Part 9

"Je moet het maar niet vertellen, Lena," ried hij; "die mevrouw is zoo lief en vriendelijk voor ons, en 't zou haar zoo'n verdriet doen!"

Den volgenden dag kwam Tom, met zijn mama, en vertelde evenals Lina openhartig, hoe slecht zij Paul behandeld hadden. Mevrouw Doornhof was bitter bedroefd over het gedrag van Lina en haar zuster over dat van Tom.

"Zeker heeft hij u alles ook al verteld, tante?" zeide deze jongeheer.

"Neen, Tom; hij zeide alleen, dat hij een verkeerde trap op was geloopen; hij is zoo edelmoedig geweest om jullie te willen sparen," zeide mevrouw Doornhof treurig. "Ik zal hem vertellen, dat jullie zelf schuld hebt bekend; dan zal hij ten minste hooren, dat je oprecht bent geweest. Neemt beiden een voorbeeld aan dien armen jongen. Ik wou, dat mijn Lina zoo was!"

"En mijn Tom!" zeide haar zuster.

Tom en Lina keken beschaamd voor zich en zeiden geen woord.

Zij vergaten dit voorval nimmer, te meer daar mevrouw en mijnheer Doornhof aan Paul (die nimmer zijn oom heeft gevonden) een goede opvoeding lieten geven en hem eindelijk bij zich in huis namen, daar zij zelf geen zoon hadden.

Lena werd langzamerhand beter; maar toen zij weer bij haar moeder was, kwam zij elke week een dag bij de familie Doornhof, en bleef altijd dol veel van haar klein vriendinnetje Elsa houden. Tom en Lina werden langzamerhand veel liever en aardiger, en ook zij hadden weldra veel pleizier in

"DEN SAVOYAARD MET ZIJN AAPJE."