Part 146

2. SUSPĬCĬO, ōnis, f. _Soupçon_, _suspicion_. SYN. Conjectura, opinio, metus. EPITH. Abscondita, adversaria, atrocissima, cæca, certa, falsa, ficta, satis firma, indigna, maxima, minima quædam, pertenuis, propria, repentina, ridicula, similis, sollicita, subita, tanta, turpissima, vacua, pura, domestica, honesta, odiosa. PHRAS. 1. Multorum de illo, sed falsa suspicio est, _bien des gens le soupçonnent, mais sans raison_. Odiosæ quædam de eo suspiciones multorum insedere animos; multi odore quodam suspicionis afflati male de illo opinantur; hominibus ad suspicandum sagacissimis immerito suspectus est; multi sinistram falsamque de eo opinionem accepere; magna in illum suspicio confertur; gravi suspicione perstringitur; in gravi suspicione ponitur; in suspicionem sceleris, sed immerito, adductus, vocatus est; innocens in suspicionem multorum venit, cecidit, incidit. 2. Ne suspicio quidem fuit de illo, _on ne le soupçonna même pas_. Nulla vel levissima suspicione violatus erat; tam atrocis facti nulla vel suspicio ad illum pertinebat; ei suspicioni nec affinis erat; nulli vel levissimæ suspicioni in eo locus erat; nulla vel levissima suspicione aspersus erat; aberat longe a tam atrocis facti suspicione; longe remotus erat ab ea suspicione. 3. Vide ne cui suspicionem avaritiæ præbeas, _prenez garde que qui que ce soit vous soupçonne d’avarice_. Ne avaritæ suspicionem moveas, excites, des, præbeas; ne suspicioni huic locum _vel_ materiam des; ne qua avaritiæ suspicio nascatur, exoriatur; ne qua avaritiæ suspicio in te resideat, consistat; ne qua avaritiæ suspicio in te convenire possit. 4. Fuge _vel_ suspicionem avaritiæ, _fuyez même le soupçon d’avarice_. Avaritiæ vel suspicionem vita, a te depelle, minue, extenua; id age ut vel suspicionem avaritiæ a te propulses, dimoveas, removeas, tollas; a suspicione te liberes, vendices, exsolvas; delenda tibi vel suspicio avaritiæ, si qua in te residet. Cf. Conjectura. USUS: Suspicionem alicui facere, injicere, importare, _faire soupçonner qqn_. Suspiciones invalescunt, increbescunt; multa sunt, quæ eam suspicionem augeant vel confirment; suspicio in plures manat, _le soupçon tombe sur plusieurs_. Suspicionem de aliquo habeo; suspicio mihi de aliquo incidit, insidet, _je soupçonne qqn_. Venire, cadere, incidere, involvi in suspicionem, _être enveloppé dans les soupçons_. Suspicionem aliquam trahere, ducere, _concevoir un soupçon_. Abhorret a suspicione tam atrocis facti ætas innocens, _on ne peut soupçonner d’un si grand crime cet âge innocent_. Cf. Suspectus.

SUSPĬCĬŌSĒ, _De manière à éveiller les soupçons_. SYN. Credibiliter, criminose.

SUSPĬCĬŌSUS, a, um, _Qui fait naître_, _qui éveille les soupçons_, _suspect_; _qui conçoit des soupçons_, _soupçonneux_. SYN. Suspicionem præbens et suspiciens. USUS: Durus et suspiciosus in suos. Te conscientia scelerum timidum facit ac suspiciosum. Quod adhuc est suspiciosum, res ipsa perspicuum faciet.

SUSPĬCOR, aris, atus sum, ari, d. a. _Soupçonner_, _suspecter_. SYN. Suspicionem habeo, ex re aliqua suspicionem duco, traho; suspicione attingo, assequor. ADV. Difficillime, injuriose, levissime, nihildum obscurius, plane, sceleste, temere, valde. USUS: De ejus scelere nihil suspicari poteramus. 2. Cogito, reputo, _conjecturer_, _penser_, _pressentir_. In DEO nec figuram, nec sensum suspicari licet. Cf. Suspicio.

SUSPĪRĬUM, ĭi, n. _Soupir_, _gémissement_. SYN. Gemitus, doloris indicium. USUS: Quem nemo sine suspirio aspicere possit.

SUSPĪRO, as, avi, atum, are, n. _Soupirer_, _gémir_. ADV. Familiariter, occulte. USUS: Nemo est quicum libere jocari aut familiariter suspirare possim, _avec qui nous puissions ou plaisanter librement ou soupirer comme avec un ami_. Cf. Gemo.

SUSTENTĀTĬO, ōnis, f. _Délai_, _retard_, _ajournement_. SYN. Dilatio. USUS: Num res moram aut sustentationem habeat vide.

SUSTENTO, as, avi, atum, are, a. _Soutenir_, _supporter_, _appuyer_. SYN. Sustineo, fulcio, nitor. ADV. Maxime, privatim, vix, misere. USUS: Patrimonio se suo, amicorum liberalitate egestatem suam sustentare. Alienam tenuitatem opibus, sumptibus, officiis suis sustentare. Ea me spes et consolatio sustentat. Mœrorem meum et dolorem illud unice sustentat. Litteris sustentor et recreor. Cf. Alo.

SUSTĬNĔO, es, tĭnŭi, tentum, ere, a. _Soutenir_, _empêcher de tomber_, _maintenir_; _arrêter_, _contenir_. SYN. Sustento, tueor, corruere non sino, fulcio, labentem excipio, contineo. ADV. Maxime, privatim, vix, misere, arroganter, diutius, ægre, facile, facillime, firme, plane non, præcipue. USUS: 1. Rempublicam consiliis, humeris, cervicibus suis; causam alicujus sua auctoritate sustinere. Magnam invidiæ molem, vim hostium, multum malorum sustinere. Se a lapsu, currum, equos incitatos, gradum sustinere, detinere _vel_ reprimere, 2. Occulto, tego, _supporter_, _cacher_. Fronte ac vultu simulatio facillime sustinetur. Cf. Patior, Fero.

SUSTOLLO, is, sustŭli, sŭblātum, tollere, a. _Lever en haut_, _élever_. USUS: Aliquem in equum sustollere.

SŬSURRĀTĬO, ōnis, f. _Chuchoteries_. SYN. Susurrus. USUS: De Cæsare crebri et non belli rumores, sed susurrationes veniunt.

SŬSURRO, as, are, n. _Murmurer_, _chuchoter_. SYN. Furtim et submissa voce loquor. USUS: Audio jam susurrari.

SŬSURRUS, i, m. _Murmure_, _gazouillement_. USUS: Susurrus aquæ. Susurro et laude infimorum hominum delectari.

SŪTOR, ōris, m. _Cordonnier_. USUS: Sutor ne ultra crepidam, _que le savetier ne s’élève pas au-dessus de sa chaussure, fasse ses souliers (et rien de plus)_; _chacun son métier_. (PROV.)

SŪTŌRĬUS, a, um, _De cordonnier_. USUS: Sutorium atramentum, _noir de cordonnier_.

SŬUS, a, um, _Son_, _sa_; _sien_, _sienne_. USUS: Semper in disputando suus est. De suo addere, solvere, aliquid afferre.

SYLLĂBA, æ, f. _Syllabe_. EPITH. Brevis, longa, brevior, longior. USUS: Leguleius auceps syllabarum, _éplucheur de mots_, _critique vétilleux_.

SYLLĂBĀTIM, _Par syllabes_; _textuellement_, _mot pour moi_. USUS: Dictare alicui syllabatim.

SYMPĂTHĪA, æ, f. _Sympathie_. SYN. Convenientia et conjunctio naturæ, cognitio, naturæ et quasi concentus atque consensus. Continuatio conjunctioque naturæ. USUS: Video sympathiam.

SYMPHŌNĬA, æ, f. _Concert_, _musique_, _symphonie_. SYN. Concentus, cithara. USUS: In conviviis symphonia canere.

SYMPHŌNĬĂCUS, a, um, _De concert_, _de musique_. SYN. Citharœdus, fidicen.

SYNGRĂPHA, æ, f. _Billet_, _obligation_, _écrit_, _reconnaissance_. SYN. Chirographum, cautio. EPITH. Firmata sigillis, inanis. USUS: Habeo a te syngrapham, quam fecisti, scripsisti. Tanquam ex syngrapha agere cum populo, _actionner le peuple comme en vertu d’une obligation écrite_. Ex syngrapha credere, jus dicere. Cum inanibus syngraphis redire.

T

TĂBELLA, æ, f. _Tablette_; _écrit_, _lettre_; _testament_. SYN. Litteræ, codicilli. EPITH. Grata, vindex. USUS: 1. Tabella cerata. Tabella judicialis. Tabellis obsignatis agere cum aliquo. 2. Voti tabulæ, _petit tableau_, _tableau votif_. Quot in eo fano tabellæ pictæ eorum qui votis vim tempestatum effugerint.

TĂBELLĀRĬUS, ĭi, m. _Messager_, _courrier_, _piéton_. SYN. Nuntius, qui litteras fert. EPITH. Fidelis, ignotus, locuples, præposterus. PHRAS. Quoties tabellarium nactus ero scribam ad te, _je vous écrirai toutes les fois que je pourrai trouver un courrier_. Quoties mihi certorum hominum copia erit litteras a me accipies; quoties erit cui litteras recte dem, non committam ut desideres meas. Nullum ad te cui fidere audeam, tabellarium proficisci patiar, quin aliquid litterarum ad te dem. Quoties mihi sese tabellarius offeret, sine litteris non abibit; nemo deinceps hinc discedet quin litteras ad te perferat. USUS: Tabellarios instituere, mittere, remittere exspectare, subministrare, præbere. Tabellarios deprehendere, retinere, scrutari, excutere. Cf. Nuntius.

TĂBERNA, æ, f. _Boutique de marchand_, _échoppe d’artisan_, _magasin_. SYN. Caupona. EPITH. Instructa, ornata, libraria. USUS: In eamdem tabernam divertimus, _dans la même auberge_. Tabernas, operis et quæstus quotidiani locum occlusere. Taberna libraria, _boutique de libraire_.

TĂBERNĀCŬLUM, i, n. _Tente_. SYN. Castrense tectum. EPITH. Militare. USUS: Tabernacula carbaseis intenta velis collocabat. In philosophia quasi tabernaculum vitæ suæ collocare. Tabernacula statuere. Tabernacula defendere. Tabernaculum sacrum, _tabernacle_. Ædicula sacra _vel_ sanctuarium asservando Sanctissimo Christi Corpori, rectius dicetur.

TĂBERNĀRĬUS, ĭi, m. _Boutiquier_. SYN. Caupo.

TĀBES, is, f. _Consomption_, _langueur_; _peste_, _contagion_, _fléau_. SYN. Macies. USUS: Tabes, cruciatus, afflicto.

TĀBESCO, is, bŭi, escere, n. _Se fondre_, _se consumer_, _se liquéfier_. SYN. Liquefio. USUS: 1. Durescit frigoribus humor, calore tabescit. 2. Contabesco, langueo, extabesco, _périr de consomption_, _se consumer de chagrin_, _croupir dans l’oisiveté_. Desiderio, otio, dolore tabescere.

TĀBĬFĬCUS, a, um, _Qui fait fondre_, _qui consume_; _pestilentiel_, _mortel_. SYN. Quod tabem inducit.

TĂBŬLA, æ, f. _Planche_, _ais_. SYN. Asser. EPITH. Ænea, nova, præclara, religiosa. USUS: 1. Tabulam de naufragio arripere. 2. Pictura, _tableau_. Tabulas bene pictas in bono lumine collocare. 3. Liber rationum, scriptura publica, monumentum litterarum, _tablette écrite_, _registre_, _affiche_, _table_, _archives de l’État_. Facere, conficere tabulas. In tabulas referre. Tabulas accepti proferre. Digerere, obsignare tabulas. 4. Geographica descriptio, _cartes géographiques_. Tabulæ Dicæarchi.

TĂBŬLĀARĬUM, ĭi, n. _Les archives publiques_, _le dépôt des archives_. SYN. Locus, in quo tabulæ publicæ civitatis servantur.

TĂBŬLĀTĬO, ōnis, f. _Assemblage des planches_, _boiserie_, _lambris_, _étage_. SYN. Tabularum constructio. USUS: Centones injecerunt, ne tela tabulationem perfringerent.

TĂBŬLĀTUM, i, n. _Plancher_, _étage_. USUS: Turrim quatuor tabulatorum constituit Cæsar.

TĀBUM, i, n. * _Sang corrompu_, _venin_, _pus_, _corruption_. SYN. Sanies.

TĂCĔO, es, cŭi, cĭtum, ere, n. et a. 1. n. _Se taire_, _ne point parler_. 2. a. _Taire qqche_. SYN. Sileo, reticeo, conticeo, tacitum relinquo, silentio prætereo, supprimo. ADV. Arroganter, in perpetuum, insulse, nimium diu, pie, perpetuo, plane, recte, sapienter. PHRAS. 1. Ecquid taces? _Pourquoi gardez-vous le silence?_ Quid te elinguem reddidit? Ecquid lingua obmutuit? Quid sibi vult hæc taciturnitas tua? quid hæras, quid dissimulas, quid tergiversaris? cur silentio uteris tam diuturno? Cur animi sensus nemini impertiris? Quid diutinum adeo silentium tenes? Cur consilia tua silentio premis? Quid tegis, occultas consilia tua? Cur vocem nullam mittis? Cur lingua consistit? Quæ res vocem tibi clausit, interdixit? Quid ita ad silentium obstinatus es? Quid sibi vult pertinax quod tenes silentium? 2. Tacebo de ea re, _je me tairai sur cela_. Verbum hac de re non faciam; sermonem hac de re nullum habebo; abstinebo me ab hujus rei sermone, silebo, præteribo; tacitus prætermittam; tacitus relinquam; silentio involvam, præteribo, percurram, prætermittam, prætervehar. Omittam ista; oratione mea non attingam; in oratione non ponentur. Cf. Sileo, Silentium. 3. Tacete, _silence_. Linguam comprimite, compescite; vocem nullam mittite; verbum ne facite; quiescite; loquacitatem continete; mutos vos volo et elingues; vox nulla vobis excidat. USUS: Diu de his rebus tacuerat.

TĂCĬTĒ, _Tacitement_, _sans parler_; _en secret_, _sans bruit_. SYN. Silentio, in sinu, suspenso gradu. USUS: Cum libere loqui non audeant, tacite rogant.

TĂCĬTURNĬTAS, ātis, f. _Silence_, _discrétion_. SYN. Silentium. EPITH. Annua, perpetua. USUS: Taciturnitas imitatur confessionem, _le silence ressemble à un aveu (qui ne dit mot, consent)_. Cf. Silentium.

TĂCĬTURNUS, a, um, _Silencieux_, _taciturne_, _discret_. SYN. Tacitus. Cf. Taceo.

TĂCĬTUS, a, um, p. _Ce qui est tû_, _ce qu’on tait_, _passé sous silence_; a. _Silencieux_, _discret_. SYN. Silens, obscurus, abditus, interior, prætermissus, compressus, non expressus. USUS: Nihil me mutum delectat, nihil tacitum. Tacito quodam sensu, sine arte aures judicant. Tacitum aliquid relinquere, præterire. Cf. Prætereo, Taceo.

TACTĬO, ōnis, f. _Action de toucher_, _attouchement_. SYN. Tactus. USUS: Voluptas oculorum, tactionum, saporum, _le plaisir de la vue, du toucher, du goût_.

TACTŬS, ūs, m. _Action de toucher_, _attouchement_. EPITH. Interior, intimus. USUS: Tactus fusus est per totum corpus, omnesque ictus nimiosque frigoris appulsus sentit, _le toucher est également répandu par tout le corps_. Ad tactum chordæ respondent, _les cordes résonnent sous la main qui les touche_. Quæ sub tactum _vel_ aspectum cadunt.

TÆDA, æ, f. _Torche_. SYN. Fax. USUS: Agitari et terreri ardentibus furiarum tædis, _les torches ardentes des Furies_.

TÆDET, dŭit _vel_ sum est, ere, imp. _S’ennuyer_, _être ennuyé_, _fatigué_, _dégoûté_. SYN. Fastidio, fastidio est, tædium me capit. PHRAS. Tædet me ista toties audire, _je suis fatigué d’entendre toujours cela_. Fastidii delicatioris sum quam ut ista toties audire sustineam; fastidio quodam et satietate ab his rebus audiendis alienari me sentio; rerum notissimarum mirum quam pertæsum est; odio rerum tristissimarum teneor, capior; propius fastidium, quam desiderium fabulæ sunt istæ; tædium mihi jam afferunt res toties repetitæ; tædium me capit rerum toties auditarum. USUS: Prorsus vitæ tædet, ita sunt omnia omnium miseriarum plenissima. Cf. Piget, Tædium.

TÆDĬUM, ĭi, n. _Dégoût_, _ennui_, _lassitude_, _aversion_. SYN. Molestia, fastidium, satietas. PHRAS. Cavendum ne tædium capiat audientes, _il faut prendre garde d’ennuyer ses auditeurs_. Occurrendum satietati aurium; fugienda aurium satietas; audiendi tædium varietate levandum est. Cavendum ne audiendi satietate expleantur audientes; ne oscitantem jam auditorem, loquentem cum altero, nonnunquam etiam circulantem, (caput circumferentem,) fastidio et satietate prorsus abalienemus. USUS: Ejus sermo inconditus plurimum mihi tædium attulit. Magnum inde tædium cepi. Lectionis tædium varietate levare.

TĀLĀRIS, e, gen. com. _Relatif à la cheville du pied_. SYN. Ad talos usque demissus. USUS: Tunica talaris, _tunique longue, flottante, qui descend jusqu’à la cheville du pied_.

TĀLĀRĬUS, a, um, _Relatif aux dés_. Ludus talarius, _lieu où l’on joue aux dés_.

TĂLENTUM, i, n. _Talent_, _somme d’argent_. _Le talent attique valait 6000 drachmes, environ 5600 francs_. SYN. Argenti summa quæ pretium efficit sexcentorum fere coronatorum, si de talento attico sermo sit. (Talentum _pro_ naturæ _aut_ ingenii dotibus, _talent_, _capacité_, _vulg. est_.)

TĀLĬO, ōnis, f. _Talion_, _peine du talion_, _par ex.: Œil pour œil, dent pour dent_. USUS: Pœna talionis.

TĀLIS, e, gen. com. _Tel_, _telle_; _de telle et telle nature_, _pareil_, _semblable_. SYN. Hujusmodi, ejusmodi, ejusdemmodi, ejusdem generis, id genus, hujus exempli. USUS: Quales sumus, tales esse videamur.

TALPA, æ, f. _Taupe_, _animal_. USUS: Talpa cæcior.

TALUS, i, m. _Partie inférieure du pied_, _talon_; _dé oblong, rond de deux côtés et n’ayant ainsi que quatre côtés marqués_. SYN. Postremum cruris in quo os prope calcem eminet: _inde_ os quatuor laterum, quo luditur. EPITH. Rectus. USUS: Purpura usque ad talos demissa. Talum jacere, talis ludere, _jouer aux dés_. Talus tibi recte cecidit.

TAM, _Autant_, _tellement_, _aussi_, _si_. SYN. Æque, adeo. USUS: Quid opus tam valde affirmare? Ego hæc tam esse quam audio non puto, _je ne crois pas qu’elles le soient (outrageantes) autant que je l’entends dire_. Tam tibi credo, sicut alteri nemini. Res tam maxime necessaria.

TAMDĬU, _Aussi longtemps_. SYN. Usque eo, tanto tempore, tantisper. USUS: Feram tamdiu quam ferre potero. Tamdiu requiesco, quam diu ad te scribo.

TĂMEN, _Cependant_. SYN. Attamen, verumtamen, nihilominus, certe. USUS: Tamen nihilo minus putabam.

TĂMETSI, _Quoique_, _bien que_, _encore que_. SYN. Etsi, quanquam, licet.

TANDEM, _Enfin_. SYN. Demum, aliquando, ad extremum, denique, ad ultimum. USUS: Tandem legi tuas litteras.

TĀNGO, is, tĕtĭgi, tactum, ere, a. _Aborder_, _atteindre_, _parvenir_, _entrer_. SYN. Contingo, attingo. ADV. Leviter, modice. USUS: 1. In via quæ villam tangit. Simul ac tetigit provinciam. Genu terram tangere. 2. Indico, leviter tracto, leviter perturbo, _toucher_, _traiter_, _s’occuper de_; _émouvoir_. Leviter unumquodque tangam. Cura me illa, religio, earum rerum memoria tetigit. Minæ tuæ me parum tangunt. 3. Lædo, violo, _toucher_, _frapper_, _pousser_. Aliquem in convivio tangere. 4. Contracto, _toucher_, _manier_. Ulcus tangere. Rem acu tangere, rem ipsam putare, _mettre le doigt sur la chose_, _c. à d._, _deviner juste_.

TANQUAM, _Comme si_, _de même que_. SYN. Quasi, quodammodo ac, juxta ac, ut. USUS: Istum, tanquam si consul esset, salutavi. Tanquam domi meæ. Tanquam si res mea agatur. Cf. Sicut.

TANTISPER, _Aussi longtemps_, _pendant ce temps-là_. USUS: Morare tantisper, dum defervescat hominis bilis.

TANTO, _Si longtemps_. USUS: Non tanto ante fugisset.

TANTŎPĔRE, _Tant_, _tellement_. USUS: Non hæc tantopere desiderarem.

TANTŬLUM, _Tant soit peu_. SYN. Nec digitum, nec digitum latum _vel_ transversum; nec transversum unguem. USUS: Si quis tantulum de via deflecteret.

TANTŬLUS, a, um, _Si petit_, _si faible_. SYN. Tantillus. USUS: Vix huic tantulæ epistolæ tempus habui. Ex grano tantulo tanta arbor.

TANTUM, _Seulement_. SYN. Tantummodo, solum. USUS: 1. Non tantum parum commode, sed et turpiter. Tantum quod hominem non nominat. 2. Tam, ita, adeo, _tant_, _autant_. Id tantum abest ab officio, ut nihil sit officio magis contrarium. Tantum, quantum sat est.

TANTUMMŎDO, _Seulement_. SYN. Modo, duntaxat.

TANTUMDEM, _Autant_. USUS: Tantumdem populo dandum est, quantum.

TANTUS, a, um, _Aussi grand_, _aussi considérable_. SYN. Tam multus, tam magnus. USUS: Tantum studium posui. Tanta res tamque immensa. Alterum tantum, _une autre fois autant_.

TARDĒ, _Lentement_, _d’une manière tardive_. SYN. Sero. USUS: Litteræ ob longinquitatem tardissime ad nos perferuntur.

TARDĬTAS, ātis, f. _Lenteur_, _marche lente_. SYN. Cunctatio, mora, stupor. )( Celeritas. EPITH. Abjecta, considerata, contraria, odiosa, mollior. USUS: Cursu corrigere tarditatem. Ista legatio moram et tarditatem bello afferet. Considerata tarditate uteris. Plerisque in rebus tarditas et procrastinatio odiosa est. Tarditas ingenii, debilitas, stupor, _esprit lent_, _facultés bornées_.

TARDO, as, avi, atum, are. 1. a. _Retarder_, _causer du retard_, _arrêter_. 2. n. _Tarder_, _être en retard_. SYN. Moram interpono, moror, moram et tarditatem affero, cunctor, indormio, differo, moram traho. USUS: 1. Venti profectionem meam tardant. Ejus animum negligentia tardabat. Animos accusatorum tardare. 2. Moram traho, commoror, n. _tarder_, _être en retard_. Tardare et commorari te melius est. Cf. Moror, Mora.

TARDUS, a, um, _Lent à se mouvoir et à agir_, _tardif_, _paresseux_, SYN. Serus, cunctator. )( Citus, celer, expeditus, velox, incitatus. USUS: 1. Homo tardus et parum efficax Consideratus et lentus potius quam tardus. 2. Hebes, remissus, obtusus, parum efficax, _lourd d’esprit_, _borné_, _bouché_. Quis tam indocilis, tam tardi ingenii? Cf. Segnis.

TAURUS, i, m. _Taureau_, _bœuf_. EPITH. Corniger, nobilis, optimus, truculentus. USUS: Taurus Phalaridis.

TECHNA, æ, f. _Ruse_, _fourberie_, _tromperie_, _artifice_. SYN. Ars, dolus, fraus artificiosa.

TECTĒ, _Secrètement_, _en cachette_. SYN. Obscure.

TECTŌRĬUM, ĭi, n. _Stuc_, _enduit de stuc_, _crépi_. SYN. Calx _seu_ crusta inducta parieti. EPITH. Bellum, concinnum, novum, tantum, vetus. USUS: Columna ex qua tectorium vetus deletum sit.

TECTŌRĬUS, a, um, _Qui sert à revêtir les murs, le sol, etc._; _de stuc_, _de crépi_. USUS: Exornare sepulcrum opere tectorio.

TECTUM, i, n. _Toit_. SYN. Pars summa domus, qua tegitur. )( Solum. EPITH. Absolutum, sartum integrumque; tecta cælata, firma, inaurata, magnifica, marmorea, ebore fulgentia, misera, silvestria. PHRAS. Domum tecto spoliare, _enlever le toit d’une maison_. Domum detegere; nudare tectum; detrahere culmen domui; tectum diruere, demoliri. USUS: Porticus ad tectum prope pervenerat Tectum multorum fastigiorum. Multis locis ne tectum quidem accipio, sed in tabernaculo manendum est, _une demeure_, _un abri_. Vos in vestra tecta discedite, _rentres dans vos foyers_.

TECTUS, a, um, _Couvert_, _secret_, _caché_, _dissimulé_. SYN. Obscurus, occultus, defensus. )( Apertus. PHRAS. 1. Nullum delictum tectum esse diu potest, _aucun crime ne peut être longtemps caché_. Nullum facinus celari, velari, supprimi, silentio involvi, latere diu potest. Nullum facinus esse potest quin emanet pateat, in lucem prodeat, divulgetur aliquando. Cf. Occultus, Clam. USUS: 1. Bestiæ terra tectæ. Tectis verbis ad te scribo, _je vous écris à mots couverts_. 2. Taciturnus, _dissimulé_, _discret_. Quis illo consideratior, tectior, prudentior? 3. Defensus, _protégé_, _défendu_. Majores nostri leges et jura clarissimorum hominum auctoritate tecta esse voluerunt.

TEGMEN, ĭnis, n. _Couverture_, _enveloppe_. SYN. Tegumentum. EPITH. Durum, latum.

TĔGO, is, xi, ctum, ere, a. _Couvrir_, _recouvrir_, _envelopper_. SYN. Obduco, obnubo, obtendo, contego, velo, operio, occulto, vestio, convestio. )( Aperio. ADV. Nimium, diu, perspicue, undique. PHRAS. 1. Tegit ille scelera sua, _il cache ses crimes_. Libidines suas tenebricosa fronte et supercilio contegit, circumvestit sedulo, in operto habet; frontis integumento ad occultanda vitia sua utitur; insignem nequitiam frontis ac dissimulationis integumento velat; multis simulationum involucris, et quasi velis quibusdam sua scelera obtendit, _il déguise ses crimes de mille manières, les couvre de mille voiles_. 2. Non decet nos ista tegere, _il ne convient pas que nous dissimulions ces choses_. Non decet nos ista tenebris involvere, velle ut in tenebris jaceant, ut in tenebris condantur, ut in obscuro sint. Cf. Abscondo, Celo, Occulto. USUS: 1. Suam prudentiam stultitiæ nomine tegere; suam sententiam tegere. 2. Excuso, defendo, _protéger_, _défendre_. Meam salutem suo præsidio et benevolentia texit.

TĒGŬLA, æ, f. _Tuile_; _toiture_, _toit_. USUS: Promitto tibi, si valebit, tegulam illum in Italia nullam relicturum, _pas même une tuile_. Quum tu tamen nocte socia per tegulas demitterere, _quand... tu te laissais glisser par le toit_.

TĔGŬMENTUM, i, n. _Couverture_, _enveloppe_. USUS: Quærere flagitiorum tegumenta, _voile_. Corporis tegumentum.

TĒLA, æ, _Tissu_, _toile_. USUS: 1. Telam texere, retexere. 2. TRANSL. Telam exordiri, rem aliquam incipere et aggredi, _commencer qqche_, _entreprendre une affaire_.

TELLUS, ŭris, f. _Terre_, _globe terrestre_. EPITH. Infima, media. USUS: Tellus neque movetur, et infima est.

TĒLUM, i, n. _Arme pour combattre de loin_, _projectile_, _trait_, _javelot_, _flèche_; _arme offensive_. SYN. Jaculum, hasta, gladius, hostile ferrum. USUS: Telum in aliquem intendere, emittere, immittere, conjicere. Eo graviores habent emissiones tela, quo sunt contenta atque adducta magis. Erit id telum acerrimum ad omnes fortunæ impetus, _ce sera une arme très suffisante contre tous les assauts de la fortune_.

TĔMĔRĀRĬUS, a, um, _Inconsidéré_, _imprudent_, _déraisonnable_. SYN. Inconsideratus, præceps, nullius consilii. USUS: Ea sunt turbulenta, temeraria et periculosa consilia. Cæca et temeraria cupiditas. Cf. Præceps, Temere.