruinam.
Ut Patrem semper pia Spiritumque Omne plebs tecum celebret per aevum Christe, credentes animas secundae Eripe morti.
AD LAUDES.
Panditur saxo tumulus remoto: Intimos clamor penetrat recessus; Et Deum sentit docili jubentem Aure cadaver.
Proh stupor! notas repetit medullas Spiritus; caecam pedibus revinctus Dum viam carpit, sibimet superstes Prodit et haeres.
Ipsa sic ruptis inimica vinclis Mors fugit, vinci patiens; futuris Summa praeludit tua sic triumphis, Christe, potestas.
Ut Patrem semper pia Spiritumque Omne plebs tecum celebret per aevum, Christe, credentes animas secundae Eripe morti.
AD SECUNDAS VESPERAS.
Intrante Christo Bethanicam domum, Curramus omnes: hospite splendidam Simone coenam praeparante, Tam celebrem penetremus aulam.
Hic dum ministrat Martha celer gradu, Fraterque laetas assidet ad dapes; Maria, Christo tu fragranti Vasa reples pretiosa nardo.
Pedes inungens, tergere crinibus Gaudes; liquorem fundis et in caput; Et, vase fracto mox inundans, Tecta novo recreas odore.
Sed cur iniquo dente lacesseris, Dum gloriosis obsequiis vacas? Unguenta fundens, antevertis Exequias morientis Agni.
Quantum per orbem Christiadum fides Diffusa vastas subjiciet plagas, Tantum Mariae grande factum Per populos resonabit omnes.
Laus summa Patri, summaque Filio, Sanctoque compar gloria Flamini; Quo dante, jam nunc sponsa Christi Perpetua fruitur quiete.
Sept. 8. IN NATIVITATE BEATAE MARIAE VIRGINIS.
AD OFFICIUM NOCT.
Laetis terra sonet plausibus: huic Dei Mater Virgo datur; munere quo nova Se rerum facies protinus exerit, Mundo pax redit aurea.
Haec est illa domus, qua Deus advena In terris habitat, digna Deo domus; Templum grande, sibi quod propria manu Summus condidit Artifex.
Aureis arca vetus fulserit undique Scintillans radiis. Haec vacuas decent Umbras: interior Numinis ipsius Arcam nobilitas decet.
Non hic manna latet, legifer aut lapis, Non ramus sterilis: flos viget hic ferax Virtutum; sacer hic panis homo Deus; Hic legis residet dator.
Sit laus summa Patri, summaque Filio: Amborum sit idem Spiritui decus, Arcanis habilem qui thalamum modis Christo praeparat hospiti.
AD LAUDES.
Mortale, coelo tolle, genus, caput; En noctis horror desiit; en jubar Nascentis Aurorae propinquum Admonuit properare Solem.
Sacro tumentes germine jam polus Terras amicis imbribus irrigat; De stirpe Jesse virga surgit Conspicuum paritura florem.
Coelestis illum gratia Spiritus Inunget; illi Justitia, et Fides, Timorque castus, Veritasque, Et Pietas, comites praeibunt.
Hunc ergo, quem tot secla fidelibus Votis anhelant, quem misero Deus Promisit orbi, spem salutis, Accelera, pia Virgo, fructum.
Sit Trinitati perpetuum decus, Inflicta mundo quae miserans mala In matre pignus nascituri Non dubium dat habere Christi.
Sept. 14. IN EXALTATIONE SANCTAE CRUCIS.
AD OFFICIUM NOCT.
Lignum Crucis mirabile Totum per orbem prominet, In qua pependit innocens Christus, Redemptor omnium.
Hanc nulla cedrus arborem Adaequat alto vertice, Quae poma nescit noxia, Sed ferre vitae praemia.
Tu, Christe, Rex piissime, Hujus Crucis signaculo, Diebus, horis omnibus, Munire nos non abnuas:
Ut lingua cordi consona, Comesque cordis puritas, Laudis tibi perenniter Munus rependat debitum.
Qui per crucem nos liberas, Fili, tibi laus maxima Cum Patre; nec tibi minor Laus, utriusque Spiritus.
Sept. 29. S. MICHAELIS ET OMNIUM ANGELORUM.
AD PRIMAS VESPERAS.
Christe, qui sedes Olympo, Par Deo Patri Deus, Quem tremiscunt intuendo Puriores Spiritus: Da choris junctos supernis Ore puro psallere.
Inter omnes fulguranti Ense victor emicat, Qui draconis insolentem Contudit ferociam, De polo trusit rebellem In profunda tartara.
Dum superbum sternis hostem, Intonas; Quis ut Deus? Obstinata turba praeceps Clade communi ruit: Te triumphantem coronat Qui tibi dat vincere.
Tu decore vincis omnes, Alitum pulcherrime: Assides Deo propinquus, Consili tu particeps; Astra claudis et recludis, Nosque sistis Judici.
Te tremendo poscat aeger Mortis in luctamine; Advolantis efficacem Sentiet praesentiam; Corporis vinclis solutum Mox ad astra transferes.
Sit suprema laus Parenti, Qui creavit omnia: Filioque qui redemit Morte nos volens sua: Par et illi, cujus almo Confovemur halitu.
AD OFFICIUM NOCT.
Descende coelo: te Michael vocat Quae festa terris te celebrat dies: Ne vota spernas, Christianae Grande decus columenque gentis.
Adstas minister tu propior throno, Mandata promptus Numinis exsequi, Te qui fideles perstitere Aligeri, duce gloriantur.
Illustre sit fas dicere proelium; Sit fas triumpho plaudere nobili, Quo dissipati perduelles Aethereis cecidere regnis.
Movere bellum pacis in atriis Insanus ardet Lucifer, et polo Parare dementes ruinas Atque Dei solio minari.
Invadit idem mille acies furor; Fervent tumultu sidera: grandium Dux magne bellorum, Tonantis Jura datur tibi vindicare.
Hac fulguranti voce, Quis ut Deus? Pellis superbos: strenuus impias Vexare turmas, et rebelles Perpetuis religare flammis.
Sit laus Parenti, qui creat Angelos; Per quem triumphant gloria Filio: Quo roborantur laus sit almo Spiritui: tribus una semper.
Oct. 2. SS. ANGELORUM CUSTODUM.