Part 6

„Ik wil geheel in het midden laten, of hier een moord of een dubbele zelfmoord is gepleegd, daar de schoten uit dezelfde revolver kwamen.

„Ik denk aan dubbelen zelfmoord.

„De beide heeren Apsley zijn ontmaskerd als de uitgevers van de in omloop zijnde valsche bankbiljetten. Daar binnen, in de slaapkamer, bevindt zich een geheime muurkast, die geheel gevuld is met valsche biljetten van vijf, tien en vijftig pond. Tyler en Marholm zijn juist bezig het bedrag te tellen.”

„De beide heeren Apsley vervalschers van bankpapier? Maar waarom hebben zij elkaar dan om het leven gebracht?” vroeg Lord Lister.

„Valsch papiergeld tot zulk een hoog bedrag”, antwoordde Baxter met een gewichtig gelaat, „kan alleen bij hooge bedragen met echt papier mee gesmokkeld worden. En daar de heeren Apsley door de inbraak in hun kantoor hun geheele vermogen hebben verloren, zagen zij geen kans, het valsche papier ooit te kunnen uitgeven. Daar zij door den diefstal van Raffles alles kwijt waren, zochten zij te zamen den dood. Wat zegt gij van deze verklaring?”

„Die is zeer aannemelijk, kapitein. Wel, wel, wat hebt gij een gave om te combineeren! Bewonderenswaardig!”

„O, Mr. Shaw, gij maakt mij verlegen”, antwoordde Baxter gevleid. „Wat mij het meest ergert is, dat deze jonge schurk hier op den grond—die zichzelf nu heeft gestraft—den moed had om Scotland Yard leugenachtige mededeelingen te doen omtrent een eerlijk man, terwijl hij zelf de vervalscher was.”

Lister gaf hem gelijk, hoewel het hem moeite kostte niet te schaterlachen.— — —

Toen Lord Lister in de villa terugkeerde, had Charly intusschen heerlijke koffie gezet en de versche broodjes aangenomen van den bakkersjongen.

„Nu, mijn beste jongen”, sprak Lord Lister, een fijne sigaret aanstekend, „laat ons nu allereerst eens zorgen voor het geluk van een jong paar.

„Neem het geniale plan van den ingenieur Burton en bezorg het, vermomd als boodschapsjongen, met een begeleidend briefje van mij aan Miss Betty Robertson, de bruid van den ingenieur.

„Zij heeft nog tijd genoeg om het ontwerp aan haar verloofde ter hand te stellen, opdat hij aan den wedstrijd kan deelnemen.”— — —

Reeds vroeg in den morgen had ingenieur Burton zich naar het Admiraliteitsgebouw begeven, waar in twee zalen de wedstrijd om tien uur zou worden geopend.

Hij was in zijn verdriet eigenlijk alleen gegaan om te zien of zijn ontwerp niet door een ongerechtigde werd ingeleverd.

Maar hij had alle hoop reeds opgegeven.

Daar verschenen, bijna op het laatste oogenblik, twee dames in de deuropening en hij hoorde door een bekende stem zijn naam roepen.

Toen hij omkeek, zag hij naast een kennis zijn bruid staan, die een blauw papier in de hoogte hield.

Burton uitte een jubelkreet en vloog haar tegemoet. Het ontwerp was terug en hij kon het nog tijdig inleveren.

Daar er weinig ontwerpen ingekomen waren over dit zoo uiterst moeilijke onderwerp, werd reeds na anderhalf uur door de jury beslist, dat Burton’s plan als verreweg het beste met den prijs was bekroond en ter uitvoering was aangenomen, welke hem eveneens was opgedragen.

Toen de uitspraak bekend werd kwamen juist Lister en Charly nader om naar den stand der zaken te informeeren. De groote onbekende kocht, in zijn rol van den milliardair Shaw de nu stilstaande werken der firma Apsley en stelde deze ter beschikking van den jongen ingenieur.

Hierop reed het gezelschap per auto naar den schilder Gower om verschillende bestellingen voor portretten te doen.

Mr. Gower drukte Lord Lister onophoudelijk vol dankbaarheid de handen, en toen het gezelschap zich in het atelier had verspreid, riep Lister den kunstenaar apart en toonde hem een biljet van vijftig pond, dat deze maar al te goed herkende.

Lister streek een lucifer aan en verbrandde het voor zijn oogen.

Mr. Gower kon van ontroering niet spreken, want eerst nu was hij weer gerust.

Het is waarschijnlijk, dat het door „Mr. Shaw” bestelde portret een meesterstuk zal worden, evenals het model voor een Engelsche onderzeesche boot van Mr. Burton.