Part 17

ASPĬCĬO et ADSPĬCĬO, is, spexi, spectum, ere, a. _Regarder_, _voir_. SYN. Conspicio, intueor, contueor, aspecto, contemplor. ADV. Decore, furtim inter se, strictim. PHRAS. 1. Hominem diu aspexi, _j’ai longtemps considéré cet homme_. Conjeci in hominem oculos; obtutumque in illo defixi. Oculos de homine nunquam dejeci; in ejus vultu diu habitarunt oculi mei. Os, oculosque in hominem converti. Hominem oculis probe collustravi. Aspectu ejus oculos diu pavi meos. Oculos adverti penitus. Oculos ad hominem adjeci illico; intenta immotaque acie contemplatus sum. Oculos a vultu hominis nunquam movi. Intendi in hominem oculos, diu in ejus vultu moratus sum. 2. Aspicio loci situm, _je contemple les beautés de ce site_. Perlustro oculis; oculis metior regionem omnem. Oculos collium nemorumque spectaculo, quæ locum coronant, impleo. Regionem loci omnem oculis obeo, usurpo. Ludentis eo loco tot naturæ spectacula oculis capesso. Oram omnem felicissimi littoris oculis mando, trado diligenter. 3. Corpus tot vulneribus deformatum ab omnibus aspicitur, _tout le monde regarde ce corps couvert de blessures_. Ante omnium oculos versatur; in omnium oculos incurrit; spectaculo est omnibus; omnium in se oculos avertit. Omnium oculi in tam fœdum spectaculum sunt conversi. 4. Torvo hominem oculo aspicere, _regarder de travers_, _méchamment_. Terribili vultu, limis oculis intueri; torvo lumine, acriterque intuente hominem obire. 5. Nolo aspicere tam fœdum spectaculum, _je ne veux pas voir ce spectacle horrible_. Contagionem aspectus fugio; ne oculis quidem contingere sustineo tam fœdum spectaculum. Refugit oculus tam atrocis mali speciem; aspectum flagitii aversor. A conspectu tam indigni facinoris me averto; oculos removeo. USUS: Orationis vim & incitationem aspexi. Cf. Video.

ASPĪRĀTĬO, _vel_ ADSPĪRĀTĬO, ōnis, f. _Souffle_. SYN. Exhalatio. USUS: 1. Fiunt hæ ex cœli varietate, et disparili terrarum aspiratione. 2. Spiritus, _aspiration_. Romani aspiratione in solis vocalibus utebantur. 3. Spiratio, _exhalaison_. Est ejus cœli aspiratio gravis, ac pestilens. Æris aspiratione animantes sustinentur.

ASPĪRO et ADSPĪRO, as, avi, atum, are, n. _Souffler_. USUS: 1. Spiro, _souffler_. Aspirant auræ in noctem. 2. Tendo, connitor, _approcher de_; _aspirer à_. Nemo ad alienam causam nisi vocatus, aspirare debet. Nemo ad laudem bellicam Scipionis adhuc aspiravit. In curiam aspirare. Aspirare ad fortunam meliorem; animum ad spem liberalioris fortunæ adjicere, adjungere. 3. Faveo, _favoriser_. Labori fortuna aspiravit. In rebus difficillimis aspirare alicui. 4. Accedo, _s’approcher de_. Impedivi omnes aditus, ne hostes ad nos, ad urbem aspirent. Aspirare in curiam. Cf. Desidero, Ambio.

ASPIS, ĭdis, f. _Aspic_. USUS: Aspide ad corpus admota se sustulit.

ASPORTĀTĬO, ōnis, f. _Action de transporter_, _transport_. EPITH. Perdifficilis. USUS: Earum statuarum demolitio, et asportatio difficilis videbatur.

ASPORTO, as, avi, atum, are, a. _Transporter_. SYN. Aufero. USUS: Multa de suis rebus asportarunt. Cf. Tollo, Removeo.

ASPRĒTUM, i, n. _Lieu couvert de pierres et de broussailles_. SYN. Locus asper et abruptus. USUS: Tabernacula statuere in aspretis, et inæquabili solo.

ASSĔCLA, æ, m. _Qui est à la suite de_, _partisan_. SYN. Assectator. USUS: Assentatores omnium mensarum asseclæ. Legatorum, Prætorum asseclæ.

ASSECTĀTĬO, ōnis, f. _Action d’accompagner_, _cortége_. USUS: Tenues homines divitum assectatione se sustinent.

ASSECTĀTOR, ōris, m. _Celui qui accompagne_, _qui fait cortége_; _disciple_. SYN. Assecla. EPITH. Vetus. USUS: Assidua eum assectatorum et amicorum copia obsidet.

ASSECTOR, aris, atus, sum, ari, d. _Accompagner_, _suivre_. SYN. Sector. DIFFER. comitari in itinere: assectari fere per urbem. USUS: Aliquem assectari in petendo magistratu. Cf. Comitor, Sector.

ASSENSĬO, ōnis, f. _Assentiment_, _adhésion_, _approbation_. SYN. Assensus, approbatio, applausus, plausus. )( Dissensio. EPITH. Falsa, firma, constans, imbecilla, popularis, voluntaria, crebra, vera, nec tacita, nec occulta. USUS: 1. Ea oratio omnium admiratione, approbatione populari, omnium assensione audita est, _de nombreuses approbations accueillirent ce discours_. 2. Sensatio _vulgo_. Assensio fieri non potest, nulla re foris excitata. Cf. Consensio, Concordia.

ASSENSOR, ōris, m. _Approbateur_. USUS: Tu ex omnibus solus assensor non fuisti.

ASSENSŬS, ūs, m. _Assentiment_, _approbation_. SYN. Assensio, approbatio. USUS: Ab assensu se sustinere. Assensum retinere, cohibere, _suspendre son assentiment_. Assensu aliquid suo comprobare, _approuver quelque chose_.

ASSENTĀTĬO, ōnis, f. _Flatterie_. SYN. Adulatio, blanditiæ. EPITH. Adjutrix vitiorum, callida, faceta, molesta, nimia, non digna homine aliquo, perniciosa, turpis. USUS: Assentationibus et blanditiis se in Cæsaris consuetudinem immersit, _ses flatteries et ses caresses l’ont fait entrer bien avant dans l’amitié de César_. Assentatione ejus benevolentiam collegit; gratiam aucupatus est. Homo ad assentationem eruditus. Amovenda est vitiorum adjutrix assentatio.

ASSENTĀTĬUNCŬLA, æ, f. _Petite flatterie_. USUS: Assentatiuncula quadam aucupari gratiam.

ASSENTĀTOR, ōris, m. _Flatteur_. SYN. Adulator, homo ad assentationem eruditus, ad voluntatem dicens. EPITH. Græculus, perniciosus. USUS: Cave, ne assentatoribus aurem patefacias, _prenez garde de prêter l’oreille aux flatteurs_. Assentator græculus ad alterius non modo sensum et voluntatem, sed vultum etiam, atque nutum convertitur. Assentatores divitum levitatem voluptate quasi titillantes. Cf. Adulator.

ASSENTĀTŌRĬĒ, _En flatteur_. USUS: Fraterne te, non assentatorie admoneo.

ASSENTĬO, is, sensi, sensum, ire, n. _Être du même avis_, _approuver_. SYN. Assentior, cum aliquo sentio, approbo, concedo. )( Nego, dissentio. USUS: Cave, ne multitudini temere assentias.

ASSENTĬOR, iris, sensus sum, iri, d. _Être du même avis_, _approuver_. SYN. Assentio, cum aliquo sentio, probo, in sententiam alicujus eo, discedo, discessionem facio. )( Dissentio. ADV. Aperte, arroganter, certe, facile, falso, frequenter, imbecillius, libenter, omnino, paulum, plane, prorsus, recte, temere, valde, vehementer. PHRAS. 1. Senatus universus mihi assensus est, _le sénat tout entier fut de mon avis_. Senatum assensorem habui universum. Senatus assensu suo sententiam meam approbavit; adstipulatus mihi est; in meam sententiam discessionem fecit. Universi ordinis senatorii assensionibus nec tacitis, nec occultis sententiam peregi. Favit sententiæ meæ; probavit, toto capite annuit senatus, quæ dixi. Subscripsit orationi meæ, summa voluntate acquievit; summo animo assensus est senatus. Accepta est sententia mea summa approbatione senatus. Senatus excepit assensu vocem meam; mihi accessit; in sententiam meam ivit. In sententiam meam senatorii ordinis omnes cursu vadere cœperunt. Sedere cœpit senatui mea opinio. Ad meum judicium certatim cæteri sententiam suam adscripsere; sententiæ meæ se adscripsere; calculum suum adjecere. 2. Assentior illis, qui cum republica sentiunt, _je suis de l’avis de ceux qui aiment la république_. Eorum sententiæ sum; cum iis facio; iis accedo, qui etc. Meus cum iis sensus congruit; nihil ab iis mea dissentit, discrepat opinio; eorum sequor sententiam; meum judicium cum iis conjungo; meam ad illorum sententiam aggrego; ab illorum judicio non abhorret sententia mea, qui etc. Congruit cum illorum opinione sententia mea; dissensio inter me, et eos nulla est; controversiæ nihil est; controversia mihi cum iis nulla intercedit; convenit inter me et eos; idem mihi atque iis placet, arridet; idem est meus, ac eorum sensus, qui cum republica faciunt Cf. Consentio, Sentio idem. USUS: De ea re tibi assentior. Omnia tibi assentiar.

ASSENTOR, aris, atus, sum, ari, d. _Flatter_. SYN. Adulor, blandior. PHRAS. Non deerunt, qui tibi assententur, _vous ne manquerez pas de flatteurs_. Qui assentationibus, et blanditiis in tuam se consuetudinem insinuent; gratiam aucupentur; qui multa dent auribus; auribus serviant; omnia ad voluntatem dicant; qui laudes auribus largiantur, non veritati; qui id auribus ingestis spectent, ac sequantur, ut amorem sibi tuum eo artificio adjungant; qui spem tuam ac animum solita vanitate infient; in omnem adulationem se componant; auresque tuas blanditiis imbuant. USUS: Ne credas, me tibi assentari. Imperavi mihi, tibi assentari omnia. Cf. Adulor.

ASSĔQUOR, ĕris, secūtus sum, sequi, d. _Atteindre_. SYN. Consequor, nanciscor. )( Amitto. ADV. Amplius quid, celeriter, facile, gradatim, optime, prudentius, subtilius. USUS: 1. Summos honorum gradus, laudem, immortalitatem virtute assecutus est. Maturitatem assequi. 2. Æquo, _égaler_. Nemo illius prudentiam, eloquentiam, nemo ejus in rempublicam merita assequetur, _personne n’égalera jamais sa prudence, son éloquence, et personne ne rendra autant de services à la république_. 3. Intelligo, conjicio, _atteindre par l’intelligence_, _comprendre_. Eam rem dudum conjectura et suspicione assequebar. Scriptum tuum obscurum, et cogitationem nemo assequitur. Cf. Obtineo.

ASSĔR, ĕris, m. _Solive_, _poutre_. SYN. Tabula. USUS: Asseres ferreo unco præfigere. Querni asseres.

ASSĔRO, is, serui, sertum, ere, a. _Affirmer_, _réclamer_. SYN. Affirmo, vindico. USUS: Aliquem in servitutem asserere, _réclamer qqn comme esclave_. In causa liberali aliquem manu asserere, e servitute eximere, _mettre en liberté_, _affranchir_. Procurationem aliquam, nomen sapientis sibi asserere. Cf. Assevero, Affirmo.

ASSERTĬO, ōnis, f. _Revendication_; _affirmation_. USUS: Dicunt Academici, nihil oportere neque profiteri, neque affirmare quemquam, neque assertione approbare.

ASSERTOR, ōris, m. _Libérateur_, _défenseur_, _qui réduit à l’esclavage_. SYN. Vindex alienæ libertatis. USUS: Assertorem puellæ vocat Claudium, _il appelle Claudius qui réclamait la jeune fille comme esclave_.

ASSERVĬO, īs, īvi, ītum, ire, n. _Travailler à_. SYN. Servio. USUS: Qui volunt exclamare, toto corpore contentioni vocis asserviunt, _doivent s’efforcer de grossir leur voix_.

ASSERVO, as, avi, atum, are, a. _Garder avec soin_. SYN. Servo. ADV. Diligenter. PHRAS. Fruges asservo diligenter, _je garde avec soin mes récoltes_. Sepositas et reconditas habeo; intensissima custodia servo, conservo; hiemi repono, condo. USUS: Asservari interim hominem jussit. Scriptum tuum sub signo habeo, et fideli custodia asservo, _j’ai votre écrit cacheté et je le garde précieusement_.

ASSESSĬO, ōnis, f. _Assistance_. USUS: Oblitumne me putas, quæ tua fuerit assessio, oratio, confirmatio.

ASSESSOR, ōris, m. _Assesseur_. SYN. Qui juris dicendi causa principi assidet. USUS: Lacedæmonii regibus suis augurum assesorem dedere.

ASSĔVĒRANTER, _Positivement_, _sérieusement_. SYN. Affirmate. USUS: Asseveranter cum eo locutus sum. Cf. Certe.

ASSĔVĒRĀTĬO, ōnis, f. _Affirmation sérieuse_, _assurance positive_. USUS: Omni asseveratione tibi affirmo.

ASSĔVĒRO, as, avis, atum, are, a. _Affirmer_. SYN. Affirmo. ADV. Firmissime, pulchre. USUS: Ego nec asseverare nec contendere ausim. Id sese facturum firmissime asseveravit. Cf. Affirmo.

ASSĬDĔO, es, sēdi, sessum, ere, n., _nonnumquam_ a. _Être assis_. SYN. Prope sedeo. USUS: Simul ac assedisti, senatus omnis surrexit. Amicis in hortulo assidere.

ASSĪDO, is, sessum, ere, n. et a. _S’asseoir_. SYN. Consido, consideo, sedeo. USUS: Simul assidamus, si videtur.

ASSĪDŬĒ, _Assidûment_, _continuellement_. SYN. Continenter, totos dies, quotidie, omni tempore, dies et noctes, diem et noctem, nullo temporis puncto intermisso. PHRAS. 1. _Assidue litteris vacas, vous ne cessez pas d’étudier._ Assiduitate et consuetudine quotidiana litteris das operam. Hora tibi a lectione nulla abit vacua. Libros de manibus nunquam deponis. Nullam tibi indulges intercapedinem laboris. Nec noctu, nec interdiu a litteris conquiescis. Perseverantissimo studio ad libros hæres. In litteris volutaris. A litterarum tractatione nunquam animum remittis, abducis; a labore studiorum ne punctum quidem temporis respiras. Operam in litterarum studia sine intermissione confers. 2. Assiduo causas agit, _il plaide sans cesse_. Assiduus usque forum premit; per omnes dies forum calefacit; temporis omne otium forenses illi causæ eripiunt. Cf. Semper. USUS: Assiduissime mecum fuit, _il ne m’a pas quitté un moment_.

ASSĬDŬĬTAS, ātis, f. _Assiduité_, _présence continuelle_. SYN. Perseverantia, opera quotidiana, et summa diligentia. EPITH. Nimia, pergrata, præclara, quotidiana. USUS: 1. Talis erat ejus in rempublicam assiduitas, labor, dimicatio. Quotidiana amicorum assiduitas et frequentia. 2. Frequentia, _continuité_, _fréquence_. Assiduitate potius litterarum, quam excusatione officium explere stude. Assiduitate bellorum, malorum, sensum omnem humanitatis amisimus. Cf. Assidue, Diligentia.

ASSĬDŬUS, a, um, _Assidu_. SYN. Continuus, frequens, diligens. USUS: Assiduus mecum ruri est. Assidua et diligens scriptura. Ad incudem assidui. Febricula assidua.

ASSIGNĀTĬO, ōnis, f. _Assignation_. SYN. Attributio. EPITH. Firma, nova, rata. USUS: Cæsar venditiones et assignationes Sullanas ratas habuit. Assignatio agrorum.

ASSIGNO, as, avi, atum, are, a. _Assigner_, _distribuer_, _donner_. SYN. Attribuo, tribuo; adscribo. ADV. Æqualiter, publice, quoquo versus. USUS: Duo jugera colono assignavit. Meis occupationibus assignato, si rarius scribo. Id non tam prudentiæ, quam perfidiæ assignandum est. Cf. Adscribo.

ASSĬLĬO, is, silui, sultum, ire, n., _nonnunquam_ a. _Sauter sur_, _s’élancer vers_. SYN. Aggredior, invado. PHRAS. Assilire in urbis mœnia, _s’élancer sur les remparts de la ville_. Invadere urbem; impetum, impressionem facere in mœnia; irrumpere in mœnia; in mœnia cursu subire; crebris assultibus aditum urgere; extremam oppugnationem inferre; copias omnes ad expugnandam urbem admovere. USUS: Non assiliendum statim est ad argutum illud genus. Cf. Impeto, Invado, Aggredior.

ASSĬMĬLIS, e, gen. com. _Semblable_. SYN. Similis. USUS: Assimilis spongiæ mollitudo in pulmonibus.

ASSĬMĬLO, as, avi, atum, are, a. _Rendre semblable_; _par ext. imiter_, _représenter_, _reproduire_. SYN. Confero, comparo, compono. USUS: Colores assimilare.

ASSĬMĬLĀTĬO, ōnis, f. _Ressemblance_, _similitude_.

ASSĬMŬLO, as, avi, atum, are, a. _Feindre_. SYN. Simulo. USUS: Non me capies assimulata illa specie virtutis. Assimulata amicitia. Cf. Simulo.

ASSĬMŬLĀTĬO, ōnis, f. _Détour_, _feinte de langage_.

ASSIS, is, m. _As_.

ASSISTO, _vel_ ADSISTO, is, stĭti, ere, n. _Se placer auprès_; _être présent_, _assister_. SYN. Adsto, assideo. PHRAS. Assistere moribundo, _assister un moribond_. Confirmare aliquem supremo vitæ tempore, quo de salute anima disceptat; succurrere in extremo certamine; firmare in supremis; comparare ad supremum certamen; adjuvare morientem illa hora, quæ de omnibus annis fert sententiam; morienti adesse; animam agenti præsto esse; ad ultimum usque anhelitum assidere; quæ supremo vitæ tempori tribui solent, pietatis et caritatis officia præstare. USUS: Accede nate, assiste, aspice. Cocles contra omnes hostium copias unus in ponte astitit. Ad fores assistite. Cf. Juvo, Opitulor, Adjumentum.

ASSŎLET, _ab anom._ ASSŎLĔŎ, _Avoir coutume_. SYN. Soleo. USUS: Ille, quod assolet, me convenit.

ASSŬĒFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, a. _Accoutumer_, _habituer_. SYN. Usu doceo. USUS: In rebus, quibus me et natura, et voluntas, et consuetudo assuefecerat etc. Se labore quotidiano, se armis assuefacere. Legibus parere et Romanorum Imperio cæteras gentes assuefecit. Jungitur cum ablativo.

ASSŬESCO, is, suēvi, suētum, ere, n., _nonnunquam_ a. n.: _S’accoutumer_; a.: _Habituer_. SYN. Consuetudinem, exercitationemque capio. )( Desuesco. PHRAS. 1. Nondum laboribus assuevisti, _vous n’êtes pas encore accoutumé à ces travaux_. Nondum laboribus assuetus, assuefactus es. Labores ferre nondum consuevisti; labores nondum satis expertus es, sensisti, tulisti. Nondum in laboribus es plene versatus, exercitatus. Rudis, insolens es in laboribus. Nondum manus tuæ opere concalluere; labor nondum callum induxit. In laborandi te consuetudinem nondum adduxisti. 2. Jam assuevi malis, _j’ai déjà l’habitude du malheur_. Diuturna desperatione obduruit animus ad novum dolorem. Obdurui jam ad ista. Jam usu obduruit, et percalluit patientia. Diuturna malorum consuetudine jam callum obduxit stomachus meus. Assuetudine malorum efferatus jam est animus. Innutritus, insuetus sum a puero his malis. Duratus jam est animus malis et laboribus. Consueta habeo pericula jam omnia. 3. Assuevi jam his negotiis, _je me suis déjà accoutumé à ces affaires_. In istarum rerum studio dudum versatus sum, consenui; familiaria mihi jam sunt negotia ista; jam in morem induxi earum rerum procurationem; jam in consuetudinem veni eorum negotiorum. USUS: Assiduitate quotidiana assuescunt animi. Homo mendaciis assuetus. Cf. Consuetudo.

ASSŬĒTŪDO, ĭnis, f. _Habitude_. SYN. Consuetudo. USUS: Assuetudine mali efferaverant animos. Cf. Assuesco.

ASSŬLA, æ, f. _Fragment de bois_, _copeau_. SYN. Asserculus. USUS: Assulæ securibus excussæ.

ASSŬLĀTIM, _Par fragments_. * SYN. Minutatim, in assulas. USUS: Pulsando assulatim foribus exitium affero.

ASSULTŬS, ūs, m. _Assaut_. * SYN. Impetus, impressio assiliendo facta. USUS: Variis assultibus aditum urgere.

ASSŪMO, is, sumpsi; sumptum, ere, a. _Prendre_. SYN. Accipio, sumo; _item_: coopto, recipio, adscisco. ADV. Aliunde, extrinsecus, foris. USUS: 1. Ad studia noctis aliquantum assumo, _j’étudie pendant une parite de la nuit_. Quod alteri detrahis, tibi assumis. In senatum, in consilium, societatem assumi, recipi, adscisci, cooptari. 2. Tribuo, arrogo, _prendre sur soi_, _s’attribuer_, _s’arroger_. Nihil mihi assumo, quod quemquam possit offendere. 3. Argumentor, concludo. Assumis, quod probare non potes, _vous affirmes ce que vous ne pouvez pas prouver_.

ASSUMPTĬO, ōnis, f. _Mineure d’une proposition_. Ratio argumentandi. EPITH. Extrema, infirma, perspicua. USUS: Assumptio est, per quam id, quod ex propositione ad ostendendum pertinet, assumitur.

Assumptio B. M. Virginis, _l’Assomption de la Sainte-Vierge_. Assumptæ in cœlum virgineæ Matris festus dies; Augustissimæ DEI Parentis in cœlum commigratio; assumptæ in cœlum magnæ Matris annua memoria; lux festa, triumphalis dies toto orbe festus, ac celeberrimus evectæ in cœleste domicilium cœli Reginæ; sacer, sacratus memoria assumptæ in cœlum DEI genitricis dies.

ASSUMPTĪVUS, a, um, _Ajouté_, _emprunté_, _tiré du dehors_. USUS: Juridicialis partes duæ sunt; altera absoluta, altera assumptiva.

ASSŬO, is, ui, ūtum, ere, a. _Coudre à_. SYN. Suendo annecto. USUS: Purpureum pannum assuere.

ASSURGO, is, surrexi, surrectum, ere, n. _Se lever par déférence_. SYN. Honoris causa surgo. USUS: Nemo tibi assurrexit, discessit, nemo salutavit, _personne ne s’est levé_, _ne t’a fait place_, _personne ne t’a salué_. 2. Altius fio, _s’élever_, _croître_. Ædificium assurgit. Cf. Surgo.

ASSUS, a, um, _Rôti_. SYN. Torridus, aridus. USUS: Pro isto asso sole nitidum, unctumque repetemus. Sol assus, _soleil sec (auquel on s’expose sans s’être frotté d’essences)_.

AST, _Mais_. USUS: Crebro scribis, ast ego sæpius.

ASTĬTŬO _vel_ ADSTĬTŬO, is, ui, ūtum, ere, a. _Placer auprès ou sur_. SYN. Juxta colloco, admoveo. USUS: Ollas ad ignem astituere.

ASTO _vel_ ADSTO, as, stĭti, stare, n. _Se tenir auprès_, _debout_. USUS: In meo conspectu intrepidus astat. Cf. Assisto.

ASTRICTĒ (ADS), _Avec concession_, _brièveté_. USUS: Oratio non astricte, sed remissius numerosa.

ASTRICTUS, a, um, (ADS), _Serré_; _lié, enchaîné_, _obligé_. USUS: Non hæc tam arcta sunt et astricta, ut laxari nequeant. Nulla necessitate adstrictus. Verborum adstricta comprehensio.

ASTRINGO (ADS), is, strinxi, strictum, ere, a. _Attacher_, _lier_. SYN. Alligo, obligo. )( Relaxo. ADV. Arctius, breviter. USUS: Aliquem sibi _vel_ metu, _vel_ spe, _vel_ præmiis, _vel_ armis, _vel_ legibus, vinculis sempiternis adstringere. Magno se scelere, voluptatibus, libidinibus astringere. Astringere suam fidem alicui; orationem numeris, mercede se astringere. Jungitur cum Ablativo. Cf. Obligo, Adjungo.

ASTRŎLŎGĬA, æ, f. _Astronomie_. SYN. Astrorum scientia, astrorum cognitio, studium siderum; studium dimetiendi cœli. USUS: Cave, Astrologiam divinantem contingas.

ASTRŎLŎGUS, i, m. _Astronome_. SYN. Interpres astrorum. EPITH. Novus, summus. PHRAS. Qui siderum cursus, et motus numeris persequitur, studio siderum ducitur; unicus cœli, siderumque spectator; qui siderum motus scire spectat; cœlestium notitia gloriatur; cœli ac siderum peritus; studiosus rerum cœlestium; qui siderum motus, ac statas temporum vices ostendit; qui astrorum cognitione excellit; qui in studio dimetiendi cœli versatur. USUS: Astrologorum vanissimæ prædictiones.

ASTRUM, i, n. _Astre_, _étoile_. SYN. Sidus, stella. EPITH. Clarum, conglobatum, cruentum, errans, rotundum. USUS: Astra suspicere. In ære volvuntur astra, et se suo nixu conglobata continent.

ASTŬS, ūs, m. _Ruse_, _fourberie_. SYN. Astutia. USUS: Non placuere majoribus nostris astus. Cf. Astutus.

ASTŪTĒ, _Avec ruse_, _adroitement_. SYN. Callide. USUS: Nihil temere dicas, nihil callide retineas. Cf. Callide.

ASTŪTĬA, æ, f. _Astuce_, _adresse_. EPITH. Confidens. USUS: Ejus _vel_ confidenti astutiæ, _vel_ callidæ audaciæ resistes. Cf. Dolus, Fraus, Malitia.

ASTŪTUS, a, um, _Fourbe_, _rusé_, _adroit_. SYN. Callidus, vafer, veterator, veteratorius, malitiosus. )( Apertus, simplex. ADV. Maxime. PHRAS. 1. Est homo ingenii occulti, multiplicis et tortuosi, _cet homme est fourbe_, _rusé_, _trompeur_. Ex fraude, fallaciis, mendaciis constare totus videtur. Peritissime et callidissime se obtegit. Homo est, qui cornicum oculos configat, qui plura astu, quam virtute perficiat. Colubrino est ingenio; expromtæ memoriæ et astutiæ homo; veterator solertissimus. Versutior, quam rota figularis. Comice. Calliditate valet, dolos venditandi gnarus est; ingenium gerit callidum. Vir calliditatis est acerrimæ; emunctæ naris, _vel_ purgatæ. Homo est, qui semper stropham inveniat. Vafritie, astutia, calliditate vincit, anteit reliquos. Astutia nemo illi conferendus, æquandus, componendus, comparandus; ad eam astutiam, qua iste utitur, aspirare nemo potest. 2. Astuti mihi displicent, _les gens rusés me déplaisent_. Non amo astus, artes simulandi, fraudem artificio tectam; mores ab aperta quadam simplicitate alienos. Fucum ac fallacias odi; vafritiem, nimiam calliditatem, astuta, vafra ingenia naturali odio prosequor. Cf. Fraus, Malitiosus, Decipio. USUS: Homo versutus, obscurus; astutus, fallax, malitiosus, callidus, veterator, vafer.

ĂSȲLUM, i, n. _Lieu inviolable_, _asile_, _refuge_. SYN. Locus perfugii. USUS: Asylum aperit. Plebs sub tutela inviolati templi aut libertatem, aut impunitatem adipiscitur. Ea religione, et eo jure sancto, quo sunt templa, quæ Asyla Græci appellant. Aram sibi parare et Asylum.

ĂT, _Mais_. SYN. Sed, atqui, verum. USUS: 1. Honorifice loqueris, at aspere agis. 2. Cæterum, _du reste_. At mecum quomodo egit? At enim quærit Socrates, quid sit? 3. Saltem, tamen, _du moins_. Si non bonam, at aliquam rationem afferto. Si minus re at verbis benevolus esto. Si minus sapiens est, at amicus certe. 4. Amplificantis, _mais, d’autre part_. Plato dixit, at quantus vir, _Platon a dit, et quel homme?_ 5. Sibi objicientis, et respondentis. At moribus commodis est? quis vero illo asperior? _mais, dira-t-on, il a des mœurs douces?_ _Qui au contraire est plus dur que lui?_

ĂTĂT, _ah!_ _oh!_ _eh!_ Interjectio timentis.

ĂT ĔNIM, _Mais cependant_. SYN. Verum, verumenimvero.

ĀTER, ra, rum, _Noir_. SYN. Niger. )( Albus. USUS: Atra bilis hominem agitat. Atrum panem apposuit.

ĂTHĔUS, i, m. _Athée_. SYN. Homo sacrorum religionumque omnium hostis; homo sine ulla religione, et fide; abjudicati, ejurati Numinis reus; omnis divini cultus, religionisque expers. USUS: Athei aperte naturam Deorum sustulerunt.

ATHLĒTA, æ, m. _Athlète_. SYN. Ad luctationem et certamen institutus. USUS: Sine arte athletæ et gladiatores nec vitando faciunt caute, nec petendo vehementer.