Part 45

DĒFĪNĪTĪO, ōnis, f. _Définition_. SYN. Descriptio. EPITH. Aperta et apta, explicata, honesta, mala, subtilis, vera, utilis, definitiones conglobatæ, plures. USUS: Definitio est rerum opertarum patefactio, evolutio involutarum.

DĒFĬNĬTĪVUS, a, um, _Définitif_, _décisif_. USUS: Definitiva constitutio.

DĒFĪNĪTUS, a, um, _Délimité_, _défini_, _clair_, _précis_. SYN. Certus, decretus, constitutus. ADV. Fataliter, similiter, propemodum. USUS: Nondum certum et definitum est de itinere consilium. Definita animi moderatio.

DĔFIT, ĭĕri, imp. _Il manque_. SYN. Deest. USUS: Mihi nunc animus potius defit, quam facultas. Cf. Careo.

DĒFLĂGRĀTĬO, ōnis, f. _Combustion_, _incendie_. SYN. Exustio, flamma, incendium. USUS: Deflagratio olim futura est cœli atque terrarum. Domus mea ardore suo deflagrationem urbi minabatur. Cf. Incendium.

DĒFLĂGRO, as, avi, atum, are, n. _Être brûlé entièrement_. SYN. Conflagro, comburor, ardeo. USUS: Quot templa tua manu deflagrarunt? Tuis facibus incensa domus mea deflagravit. Cf. Comburo.

DĒFLECTO, is, flexi, flexum, ere, n. _Se détourner_. SYN. Declino, detorqueo, averto. ADV. Aliquantulum de spatio, tantulum. USUS: 1. De via deflectere, _quitter la route_. TRANSL. Contortus amnis et deflexus. 2. De virtute, de curriculo et consuetudine majorum defleximus, _nous avons dégénéré de la vertu, des coutumes et des habitudes de nos ancêtres_. De amicitiis sapientum, ad leves amicitias deflectis. De proposito actionum mearum cursu tua causa deflexi. A veritate, a religione deflectere. Ætas a laboribus ad otium deflexa. Cf. Inclino, Averto, Descisco.

DĒFLĔO, es, flēvi, flētum, ere, a. _Pleurer_, _déplorer_. SYN. Deploro, comploro. ADV. Diu multumque. USUS: Civilis belli initia deflevi. Cf. Lugeo.

DĒFLŌRESCO, is, flōruĭ, escere, n. _Perdre sa fleur_, _se faner_. SYN. Flaccesco, florem venustatemque amitto, deficio. USUS: Formæ venustas, gratia principis, ingenium, opes, vires, mature ac celeriter deflorescunt. Cf. Deficio.

DĒFLŌRO, as, avi, atum, are, a. _Flétrir_, _faner_, _déshonorer_. SYN. Rei decus diminuo, corrumpo. USUS: Victoriæ gloria deflorata est. Cf. Stuprum.

DĔFLŬO, is, fluxi, fluxum, ere, n. _Passer_, _disparaître_. SYN. Labor, delabor. USUS: 1. Ipsæ corollæ defluebant. 2. Cesso, _cesser_, _s’écouler_. Ubi salutatio amicorum defluxit, litteris me involvo. 3. Accedo, delabor, _passer d’une chose à l’autre_. Nempe a vetere facundia ad elegantiora defluximus. 4. Alienor, _s’en aller_, _s’éloigner_. E multis amicis plerique defluxere. 5. Transeo, _descendre_, _tomber_, _sortir_, _être issu de_. E sophistarum fontibus id dicendi genus ad forum defluxit. Cf. Delabor.

DĒFŎDĬO, is, fōdi, fossum, ere, a. _Enfouir_, _enterrer_. USUS: Thesaurum defossum commonstrare.

DĒFORMĀTĬO, ōnis, f. _Action de défigurer_, _de flétrir_. USUS: Deformatio corporis et coloris.

DĒFORMĀTUS, a, um, _Souillé_, _flétri_. SYN. Turpis, forma atque ornamentis omnibus spoliatus, turpificatus. USUS: Deformatus corpore, fractus animo. Ludi deformati, inquinati, perversi, conturbati. Vitiis deformatus. Parietes nudos et deformatos reliquit. Cf. Deformis.

DĒFORMIS, e, gen. com. _Difforme_, _laid_. SYN. Turpis. )( Formosus. PHRAS. Valde deformis es, _vous êtes hideux_. Inhonesta facie, turpi facie et invenusta es. Corporis pravitates in te sunt insignes. Forma tua vacat omni decore. Non parum offensionis habet illa tua deformitas corporis. Non pauca insunt in te quæ formam exstinguant, color exsanguis, latentes sub fronte oculi, vultus distortus, ater, maculosus. Hominis in te præter vocem vix quidquam agnoscitur. Non vulgari deformitate es insignitus. USUS: Me nunquam pœnitet, deformem esse natum. Motus, statusque deformis. Deforme est de seipso prædicare. Cf. Forma.

DĒFORMĬTAS, ātis, _Difformité_, _laideur_. SYN. Pravitas, turpitudo. )( Dignitas, EPITH. Summa. USUS: Cave, ne mala consuetudo ad aliquam te pravitatem deformitatemque perducat. Nullum majus malum turpitudine, quæ si in deformitate corporis habeat aliquid offensionis, quanta illa depravatio et fœditas animi debet videri? Cf. Turpitudo.

1. DĒFORMO, as, avi, atum, are, a. _Défigurer_, _rendre difforme_; _altérer_, _souiller_. SYN. Fœdo, turpo, maculo, turpifico; formam exstinguo, ornamentis omnibus spolio. )( Orno, exorno. USUS: 1. Fortunam honestam vitiis, plebem licentia deformare. Deformare aliquem, et omnibus ornamentis spoliare. Pœni Italiam deformarunt, _les Carthaginois ont dévasté l’Italie_. Cf. Maculo.

2. DĒFORMO, as, avi, atum, are, a. _Dessiner_, _esquisser_, _ébaucher_. SYN. Depingo, primas lineas duco. USUS: Tabulam, imaginem deformare. Ille quem supra deformavi, _celui que je viens de peindre_, _que j’ai représenté plus haut_.

DĒFRAUDO, as, avi, atum, are, a. _Enlever par tromperie_; _tromper_. SYN. Decipio. USUS: Ne brevitas aures defraudet, ne longitudo obtundat. Cf. Fraudo, Decipio.

DĒFRĬCO, as, cŭi, cātum _vel_ ctum, are, a. _Frotter fortement_. USUS: Cœpit in balneo defricari.

DĒFRINGO, is, frēgi, fractum, ere, a. _Rompre_, _casser_. SYN. Decerpo, frango. USUS: Ramum arboris defringere.

DĒFŪGĬO, is, fūgi, ere, a. _Fuir_, _éviter_. SYN. Refugio, recuso. USUS: Munus aliquod, disputationem defugere. Cf. Vito, Declino.

DĒFUNGOR, eris, functus sum, fungi, d. _S’acquitter de_, _accomplir_, _terminer_. SYN. Exantio, fungor. USUS: Bello, certamine, curis, periculis defunctus, _qui a terminé la guerre_; _délivré des combats, des dangers, etc._ Morbo, imperio defungi. Cf. Fungor.

DĒGĔNER, ĕris, gen. omn. _Dégénéré_, _abâtardi_. SYN. Qui majorum moribus non respondet; patrii moris expers, quod ex progenie parum prosperum est. USUS: Degener animus. Cf. Degenero.

DĒGĔNĔRO, as, avi, atum, are, n. _Dégénérer_. SYN. Deflecto, descisco, deficio, discedo a moribus, non respondeo generi. PHRAS. Filius a paternis moribus degeneravit, _le fils a dégénéré des mœurs de son père_. Filius virtutem paternam projecit, abjecit; non insistit paternis vestigiis; a paterna virtute abest longissime; a parentis moribus discedit longissime; a patriis institutis moribusque abit, desciscit, alienus est; nullum paternæ virtutis in eo est vestigium; veteres majorum laudes ingenii asperitate obterit; paternæ indolis nihil refert; ingenio est patris moribus admodum dissimili; agendi ratio a ratione parentis distat longius; præter vultus speciem, patris nihil habet, nihil refert; credas hominem alio parente natum, ita moribus dissimilis est; ita mores a parentis optimi moribus abludunt, abhorrent, abeunt, dissident, dissentiunt; nemo parentem in filio cognoscat, ita longe a paterna consuetudine recedit; patris moribus haud respondet filius; haud sane in mores parentis abit filius; mores parentis persequi, vitam exprimere, consectari vestigia odiosum filio, nec jam pronum ingenio vitiis depravato. Cf. Dissimilis, Abludo, Discrepo, Imitor. USUS: Utinam ejus filii non degenerassent a virtute paterna; ab illa perenni et contestata majorum probitate descivissent! Cf. Descisco, Deterius fieri.

DĒGO, is, i, ere, a. _Passer_, _consumer (le temps)_. SYN. Ago, transigo, traduco, vivo. USUS: Vitam, ætatem in exilio, egestate degere. Vitam cum virtute, sine molestia, in tranquillitate degere. Cf. Vivo.

DĒGRĂVO, as, atum, are, a. _Charger_, _appesantir_. SYN. Premo, gravem et ponderosum reddo. USUS: Etiam peritos nandi lassitudo et vulnera degravant.

DĒGRĔDĬOR, eris, gressus sum, gredi, d. _Sortir de_, _s’éloigner_. USUS: Eques ad pedes degressus, _cavalier qui a mis pied à terre_.

DĒGUSTO, as, avi, atum, are, a. _Goûter_, _essayer_, _effleurer_. SYN. Delibo, gusto, attingo, agnosco, conjicio. USUS: Vellem, aliquid de his exercitationibus degustasses. Odorare hominem, degusta convivam tuum. Vis degustare vitam et fortunam meam? Cf. Gusto.

DĔHINC, _De là_, _à partir de là_. SYN. Deinde, postea. USUS: Primum divertit, dehinc cœnavit. Cf. Deinde.

DĔHISCO, is, ere, n. _S’ouvrir_, _se fendre_. SYN. Discedo. PHRAS. Dehiscit tellus, _la terre s’entr’ouvre_. Collabitur in immensam altitudinem; in ingentem hiatum decidit. Cf. Hiatus. USUS: Tellus, mare dehiscit.

DĔHORTOR, aris, atus sum, ari, d. _Dissuader_, _détourner de_. SYN. Dissuadeo, deterreo, avoco, revoco, abstraho, abduco, abstineo. USUS: Res ipsa me invitabit, aut dehortabitur. Cf. Deterreo, Avoco.

DĔIN, _Ensuite_. SYN. Deinde. Cf. Deinde.

DĔĬNCEPS, _De suite_, _après_; _de nouveau_. SYN. Deinde, postea, posthac, rursus. USUS: Cavendum, ne, quod semel diximus, deinceps dicamus. Primum est, se conservare, deinceps, etc.

DĔINDE, _Ensuite_. SYN. Dein, exinde, exin, dehinc, post, postmodo, postmodum, tum, subinde, posthac, deinceps, secundo loco, secundum ea, posterius, post hæc, inde, post id locorum. USUS: Naturam primum videte, deinde inventionem, denique constantiam.

DĔ INTĔGRO, _Derechef_, _de nouveau_. SYN. Denuo. USUS: In morbum de integro incidi. Eas leges de integro ferri placet Cf. Iterum.

DĒJECTĬO, ōnis, f. _Expropriation_. SYN. Depulsio. USUS: Qui illam vim dejectionemque fecerit.

DĒJECTŬS, ūs, m. _Abatis_. USUS: Viæ arborum dejectu impeditæ.

DĒJĔRO, as, avi, atum, are, n. _Jurer_, _faire serment_. SYN. Juro. USUS: Oneratus auro dejerat et clamat. Cf. Perjurus.

DĒJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. _Jeter à bas_, _précipiter_, _renverser_. SYN. Deturbo, demolior, depello, disturbo, exturbo, præcipito, dimoveo, dejectionem facio. PHRAS. 1. De gradu suo hominem dejecit, _il fit déchoir cet homme de son rang_. De cœlo detraxit hominem honoris insolentia elatum; magistratu hominem movit superbia inflatum; abactum magistratu hominem in ordinem redegit. 2. Statuas Deorum dejecit, _il renversa les statues des dieux_. Simulacra Deorum depulit, evertit; Deorum statuas deturbavit, afflixit, comminuit, dissipavit; in terram præcipitavit; ad terram dedit; ad terram afflixit. Deorum simulacra demolitus est; disjecta, disturbata subruit, evertit. USUS: 1. Aliquem consulatu, de gradu, de statu vitæ, de possessionibus dejicere, _déposséder, exproprier qqn de ses biens_. Magistratum a gubernaculis reipublicæ, jugum cervicibus dejicere. Spe amicisque dejectus. 2. Adimo, _enlever_, _retrancher_. Metum hunc Siciliæ dejeci. Vide, quantum Philosophia de doloris terrore dejecerit. 3. Averto, _abaisser_, _détourner de_. Nusquam a republica oculos dejeci.

DĒJUNGO, is, junctum, ere, a. _Désunir_, _séparer_. USUS: Quæ dejuncta fuere, sociantur.

DĒLĀBOR, eris, lapsus sum, labi, d. _Tomber de_. SYN. Defluo, devenio, deflecto. USUS: 1. Aqua e tectis delabitur. Homo e cœlo delapsus. 2. TRANSL. Delabi in vitium, in turpitudinem, in morbum, in magnas difficultates. Ad alia sermo delabitur. Quæ delapsa fluxerunt, severis legibus vincienda sunt. Rem familiarem delabi sinere flagitiosum est. Cf. Labor.

DĒLĀTĬO, ōnis, f. _Dénonciation_, _rapport_. SYN. Accusatio. EPITH. Salutaris et diligens. USUS: Delatio nominis ad judicem. Delationem dare alicui, _citer qqn en justice_. Cf. Accusatio, Criminatio.

DĒLECTĀMENTUM, i, n. _Plaisir_, _amusement_. SYN. Oblectamentum. EPITH. Inane, permulta delectamenta. USUS: Inania sunt hæc, et puerorum delectamenta. Cf. Delectatio.

DĒLECTĀTĬO, ōnis, f. _Délectation_, _plaisir_. SYN. Oblectatio, jucunditas, voluptas. EPITH. Aliena ab aliqua re, diurna, diuturna, ingenua, digna, levissima, mira, puerilis, summa, delectationes multæ, plurimæ, veteres. PHRAS. Multa est in litteris delectatio, _l’étude des lettres procure beaucoup de plaisir_. Mira me voluptate afficiunt litteræ; una senectutis meæ requies et oblectamentum sunt litteræ; cum splendore fructum quoque jucunditatis pariunt litteræ. Mira suavitate animum deliniunt litteræ. Habent aliquod tanquam pabulum bonarum artium studia ac doctrinæ, suavissimam voluptatem. Delectationem aucuparis, in litteris invenias et vitæ oblectamenta, et voluptates maximas. Mori videri possim in studio doctrinæ, adeo quæ usquam sunt remissionum suavitates, litterato in otio abunde consequor. Habent, mihi crede, bonarum artiam doctrinæ magnam suavitatem et delectationem; titillant animum suavissime, delectationemque honestissimam afferunt. Cf Delecto. USUS: Delectatio est voluptas suavitate sensus animum deliniens. Quæ popularem admirationem habent, mihi delectationem nullam afferunt. Negotiis ab omni delectatione impedior. Cf. Jucundus, Jucunditas.

DĒLECTO, as, avī, atum, are, a. _Délecter_, _plaire_, _amuser_, _divertir_. SYN. Oblecto, delectationem habeo, delectationem affero. ADV. Admodum, incredibiliter, mire, mediocriter, minus, diu, mirifice; plane prorsus, plus, similiter, unice. PHRAS. Horti me delectant, _les jardins me charment_. Hortorum aspectus me delectat unice; dolores meos levat; molestiis animum avocat, abducit; in hortis acquiesco suavissime, his oculos animumque pasco, hi animum voluptate maxima perfundunt; hortorum specie exsaturari oculi animusque nunquam possunt; habent hortorum amœnitates oblectationem suavissimam; voluptate afficiunt; oculis blandiuntur; oblectat me verna hortorum species, plurimumque voluptatis affert; est mihi in deliciis hortorum verna species; jucundus mihi est hortorum aspectus, animumque mirifice reficit; recreat me suavissime hortorum aspectus, ac voluptatem parit sincerissimam; animus mihi in hortis est, ii solum placent, arrident, in iis acquiesco unice. Cf. Delectatio, Delector, Placeo, Gratus. USUS: Pulchritudo movet oculos, et delectat. Cf. Delectatio, Delector.

DĒLECTOR, aris, atus sum, ari, d. _Charmer_, _plaire_, _amuser_. SYN. Oblector, ducor, capior, teneor, delectationem capio, suavissimum jucunditatis fructum ex re capio, voluptate afficior, morior in studio faciendi aliquid, pascor, perfruor, gaudeo, lætor. PHRAS. Libris delector magnopere, _les livres, c’est-à-dire, l’étude me plaît beaucoup_. In libris, quasi in aliquo opportuno diversorio requiesco; libri mihi voluptati sunt; legendi studio teneor incredibili; e lectione librorum humanissima voluptate animus completur, ac veluti saginatur; genus hoc est voluptatis suavissimum, multa quotidie legere; voluptatem capio e lectione suavissimam; si quid usquam est sinceræ voluptatis, id abunde in libris reperio; expleri animus non potest lectione librorum; jucundissimo voluptatis sensu perfundor in antiquorum monumentorum lectione; legendi studio incredibili ducor ac teneor; his ego rebus pascor, his delector, his perfruor, quæ ex doctorum hominum monumentis ad nostram ætatem perveniunt. Cf. Lætor, Delecto, Delectatio, Frequento, Rus, Ludus. USUS: Delectatur multitudo, et oratione ducitur, Musis delectamur et sapientiæ fama. Cf. Jucunditas.

DĒLECTŬS, ūs, m. _Choix_, _triage_, _discernement_. SYN. Discrimen, ratio, electio. EPITH. Elegans, percautus, diligens, provincialis. USUS: 1. Verborum delectus origo est eloquentiæ. Populus non delectu aliquo et sapientia judicat, sed impetu et temeritate. Beneficiorum delectus est habendus. 2. Delectus militaris, _levée de troupes_, _recrutement_. Delectum mandare, decernere, edicere. Militum superbissimum delectum instituere, conficere, habere. Delectum impedire, intermittere.

DĒLĒGĀTĬO, ōnis, f. _Délégation_, _substitution_. SYN. Mandatum, provincia.

DĒLĒGO, as, avi, atum, are, a. _Envoyer_, _déléguer_, _confier_. SYN. Mando, mitto. USUS: Hanc curam, provinciam, laborem alteri delegavi. Quæ ad me delegasti, admodum placuere.

DĒLĔO, es, ēvi, ētum, ere, a. _Effacer détruire_, _anéantir_. SYN. Tollo, exstinguo, adimo, obruo, abstergo, induco (nomina, pacta, verba). ADV. Funditus, omnino. USUS: 1. Delere epistolam lacrimis. 2. TRANSL. Delevit mihi omnem molestiam epistola sua. Oblivione beneficia, injurias delere. Is est, qui nummulis acceptis fas omne et æquum, leges, religionem, patriam deleat et exstinguat. Hujus insaniam e judiciis, hanc maculam nunquam ex hominum animis delebis. Bella præsentia, et futura consilio delevit. Urbem, exercitum, ædificium delere. Cf. Tollo, Adimo.

DĒLĒTRIX, īcis, f. _Destructrice_. USUS: Illa deletrix hujus imperii sica.

DĒLĪBĔRĀBUNDUS, a, um, _Qui délibère_. USUS: Consules deliberabundi capita conferunt, diu colloquuntur.

DĒLĪBĔRĀTĬO, ōnis, f. _Délibération_, _consultation_. SYN. Consultatio, consilium. EPITH. Difficilis, difficilior, difficillima, magna, turpis, plurimæ. USUS: Etsi tibi assentior, habet res deliberationem, _bien que je sois de votre avis, cependant la chose demande qu’on y pense_. Non oportebat eam deliberationem introducere, suscipere. Deliberationes de republica habere. Cf. Consilium.

DĒLĪBĔRĀTĪVUS, a, um, _Délibératif_. USUS: Causæ genus deliberativum, _cause du genre délibératif_.

DĒLĪBĔRĀTOR, ōris, m. _Celui qui délibère_. SYN. Qui de re deliberat.

DĒLĪBĔRĀTUS, a, um, _Décidé_, _résolu_. USUS: Mihi certum est et deliberatum. Nihil mihi deliberatius, quam, etc.

DĒLĪBĔRO, as, avi, atum, are, a. et n. _Peser_, _examiner_, _réfléchir mûrement_. SYN. Consulto, consulo, consilior, deliberationem habeo, consilium exquiro, consilium capio, considero, video, inquiro. PHRAS. Deliberandum est diu de vitæ genere deligendo, _il faut longtemps réfléchir avant de choisir un état de vie_. Diu deliberandum et concoquendum est, cui te vitæ generi addicas; consilii res est, et sane ardui, deligere vitæ genus optimum; jure in consultationem ac deliberationem venit vitæ genus, ad quod aspiras; diu multumque consilia agitanda; conferendum sedulo cum viris sapientibus de vitæ genere deligendo; comparanda multumque vitæ instituta, quorum ex numero aliquod amplectaris. Merito in deliberationem cadit vitæ in posterum exigendæ modus; multos dies ea consultatio teneat, necesse est, quæ de toto vitæ genere sententiam ferat; in deligendo vitæ instituto assumendi in societatem consilii viri sapientissimi; adhibendum virorum sapientum consilium; consilia conferenda sunt cum viris virtutis ac sapientiæ laude clarissimis; in deligendo tam arduo vitæ universæ instituto nihil sine consilio sapientum statuendum est; deliberationem non facilem habet vitæ genus eligendum; eundum in consilium; capita conferenda in tam arduo vitæ recte ordinandæ negotio; deliberatio capienda, habenda diligens; ineundum consilium; ineunda via, ratio vitæ in posterum instituendæ. Cf. Consulo, Consilium, Consulto, Consultatio, Cogito, Considero. USUS: Etiam cum hostibus deliberat. Tecum de capite et fortunis meis deliberabo et statuam.

DĒLĪBO, as, avi, atum, are, a. _Effleurer_, _goûter_. SYN. Quasi libando minuo, decerpo, degusto, labris primoribus gusto, attingo. USUS: Vix delibaverat honorem novum. Nihil de laude tua ac gloria delibabo, _je ne porterai aucune atteinte à votre gloire_.

DĒLĬBŪTUS, a, um, _Oint_, _frotté_. SYN. Unctus, oblitus. USUS: Multis medicamentis delibutus. Compositus et delibutus capillus.

DĒLĬCĀTĒ, _Mollement_, _d’une manière efféminée_. SYN. Molliter. USUS: Molliter et delicate vivere, accubare.

DĒLĬCĀTUS, a, um, _Mou_, _délicat_, _efféminé_. SYN. Mollis. USUS: Libidinosa ac delicata juventus. Delicatæ, obscœnæ voluptates. Delicatum sermonem inferre convivio. Convivium delicatum. Muliebri, lepido, delicato comitatu stipatus.

DĒLĬCĬÆ, ārum, f. pl. _Délices_, _douceur_; _amour_; _libertinage_. SYN. Delectamentum, suavitas, voluptas, amores, mel, lenocinia, illecebræ, irritamenta, lautitiæ. EPITH. Magnæ, multæ, pueriles. USUS: Sinamus illi pueriles voluptates et delicias. Epularum exquisitæ deliciæ. Publicanos habeo in deliciis. Terentia mel meum et deliciæ. Delicias me facit, ludibrio me habet, _il s’amuse de moi, à mes dépens_. Cf. Delectatio, Voluptas, Carus.

DĒLĬCĬŎLÆ, ārum, f. pl. _Délices_.

DĒLICTUM, i, n. _Délit_, _faute_. SYN. Peccatum, error. USUS: Quo delictum majus, eo gravior pœna. Homines sapientes delicto suo, non aliorum injuria commoventur. Cf. Error, Peccatum, Crimen, Scelus.

1. DĒLĬGO, as, avi, atum, are, a. _Attacher_, _lier_. SYN. Ligo. USUS: Deligare ad palum. Cf. Ligo.

2. DĒLĬGO, is, lēgi, lectum, ere, a. _Élire_, _choisir_. SYN. Lego, eligo, delectum habeo, delectum adhibeo. )( Rejicio. USUS: Bona deligere, rejicere contraria. Magistratus deligere. Castris locum; aliquem ad consilium deligere. Cf. Eligo.

DĒLĪNĪMENTUM, i, n. _Attrait_, _charme_, _séduction_. SYN. Delinitio. USUS: Delinimentis aliquem capere.

DĒLĪNĬO, is, īvi, ītum, ire, a. _Adoucir_, _charmer_, _séduire_, _captiver_. SYN. Lenio, placo, mitigo, demulceo, allicio. )( Irrito. USUS: Blando sermone milites, blanditiis, spe prædæ delinivit. Voluptatum illecebris delinitur. Cf. Demulceo, Placo.

DĒLĪNĪTĬO, ōnis, f. _Action de gagner, de séduire_. SYN. Mitigatio. USUS: Delinitio multitudinis.

DĒLĪNĪTOR, ōris, m. _Celui qui charme_. USUS: Judicis delinitor est orator.

DĒLINQUO, is, līqui, lictum, ere, n. et a. _Manquer à son devoir_, _commettre une faute_. SYN. Pecco, errorem committo. USUS: Delinquere in vita, in re aliqua. Cf. Pecco, Erro.

DĒLĬQUESCO, is, ere, n. _Se fondre_, _se liquéfier_. SYN. Dissolvor, liquefio, diffluo. USUS: Ne alacritate usus futili, gestiensque deliquescat.

DĒLĬQUĬUM, i, n. _Défaillance_. SYN. Defectus, diminutio. PHRAS. (Deliquium passus est, VULG.), _il eut une défaillance_. Animus eum defecit, destituit, reliquit; animo concidit; animo defecit; ita captus animi sensu est, ut vita discessisse videretur; exanimi similis corruit; inter suorum manus pro mortuo collapsus est; subita animi defectione in genua subsidit; exsanguis et mortuo similis concidit; linqui animo, submitti genu cœpit; deficiens repente vix spiritum ducebat; oculis caligine confusis collapsus est, ne mentis quidem compos; caligine oculis offusa veluti moribundus extendebatur; animo male esse occœpit; repentina vis mali sensum animi expulit. USUS: Vereor, ne id mihi libertatis deliquio sit. Cf. Concido, Animus.

DĒLĪRĀMENTUM, i, n. _Folie_, _extravagance_. SYN. Deliratio. USUS: Deliramenta loquitur. Cf. Deliro.

DĒLĪRĀTĬO, ōnis, f. _Délire_, _folie_. SYN. Stultitia, error, insania. EPITH. Incredibilis, senilis. USUS: O delirationem incredibilem!

DĒLĪRO, as, avi, atum, are, n. _Délirer_, _extravaguer_, _radoter_. SYN. Desipio. )( Sapio. PHRAS. Delirat, _il est fou_. Mens officium suum non facit: mens et ratio hominem relinquit; a mente discedit; desertus, destitutus a mente est; mente captus est; mentem amisit; mente motus est; mentis lumine obcæcatus est; mentis compos non est; mentis impos, inops, expers est; inops a mente est; a ratione aversus; ratione caret, deliramenta loquitur; mentis vertigine agitur; mentis errore affectus est; nihil pro sano agit; vigilans somniat. Cf. Insania, Insanus, Furo, Mens. USUS: Falli, errore labi, decipi tam dedecet, quam delirare. Delirare in re aliqua. Cf. Stultus, Stultitia.

DĒLĪRUS, a, um, _Qui délire_, _extravagant_. SYN. Stultus, insanus, mente captus, demens, emotæ mentis homo. PHRAS. Delirum vis morbi reddidit, _la violence de la maladie lui donna le délire_. De potestate mentis impotem fecit; delirationem attulit homini; de mentis statu deduxit hominem; erroris et dementiæ complevit. Cf. Stultus. USUS: Quæ anus tam delira, ut ista timeat? Cf. Demens.

DĒLĬTESCO, is, tŭi, escere, n. _Se cacher_. SYN. Lateo, abscondor. USUS: In alicujus auctoritate delitescere. Delitescit, dein repente prosilit. Cf. Lateo, Abdo, Abscondo.

DĒLŪBRUM, i, n. _Temple_. SYN. Templum, fanum. EPITH. Communia, consecrata, patria, religiosissima. USUS: Delubra sanctissimis religionibus consecrata. Cf. Templum.

DĒLŪDO, is, lūsi, lūsum, ere, a. _Abuser_, _tromper_, _se jouer de_. SYN. Ludo, eludo, illudo, derideo. USUS: Num deludi ac contemni majestatum senatus patiemini? Cf. Illudo, Decipio, Derideo, Ludifico.

DĒLUMBO, as, avi, atum, are, a. _Éreinter_; _affaiblir_, _énerver_. SYN. Debilito, enervo. USUS: Ne minutior numerus delumbet sententias.

DĒMANDO, as, avi, atum, are, a. _Remettre_, _confier à_. SYN. Committo. USUS: Demandare curam legato; demandare curæ alicujus aliquid. Cf. Mando, Committo.

DĒMENS, entis, omn. gen. _Privé de la raison_, _insensé_, _fou_. SYN. De mente ac sanitate deturbatus, delirus, emota mente, insanus, amens. )( Sanus. USUS: Scelere suo demens. Tragico illo Oreste dementior. Cf. Insanus, Amentia.