Chapter 5

Van vertooning houdt de Koninklijke familie in het geheel niet, en wat den eenvoud en de strikte orde aangaat, die heerscht in de Koninklijke huishouding, mochten vele hunner onderdanen wel aan hen een voorbeeld nemen. De Koninklijke keuken is geheel en al toevertrouwd aan de zorgen van één chef. En elk onderdeel van het menu, 't zij het er een is voor 10 of 100 personen, wordt in het Paleis zelf gereed gemaakt. Nooit wordt hulp van buitenaf ingeroepen. Niemand anders dan de Prins van Wales in eigen persoon was het, die gedurende de laatste dertig jaren een geheelen omkeer heeft te weeg gebracht in wat men "de londensche wijze van dineeren" zou kunnen noemen. De Koning en de Koningin hadden beiden een afkeer van de lange, vermoeiende gastmalen, die in Koningin Victoria's dagen in zwang waren, en zij brachten hierin de gewenschte verandering, door vast te stellen dat geen diner ten hunnen huize langer dan een uur mocht duren. Hun voorbeeld vond natuurlijk overal navolging.

Op mooie voorjaars- en zomermiddagen heeft Londen dikwijls gelegenheid hare Majesteit te aanschouwen en te begroeten, als zij, vergezeld van hare dochter, haar rijtoer doet. Het is altoos een merkwaardig schouwspel, die plotselinge stilstand van het verkeer, als het Koninklijk rijtuig zich vertoont, al die opgelichte hoofddeksels en diep buigende hoofden, en de belangstellende gezichten der omstanders, wanneer hun geliefde Koningin zich aan hun blik vertoont.

Als de Koningin echter eene tentoonstelling bezoekt, naar de kerk rijdt, of haar bloedverwanten gaat opzoeken, onderscheidt haar eenvoudig rijtuig zich door geen bijzonder kenteeken van andere équipages.

Hoezeer de Koning ook sedert zijne troonsbeklimming met bezigheden moge zijn overladen, toch vindt hij altoos gelegenheid, wanneer hij in Londen vertoeft, alles te zien en te hooren, wat er merkwaardigs bij te wonen valt. Is er eenig kunstwerk van beteekenis tentoongesteld, dan worden hunne Majesteiten daarvan aanstonds verwittigd; en als hooggeplaatste Indische ambtenaren, of beroemde ontdekkingsreizigers de stad bezoeken, worden zij somtijds geheel onverwacht op Marlborough House ontboden, waar zij gewoonlijk bemerken, dat de Koning niet alleen van hun werk goed op de hoogte is, maar ook zeer goed thuis is in die verre streken, welke het terrein zijn van hun onderzoek.

Als Prins en Prinses van Wales woonden hunne Majesteiten dikwijls de huwelijksvoltrekking bij van oude vrienden, of edellieden van hoogen rang. Thans laten zij zich bij zulke gelegenheden vertegenwoordigen door hun kinderen en familieleden. Zij besteden jaarlijks eene groote som aan huwelijksgeschenken, die met veel zorg worden gekozen en altijd van een paar vriendelijke woorden vergezeld gaan.

De Koning heeft zich tot regel gesteld, nooit eene particuliere begrafenis bij te wonen, en slechts eenmaal is hij van dien regel afgeweken, toen hij zijn en zijner moeder trouwen vriend en dienaar Kolonel Oliver Montagu de laatste eer bewees. Doopplechtigheden wonen de Koning en de Koningin ook nu nog gaarne bij. Zij zijn peetvader en petemoei van zeer vele kleintjes uit de londensche groote wereld, en wanneer deze door hunne Majesteiten in eigen persoon worden ten doop gehouden, heeft de plechtigheid meestal plaats in de Koninklijke kapel van het St. James' Palace.

Een der minst aangename verplichtingen, welke op hooggeplaatste personen rusten, is wel die, van zich te onderwerpen aan het voortdurend gephotographeerd worden. Vooral sedert het de mode geworden is, in de geïllustreerde bladen afbeeldingen te geven van vorstelijke personen in hun eigen omgeving, laat men hun bijna geen rust. Koningin Victoria was er altijd op gesteld, in haar eigen vertrekken te worden gephotographeerd, maar Koning Edward en Koningin Alexandra hebben zich in dit opzicht altijd uiterst welwillend getoond.

Zondag is eigenlijk de eenige rustdag voor de Koninklijke familie in Londen. Hunne Majesteiten gaan altijd eens, soms tweemaal per dag ter kerk, en ofschoon zij natuurlijk in den regel den dienst bijwonen in de Koninklijke kapel van St. James', gebeurt het toch ook wel, dat zij andere kerken bezoeken. Een tijd lang verscheen Koningin Alexandra geregeld bij den middagdienst in All Saints', Margaret Street, en toen hare kinderen nog klein waren, nam zij ze meestal mede naar de St. Andrew's kerk, in Wells Street, om zich van daar naar het kinderhospitaal in Great Ormond Street te begeven, waar hare kleinen dan bloemen en speelgoed uitdeelden onder de patiëntjes. Als de leden der Koninklijke familie eene londensche kerk bezoeken, doen zij dit strikt incognito, en willen volstrekt niet, dat de predikant of de gemeente blijk zal geven, hunne aanwezigheid te hebben opgemerkt.

Op Zondag worden alleen familieleden aan den koninklijken disch genoodigd, en dikwijls doet Koning Edward in den namiddag een motortochtje, om zijne verwanten te bezoeken, die wonen op eenigen afstand van de stad.

Prinses Louise, 's Konings dochter en haar echtgenoot, de Duke of Argyll, bewonen een zeer fraai gedeelte van Kensington Palace, en de prinses, die eenvoudig van aard is, en niet gaarne de aandacht trekt van het publiek, wandelt dikwijls als eene gewone stervelinge in de winkelstraten van Kensington, waar menig winkelier haar argeloos te woord staat, zonder te vermoeden dat hij de eer geniet eene prinses onder zijne klanten te tellen!

's Konings oudste dochter en haar echtgenoot, de hertog en hertogin van Fife, hebben zich ook met eene bescheiden rol tevreden gesteld in het woelige londensche leven, en bewonen een weinig opvallend huis in Portman Square.

Zij mogen zich waarlijk wel gelukkig achten, daar zij de genoegens van hun hoogen rang kunnen smaken, zonder door de lasten, die deze medebrengt, te worden gekweld, en het is geen wonder, als zij somtijds worden benijd om die meerdere vrijheid door hunne hooggeplaatste verwanten, wien waarlijk geene gemakkelijke taak op de schouders is gelegd.

AANTEEKENINGEN

[1] Ontleend aan _Living London_, edited bij Georg R. Sims. Cassell and Co., Londen.

[2] Uit "_Living London_", edited bij _George R. Sims_. Cassell and Co Limited. London, Berlin, Paris, New York, Melbourne.

End of Project Gutenberg's Het hedendaagsche Londen, by Georg R. Sims