Lucian's Dialogues prepared for schools
Part 10
21. ἐκλελῆσθαι· λεληθέναι· μὴ μεμνῆσθαι.
22. ἕως· πρῶτον φῶς τῆς ἡμέρας· ἔπειτα δὲ καὶ ἡ ἀνατολὴ καὶ ὁ ἐκεῖ χῶρος.
23. ἀναιμωτί· ἄνευ αἵματος.
24. τὰ Γάδειρα· πόλις Ἰβηρίας, οὗπερ καὶ ἡ ἑτέρα τῶν Ἡρακλείων στηλῶν.
ὑπάγομαι· ὑποχειρίους ποιῶ καὶ ὑπηκόους.
Page 77. 1. καθελὼν τὰ τείχη χαμαί· τοῦτο γὰρ τὸ καθαιρῶ.
7. ἁμιλλῶμαι· ἐρίζομαι, ἀγωνίζομαι.
17. ὤν· εἰ ἦν· ἀλλ᾽ οὐ γὰρ ἦν.
24. ἐξηπατῆσθαι· ἔψευσθαι.
Page 78. 5. ἔφθασα· οὐκ ἐπέσκηψα πρὶν ἀποθανεῖν.
10. παρειληφότα· ἐπεὶ τάχιστα παρέλαβες.
11. προστάτης· ὁ προϊστάμενος καὶ ἀμύνων.
12. δώδεκα θεοὶ μέγιστοι ἦσαν· Ζεύς τε καὶ Ἥρα, ἔπειτα Ποσειδῶν, Δημήτηρ, Ἥφαιστος, Ἀθηνᾶ, Ἀπόλλων, Ἄρτεμις, Ἄρης, Ἀφροδίτη, Ἑρμῆς, Ἑστία.
13. _ὁ δράκων_ γὰρ ἐδόκει θεός τις εἶναι· ὁ γοῦν Ἀσκληπιὸς ἱεροὺς εἶχε δράκοντας.
16. Πτολεμαῖος· στρατηγός τις τῶν ἀμφ᾽ Ἀλέξανδρον· ἐγένετο δὲ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου.
_οἱ ὑπασπισταὶ_ πρῶτοι ἦσαν τοῦ Μακεδόνων στρατοῦ.
22. _Ἄνουβις_ καὶ _Ὄσῑρις_ θεοὶ Αἰγύπτιοι· ὁ μὲν Ἄνουβις κυνοκέφαλος.
24. λίμνην· τὴν Στυγός. τὸ δὲ στόμιον τὸ Ἅιδου.
28. σωματοφύλαξ· ὁ φυλάττων τὸ σῶμα· δορυφόρος τις.
Page 79. 1. προσκυνῶ· σέβω.
Βαβυλών· πόλις μεγίστη Βαβυλωνίας.
_τὰ Βάκτρα_ πόλις μεγίστη τῆς Βακτριανῆς· ἐνταῦθα γὰρ κατῴκισεν ὁ Ἀλέξανδρος τοὺς μισθοφόρους.
2. θηρίον· ἄγριον ζῷον· ἐλέφας, ὡς δοκεῖ.
3. ἐπίσημος· φαιδρὸς ὁρᾶν.
ταινίᾱ· μίτρα, ἄμπυξ, διάδημα τῆς κεφαλῆς, σημεῖον ὂν νίκης ἢ ἀρχῆς βασιλικῆς.
7. παρὰ τῆς τύχης· τὰ τῆς τύχης δῶρα, οὐ τὰ οἰκεῖα.
9. ἐπίτριπτος· ποικίλος, ψευδής, ἄπιστος, ὥσπερ ἀλώπηξ τις.
11. καταχρῶμαι ὅταν χρῶμαι μὴ φειδόμενος πρὸς τὸ κέρδος.
φιλοτιμία· ἐπιθυμία τιμῆς καὶ δόξης.
12. θωπεύω· κολακεύω.
13. τἀγαθοῦ· ἔφασκον γὰρ οἱ φιλόσοφοι μόνην τὴν ἀρετὴν ἀγαθόν.
16. τεχνίτης· τέχνῃ χρώμενος.
18. κατηριθμήσω· κατελογίσω.
20. ἄκος· φίλτρον, φάρμακον νόσου.
23. παύσῃ κτλ. οὐκέτι ἀνιάσῃ· λήξεις λυπούμενος. τὸν μὲν _Κλεῖτον_ ἀπέκτεινεν ἐν πότοις ὁ Ἀλέξανδρος, τὸν δὲ Καλλισθένην ὡς προδότην ὄντα.
27. τὴν ἑτέρᾱν· προσθὲς τὸ ὁδόν.
16
Page 80. 2. ἔξαρνος γίγνομαι· ἀπαρνοῦμαι, οὔ φημί.
4. ὤν· εἰ ἦσθα· καὶ γὰρ οὐκ ἄρ᾽ ἦσθα.
6. μάντευμα· μαντεῖον, χρηστήριον.
10. κατεπλάγησαν· ἐφοβοῦντο· αὑτὸς γὰρ ὁ φοβούμενος τῷ ἐκπλαγέντι.
13. ἀξιόμαχος· ἄξιος μάχεσθαι.
14. συμφέρεσθαι· συμβάλλειν μάχην.
τοξάριον· δῆλόν ἐστι τόξον ὂν μικρόν, ὥσπερ καὶ πελτάριον πέλτη μικρά. τοῖς δὲ _γέρροις_ ἐχρῶντο ἀντὶ πελτῶν· ἦν δὲ ταῦτα λύγοι πεπλεγμέναι, ὥσπερ τάλαροι.
15. προβεβλημένος· προυβάλλοντο ἑαυτοῖς πρόβλημα τοιοῦτον ἀντ᾽ ἀσπίδων.
16. ἔργον· χαλεπόν.
17. τὸ ὁπλιτικόν· οἱ ὁπλῖται ἐφόρουν κόρυθά τε χαλκῆν καὶ θώρακα καὶ κνημῖδας καὶ ἀσπίδα καὶ δόρυ καὶ ξίφος.
ἡ ἵππος· προσθὲς τὸ στρατιά· ἱππῆς.
18. ἀκοντιστὴς ἀκοντίζει ἄκοντα· ὁ δ᾽ ἄκων δόρυ οὐ μέγα.
πελταστὴς φέρει πέλτην ἀντ᾽ ἀσπίδος· ἡ δὲ πέλτη μικροτέρα τῆς ἀσπίδος.
21. χρυσοφόρος· φορῶν κόσμον χρυσοῦν, δακτυλίους τε καὶ περιδέραια καὶ τὰ τοιαῦτα.
ἁβρός· μαλακὸς καὶ τρυφῶν.
27. διαστήσας· ἔριν ἐμποιήσας ὥστε μὴ συμμαχεῖν.
προδοσίᾱ· ἔργον προδότου, τὴν πατρίδα προδόντος ἢ τὸν εὐεργετοῦντα.
Page 81. 1. ἐπιορκῶ· ψεύδομαι ὀμόσας. ἐπίορκος δὴ ὁ τοιοῦτος.
4. μετῆλθον· δίκην ἔλαβον.
6. δοράτιον· δόρυ μικρόν, ἄκων, ἀκόντιον.
7. διελαύνω· διωθῶ· λέγει κεντῆσαι αὐτὸν δόρατι.
πρός· παραθεὶς λόγῳ Φίλιππον παρ᾽ Ἀλεξάνδρῳ· ἀντιθεὶς ἕτερον ἑτέρῳ.
8. χλαμύς· χλαῖνα.
9. ὁ κάνδυς· Μηδικὴ χλαῖνα χειρίδας ἔχουσα διπλᾶς.
12. μιμεῖταί τις μιμητὴς γενόμενος, ἐὰν ὅμοια ποιῇ ἑκὼν ἐκ παρασκευῆς.
14. γάμους· ἔγημε γὰρ Ῥωξάνην τὴν Ὀξυάρτου.
16. ἐπιμελοῦμαι· περιστέλλω, θεραπεύω· πάντα ποιῶ ὅπως εὖ διακείσονται· εὖ χρῶμαι.
24. φοράδην· φερόμενος ἐπὶ κλίνης.
26. ᾗ· ὡς.
27. τίς· οὐδεὶς ὅστις οὐκ ἂν ἐγέλασεν.
28. λιποψῡχῶ· λιποθυμῶ· ἀπεῖπον. ὁ δ᾽ οὕτω διακείμενος ἔοικε μὲν ἀποθανόντι, ζῇ δ᾽ ὅμως.
Page 82. 2. ἐπικερτομῶ· ἐπισκώπτω, ἐγγελῶ.
3. μυδῶ· τῶν γε νεκρῶν οὐδεὶς ὅστις οὐ μυδᾷ, ὑγρὸς ὤν, καὶ κατατηκόμενος.
6. τὰ κατορθούμενα· τὰ εὖ πεπραγμένα καὶ μὴ ἐσφαλμένα.
9. ἐνάμιλλος· ἴσος· κἂν γὰρ ἁμιλλῷτο τοῖς θεοῖς εἴ τις ἀντιθείη. ἕτερος Ἡρακλῆς δὴ οὗτος.
10. ἄορνος· ἄνευ ὀρνίθων· οἷπερ οὐκ ἂν ἀφίκοιτο οὐδ᾽ ὀρνὶς πετόμενος. εἷλε δ᾽ ὁ Ἀλέξανδρος τεῖχος, ᾧ ὄνομα ἦν Ἄορνος Πέτρα· ταῦτα δὲ λέγων ἐπαναμιμνῄσκει καὶ τὴν Ἄορνον λίμνην, ἐγγὺς οὖσαν τοῦ στομίου τοῦ Ἅιδου.
13. παραβάλλω· παρατίθημι, ἀντιτίθημι, παραθεῶμαι.
14. ἀπομανθάνω· ἐκλανθάνομαι, ὥστε μηκέτι μεμνῆσθαι.
17
19. Χείρων· ὁ Κένταυρος. ὡς γὰρ ἔτεκε Θέτις τὸν Ἀχιλλέα, ἀθάνατον βουλομένη ποιεῖν αὐτόν, λάθρα τοῦ Πηλέως κατετίθει νυκτὸς τὸ βρέφος ἐν τῷ πυρί, ὥστε διαφθείρειν τὸ θνητὸν αὐτοῦ, μεθ᾽ ἡμέραν δ᾽ ἔχριεν ἀμβροσίᾳ. ἀλλ᾽ ὁ Πηλεὺς ἐπιτηρήσας, καὶ ἰδὼν τὸ βρέφος ἐπὶ τοῦ πυρὸς ἀσπαίροντα, ἐβόησεν· ἡ δὲ Θέτις, κωλυθεῖσα μὴ ποιεῖν ἃ ἐβούλετο, ᾤχετο ἀπολιποῦσα τὸ βρέφος. μετὰ ταῦτα κομίζει τὸν παῖδα ὡς Χείρωνα ὁ Πηλεύς· ὁ δὲ λαβὼν αὐτόν, ἔτρεφε σπλάγχνοις λεόντων καὶ συῶν ἀγρίων καὶ μυελῷ ἄρκτων.
Φοῖνιξ ὁ Ἀμύντορος ἐδίδασκε τὸν Ἀχιλλέα νέον ὄντα.
20. ἀκροῶμαι· ἀκούω χρώμενος τῇ ἀκοῇ.
ἐπάρουρος κτλ. ταῦτα ἐκ τῶν Ὁμηρικῶν. ἔφη δ᾽ ὁ Ἀχιλλεὺς αἱρεῖσθαι μᾶλλον ἐργάζεσθαι παρὰ πένητι ἀνδρὶ ἐπὶ τῆς ἀρούρας, ἢ βασιλεύειν τῶν νεκρῶν.
ἄρουρα· ἀγρός.
21. θητεύει· θὴς μισθωτὸς ἐργαζόμενος.
ἄκληρος· ὁ μὴ ἔχων κλῆρον πολύν· ὁ μὴ πλούσιος ὤν.
βίοτος· βίος· οὐσία.
22. ἀνάσσειν· βασιλεύειν· ἄναξ γὰρ βασιλεύς.
23. Φρύξ· ἀνὴρ Φρύγιος· ἦσαν δὲ δοῦλοι οἱ πλεῖστοι.
πέρα· πλέον.
24. φιλόζῳος· φιλῶν τὸ ζῆν.
Page 83. 3. ἐξόν· καίπερ ἐξόν· ἐξῆν μέν, ἀλλ᾽ ὅμως οὐκ ἐβούλου.
ἀκλεῶς· ἀδόξως.
Φθιῶτις γῆ· ἐν Θετταλίᾳ αὕτη.
πολυχρόνιος· πολὺν χρόνον.
5. ἄπειρος· οὐκ ἔμπειρος· ἀγνοῶν.
7. προτιμῶ· μᾶλλον τιμῶ.
8. ἀνωφελής· ἄνευ ὀφέλους· ἀνωφελὲς δ᾽ ὅ τι ἂν μηδὲν ὠφελῇ.
ὅτι μάλιστα· ὡς μάλιστα δύνανται.
9. ὁμοτιμίᾱ· ἴση τιμή, τὰ ἴσα καὶ δίκαια.
14. ἰσηγορίᾱ· ἴση παρρησία· τὸ γὰρ ἀγορεύειν ταὐτὸ σχεδὸν ὅπερ τὸ λέγειν. ἠμὲν ... ἠδέ. καὶ.... καί. καὶ ταῦτα Ὁμηρικά.
18. ἔδοξε τῇ φύσει· ἡ φύσις οὕτω διενοεῖτο. μετηνέχθη δὲ τὸ ῥῆμα· καὶ γὰρ λέγουσιν ὧδε· “ἔδοξε τῷ δήμῳ”, ὅταν ψηφίσωνται γενέσθαι τι· καὶ τοῦτο δόγμα.
πάντως· βεβαίως.
20. διατάττω· κελεύω.
22. ἡ παραμυθίᾱ· τὸ παραμύθιον· τὸ παραμυθεῖσθαι.
κοινωνίᾱ ἐστίν, ὅπου ἂν πολλοὶ μετέχωσι τῶν αὐτῶν· κοινωνοὶ δ᾽ οὗτοι, καὶ κοινωνοῦσιν· τὰ δὲ πράγματα κοινά. ‒ παροιμία δ᾽ ἐστί τις· κοινὰ τὰ τῶν φίλων.
24. Μελέαγρος· παῖς ἦν Οἰνέως τε καὶ Ἀλθαίας· ὄντος δ᾽ αὐτοῦ ἡμερῶν ἑπτά, παρελθεῖν τὰς Μοίρας φασίν, καὶ εἰπεῖν, ὡς τότε τελευτήσοι ὁ Μελέαγρος, ὅταν ὁ δαλὸς ὁ καιόμενος ἐπὶ τῆς ἐσχάρας κατακαῇ. τοῦτο δ᾽ ἀκούσασαν τὸν δαλὸν ἀνελέσθαι τὴν Ἀλθαίαν, καὶ καταθέσθαι εἰς λάρνακα. ὕστερον δ᾽ ἀνὴρ γενόμενος ἀπέθανε τρόπῳ τοιῷδε. ἡ μὲν Ἄρτεμις ἐφῆκε κάπρον μέγιστον, ὃς διέφθειρε τήν τε γῆν καὶ τὰ βοσκήματα· ἐπὶ τοῦτον δὲ συνεκάλεσεν ὁ Οἰνεὺς τοὺς ἀρίστους ἐκ τῆς Ἑλλάδος πάντας· καὶ ὁ Μελέαγρος ἀποκτανὼν τὸ θηρίον καὶ λαβὼν τὸ δέρας ἀριστεῖον, ἔδωκε τῇ Ἀταλάντῃ. οἱ δ᾽ ἀδελφοὶ τῆς Ἀλθείας ὀργισθέντες ἀφείλοντο τὸ δέρας αὐτῇ· ὁ δ᾽ ἀπέκτεινε καὶ αὐτούς. διὰ ταῦτα λυπηθεῖσα ἡ Ἀλθαία ἧψε τὸν δαλόν, καὶ ἀπέθανεν ὁ Μελέαγρος.
θαυμαστός· θαυμάσιος, ἄξιος θαυμάζειν.
Page 84. 5. ἀνέχεσθαι· τλῆναι, τολμᾶν, καρτερεῖν.
δέδοκται· βεβούλευται.
_γέλωτα ὀφλών_ τις γελοῖος ἂν εἴη.
18
9. ῥόπαλον· τὸ μέγα ξύλον οὑφόρει. τοῦτο δὲ ἔτεμεν ἐν Νεμέᾳ, οὗπερ καὶ ἀποκτανὼν τὸν λέοντα, τῇ δορᾷ τῇ λεοντῇ ἐχρῆτο ἀντὶ χλαίνης.
τόξα δ᾽ ἐφόρει λαβὼν παρ᾽ Ἀπόλλωνος.
11. καλλίνῑκος· νικῶν, νικηφόρος.
12. θύω (ῡ)· θυσίαν ποιοῦμαι σφάξας ἱερά.
15. Ἥβη ἐγήματο τῷ Ἡρακλεῖ· καλεῖ δ᾽ αὑτὴν ὁ Ὅμηρος καλλίσφυρον, διὰ τὸ σφυρὰ καλὰ ἔχειν· τὸ δὲ σφυρὸν ἄρθρον ἐστὶν ἐν μέσῳ τοῦ τε ποδὸς καὶ τῆς κνήμης.
16. εἴδωλον· εἰκών· φάσμα.
17. _ἐξ ἡμισείας_ μοίρας.
21. ἄντανδρος· ἀντὶ ἀνδρὸς ἄλλο τι.
Page 85. 3. ἐῴκη· ὅμοιος ἦν.
10. γυμνός· ἔξω τῆς φαρέτρας.
πρόχειρος· ἕτοιμος ἐν χειρί.
14. διαιρεθέντες· χωρὶς γενόμενοι.
17. ἐρεσχηλῶ· σκώπτω, φλυαρῶ.
18. Ἀμφιτρύων γὰρ ἀνὴρ ἦν τῆς Ἀλκμήνης, Ζεὺς δὲ πατὴρ τοῦ Ἡρακλέους· ὥστ᾽ ἐλέγετο εἶναι παῖς καὶ Διὸς καὶ Ἀμφιτρύωνος.
24. δίδυμοι· δύο παῖδες ἅμα τικτόμενοι.
ὁμομήτριος· τὴν αὐτὴν ἔχων μητέρα.
27. ἱπποκένταυρος· ἥμισυς μὲν ἵππος, ἥμισυς δ᾽ ἀνήρ.
Page 86. 4. Ἀμφιτρυωνιάδης· υἱὸς Ἀμφιτρύωνος.
5. ἀσώματος· σῶμα οὐκ ἔχων.
6. κινδυνεύεις ποιῆσαι· τυγχάνεις ποιήσας.
13. σοφιστής· πλήρης σοφισμάτων, τέχνης μεστός· λεπτολόγος.
τυγχάνεις ὤν· κυρεῖς ὤν· εἶ κατὰ τύχην τινά.
15. Σινωπεύς· ἐκ Σινώπης. ἡ δὲ πόλις ἐστὶν τῆς Παφλαγονίας ἐπὶ τοῦ Εὐξείνου.
16. μετ᾽ ἀθανάτοισι θεοῖσιν· μετὰ τῶν θεῶν.
21. ἡμέτερε Ζεῦ· ὁ γὰρ Πλούτων, ἀδελφὸς ὢν Διός, ἀντὶ τοῦ Διὸς ἦν ἐν Ἅιδου.
19
22. Δήμητρος θυγάτηρ· Περσεφόνη ἢ Φερσεφόνη ἢ Φερσέφαττα.
ὑπεριδεῖν· καταφρονῆσαι, ἀμελῆσαι.
26. Φυλάκιος· ἐν τῇ Φυλάκῃ γενόμενος.
Page 87. 2. ἀφεθείς· ἀφίημι τὸ ῥῆμα. ἀποπεμφθείς. ἔατέ μ᾽ ἀπιέναι, φησίν.
5. πλήν· ἀλλὰ μόνον τοῦτο.
7. νεόγαμος· νεωστὶ γημαμένη.
θάλαμος· οἰκίσκος, δωμάτιον.
8. ἐν τῇ ἀποβάσει· ἐν τῷ ἀποβαίνειν· ἐν ᾧ ἀπέβαινον.
10. οὐ μετρίως· καθ᾽ ὑπερβολήν· πολύ.
15. ὑπέρογκος· μέγιστος δή. ὁ γὰρ ὄγκος παχύ τι χρῆμα.
18. διατριβή· χρόνος ἐγγιγνόμενος.
26. ἀναμιμνῄσκω· μνημονεύω.
27. Εὐρυδίκη, γυνὴ Ὀρφέως, ἀπέθανεν· ὁ δὲ κατῆλθεν ἐς Ἅιδου ἀνακομιούμενος αὐτήν· καὶ δεινὸς ὢν ᾄδειν, ἔπεισε τὸν Πλούτωνα ἀναπέμψαι. ὁ δ᾽ ὑπέσχετο τοῦτο ποιήσειν, ἐφ᾽ ᾧτε πορευόμενον τὸν Ὀρφέα μὴ ἐπιστραφῆναι πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν παραγένοιτο. ὁ δὲ ποθῶν ἐπεστράφη θεασόμενος τὴν γυναῖκα· εὐθὺς οὖν πάλιν ὑπέστρεψεν ἡ Εὐρυδίκη.
28. Ἄλκηστις, γυνὴ Ἀδμήτου, ἀντὶ τοῦ ἀνδρὸς ἀπέθανεν· ὁ δ᾽ Ἡρακλῆς καταπαλαίσας τὸν Θάνατον, ἔσωσεν αὐτήν.
29. χαρίζομαι· χάριν δίδωμι· ποιῶ καθ᾽ ἡδονὴν τινί.
Page 88. ἄρεσις good pleasure fem nom/voc pl (attic epic) ἄρεσις good pleasure fem nom/acc pl (attic) ἀρέσκω make good aor subj act 2nd sg (epic) ἀρέσκω make good fut ind act 2nd sg 3. προσίεμαι· φιλῶ. πῶς, φησίν, ἀρέσεις αὐτῇ;
6. ἴᾱσαι· οἱ ἰατροὶ ἰῶνται τοὺς νοσοῦντας.
8. ῥάβδος· βακτηρία, κηρύκειον.
20 17. ἡμιτελής· οὐ τετελεσμένος πᾶς, ἀλλὰ ἥμισυς μόνον.
18. χήρᾱ· γυνὴ ἀνδρὸς τεθνηκότος.
20. αἰτιῶ· κατηγόρει.
Μενέλᾱος βασιλεὺς τῆς Σπάρτης· ἡ δ᾽ Ἑλένη γυνὴ αὐτοῦ.
24. ξένος· ὃς ἐδεξάμην τὸν Πάριν εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἐξένισα.
παρά· ἐναντίον.
Page 89. 1. Δύσπαρι· κάκιστε Πάρι.
4. ὁμότεχνος· τεχνίτης τῆς αὐτῆς τέχνης.
5. ἀκούσιος· οὐχ ἑκούσιος, οὐχ ἑκών. πάθος γὰρ ὁ ἔρως.
7. ἀντιτάττεσθαι· ἀντιμάχεσθαι ὥσπερ ταξάμενον στρατιάν.
15. ἀπονενοημένως· ὡς ἄνους τις καὶ ἔξω ἑαυτοῦ. μανικῶς.
20. ἐπικλώθω· κλώθουσι μὲν αἱ γυναῖκες τὸ λίνον· κλώθει δὲ καὶ ἡ Μοῖρα ἡ Κλωθὼ τοὺς βίους τῶν ἀνθρώπων· δευτέρα δὲ Μοῖρα ἡ Λάχεσις, ἥτις διανέμει πᾶσι τὰ λάχη· τρίτη δ᾽ ἡ Ἅτροπος, ἣν οὐκ ἔστιν ὅπως τρέψεις ἐὰν ἐπικλωσθῇ τι. ‒ ἐπικεκλῶσθαι· πεπρωμένον εἶναι.
22. Μαύσωλος, βασιλεὺς Ἁλικαρνασσοῦ, τάφον ᾠκοδόμησε μέγιστόν τε καὶ κάλλιστον, τὸ Μαυσωλεῖον.
23. Κάρ (ᾱ)· ἐπεὶ ἡ πόλις ἐν τῇ Καρίᾳ ἦν.
Page 90. 1. ὑπάγομαι· ὑποχειρίους ποιῶ.
Μίλητος· πόλις τῆς Ἰωνίας, οὐ πολὺ ἀπέχουσα τῆς Σάμου.
3. καρτερός· ἰσχυρός.
4. μνῆμα· τάφος, μνημεῖον τῶν ἀποθανόντων.
παμμεγέθης· μέγιστος.
5. ἐπικείμενον· καὶ γὰρ ὑπόκειται ὁ νεκρός.
ἡλίκος· ὅσος.
6. ἐξησκημένος· κεκοσμημένος, τετελεσμένος.
8. νεώς· ναός· ἱερόν.
15. εὐμορφίᾱ· κάλλος.
18. ἀποσεσιμώμεθα· σιμοὶ γεγενήμεθα.
19. πολυτελής· ἄξιος πολλοῦ.
20. ἐπιδείκνυμαι· ἐπίδειξιν ποιοῦμαι, ὥστε θαυμάζειν πάντας.
21. φιλοτῑμεῖσθαι· μέγα φρονεῖν ὡς ὑπερβαλλόμενον τοὺς ἄλλους.
24. ἀχθοφορῶ· ἄχθος φέρω· βαρύνομαι.
Page 91. 2. Ἀρτεμισίᾱ καὶ γυνὴ ἦν καὶ ἀδελφή, κατ᾽ ἔθος τι βάρβαρον.
6. ἀνδραποδώδης· δούλειος. οὐ δήπου λέλησαι τί ποτε ποιεῖ ὁ ἀνδραποδιστής.
22
10. δικάζω· κρίνω.
11. εὔμορφος· καλός· ὁ καλὴν ἔχων μορφήν.
13. τίνες· εἰπέ μοι, ὦ μαθητά· πῶς οὐκ οἶδεν οἵτινές εἰσιν;
16. ὁ μὲν _Νιρεὺς_ κάλλιστος, ὁ δὲ Θερσίτης (ῑ) αἴσχιστος, τῶν ἐπ᾽ Ἴλιον πλεόντων.
21. ὁ φοξὸς κεφαλὴν ἔχει ὀξεῖαν τὸ ἄνω, ὥσπερ θόλος τις· τοιαύτην δ᾽ εἶχε καὶ ὁ Περικλῆς· ὁ Κρατῖνος γὰρ ὁ κωμῳδοποιὸς ὧδε λέγει·
ὁ σχινοκέφαλος Ζεὺς ὁδὶ προσέρχεται Περικλέης, τᾠδεῖον ἐπὶ τοῦ κρανίου ἔχων·
ἦν γὰρ τὸ ᾠδεῖον οἰκοδόμημα Ἀθήνησιν, ὃ τὸν ὄροφον εἶχε μίμημα σκηνῆς.
ψεδνός· σπανίας ἔχων τὰς τρίχας· μόνον οὐχὶ φαλακρός. ὀλίγου δεῖ φαλακρὸς εἶναι ὁ τοιοῦτος.
24. ἀγλαΐᾱ· κάλλος, φαιδρότης· ἐνταῦθα δ᾽ ὡς νύμφη προσαγορεύεται.
χάροψ· ἀντὶ τοῦ χαροπός· σημαίνει δὲ τὸν φαιδροὺς τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχοντα· ἐνταῦθα προσαγορεύεται ὡς πατὴρ ὢν τοῦ Νιρέως καλοῦ γενομένου ποτέ.
Page 92. 2. εὔθρυπτος· ῥᾴδιος θραύειν, μαλακός.
ἀλαπαδνός· ἀσθενής.
4. ἐροῦ· ἐρώτα.
23
14. Χείρων· κένταυρος· οἱ δὲ τοιοῦτοι θεῖοί τινες ἦσαν.
20. ἀσύνετος· ἄνευ συνέσεως· ἀμαθής.
22. ὁρᾶν τὸ φῶς· ζῆν.
24. ἐγώ, κτλ. ἄπεστι τὸ ῥῆμα.
26. ὧραι· τὰ μέρη τοῦ ἐνιαυτοῦ· ἔαρ, θέρος, μετόπωρον, χειμών.
Page 93. 1. θάτερον· τὸ ἕτερον.
ἐνεπλήσθην· μεστὸς ἐγενόμην.
2. τῷ μὴ μετασχεῖν· τερπνὸν εἶναί φησιν, ἐὰν μὴ ἀεὶ ἔχωμεν· πόθος γὰρ τερπνός.
3. τερπνός· τέρψιν ἔχων, ἡδύς.
6. ἀηδής· ὁ μὴ ἡδύς.
7. δημοτικός· προσήκων τῷ δήμῳ· δημοκρατικός.
διάφορος· διαφέρων.
9. ἀνεπιδεής· ἀνενδεής· οὐκ ἐνδεής, οὐκ ἄνευ τούτων.
11. περιπίπτειν ἑαυτῷ· αὐτὸν ἑαυτὸν σφάλλειν· ἁλῶναι ταῖς ἑαυτοῦ τέχναις.
12. μὴ περιπέσῃ κτλ. μὴ ὁ λόγος γένηται ὅμοιος ἐνταῦθα τοῖς ἐκεῖ· μὴ ὅμοια πάντα γένηται, ἀλλ᾽ οὐκ ἀλλοῖα.
15. κόρος· τὸ λίαν· τὸ ὑπὲρ μέτρον.
16. μεταβολή· τὸ μεταβάλλειν· ἀλλοίωσις.
24
25. σχολὴν ἄγω· ἔργον οὐκ ἔχω.
26. κάθοδος· ἡ κάτω ὁδὸς ἀπὸ τῆς γῆς.
περιπατῶ· ὁδοιπορῶ, πορεύομαι, κομίζομαι.
Page 94. 4. θέᾱμα· ὄψις.
7. ὕπτιος· τοὐναντίον τοῦ πρηνής· ἐπὶ νώτου κείμενος, ἀνατετραμμένος, ἑλκόμενος ἐπὶ νῶτον.
ἀντερείδω· τοὐναντίον τοῦ ὑπείκειν· οὐκ ἐθέλω προβαίνειν καὶ μάχομαι.
11. παγγέλοιος· πάνυ γελοῖος.
16. ἐπεφόνευτο· ἀπέθανεν.
17. Ἐλευσίς (ῑ)· πόλις ἀπέχουσα Ἀθήνηθεν σταδίους μάλιστα ἑκατὸν εἴκοσιν. ἐκεῖ δ᾽ ἦν τὰ μυστήρια τοῖν θεοῖν.
19. τῆς τόλμης· ὡς τολμηρῷ ὄντι· διὰ τὴν τόλμαν.
20. Ἐλευθεραί· φρούριον ἐν ὅροις τῆς τ᾽ Ἀττικῆς καὶ τῆς Βοιωτίας.
21. ἔρημος· μὴ ὄντων ἀνθρώπων ἐρημία ἐστίν.
22. φιάλη· ἄγγος πλατύ.
κυμβίον· ποτήριον.
24. σεμνός· σεβαστός.
25. ἀγανακτῶ· χαλεπῶς φέρω.
πεζός· χρώμενος τοῖς ποσίν.
29. Ἀράξης· ποταμὸς τῆς Ἀσίας.
συμπλοκή· μάχη· τὸ δὲ ῥῆμα, συμπλέκειν.
Page 95. 2. ὑποστάς· ἐναντίον στὰς ὥστ᾽ ἐμποδὼν εἶναι.
ὑποδύς (ῡ)· ὑφέρπων.
ἀποσείομαι· ἀπωθῶ, ἀποκρούω.
3. κοντός· στύραξ, δόρυ, ξύλον.
σάρισα (ᾱ)· δόρυ μέγα.
9. ἀποκρούω· ἀπωθῶ.
10. ἀκωκή· τὸ ἄκρον τοῦ δόρατος, τὸ ὀξύ.
ὀκλάζω· κάμπτω ἐμαυτόν.
11. ἐπέλασις· τὸ ἐπελαύνειν· ἐπήλαυνε γὰρ ὁ ἱππεὺς ἐπ᾿ αὐτόν.
12. σφοδρότης· ὀργή, θυμός.
14. βουβών· groin.
διαμπάξ· διά.
17. ἁπαλός· μαλθακός.
18. οὐχ ὅπως· οὐ λέγω ὅπως· ἐὰν γὰρ μὴ δύνηται ἑστάναι, οὐδὲ βαδίζειν δυνήσεται.
22. οὐδεμιᾷ μηχανῇ· οὐδαμῶς.
23. ἀράμενος· τὸ αἴρειν τοὐναντίον τῷ καταβάλλειν.
25. ἀναμείγνυμι· συζεύγνυμι.
27. χώρᾱ· ἐν ᾗ καθεδεῖται. τόπος.
ἐπιτηδείως· προσηκόντως· ὡς χρὴ καὶ πρέπει.
29. ναυτιᾷ τις ἐν πλῷ, ἐὰν ἡ θάλαττα κινουμένη ναυτίαν ἐμποιῇ· κινουμένης γὰρ τῆς θαλάττης, κινεῖται καὶ ὁ χόλος ἐν τῇ γαστρί· οὕτω δὴ ναυτιῶσιν οἱ ἀήθως ἔχοντες.
τέρπομαι· τέρψιν ἔχω.
Page 96. 3. δανειστικός· δανειστής· ὁ ἀργύριον δανείζων μὲν τοῖς δανειζομένοις, λαβὼν δὲ τὸ ἀρχαῖον μετὰ τόκου.
Ἀκαρνάν (ᾱ)· μέρος τῆς Ἑλλάδος ἡ Ἀκαρνανία.
ξενᾱγός· στρατηγὸς τῶν ξένων καὶ μισθοφόρων.
7. ἀπεσκληκέναι καὶ ἀποσκλῆναι· τὸ ξηρὸν γενέσθαι ἀντὶ ὑγροῦ.
8. ὠχρὸς εἰς ὑπερβολήν· λευκὸς τὸν χρῶτα ὑπὲρ μέτρον.
λεπτός· ὁ μὴ παχύς.
10. αἰτιωμένῳ· ἐγκαλοῦντι τῷ υἱῷ, κατηγοροῦντι αὐτοῦ.
12. ἐνενηκοντούτης· ἐνενήκοντα ἔτη γεγονώς.
15. ἔτρεσας· τρέω τὸ ῥῆμα· τρέμω, φοβοῦμαι.
16. φιλοκινδύνως· ἀνδρείως.
17. τῆς τυχούσης· ἥτις ἐστίν· ἡτισδήποτε, ἡτισοῦν.
ἐπίπλαστος· ψευδής.
19. κατηγόρει φθάσας· ἔφθη κατηγορῶν.
20. χρήματα· πλοῦτος, κλῆρος.
προσήκοντες· πρόσθες τὸ γένει· οὐ γὰρ ἦσαν συγγενεῖς.
21. μάταιος· κενός, μῶρος. μωρίαν δ᾽ ὀφλισκάνει ὁ μάταιος.
22. τερπωλή· τέρψις, ἡδονή.
25. ποικίλος· παντοῖος.
27. νήπιος· βρέφος· παιδίον μικρότατον.
28. φίλτρον· φάρμακον.
Page 97. 1. τηλικοῦτος· τοσαῦτ᾽ ἔτη γεγονώς.
2. καὶ ταῦτα· πρόσθες τὸ ποιεῖς.
9. ἄπορος· ἀμήχανος· πένης.
κάλαμος καὶ ὁρμιά (ᾱ)· ὁ ἁλιεὺς ἔχει κάλαμον μακρόν, ἐξ οὗ ἐξάπτει σχοινίον, τὸ καὶ ὁρμιὰν καλούμενον· ἐκ δ᾽ ἄκρου τοῦ σχοινίου ἄγκιστρον, ἐφ᾽ οὗ τὸ δέλεαρ. ἔπειτα καθιεὶς τὸ δέλεαρ εἰς τὸ ὕδωρ, παραμένει· ὁ δ᾽ ἰχθὺς καταπιὼν τό τε δέλεαρ καὶ τὸ ἄγκιστρον, ἑάλω ἤδη.
10. πτωχὸς πτωχεύει, αἰτῶν τὰ ἐπιτήδεια. οὗτος δ᾽ οὐ τῷ ὄντι πτωχός· τέχνην γὰρ εἶχε τὴν ἁλιευτικήν.
11. ἀμυδρός· οὐ φανερος· μόλις φαινόμενος. ὁ δ᾽ ἁλιεὺς οὗτος ἀμβλυώττει.
14. φευκτέος· ὃν δεῖ φεύγειν.
15. παραπαίω· παρανοῶ, παραφρονῶ· παράνοιαν ὀφλισκάνω.
μειρακιεύομαι· παίζω ὡς μειράκιον ὄν.
16. τὸ χρεών· ἀνάγκη.
πορθμέως· Χάρωνος. ὁ δὲ Χάρων πηλίκος ἂν ὢν τύχοι;
19. τὸ γῆρας· ἡλικία γερόντων.
20. ἀπόδρασις· τὸ ἀποδιδράσκειν καὶ αὐτομολεῖν.
21. διάγω· προσθετέον τὸ χρόνον.
25
24. ἐμέλλησας· προσθετέον τὸ φονεύειν. ὁ γὰρ Αἴας, οὐκ ἀξιωθεὶς τῶν τοῦ Ἀχιλλέως ὅπλων, μανεὶς ἔσφαξε τὰ μῆλα, δοκῶν εἶναι τοὺς ἀρίστους τῶν Ἑλλήνων· εἶτα ἐν ἑαυτοῦ γενόμενος, ἀπέκτεινεν ἑαυτόν.
27. μαντευσόμενος· ὥς φησιν Ὅμηρος ἐν τῷ ἐνάτῳ τῆς Ὀδυσσείας. κατέβη γὰρ ὁ Ὀδυσσεὺς εἰς Ἅιδου πευσόμενος τὰ μέλλοντα.
Page 98. 1. ὑπεροπτικῶς· μεθ᾽ ὑπεροψίας· ὡς καταφρονῶν.
μεγάλα βαίνων· ὅτι μεγάλα ἦν τὰ βήματα τῶν ποδῶν.
4. προκριθείς· κριθεὶς ἀμείνων· ἀντηγωνίζετο γὰρ ὁ Ὀδυσσεύς, καὶ ἠξιώθη τῶν ὅπλων.
6. ἀνανταγώνιστος· ἄνευ ἀνταγωγνιστῶν.
7. ἀκονῑτί· ἄνευ κόνεως, ἄνευ μάχης.
9. πανοπλίᾱ· ἅπαντα τὰ ὅπλα.
ἀνεψιοὶ παῖδες ἀδελφῶν.
10. ἀπείπετε κτλ. οὐκ ἔφατε ἀγωνιεῖσθαι.
παραχωρῶ· ὑπείκω.
11. Λᾱέρτης πατὴρ Ὀδυσσέως.
12. κινδυνεύων· ἐν κινδύνῳ ὤν.
13. ἐπιτήδειος· προσήκων. πρέπειν ἐδόκει.
15. δέον· καίπερ δέοντος. ἔδει μέν, ἀλλ᾽ ὅμως.
19. ὠρέχθη· ὀρέγομαι, ποθῶ, ἐπιθυμῶ.
23. καταδικάζω· καταγιγνώσκω.
26
Page 99. 3. ἐμβεβλήσθω· ἐμβαλλέσθω καὶ κείσθω.
ἱερόσῡλος· ὁ συλῶν τὰ ἱερά· κλέπτης τῶν ἱερῶν ἀναθημάτων.
4. Χίμαιρα· τέρας τι, περὶ οὗ ὁ Ὅμηρος· πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα· τῷ δ᾽ ὄντι χίμαρος μὲν ἄρρην, χίμαιρα δὲ θήλεια τούτων τῶν ζῴων ἃ καλεῖται καὶ αἶγες.
5. Τιτυὸς ὁ Διὸς ὑπέρμεγας ἦν καὶ ὑβριστής· ἐν δ᾽ Ἅιδου δίκην ἐδίδου ἐσθιόμενος τὸ ἧπαρ ὑπὸ γυπῶν.
παραταθείς· παρακεῖσθαι τὸ παρατετάσθαι· τείνω δὲ τὸ ῥῆμα.
γὺψ ὄρνις, αἰετῷ μὲν ὅμοιος, τρέφεται δὲ νεκροῖς.
6. κείρω· τέμνω.
7. Ἠλύσιον πεδίον· ἐνταῦθα διῆγον οἱ μάκαρες, καὶ δὴ καὶ ἐν ταῖς μακάρων νήσοις.
11. ἐξελέγχω· δηλῶ.
ἐλήλεγμαι· δεδήλωμαι.
12. ἀπεκτονώς· ἀποπεφονευκώς.
14. κολασθήσομαι· τοὺς μὲν ἀδικοῦντας κολάζομεν, καὶ αὕτη κόλασις ἢ ποινή· οἱ δὲ κολάζονται, δίκην διδόντες.
15. τὴν ἀξίᾱν· προσθετέον τὸ δίκην.
16. βραχύς· οὐ μακρός· μικρός.
21. ἐπεκέκλωστο· οἶσθά που τὰ περὶ τῆς Κλωθοῦς, καὶ γὰρ διεξῄει ὁ συγγραφεὺς ὀλίγῳ πρότερον.
24. ὑπηρετοῦντες· ὑπηρέται ὄντες· ὥσπερ δουλεύοντες· ποιοῦντες γοῦν ἅπερ ἐκείνη ἐκέλευσεν.
25. ἐδρῶμεν· ἐποιοῦμεν.
Page 100. 2. τὰ πρακτέα· ἅττα δεῖ πράττειν.
4. ἀντιλέγω· ἐναντιοῦμαι, ἀπαγορεύω.
βιάζομαι· βίᾳ χρῶμαι.
5. δήμιος· δοῦλος τοῦ δήμου, ὃς ἀποκτείνει τοὺς κακούργους κοινῆ κελευσθείς.
πεισθείς· ποιῶν κελευσθείς.
11. παραδεῖγμα· τεκμήριον.
13. ἱστέον· δεῖ εἰδέναι.
ἀναγραπτέον· τίνος ὄνομα γράφειν δεῖ;
14. διάκονος· ὑπηρέτης· ὁ διακονῶν.
15. κομίζω· φέρω.
18. ἀλλότριος· οὐκ οἰκεῖος· ὁ τῶν ἄλλων.
23. ἐξετάζω· ζητῶ· βασανίζω.
τέλος ἤδη τῶν μαθημάτων· σὺ δ᾽ εἰπέ μοι, ὦ μαθητά· ἆρ᾿ οὐ κατέμαθες τῆς Ἑλληνικῆς γλώττης οὐκ ὀλίγα; οἶμαι μέν. χαῖρε.