Part 136

SCRĪBO, is, psi, ptum, ere, a. _Écrire_. SYN. Litteras pingo, formo; litterarum elementa conformo; litterarum formas effingo; litterarum figuras formo, _écrire_, _former des lettres_. Litteras conscribo, exaro, do, mitto, _écrire une lettre_. Litteris consigno, scriptis mando, litteris prodo, publicis monumentis consigno; memoriæ, posteritati prodo; monumentis mando, prodo; memoriæ, historiæ mando; memoriæ, posteritati propago; chartis prodo; litteris mando, consecro; in annales, fastos refero; hominum memoriæ sempiternæ trado; immortalitati trado, mando, commendo, _faire une histoire_, _écrire pour les siècles futurs_. Librum conficio, compono, efficio. PHRAS. 1. Elegante sane charactere scribis, _vous écrivez très-bien_, _votre écriture est élégante_. Elementa conformas venustissime, litterarum formas pingis tanquam typis æneis expressas; calamo ad venustissimam speciem typorum proxime accedis; litterarum elementa pingis, formas sane bellissimas; bella, venusta, exquisita, luculenta manus est, quæ ista scriptura persequitur. Nihil in tota scriptione non egregie concinnatum est, ductus bellissimi, litteræ tanta proportione et tam composite mutuo respondentes, versibus præterea paribus intervallis a summa pagina ad imam usque diremptis et nulla omnino in parte vacillantibus, ut velut ad amussim directi, nusquam a recto tramite deflectant lectoremque liberali quadam voluptate demulceant. Non inæquales litteræ, non vacillantes; litterarum formæ non illepidæ aut invenustæ; elementa non tristia ac deformia; figuræ litterarum non fœde, inscite, indecore pictæ, sed velut pictura bellissime concinnata oculis blandiuntur. 2. Scribe ad me sæpius, _écrivez-moi plus souvent_; (de litteris _seu_ epistolis.) Ne, quæso, litteris parcito; crebris nos litteris appellaro, libet enim tecum garrire, et tametsi pagella altera procedat, tertiam etiam completo; res omnes litteris persequere; quoties ad amicos, eodem etiam oleo ac opera aliquid ad me exarato. 3. Livius res Romanas egregie scripsit, _Tite-Live composa une magnifique histoire de Rome_; (de libris.) Livius de rebus Rom. egregia scripta reliquit; res Rom. divinitus perscripsit; res Rom. litteris mirifice illustravit; litteris mandavit, consignavit; Rom. nomen scriptis celebravit et illustravit; Romanorum bella pulcherrime contexuit; rerum Romanarum commentarios confecit absolutissimos; res Romanas posteritati litteris prodidit. 4. Docte et erudite scribit, _il écrit en savant et en érudit_; (de modo et stili genere.) Scribendi laude excellit; raram quamdam laudem in scribendo consecutus est; præclara sunt, quæ ingenio studioque parit, quæ ejus industria elaborat; mirabiles minimeque vulgares sunt ingenii et industriæ ejus fructus; scribit ut pauci; quidquid ille ex se promit, delectat alios, ipsum vero laudibus illustrat; nihil scribit nisi perfectum ingenio, industria elaboratum; scripta ejus miro verborum cultu sunt perpolita, et omni elegantiarum genere ornatissima, refertissima. USUS: Alii rem versibus luculenter scripsere. Scribere de aliquo asperius. Liber de rebus rusticis scriptus, _livre où l’on traite de l’agriculture_. Cf. Littera, Litteræ, Epistola.

SCRIPTĬO, ōnis, f. _Composition écrite_, _écrit_. SYN. Stilus, scriptura. EPITH. Philosophica. USUS: Nihil ad dicendum magis proficit, quam scriptio, _rien ne forme tant à l’art de la parole que les exercices de style sur le papier_.

SCRIPTĬTO, as, avi, atum, are, a. _Écrire des lettres_, _composer un écrit_. USUS: Te quidem, Antoni, multum scriptitasse non arbitror.

SCRIPTOR, ōris, m. _Écrivain_; _auteur_, _historien_. EPITH. Astutus, sane bonus, doctus, ferreus, luculentus, peritus, politus, præstans, sanctus, egregie subtilis, vetustissimus. USUS: Ferreus scriptor, sed auctor bonus. Scriptor, ut temporibus illis luculentus.

SCRIPTUM, i, n. _Écrit_, _ouvrage_, _livre_. SYN. Scriptura, monumentum, litterarum monimentum. EPITH. Absurdum, inutile, indignum, ambiguum, antiquius, legitimum, necessarium, privatum, probabile. USUS: De scripto dicere, recitare, _lire sur un manuscrit_, _débiter le manuscrit à la main_. Plato scriptum _vel_ in scriptis reliquit, _Platon a écrit_. Scriptis res suorum temporum mandare, celebrare, illustrare, _écrire l’histoire contemporaine_.

SCRIPTŪRA, æ, f. _Écriture_. SYN. Scriptum. EPITH. Assidua, contraria, diligens, superior. USUS: 1. Mendum scripturæ litura tollitur, _une faute d’écriture se corrige par une rature_. 2. Scriptio, _composition écrite_, _écrit_. Ea, quæ scriptura persecutus est, exscripta consignataque singulis attribuere. Genus scripturæ liberum ac incitatum, _ce genre d’écrit au style non seulement libre, etc._ 3. Ratio eorum qui portoria, pascua publica _vel_ decumas redimebant, _impôt sur les pâturages_, _droit de pâture_. Per magistros scripturæ et portus et nostrarum diœcesium. Neque ex portu, neque ex scriptura vectigal conservari potest, _texte de loi_. _Pro_: Scriptura sacra, _Écriture sainte_, Latine: Libri divini, divinæ litteræ; divinarum legum, divinorum scriptorum monimenta; sacræ litteræ, codex sacer.

SCRŎBIS, is, m. _Fosse_. USUS: Scrobem facere, subigere, invertere.

SCRŪPŬLŌSUS, a, um, _Très exact_, _minutieux_, _consciencieux_. SYN. Asper, anxius, tristis, sollicitus, dubius, homo non intacti religione animi; simplex ac religiosus; religione attonitus; religione quadam obstrictus; qui in religionem trahit, vertit aliquid; æquo religiosior; qui religioni sibi ducit admittere quidquam, quod culpæ vel speciem præferat, _scrupuleux_. PHRAS. Scrupulosus est, _il est scrupuleux_. Assiduis ex recordatione vitæ prioris scrupulis pungitur, nullamque ægro saucioque animo quietem capit; animum gerit nescio quibus religionibus obstrictum; nimis exigue, exiliter religioseque omnia ad calculos revocantem; anxiis animi curis et sollicitudinum aculeis male accipitur, afficitur, torquetur. Pungunt hominem, diesque ac noctes stimulant nescio qui scrupuli ex superioris vitæ memoria relicti; torquent animum exeduntque nescio qui curarum sollicitudinumque stimuli ex latentis suspicione mali profecti; versant animum novæ identidem suspiciones, pavores, metus, fluctus æstusque sollicitudinum, nescio cujus piaculi conscientia excitati. Cf. Scrupulus, Anxius. USUS: Tandem e scrupulosis his cautibus enavigavit oratio, _voilà enfin mon discours sorti de sa course périlleuse à travers les écueils_.

SCRŪPŬLUS, i, m. _Petite pierre pointue_. SYN. Exiguus lapillus calceo injectus. TRANSL. Sollicitudo, dubitatio, suspicio, religio, _Inquiétude_, _embarras_, _scrupule_. PHRAS. 1. Injectus est populo scrupulus, _on fit naître des scrupules dans l’esprit du peuple_. Offusa animis oculisque populi religio; moti sunt in religionem animi populi; ea res populo in religionem venit; religioni sibi populus duxit; oblata, injecta est populo religio; hic vero nescio quæ superstitio mentes omnium occupavit, hic vero populum cepit religio; hic vero non magna res religionem incusserat hominibus, multitudinem justæ religionis implevit; religione hic nova obstrictus est populus; hic vero res nova cumulavit religiones populi; nova hic populum incessit religio. 2. (Facerem mihi scrupulum, VULG.), _je me ferais un scrupule_. Religioni haberem, mihi ducerem; religio mihi esset; haud sane liber religione animus esset; religione impediri, conscientia impediri me putarem; religione quadam tangerer; haud sane intactus religione futurus esset mihi animus, si, etc. 3. Scrupulum habeo, _j’ai un scrupule_. Scrupuli aliquid in animo residet, quod me dies noctesque stimulat ac pungit; morsus tamen et contractiunculæ quædam animi adhuc relictæ sunt; scrupulus restat unus qui me male habet; discruciat animum suspicio quædam latentis in tam speciosa cogitatione piaculi; angit me, sollicitat, torquet pungens hæc animi cura; discrucior animo, quoties in mentem venit præteritæ vita ætatis. Cf. Scrupulosus, Religio. 4. Scrupulum istum facile tibi eximam, _je vous enleverai facilement ce scrupule_. Scrupulum istum ex animo facile evellam; religionem hanc facile eximam; animum religione hac facile exsolvam; animum religione hac facile levabo; religionem istam adimam, auferam, tollam, eripiam; ista te religione liberabo. USUS: Hunc mihi ex animo scrupulum evelle, qui me dies noctesque pungit ac stimulat, _arrachez-moi de l’esprit cette inquiétude qui me tourmente nuit et jour_. Quem mihi odiosum de filio scrupulum injecisti, adhuc in me residet. Domesticarum sollicitudinum aculeos et scrupulos occultare. Cf. Anxietas.

SCRŪTA, ōrum, n. pl. _Vieilles hardes_, _défroques_. USUS: Vilia scruta vendere.

SCRŪTOR, aris, atus sum, ari, d. _Visiter avec soin_, _rechercher_. SYN. Inquiro, excutio. ADV. Furacissime. USUS: Libros reconditos scrutari. Cf. Indago, Meditor, Cogito.

SCULPTUS, a, um, _Gravé_, _ciselé_, _sculpté_. USUS: E saxo sculptus, _alias_ scalptus.

SCURRA, æ, m. _Bouffon_. SYN. Sannio. USUS: Scurra facetus, omnibus modis risum captans. Scurra improbissimus, facie magis quam facetiis ridiculus, qui se tamen populi delicias vult existimari.

SCURRĪLIS, e, gen. com. _Plaisant_, _qui sent le bouffon_. SYN. Obscœnus. USUS: Risus, jocus, dicacitas scurrilis et mimica.

SCŪTĀTUS, a, um, _Armé d’un bouclier long_. USUS: Milites scutati, hastati.

SCŬTELLA, æ, f. _Petit plateau_, _soucoupe_. USUS: Demus scutellam dulciculæ potionis.

SCŬTĬCA, æ, f. _Étrivières_, _cravache_. SYN. Flagellum ex pelle. USUS: Dignus scutica.

SCŪTUM, i, n. _Bouclier_. SYN. Clypeus. USUS: Miles ignavus abjecto scuto fugit, quantum potest.

SCYPHUS, i, m. _Vase à boire_, _coupe_. SYN. Poculum.

SĒCĒDO, is, cessi, cessum, ere, n. _S’en aller_, _s’éloigner_, _se retirer_. SYN. Decedo, recedo, ex turba me evolvo. USUS: Secedant improbi, secernant se a bonis.

SĒCERNO, is, crēvi, crētum, ere, a. _Séparer_, _mettre à part_. SYN. Separo, distinguo, disjungo. USUS: Secerne te a pravis. Secernere et internoscere unum ab altero. Salutaria a pestiferis, vera a falsis, animum a corpore secernere. Secernitur blandus amicus a vero, _l’ami qui flatte se distingue de l’ami véritable_. Cf. Separo.

SĒCESSĬO, ōnis, f. _Désunion_, _révolte_, _insurrection_. SYN. Discessio, abscessio, seditio. USUS: Secessionem facere. Secessionem credebam, non bellum, _je croyais que c’était une scission, non une guerre_. Cf. Seditio.

SĒCESSŬS, ūs, m. _Retraite_, _solitude_.

SĔCĪUS, _Moins_. SYN. Minus. USUS: Impedimento est quo secius lex feratur, _il empêche que la loi ne soit portée_.

SĒCLŪDO, is, si, sum, ere, a. _Séparer_, _éloigner_, _isoler_. SYN. Secerno. USUS: Domus seclusa a strepitu populari.

SĒCO, as, cŭi, sectum, are, a. _Couper_. SYN. Exseco, reseco. USUS: Corpus uri et secari patimur.

SĒCRĒTĬO, ōnis, f. _Séparation_, _dissolution_. SYN. Disjunctio. USUS: Est enim interitus quasi discessus et secretio earum partium quæ ante interitum junctione aliqua tenebantur, _la mort n’est que la séparation de ces parties que quelque lien unissait pendant la vie_.

SĒCRĒTO, _Séparément_, _à part_. SYN. Clam, remotis arbitris. USUS: Hæc inter paucos secreto narrantur. Cf. Clam.

SĒCRĒTUS, a, um, _Séparé_, _éloigné_, _caché_, _secret_. SYN. Separatus, sejunctus, seclusus, arcanus, a conspectu amotus, remotus. PHRAS. Quæ secreta esse voluisti, ex me nemo resciet, _personne ne saura de moi ce que vous avez voulu que je tienne caché_. Arcanorum fidem servabo, præstabo integram; premam fideli silentio, tacita relinquam, quæ tu in aurem mihi; nemo arcana tua consilia ex me exsculpet, exprimet, eliciet; nemo consilia, quæ tu occulta esse voluisti, ex me expiscabitur, eblandietur. Cf. Taceo. USUS: Succus secretus a reliquo cibo. Stellarum sphæra ab ætherea conjunctione secreta et libera.

SECTA, æ, f. _Doctrine philosophique_, _école_, _secte_. SYN. Familia, schola, disciplina; partes, factio, ratio vitæ, ratio philosophandi; hæresis. EPITH. Difficilis atque ardua. USUS: Horum nos hominum sectam atque institutionem prosequimur. Antonii sectam secutus est. Philosophorum hæresis, secta, disciplina. Cf. Hæresis.

SECTĀTOR, ōris, m. _Partisan_. SYN. Consectator, amator, æmulus. USUS: Gabinii comes est vel sectator.

SECTĬO, ōnis, f. _Partage_, _vente à l’encan_. SYN. Auctio. USUS: Prædæ sectio venit. Pecuniam pro sectione debere.

SECTOR, aris, atus sum, ari, d. a. _Aller à la suite, accompagner_. SYN. Assector, comitor. USUS: Sectari aliquem per omnia fora. Ejusmodi est, ut pueri eum sectentur, _que les enfants le suivent dans la rue_. Cf. Sequor.

SECTOR, ōris, m. _Qui achète le butin au les biens confisqués_. SYN. Qui proscriptorum bona in auctione emit. EPITH. Audacissimus. USUS: Antonius sector Pompeii.

SECTŪRA, æ, f. _Mines_. USUS: Secturæ ærariæ, ferrariæ, fodinæ.

SĒCŬLUM, i, n. _Siècle_, _temps_, _époque_. SYN. Ætas, multorum annorum spatium. USUS: 1. Sempiternis seculorum ætatibus non mutari. Omnium seculorum posteritas. Est hujus seculi labes quædam et macula virtuti invidere. Hujus seculi insolentiam vituperabat. 2. (Seculum, _le siècle_, _la vie mondaine_, VULG.), Latine: Res fluxæ, caducæ, infimæ. 3. (Unde et secularis, _séculier_, VULG.), Latine: Homo profanus.

SĔCUNDĀNI, ōrum, m. pl. _Les soldats de la seconde légion_. USUS: Milites secundani.

SĔCUNDĀRĬUS, a, um, _Du second rang_, _secondaire_. SYN. Secundus, proximus. USUS: Primum illud, secundarium vero istud, _le point principal est ceci, et le point secondaire cela_.

SĔCUNDŌ, _Ensuite_, _en second lieu_. SYN. Iterum, deinde.

SĔCUNDO, as, avi, are, a. _Favoriser_. SYN. Prosperum reddo. USUS: Dii incepta secundent, _que les dieux favorisent notre entreprise_.

SĔCUNDUM, _Après_, _immédiatement après_. SYN. Post. USUS: 1. Secundum hunc diem adero. Maximum secundum deorum opes imperium. Secundum DEUM parentes honorandi. 2. Pro, juxta, ex, _selon_, _suivant_, _d’après_; _en faveur de_. Prætor secundum me tulit sententiam. Secundum tabulas litem dare. Secundum naturam vivere, _vivre d’après le vœu de la nature_, _selon la nature_. Secundum Platonem aliter disserendum est. 3. Non procul, prope, penes, propter, ad, _le long de_. Secundum littus ambulare.

SĔCUNDUS, a, um, _Suivant_, _second_. SYN. Alter. USUS: 1. Omnium judicio secundus. 2. Prosper, ad voluntatem nostram fluens, _propice_, _favorable_, _heureux_. Exercitus noster secundo prœlio est usus. Secundis rebus; ventis secundis. Omnia secundissima nobis, illis adversissima accidere. Secunda concionis admurmuratione audiri. Cf. Felix.

SĔCŪRIS, is, f. _Hâche_. EPITH. Funesta, gravior. USUS: Aliquem securi ferire, percutere. Cervices securi subjicere. Securim infligere, injicere rebus alicujus, graviter lædere, _porter un coup mortel_.

SĒCŪRĬTAS, ātis, f. _Exemption de soucis_, _sécurité_. SYN. Requies curarum, tranquillitas, otium. EPITH. Blanda, maxima, mira, optata. USUS: Securitatem civibus præstare. Securitatem appello vacuitatem ægritudinis. Cf. Securus.

SĒCŪRUS, a, um, _Qui est sans inquiétude_, _calme_, _tranquille_. SYN. Sine cura. PHRAS. 1. Miror, qui in tanto motu securus sis adeo, _je m’étonne de ce que vous soyez sans crainte au milieu de si grands troubles_. Qui fieri possit, ut his tempestatibus prope solus in portu sis; in alteram aurem dormias; non modo sine cura quiescas, sed sine metu spirare etiam possis; omnia tuta et insidiis vacua arbitreris; aliorum naufragia velut ex terra intuearis; tempestatem adeo periculosam, insidiosam, infestam non formides; res tuas in tuto collocatas, te ipsum extra teli jactum positum existimes; nihil tot saxa, tot cautes timeas; ita sine metu ætatem agas; animo agas otioso et tranquillo; velut in portu naviges; in utramque aurem otiose dormias, velut res in vado, in tuto, in tranquillo esset. 2. Securos esse jussit, _il leur rendit la paix_. Spem affirmavit sociis; periculum, noxam, damnum præstitit; omnem securitatem præstitit; securos reddidit; metum curamque iis ademit, exemit. USUS: De ea re securus sum. Securum te reddo. Securum te esse jubeo.

SĔCUS, _Autrement qu’il ne faudrait_, _c. à d._, _mal_; _le contraire_. SYN. Contra, aliter. USUS: Recte an secus, nihil ad nos, _est-ce à tort ou à raison, peu nous importe_. Non dixi secus ac sentiebam. Secus existimare de aliquo, _avoir mauvaise opinion de qqn_. Longe secus, _bien au contraire_. Ne quid fiat secus quam volumus quamque opportet, _que rien n’arrive contre notre désir et autrement qu’il ne faut_. Fit obviam Clodio hora fere undecima aut non multo secus, _vers la onzième heure ou à peu près_.

SED, _Mais_. SYN. At, ac quidem, certe, autem, verumtamen, porro, verum, vero; haud scio, an. USUS: Non de me dixi, sed de sapiente.

SĒDĀTĒ, _Avec calme_. SYN. Tranquille, leniter. USUS: Imperare animo suo et injuriam sedate ferre.

SĒDĀTĬO, ōnis, f. _Apaisement_, _calme_. SYN. Tranquillitas, placatio. )( Perturbatio. USUS: Temperantia, modestia, sedatio perturbationum animi, ægritudinum, dolorum.

SĔDĔO, es, sēdi, sessum, ere, n. _S’asseoir_. SYN. Assideo. USUS: 1. Malo in tua illa sedecula sedere, quam illorum sella, _j’aime mieux être assis sur ton petit siége que dans leur chaise curule_. 2. Maneo, moror, _séjourner s’arrêter_. Totos dies in villa sedere.

SĒDES, is, f. _Lieu où l’on est établi_; _siége banc_; _séjour_, _demeure_, _résidence_. SYN. Sella: domicilium. EPITH. Alta, antiqua, celsa, domestica, certa, hospitalis, maxima, publica, stabilis. PHRAS. 1. Ligures ibi suas sedes habent, _les Ligures ont là leurs habitations_. Inter mare Alpesque incolunt; agrum, terras tenent inter mare Alpesque interjectas. 2. Romæ sibi sedem posuit, _il s’est établi à Rome_. Romæ sedem sibi ac domicilium collocavit, domicilium fixit; Romæ sedem suarum fortunarum constituit. Cf. Habito. USUS: 1. Pulvinos poposcit, et in iis sedibus sub platano consedit. Sedem capere. 2. Locus, gradus, _rang_, _place_. Virtus sola ponatur in summi boni sede. 3. Domicilium, _siége_, _résidence_, _domicile_. Urbs hæc sedes omnium nostrum, domicilium imperii. Sedes alibi ac domicilium collocare. Roma ipsa prope suis sedibus convulsa. Sedem omnium fortunarum Romæ collocavit.

SĒDĬTĬO, ōnis, f. _Révolte_, _sédition_, _émeute_, _insurrection_. SYN. Discordia, dissensio, secessio, vis, turba, motus populi _vel_ militum, tumultus. EPITH. Commota, concitata, nocturna, domestica, perniciosa. PHRAS. 1. Seditionem molitus est, _il excita une sédition_. Sollicitavit ad defectionem animos; civitates concitavit; locum seditioni quæsivit; seditionem ciere ausus est; movit se ad sollicitandum statum civitatis; eo auctore ingens momento seditio concitata, excitata, facta, commota est. Motum molitus est, concitavit, attulit reipublicæ sane gravem ac periculosum; conflata per eum seditio ingens et perniciosa. 2. Videbatur inde seditio exstitura, _on croyait que de là résulterait une émeute_. Ad seditionem spectare res videbatur. Res ad ultimum seditionis eruptura videbatur; res ad vim spectare videbatur; prope seditionem rem esse facile apparebat; prope erat ut victo imperio sustollerent animos; in seditionem et discordiam verti omnia videbantur; gliscere jam seditio videbatur. 3. Seditio erat in urbe, _la sédition_, _le trouble était dans la ville_. Urbs repente ingenti seditione exarsit; magno tumultu arsit; urbanus repente motus et secessio populi facta est; conflata ingens est seditio, jamque ad manus prope ventum erat. 4. Omnia seditionibus plena sunt, _tout est plein de trouble, de tumulte_. Omnia seditionibus ardent; omnia turbulentis, seditiosis concionibus fervent; crebræ ex concursu multitudinis concitationes fiunt. Vulgus ingenio mobili, rerum novarum cupidum, quieti et otio adversum omnia discordiis miscet. 5. Seditionem composuit, _il apaisa la sédition_. Motus composuit; seditionem lenivit, sedavit, compressit, exstinxit. Motum rabiemque furentis plebeculæ coercuit. Cf. Sedo, Turba, Tumultus. USUS: Seditio in castris orta, quamvis sopita, recrudescebat. Castra tota seditione ardent. Duces seditionem vix sustinent.

SĒDĬTĬŌSĒ, _Séditieusement_, _en excitant des troubles_. USUS: Seditiosissime dicere.

SĒDĬTĬŌSUS, a, um, _Séditieux_, _factieux_. SYN. Turbulentus; turbæ ac tumultus concitator, fax seditionum, factiosus. PHRAS. Seditiosi homines, _des séditieux_, _des factieux_. Qui seditiosa coquunt consilia; qui turbas movent, concitant; qui seditiones commovent, conflant, seditionum faces per omnes urbis angulos spargunt. USUS: Seditiosus civis et turbulentus.

SĒDO, as, avi, atum, are, a. _Apaiser_, _calmer_, _arrêter_. SYN. Placo, mitigo, lenio, mollio, restinguo, sedationem affero. )( Incito. PHRAS. Sedata est ira populi, _la colère du peuple s’est apaisée_. Dies tempusque iras leniit; suppressa ira est; ira deflagravit; mitescere discordia cœpit; furor quo prius ardebant omnia, conticuit; ira consedit, deferbuit, conquievit. USUS: Discordias, animorum motus, bellum sine tumultu sedare ac componere. Cf. Placo.

SĒDŪCO, is, xi, ctum, ere, a. _Conduire à l’écart_, _prendre à part_, _en particulier_. SYN. Abduco, in aliam partem duco. PHRAS. (Cave ne seducaris, VULG.), _prenez garde de vous laisser séduire_. Latine: Cave, ne corrumparis aliena pravitate; ne te auferant aliorum prava consilia; ne de fide ac probitate deducant; de vetere pietatis laude dejiciant; ne animum tuum, nondum consilio ac ratione firmatum iis rebus pelliciant, quibus capi illa ætas ac deliniri potest; ne in errorem inducaris; ne ab recto et honesto transversum agaris. Cf. Corrumpo, Exemplo malo esse. USUS: Cum hæc disseruissem, seduxit me Brutus. Seduxit Crassum ad eumque retulit.

SĒDUCTĬO, ōnis, f. _Action de tirer à l’écart, de prendre à part_. USUS: Seductiones testium, successio subscriptorum.

SĒDŬLĬTAS, ātis, f. _Activité_, _zèle_; _diligence_, _application_. SYN. Officium, diligentia. EPITH. Arguta, digna aliquo præmio, insidiosa, simulata. USUS: Sedulitas nimium arguta non placet. Cornelii operam, sedulitatem laudo dignamque præmio censeo. Cf. Diligentia.

SĒDŬLO, _Avec zèle_, _avec soin_. SYN. Diligenter.

SĒDŬLUS, a, um, _Diligent_, _soigneux_. SYN. Diligens, officiosus, frequens in re quapiam. Cf. Diligens.

SĔGES, ĕtis, f. _Champ_, _sol_, _terrain (qu’on exploite)_. SYN. Arva, ager. EPITH. Deterior, læta, secunda. USUS: 1. Seges spicis uberibus et crebris. Seges matura messi. Segetes fruges largiuntur, eædemque effundunt herbas inimicissimas frugibus. 2. Ipsæ fruges, _moisson à couper_. Læta seges. 3. TRANSL. Quid Clodium odisset Milo, segetem ac materiam gloriæ suæ? _Pourquoi Milon eut-il haï Clodius qui devait être pour lui un moyen et une source de gloire._

SEGNIS, e, gen. com. _Nonchalant_, _indolent_, _paresseux_. SYN. Piger, languens. USUS: Ego si cui videor segnior, etc., _si j’ai paru trop lent à qqn_. Bonus segnior fit ubi negligas, _l’homme de bien se relâche dès qu’on le néglige_. Cf. Piger.

SEGNĬTER, _Mollement_, _sans énergie_. USUS: Segniter ac contumaciter omnia agere.

SEGNĬTĬA, æ, et SEGNĬTĬES, ēi, _Nonchalance_, _apathie_, _paresse_. SYN. Inertia. EPITH. Incertissima. USUS: Vir sine segnitia verecundus, _modeste sans timidité_. Cf. Pigritia.

SĒGRĔGO, as, avi, atum, are, a. _Séparer_, _isoler_. SYN. Sejungo, separo. )( Congrego. USUS: Eloquentia nos a vita agresti segregat. Scelus suum ipsum a republica segregavit, _son propre crime l’a retranché de la république_. Cf. Separo.

SĒJŬGĀTUS, a, um, (jugo), _Séparé_, _placé séparément_. SYN. Sejungo. USUS: Pars animi, quæ sensum habet, non est ab actione corporis sejugata.

SĒJUNCTĬO, ōnis, f. _Séparation_.

SĒJUNGO, is, nxi, nctum, ere, a. _Désunir_, _disjoindre_, _séparer_. SYN. Segrego, separo, semoveo. ADV. Privatim. USUS: Fortunam nemo ab inconstantia sejunget, _personne ne saurait soustraire la fortune au reproche d’inconstance_. Cf. Separo.

SĒLECTĬO, ōnis, f. _Choix_. SYN. Electio, secretio. USUS: Rerum selectione aliquem exspoliare. Vitiorum selectio.

SĒLĬGO, is, lēgi, lectum, ere, a. _Choisir_, _élirer_. SYN. Deligo. )( Rejicio. USUS: Exempla pauca e multis seligere. Omnia expendere ac seligere, nec copia (communione locorum) imprudenter uti, _peser et choisir tout, et ne pas user à tout propos du lieu commun_. Cf. Eligo.