Part 8

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Τότε είμαι ασφαλής! Ω! τι έξοχο πράμα νάμαι ασφαλής! Δυο μέρες τώρα που βρίσκομαι σε αγωνία. Είμ' ασφαλής τώρα. Με τι τρόπο ο Αρθούρος κατέστρεψε το γράμμα μου; Πες μου.

Λαίδη Τσίλτερν. Τόκαψε.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Πόσον επιθυμούσα νάβλεπα το νεανικό μου κείνο αμάρτημα να γίνεται στάχτη. Πόσοι και πόσοι άνθρωποι σήμερα θάθελαν να βλέπανε τα περασμένα τους να καίονται και να γίνονται στάχτη μπροστά τους! Είν' ο Αρθούρος εδώ ακόμη;

Λαίδη Τσίλτερν. Ναι· είναι στο θερμοκήπιο.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν Πόσο χαίρουμαι τώρα που έκαμα κείνη την αγόρευσι χθες το βράδυ στη Βουλή, πόσο χαίρομαι. Την έκανα και σκεπτόμουνα πως θα εξευτελιζόμην κατόπιν από τον κόσμον. Μα δεν ήταν έτσι.

Λαίδη Τσίλτερν. Η τιμή του κόσμου υπήρξε τ' αποτέλεσμα.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Έτσι νομίζω. Έτσι φοβούμαι, τουλάχιστο. Γιατί αν και είμαι ασφαλής και δεν υπάρχει τρόπος να μ' ανακαλύψουν, αν και κάθε απόδειξι εναντίο μου κατεστράφηνε, υποθέτω, Γερτρούδη... υποθέτω πως πρέπει ν' αποσυρθώ από τον δημόσιο βίο.

(Κυττάζει τη γυναίκα του με ανυπομονησία.)

Λαίδη Τσίλτερν. (Με ζέσι) Ω ναι, Ροβέρτε, πρέπει να το κάνης. Είναι καθήκον σου να το κάνης.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Θάταν μεγάλη θυσία.

Λαίδη Τσίλτερν. Όχι· θάταν μεγάλο κέρδος.

(Ο Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν πηγαινοέρχεται στενοχωρημένος. Ύστερα πλησιάζει τη σύζυγό του, και βάζει το χέρι του στον ώμο της.)

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Και θάσουν ευτυχισμένη να ζούσες κάπου μονάχη μαζί μου, έξω ίσως, ή σε καμμιά εξοχή μακρυά από το Λονδίνο, μακρυά, στη μοναξιά. Δεν θάχες λύπες;

Λαίδη Τσίλτερν. Ω! καμμιά, Ροβέρτε.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Θλιβερά. Κ' η φιλοδοξία για με; Είχες πάντα φιλοδοξία για μένα.

Λαίδη Τσίλτερν. Ω, η φιλοδοξία μου! Δεν έχω τώρα καμμιά, παρά μόνο ν' αγαπούμε ο ένας τον άλλο. Ήταν η αυτή φιλοδοξία που σ' έκανε να πάρης κακό δρόμο. Ας μη μιλάμε πεια για φιλοδοξία.

(Ο Λόρδος Γκόαριγκ γυρίζει από το θερμοκήπιο, φαίνεται πολύ ευχαριστημένος από τον εαυτό του, και μ’ ένα όλως διόλου νέο άνθος που κάποιος του το πρόσφερε).

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Πηγαίνοντας προς αυτόν.) Αρθούρε, έχω να σ' ευχαριστήσω για ό,τι έκανες για μένα. Δεν ξέρω πώς να σου τ' ανταποδώσω. (Του παίρνει το χέρι).

Λόρδος Γκόαριγκ. Αγαπητέ μου φίλε, θα σου πω αμέσως. Αυτή τη στιγμή, κάτω από τη συνηθισμένη χουρμαδιά... Θέλω να πω στο θερμοκήπιο...

(Μπαίνει ο Μέισον).

Μέισον. Ο Λόρδος Κάβερσιαμ.

Λόρδος Γκόαριγκ. Αυτός ο θαυμάσιος πατέρας μου αλήθεια συνηθίζει να φανερώνεται σε κακή στιγμή. Είναι πολύ σκληρό εκ μέρους του, πολύ σκληρό πράγματι.

(Μπαίνει ο Λόρδος Κάβερσιαμ. Ο Μέισον βγαίνει έξω.)

Λόρδος Κάβερσιαμ. Καλημέρα, Λαίδη Τσίλτερν! Τα θερμότερα μου συγχαρητήρια, Ροβέρτε, για τη λαμπρά σου αγόρευσι χθες το βράδυ. Μόλις έφυγα τώρα από τον Πρωθυπουργό, και θα πάρης την κενή θέσι στο υπουργικό συμβούλιο.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Με βλέμμα χαράς και θριάμβου.) Θέσι στο υπουργικό συμβούλιο;

Λόρδος Κάβερσιαμ. Ναι, να και το γράμμα του Πρωθυπουργού.

(Δίνει γράμμα).

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Παίρνει το γράμμα και το διαβάζει). Θέσι στο υπουργικό συμβούλιο!

Λόρδος Κάβερσιαμ. Βέβαια, και σου αξίζει μάλιστα πολύ. Εσύ κατέχεις όλα που τόσο χρειαζόμαστε νάχη κάθε πολιτικός σήμερα — μεγάλο χαρακτήρα, μεγάλη ηθική δύναμι, μεγάλες αρχές. (Στο Λόρδο Γκόαριγκ). Καθετί που εσύ στερείσαι, κύριε, και ποτέ δε θα τόχης.

Λόρδος Γκόαριγκ. Δεν μ' αρέσει νάχω αρχές, πατέρα. Προτιμώ τες προλήψεις.

(Ο Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν ετοιμάζεται να δεχθή τη θέσι που του προσφέρει ο Πρωθυπουργός, ότε βλέπει τη σύζυγο του που τον κυττάζει με τα φωτεινά τ' αθώα της μάτια. Εκείνος τότε αντιλαμβάνεται πως αυτό είν' αδύνατο).

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Δεν μπορώ να δεχθώ τη θέσι. Λόρδε Κάβερσιαμ. Απεφάσισα να την αρνηθώ.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Να την αρνηθής, κύριε!

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Ο σκοπός μου είναι ν' αποσυρθώ αμέσως από τον δημόσιο βίο.

Λόρδος Κάβερσιαμ. (Με θυμό.) Ν' αρνηθής μια θέσι στο υπουργικό συμβούλιο, και ν' αποσυρθής από τον δημόσιο βίο. Ποτέ μου δεν άκουσα τέτοια φρικτή ανοησία σ' όλη μου τη ζωή. Σας ζητώ συγγνώμην, Λαίδη Τσίλτερν, Ροβέρτε, σου ζητώ συγγνώμην. (Στο Λόρδο Γκόαριγκ που χαμογελά βλοσυρά.) Μη δείχνεις έτσι τα δόντια σου, κύριε.

Λόρδος Γκόαριγκ. Όχι, πατέρα.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Λαίδη Τσίλτερν, εσείς είσαστε μια γνωστική γυναίκα, η πιο γνωστική μέσα σ' όλο το Λονδίνο, η πιο γνωστική γυναίκα που ξέρω. Λαμβάνετε την καλωσύνη να μποδίσετε το σύζυγο σας να κάνη μια τέτοια... να πάρη τέτοια... Λαμβάνετε την καλωσύνη να το κάνετε, Λαίδη Τσίλτερν;

Λαίδη Τσίλτερν. Νομίζω πως ο σύζυγος μου έχει δίκαιο στην απόφασί του, Λόρδε Κάβερσιαμ. Το επιδοκιμάζω.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Το επιδοκιμάζετε; Μέγας είσαι, Κύριε!

Λαίδη Τσίλτερν. (Παίρνει τον σύζυγό της από το χέρι), Τον θαυμάζω γι' αυτό. Τον θαυμάζω άπειρα γι' αυτό. Καμμιά φορά δεν τον εθαύμασα τόσο πολύ όπως τώρα. Είναι λαμπρότερος απ' ό,τι τον φανταζόμουνα. (Στον Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν). Θα πας να γράψης το γράμμα σου στον Πρωθυπουργόν, δε θα πας; Μη διστάζεις γι' αυτό, Ροβέρτε.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Με κάποια πικρία). Υποθέτω πως θάταν καλλίτερα να τη γράψω αμέσως, θα σε παρακαλέσω να μου επιτρέψης μια στιγμή, Λόρδε Κάβερσιαμ.

Λαίδη Τσίλτερν. Μπορώ νάρθω μαζί σου, Ροβέρτε, δεν μπορώ;

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Ναι, Γερτρούδη.

(Η Λαίδη Τσίλτερν βγαίνει έξω μαζί του).

Λόρδος Κάβερσιαμ. Τι θα συμβαίνη μ' αυτή την οικογένεια; Κάτι διάβολος θάναι στη μέση, αι; (Χτυπά το μέτωπό του.) Βλακία; Κληρονομικό θάναι, υποθέτω. Κ' οι δυο τους το ίδιο πράμα. Άντρας και γυναίκα. Πολύ λυπηρό. Πολύ λυπηρό πράγματι. Και δεν είναι και καμμιά παλιά οικογένεια. Δεν μπορεί να το χωρέση ο νους μου.

Λόρδος Γκόαριγκ. Δεν είναι βλακία, πατέρα, σε βεβαιόνω.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Τι είναι λοιπόν, κύριε;

Λόρδος Γκόαριγκ. (Ύστερα από μικρό δισταγμό). Καλά, είναι κείνο που σήμερα τ' ονομάζουνε ηθική δύναμι, χαρακτήρα, πατέρα. Αυτό είναι όλο.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Αποστρέφομαι αυτά τα νεόβγαλτα ονόματα. Είναι το ίδιο πράμα που εμείς συνηθίζουμε να ονομάζωμεν βλακία εδώ και πενήντα χρόνια. Δεν μπορώ να σταθώ περισσότερο μέσα σ' αυτό το σπίτι.

Λόρδος Γκόαριγκ. (Τον παίρνει από το μπράτσο.) Ω! Έλα δω μέσα, πατέρα, μια στιγμή. Η τρίτη χουρμαδιά αριστερά, η συνηθισμένη χουρμαδιά.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Τι πράμα, κύριε:

Λόρδος Γκόαριγκ. Σου ζητώ συγγνώμην, πατέρα. λησμόνησα. Στο θερμοκήπιο, πατέρα, στο θερμοκήπιο — είναι κάποιος που θέλω να του μιλήσης.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Για τι πράμα, κύριε;

Λόρδος Γκόαριγκ. Για μένα. πατέρα.

Λόρδος Κάβερσιαμ. (Με ταραχή μεγάλη.) Όχι βέβαια για κανένα ζήτημα που χρειάζεται μεγάλη ευφράδεια.

Λόρδος Γκόαριγκ. Όχι, πατέρα· μα η κυρία μου μοιάζει εμένα. Δεν την νοιάζει και πολύ για την ευφράδεια την άλλην. Είν' ένα πράμα που το θεωρεί λίγο επιδεικτικό.

(Ο Λόρδος Κάβερσιαμ πηγαίνει στο θερμοκήπιο. Η Λαίδη Τσίλτερν μπαίνει μέσα.}

Λόρδος Γκόαριγκ. Λαίδη Τσίλτερν, γιατί θέλετε να κάνετε κείνο που ζητούσε η Κυρία Σιέβελεϋ να κάνη;

Λαίδη Τσίλτερν. (Τρομαγμένη.)Δεν σας καταλαβαίνω.

Λόρδος Γκόαριγκ. Η Κυρία Σιέβελεϋ έκανε μια απόπειρα να καταστρέψη το σύζυγό σας. Με σκοπό να τον απομακρύνη από τον δημόσιο βίο, ή να τον κάνη να πέση στην ατιμία. Από την τελευταία τραγωδία τον εσώσατε. Προσπαθείτε όμως να τον πείσετε για το πρώτο. Γιατί να θέτε να του κάνετε το κακό που η Κυρία Σιέβελεϋ δοκίμασε να κάνη κι' απέτυχε;

Λαίδη Τσίλτερν. Λόρδε Γκόαριγκ;

Λόρδος Γκόαριγκ. (Καταβάλλοντας κάθε μεγάλη προσπάθεια και δείχνοντας τον φιλόσοφο που κρύπτεται κάτω από τον δανδή). Λαίδη Τσίλτερν, επιτρέψατέ μου. Μου γράψατε ένα γράμμα χθες το βράδυ στο οποίο μου λέγατε πως είχατε σ' εμέ εμπιστοσύνη και ζητούσατε τη βοήθειά μου. Τώρα είναι η στιγμή που πράγματι έχετε ανάγκη τη βοήθειά μου, τώρα είναι ο καιρός που πρέπει να μ' εμπιστευθήτε, να έχετ' εμπιστοσύνη στη συμβουλή και στην κρίσι μου. Τον Ροβέρτο τον αγαπάτε, θέλετε να σκοτώσετε την αγάπη που αυτός έχει για σας: Πού θα καταντήση αν του στερήσετε τους καρπούς της φιλοδοξίας του, αν τον τραβήξετε μακρυά από την αίγλη ενός μεγάλου πολιτικού σταδίου, αν του κλείσετε κατάμουτρα τη θύρα του δημοσίου βίου, αν τον καταδικάσετε σε φοβερή χρεωκοπία, εκείνον που ήταν γεννημένος για θρίαμβο κ' επιτυχία; Οι γυναίκες δεν είναι για να μας κρίνουν, αλλά να μας συγχωρούνε σαν έχουμε ανάγκη από συγχώρησι. Η συγχώρησι, και όχι η τιμωρία, είναι η δική των αποστολή. Γιατί να τον παιδεύετε έτσι γι' αμάρτημα πούκανε στα νιάτα του, προτού γνωρίσει εσάς, προτού γνωρίση τον εαυτό του; Η ζωή ενός ανδρός είναι πιο πολύτιμη από τη ζωή μιας γυναικός. Έχει μεγαλήτερες συνέπειες, πλατύτερον ορίζοντα, περισσότερες φιλοδοξίες. Της γυναικός η ζωή περιστρέφεται όλο σε συγκινήσεις. Μα η ζωή του ανδρός είναι απάνω ατές γραμμές της φρονήσεως που προχωράει. Μη πέσετε σε κανένα φοβερό λάθος, Λαίδη Τσίλτερν. Μια γυναίκα που μπορεί να διατηρήση την αγάπη ενός ανδρός, και να τον ανταγαπά κι' αυτή, έπραξε παν ό,τι ο κόσμος ζητεί από τες γυναίκες, ή ό,τι θα ζητούσεν απ' αυτές.

Λαίδη Τσίλτερν. (Στενοχωρημένη και διστάζοντας.) Μα είναι ο ίδιος ο σύζυγός μου που θέλει ν' αποσυρθή από τον δημόσιο βίο. Αισθάνεται πως είναι καθήκον του. Είναι κείνος που το πρωτοείπε.

Λόρδος Γκόαριγκ. Παρά να χάση την αγάπη σου, ο Ροβέρτος θα προτιμούσε να πράξη το παν, να καταστρέψη το στάδιο του, καθώς είναι τώρα έτοιμος να το κάνη. Κάνει για σας μια φοβερή θυσία. Ακούσατε τη συμβουλή μου, Λαίδη Τσίλτερν, και μη δεχθήτε μια τόσο μεγάλη θυσία. Αν τη δεχθήτε, θάχετε υστερότερα να μετανοιώσετε πικρά. Εμείς, γυναίκες και άνδρες, δεν είμαστε πλασμένοι για να δεχόμαστε τέτοιες θυσίες ο ένας από τον άλλο. Δεν είμαστε άξιοι για τέτοιες θυσίες. Εκτός τούτου ο Ροβέρτος τιμωρήθηκε αρκετά.

Λαίδη Τσίλτερν. Κ' οι δυο μας τιμωρηθήκαμε. Τον ανύψωσα πάρα πολύ.

Λόρδος Γκόαριγκ. (Με βαθύ αίσθημα στη φωνή του.) Μη θελήσετε λοιπόν γι' αυτό να τον ταπεινώσετε τώρα τόσο πολύ. Αν έπεσε από τον στυλοβάτη του, μη τον σπρώξετε μέσα στη λάσπη. Αποτυχία για τον Ροβέρτο Θα σήμαινε το κατρακύλισμά του στην ατίμωσι. Η δύναμι είναι από το σφοδρό του αίσθημα! Θάχανε το παν, κι' αυτήν ακόμη τη δύναμι ν' αγαπά. Η ζωή του συζύγου σας είναι τώρα στα χέρια σας, του συζύγου σας η αγάπη είναι στα χέρια σας. Μη του τα καταστρέψετε και τα δυο.

(Μπαίνει ο Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν.)

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Γερτρούδη, να το σχέδιο της επιστολής μου. Θες να σου διαβάσω:

Λαίδη Τσίλτερν. Να το δω.

(Ο Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν της δίνει το γράμμα. Εκείνη το διαβάζει, και ύστερα, με μια χειρονομία σφοδρού πάθους, το ξεσχίζει.)

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Τι κάνεις έτσι;

Λαίδη Τσίλτερν. Η ζωή του ανδρός είναι πιο πολύτιμη από τη ζωή μιας γυναικός. Έχει μεγαλήτερες συνέπειες, πλατύτερον ορίζοντα, περισσότερες φιλοδοξίες. Η ζωή η δική μας όλο περιστρέφεται σε συγκινήσεις. Είναι απάνω στες γραμμές της φρόνησις που η ζωή ενός ανδρός προχωράει. Μόλις το έμαθ' αυτό και πολλά άλλα μαζί, από τον Λόρδο Γκόαριγκ. Και δε θα καταστρέψω τη ζωή σας κι' ούτε σάς θ' αφήσω να την καταστρέψετε κάμνοντας για με μια θυσία, μια περιττή θυσία!

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Γερτρούδη! Γερτρούδη!

Λαίδη Τσίλτερν. Μπορείς να λησμονήσης. Οι άνδρες εύκολα λησμονούνε. Κ' εγώ συγχωρώ. Μ' αυτό τον τρόπο οι γυναίκες βοηθούνε τον κόσμο· τώρα το καταλαβαίνω.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Πνιγμένος από συγκίνησι την αγκαλιάζει). Γυναίκα μου! Γυναίκα μου! (Στον Λόρδο Γκόαριγκ) Αρθούρε, φαίνεται πως είναι πάντα γραφτό μου νάμαι υποχρεωμένος σ' εσέ.

Λόρδος Γκόαριγκ. Μπα, όχι αγαπητέ μου Ροβέρτε. Είναι στη Λαίδη Τσίλτερν πούσαι υποχρεωμένος κι' όχι σ' εμέ!

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Σου χρωστώ πολλά. Κ' έλα πες μου τώρα τι 'θελες να μου πης ακριβώς την ώρα που μπήκε μέσα ο Λόρδος Κάβερσιαμ.

Λόρδος Γκόαριγκ. Ροβέρτε, είσαι ο κηδεμόνας της αδελφής σου και θέλω τη συγκατάθεσί σου για τον γάμο μας. Αυτό είν' όλο.

Λαίδη Τσίλτερν. Ω, τι χαρά! Τι χαρά!

(Παίρνει το χέρι του Λόρδου Γκόαριγκ)

Λόρδος Γκόαριγκ. Σας ευχαριστώ, Λαίδη Τσίλτερν.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Ταραγμένος.) Η αδελφή μου να γίνη σύζυγος σου;

Λόρδος Γκόαριγκ. Ναι.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Μιλώντας με μεγάλη αποφασιστικότητα.) Αρθούρε, λυπούμαι πολύ, μ' αυτό δε δέχεται συζήτησι. Έχω υποχρέωσι να φροντίσω για την ευτυχία της Μάπελ. Και δεν μου φαίνεται πως η ευτυχία της θάταν ασφαλισμένη στα χέρια σου. Και δε μπορώ να την θυσιάσω!

Λόρδος Γκόαριγκ. Να τη θυσιάσετε;

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Ναι, να την θυσιάσω ολότελα. Οι χωρίς αγάπη γάμοι είναι απαίσιοι. Μα υπάρχει ακόμα κάτι χειρότερο από ένα χωρίς καθόλου αγάπη γάμο. Ο γάμος στον όποιον υπάρχει αγάπη, μα μονάχα από το ένα μέρος, πέστε, μα μονάχα από το ένα μέρος και στον οποίον η μια από τες δυο καρδιές είναι βέβαιο πως θα συντριφτή.

Λόρδος Γκόαριγκ. Μα γω αγαπώ την Μάπελ. Καμμιά άλλη γυναίκα δεν έχει θέσι στην καρδιά μου.

Λαίδη Τσίλτερν. Ροβέρτε, αν αγαπούνται, γιατί να μη παρτούνε:

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Ο Αρθούρος δε μπορεί να δώση στην Μάπελ την αγάπη που της αξίζει.

Λόρδος Γκόαριγκ. Τι αφορμές έχεις να το λες αυτό;

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν.(Σε λίγο) Το θες αλήθεια να σου πω;

Λόρδος Γκόαριγκ. Βεβαιότατα θέλω.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Όπως αγαπάς. Όπως ήρθα σπίτι σου χθες το βράδυ βρήκα την Κυρία Σιέβελεϋ κρυμμένη στα δωμάτιά σου. Ήταν η ώρα μεταξύ των δέκα κ' ένδεκα το βράδυ. Δε θέλω να πω τίποτε περισσότερο. Στες σχέσεις σου με την Κυρία Σιέβελεϋ, καθώς σου είπα και χθες το βράδυ, δεν έχω εγώ τίποτε απολύτως να κάνω. Ξέρω πως μια φορά ήσουν αρραβωνιασμένος μαζί της. Η γοητεία που εξασκούσε τότε απάνω σου φαίνεται ν' ανανεώθηκε. Μου μίλησες χθες το βράδυ γι' αυτήν όπως θα μιλούσες για μια γυναίκα αγνή κι' άσπιλο, μια γυναίκα που σέβεσο και τιμούσες. Αυτό μπορεί νάνε έτσι. Μα δε μπορώ ν' αφήσω την ζωή της αδελφής μου στα χέρια σου. Θα ' τανε σφάλμα μου. Θάτανε άδικο, φρικτό άδικο γι' αυτή.

Λόρδος Γκόαριγκ. Δεν έχω να πω τίποτε περισσότερο.

Λαίδη Τσίλτερν. Ροβέρτε, δεν ήτανε την Κυρία Σιέβελεϋ που περίμενε ο Λόρδος Γκόαριγκ χθες το βράδυ.

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Όχι την Κυρία Σιέβελεϋ! Ποιά ήτανε λοιπόν!

Λόρδος Γκόαριγκ. Λαίδη Τσίλτερν!

Λαίδη Τσίλτερν. Τη σύζυγό σου. Ροβέρτε, χθες το απόγευμα ο Λόρδος Γκόαριγκ μούπε πως αν καμμιά φορά βρισκόμουν σε στενοχωρία μπορούσα νάρθω κοντά του να με βοηθήση ως παλαιός που ήταν και καλός φίλος. Βραδύτερα, ύστερα από τη φοβερά εκείνη σκηνή σ' αυτό το δωμάτιο, τούγραψα λέγοντας του πως είχα σ' αυτόν κάθε εμπιστοσύνη, πως ζητούσα τη βοήθεια του, και πως ήθελα νάρθω κοντά του να μου δώση τη βοήθεια και τη συμβουλή του. (Ο Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν βγάζει το γράμμα από την τπέπη του). Ναι, κείνο το γράμμα. Μόλα ταύτα δεν πήγα στου Λόρδου Γκόαριγκ. Σκέφθηκα πως από μας μονάχα μπορούσε νάρθη βοήθεια. Η φιλοτιμία μ' έκανε να σκεφθώ έτσι. Πήγε η Κυρία Σιέβελεϋ. Έκλεψε το γράμμα μου και τόστειλε σ' εσέ ανωνύμως σήμερα το πρωί, για να υποθέσης.., Ω! Ροβέρτε, δε μπορώ να πω τι 'θελε να σε κάνη να υποθέσης...

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Τι! Ξέπεσα τόσο πολύ μπρος στα μάτια σου που νόμισες πως έστω και για μια στιγμή μπορούσα να αμφιβάλλω για την καλωσύνην σου; Γερτρούδη, Γερτρούδη, συ είσαι για με η λευκή εικόνα όλων των ωραίων πραγμάτων, κ' η αμαρτία δε μπορεί να σ' αγγίξη. Αρθούρε, μπορείς να πας στην Μάπελ, κ' έχεις τις καλλίτερές μου ευχές! Ω! στάσου μια στιγμή. Δεν υπάρχει όνομα στην αρχή αυτής της επιστολής. Η περίφημη Κυρία Σιέβελεϋ φαίνεται πως δεν το πρόσεξε. Έπρεπε να υπάρχη εδώ ένα όνομα.

Λαίδη Τσίλτερν. Άσε με να γράψω το δικό σου. Είσαι συ που πιστεύω κ' έχω ανάγκη. Σε και κανένα άλλο.

Λόρδος Γκόαριγκ. Τότε, λοιπόν, Κυρία Σιέβελεϋ, νομίζω πως πρέπει αλήθεια να πάρω πίσω το γράμμα μου.

Λαίδη Τσίλτερν (χαμογελώντας) Όχι· εσείς θα πάρετε την Μάπελ (Παίρνει το γράμμα και γράφει τ' όνομα του συζύγου της.

Λόρδος Γκόαριγκ. Καλά, ελπίζω πως δε θάλλαξε γνώμη. Είναι τώρα πάνω- κάτω είκοσι λεπτά που δεν την είδα.

(Μπαίνει η Μάπελ Τσίλτερν και ο Λόρδος Κάβερσιαμ).

Μάπελ Τσίλτερν. Λόρδε Γκόαριγκ, νομίζω πως η ομιλία μου με τον πατέρα σας είναι πιο αποτελεσματική παρά μαζί σας. Απ' εδώ κ' εμπρός όλο στον Λόρδο Κάβερσιαμ θα μιλώ, και πάντα κάτω από τη συνηθισμένη χουρμαδιά.

Λόρδος Γκόαριγκ. Αγάπη μου! (Την φιλεί).

Λόρδος Κάβερσιαμ. (Υπερβολικά ταραγμένος). Τι σημαίνει αυτό, κύριε; Δε θες να πης πως αυτό το χαριτωμένο, το έξυπνο κορίτσι είχε την ανοησία να σε δεχθή;

Λόρδος Γκόαριγκ. Βεβαιότατα, πατέρα! Κι' ο Τσίλτερν είχε τη φρόνησι να δεχθή τη θέσι στο υπουργικό Συμβούλιο.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Χαίρομαι πολύ να τ' ακούω αυτό,

Τσίλτερν... Σε συγχαίρω, κύριε. Αν η χώρα δε θέλη να πάη κατά διαβόλου και δε ψηφίση το Ριζοσπαστικό κόμμα, θα σ' έχουμε Πρωθυπουργό, μια μέρα.

(Μπαίνει ο Μέισον).

Μέισον. Το τραπέζι είναι έτοιμο, Λαίδη μου!

(Ο Μέισον φεύγει)

Μάπελ Τσίλτερν. Θα μείνετε να φάμε μαζί. Λόρδε Κάβερσιαμ, δε θα μείνετε;

Λόρδος Κάβερσιαμ. Μ' ευχαρίστηση και ύστερα θα σας πάρω μαζί μου με τ' αμάξι κάτω στο Υπουργείο, Τσίλτερν. Έχεις μεγάλο μέλλον μπροστά σου, μεγάλο μέλλον, (Στον Λόρδο Γκόαριγκ). Θα ευχόμουνα να μπορούσα να πω το ίδιο και για σε, κύριε. Μα το δικό σου στάδιο θάνε αποκλειστικά μέσα στο σπίτι.

Λόρδος Γκόαριγκ. Ναι, πατέρα, εγώ προτιμώ το σπιτικό.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Κι' αν δεν φανής σ' αυτό το κορίτσι ιδανικός σύζυγος, δε Θα κληρονόμησης από μένα πεντάρα.

Μάπελ Τσίλτερν. Ιδανικός σύζυγος! Ω, δε νομίζω πως μ' αρέσει αυτό. Φαίνεται ως νάνε κάτι για τον άλλο κόσμο.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Τι τον προτιμάς λοιπόν να σου είναι, αγαπητή;

Μάπελ Τσίλτερν. Μπορεί νάνε κείνο που προτιμά ο ίδιος. Το μόνο που εγώ θέλω είναι... είναι νάμαι... Ω! η αληθινή γυναίκα του.

Λόρδος Κάβερσιαμ. Μα την πίστι μου σ' αυτό μέσα υπάρχει αρκετή δόσις καλής σκέψεως, Λαίδη Τσίλτερν.

(Όλοι βγαίνουν έξω εκτός του Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. Ρίπτεται απάνω σε μια καρέκλα βυθισμένος σε σκέψεις. Σε λίγο η Λαίδη Τσίλτερν γυρίζει πίσω να δη τι γίνεται).

Λαίδη Τσίλτερν. (Ακουμπώντας στο πίσω μέρος της καρέκλας του). Δεν έρχεσαι μέσα, Ροβέρτε;

Σιρ Ρόβερτ Τσίλτερν. (Παίρνει το χέρι της). Γερτρούδη, είναι αγάπη που αισθάνεσαι για μένα ή απλώς οίκτο;

Λαίδη Τσίλτερν. (Τον φιλεί). Είναι αγάπη, Ροβέρτε. Αγάπη, και μόνο αγάπη. Μία νέα ζωή αρχίζει και για τους δυο μας.

ΤΕΛΟΣ.

ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΏΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΟΔΟΣ ΓΛΑΔΣΤΩΝΟΣ αριθ. 8

ΤΙΜΟΛΟΓΙΟΝ ΒΙΒΛΙΩΝ Ο ημέτερος Οίκος, θέλων να συντελέση εις την ευκολωτέραν και ευρυτέραν διάδοσιν των εκδόσεών του εφήρμοσεν εις την πώλησιν αυτών καινοτομίαν, η οποία και έγινε μ' ενθουσιασμόν αποδεκτή υπό πάντων.

Παραχωρούμεν επί πιστώσει και παραδίδομεν αμέσως εις πάντα ζητούντα βιβλία κατ' εκλογήν του, αξίας δρ. 100, εξοφλητέων εις 20 μηνιαίας δόσεις εκ δραχ. 5 εκάστην, προκαταβαλλομένης μόνον της πρώτης δόσεως, δηλ. δραχ 5.

Ούτω με δαπάνην εντελώς ανεπαίσθητον δρ. 5 κατά μήνα δύναται πας οπουδήποτε διαμένων να προμηθευθή βιβλία εκ του ημετέρου Οίκου.

Οι εν ταις επαρχίαις και τω εξωτερικώ επιβαρύνονται με τα έξοδα της αποστολής των βιβλίων, εκτός εάν προτιμώσι να τα παραδώσωμεν εις πρόσωπον εν Αθήναις διαμένον.

Πάσα αίτησις μετά συνημμένου καταλόγου των ζητουμένων βιβλίων πρέπει να περιέχη το όνομα, την διεύθυνσιν, την πατρίδα και το επάγγελμα του αγοραστού.

Τα ταχυδρομικά επιβαρύνουσι πάντοτε τον αγοραστήν.

ΒΙΒΛΙΑ 100 ΔΡΑΧΜΩΝ ΔΥΝΑΣΘΕ ΝΑ ΕΚΛΕΞΗΤΕ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΕΣ ΑΥΤΑ ΑΝΑ 5 ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΤΑ ΜΗΝΑ

Δίδονται και δίπλασίας ή τριπλασίας αξίας βιβλία με διπλασίας ή τριπλασίας μηνιαίας δόσεις.

200 ΔΡΑΧ. ΒΙΒΛΙΑ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΕΣ ΑΝΑ 10 ΔΡΑΧ ΚΑΤΑ ΜΗΝΑ

ΟΜΗΡΟΣ

ΙΛΙΑΣ. Το αριστούργημα της παγκοσμίου ποιήσεως. Η επική διήγησις άρχεται από της έριδος Αγαμέμνονος και Αχιλλέως, ιστορεί δε τα κατόπιν μέχρι της ταφής του Έκτορος και επεισοδιακώς τα πρότερον συμβάντα του Τρωικού πολέμου. Η Ιλιάς είναι η λαμπρά εικών της σκέψεως, της ενεργείας και της ζωής του παναρχαίου Ελληνικού κόσμου.

Τεύχος Α'. Αι έξ πρώται ραψωδίαι Δρ. 1.50 Τεύχος Β'. Αι από της 7 μέχρι της 12 ραψωδίαι » 1.50 Τεύχος Γ'. Αι από της 13 μέχρι της 18 ραψωδίαι » 1.50 Τεύχος Δ'. Αι από της 19 μέχρι της 24 ραψωδίαι » 1.50 Η μετάφρασις ρυθμική υπό Ιω. Ζερβού.

Οδύσσεια Το πολυσύνθετον και πολυμερές έπος, το αφηγούμενον την δεκαετή περιπλάνησιν του Οδυσσέως και επεισοδιακώς συμπληρούν τα του Τρωικού πολέμου. Είναι οιονεί η ποιητική εικών του πολιτισμού, των θρησκειών και των ηθών των τότε λαών, όσους και όπως τους εγνώριζον οι Έλληνες της Ομηρικής εποχής.

Τεύχος Α'. Αι έξ πρώται ραψωδίαι Δρ. 1.50 Τεύχος Β'. Αι από της 7 μέχρι της 12 ραψωδίαι » 1.50 Τεύχος Γ'. Αι από της 13 μέχρι της 18 ραψωδίαι » 1.50 Τεύχος Δ'. Αι από της 19 μέχρι της 24 ραψωδίαι » 1.50 Η μετάφρασις έμμετρος υπό Ιακώβου Πολυλά.

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Αγαμέμνων. Το πρώτον δράμα της Τριλογίας «Ορέστεια» αναφερόμενον εις τον φόνον του Αγαμέμνονος υπό της συζύγου του και του εραστού της Αιγίσθου. Μετάφρ. Ι. Ν. Γρυπάρη. Δρ. 1.50

Χοηφόροι. Περιέχουσι την κυρίαν πράξιν, την μητροκτονίαν του Ορέστου, εφ' ης στηρίζεται το ηθικόν πρόβλημα της Τριλογίας. Μετά τον φόνον ο νους του Ορέστου σαλεύεται, αι Ερινύες τον καταδιώκουν και φεύγει εξόριστος. Μετάφρ. Ι. Ν. Γρυπάρη. Δρ. 1.50

Ευμενίδες. Διεξάγεται το δράμα εν Δελφοίς, οπόθεν ο Απόλλων φυγαδεύει τον Ορέστην, και είτα εν Αθήναις, όπου κατ' απόφασιν της Αθηνάς δικάζεται υπό του Αρείου Πάγου ο μητροκτόνος και απαλλάσσεται της ευθύνης. Μετάφρ. Ι. Ν. Γρυπάρη. Δρ. 1.50

Επτά επί Θήβας. Το δράμα της μονομαχίας και του αμοιβαίου φόνου των δύο υιών του Οιδίποδος. Ο ύμνος των Ερινύων και ο θρήνος της Αντιγόνης είναι εκ των λυρικωτέρων της αρχαίας τραγωδίας. Μετάφρ. Ι. Ν. Γρυπάρη. Δρ. 1.50

Πέρσαι. Ο ύμνος της νίκης των Ελλήνων κατά των Περσών. Η εν τω δράματι αφήγησις της εν Σαλαμίνι ναυμαχίας είναι μοναδικόν υπόδειγμα επικολυρικής περιγραφής. Μετάφρ. Ι. Ζερβού. Δρ. 1.50

Προμηθεύς Δεσμώτης. Το υψιπετέστερον έργον του παγκοσμίου θεάτρου. Ο Προμηθεύς προσηλούται επί του Καυκάσου υπό των θεών διά την αγάπην του προς τους ανθρώπους. Μετάφρ. Ι. Ζερβού. Δρ. 1.50

Ικέτιδες. Αι Δαναΐδες εξ Αιγύπτου φεύγουσαι τον διά βίας γάμον, φιλοξενούνται υπό των Αργείων και λυτρούνται από τολμηθείσης αρπαγής. Μετάφρ. έμμετρος Μ. Αυγέρη. Δρ. 1.50

ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Αντιγόνη. Παρουσιάζει αντίμαχον τον φυσικόν νόμον προς τον κοινωνικόν, όστις επικρατεί μεν και συντρίβει δια του θανάτου της Αντιγόνης, δεν ισχύει όμως να ταπεινώση την ευγένειαν της ηθικής επιταγής. Μετάφρασις Κ. Χρηστομάνου. Δρ. 1.50

Ηλέκτρα. Μετά την αναγνώρισιν των δύο αδελφών Ορέστου και Ηλέκτρας αποτολμάται υπ' αυτών ο φόνος της μητρός και του εραστού της προς εκδίκησην της πατρικής δολοφονίας. Μετάφρασις Μ. Αυγέρη. Δρ. 1.50

Οιδίπους Τύραννος. Ο τραγικός θρύλος της ακουσίας πατροκτονίας του Οιδίποδος και του γάμου με την μητέρα του δραματοποιείται ως αποκάλυψις θεόθεν επερχομένη και εξελισσομένη διά της αυτοκτονίας της αιμομίκτου μητρός και της εκουσίας τυφλώσεως του Οιδίποδος. Μετάφρασις Α. Καμπάνη. Δρ. 1.50

Τραχίνιαι. Υπόθεσις είναι ο οικτρός θάνατος του Ηρακλέους δι' ερωτικών φίλτρων υπό της συζύγου του Δηιανείρας, ακουσίως παρασυρθείσης από υπερβολικήν αγάπην. Μετ. Α. Καμπάνη. Δρ. 1.50

Φιλοκτήτης. Ο Νεοπτόλεμος διά να λάβη τα πατρικά όπλα από τον Φιλοκτήτην σύμφωνα με χρησμόν, μεταχειρίζεται κατ' αρχάς δόλον, ως συνεβούλευσεν ο Οδυσσεύς. Αλλά συγκινούμενος από την γενναιοψυχίαν του ήρωος μετανοεί, φανερώνει τον δόλον και παραιτείται των σχεδίων του. Ο Ηρακλής, από μηχανής Θεός, δίδει λύσιν σύμφωνον προς την Ομηρικήν παράδοσιν. Μετάφρασις Α. Καμπάνη. Δρ. 1.50

Αίας μαστιγοφόρος. Αναφέρεται εις τον Ομηρικόν ήρωα παραφρονήσαντα κατά θείαν βουλήν διά την αλαζονείαν του. Συνελθών ο Αίας και αισχυνόμενος αυτοκτονεί. Κατ' επέμβασιν του αδελφού αυτού Τεύκρου και του αντιπάλου του Οδυσσέως κηδεύεται λαμπρώς. Μετάφρασις Κ. Βάρναλη. Δρ. 1.50

Οιδίπους επί Κολωνώ. Το ύστατον του Σοφοκλέους δράμα παρουσιάζον τας τελευταίας περιπετείας του Οιδίποδος και καταλήγον εις τον θάνατόν του παρά τον Κολωνόν. Μετάφρασις Η. Βουτιερίδου Δρ. 1.50

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Φοίνισσαι. Η τραγική παράδοσις της αδελφοκτονίας Ετεοκλέους και Πολυνείκους. Μετ. έμμετρος Ν. Ποριώτη. Δρ. 1.50

Ηρακλής μαινόμενος. Ο Ηρακλής απολυτρώνων τα τέκνα του καταλαμβάνεται κατόπιν υπό μανίας και τα φονεύει. Συνερχόμενος θέλει ν' αυτοκτονήση, αλλά σώζεται υπό του φίλου του Θησέως. Μετ. έμμετρος Κ. Βάρναλη. Δρ. 1.50

Ίων. Υπόθεσιν έχει τους κινδύνους, την αναγνώρισιν και την αναγόρευσιν έπειτα του Ίωνος ως κληρονόμου του βασιλέως της Αττικής Ξούθου. Μετάφρ. Π. Δημητρακοπούλου. Δρ. 1.50

Ικέτιδες. Δράμα πολιτικόν και πατριωτικόν, αναγόμενον εις τον ήρωα Θησέα, ο οποίος θάπτει τους προ των Θηβών πεσόντας Αργείους. Μετάφρ. έμμετρος Ν. Ποριώτη. Δρ. 1.50