Part 139

SIGNUM, i, n. _Signe_, _marque_, _empreinte_. SYN. Indicium, nota, argumentum, vestigium, monumentum, insigne. EPITH. Æneum, marmoreum, eburneum, amplum, excelsum, brumale, certum, commune, grave, improvisum, pervetus. PHRAS. 1. Elucent hoc in puero multa probæ indolis signa, _il y a dans cet enfant de nombreuses marques d’un bon naturel_. Multa virtutis specimina; multæ et luculentæ notæ ac indicia probitatis; vestigia apparent excellentis indolis; elucent igniculi quidam, præclaræ mentis indices; species ipsa pueri nonnisi probitatem olet vultuque toto clamitat; produnt se non vulgaris virtutis semina in hoc puero; multa hic puer optimæ spei argumenta præbet. Cf. Indicium. USUS: 1. Puer iste magna ingenii signa dat. 2. Simulacrum, imago, statua, _statue_, _figure en relief_. Deorum signa fabricare, confiare, ponere, palam collocare. 3. Sidus cœleste, _constellation_, _signe_. Signum leonis oritur, occidit, obit. Signorum ortus et obitus definitum quemdam ordinem servant. 4. Sigillum, _sceau_, _cachet_. Nec signum epistolæ tuæ, nec dies apposita est. Non utar meo chirographo nec signo. Litteræ alieno signo obsignatæ, consignatæ. Librum tuum sub signo habeo asservoque diligenter, _je garde sous scellés_. 5. Vexillum, _enseigne militaire_, _drapeau_, _étendard_. Multas legiones sub signis habuit; multi ejus signa sunt secuti; sub ejus signis militarunt. Signa movere, aliquo expedire; signa convertere, _tourner les enseignes_, _faire un mouvement de conversion_; collatis signis pugnare, _combattre, en venir aux mains en bataille rangée_. Palantes ad signa revocare. Dilapsus a signis miles tandem ad sua signa convenit. 6. Nota militaris, _signal donné par le général au moyen d’une trompette_. Dato, edito, pronuntiato, accepto signo; canentibus signis; signa ubi concinunt, in hostem itur. Signum receptui dare, concinere, _donner le signal de la retraite_.

SĬLENTĬUM, ĭi, n. _Silence_; _action de se taire, de ne point parler_. SYN. Taciturnitas, reticentia. EPITH. Æternum, diuturnum, magnum, mirum, perpetuum, præsens, summum, tantum. USUS: Silentium fieri jussit. Consecutum est magnum silentium. Magno silentio est auditus. Gravissimos dolores silentio ferre. Ea de re _vel_ ab ea re mirum nunc silentium est. Judicia diu jam in silentio jacent. Aliquid silentio transire, præterire, prætermittere, prætervehi, _passer qqche sous silence_. Facti memoriam a silentio vindicare, _sauver de l’oubli, de l’obscurité_.

SĬLĔO, es, ŭi, ere, n. _Se taire_, _garder te silence_. SYN. Taceo, reticeo, obmutesco, silentio prætereo, tacitum aliquid prætermitto, silentio utor, silentio aliquid tego _vel_ premo, silentium habeo, aliquid celo summa fide, aliquid solerti consilio tego; silentio transeo, præterveho. USUS: Silent leges inter arma, _au milieu des armes, les lois sont muettes, sont suspendues_; silere de re aliqua. Cf. Taceo.

SĬLEX, ĭcis, m. _Rocher_, _caillou_, _silex_. SYN. Lapis durus ex quo ignis excuti solet. USUS: Non enim e silice nati sumus, _nous ne sommes point nés d’un caillou, nous n’avons pas un cœur de rocher_.

SĬLUS, a, um, _Camus_, _camard_. SYN. Naso bene exstante et repando. )( Simius.

SILVA, æ, f. _Forêt_, _bois_. SYN. Nemus, saltus. EPITH. Densa et aspera, infinita, magna, media, nobilis, publica, vindicata. USUS: 1. Multos nemora et silvæ commovent, _les bois et les forêts_. 2. Ubertas, copia, materia, _amas_, _foule_, _abondance_. Silvam rerum et sententiarum comparare, _amasser un riche fonds de pensées et de connaissances_.

SILVESCO, is, ere, n. _En parl. de la vigne_, _pousser trop de bois_. SYN. In silvam cresco. USUS: Vitis putanda est ne silvescat.

SILVESTRIS, re, gen. com. _Couvert de forêts_, _boisé_; _sauvage_. USUS: Loca silvestria, montuosa. Vita inculta et silvestris.

SĪMĬA, æ, f. _Singe_, _guenon_. SYN. Simiolus, simius. USUS: Simia, bestia turpissima, quam similis tamen nobis est!

SĬMĬLIS, e, gen. com. _Semblable_, _pareil_, _ressemblant_. SYN. Consimilis, parilis, æqualis, geminus, par, germanus, ejusmodi, instar, cui similitudo est cum aliquo, qui similitudinem gerit speciemque alicujus; qui ad aliquid habet similitudinem, qui exprimit aliquem, qui habent similitudinem inter se. )( Dissimilis, dispar, diversus. PHRAS. 1. Alter alteri simillimus est, _ils sont tout à fait l’un à l’autre semblables_. Par probitas, eadem virtus ac religio, simillima utriusque et maxime gemina indoles; proxime ad alterum accedit; respondet unus alteri; alter pene alter; moribus et natura perfecte congruunt; alter alterius imago est; alter alterius imaginem moresque præ se fert, ingenii, virtutis, fidei exemplum expressam ad imaginem reddit. 2. Canis leoni similis est, _le chien ressemble au lion_. Ad similitudinem leonis accedit; ore leonem refert, reddit; faciem leonis exhibet; oris specie feroci leonem adæquat; oris specie leonem æquat, exprimit; oris specie a leone non abludit, abhorret; speciem leonis ore reddit; effigiem, faciem leonis habet, gerit; speciem leonis præbet, repræsentat; non dissimilis est, non discrepat a leone. 3. Similis simili gaudet, _qui se ressemble s’assemble_. Nulla etiam bellua est quæ non sui generis bellua maxime delectetur; pares cum paribus, quod proverbio dicitur, facillime congregantur. Ea est jucundissima amicitia quam similitudo morum conjugavit. Similitudo celeriter amicos contrahit. Mater et conciliatrix amicitiæ æqualitas est. 4. Opifices et his similes, etc., _les artisans et les gens qui leur ressemblent_. Opifices et hujus loci atque ordinis homines; opifices et qui sunt generis ejusdem, ex eo genere, de genere hoc, de genere horum; opifices et id genus alii. USUS: Voluntate inter se similes et moribus et toto vitæ genere. Ingenium Romuli memor Tullo Hostilio erat et nequaquam Numæ simile. Cf. Par, Æqualis, Idem.

SĬMĬLĬTER, _Semblablement_, _pareillement_. SYN. Simili ratione, item, itidem, æque, pariter, simili modo, eodem modo, uno et eodem modo, sic. PHRAS. Ego similiter me geram, _pour moi, j’agirai pareillement_. Eodem pacto, eodem tenore, eodem instituto rem agam; juxta tecum rem geram; idem institutum tenebo; de moribus tuis mores effingam meos. Simili ratione atque ipse egeris acturum me scito. Cf. Sicut. USUS: Similiter facit ut si roget, _il fait comme s’il me demandait_.

SĬMĬLĬTŪDO, ĭnis, f. _Ressemblance_, _analogie_. SYN. Exemplar, forma, species, imago. )( Dissimilitudo. EPITH. Difficilis, insignis, levis, maxima, tanta. PHRAS. Magna est inter res nostras similitudo, _il y a une grande similitude entre vos affaires et les miennes_. Congruunt res tuæ cum meis; simillima est rerum nostrarum ratio; qui tuas res intuetur, meas intueri se dicet; tuis in rebus res meas agnosco. Rerum mearum imaginem in tuis rebus video; inter res nostras nihil interest; nihil est quo res tuæ a meis differant, discrepent. Cf. Similis, Discrimen, Differo, Convenio. USUS: Similitudinem quamdam gerunt speciemque sapientum, _ils ont une certaine ressemblance avec le sage véritable_. Ducere ex re aliqua similitudinem. Conferre, comparare similitudines. Ad similitudinem historiæ, orationem dirigere. Est homini cum DEO similitudo, _l’homme est l’image de DIEU_.

SĪMĬUS, ĭi, m. _Singe_. SYN. Simia. USUS: Simius, non semissis homo, contra me arma tulit.

SIMPLEX, ĭcis, omn. gen. _Simple_, _candide_, _naïf_, _ouvert_. SYN. Uniusmodi; apertus, sincerus, credulus. )( Multiformis, compositus, callidus. PHRAS. 1. Homo est simplex, _cet homme est candide, ingénu_. Vir bonus et simplicis veritatis amicus; homo est antiqui moris, qui nihil celat, nihil fingit; qui ex natura sua cæteros omnes fingit; homo minime malus, minime vafer; homo prisci moris; homo antiqua virtute, fide, moribus; homo apertus et simplex; fraudis imperitus, a quo nemo fraudatum se queratur; vir est antiquorum hominum, minime versutus; homo est antiquus, qui ex suo ingenio de quovis æstimat. Cf. Sincerus. 2. Simplicissimus homo et pene stupidus, _homme tout à fait simple et presque sot_. Homo non promptissimus; ingenio tardo; homo sine sensu, sine sapore; incallidus et elinguis. Cf. Stupidus. USUS: Quædam in rebus sunt simplicia, quædam copulata. Tuum hominis simplicis pectus vidimus. Simplex et absoluta necessitas. Cf. Apertus.

SIMPLĬCĬTER, _Simplement_, _sans façon_, _bonnement_; _ouvertement_. SYN. Aperte, candide, sincere; absolute, præcise. )( Dupliciter. PHRAS. 1. Id se facturum simpliciter negavit, _il refusa positivement de faire cela_. Id se facturum præcise negavit; aperte, diserte negavit. 2. Est homo simpliciter doctissimus, _homme tout à fait savant_. Est homo sine exceptione, sine dubio, sine dubitatione doctissimus; vir est, ut latine ac plane dicam, doctissimus; vir est, aperte ac sine fuco loquor, doctissimus. 3. Veritatem simpliciter proloqui, _dire la vérité sans détour_. Ad veritatem loqui; Latine, nullo apparatu, nude, plane, quod res est, dicere; sine fuco, sine simulatione veritatem patefacere. USUS: Simpliciter dicam et breviter. Vivere simpliciter vitæque hominum amice. Cum homine simplici simpliciter agam.

SIMPLUM, i, n. _L’unité_. USUS: Simplum aut duplum.

SIMPŬLUM, i, n. _Petite coupe pour les libations_. USUS: Excitare fluctus in simpulo, _faire une tempête dans un verre d’eau_, _faire beaucoup de bruit pour rien_. (PROV.) Vasis genus.

SĬMUL, _En même temps_, _ensemble_. SYN. Una, pariter, communiter, cum, in unum. PHRAS. Simul omnia perdidi, _j’ai tout perdu à la fois_. Totum repente avolavit; singillatim ac diu collecta, omnia uno tempore effudi; unam feci rerum omnium jacturam; una omnia interiere. USUS: Res quas tecum simul didici. Id signum simul aspectum et probatum est. Simul et illud cogita. Abjice voluntatem simul cum spe discendi, _la volonté de_.... _avec l’espoir de_.... Multos modios salis simul edendos esse, ut amicitiæ munus expletum sit, _il faut avoir mangé ensemble bien des boisseaux de sel, pour que, etc._

SĬMŬL AC, _Aussitôt que_, _dès que_. USUS: Simul ac potero, veniam.

SĬMŬLĀCRUM, i, n. _Ressemblance_, _image_, _portrait_, _statue_. SYN. Imago, forma, effigies, species, exemplar, idolum. EPITH. Æternum, mutum, perantiquum, religiosum, sanctissimum, summum. USUS: Nullum superest simulacrum ac vestigium civitatis. Statuæ ac imagines simulacra sunt corporum, non animorum. Cupidinis simulacrum. Cf. Imago.

SĬMŬLĀTĒ, _En apparence_, _avec feinte_, _d’une manière simulée_. USUS: Sive ficte et simulate, sive ex animo loquaris.

SĬMŬLĀTĬO, ōnis, f. _Artifice_, _mensonge_, _faux dehors_, _dissimulation_. SYN. Species simulationis, species quædam assimulatæ virtutis. EPITH. Aperta, bella, difficilis, diuturna, ficta, inveterata, periculosa, summa, verbosa, vitiosa. PHRAS. Virum bonum simulatio non decet, _l’homme de bien ne doit pas user de dissimulation_. Non cadit in virum bonum simulatio; vir bonus abest ab omni simulandi studio. Aliud sentire, aliud loqui non est ejus qui vir bonus haberi velit. Viri boni non est fingere; artem simulandi qui sequitur, bonorum in numero non est, longe a bonorum consuetudine discedit. Cf. Astutia. USUS: Errant, qui simulatione, sermone vultuque ficto stabilem gloriam quærunt. Fronte ac vultu facillime simulatio sustinetur. Simulatio tollit judicium veri illudque adulterat. Summam prudentiam stultitiæ simulatione tegere, _cacher une profonde sagesse sous les dehors de la folie_. Æquitatis simulatione fallere. Nullæ insidiæ periculosiores quam quæ latent in simulatione officii. Ex omni vita simulatio dissimulatioque tollenda, _il faut bannir de la vie la feinte et la dissimulation_. Cf. Simulo, Fingo.

SĬMŬLĀTOR, ōris, m. _Imitateur_; _dissimulé_, _hypocrite_. SYN. Adulator, assentator. EPITH. Studiosus. USUS: Dulcis, faceti, festivi sermonis homo et in omni oratione simulator, _qui feint toujours d’ignorer_, _qui joue l’ignorance_.

SĬMŬLĀTUS, a, um, _Feint_, _simulé_, _faux_, _apparent_. SYN. Assimulatus, fictus, imitatione simulatus, fucatus, adumbratus, fallax, ad fallendum instructus. )( Verus, sincerus. USUS: Ficta omnia celeriter ut flosculi decidunt, nec simulatum quidquam potest esse diuturnum. Amor solers et simulatus. Cf. Astutus, Fictus.

SĬMŬLO, as, avi, atum, are, a. _Imiter_, _copier_; _feindre_, _dissimuler_. SYN. Assimulo, specie simulationis ostento, fingo. ADV. Facile, perbelle, solertius. PHRAS. 1. Nihil in illo nisi simulatum, _tout est simulé en lui_. Aliud spe, aliud specie simulationis ostentat; ad speciem et usurpationem virtutis fictus est; adumbrata virtute fallit; nihil in illo nisi fallax; imitatio simulatioque virtutis in fronte, intus scelus tegitur; personatus ambulat; multis simulationum involucris tegitur et quibusdam quasi velis obtenditur; assimulata virtute laudem captat; longe alius est ingenio quam cujus simulationem inducit; alienam personam fert; ex industria factus ad simulationem virtutis et probitatis; probi hominis speciem præ se fert; specie quadam occultat sese et virum frugi assimulat; vultum fingit et imaginem quamdam probitatis, sed quæ cum moribus non convenit. 2. Simula quantum vis, me profecto non falles, _dissimule autant que tu veux, tu ne me tromperas pas_. Indue quantam vis animo simulationem; frontem sermonemque ad fallendum instrue; præfer quam vis virtutis speciem; mentire fucata, adumbrata, adulterata virtutis specie, quantum vis ac potes; personam quam vis, composito in speciem probitatis vultu, ferre potes, fallere certe et judicium veri tollere non potes. Cf. Fingo. USUS: Perbelle simulat. Multa et simulavi invitus, et dissimulavi cum dolore. Furere se simulavit. Hannibal ægrum simulabat, _Annibal faisait le malade_.

SĬMULTAS, ātis, f. _Débats haineux_, _vifs démêlés_, _inimitié_. SYN. Inimicitia. EPITH. Vetus. USUS: Cum aliquo simultates nescio quas suscipere, habere, gerere, exercere, retinere. Simultatem bona fide deponere, _se réconcilier_, _faire trève à ses ressentiments_. Cf. Inimicitia.

SIN, _Mais si_, _si au contraire_, _si toutefois_, _sinon_. SYN. Si; si non. USUS: Educ tecum omnes, sin minus quam plurimos. Ego ut constitui cras adero: sin utique postridie. Sin autem id non sit ejusmodi, tum vero, etc.

SINCĒRĒ, _Sincèrement_, _loyalement_, _franchement_. SYN. Candide, vere, ingenue, sine fuco, sine fraude, sine assentatione, sine malo dolo, sincera fide, fraterne, genuine, ex animo, ex animi sententia, nihil alicui indulgens. USUS: Sincere tecum agam. Cf. Simpliciter.

SINCĒRUS, a, um, _Pur_, _sain_, _fidèle_, _sincère_. SYN. Purus, verus, integer, candidus, apertus. PHRAS. 1. Sincerus mihi animus est, _je suis sincère_, _je ne veux pas tromper_. Animus mihi est apertus, simplex, rectus, candidus; nulla simulatione tectus, purus ab omni fraude. Simulationem, simulandi artificium natura mea consuetudoque respuit. Abest a me simulandi perversum studium; simplicem, apertam veritatem amo; odi artes quibus veritas uti involucro quodam obtegitur; animo sum minime versuto. Cum ingenium meum perspexeris, nihil in me insidiosum aut fallax deprehendes; cum ingenium meum usu cognitum ac perspectum habueris, abesse me ab omni dolo ac fraude; esse me sinceri animi, simplicis ingenii, apertæ voluntatis, rectæ mentis; alienum ab arte fallendi, artificio simulationis agnosces. Cf. Affectus, a, um. 2. Sincerum judicium tulit, _il a porté un jugement droit_. Puram et a favore et odio et integrioris judicii sententiam tulit; rectum animi sensum purumque a partium studiis in dicenda sententia secutus est; litem ex animi sententia diremit; non partium studio, non malevolentia impeditus, ut quarum causas procul haberet, sententiam pronuntiavit dignam viro antiqua virtute ac fide. Cf. Judicium. USUS: Amicum mihi ab omni incommodo, detrimento, molestia sincerum integrumque conserva, _faites en sorte que mon ami n’éprouve aucun tort, aucun dommage, aucune vexation_. Prudens et sincerum judicium videt, quid in quaque re sanum sincerumque sit.

SĬNE, _Sans_. SYN. Absque, citra, extra. )( Cum. PHRAS. 1. Sine dubio ita est, _cela est ainsi sans aucun doute_. Sine controversia; sine ulla dubitatione res ita se habet; dubium mihi non est; nemo in dubium vocaverit, rem ita se habere. 2. Sine metu, _sans crainte_. Solutus omni timore; motus expers; remoto omni metu; propulso omni metu; metu vacuus; liber ab omni metu. 3. Sine præsidio, _sans secours_. Nudus amicorum præsidio; nullis amicorum præsidiis munitus; expers humanæ opis; inops auxilii; inops ab amicis; orbus amicorum præsidiis et inops relictus. USUS: Homo sine re, sine spe, sine sede, sine fortunis.

SINGILLĀTIM, _Isolément_, _en particulier_, _un à un_, _l’un après l’autre_. SYN. Singulatim. )( Generatim. USUS: Singillatim unamquamque rem attingere. Ad pedes omnium singillatim accidit.

SINGŬLĀRIS, e, gen. com. _Remarquable_, _extraordinaire_, _rare_; _particulier_. Maxime rarus, summus, inauditus, incredibilis, divinus; peculiaris, præcipuus. )( Vulgaris. ADV. Prope. PHRAS. Factum illud plane singulare est, _cette action est tout à fait remarquable_. Eximium illud consilii animique et neutiquam vulgatæ laudis; factum elegans ad existimationem, ad memoriam singulare, ad memoriam præcipuum; facinus post homines natos, post hominum memoriam, ex omni memoria præstantissimum. USUS: 1. Vir summus et singularis. Singulari in teamore feror. 2. Proprius, peculiaris, _propre_, _particulier_. Sunt quædam in illo singularia quæ in nullum alium convenire possunt, _il a certaines qualités qui n’appartiennent qu’à lui_.

SINGŬLĀRĬTER, _Particulièrement_, _surtout_. SYN. Unice, simpliciter, singulari modo. )( Communiter. USUS: Hunc singulariter semper dilexi.

SINGŬLI, æ, a, _Chacun en particulier_, _chaque_, _chacun_, _un à un_. SYN. Quisque, unusquisque. USUS: Bini milites in singulas domos. Militibus viritim ac in singulos magnam pecuniam polliceri. Crescit in dies singulos malum. In re publica singulorum dominatus esse optimos, _pour les sociétés, l’empire d’un seul est de tous le meilleur_.

SINGULTŬS, ūs, m. _Sanglot_, _soupir_. SYN. Gemitus. USUS: Fletus cum singultu. Cf. Fleo.

SĬNISTER, tra, trum, _Gauche_, _à gauche_. USUS: A sinistra. Cornu sinistrum, _l’aile gauche_.

1. SĬNISTRA, æ, f. _La main gauche_. SYN. Læva manus.

2. SĬNISTRA, _A gauche_. USUS: Supra, infra, dextra, sinistra.

SĬNISTRĒ, _Mal_, _de travers_; _en mauvaise part_. SYN. In malam partem, in pejorem partem. USUS: Sinistre cecidit.

SĬNISTRORSUS, _Étant tourné vers la gauche_, _du côté gauche_, _à gauche_. USUS: Sinistrorsus se flectere.

SĬNO, is, sīvi, sĭtum, ere, a. _Laisser libre_, _souffrir_, _permettre_. SYN. Permitto, patior, fero, locum do. USUS: Plebem senatui parere non sinunt. Istud ne dii siverint. Non patiar, non feram, non sinam, _je ne le souffrirai pas_, _je ne le supporterai pas_, _je ne le permettrai pas_. Cf. Patior.

SĬNŬS, ūs, m. _Courbure_, _sinuosité_, _pli, sein_, _poitrine_. SYN. Gremium, complexus; summa familiaritas; curvatum littus. USUS: 1. In sinu gaudere. In sinum alicujus se conferre, confugere. Aliquem in sinu gestare, _porter qqn dans le cœur, l’aimer beaucoup_, valde amare. Ex suo sinu homines submisit improbos. Aliquem ex suo sinu dimittere. Græcia in sinu ac gremio pacis posita. 2. Littoris flexus, _golfe_, _anse_, _baie_. Omnes maris sinus et portus.

SĬPĀRĬUM, ĭi, n. _Rideau couvrant le fond du théâtre_. SYN. Velum quo scena obtenditur.

SĪQUĬDEM, _Si toutefois_, _si cependant_. SYN. Si tamen, quippe si. USUS: Fortunatum te, siquidem qui es permanseris.

SĪRĒNES, um, f. pl. _Les Sirènes_. USUS: Multa Homerus de Sirenibus et earumdem vocis suavitate confinxit.

SISTO, is, stĭti, stătum, sistere, a. et n. a. _Placer_, _établir_; _arrêter_, _retenir_. n. _S’arrêter_. SYN. Exhibeo; cursum inhibeo, ante pedes destituo. USUS: Siste te nobis quamprimum. Aliquem in judicio sistere, _faire comparaître qqn devant le tribunal_. Vadimonium sistere.

SĬTELLA, æ, f. dimin. Sĭtŭla, _Urne (de scrutin)_. SYN. Cista in qua colligebantur suffragia.

SĬTĬENTER, _Avidement_. SYN. Avide.

SĬTĬO, is, īvi _vel_ ĭi, ire, n. et a. _Avoir soif_, _être altéré_; _désirer ardemment_. SYN. Sitis me urit, macerat, conficit; siti laboro; desiderium potionis accenditur; fauces siti arent; fauces siti ardent. ADV. Ardentius, gravius. USUS: Gloriæ, virtutis sitiens. Honores sitire, _avoir soif des honneurs_. Cf. Desidero.

SĬTIS, is, f. _Soif_. EPITH. Diuturna. USUS: Siti enectus Tantalus. Ardentibus siti faucibus. Cibo et potione famem sitimque depellere, expellere, sedare, restinguere. Levare sitim; eximere bibendi cupiditatem longa siti accensam. Cf. Desiderium.

SĬTUS, a, um, _Situé_, _placé_. SYN. Positus, locatus. PHRAS. 1. In hoc omnia sita sunt, _tout repose sur cela_. In hoc laus omnis considet; spes omnis residet; in eo res tota vertitur; in hoc laus tota consistit. 2. Arx sita est versus meridiem, _la citadelle est situé au midi_. Arx spectat ad meridiem; arx austrum accipit; arx contra septentriones est; arx ad meridiem vergit. USUS: In quo vitam beatam sitam putas? _Sur quoi faites-vous reposer le bonheur de la vie?_ Hæc in nostra potestate sita sunt. Ante oculos situm est.

SĬTŬS, ūs, m. _Situation_, _position_. SYN. Positio, natura loci. PHRAS. 1. Urbs situ firma, _ville fortifiée par sa position naturelle_. Urbs valida muris ac situ ipso munita, sic ut fortunæ loci delegare spes suas dux tuto posset; urbs situ, mœnibus, natura adversus vim hostium egregie obsepta; urbs ingenio loci, mari undique et montibus vallata. USUS: 1. Urbs situ, mœnibus, descriptione ædificiorum præclara ad aspectum. 2. Illuvies, sordes, _corruption_, _malpropreté_. Situ ac pædore squalida.

SĪVE, _Soit que.... soit que...._ SYN. Seu. USUS: Sive discessu, sive potius fuga.

SŎBŎLES, is, f. _Rejeton_, _enfant_, _fils_. SYN. Propagatio, proles. USUS: Propagare sobolem.

SŌBRĬĒ, _Sobrement_, _avec tempérance_. USUS: Parce, continenter sobrieque vivere.

SŌBRĪNI, ōrum, m. pl. _Cousins_, _cousines (issus de germains)_.

SŌBRĬUS, a, um, _Sobre_, _tempérant_. SYN. Siccus, moderatus. )( Vinolentus, ebriosus. PHRAS. Sobrius est in cibo et potu, _il est tempérant dans le boire et le manger_. Homo frugi ac sobrius; temperans, siccus, ab ebrietate alienus; sumptuosis cœnis minime amicus; frugalitate, victus moderatione, sapienti quadam in cibo potuque temperantia commendatus; parce, continenter sobrieque vivit; frugaliter, temperate naturæ desideria explet. Cf. Abstineo. USUS: Homines frugi ac sobrii; inter sobrios bacchari vinolentum.

SOCCUS, i, m. _Chaussure_. Calceamentum Græcorum.

SŌCER, cĕri, m. _Beau-père_.

SŎCĬĀBĬLIS, e, gen. com. _Facile à unir_, _sociable_. USUS: Bini Spartæ reges diu sociabilem consortionem inter se tenuere.

SŎCĬĀLIS, e, gen. com. _Relatif à la société_, _social_. USUS: Bellum, jus, fœdus sociale.