Part 20

1 Daar ging een patertje langs de kant, hei, 't was in de mei! hij vatte zijn zoetelief bij de hand. hei, 't was in de mei zoo blij, hei, 't was in de mei! 2 Pater, gij moet knielen gaan, hei, 't is in de mei! nonnetje, gij moet blijven staan. hei, 't is in de mei zoo blij, hei, 't is in de mei! 3 Pater, spreid uw zwarte kap, hei, 't is in de mei! daar uw heilige non op stap. hei, 't is in de mei zoo blij, hei, 't is in de mei! 4 Pater, geef uw non een zoen, hei, 't is in de mei! dat moogje nog wel zesmaal doen, zesmaal, zesmaal, zesmaal doen! hei, 't is in de mei! 5 Pater, beur uw non weêr op, hei, 't is in de mei! en dans nu met uw kermispop! hei, 't is in de mei zoo blij, hei, 't is in de mei! 6 Pater, gij moet scheiden gaan, hei, 't is in de mei! en moet uw nonnetje laten staan! hei, 't is in de mei zoo blij, hei, 't is in de mei! 7 Nonnetje, wilt nu kiezen gaan, hei, 't is in de mei! neem nu een' anderen pater aan! hei, 't is in de mei zoo blij, hei, 't is in de mei!

Holländisch: nach mündlicher Ueberlieferung in Le Jeune, Volkszangen bl. 113.

¶ 2, 1. knielen, knieen--3, 3. stappen, schreiten, treten--4, 1. zoen, Kuss--5, 3. kermispop, geputzte Jungfrau.

¶ Nr. 141.

DAS PATERCHEN.

1 Daer ging een pater langs het land, :|: hy had een nonneken by der hand. hei, 't was in de mei zoo zei, hei, 't was in de mei! 2 Sa pater, gy moet knielen gaen, maer nonneken, gy moet blyven staen! 3 Sa pater, spreid uw zwarte kap, daer uwe heilige non op stapp'! 4 Sa pater, geeft uw non een zoen! dat moogdy nog wel driemaal doen! 5 Sa pater, heft uw nonneken op, en danst weêr vrolijk met uw pop! 6 Sa pater, gy moet scheiden gaen, maer nonneken, gy moet blyven staen! 7 Sa nonneken, wilt nu kiezen gaen en neemt een' anderen pater aen! Hei, 't is in de mei zoo zei, hei, 't is in de mei!

Vlämisch: nach mündl. Ueberlieferung in Willems Liederen Nr. 124.

¶ 1, 3. das de mei zoo zei soll de zachte mei bedeuten! zei ist gar kein Wort, wahrscheinlich ist es nur ein Jauchzer, der hier nicht hoezee, sondern des Reimes wegen hoezei lautet. In Kortryk und anderswo in Flandern singt man: hei, bezinne de mei zoo zei. Daraus will man auf ein vorreformatorisches Alter des Liedes schließen, denn das soll heißen: "gedenk aen de zachte mei als een' hoogtyd". Wahrscheinlich ist es weiter nichts als ein missverstandenes: hei, wees inne de mei zoo bly!--Während in Belgien Bursch und Mädchen mitten im Kreise der Tanzenden niederknieen, nimmt in Friesland der Bursch das Mädchen auf den Schoß. Dergleichen Verschiedenheiten finden sich gewiss noch manche, ich möchte aber nicht aus dieser wie Snellaert folgern, 'was gewiss in Brauch kam, seit dort die Reformation das Knieen aus der Mode gebracht.'

¶ Nr. 142.

DAS PATERCHEN.

Tanzlied.

1 Ei wy zingen de mei, sasa, ei wy zingen de mei! paterken, neemt een nonneke meê! ei wy zingen de mei, sasa, ei wy zingen de mei! 2 Ei wy zingen de mei, sasa, ei wy zingen de mei! paterken, doet uw kappeken af! ei wy zingen de mei, sasa, ei wy zingen de mei. 3 Ei wy zingen de mei, sasa, ei wy zingen de mei! paterken, gheeft het nonneken een zoen! ei wy zingen de mei, sasa, ei wy zingen de mei! 4 Ei wy zingen de mei, sasa, ei wy zingen de mei! paterken, laet het nonneken staen! ei wy zingen de mei, sasa, ei wy zingen de mei!

Vlämisch: Wodana door J. W. Wolf bl. 79. mit der Bemerkung: 'Das Paterchen steht in der Mitte des rundtanzenden Kreises der Burschen und Mädchen; nach dem Schlusse der letzten Strophe tritt das Paterchen unter die Tänzer und das Lied beginnt wieder von vorn nur mit dem Unterschiede, dass man nun singt: nonneke, neemt een paterken meê! worauf das in der Mitte stehende Mädchen sich einen Burschen erkiest.' Das ei bazinne de mei hat Wolf in ei wy zingen de mei geändert, weil er es nicht anders zu erklären wusste, und das scheint mir auch ganz richtig.

¶ Nr. 143.

NÖNNCHEN WILLST DU TANZEN?

1 'Zeg, kwezelken, wilde gy dansen? ik zal u geven een ei.' wel neen ik, zeî dat kwezelken, van dansen ben ik vry. 'k en kan niet dansen, 'k en mag niet dansen: dansen is onze regel niet, begyntjes of kwezelkens dansen niet. 2 'Zeg, kwezelken, wilde gy dansen? ik zal u geven een koe.' wel neen ik, zeî dat kwezelken, van dansen word ik te moe. 'k en kan niet dansen, 'k en mag niet dansen: dansen is onze regel niet, begyntjes of kwezelkens dansen niet. 3 'Zeg, kwezelken, wilde gy dansen? ik zal u geven een paerd.' wel neen ik, zeî dat kwezelken, 't en is my 't dansen niet waerd. 'k en kan niet dansen, 'k en mag niet dansen: dansen is onze regel niet, begyntjes of kwezelkens dansen niet. 4 'Zeg, kwezelken, wilde gy dansen? ik zal u geven een man.' wel ja ik, zeî dat kwezelken, 'k zal al doen wat ik kan. ik kan wel dansen, ik mag wel dansen: dansen is onze regel wel, begyntjes en kwezelkens dansen wel.

Vlämisch: Willems Nr. 123. Wird noch in verschiedenen Gegenden von Brabant und Flandern gesungen.

In schlesischer Mundart aus Rawicz in meinen Schles. Volksliedern Nr. 118. und aus der Hainauer Gegend bei Erk Volksl. 2. Bd. Heft 4/5. Nr. 42. 43.

Das Lied ist in Deutschland alt: ich habe es aus dem Ende des 16. Jahrh. nachgewiesen, für das Nönnchen tanzt aber ein "Münchlein", wie auch in dem schles. Liede, dessen letzte Strophe also lautet:

'Kappelmünch, willst de tanzen? Eich wâr der gân 'ne Moiad.' O Harr, eich koan schau tanzen, Eich hoa ock so gesoiat. Ei insem Lande es das wull, De Kappelmünche tanzen all, Und tanzen koan eich wull!

¶ Nr. 144.

TANZ, NÖNNCHEN TANZ!

1 Dans, nonneken, dans! Dan zal ik je geven een muts. Neen, zei dat aardig nonneken, Ik heb er een van me zus. 'k wil niet dansen, 'k zal niet dansen, Dansen is mijn order niet; Nonnen, papen, papen, nonnen, Nonnen, papen dansen niet. 2 Dans, nonneken, dans! Dan zal ik je geven een huis. Neen, zei dat aardig nonneken, Daar ben ik niet van thuis, 'k wil niet dansen, 'k zal niet dansen, Dansen is mijn order niet; Nonnen, papen, papen, nonnen, Nonnen, papen dansen niet. 3 Dans, nonneken, dans! Dan zal ik je geven een zoen. Neen, zei dat aardig nonneken, Daar wil ik het niet voor doen. 'k wil niet dansen, 'k zal niet dansen, Dansen is mijn order niet; Nonnen, papen, papen, nonnen, Nonnen, papen dansen niet. 4 Dans, nonneken, dans! Dan zal ik je geven een man. Toen zei dat aardig nonneken: 'k zal dansen al wat ik kan. 'k wil wel dansen, 'k zal wel dansen, Dansen is mijn order wel; Nonnen, papen, papen, nonnen, Nonnen, papen dansen wel.

Holländisch: Camera obscura van Hildebrand (Nicol. Beets) 3. druk 1. Deel (Haarlem 1851.) bl. 77. 78.

¶ Nr. 145.

TANZ, TANZ, NÖNNELEIN!

1 'Danst, danst, kwezelken! ik zal u geven een peerd.' daer sprak dat loddelyk kwezelken 'dat is het dansen niet weerd; ik en kan niet dansen, ik en kan niet springen, dansen is onzen regel niet, nonnen en paters dansen niet.' 2 'Danst, danst, kwezelken! ik zal u geven een koe.' daer sprak dat loddelyk kwezelken: 'ik ben het dansen moê; ik en kan niet dansen, ik en kan niet springen, dansen is onzen regel niet, nonnen en paters dansen niet.' 3 'Danst, danst, kwezelken! ik zal u geven 'ne man!' daer sprak dat loddelyk kwezelken: 'ik zal al doen wat ik kan: ik kan wel dansen, ik kan wel springen, dansen is onsen regel ook, nonnen en paters dansen ook.'

Vlämisch: Wodana door J. W. Wolf bl. 81.

¶ Nr. 146.

MAILIED.

1 De koude winter is nu verdwenen, den zoeten zomer die komt er al aen: daer ziet gy al de bottekens en boomen te bloeyen staen. 5 Onze lieve vrouwe de weerdige bruid, zy liet haer vallen al op het kruid, alle de bloemkens die spruiten daer uit, de dobbele pioene die staet er alzoo zoene: 10 ay! wie heeft er de mei van doene? De vischkens in het watere, de vogelkens in de weî, al die zingen te samen de groene mei.

Vlämisch: mündlich aus Ostflandern, nach Seeland zu. Junge Leute, den Mai in der einen, den Korb an der andern Hand, singen dies Lied am Abend vor dem ersten Mai vor den Häusern und reichen von dem Mai jedem einen Zweig der ihnen Eier oder sonst etwas schenkt; je größer die Gabe, je größer der Zweig. Während nun die einen im Hause sammeln, singen die anderen draußen den Schluss: De vischkens in het watere ff.

¶ 3. botteken, Knospen, frz. bouton--8. pioene, Pfingstrose, frz. pione, pivoine--9. zoene, zum Küssen--10. van doene, nöthig.

¶ Nr. 147.

DER MANN WILL NICHT NACH HAUSE.

1 'Wel man, gy moet naer huis toegaen, uw vrouw die is ziek.' 'Is zy ziek, laet-ze ziek, zy maekt in my geen verdriet, en ik gaen niet meer naer huis.' 2 'Wel man, gy moet naer huis toegaen, uw vrouw is berecht.' 'Is-ze berecht, laet-ze berecht, zy is buiten alle recht, en ik gaen niet meer naer huis.' 3 Wel man, gy moet naer huis toegaen, uw vrouw die is dood.' 'Is zy dood, laet-ze dood, zy is buiten alle nood, en ik gaen niet meer naer huis.' 4 'Wel man, gy moet naer huis toegaen, uw vrouw is in de kist.' 'Is-z' in de kist, laet-z' in de kist, als zy maer wel gespekkeld is, en ik gaen niet meer naer huis.' 5 'Wel man, gy moet naer huis toegaen, uw vrouw is in het graf.' 'Is-z' in het graf, laet-z' in het graf, dan ben ik buiten alle straf, en nu gaen ik terstond naer huis.'

Vlämisch: aus Dendermonde, mitgetheilt durch Julius de St. Genois in Mone's Anzeiger 1835. Sp. 337. Lesarten aus der Umgegend von Brüssel, Aelst und Ninove: 3, 5. en zet-ze op het stroot--4, 4. als zy maer uit den wereld is.

Das vlämische Lied stimmt mit dem hochd. in Büsching und von der Hagen Volksl. Nr. 15., dort aber geht der Mann endlich nach Hause als er hört:

Die Braut liegt in deinem Bett.

In den übrigen deutschen Liedern ist es eine tanzlustige Frau, die nach Haus beschieden wird, aber nur erst dann geht als es heißt:

Ein Andrer da? Hopsassa! Nun kein Tänzel mehr, bedank mich schön! Jetzt, jetzt werd' ich gleich heime gehn.

In vielen Gegenden Deutschlands u. zwar mundartlich, österreichisch Ziska und Schottky, Österr. Volksl. 2. Ausg. S. 60; baierisch Erk Volksl. 1. Bd. 4. Heft Nr. 61; fränkisch von Ditfurth Fränk. Volksl. 2. Th. Nr. 201; schwäbisch Büsching und von der Hagen Volksl. Nr. 123; pfälzisch Mone Quellen und Forschungen S. 161; westfälisch Mone daselbst S. 158.

¶ 2, 3. is berecht, hat die letzte Ölung empfangen--4, 4. gespekkeld für gespykerd, zugenagelt.

¶ Nr. 148.

TREUE LIEBE BIS IN DEN TOD UND--EINE VERGNÜGLICHE NACHT!

1 Ik heb de groene straetjens zoo dikwils ten einde gegaen! dat ik myn lief moet verlaten, dat hebben myn vrienden gedaen. 2 Ik zal haer nooit niet verlaten, al waren zy nog zoo gram; ik zal haer gedagtig wezen tot dat er ik sterven zal. 3 Niet langer als gisteren avond stond ik voor myn zoete liefs deur, en ik zeid' haer: wel Bethje doet open! doet open! ik staen er hier veur. 4 ''k en doen er voorwaer niet open, 'k en laet u voorwaer niet in. gaet na huis en legt u tot slapen! daer is hier een ander lief bin'.' 5 Is er nu een ander lief binnen, dat ik u niet spreken en mag, zoo wensch ik u dan voor het leste nog eenen plaisierigen nagt.

Vlämisch: Nieuwen lied-boek genaemt het Brabandsch Nagtegaeltjen. t'Antwerpen By Johannes Thys bl. 34. mit der Ueberschrift: Liedeken der Groene Straetjens.

¶ Nr. 149.

PETER UND KÄTHEL.

1 Wie wil hooren een nieuw lied, hoe Pier met Lyn ging trouwen? het houwelyk was maer geschied, het was hun al berouwen. den eersten dag 't was al gelach, men zag er niet dan slempen, en Pier en Lyn zeer vrolyk zyn met bassen en met trompen. 2 Den tweeden dag weêr vrolykheid met allerhande bieren; zy kregen daer veel schoonigheid om 't huis meê te versieren: haer zuster Maei gaf een schapraei, Klaes die gaf pot en pannen, en Jakkemyn gaf nicht Katlyn een vat met kopren banden. 3 Jan-oom gaf kiekens in het kot, Dries-oom die gaf een verken, Martyn gaf eenen mostaerdpot, een schup om meê te werken, en Janne-moei gaf hun een koei, Arjaen gaf hun een tange, en Pierken Wal gaf hun een' val om muizen meê te vangen. 4 Pier, zoo de bruiloft was gedaen, begon te kommandeeren waer dat de meubels zouden staen, en ging het huis uitkeeren. Katlyn die zeî: 'wat bruidt gy my? dat zyn geen mans affeeren! laet my dit doen op myn fatsoen gelyk ik zal begeeren.' 5 Pier hing het zoutvat in de schouw, en Lyn begon te kyven, en zeî dat zy dat niet en wou en dat 't daer niet zou blyven. Lyn nam het af, en Pier die gaf haer twee goede souffletten, en zeî: 'gy pry, hoe! zult gy my hier wetten komen zetten?' 6 Lyn als een duivelin zoo kwaed, zeî: 'moet ik dat hier lyden! zoo gy my maer nog eens en slaet, 'k en zal u ook niet myden.' Pier zeî: 'zwyg stil! gy zult den wil van myn gebod ontvangen: ik draeg de broek! in dezen hoek, daer zal het zoutvat hangen!' 7 Lyn die trok haren man in 't regt, en deed terstond hem dagen dat hy moest komen voor 't geregt, om hem daer af te vragen of wel een man verbieden kan, of hy kan kommandeeren, waer hangen moet het keukengoed: men ging aen 't procedeeren. 8 Zy procedeerden langen tyd: daer werd zoo sterk geloopen, tot dat zy waren alles kwyt en 't al moesten verkoopen, den heelen bras al wat er was, het zoutwat, pot en pannen, daerby de koei van Janne-moei en 't vat met kopren banden.

Vlämisch: Snellaert Liedjes Nr. 70. ohne Angabe der Quelle.--

¶ 1, 3. houwelyk, holl. huwelijk, mhd. hîleich, Heirath.--2, 5. schapraei, Küchenschrank.--3, 1. kot, Stall.--4, 5. bruiden, holl. bruijen, quälen.--5, 1. schouw, Schornstein.--5, 8. wet, Gesetz.--6, 7. broek, Hose. hoek, Winkel, Ecke.--7, 2. dagen, vorladen.--8, 5. bras, Plunder.

¶ Nr. 150.

SCHLECHTE UND GUTE WAARE.

1 Ik heb een wagen vol geladen vol van oude wyven. als zy kwamen op den markt, begonnen zy te kyven, zy keven alhier en keven aldaer. oude wyven is slechte waer: 'k wil niet meer laden op mynen wagen van die oude wyven. 2 Ik heb een wagen vol geladen vol van oude mannen. als zy kwamen op den markt, gingen zy t'samenspannen, zy spanden alhier, zy spanden aldaer. oude mannen is slechte waer: 'k wil niet meer laden op mynen wagen van die oude mannen. 3 Ik heb een wagen vol geladen vol van oude dochters. als zy kwamen op den markt, deden zy niet als krochen, zy krochten alhier, zy krochten aldaer. oude dochters is slechte waer: 'k wil niet meer laden op mynen wagen van die oude dochters. 4 Ik heb een wagen vol geladen vol van oude heeren. als zy kwamen op den markt, deden zy niet als zweeren, zy zweerden alhier, zy zweerden aldaer. oude heeren is slechte waer: 'k wil niet meer laden op mynen wagen van die oude heeren. 5 Ik heb een wagen vol geladen vol van jonge dochters. als zy kwamen op den markt, werden zy al verkocht, verkocht alhier, verkocht aldaer. jonge dochters is goede waer: 'k wil nog laden op mynen wagen van die jonge dochters.

Vlämisch: Wodana. Museum voor nederduitsche oudheidskunde door J. W. Wolf (Gent 1843.) bl. 182-184. Mittheilung des Herrn Jaek Vande Velde, wahrscheinlich aus der Gegend von Dendermonde.

¶ 2, 6. spannen, streiten--3, 5. krochen, jammern.

¶ Nr. 151.

BESSER IN DER SCHMIEDE ALS AN DER WIEGE.

1 Wie wil hooren een historie al van eenen jongen smid, die verbrand had zyn memorie, daeglyks by het vuer verhit, kloppende, kloppende met zynen hamer, kloppende, kloppende met geweld op zyn aembeld. :|: 2 'k Geef den bras van al het smeden-- ik ga naer den franschen zwier, 'k wil my tot de trouw begeven, 'k heb nooit schooner vrouw gezien, nimmermeer, nimmermeer met mynen hamer, nimmermeer, nimmermeer met geweld op myn aembeld. 3 't Is de schoonste van de vrouwen, maer nooit was er zoo'n serpent; nooit kan zy heur bakkes houên, nooit is zy eens wel kontent. was ik nog, was ik nog met mynen hamer, was ik nog, was ik nog met geweld op myn aembeld! 4 Nooit mag ik een pintje drinken, nooit mag ik eens vrolyk zyn, nooit mag ik iemand beschinken met een glaesje bier of wyn. was ik nog, was ik nog enz. 5 Wordt er somtyds eens gewasschen, dan moet ik het kind gaêslaen, dan moet ik op't eten passen, zeep en styfsel halen gaen. was ik nog, was ik nog enz. 6 Aen de wieg moet zyn gezongen: alles dient tot myn verdriet, anders greist de kleine jongen, of ik moet zingen een lied. was ik nog, was ik nog enz. 7 'k Geef den bras van al het trouwen: wierd ik maer een weeuwenaer, 'k zou my in een hoeksken houên en my stellen uit gevaer. was ik maer, was ik maer met mynen hamer, was ik maer, was ik maer met geweld op myn aembeld!

Vlämisch: Willems Liederen Nr. 121. und Snellaert Liedjes Nr. 67. aus Antwerpen, wo es ein noch allgemein bekanntes Lied ist.

¶ 1, 7. aembeld, Anboss. 2, 1. etwa: ich gebe nichts darauf, mache mir nichts daraus, vgl. 7, 1.--2, 2. zwier, Mode. 4, 1. pintje, Seidel. 5, 2. gaêslaen, Achtung geben. 5, 4. styfsel, Stärke. 6, 3. greisen, holl. grijnzen, grijnen, weinen. 7, 3. hoeksken, Winkelchen.

¶ Nr. 152.

DER JUNGE KÜFER.

Een aerdig kuiper vol genugt bedreef een raere vieze klugt, volbragt zyn lief haer vaders raed en wierd daer door een man in staet.

1 Lest een kuipertje ips en fyn kwam by eenen heer te werken, om zyn vaten groot en klein met goeje banden te versterken, maer hy was van liefde krank, hy zong eenen bedroefden zang: kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 2 Als papaken dit had verstaen, ging dat kuipertje ondervraegen. 't kuipertje deê een kort vermaen van de oorzaek van zyn klaege, dat hy minden een dogterken teer, maer hy vreesden den vader zeer. kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 3 'Is den vader dan zoo fel?' sprak papaken hoog verheven. 't kuipertje zei: 'dat weet ik wel: het zou kosten myn jong leven, wist hy dat ik by haer quam, hy zou worden boos en gram.' kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 4 Zonder te denken op zyn kind sprak papaken met verstande: 'kuipertje, myn lieven vrind, brengt dees maegd in geene schande! neemtze stillekens by der hand, voertze naer een ander land! kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 5 Als gy dan vertrokken zyt, tragt de liefde te behouwen, en dat gy niet lang en beidt om dees jonge maegd te trouwen.' 't kuipertje dagt ter selven tyd: g' hebt dat aen geen dooven gezeid. kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 6 Daer was nog een ledig vat, dat hy naer zyn huis moest dragen, om nieuw banden dit of dat of om een bomgat in te zagen; daer in deê hy van 't fynste hooi voor zyn juffrouw ips en mooi. kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 7 Als papaken was uit stad, juffrouw nam duizend ducaten, en hy stak haer in dat vat, daer en was niet veel te praten, maer hy droeg z' op zynen rug uit den huis zonder gerugt. kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 8 'T kuipertje heeft niet lang gebeid, maer hy nam zyn lief vol weerde, want daer stond een chees bereid met twee kloeke snelle peerden, daer meê reden zy heel plaizant van Antwerpen nae Holland. kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 9 Als hy was tot Amsterdam, trouwden zy in korten tyden. en papaken dit vernam, ging daer spoedig heenen ryden. hy sprak: 'kuiper, gy zyt eenen dief, want gy steelt myn dogterken lief!' kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 10 'Ik en heb haer niet verkragt, ik en heb haer niet gestolen; ik heb uwen raed volbragt, anders had ik moeten dolen.' hy sprak: 'kuipertje, vol practyk, my dunkt, gy hebt nog wel gelyk.' kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 11 'Sa dan, kuipertje!' sprak papa, 'wilt myn dogter estimeeren. ik wil zeggen aen mama, dat men u zal avanceeren.' 't kuipertje dankte papa zeer: van eenen kuiper wierd een heer. kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel! 12 Oorlof kuipertjes tot besluit, die dit klugtje wilt onthouwen, neemt daer vry een lesken uit: kondt gy zoo een juffrouw trouwen, dan raekt gy van kuipen vry. ieder een vischt op zyn gety. kuipertje, kuipertje, goede gezel, kuipt en maekt er jou kuipje wel!

Vlämisch: Antwerpener Samml. von J. Thys Nr. 25.--Druck 12, 4. 5. konde zoo een Jouffrouw trouwen, dan zoo raekte van Kuypen weg. In welchem Verhältnisse das vlämische Lied zu der Arie: Un tonellier vieux et jaloux, in dem frz. Singspiele: Le Tonellier steht, weiß ich nicht; die Melodie soll dieselbe sein, s. v. d. Hagen in Büsching u. v. d. Hagen Volksl. S. 420.

¶ Überschrift 1. genugt, genoegen, Vergnügen--2. vies, wunderlich--klugt, Schwank--4. man in staet, Mann von Stande. 1, 1. lest, laatst, letzt--ips, hups, hübsch--1, 4. goeje, goede--1, 7. kuipertje, kuiper, Küfer, Bötticher, Büttner, Fassbinder, einer der kuipen, Fässer aus Holzdauben macht--2, 3. kort vermaen doen, kurz erwähnen--2, 6. vreezen, fürchten--3, 1. fel, grausam--3, 2. hoog verheven, sehr edelmüthig--5, 1. vertrekken, verreisen--5, 2. behouwen, behouden, behalten--5, 03. beiden, warten--6, 4. bomgat, Spundloch--7, 6. zonder gerugt, ohne Aufsehn zu machen--8, 3. chees, frz. chaise--8, 4. kloek, muthig, so een kloek soldaat, ein tapferer Soldat--8, 5. 9, 4. ryden, zu Wagen fahren--10, 1. verkragten, schänden--10, 4. dolen, umherirren--10, 5. practyk, List, Schelmerei--10, 6. gelyk hebben, Recht haben--12, 2. onthouwen, onthouden, behalten--12, 3. les, Lehre--12, 6. Sprichwort: jeder fischt zu seiner Zeit, wenn's ihm rechte Zeit zu sein scheint d. h. jeder nimmt seinen Vortheil wahr.

¶ Nr. 153.

SCHWEIG STILL UND LASS DEIN FRAGEN SEIN!