Part 2
Afkeuren, b. w. -- Ongeschikt, onbruikbaar verklaren. Dat schip werd Afgekeurd (het werd geöordeeld, niet langer zee te kunnen bouwen: het kreeg den bijl voor den kop.)
Afknijpen, b. w. -- t. w. de loef, wordt van uw schip gezegd, wanneer het een ander de loef afwint.
Afkomen, o. w. (Op iemand). Dat schip Kwam op ons Af (naderde ons schip.)
Afleggen, b. w. -- Zich verwijderen. Wy moeten van het land A-- (versta: het roer).
Afloopen, o. w. -- 1o. Van stapel loopen. Zie Stapel.
Spreekwijze: Hoe zal dat A--? Dat Loopt goed Af. (Wat zal de uitslag zijn? Die uitkomst is voorspoedig). Het A-- van een schip is namelijk altijd een hachlijke zaak, aan het goed slagen waarvan vrij wat gelegen is.
Het wel A-- van het scheepjen is van ouds her de dronk, aan een vrouw toegebracht, die zich in gezegende omstandigheden bevindt. De spreekwijze behoeft geen opheldering.
2o. Afzakken, zich met den wind verwijderen. Voor den wind A--.
Afloopen, b. w. -- De uitdrukking een schip A-- wordt wel gebezigd, als het scheepvolk zich oproerig toont.
Aflossen, b. w. -- Verpozen, ontslaan en de plaats of taak innemen van den ontslagene. De wacht A--.
Afnemen, o. w. -- Wordt de maan gezegd te doen, wanneer zy vol is geweest en haar omtrek schijnbaar vermindert.
Afpassen, b. w. -- Gereed maken, bepalen. Een bestek A-- (een bestek zetten).
Afraken, o. w. -- Zich verwijderen. Na een langen strijd Raakten de beide schepen van elkander Af.--Wy moeten ons best doen, dat wy van die kust A--.
Afreizen, o. w. -- Heenreizen, uitzeilen.
Afschaken, b. w. -- Bot geven, vieren. Een touw A-- (wanneer men het vasthoudt, het vieren om het gemakkelijker door een blok te laten glijden).
Afschepen, b. w. -- Met een schip wegzenden. Goederen naar Engeland A--.
Spreekwijze: Iemand A-- (zich van iemand ontslaan, iemand met een kluitjen in 't riet sturen).
Afscheper, z. n. m. -- Bevrachter.
Afslaan, b. w. -- 1o. Afweeren. 't Gelukte hun, des vyands eersten aanval Af te Slaan.
2o. Strijken, wegnemen, bergen, het tegenovergestelde van ophijschen, bijzetten. De zeilen A--.
Afslaan, o. w. -- Met geweld afraken. Hy is van zijn anker Afgeslagen.
Afslechten, b. w. -- Verdunnen, b. v. een stuk hout.
Afslechten, o. w. -- Bedaren. De zee slecht af (wordt stiller, effener).
Afsluitingdeelen, z. n. o. mv. -- De deelen van een schip, die bestemd zijn om het Af te sluiten en waterdicht te houden.
Afsnijden, b. w. -- Een schip: het in zijn koers hinderen, of beletten dat het zich begeve waar het wil. Een schip van den wal A-- (zich tusschen den wal en het schip plaatsen. Een schip den terugtocht A-- (zich zoo te plaatsen, dat het niet ontwijken kan). Een Afgesneden schip. (Een schip, dat door de beweging des vyands zoodanig van de vloot waar het toe behoort gescheiden is, dat het zich daarmede niet kan hereenigen.)
Afstand, z. n. m. -- 1o. De betrekking, waarin zich eenig voorwerp tot een ander bevindt ten opzichte van de plaats waar zy zijn. Op verren A-- zijn. Dat schip ligt op een A-- van twee mijlen.--Op den bepaalden A-- van zijn voorman blijven. Maans A--. De A-- der maan van de zon, planeten en vaste sterren. Het observeeren der A--en dient tot het vinden der lengte op zee en vereischt byzondere bekwaamheid.
Spreekwijze: Hy neemt een goeden A-- (hy is een goed waarnemer of observateur).
2o. Of verlating. De daad van iets af te staan. Hy heeft A-- van dat schip gedaan aan de Assuradeurs ('twelk geschieden kan behoudens de bepalingen voorkomende in het Wetb. van Kooph. Boek II, Tit. IX. Afd. V. Art. 663-680.
Afsteken, o. w. -- Zich in een licht vaartuig verwijderen. Met de sloep A--.
Afsteken, b. w. -- Afwinnen. Iemand de loef A--. Zie Loef.
Afstooten, b. w. -- Terugstooten.
Aftakelen, b. w. -- Onttuigen, aftuigen. Een schip A-- (van zijn takelaadje ontdoen). Zie Afgetakeld.
Aftocht, z. n. m. -- Terugtocht, meestal zoodanig een die gedwongen is. De vyandelijke vloot tot den A-- dwingen:--Den A-- slaan (door trommelslag het sein tot den A-- geven).
Aftonnen, b. w. -- Een vaarwater geheel van Tonnen voorzien. Men mocht die baai wel A--.
Aftuigen, b. w. w. -- De tuigaadje afnemen, onttuigen, onttakelen. Een schip A-- (van zijn tuig ontdoen.)
Afvaart, z. n. v. -- Vertrek van een schip of boot. De A-- van den beurtman. De Aan- en A-- der stoombooten.
Afvallen, o. w. -- 1o. Wordt van een schip gezegd, als het door tegenwind omzwenkt. Het schip Valt Af. Over bakboord, over stuurboord A--.
2o. Ter zijde af wegzeilen, en met of tegen dank niet zoo dicht als doenlijk by-de-wind houden.
Afvieren, b. w. -- Een touw laten schieten. Lus van een touwgeer afschrikken.
Afvalling, z. n. v. -- Hieling, achterdeel der kiel, het stuk dat wegvalt by 't afloopen.
Afvaren, o. w. -- Van de legplaats vertrekken. De schuit Vaart Af. Het uur van A-- heeft geslagen. Afgevaren breedte (de breedte waarvan men is afgevaren).
Spreekwijze: 't Bestek zetten naar de afgevaren breedte (van een vast punt uitgaan).
Afwaaien, onp. w. -- Onophoudelijk waaien. Het heeft in deze laatste dagen al schoon wat Afgewaaid.
Spreekwijze: van den wal Afgewaaid (niet tot zijn oogmerk gekomen).
Afwenden, o. w. -- Als men by-de-wind zeilende in den wal ligt, er over den anderen boeg uitzeilen.
Spreekwijze: Tegen de nacht van den wal afwenden (tijdig voorzorgen nemen).
Afwerken, o. w. -- Tegen wind of stroom A--, d. i. zwaar naar binnen komen, uit zee doorlaveeren, op een rivier door het uitbrengen van trossen, ook, by stilte, doorboegseeren.
Afwerpen, b. w. -- 1o. Schielijk en onverwacht ergends van daan zeilen (veroud.). Afgeworpen worden heeft by het enteren dezelfde beteekenis als afgeslagen worden by een beleg.
Afwinnen, b. w. -- Van iemand winnen. Ik heb het hem in snelheid Afgewonnen. Iemand de loef A--. Zie Loef.
Afwijken, o. w. -- 1o. Scheuren, gapen: worden b. v. planken gezegd te doen, als de naden zich uitzetten.
2o. Zich verwijderen. De magneetnaald Wijkt Af. (Zy verwijdert zich van het ware Noord.)
3o. Met een werpanker, dat men met een sloep of boot uitbrengt, het schip verhalen; b. v. als men met een schip in de nabyheid van klippen, banken als andersins geänkerd is en men kans heeft met zwaaien of wat harden wind er op te raken, als men met stilte niet verzeilen kan of er geen plaats is om onder zeil te komen en het schip elders ten anker te brengen, dan geschiedt dit met behulp van een werp.
Afwijking, z. n. v. Deklinatie. -- Miswijzing van de kompassen.
Afzakken, b. w. -- Afdrijven b. v. een stroom. Het was een fraai schouwspel, die vloot de rivier te zien A--.
Spreekwijze: Hy is Afgezakt (hy is zonder gerucht heengegaan).
Afzakkertjes, z. n. o. -- Dronk, dien men by 't heengaan, of om de spijs te doen zakken, gebruikt.
Afzeilen, o. w. -- De haven verlaten. Er zijn met dien wind vele schepen afgezeild.
Afzeilen, b. w. -- Dat schip kan veel wind A-- (veel wind verdragen).
Afzenden, b. w. -- Heenzenden, verwijderen. Een schip van de vloot A--. Goederen A--.
Spreekwijze: De volle laag A--, d. i. al het geschut te gelijk afvuren (al zijn kracht op eens aanwenden).
Afzender, z. n. m. -- Hy, die een lading, of goederen heeft Afgezonden.
Afzetten, o. w. -- Zich afstooten. Ook: voor 't stooten vrij houden. Wy moesten van den wal A--; Zet Af! (komm.).
Akerkloot, z. n. m. -- (Veroud.) Eikelvormige kogel: heet nu druivetros, en bestaat uit kleinere kogels, op een ronde schijf opgehoopt en in zeildoek gebonden, waarvan het geheel den vorm heeft van een aker of druivetros.
Kardoezen, akerkloots, mammierings en kardeelen.
Antonides, Ystroom.
Aletta, z. n. v. -- Windveringen of galeiwolf. Verlenging van het boeghout op den achtersteven der Levantijnsche vaartuigen.
Allarm, z. n. o. -- 1o. Wapenkreet, van 't Ital. All'arme, "te wapen." A-- blazen. Valsch, loos A--. Aan boord der Nederlandsche oorlogschepen slaat de tamboer op zijn trom A--, waarop ieder naar de hem aangewezen plaats in de geschuts- en gevechtsrolle gaat en zorgt, dat alles op die plaats tot het gevecht gereed zij.
2o. Oploop, beweging, misbaar, by het ontstaan van onraad of gevaar. Een geweldig A-- verwekken.
Allarmrol, z. n. v. -- Verdeeling van de Equipaadje in geval van gevecht.
Alle zeilen byzetten, byhouden. -- Zie Byzetten, Zeil.
Alles tot een gevecht klaar maken. Een gedeelte der kooien afnemen en naar de brassen brengen om tot verschansingen in te richten en tevens tot dekking van de talrepen der wanten, de schotten tusschen de vertrekken enz. wegnemen, alles uit den weg ruimen wat aan de vrije beweging der strijdenden hinderlijk zoû kunnen, zijn, de pompen, brandspuiten, grondschotproppen, stoppers, putsen, het slagverband klaar maken, wapens uitdeelen en ieder op zijn aangewezen plaats.
Alles wel! 1o. Gewone begroeting, welke de schepelingen van twee elkander praaiende vaartuigen elkander toevoegen, en die zoo wel een vraag als een antwoord in zich sluit.
2o. Roep van de uitkijk voor op de bak, op de fokke- en marsenra by het slaan der halfuursglazen. Wanneer er van het halfdek door den wachthebbenden Officier gepraaid wordt: "wel uitkijker voor!" moet deze, om te toonen dat hy niet slaapt, dit beantwoorden met A-- W--!
Alles wel aan boord. -- Gewone uitdrukking om te berichten, dat op een vaartuig, 't welk zich op reis bevindt, noch ziekte noch belangrijke avery hebben plaats gehad.
Almadie, z. n. v. of Kathurie. -- Soort van vaartuig, in Indiën en op de kust van Guinea in gebruik. Het heeft een zeer fijnen romp, aan beide einden in een punt uitloopende, en een vierkante verschansing.
Aming, z. n. v. (veroud.) -- Hoogte van 't schip boven 't water.
Amiraal, Ammiraal of Admiraal, (welke laatste schrijfwijze door misbruik en navolging der Engelschen is ingeslopen, als zijnde het woord afkomstig van Emir, dat Opperhoofd beduidt), z. n. m. -- Vlootvoogd. Vroeger had men by ons te lande:
Een A-- Generaal, welke waardigheid achtereenvolgends door de Stadhouders van Holland is bekleed geworden.
Een Luitenant A-- Generaal, hoedanig de zeehelden Marten Harpertz. Tromp, Michiel Adriaansz. de Ruyter, Kornelis Tromp, achtereenvolgends zijn geweest.
Luitenant A--en en Vice-A--en van de onderscheidene Amiraliteiten, door welke zy benoemd werden. Zie Amiraliteit.
Sints de vestiging van het Koninkrijk der Nederlanden, worden, ingevolge de Grondwet, de Amiralen, even als alle andere Officieren, door den Koning benoemd.
De benaming A-- wordt by onze schrijvers ook gebezigd om den bevelvoerder van eenig afzonderlijk smaldeel aan te duiden. Zoo zeide men b. v. De Kapitein A voerde als A-- den middeltocht aan, de Kapitein B als Vice-A-- den voortocht en de Kapitein C, als Schout-by-Nacht, den achtertocht.
Spreekwijze: De A-- heeft geschoten. (De gastheer heeft zijn glas opgenomen en daardoor het sein gegeven.) Elken avond gaat aan boord van het Amiraalschip het wachtschot; dan moeten licht, vuur en pijpen uit, en de nachtwacht begint. Evenzoo luidt elken morgen het dagschot en ieder moet de kooi uit. Ook in een gevecht geeft het Amiraalschip het sein om te beginnen.
Amiraal, z. n. m. -- Zeildoeksche slagputs om water te hijschen by 't schoon schip maken.
Amiraalschap, z. n. v. (veroud.) -- Het verdrag, dat onder een vloot schepen gemaakt werd, wie het opperbevel zal voeren, en naar welk verdrag ieder zich in der tijd had te gedragen.
Amiraalschip, z. n. o -- Schip, dat den Amiraal aan boord heeft of verwacht.
Amiraalsvlag, z. n. v. -- Vlag, welke de Amiraal laat waaien, en waaraan men weten kan, op welk schip hy zijn verblijf houdt.
Amiraalzeilen, o. w. -- Hardzeilery met kleine vaartuigen, hoedanig van ouds o. a. op den Aemstel plach te geschieden.
Amiraliteit, z. n. o. -- Kollegie, dat het opperbewind plach te hebben over zeezaken. Onder de Republiek had men hier te lande vijf zoodanige Kollegiën, t. w. de A-- van de Maas, van Texel, van Zeeland, van Friesland en van het Noorder kwartier.
Ammunitie, z. n. v. -- Zie Krijgsvoorraad.
Amplitudo, z. n. v. -- De streek van den op- en ondergang der hemellichamen, van het ware Oosten of Westen gerekend.
Anker, z. n. o. -- IJzeren werktuig met dubbelen weêrhaak, dat, uitgeworpen wordende, zich in den bodem der zee vastklemt en het schip, waaraan het is vastgehecht, belet weg te drijven. Als zware A--s heeft men aan boord der schepen: het Daagsch A--: het Boeg A--, het Tui A-- en het Plecht A--, soms nog het Nood A--; als lichte A--s: het Stop- en de Werp A--s.--Het A-- voor den boeg vieren (het gereed stellen als men ankeren wil). Het A-- werpen, ten A-- komen, het A-- uitbrengen, laten vallen (het in zee laten zakken). Het A-- gaat door, laat los (het krast over den grond). Het A-- doen doordringen. (Het uitgeworpen A-- al varende over den bodem van het water laten slepen, 't welk geschiedt wanneer men, door snel stroomende rivieren varende, by het ontmoeten van een ondiepte, onmiddelijk kan ten anker komen). Het A-- staat stagswijze (de ketting van het A-- staat evenwijdig met het fokkestag). Het A-- katten, verkatten. (Een werp-A-- op een zwaar A-- zetten, om het doordreggen te beletten.) Het A-- kippen. (De bezorging van 't A-- na 't katten: de hand van 't A-- over boord halen.) Het A-- lichten (uit het water ophalen). Het A-- is klaar (als het gezien is by 't ophalen en recht naar boven komt). Onklaar A-- (als het in het touw of op andere wijze verward is. Hy is gezien! (het A-- is gezien by 't uit het water komen.) Het A-- is recht op en neder! (wordt geroepen, wanneer de ketting by 't ophalen recht op en neder staat). A-- is voor (het is opgehaald en voor aan den boeg). Het A-- vrij houden (te beletten, dat het tegen boeg of boord aanslaat). Het A-- t'huis halen (het naar boord winden). Het A-- opkatten (het in den ring met het katsblok onder den kroonbalk hijschen). Het A-- laten slippen (een boei op het eind van het touw steken en dat de kluis doen uitloopen.) Het A-- visschen (naar een verloren A-- zoeken en ophalen). Het A-- kappen (het touw kappen, waar het A-- aan vast zit). Het A-- is blind (zonder boei, zoodat men niet zien kan waar het is).
Spreekwijzen: Hy is het A-- mijner hoop (hy is de man waar ik op steun). Men weet dat het A-- het zinnebeeld is der hoop.
Van zijn neus een A-- maken (niet verder willen zien dan zijn neus lang is).
Hy is zoo vet als een Spaansch A-- (hy is zoo mager als een hout).
Op een A-- te land komen (tegen alle verwachting te recht komen).
De kat op het A-- zetten (zijn koetjens op 't droog zetten--omdat een gekat A-- dubbel zeker ligt). Ook wel: (een vast besluit nemen).
Het A-- lichten (vertrekken, zich verwijderen).
Ergends zijn A-- laten vallen (Ergends zijn intrek nemen).
Het A-- is doorgegaan (de grond is hem ontzonken).
Hy slacht de A--s, die altijd te water gaan en nooit leeren zwemmen (hy komt nooit voort, hoe gunstig de gelegenheid ook zij).
Zijn A-- houdt niet (wordt van een klaplooper gezegd, die weggestuurd wordt).
Hy moet zijn A-- kappen (hy moet overhaast de vlucht nemen).
Hy ligt voor zijn laatste A-- (het is slecht met hem gesteld).
Hy ligt voor twee A--s (hy heeft dubbele hulp).
Hy heeft klaar A-- (hy heeft vasten steun in zijn zaak).
Ankeraadje, z. n. v. -- Oude benaming voor het geld, dat men aan de havenmeesters verschuldigd was voor het werpen van de ankers.
Ankerarmen, z. n. m., mv. -- Armen van het anker: de gedeelten, welke van onderen, aan beide zijden van de schacht zich boogswijze verheffen en aan hun uiteinde van een weêrhaak zijn voorzien.
Ankerbedding, z. n. v. -- De plaats waar het anker vastzit. Een bekwame A--.
Ankerbladen, z. n. o., mv. -- De driehoekige bladen of lepels aan het uiteinde der armen van het anker.
Ankerbrug, z. n. v. -- Uittimmering tegen den boeg, over welke de hand van het anker wordt opgehaald.
Ankeren, o. w. -- Het anker laten vallen, ten anker komen.
Spreekwijze: Ergends geänkerd zijn (zich ergends bevinden, waar men zich niet gemakkelijk van daan laat brengen).
Ankergrond, z. n. m. -- Grond, tot ankeren geschikt. Wy vonden hier een goeden A--.
De minste vlieten zijn bequaem tot ankergronden.
Antonides, Ystroom.
Ankerhals, z. n. v. -- De plaats waar de ankerstok door de schacht gaat, of omgekeerd.
Ankerhanden. Hetzelfde als Ankerbladen. Zie aldaar.
Ankerkip, z. n. v. -- Balk of stut waarover het kiptakel heen loopt.
Ankerkruis, z. n. o. -- Kruis van het anker en plaats waar de armen van het anker zich met de schacht vereenigen.
Ankermoeren, z. n. o., mv. -- Zie Ankerneuten.
Ankerneuten, z. n. v., mv. -- Koppen of moeren. Verdikking van de schacht, daar waar de stok door heen gaat.
Ankeroog, z. n. o. -- Oog van het anker; gat in de schacht, waar de ring door heen gaat.
Ankerpeiling, z. n. v. -- Het bepalen door middel eener kruispeiling, waar het anker ligt.
Ankerplaats, z. n. v. -- Plaats, waar een schip ten anker ligt. Wy vonden hier een veilige A--.
Ankerpunt, z. n. v. -- Punt of bek van het ankerblad.
Ankerring, z. n. m. -- Ring boven het anker, door welken het kabeltouw wordt heengestoken.
Ankerroering, z. n. v. -- Touw en zeildoek, ter bekleeding van den ankerring, dienende om het stukscheuren van het touw te beletten.
Ankerschacht, Ankerstuk, Ankerroede, z. n. v. -- De ijzeren staaf, die het lichaam van het anker vormt.
Ankerschoen, z. n. m. -- Een hout, dat onder de hand van een anker gebracht wordt, by vervoer of verplaatsing.
Ankersmedery, z. n. v. -- Werkplaats, waar ankers vervaardigd worden.
Ankersmid, z. n. m. -- Werkbaas of werkman, die ankers smeedt.
Het ankersmeden zich aenmeten de Tyrrhenen.
Vondel, Lof der Zeevaert.
Ankersteek, z. n. m. -- Wijze van het touw op het anker te bevestigen.
Ankerstok, z. n. m. -- Stok, uit twee deelen zamengesteld, en die achter by de neut van het anker gebezigd wordt om de armen beter in den grond te doen vatten.
Spreekwijze: Hy is zoo vet als een A-- (zoo mager als een hout).
Ankerstokbouten, z. n. m., mv. -- Bouten, waardoor het verschuiven van den ankerstok in de schacht belet wordt.
Ankerstokband, z. n. m. -- IJzeren band, dienende om de twee deelen van den ankerstok te verbinden.
Ankertalie, z. n. v. veroud. (Zie Pentertalie, Kat).
Ankertouw, z. n. o. -- Kabel, waaraan het anker vastzit.
Ankervoering, z. n. v. -- IJzeren bekleedsel der ankerbrug, om deze van beschadiging vrij te waren.
Antwoorden, o. w. -- Antwoord geven. Wanneer men een schip ontmoet, hijscht men de vlag, en dan wordt dat schip, door zijn vlag te vertoonen, gezegd te A--. In eigen spraak A-- (schieten op wie eerst geschoten heeft).
Apostels-, z. n. m., mv. of Judas-ooren. -- Opstaande houten, die de eerste verbreeding van den voorsteven uitmaken.
Appointé, z. n. m. -- In oorlogstijd werden soms twee kapiteins op hetzelfde schip geplaatst; doch de een was kommandant, de andere werd genaamd A--. Zoo noemde men ook wel een officier, die tot een andere equipaadje behoorde.
Spreekwijze: Hy vaart als A-- (hy is een leêglooper, een dagdief).
Arbeid, z. n. m., Werk. -- Aan den A--! (komm.). Zie Zorren.
Arbeiden, o. w. (veroud.) -- Een schip wordt gezegd in zee te A-- als het veel slingert of rolt.
Archipel, z. n. m. -- Eilandszee. De Grieksche A--, de eilanden van den Indischen A--.
Ark, z. n. v. -- Soort van keg, die in de nagels geslagen wordt.
Arm, z. n. m. -- Palm, klaauw, tak, slinker, nok, handvatsel: uitstekend of uitspringend end, balk, staaf of bocht, voornamelijk zoodanige, als dienen om iets aan te vatten of te hanteeren. De A-- van een knie, de A-- van een Anker (zie Ankerarm), enz.
Artikelbrieven, z. n. m., mv. (veroud.) -- Verzameling van reglementen en ordonnantiën op het zeewezen.
As, z. n. v. -- Spil, waar eenig voorwerp om heen draait.
Assuradeur, Assurantie, Assureeren, enz. -- Zie Verzekeraar, Verzekering, enz.
Astragaal, z. n. v. of Kamerband. -- Ring of band tot verzekering van een stuk geschut.
Atlantische zee, z. n. v. -- Zie Oceaan.
Atlas, z. n. m. -- Gebruikelijke naam voor verzameling van waereldkaarten. Een Zee-A-- (die alleen zeekaarten bevat). Een Hand-A-- (dien men gemakkelijk hanteeren kan). Een Zak-A-- (dien men by zich steken kan).
Avary, avery of havery, van 't Ital. Avaria. -- Zeeschade, op wat wijze ook te weeg gebracht. Volgens Art. 696 van het Wetb. van Kooph. worden onder A-- begrepen alle buitengewone onkosten, ten dienste van het schip en de goederen, gezamentlijk of afzonderlijk gemaakt; alle schade, die aan het schip en de goederen overkomt gedurende de tijdruimte by het II Boek, Tit. IX, afd. III deszelfden Wetb. ten aanzien van het beginnen en eindigen des gevaars bepaald. Voorts stelt Art. 698 twee soorten van A--, als A-- gros, die over het schip, de vrachtpenningen en de lading wordt omgeslagen, en Eenvoudige of Byzondere A--, die ten laste komt van het schip of van het goed afzonderlijk, 't welk de schade geleden of de onkosten veroorzaakt heeft. Wat verder tot dit onderwerp betrekking heeft wordt in het II Boek, XI Tit. Afd. I en II van gezegd Wetb., Art. 696-740, behandeld.
Spreekwijze: daar is A-- (daar is schade geleden); doch daar-en-tegen: daar zal A-- vallen (daar zal voordeel vallen), 't welk niet te verwonderen is; naardien schippers by zulke gelegenheden doorgaands hun rekening wel zoo weten op te maken, dat zy er niet by te kort komen.
Avegaar, z. n. m. -- Soort van boor, waar groote gaten mede geboord, en die met twee handen moet omgedraaid worden.
Spreekwijze: Iemand met een A-- door den neus boren (iemand grovelijk bedriegen).
Avontuur (op), bijw. -- Zonder bepaalde bestemming, op goed geluk. Op A-- zeilen (zich op zee begeven, zonder bepaald te weten waar, of welke vracht men bekomen zal).
Axiometer, z. n. m., of Verklikker. -- Een wijzer op een plaat, die tegen het stuurrad geplaatst is, welke wijzer aanduidt hoe de roerpen ligt, zoodat de roerganger den wachthebbenden Officier op dat punt nimmer misleiden kan.
Azimuth, z. n. o. -- De streek, waarin zich een hemellichaam bevindt van het Noorden naar het Zuiden. By de op- en ondergang der hemellichamen is het A-- dier hemellichamen het komplement der Amplitudo.
B.
Baai, z. n. v. -- Zeeboezem, inham van de zee in het land, doorgaands van binnen breeder dan aan haar opening. De B-- van Napels enz.
Baaitjen, z. n. o. -- Verkleinwoord van baai (wollen stof), oorspronkelijk gebezigd om het wollen buisjen, de gewone kleederdracht der matrozen, aan te duiden, en, by toepassing, de gebruikelijke benaming van alle bovenkleeding van 't zeevolk.
Spreekwijze: Op zijn B-- krijgen (slagen krijgen). Zy hebben op hun B-- gehad (Zy hebben de nederlaag geleden).
Baaivanger, z. n. m. -- Oorspronkelijk een wolkvanger van Baai. (zie Wolkvanger) en overdrachtelijk gebezigd voor den zeeman, die hem aantrekt. Van daar, omdat de matrozen aan wal liefhebbers van zwieren zijn, en het daarby ruw toegaat, een zwierbol: Hy is een rechte B-- (een doordraaier). Men placht ook den naam van B-- aan een hooggetuigd schip te geven.
Baak, n. v., of Baken -- is elk teeken, dat aan Loods of Schipper het vaarwater aanwijst. Het wordt ook voor kustlicht genomen. Zie ald.
Spreekwijzen: Een schip (of wrak) op strand, een B-- (of Baken) in zee (de ramp of het ongeval, den eenen overkomen, is den anderen tot waarschuwing): omdat een schip, dat gestrand is, of vastzit, bewijst, dat te dier plaatse zich een ondiepte bevindt, en dus de Schippers, die voorbyzeilen, waarschuwt af te houden. Zie Cats Zinnebeelden.
Te louver, man te roer, te louver, lieve maet! Kijck, hoe het met schip van onzen buerman staet. Het sit daer op een sant, gegeesselt van de stroomen: En daer en is geen hulp, hoe fier de gasten bomen. Dus soo er nu een wint komt dringen nae de wal, 't Is seker dat de kiel in stucken bersten sal. Ghy sie dan naerstigh toe en let op uwe saken, Een schip op 't droogh gestelt dat is een seker baken, En 't is naer mijn begrip geen onvoorsichtig man, Die op eens anders seyl de syne toomen kan.
De Baken komen uit (men kan geruster doorgaan) omdat, wanneer de baken "uitkomen", of zich duidelijk vertoonen, het schip gerust zijn weg vervolgen kan.