Part 141

SŎROR, ōris, f. _Sœur_. USUS: Soror germana.

SORS, sortis, f. _Sort_. SYN. Fortuna, casus, fatum. PHRAS. Sorti res committatur, _qu’on en appelle au sort_. Sorti permittatur; ad sortem revocetur; sortes consulantur; in hydriam sortes conjiciantur; cujus nomen exiverit, cujus nomen sors ediderit, is primas ferat. Sortes educamur ut cuique sors ceciderit; ut cujusque sors exciderit, ut cuique sors evenerit, ita honoribus augeatur. Sortium beneficio dignitatem quisque auferat; nominibus in urnam conjectis, dejectis, quod primum sorte exciderit, id citari jubeatur. Sortitio fiat; res sorti committatur; sors cernat cujus in conferendis magistratibus habenda sit prima ratio. Cf. Sortior. USUS: Ex sortibus, ex oraculis. Sortes ducunt. Sortes eductæ in rem apte cadere possunt divinitus. Mea prima sors fuit. Sortis religio. Ea provincia mihi sorte obvenit; eam provinciam mihi sors dedit, _cette province m’a été assignée par le sort_. Quod sors obtulerit, acturus videtur.

SORTĬLĔGUS, i, m, _Devin_, _prophète_. SYN. Divinus, ariolus.

SORTĬOR, īris, ītus sum, iri, d., n. et a. _Tirer au sort_; _obtenir par le sort_. SYN. Sortito capio, sortes conjicio, sortitionem facio; sorti committo, permitto; fortunæ arbitrio, judicio committo. USUS: Sortiri paucos e multis ad pœnam. Sortiri bona cum aliquo. Provincias inter se sortiuntur.

SORTĪTĬO, ōnis, f. _Tirage au sort_. SYN. Distributio, quæ sortito _seu_ ductis fit sortibus. EPITH. Ædilitia, contentiosa, præclara, religiosa, vespertina. USUS: Sortitione in aliquos animadversum est. Sapienter a majoribus sortitio magistratuum constituta est.

SORTĪTO, _Au sort_, _par arrêt du sort_. SYN. Sortitione, ductis sortibus. USUS: Sortito mittebantur in provincias.

SORTĪTŬS, ūs, m. _Tirage au sort_. SYN. Sortitio. USUS: Si pluribus de rebus uno sortitu retulisti, _si dans un seul rapport, vous avez proposé au peuple plusieurs choses à la fois_.

SOSPES, ĭtis, omn. gen. _Sain et sauf_. SYN. Salvus. USUS: Sospites omnes Romam pervenere. Cf. Salvus.

SOSPĬTO, as, are, a. _Sauver_; _protéger_. SYN. Incolumem servo, præsto. USUS: DEUM precibus exposcunt ut propitius suam semper sospitet progeniem. Cf. Salvo, Salus, Servo.

SŌTER, ēris, m. _Sauveur_, _protecteur_, _libérateur_. SYN. Servator, conservator.

SPARGO, is, sparsi, sparsum, ere, a. _Répandre_, _jeter çà et là_. SYN. Fundo. PHRAS. Rumor late spargitur, _le bruit se répand au loin_. Sermones dissipantur; rumor late diffunditur, disseminatur, in vulgus editur, effertur, sermonibus multorum divulgatur, differtur, circumfertur. Cf. Rumor, Fama. USUS: Nummos populo spargere. Res gestas in memoriam sempiternam spargere. Semina doctrinæ in suis libris spargit.

SPĂTĬOR, aris, atus sum, ari, d. n. _Se promener_, _errer_. SYN. Ambulo, deambulo. Cf. Ambulo.

SPĂTĬUM, ĭi, n. _Espace_, _étendue_; _promenade_. SYN. Loci intervallum, curriculum, cursus, regio. EPITH. Æquum, æternum, annuum extremum, immensum, liberum, longinquum, medium, menstruum, simile. USUS: In ambulatione duo spatia aut tria facere, _faire deux ou trois tours d’allée en se promenant_. Ingens spatium conficere, decurrere. De spatio deflectere. 2. Temporis intervallum, _espace de temps_, _délai_, _loisir_, _occasion_. Spatium ad deliberandum sumere; aliquid spatii sibi ad scribendum surripere. Meditanti spatium mihi non datur. Spatio aliquo interjecto redibo. Non habeo, non est mihi spatium scribendi.

SPĒCĬĀTIM, _En particulier_. SYN. Nominatim.

SPĔCĬES, ēi, f. _Forme_, _figure_, _image_; _apparence_. SYN. Forma, figura, facies; imago. EPITH. Admirabilis, æterna, beata, blanda; clara, consularis, divina, eximia, falsa, forensis, formosa, honesta, liberalis, pura, sancta, singularis. PHRAS. Vir est in speciem tantum bonus, _cet homme n’a que les dehors de la bonté_. Sub pietatis obtentu; per causam pietatis; per speciem pietatis multos fallit. Imaginem tantum probitatis et speciem fallacem præ se fert. Vir specie probus, re improbissimus. Cf. Simulator, Simulo. USUS: 1. Excellentis eloquentiæ speciem et formam adumbrare. Observentur animo species honestæ. 2. Imago, similitudo, _apparence_, _semblant_, _mine_, _prétexte_. Me species quædam inanis commovit. Boni viri speciem gerere, præ se ferre, tueri. Aliud moliri, aliud specie et simulatione ostendere. Clementiæ specie multos devinxit. Ea res speciem præbuit magni exercitus. 3. Forma, venustas, dignitas, _brillante apparence_, _éclat_, _beauté_, _ornement_. Pertinent hæc ad liberalem speciem et dignitatem. Natura formam in qua esset species honesta, in promptu posuit. 4. Aspectus, _aspect_, _air_, _extérieur_. Vir liberali, honesta specie. Species, statura ad dignitatem apposita. 5. Pars generis, _espèce_. Virtutes specie dispares prudentia conjunguntur.

SPĔCILLUM, i, n. _Sonde_, _instrument de chirurgie_.

SPĔCĬMEN, ĭnis, n. _Marque_, _preuve exemple_, _image_. SYN. Indicium, significatio; exemplum. PHRAS. Juvenis specimina dat multa virtutis, _ce jeune homme donne des preuves de vertu_. Optime se ostendit; documenta futuri judicii dat maxima; multa in eo specimina virtutis cernuntur, elucent; experimenta edit egregiæ virtutis. USUS: 1. Specimen virtutis dare, capere. 2. Exemplum, _modèle_, _type_, _exemplaire_. Cato specimen temperantiæ ac prudentiæ.

SPĔCĬŌSĒ, _Magnifiquement_, _pompeusement_. USUS: Speciose cum ornatu ingredi.

SPĔCĬŌSUS, a, um, _Beau_, _brillant_, _magnifique_. SYN. Illustris, eximius. USUS: Reversionis has speciosas causas habeo, _j’ai de belles, d’excellentes raisons de mon retour_.

SPECTĀBĬLIS, e, gen. com. _Qu’on peut voir_, _visible_; _digne d’être vu_. SYN. Aspectabilis. USUS: Corpus cœli spectabile effectum est, animus autem oculorum effugit obtutum, _le monde est visible_, _l’âme fuit nos regards_.

SPECTĀCŬLUM, i, n. _Aspect_, _spectacle_; _représentation_, _jeux publics_. SYN. Res ad spectandum proposita, præsertim cum pompa et apparatu, ut sunt ludi et alia ejus generis. EPITH. Acerbum, egregium, jucundum, luctuosum, miserrimum, præclarum. USUS: Res cœlestes quarum spectaculum ad hominem tantum pertinet Spectaculum dare, præbere. Magnus ex iis spectaculis plausus est excitatus. Cf. Ludus.

SPECTAT, impers. _Cela regarde_. SYN. Pertinet. USUS: Hoc ad singulos spectat, illud ad universos. Alio spectat vox Pythica. Cf. Attinet, Interest.

SPECTĀTĬO, ōnis, f. _Aspect_, _spectacle_. SYN. Inspectio. USUS: Animus levatur spectatione, _l’âme peut se récréer par la vue_.

SPECTĀTOR, ōris, m., _Spectateur_, _observateur_. SYN. Contemplator. EPITH. Diligens. PHRAS. Spectatores habebis plurimos, _vous aurez de nombreux spectateurs_. Theatrum magnum habebis; tu te quasi in aliquo theatro versari existima; res tuæ quasi magno in theatro spectabuntur; res tuæ quasi majoribus theatris erunt propositæ. USUS: Spectatorem se otiosum præbere alienæ calamitatis. Homo spectator rerum cœlestium.

SPECTĀTUS, a, um, _Considéré_, _estimé_. SYN. Cognitus, probatus. USUS: Vir spectatæ integritatis. Vir fortis et spectatus.

SPECTO, as, avi, atum, are, a. _Regarder_, _observer_; _juger_, _estimer_. SYN. Spectator sum, æstimo, cerno. ADV. Procul, alte, directe, ad extremum, foras, plane. USUS: Hominem non ex censu sed moribus spectare oportet. Alterius animum ex suo spectare, _juger des autres par soi_. Res ad arma, ad bellum spectat, _les choses tournent à la guerre_. Nil nisi gloriam laudemque spectat. Hoc spectant leges, ut, etc. Domus ad mare spectans. Cf. Propono.

SPECTRUM, i, n. _Vision_, _spectre_, _fantôme_. SYN. Idolum, visum. USUS: Quæ illi idola, nos spectra appellamus.

SPĔCŬLA, æ, f. _Lieu d’observation_, _observatoire_. SYN. Vigilum locus, vigiliæ. USUS: 1. Tanquam ex specula aliqua prospexi tempestatem futuram. Homines in speculis sunt, observant, ut vos geratis in retinenda religione, _être en observation_, _aux aguets_. Velut in specula collocatus, constitutus sum. 2. Parva spes, _faible espérance_, _léger espoir_. Hac specula me sustentabam unice.

SPĔCŬLĀTOR, ōris, m. _Observateur_, _espion_. USUS: Speculator venatorque naturæ, _savant qui épie et cherche à surprendre les secrets de la nature_.

SPĔCŬLĀTŌRĬUS, a, um, _D’espion_, _d’éclaireur_. USUS: Navigia speculatoria, _navires d’observation_.

SPĔCULOR, aris, atus sum, ari, d. a. _Observer_, _être en observation_, _faire le guet_. SYN. In specula sum, excubo, observo. ADV. Prope. USUS: Omnia ante speculabantur et scrutabantur. Multorum te oculi speculantur et aures. Cf. Prævideo, Observo.

SPĔCŬLUM, i, n. _Miroir_. PHRAS. Speculum aspicere, _regarder, consulter, un miroir_. Speculum consulere; speculum in consilium adhibere; semet in speculo contemplari; speculo uti; se in speculo intueri, spectare, videre; ad speculum explorare formam. USUS: Versus in quibus velut in speculo quisque se possit intueri. Comœdia est imitatio vitæ, speculum consuetudinis, imago veritatis.

SPĔCŬS, ūs, m. _Antre_, _caverne_. SYN. Spelunca.

SPĔLUNCA, æ, f. _Antre grotte_. SYN. Specus.

SPERNO, is, sprēvi, sprētum, ere, a. _Repousser mépriser_, _dédaigner_. SYN. Respuo, pro nihilo puto, contemno, dispicio, rejicio, repello, repudio, refuto. USUS: Spernit nos et pro nihilo putat. Cf. Contemno.

SPĒRO, as, avi, atum, are, a. _Espérer_. SYN. Spem habeo, spes est, in spe sum, in spe aliquid habeo, spe ducor, inducor in opem, exspecto, confido, ad spem erigor, spem propositam habeo, mihi spes proposita est. )( Despero, timeo. ADV. Bene, insipienter, optime, plurimum, recte, saltem, temere. PHRAS. 1. Bene de te spero, _j’espère beaucoup de vous_. Tantum in te confido ut omnia in te collocem, omnes in te sitas ac collocatas rationes habeam; ut tuis præcipue viribus nitar, nihil aliunde exspectem; præsidia ad omnes casus omnia in te uno constituam; spes omnes in te repono, defigo. Cf. Spes, Exspectatio bona. 2. Spero officia tibi mea grata fore, _j’espère que mes bons offices vous seront agréables_. Spes me tenet, sustentat, alit, fovet officia tibi mea grata fore; in spem venio, in spem ingredior, in spem adducor, spes aflulget, tua benevolentia spem mihi dat, spem facit, spem ostendit magnæ a te gratiæ ineundæ. 3. Omnia sic constitui ut sperare nihil non possim, _j’ai tellement combiné les affaires que je puis avoir toute confiance_. Jacta sunt a me fundamenta rei sic ut certa propemodum in spe sint reliqua. Rem, ut opinor, ita constitui, in eo statu collocavi, in eum statum adduxi ut omnia secunda, ut qualia volumus, ut omnia ex animi sententia sperare possimus. Rem, ut opinor, ita composui nihil ut adversum timere possim, ut delegare spes meas fortunæ possim; eo rem perduxisse mihi videor ut eventum sperare quam secundissimum liceat; hoc mihi videor consecutus ut optima spe niti possim. 4. Ego, ut spero, facile omnia impetrabo, _pour moi, je l’espère, j’obtiendrai tout facilement_. Pro mea quidem spe, nisi me spes fallit, ut animus meus auguratur, quemadmodum ipse mihi polliceor, nihil est quod a te non exspectem. Cf. Spes. USUS: 1. Spero et confido te jam valere. Jubeo te de me bene sperare et securo esse animo. 2. Timeo, vereor, _craindre_, _redouter_. Si a te, quod non spero, deserar.

SPES, ēi, f. _Espérance_. SYN. Boni exspectatio, fiducia, firmamentum, cupiditas. )( Timor. EPITH. Abjecta, bona, certa, explorata, exigua, fallax, firma, incerta, infinita, nova, perennis, pertenuis. PHRAS. 1. Litteræ tuæ mihi spem magnam faciunt, _votre lettre me donne beaucoup d’espoir_. Spem magnam afferunt, offerunt, faciunt, ostendunt, ostentant; ingentem mihi spem præbent, subministrant, dant, proponunt, injiciunt; in spem recuperandæ libertatis certissimam me vocant, inducunt; in spem meliorem me impellunt, ad spem me erigunt, rapiunt; spem mihi affirmant, inferunt; certioris me spei implent, quam quantam fides promissi, aut ratio ex fiducia rerum subjicere solet; tuæ litteræ augent, alunt, erigunt, confirmant spem meam; spei me bonæ plenum faciunt; spe ingenti me complent; fiduciam accendunt; securo me animo esse jubent. 2. Spem novam concipio, _je conçois de nouvelles espérances_. In spem ingredior; in spem venio; spes animum subit; spes animum cepit; in spem adducor; spes nova affulget; injecta mihi nova spes est; spem non ex incerto concipio. 3. Spem magnam habeo rem ex sententia cessuram, _j’ai bon espoir que l’affaire se terminera selon mes désirs_. Spes est; in magna spe sum; spe certa teneor; spes ea in me hæret, residet; spei plurimum habeo; plenus bonæ spei sum; animus spe ista calet; spes ampla despondetur; spes ea me tenet; spe et animo confido; spem habeo maximam, rem ex sententia cessuram. 4. Hæc una mihi spes superest, _il ne me reste plus que cet espoir_. Eam unam spem video; hac una spe nitor; hæc una spes sustentat, alit, consolatur; ex una spe illa pendet animus; in ea re una omnis fortunæ pono subsidia; res una mihi magnæ fiduciæ est; in una re spem omnem pono, repono, colloco; spes omnes sitas in ea re habeo; in ea re una spes meas omnes defigo, constituo, quod alias nunquam gratiæ esse locum ullum videam. Hanc unam spem sequor; in ea re una spes omnes repositas habeo; una in re salutis auxilium pono, spemque propositam habeo secundissimi eventus. 5. Parva res erat quæ hominem in spem tam insanam impulit, _c’était un rien qui avait donné à cet homme cette folle espérance_. Parva dictu res erat quæ hominis inconsultam fiduciam accendit; quæ solita vanitate spem ejus inflabat; qua homo inconsultus ad vanam fiduciam efferebatur; quæ illi tantum spei fecerat; parva dictu res erat et in qua nihil ad eam spem agnosceres, qua ille inflatus hereditati spe et animo incubabat; levissima impulsus causa, spe tamen devorabat hereditatem totam; cum causæ nihil esset cur in partem hereditatis is veniret, spem tamen ejus veluti in manibus se habere existimabat. 6. Sinister ille eventus spes omnium magnopere debilitat, _cet accident a beaucoup amoindri l’espérance générale_. Remoratur, infringit, labefactat; sinistro illo eventu spes omnium magnopere extenuatur, plane evanescit, magnopere concidit, pene inveterascit; spes prope omnis incisa, præcisa est; spes prope ad irritum cadit. 7. Hominis importuni furor nobis spem omnem prope ademit, _les fureurs de cet homme cruel nous ont enlevé presque tout notre espoir_. Spem prope omnem nobis eripuit, abstulit, sustulit funditus; de spe optima nos dejecit, depulit, deturbavit; a spe animos omnium avertit; spem probe omnem incidit, abrupit. 8. Spem omnem perdidimus, _nous avons perdu tout espoir_. De spe decidimus; spem omnem abjecimus; spem omnem deposuimus. Spes tota nos deseruit, destituit, defecit; nobis discessit; spem omnem amisimus. 9. Spes nos fefellit, _nos espérances ont été déçues_. Fortuna spes nostras destituit; spe frustrati sumus; irritos spei abire nos necesse est; ingenti spe destituimur; spe lapsi sumus; a spe dejecti, repulsi sumus; spes nos nostra fefellit, frustrata est, elusit. 10. Nulla spes superest, _il ne nous reste plus d’espoir_. Nullus jam spei locus est; spes nulla jam relinquitur; quæ porro spes reliqua esse potest? spe omni carendum est; spe prope omni orbati sumus; desperata spes est, incisa, abrupta. USUS: Certa se spes ostendit. Subito ad novam spem exarsi. In eam spem devolutus sum. Vana spe inflatur. Spem redintegrare. Spem omnium multum vicit, superavit. Neutro inclinata spe, _l’espérance n’étant perdue ni d’un côté ni de l’autre_.

SPHÆRA, æ, f. _Sphère_, _globe_, _boule_. SYN. Globus. USUS: Habent suam sphæram errantes stellæ, _les étoiles fixes ont leur sphère à part_. In sphæra maximi orbes medii inter se dividuntur, _dans une sphère les grands cercles se coupent par le milieu_.

SPĪCA, æ, f. _Extrémité de la tige de blé_, _épi_. EPITH. Uberes et crebræ. USUS: Seges spicis crebris et uberibus.

SPĪCĬLĔGĬUM, ĭi, n. _Glanage_. SYN. Collectio spicarum.

SPĪCŬLUM, i, n. _Dard_, _aiguillon_; _trait_, _fer_. SYN. Telum, sagitta. USUS: Crassus spiculis prope scrutatus est Alpes, _Crassus fouilla, pour ainsi dire, les Alpes avec des fers de lances_.

SPĪNA, æ, f. _Épine_. EPITH. Valida. USUS: 1. Spinas vellere. 2. Subtilis ratio, quæstio acuta, _ambages, subtilités, détours dans un discours_. Spinæ dialecticæ.

SPĪNŌSUS, a, um, _Épineux_; _difficile_, _plein de difficultés_, _captieux_. SYN. Durus, asper. PHRAS. Aggredienda tibi est spinosa illa dialectica, _il vous faut affronter cette dialectique entortillée, hérissée de difficultés_. Tortuosum illud disputandi genus tibi omnino complectendum est; compelleris vel invitus in angustias illas et dumeta dialecticorum; vellendæ tibi erunt dialecticæ disserenti spinæ. Illæ argumentorum contorsiones, breves illæ et acutæ conclusiunculæ negotium tibi nunc facessent. USUS: Spinosum et subtile disputandi genus. Spinosa et exilis oratio.

SPĪRA, æ, f. _Spirale_, _nœuds_, _anneaux_, _replis_. USUS: Anguis se in spiram colligit.

SPĪRĀBĬLIS, e, gen. com. _Qu’on peut respirer_, _respirable_. SYN. Flabilis, animalis. USUS: Hæc spirabilis animalisque natura cui nomen est aer, _cet élément respirable et vivifiant qu’on appelle l’air_.

SPĪRĀTĬO, ōnis, f. _Respiration_. USUS: Animalia spiratione æris sustentantur.

SPĪRĬTŬS, ūs, m. _Souffle_, _haleine_; _vent_. SYN. Vapor purissimus sanguinis; spiratio, vita; aer. EPITH. Angustior, cœlestior, cœlestis, communis, contaminatus, divinus, extremus, infinitus, liber, minimus, tranquillus, regius, jucundus, vilis, vitalis, tribunitius. USUS: 1. Spiritus per omnes arterias funditur. Vita corpore et spiritu continetur. 2. Respiratio, spiratio, anhelitus, _air aspiré_, _souffle_, _respiration_. Nullum unquam tranquillum et otiosum spiritum duxi, _je n’ai pas respiré une seule fois tranquillement_. Contaminatus spiritus. Animæ interclusio et angustiæ spiritus. Longissima est complexio verborum quæ volvi uno spiritu potest, _tout d’une haleine_, _tout d’un trait_. Aer spiritu ductus. Legiones uno spiritu difflare. 3. Vita, _souffle vital_, _vie_. Patriæ spiritum reddere, spiritum alicui eripere et auferre. 4. Aer, _air_ (_qui nous environne_). Potestne tibi hujus cœli spiritus esse jucundus? 5. TRANSL. Elatio animi, tumor, fastus, inflatio, _présomption_, _arrogance_, _fierté_, _orgueil_. Res gestæ nescio quos spiritus ei attulerunt. E rebus gestis magnos spiritus sumere. Gestientes et ferociter exsultantes hominis spiritus comprimere, contundere, _rabattre la fierté, l’audace_. Cf. Fastus, Superbia.

Spiritus Sanctus, _Le Saint Esprit_. PHRAS. Immensus ille ac sempiternus spiritus, cujus afflatu atque numine omnia sustinentur et conservantur; cujus numine humanæ mentes divinis sensibus afficiuntur; qui animis nostris cœlestis gratiæ rorem instillat; cœlestium munerum largitor. Spiritus; interioris vitæ auctor ac parens atque, ut ita dicam, anima animæ; sanctitatis omnis fons et origo.

SPĪRO, as, avi, atum, are, n. _Respirer_, _vivre_. SYN. Spiritum duco, animam duco, vivo, anhelitum duco. PHRAS. Ægre spirat, _il respire difficilement_. Interclusus spiritus arcte meat; animam ægre ducit; fatigatos anhelitus trahit; angustior illi est spiritus. Vis morbi animam comprimit; spirandi difficultate laborat. USUS: Mens Platonis adhuc in ejus scriptis spirare videtur. Non modo sine cura quiescere, sed ne spirare quidem sine metu possum.

SPISSĒ, _Lentement_, _à grand’ peine_. SYN. Ægre, difficulter, vix.

SPISSUS, a, um, _Épais_, _compact_; _difficile_. SYN. Densus, difficilis. USUS: Spissum sane opus et operosum. Omnia adhuc tarda et spissa.

SPLENDĔO, es, ŭi, ere, n. _Briller_, _être brillant_, _distingué_. SYN. Luceo, fulgeo, mico. USUS: Virtus splendet in tenebris per seque lucet, _la vertu brille même au sein des ténèbres_.

SPLENDĬDĒ, _D’une manière brillante_, _avec éclat_, _magnificence_. SYN. Ample, magnifice. USUS: Splendide et amplo funere efferre. Splendide accipere aliquem.

SPLENDĬDUS, a, um, _Brillant_, _éclatant_, _magnifique_, _remarquable_. SYN. Magnificus, elegans, ornatus. USUS: Vir ornatissimus et splendidissimus. Nihil in Curii domo ornatum vel splendidum præter ipsum. Cf. Magnificus, Splendor.

SPLENDOR, ōris, m. _L’éclat_, _le brillant_; _beauté_, _ornement_, _gloire_, _considération_. SYN. Nitor; claritas, dignitas. PHRAS. Homines summo splendore præditi, _hommes environnés d’une grande considération d’un grand luxe_. Quorum dignitas omnium oculos perstringit; sumptibus et publica magnificentia prope extra modum exeuntes; lectis cælatis, laqueatis ædibus, omni luxu et opulentia instructis magnifici; ample et magnifice exornati. USUS: Imperii nostri splendor gentibus omnibus lucet. Omnia ad splendorem et gloriam revocare. Dignitatis suæ splendorem obtinere. Habet maximum splendorem virtus. Antiquæ virtutis splendor obsolevit moribus nostris deformatus. Splendore nominis ejus et virtutis capti cives.

SPŎLĬĀTĬO, ōnis, f. _Pillage_, _spoliation_. SYN. Direptio, privatio. USUS: In tanta spoliatione omnium rerum.

SPŎLĬĀTOR, ōris, m. _Spoliateur_, _pillard_. SYN. Prædo, direptor.

SPŎLĬO, as, avi, atum, are, a. _Dépouiller qqn_; _piller_, _voler_. SYN. Exuo, nudo, orbo, despolio, privo; spolia detraho; eripio, detraho. )( Orno. PHRAS. Spoliaberis, nisi auxilia circumspexeris, _si vous ne demandez du secours, vous serez pillé_. Prædæ eris hostibus; hostes in fortunas tuas invadent; fortunis te evertent; de fortunis te deturbabunt, sanguinem exsorbebunt tuum, nisi, etc. USUS: Apollonium omni argento spoliasti. Nihil illo spoliatius, nihil egentius. Cf. Privo.

SPŎLĬUM, ĭi, n. _Dépouille_, _butin_. SYN. Exuviæ, præda. EPITH. Cruentum, novum, pulcherrimum. USUS: Cruenta alicui spolia detrahere. Magna spolia ex hoste capere. Aliorum spoliis suas opes augere. Cf. Præda.

SPONDA, æ, f. _Bois de lit_. SYN. Lectilatus.

SPONDĔO, es, spŏpondi, sponsum, ere, a. _Promettre solennellement_, _faire vœu de_. SYN. Promitto, sponsionem facio, sponsionem interpono. ADV. Vehementer. USUS: Tibi dependendum est quod pro alio spopondisti. Id spondeo inque me recipio. Honores et præmia spondere alicui. Cf. Promitto.

SPONGĬA, æ, f. _Éponge_. USUS: Spongia extergere sanguinem.

SPONSA, æ, f. _Fiancée_. USUS: Sua cuique sponsa.

SPONSĀLĬA, ĭum, n. pl. _Fiançailles_. SYN. Sponsio et repromissio nuptiarum. USUS: Sponsalia alicui præbere; sponsalia facere. Sponsalia dissolvere.

SPONSĬO, ōnis, f. _Promesse_, _engagement_. SYN. Sponsum, omnis stipulatio et promissio. USUS: Sponsionem facere. Sponsione aliquem lacessere, _faire un pari avec qqn_. Sponsionem vincere, _gagner un pari_. Sponsione vinciri. Voti sponsio. In angustissimam sponsionis formulam aliquem includere.

SPONSOR, ōris, m. _Caution_, _garant_, _répondant_. SYN. Præs. USUS: Pompeius idem mihi de voluntate Cæsaris sponsor et de mea testis. Tulliola præmium flagitat, me sponsorem appellat. Marcellus pro Mario sponsor est factus.

SPONSUM, i, n. _Promesse_, _engagement_, _contrat_. Cf. Sponsio.

SPONSUS, i, m. et sponsa, æ, f. _Fiancé_, _fiancée_. Cf. Nuptiæ.

SPONTE, _Spontanément_, _librement_, _volontairement_. SYN. Ultro, suapte natura, suapte, vi sua, sua voluntate, suo indicio. PHRAS. 1. Sponte venit, _il est venu de son plein gré_. Sua sponte, nullius coactu, hortatu, invitatu, impulsu venit; ultro se mihi obtulit; voluntarius adfuit; sciens prudensque voluntate adfuit. 2. Lapis sua sponte deorsum cadit, _par sa propre vertu la pierre tombe sur la terre_. Suapte natura, vi sua, innata vi, suopte nutu ac pondere, nullius adminiculo in terram fertur. USUS: Sua sponte quo impellimus inclinat. Si sponte ac voluntate nollet, vi extrudetur. Cf. Libenter.

SPORTA, æ, f. _Corbeille_. SYN. Fiscina, fiscella.

SPŪMA, æ, f. _Écume_. USUS: Spumas agebat in ora. Spumis os circumfluit.

SPŪMŌSUS, a, um, _Plein d’écume_, _écumant_, _écumeux_. USUS: Spumosum littus.

SPŪMO, as, avi, atum, are, n. et a. _Écumer_; _respirer_, _exhaler_. USUS: Spumans ex ore scelus, anhelans crudelitatem, _respirant le crime_, _suant le crime par tous les pores_.

SPŬO, is, ŭi, ūtum, ere, n. _Cracher_. SYN. Salivam emitto.

SPŪTUM, i, n. _Crachat_.

SPURCĒ, _Salement_, _d’une manière dégoûtante_. SYN. Obscœne, fœde, turpiter, flagitiose.