Part 91

LĔVĬTER, _Légèrement_; _facilement_. SYN. Tenuiter, leniter, molliter, levi manu et brachio. )( Graviter. USUS: Leviter ægrotare. Leviter eruditus, saucius. Mala mea levissime fero. Leviter pauca tangam. Leviter succensere. Ut levissime dicam, obiter, _pour me servir du terme le pius doux_.

LĔVO, as, avi, atum, are, a. _Alléger_; _ranimer_; _soutenir_. SYN. Allevo, relevo, sublevo, minuo, lenio, levationem facio _vel_ affero, laborem detraho, levationi sum. )( Affligo, aggravo. ADV. Magnopere, mitius, multum, valde, sensim, paulum. USUS: 1. Curas animi et angores, laborem, dolorem, calamitatem, sumptum mihi sermo tuus, tuæ litteræ, tua liberalitas levarunt. Ægritudine me sæpe levasti. Uti levavit me adventus tuus, ita afflixit discessus. Is sum, qui levari non possum, consolationem non admitto. Caritatem annonæ, annonam suppeditato frumento levare. Animi levantur exercendo. 2. Elevo, minuo, _adoucir_, _diminuer_. Studuit levare suspicionem, atrocitatem rei. Auctoritatem ejus inconstantia levat, leviorem facit. Cf. Auxilium, Tueor, Minuo.

LEX, lēgis, f. _Loi_. SYN. Juris et æqui regula, quæ _vel_ est privata et continetur pactis, conditionibus, jure; _vel_ est publica, qua respublica constituitur, rogatione, scito, senatusconsulto, privilegio, decreto, judicis sententia. EPITH. Acerbissima, acerrima, commodata alicui, accusatoria, æqua, agraria, alimentaria, annalis, apta, bona, mala, censoria, certa, civilis, publica, contraria, communis, curiata, consularis, sancta, diligentissima, divina, fecialis, frumentaria, grata populo, gravis, improba, multo impudentior, iniqua, invidiosa, justa, nefaria, naturalis, perfecta, popularis, princeps et ultima, recens, sancta, salva, non scripta sed nata, sempiterna, tribunitia, viaria, utilis. Annales antiquæ, censoriæ, fatales, necessariæ, honestæ, militares, perniciosæ, præclaræ, proximæ, rariores, sacratæ, salutares, tyrannicæ, usitatæ. PHRAS. 1. Legem dare, _édicter une loi_. Legem perferre, sancire, rogare, sciscere, condere, facere, scribere, edere; legis auctorem fieri; legem civitati dare, imponere, injungere, ponere, constituere, instituere, promulgare; aliquid sub legis superbissimæ vincula conjicere; tabulas figere; jura dare, legem in æs incidere; legibus munire urbem; describere jussa populo; legibus constringere, adstringere, devincire populum. 2. Legem accipere, _recevoir la loi_. Jurare in legem; lege se obstringere; legi se subjicere; legibus se devincire. 3. Lex est de ea re, _il y a une défense_. Lege tenemur; lege sanctum habemus; lege cautum est. 4. Legem servare, _observer la loi_. Legi cedere, parere; obtemperare legi; legem observare, servare, sequi; legi satisfacere; implere officii partes, quas lex jubet, poscit, imperat. 5. Legem violare, _violer une loi_. Fraudem legi facere; contra legem facere, jus, legem violare; leges perfringere, perrumpere; a legibus discedere; legem conculcare; in _vel_ contra leges committere; legi non parere. 6. Legem abrogare, _abroger une loi_. Legem infirmare, irritam facere, dissolvere, antiquare, convellere, tollere, delere, rescindere. 7. (Dispensare in lege, VULG.), _dispenser d’une loi_. Gratiam legis facere; lege aliquem solvere. Cf. Dispenso. USUS: Lege agere, jure constituto certare, _vel_ judicis sententiam exsequi, _agir conformément à la loi_. Legem promulgare.

LĪBĀTĬO, ōnis, f. _Libation_. SYN. Libamentum. USUS: Libationes epulæque ludorum. Sacrificiorum libamenta.

LĪBELLA, æ, f. _As_, _petite monnaie d’argent_. SYN. As. USUS: 1. Quis illi vel libellam unam dedisset? 2. Norma, perpendiculum, _niveau_.

LĬBELLUS, i, m. _Petit livre_. SYN. Commentarius, codex, parvus liber, commentariolus, codicillus, chirographum. EPITH. Parvus, exilis, non magnus, pusilli contemptique, Rhetorici. USUS: Libellum componere; in libellum memoriæ causa referre. Libellum tradere supplicem, _faire une supplique_.

LĬBENS, entis, omn. gen. _Volontiers_. SYN. Lubens. USUS: Libenti animo hæc tolerabo. Libentissimis omnibus hoc munus consequere. Cf. Libenter.

LĬBENTER, _Volontiers_, _avec plaisir_. SYN. Libenti animo, magna voluntate, studiose, non repugnanter, non gravate, non modo non recusans, sed ultro etiam, et sponte offerens; non repugnans; sine excusatione, summo studio, summa voluntate, egregia animi alacritate. )( Invitus. PHRAS. 1. Libenter tibi gratificabor, _je vous ferai volontiers plaisir_. Animo libenti prolixoque; non gravate, benigne, studiose, perlibenter, animo lubenti, æquo, immo vero gaudenti; propense; pronis animis; effuso studio, utraque manu, alacritate summa; animo libentissimo; animo non invito dabo omnia. 2. Reducem te libenter videbo, _je verrai avec joie votre retour_. Delectabit me tuus reditus; cupide exspecto reditum tuum; lætabor, acquiescam tuo reditu; est in optatis, te coram amplecti; lætus te videbo; læte ac hilare te accipiam.

1. LĪBER, era, ĕrum, _Libre_, _indépendant_. SYN. Non impeditus, expeditus, solutus, nulla re implicatus; nullius dominationi parens, ingenuus; qui sui juris est et mancipi; qui in sua potestate est; suo jure libertateque utitur; jus suum retinet; nemini mancipatus, addictus; vacuus, purus, integer. )( Servus, impeditus, implicatus. PHRAS. 1. Liber sum, _je suis libre_. Nullius imperio contineor; libertate utor integerrima; omnia mihi integra sunt ac libera; in potestate mea sum; nullis neque imperii, neque juris inclusus sum angustiis, quominus meo arbitratu vivam, in nullius jure aut ditione sum; non ea conditione natus sum, ut legibus quidquam debeam. 2. Liber est a publicis oneribus, _il est délivré des charges publiques_. Rerum omnium vacatione commodissima utor, operum immunis agito; immunitatem rerum omnium habeo. Cf. Immunis, Vacatio. 3. Liberum legibus esse voluit, _il voulut être exempt de toute loi, de tout frein_. Nullis legibus alligatum, constrictum, impeditum esse voluit; legibus solutum; liberum exsolutumque legum vinculis; nullis adstrictum legibus; extra legem esse voluit; nullis legibus teneri; nullis legum angustiis inclusum esse voluit. USUS: Integro, soluto expedito ac libero animo vivere, agere. Homo a cupiditatibus animi, ac perturbationibus liber ac solutus.

2. LĬBER, bri, m. _Livre_. SYN. Opus, volumen, commentarius, monumentum, lucubratio, codex, libellus. EPITH. Auguralis, extremus, gravissimus, improbus, magnus, notior, optimus, plenus, refertus sententiis, suavissimus, superior. PHRAS. Multos libros scripsit, _il a écrit beaucoup de livres_. Composuit, contexuit, scriptos reliquit; grandia variarum commentationum, eademque utilissima monumenta reliquit, chartis ad posteros transmisit; copiosos in omni genere libros emisit, edidit, foras dedit, in lucem emisit; cogitationes suas litteris monumentisque explicuit, consignavit, mandavit, commendavit, vulgavit, evulgavit; publici juris fecit; eo auctore multi libri exivere. USUS: 1. Librum evolvere, percurrere, pervolutare, _feuilleter_. 2. Librum scribere, facere, absolvere, perpolire, _écrire_, _achever un ouvrage_. 3. Liber imprudenti excidit, in lucem prodiit, _publier_. Liber vetustate corruptus, situ exesus, blattas passus et tineas, a tineis corrosus, et fugientibus litteris male deformatus, _livre très ancien et très précieux_.

LĪBĔRĀLIS, e, gen. com. _Libéral_, _généreux_. SYN. Largus, munificus, beneficus, prolixus. )( Avarus, parcus, sordidus. PHRAS. Erga omnes æque liberalis es, _vous êtes généreux pour tout le monde_. Totum te in alios effundis, profundis; benigne facis omnibus; est in te benignitas incredibilis; prolixior fere voluntas est, quam res patitur; nemo non a te liberalissime tractatur; natura ad beneficentiam propensus es, nihil ut supra. Fructus liberalitatis tuæ uberrimi ad omnes pertinent, perveniunt. Nulli fides tua, nulli opera, nulli res familiaris deest; liberalitate uteris in omnes effusissima; liberalitate tibi omnes devincis; intactus es ab avaritiæ sordibus, nemo est, qui non beneficiis ornetur tuis. Cf. Beneficium. USUS: 1. Liberalis dicitur, qui officium, non fructum sequitur. 2. Ingenuus, honestus, _libre_, _de condition libre_, _non esclave_. Artes, quæstus, artificia liberalia et ingenua. Cf. Litteræ, Ars.

LĪBĔRĀLĬTAS, ătis, f. _Générosité_, _noblesse_; _largesses_, _libéralités_. SYN. Benignitas, beneficentia, largitas, benefica voluntas, voluntas bene merendi de aliquo. EPITH. Cautior, dissolutior, moderata, divina, præstans, commemoranda. )( Avaritia. USUS: Liberalitate uti, liberalitate sibi alios devincire. Liberalitatem exercere, maximus est divitiarum fructus. Cf. Beneficentia, Largus, Dono.

LĪBĔRĀLĬTER, _Richement_, _largement_; _noblement_. SYN. Large, munifice, benigne; ingenue. USUS: 1. Benigne liberaliterque dedit. 2. Homo liberaliter educatus.

LĪBĔRĀTĬO, ōnis, f. _Délivrance_, _absolution_, _acquittement_. SYN. Absolutio. USUS: Liberationem culpæ simul et errati veniam impetravi. Liberatio et vacuitas omnis molestiæ.

LĪBĔRĀTOR, ōris, m. _Celui qui affranchit_, _libérateur_. SYN. Vindex libertatis. USUS: Patriæ liberatores urbe carebunt, qui a cervicibus jugum servile dejecerant?

LĪBĔRĒ, _Librement_. SYN. Solute. PHRAS. Libere locutus sum, _j’ai parlé avec franchise_. Libertate animoque maximo erupit ex me vox, et sine cunctatione dixi, quod senseram; tum primum memorem libertatis vocem misi; incurri enimvero magna libertate verborum, fidenterque locutus sum; libero ore, et pro causa fidenter locutus sum. USUS: Licenter peccat, et libere. Constanter se gerit, et libere.

LĪBĔRI, ōrum, m. pl. _Enfants_. SYN. Filii, proles, soboles, nati. EPITH. Suavissimi, carissimi. PHRAS. 1. Liberos gignere, _devenir père_. Liberos suscipere, tollere ex uxore; liberis operam dare; sobolem stirpis parare; liberos procreare; augeri liberis; liberos gignere. USUS: Liberos mater, generis præsidia, fortunarumque omnium socios peperit complures. Oro te, per quæcumque jura liberos parentibus jungunt, _je vous prie par les liens qui unissent les parents à leurs enfants_. Cf. Pario.

LĪBĔRO, as, avi, atum, are, a. _Affranchir_, _mettre en liberté_, _délivrer_. SYN. Vindico, libertatem do; in libertatem vindico, restituo; in integrum restituo; expedio, solvo, laxo, relaxo, levo. PHRAS. 1. Liberabo vos hostili vi et metu, _je vous débarrasserai de la violence et de la crainte des ennemis_. Ex cæde et vinculis eripiam; jugum a vestris cervicibus depellam, removebo; ex improborum faucibus ac manibus eripiam; ab hostili terrore vindicabo; metum vobis omnem dejiciam; laqueos servitutis abrumpam; metum animi abstergam; faciam, ut ex illo metu reviviscat, ut cura omni relevetur, ut emergat; ut metu defungatur respublica; explicabo urbem periculo, et ex ærumna extraham. 2. Illo metu sensim liberor, _cette frayeur se dissipe peu à peu_. Metus mihi adimitur; metu me sensim exonero; metu me exsolvo; a longa formidine respiro; metum sensim amoveo; expedio me tandem cura et metu; curis solvitur animus. 3. Libera me, quæso, hoc metu, _délivrez-moi de cette crainte_. Metu me longo exime; metum hunc mihi exime, deme, absterge; expedi hac me sollicitudine; exsolve me ista sollicitudine; leva animum hac molestia; scrupulum mihi istum exime; istis me molestiis relaxa; exonera animum hoc metu. Cf. Libertas. USUS: Aliquem metu, sollicitudine, crimine, suspicione cupiditatis, molestiis animum liberare. Aliquem ære alieno liberare, _payer les dettes de qqn_.

LĪBERTAS, ātis, f. _Liberté_. SYN. Immunitas, licentia. )( Servitus. EPITH. Carissima, dulcissima, non infesta, acerbitate suppliciorum jucundior, licita, præclara, sancta, summa, otiosa, tranquilla, equestris. PHRAS. 1. In libertatem se vindicarunt, _ils recouvrèrent la liberté_. In libertatem se asseruere; expedivere se e servitute; jugum exuere, excussere; servitutem exuere; in libertatem se restituere. USUS: 1. Libertatem dare, _donner la liberté_, _affranchir_. Largiri, concedere libertatem; libertatem _vel_ libertate donare. 2. Libertatem habere, accipere, recipere, tenere, _être libre_. 3. Libertatem adimere, præcidere, occludere, _enlever la liberté_, _réduire en esclavage_. 4. Libertatem amittere, se libertate abdicare, _perdre la liberté_. 5. Libertatem recuperare, vindicare; se in libertatem restituere, _recouvrer la liberté_. 6. Licentia, _liberté_, _licence_. Libertate immoderata et concionum licentia Romana res concidit.

LĪBERTĪNUS, i, m. _Affranchi_, _fils d’affranchi_. SYN. Liberti filius. )( Ingenuus. USUS: Patre libertino natus.

LĪBERTUS, i, m. _Affranchi_. SYN. Justa servitute manumissus, manu assertus; ad pileum vocatus. EPITH. Gratiosus, paternus et probatissimus, nequam, improbus.

LĬBET, bŭit et lĭbĭtum, est, imp. _Il plaît_, _il convient_. SYN. Placet, delectat, non displicet, volo, juvat. PHRAS. Si ita libet, _si cela vous plaît_. Si collibitum est; si ita commodum tibi est; si cordi est, si ita fert libido. Cf. Placeo. (VULG. Pro libitu, _à sa guise_, _selon son caprice_). Cf. Libido.

LĬBĪDĬNŌSĒ, _Selon son caprice_, _avec licence_. SYN. Intemperanter, luxuriose. USUS: Cave, ne quid per libidinem, libidinose, nefarie dicas aut cogites.

LĬBĪDĬNŌSUS, a, um, _Voluptueux_, _licencieux_; _capricieux_. SYN. Intemperans, mulierosus, lascivus, impudicus, procax, salax, voluptarius. )( Temperans, castus. PHRAS. Est homo libidinosus, _ce homme est dissolu_. Homo turpissima libidine incensus; qui parum honeste pudicitiam habeat; qui vitam intemperanter, dissolute, nequiter, luxuriose, traducat; voluptatibus deditus; mollitia et luxu diffluens; qui omnia ad libidinem et voluptatem referat; in voluptate omnia ponat; in quo flagrant libidinum vitia; qui cupiditate, libidine impeditus, luxu perditus, una libidine capiatur; luxuria et lascivia diffluat; homo intemperantissimæ libidinis; in Venerem effusus. Cf. Luxuriosus, Impudicus.

LĬBĪDO, ĭnis, f. _Désir déréglé_, _passion_. SYN. Furor, impetus non rectus, effrenata cupiditas. EPITH. Effusa, nefaria, non mediocris, profana, indomita. PHRAS. 1. Turpe est libidinem suam sequi, _il est honteux de s’abandonner à ses passions_. Turpe est, parere libidini et indulgere; abripi cupiditate; libidinem voluptatibus explere; volutari in voluptatibus et cœno libidinum; servire, inservire libidini; in Venerem se effundere; libidinum incendiis ita exæstuare, ut non libido ab oculis, non facinus a manibus, non flagitium a toto corpore abesse videatur; turpe est, ferarum ritu vulgare concubitus; pecorum ritu promiscue in concubitus ruere. 2. Casti etiam animi libidine tentari possunt, _les âmes chastes elles-mêmes peuvent être tentées de sensualité_. Castæ etiam mentes libidine concitari, stimulis libidinum compungi, fervore libidinis inflammari possunt; castis etiam mentibus cum formis animo se per oculos insinuantibus continens sæpe bellum gerendum est; flammæ libidinis per castas etiam mentes serpere, easque depasci possunt; castas etiam mentes afflare pestilens is spiritus potest. 3. Libidinem comprimere nascentem, _réprimer les passions naissantes_. Coercere cupiditatem; gliscentem in animo cupiditatem restinguere; impuros igniculos, antequam mentem depascant, ex animo amovere. 4. Pro libidine agit omnia, (VULG. pro libitu), _il suit en tout son caprice_. Ad arbitrium libidinemque agit omnia; arbitratu suo agit omnia; quæ in mentem, aut libidinem venerint, exsequitur; ut animo lubet, collibitum est; ex libidine sua agit omnia; una illi agendi lex est sua cujusque rei libido. Cf. Impudicus, Voluptas.

LĪBO, as, avi, atum, are, a. _Toucher_, _effleurer_, _enlever_; _sacrifier_. SYN. Delibo, degusto; carpo, decerpo. ADV.: Publice. USUS: 1. Libanda sunt ex omnibus, quæ veritatis specie maxime moveant. Libavimus ex maximis ingeniis excellentissima quæque et excerpsimus optima. 2. Sacrifico, _sacrifier_. Sacerdotes fruges libant. Cf. Gusto.

LĪBRA, æ, f. _Balance_. SYN. Statera, trutina, lanx. EPITH. Anceps. USUS: In altera libræ lance ponere, _mettre dans un des plateaux de la balance_.

LĪBRĀMENTUM, i, n. _Poids_, _masse_. USUS: Libramenta plumbi.

LĬBRĀRĬA, æ, f. * _Librairie_. SYN. Taberna libraria, bibliotheca.

LĬBRĀRĬUS, ĭi, m. _Copiste_. EPITH. Librarii plurimi, accurati. SYN. Scriba qui exscribit, describit libros. USUS: Legem illam per plures librarios scribi feci.

LĪBRO, as, avi, atum, are, a. _Peser_; _balancer_; _examiner_. SYN. Pondero, statera examino. USUS: Terra suis librata ponderibus.

LĬCENTER, _Librement_, _hardiment_. SYN. Immoderate, nimis libere, audacter, fidenter, confidenter. Cf. Libere.

LĬCENTĬA, æ, f. _Liberté_, _permission_; _licence_. SYN. Libertas immoderata, impunitas; intemperantia, protervitas, improbitas; _item_: Venia. EPITH. Infinita, intoleranda. USUS: 1. Licentiam dare, _donner une permission_, _permettre_. Magistratus improbus his sceleribus licentiam dat, permittit, largitur, concedit 2. Licentiam habere, _avoir la permission_. Summam licentiam nancisci, adipisci; patere alicui licentiam omnem, quam sibi arrogat, quidlibet audendi. Cf. Audeo. 3. Licentiam morum compescere, _réprimer la licence des mœurs_. Severis edictis tollere, præcidere, comprimere; populum a licentia arcere. Cf. Impunitas, Audax.

LĬCĔO, es, cŭi, cĭtum, cere, n. _Être en vente_; _évalué_, _mis à prix_. SYN. Æstimor. USUS: Quanti licet is hortus? _Combien est évalué ce jardin?_

LĬCĔOR, ēris, cĭtus sum, ceri, d. _Enchérir_. SYN. Licitationem facio, pretium defero. USUS: Liceri contra aliquem. Heredes liceri cogitant.

1. LĬCET, cŭit et cĭtum est, ere, imp. _Il est permis_, _licite_, _on peut_, _on doit_. SYN. Licitum est, jus est, integrum est, jus habeo, fas est, datur hæc venia; datur; legibus conceditur; copia est. USUS: Hoc tibi per leges non licet. Nefas est violare hospitem, neque Romano homini licet.

2. LĬCET, _Quoique_. SYN. Quanquam, quamvis, etsi, quantumvis.

LĬCĬTĀTĬO, ōnis, f. _Vente aux enchères_. SYN. Auctio. USUS: Licitationem facere.

LĬCĬTĀTOR, ŏris, m. _Qui enchérit_. SYN. Qui rei sub hasta positæ pretium auget.

LICTOR, ōris, m. _Licteur_. SYN. Apparitor. Lictores duodecim virgas fascesque præferebant Consuli. USUS: Lictor, colliga manus. Vetus formula.

LĬEN, ēnis, m. _Rate_. SYN. Splen.

LIGNĀTĬO, ōnis, f. _Action de faire du bois_. SYN. Lignorum sectio, deportatio. USUS: Lignationis causa Cæsaris milites egressi castris sunt.

LIGNĀTOR, ōris, m. _Fourrageur_. Oppressis subito lignatoribus.

LIGNĔUS, a, um, _De bois_, _en bois_. SYN. Quod est ex ligno. USUS: Signum ligneum.

LIGNOR, aris, atus sum, ari, d. _Faire du bois_, _aller à la provision de bois_. SYN. Cædendæ materiæ causa silvas peto, ad ferenda ligna eo; lignationis causa exeo; ligna colligo; ligna, materiam cædo. USUS: Pars cohortum lignatum ac pabulatum missa est.

LIGNUM, i, n. _Bois_. SYN. Materia, lignea materia. EPITH. Infelicissima, humida, viridis. USUS: Struem lignorum ingentem faciunt.

1. LĬGO, as, avi, atum, are, a. _Lier_. SYN. Vincio, constringo. )( Dissolvo. USUS: Catenis ligo. Cf. Vincio, Vinculum.

2. LĬGO, ōnis, m. _Hoyau_. Instrumentum rusticum ad culturam hortorum, agrorum, vinearum.

LĬGŪRĬO, is, ĭi _vel_ īvi, ītum, ire, a. _Lécher_; _dévorer_; _convoiter_. SYN. Helluor. USUS: Non liguriunt pecuniam, sed devorant. Cf. Nepos, Abligurio.

LĬGŪRĪTĬO, ōnis, f. _Gourmandise_. SYN. Helluatio.

LĬMĀTUS, a, um, _Limé_, _poli_. SYN. Perpolitus, elimatus, limatulus. USUS: TRANSL. _Correct_, _châtié_. Judicium limatum. Vir urbanitate multa limatus. Limata oratio.

LIMBUS, i, m., _Bande_, _bordure_. SYN. Pars vestis extrema; vestis ora.

LĪMEN, ĭnis, n. _Seuil_, _porte_. SYN. Introitus, janua, ostium. EPITH. Sanctissimum. USUS: Limine aliquem, aditu et vestibulo prohibere. Pedem limine, extra limen efferre; pro limine adstare.

LĪMES, ĭtis, _Borne_, _frontière_. SYN. Finis, terminus. PHRAS. 1. Limites provinciæ constituere, _tracer les frontières d’une province_. Definire regionibus limites; ponere limites, circumscribere; provinciam suis finibus describere, circumscribere; fines provinciæ designare; certis spatiis, terminis finire, terminare, circumscribere. 2. Limites sibi figere, _se fixer une limite_. Cancellos sibi circumdari; cancellis certis rem omnem circumscribere; fines sibi præscribere, statuere, constituere, adhibere. 3. Limites transgredi, _dépasser les bornes_. Modum transire; finem prætergredi; lineas transire; egredi præscriptum limitem, cancellos. USUS: Limes agro positus.

LĪMO, as, avi, atum, are, a. _Limer_, _polir_. SYN. Elimo, polio, expolio. USUS: Animi acumen arte limandum est. Limare se ad causas dicendas. Stilus omnia polit ac limat.

LĪMŌSUS, a, um, _Bourbeux_, _fangeux_. SYN. Limo plenus, cœnosus.

1. LĪMUS, a, um, _Oblique_, _louche_. SYN. Transversus, obliquus. USUS: Limis oculis aliquem intueri. Cf. Torve, Oblique.

2. LĪMUS, i, m. _Vase_, _boue_. SYN. Lutum.

LĪNĔA, æ, f. _Fil_; _cordeau_; _ligne_. Filum quo fabri materiarii utuntur ad signandam materiam. EPITH. Recta. USUS: TRANSL. In dicendo, agendo lineam teneto, ne exerrato. Peccare, est tanquam lineas transire. (Vix lineam scribere potui, VULG.), _j’ai pu à peine écrire une ligne_. Latine dicendum: vix versum unum exarare potui.

LĪNĔĀMENTUM, i, n. _Trait de plume_, _ligne_, _linéament_, _contour_. SYN. Linea, figura, ductus linearum. EPITH. Extremum, pulchrum. USUS: Compositio membrorum, conformatio lineamentorum. Oris lineamenta. Numerus orationi velut extrema lineamenta affert.

LINGO, is, nxi, nctum, ere, a. _Lécher_, _sucer_. USUS: Mel mihi lingere videbar.

LINGUA, æ, f. _Langue_; _langage_. RAD. a lingendo. SYN. Sermo. EPITH. Hæsitans, titubans, volubilis, celer, impigra, exercitata. USUS: 1. Linguam comprimere, adstringere, compescere, _garder le silence_. Lingua adhucdum illi constitit, _il a perdu l’usage de la parole_. Lingua soluta est, sa langue s’est déliée. Lingua hæsitavit, titubavit, _il balbutia, bégaya_. Favete linguis, silete. 2. Sermo, _langue d’un peuple_. Lingua latina inops est, uberior græca. Cura, ut latinam linguam probe noris, luculenter calleas, teneas, scias. Hujus commercio linguæ ad discendi aviditatem exciteris. Cf. Latinitas.

LĬNO, is, līvi, lĭtum, ere, a. _Oindre_, _frotter_. USUS: Sagittas veneno linere. Alias etiam LĪNĬO, is, ire, reperitur.

LINTER, tris, f. _Barque_, _nacelle_. SYN. Navicula ex arbore cavata.

LINTĔĀTUS, a, um, _Vêtu de lin_. SYN. Linteo indutus. USUS: Ea legio linteata ab integumento consepti, quo sacrata nobilitas erat, appellata est, _cette légion a été appelée_ linteata _à cause de la toile de lin qui couvrait l’enceinte où les patriciens faisaient le serment d’initiation_.

LINTĔUM, i, f. _Lin_, _toile_. EPITH. Purum, tenuissimum. USUS: Linteis indutus.

LINTĔUS, a, um, _De lin_. USUS: Vestis lintea.

LIPPĬO, is, īvi, ītum, ire, n. _Être chassieux_, _avoir mal aux yeux_. USUS: Cum leviter lippirem, has litteras dedi.

LIPPĬTŪDO, ĭnis, f. _Chassie_, _ophthalmie_. EPITH. Diuturna, molesta, odiosa, perodiosa. USUS: Non occupatione, sed parvula lippitudine adductus sum, ut dictarem hanc epistolam.

LĬQUĔFĂCĬO, is, fēci, factum, are, a. _Rendre liquide_, _liquéfier_. SYN. Mollio. USUS: Cave, ne voluptates liquefaciant animum.

LĬQUĔFĪO, is, factus sum, fieri, p. _Se liquéfier_, _se fondre_. SYN. Liquesco, fluo. USUS: Glacies liquefacta.

LĬQUESCO, is, ere, n. _Se fondre_, _se dissoudre_, _se consumer_. USUS: Liquescere voluptate.

LĬQUET, ere, imp. _Il est évident_. SYN. Constat. USUS: Dicebant judices, non liquere, _les juges disaient qu’ils n’avaient pas de preuves suffisantes (pour condamner)_.

LĬQUĬDĒ _vel_ LĬQUĬDO, _Clairement_; _d’une manière sûre, certaine_. SYN. Certo, manifesto. USUS: Confirmare hoc possum liquido.

LĬQUĬDUS, a, um, _Liquide_, _fluide_, _coulant_. )( Siccus, aridus. USUS: Liquida voluptas. Genus orationis liquidum, profluens, profusum.

LĬQUO, as, avi, atum, are, a. _Liquéfier_, _fondre_. SYN. Liquefacio, liquidum facio. USUS: Guttæ solis ardore liquatæ.

LĬQUOR, ōris, m. _Fluidité_; _substance liquide_. SYN. Humor. )( Concretio. EPITH. Vivens, inamœnus, jucundus, purus. USUS: Liquores amnium. Causæ concretionis et liquoris, _causes qui sont les principes du sec et de l’humide_.