Part 135
SĂTELLES, ĭtis, m. _Garde du corps_, _satellite_; _fauteur de_, _complice_. SYN. Stipator, minister, apparitor, custos corporis, potestatis administer; assuetæ corporis custodiæ. EPITH. Diligentissimus. USUS: Manlius audaciæ administer et satelles. Scelerum satelles, administer cupiditatum.
SĂTĬĔTAS, ātis, f. _Satiété_, _dégoût_, _ennui_. SYN. Fastidium. )( Cupiditas. USUS: Satietatem afferre, parere, facere, dare; satietate afficere, _remplir de dégoût_. Satietas rei me cepit, tenet; satietate defatigatus, defessus sum, _être accablé d’ennui, de dégoût_. Satietati occurrere; satietatem relevare, _prévenir la satiété_. Satietatem vitare, fugere, _fuir l’ennui_. Satietatem depellere, vincere, superare, _vaincre ses dégoûts_. USUS: Studiorum omnium satietas vitæ facit satietatem, _c’est la satiété de tous les goûts qui fait la satiété de la vie_.
1. SĂTĬO, as, avi, atum, are, a. _Rassasier_, _assouvir_. SYN. Saturo, expleo, satietatem affero; satietate afficio; famem expleo, pasco. )( Exhaurio. PHRAS. Legendo satiari non potuit, _il ne put se rassasier de lire_. Infinita, inexhausta cupiditas saturari legendo non potuit; expleri mens ejus legendo non potuit; expleta a lectione recedere non potuit; a lectione depelli non potuit; satietatem nullam insaturabilis legendi cupiditas admisit; legendi nulla illum unquam satietas cepit, tenuit. USUS: Satiare odium, explere cupiditates. Auditor ne similitudinis fastidio satietur. Satiari delectatione non possum, _je ne puis me rassasier de les contempler (ces merveilles)_. Frugali cœna naturæ desideria satiare et explere, _satisfaire son appétit naturel par un frugal repas_.
2. SĂTĬO, ōnis, f. _Action de semer_, _semailles_. SYN. Satum. EPITH. Æquabilis, perpetua. USUS: Jugera sationum suarum profiteri.
SĂTIS, _Assez_. SYN. Sat; satis superque; sane. PHRAS. Sed jocorum satis est, _mais assez de plaisanteries_. Sed de joco satis est; affatim prorsus; jocorum satis superque; abunde est; satietas nos tandem jocandi capiat. Satur sum jocorum, sed hic finis sit jocandi. USUS: 1. Hæc subtilius, quam satis est, disputantur. Laudis, plusquam satis est, avidus. Satis superque hæc audivimus. Satis est causæ, quare nolimus. 2. Satis accipio, satis do, _recevoir, donner une caution_. Quibus a prædibus satis accipiet, iisdem ipse, quod peto, satis det. Qui pro sociis transigit, satis dat neminem eorum postea petiturum.
SĂTISDĀTĬO, ōnis, f. _Action de donner caution_. SYN. Vadimonium. USUS: Sunt aliquot satisdationes secundum mancipium.
SĂTISFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, n. _Satisfaire à_, _s’acquitter de_. SYN. Impleo, placeo, morem gero; quod debeo, solvo; expleo odium _vel_ cupiditatem; respondeo opinioni, exspectationi, judicio. USUS: Satisfacere officio suo erga aliquem, naturæ, legibus. Amori erga te meo satisfactum puto. Nunquam mihi pro tuis in me injuriis satisfacies. Cumulateque satisfactum est tibi. Vel ex supervacuo satisfecimus.
SĂTISFACTĬO, ōnis, f. _Satisfaction donnée née à une personne qu’on a blessée, réparation, excuse_. SYN. Purgatio. USUS: Satisfactionem meam non accipis?
SĂTĬUS EST, _Il vaut mieux_. SYN. Præstat, melius est. USUS: Mori satius est quam turpiter vivere. Cf. Potius.
SĂTOR, ōris, m. _Semeur_. SYN. Seminator.
SĂTUR, ŭra, ŭrum, _Qui a pris suffisamment de nourriture_, _rassasié_. SYN. Plenus, satiatus.
SĂTŬRĬTAS, ātis, f. _Rassasiement_, _satisfaction des besoins physiques_. SYN. Satietas.
SĂTŬRO, as, avi, atum, are, a. _Rassasier_, _nourrir_. SYN. Expleo, satio. USUS: Explevi animos invidorum, placavi odia imperitorum, saturavi perfidiam perditorum. Sanguine se saturavit civium, _il s’est abreuvé du sang des citoyens_. Cf. Satio.
SĂTŬS, ūs, m. _Semailles_; _production_, _paternité_, _race_. SYN. Satio. EPITH. Humanus, primus. USUS: Ex cœli satu terræque conceptu editus. Parentum optimorum satu editus adolescens. Philosophia extrahit vitia et præparat animum ad satus accipiendos, _la philosophie déracine les vices et prépare les âmes à recevoir les semences (des vertus)_.
SAUCĬĀTĬO, ōnis, f. _Action de blesser_, _blessure_. SYN. Vulneratio.
SAUCĬO, as, avi, atum, are, a. _Blesser_. SYN. Vulnero, consaucio, vulneribus afficio. ADV. Graviter, leviter. Cf. Vulnus.
SAUCĬUS, a, um, _Blessé_. SYN. Vulneratus, vulneribus affectus, mortifero vulnere ictus. USUS: Medea amore saucia. Saucios et confectos ex acie efferre.
SAXĒTUM, i, n. _Lieu pierreux_. SYN. Locus saxis plenus.
SAXĔUS, a, um, _De rocher_, _de pierre_. USUS: Moles saxea.
SAXŌSUS, a, um, _Rempli de pierres_. SYN. Saxis impeditus. USUS: Loca saxosa.
SAXUM, i, n. _Pierre_, _rocher_. SYN. Silex, lapis, rupes, cautes. EPITH. Saxa aspera, prærupta. PHRAS. Saxa in eum conjecerunt, _ils lui jetèrent des pierres_. Saxis facta lapidatio; lapides in eum miserunt, jecerunt; lapidibus eum appetivere; lapidum ictu incessebant. USUS: Saxorum asperitates. Ventum ad rupem ita rectis saxis, ut, etc. Ingentis magnitudinis saxa per montium prona devolvunt. Exesæ fluctibus rupes, saxa invia et præruptæ cautes.
SCĂBELLUM, i, n. _Petit banc_, _tabouret_. SYN. Scamnum humile.
SCĂBER, ra, rum, _Rude_, _raboteux_; _sale_, _malpropre_. SYN. Asper. USUS: Pectus illuvie scabrum.
SCĂBĬES, ēi, f. _Gale_, _lèpre_. USUS: Scabies corpora invasit, et contagium mali etiam in alios vulgatum est.
SCĂBO, is, ere, a. _Gratter_, _se gratter_. USUS: Muli mutuum scabunt.
SCĀLÆ, arum, f. pl. _Escalier_, _échelle_. USUS: Sub scalas se conjecit.
SCALMUS, i, m. _Cheville où se meut la rame_. SYN. Lignum, quo nituntur remi.
SCALPO, is, psi, ptum, ere, a. _Tailler_, _couper_, _sculpter_. SYN. Incido (VULG. sculpo). USUS: Ad pingendum, fingendum, scalpendum. E saxo scalptus aut ebore dolatus.
SCALPELLUM, i, n. _Scalpel_, _lancette_. SYN. Chirurgi ferrum. USUS: Scalpellum sanæ parti adhibere.
SCALPRUM, i, n. _Instrument_, _outil tranchant_. Instrumentum artificum.
SCAMNUM, i, n. _Banc_, _escabeau_. SYN. Sedes, scabellum.
(Scandălum, i, VULG.), _Scandale_. SYN. Offensio, pravum exemplum; res mali, pessimi exempli. PHRAS. (Cave ne des scandalum, VULG.), _prenez garde de donner le scandale_. Cave, ne ætati maxime lubricæ atque incertæ vita tua nequitiæ exempla præbeat; ne periculosam exempli imitationem filiis prodas; ne tua perversitate offensionem præbeas; ne quid malo exemplo facias aut dicas; ne contagione morum alios evertas; ne quid offendas exempli pravitate; ne barbaræ licentiæ exemplum in mores hominum transferas; ne mores tuos in alios transfundas. Cf. Exemplum.
SCANDO, is, di, sum, ere, a. _Monter à_, _grimper à_, _escalader_. SYN. Ascendo, conscendo. PHRAS. Montem scandere, _gravir une montagne_. Superare montis verticem; in ardua evadere; superare iniquitatem loci; occupare montis jugum.
SCĂPHA, æ, f. _Esquif_, _barque_, _canot_. SYN. Linter longis navibus subserviens, navicula. USUS: E navi in scapham se conjecit.
SCĂPHĬUM, ĭi, n. _Coupe en forme de nacelle_. SYN. Scyphus in scaphæ modum formatus.
SCĂPŬLÆ, ārum, f. pl. _Épaules de l’homme et des animaux_. SYN. Humerus.
SCĂTĔO, es, ere, n. _Sourdre_, _couler_. SYN. Scaturio. Cf. Plenus.
SCĂTŪRĬO, is, ire, n. _Jaillir_, _couler abondamment_. SYN. Emano, effluo, erumpo. Cf. Origo.
SCĔLĔRĀTĒ, _Criminellement_. SYN. Per summum scelus, nefario scelere. USUS: Bellum scelerate susceptum, sceleratissime gestum.
SCĔLĔRĀTUS, a, um, _Criminel_, _impie_, _infâme_, _scélérat_. SYN. Consceleratus, scelestus, nefarius, improbus, impius, scelere contaminatus, omni scelere coopertus. PHRAS. Homo sceleratissimus, _un scélérat_. Homo post homines natos turpissimus, omni flagitio contaminatus; omnium scelerum flagitiorumque documentum; homo nefarius, ex omni scelerum colluvione natus; unus omnium latronum teterrimus; libidine et ira effrenatus; in omni genere flagitiorum volutatus. Homo omnium, quos terra sustinet, consceleratissimus; omnibus divinis humanisque obrutus sceleribus, nec pro scelere, sed monstro habendus. Homo crudelitate cæcus ac scelere, sacrilegus, perjuriis assuetus; vitiorum ac probrorum plenissimus; omnibus flagitiis nobilitatus; omnibus vitiis deformatus; affluens omni scelere; monstrum ex cœno et sanguine concretum. Homo summis sceleribus obstrictus; furens audacia, scelus anhelans, maximo furore inflammatus. Homo bipedum nequissimus; promptus ad vim, paratus ad seditionem, audax ad omne facinus, ad audendum projectus; ad omnem nequitiam educatus, eruditus, projectus; omnibus flagitiis coopertus. Homo in quo nihil est, præter maxima peccata maximamque pecuniam; qui multa in DEUM hominesque, impie, nefarie commisit, plurimis se sceleribus obstrinxit; qui maxima in se scelera concepit; omnia repagula juris et honestatis, pudoris et officii perfregit; qui in omnia se flagitia ingurgitavit, omnia divina et humana jura nefario scelere polluit. Fingi flagitium nullum potest, quo se ille non contaminaverit; ejus vita omnibus flagitiis est inquinata. Homo summorum facinorum, omnium flagitiosorum postremus et in quo omnia sunt ad perniciem profligata; scelerum omnium artifex et architectus. Homo insignite nequam; quo in portento cum summa turpidine summa impudentia est conjuncta. Homo immani natura, moribus feris ac omni vitiorum genere infamibus. USUS: Impurus homo ac sceleratus. Cf. Commaculo, Improbus.
SCĔLESTĒ, _Criminellement_. SYN. Scelerate.
SCĔLESTUS, a, um, _Criminel_, _scélérat_. SYN. Sceleratus. PHRAS. Scelestos homines urbe pellere, _chasser les méchants de la ville_. Scelerum sentinam ex urbe ejicere; vitiorum sentinam exhaurire. Homines furentes audacia, scelus anhelantes, pestem patriæ nefarie molientes ex urbe emittere, ejicere, depellere; monstris illis ac prodigiis scelerum, a quibus pernicies certa comparata esset civibus, ex urbe ejectis, rempublicam relevare ac recreare.
SCĔLUS, ĕris, n. _Crime_, _forfait_, _attentat_. SYN. Flagitium, facinus, fraus capitalis, atrocitas sceleris. EPITH. Acerbissimum, alienum, apertum, clandestinum, consulare, detestabile, domesticum, immane, impium, importunum, inauditum, incredibile, indignum, inexpiabile, insigne, intestinum, meditatum, nefandum, tantum, usitatum. PHRAS. 1. Scelus atrox admisit, _il a commis un crime épouvantable_. Nefarium ac scelestum facinus ausus est; atrox, singulare maleficium admisit, contraxit, grande piaculum admisit, contraxit; capitalem fraudem ausus est; inexpiabile facinus admisit; cupiditas effrenata præcipitem animum ad ultimum nefas impulit; maximo se scelere adstrinxit, contaminavit, devinxit, alligavit; scelus ingens admisit, suscepit, edidit; cum multa improbe, multa audacter ac perfectissime fecerit, gravissimum tamen scelus tum concepit, molitus est, fecit, perfecit, cum, etc. 2. (Sceleris complex est, VULG.), _il est complice du crime_. Sceleris societate conjunctus, culpæ socius, criminis conscius ac particeps; in eodem scelere versatus est; ejus facinoris satelles et administer fuit. 3. Non est simplex scelus hoc, _ce crime est multiple_. Nullum scelus abest ab eo scelere; in uno illo scelere insunt omnia scelera; multiplex in uno facinore crimen est; scelerum genus omne uno in facinore continetur. USUS: Scelerum architectus et machinator. Scelus atrox concipere, suscipere, _commettre_. Scelus scelere cumulare, _se couvrir de crimes_. Omnium scelerum genere imbutus. In scelere volutari. Abesse a scelere longissime; scelere solutus, a scelere liberatus est. Cf. Conscientia mala, Crimen.
SCĒNA, æ, f. _Scène de théâtre_, _théâtre_. SYN. Cavea; fabula. EPITH. Argentea, magna, referta sceleribus. USUS: Ludorum elegantia, scenæ magnificentia. In scenam redire. Scenæ servire, tempori se accommodare, _s’accommoder aux circonstances_. De scena decedere.
SCĒNĬCUS, a, um, _Relatif au théâtre_; subst. _Acteur_, _comédien_. USUS: Scenicæ personæ, ut mimi, histriones.
SCEPTRUM, i, n, _Sceptre_. USUS: Rex cum purpura et sceptro et insignibus regiis.
SCHĔDA, æ, f. _Feuillet_, _page_, _manuscrit_. SYN. Tabella; pagella.
SCHĒMA, ătis, n. _Figure de rhétorique_. USUS: Verborum ornamenta et sententiarum lumina quæ schemata Græci vocant.
SCHŎLA, æ, f. _Lieu où l’on enseigne_, _école_. SYN. Ludus litterarius, gymnasium. PHRAS. 1. Sunt ibi scholæ publicæ, _il y a ici des écoles publiques_. Patet ibi litterarum ludus, quo juventus in disciplinam convenit; est ibi doctrinarum sedes nobilis, ad quam disciplinæ causa juventus frequens concurrit; est ibi nobilium ingeniorum altrix gymnasium; est optimarum artium domicilium; litterarum, divinæ humanæque scientiæ officina fama nobilis; habent ibi et bonæ artes suum sacrarium, et quoddam quasi Musarum templum; nec scholasticæ palæstræ copia deest. 2. Multi hic scholam frequentant, _ici bien des gens fréquentent l’école_. Frequens hic juventus in disciplinam convenit; frequens hic juventus disciplinæ causa ad præceptores concurrit; frequentes hic magistris operam dant; multi hic studiorum causa in ludum eunt, scholas obeunt, gymnasium terunt. Cf. Frequento. 3. Scholam amplius non frequentat, _il ne va plus à l’école_. Ludo multam salutem dixit; manum ferulæ subduxit; bonarum artium disciplinis nuntium remisit. USUS: Homo e schola atque a magistro recens. Scholæ strepunt discentium vocibus. Schola soluta, dimissa, _à la fin de la classe_. Scholam explicare, in librum conferre, id est, quæstionem umbratilem, _traiter une question_, _faire un livre_, _un traité_.
SCĬENTER, _Savamment_, _habilement_. SYN. Scite, intelligenter, apte. USUS: Scienter versari in re aliqua. Iis, quæ habes, scienter utere et modice.
SCĬENTĬA, æ, f. _Science_, _savoir_, _connaissance_; _art_, _habileté_. SYN. Doctrina disciplina, rerum cognitio, intelligentia, prudentia. )( Inscitia, ignoratio. EPITH. Admirabilis et incredibilis, pene divina, certissima, civilis, excellens, eximia, finitima, litigiosa, necessaria obscurior, par, peregrina, externa, perfecta, potior, præstabilis, quæstuosa, similis, summa, tanta, tenuis, vicina, utilis. PHRAS. 1. Scientiæ in scholis cum virtute sunt conjungendæ, _dans les écoles, il faut joindre la vertu à la science_. In gymnasiis progressiones, progressus non in bonis tantum artibus, sed in virtutibus etiam juventus faciat, necesse est; in scholis non ingenuarum solum artium studia, sed virtus etiam divinusque cultus vigeat; juventus in schola disciplinis simul et virtutibus imbuatur et erudiatur; qui scholas frequentant, non doctrinæ modo, sed virtutis quoque studiosi sint; scholarum alumni diligentiam omnem ad comparandam tum doctrinam, tum virtutem adhibeant, necesse est. In scholis virtus a litteris abesse, segregari non debet; in societatem doctrinæ, virtutis studium se offerat necesse est. 2. Scientiam in geometricis non vulgarem habet, _il est fort habile dans la géométrie_. Geometricis litteris perfecte est eruditus; geometriam penitus cognovit, callet omnino; in geometria excellit, vincit omnes, nemini secundus est, parem habet neminem, superior est omnibus; geometricis disciplinis apprime excultus est; in geometricis litteris ita processit, ut ad summum pervenerit. USUS: Omnes trahimur ad scientiæ cupiditatem. Scientias facile percipere. Aliquid scientia comprehendere. Habere scientiam multarum artium. Scientias alicui tradere. Oratoris actio scientia non continetur, _le débit, l’action oratoire n’est pas une affaire de science_. Scientia rei militaris, oratoriæ, juris civilis.
SCĪLĬCET, _Cela s’entend_, _bien entendu_, _naturellement_, _sans doute_. SYN. Videlicet, nempe, nimirum, certo, profecto, nam, enim. USUS: Quis? tu ipse scilicet. Arma quærenda sunt scilicet, ut novum dominum patiamur. Brutus terram osculo contigit: scilicet quod ea communis mater omnium mortalium esset, _Brutus baisa la terre, parce que la terre est la mère commune des mortels_.
SCINDO, is, scĭdi, scissum, ere, a. _Déchirer_, _diviser_, _séparer_ _violemment_. SYN. Conscindo, discindo, seco, reseco, amputo, cædo, findo, diffindo. USUS: Ipse dolorem meum ne scindam, _pour ne pas rouvrir moi-même ma blessure_. Comam scindere.
SCINTILLA, æ, f. _Étincelle_. SYN. Igniculus. USUS: Neque scintilla deterrimi belli relinquatur, _pour anéantir jusqu’à la dernière étincelle de cette guerre infâme_.
SCINTILLO, as, avi, are, n. _Étinceler_, _briller_. SYN. Splendeo, emico. USUS: En, ut oculi scintillant.
SCĬO, scis, scīvi vel scĭi, scītum, scire, a. _Savoir_, _connaître_; _apprendre_; _pouvoir_. SYN. Habeo, teneo, cognosco, cognitum habeo, non ignoro, non sum nescius, scientiam meam non fugit; me non latet, præterit; scientia comprehendo, scientiam habeo, perspectum mihi est, mihi conscius sum, mihi de re aliqua certum est; apertum mihi est, non obscurum, notum mihi est; patet mihi res, in promptu est, non est ignotum, liquet, exploratum perspectumque habeo. )( Nescio. ADV. Admodum, nihil, celeriter, certo, latine, græce, lente, luculenter, mature, mediocriter, melius, plane, probe. PHRAS. 1. Scio res tuas omnes et consilia, _je connais vos affaires et vos desseins_. Non sum rudis rerum tuarum; probe scio, non est occultum, exploratissimum mihi est; non me fallit non me fugit, quid agas, quid moliaris. Ad me quoque rerum tuarum conscientia pertinet, quando ipse me conscium voluisti. Patent res tuæ ac consilia, quando ipse me eorum participem fecisti. 2. Scio quid agam, _je sais ce que je dois faire_. Certum habeo, quid agam; exploratam et explicatam habeo rationem consilii, salutis meæ. Quemadmodum expediam exitium hujus rei, reperi. Deliberatum cum animo habeo meo, quæ consilii ratio mihi sit tenenda, ineunda. 3. Scio multos mihi esse perinfensos, _je sais que j’ai beaucoup d’ennemis_. Haud me fallit; haud ignarus sum; non sum nescius; satis gnarus sum, multos animo in me esse perinfenso. Compertum habeo; exploratissimum habeo; pro certo, pro comperto, pro explorato habeo; certum, cognitum, perspectum, exploratum habeo, multos periniquo esse in me animo. Cf. Cognosco. 4. Nihil adhuc scio de re, _je ne sais encore rien de cela_. Nihil comperti habeo; res etiamnum clam me est; fugit etiamnum, latet me res ea. Cf. Nescio, Ignoro. USUS: Latine luculenter scio. De iis nihil scire aut existimare queo. Sed non venerat, quod sciam, _mais il n’était pas venu, que je sache, à ma connaissance_. Prudens sciensque fecit, _il l’a fait sciemment, de propos délibéré_.
SCĪPĬO, ōnis, m. _Bâton_.
SCISCĬTOR, aris, atus sum, ari, d. a. _S’enquérir_, _s’informer_. SYN. Scitor, quæro, percontor. USUS: Ab _vel_ ex aliquo sciscitari sententiam. Sciscitari de aliqua re. Cf. Interrogo.
SCISCO, is, scīvi, scītum, ere, a. _Chercher à savoir_, _s’enquérir_. SYN. Sancio, edico, scitum facio. ADV. Nominatim. USUS: Sciscere legem, _sanctionner une loi_.
SCĪTĒ, _Habilement_, _avec goût_, _élégance_. SYN. Scienter, non inscite. USUS: Statua scite et venuste facta, _statue d’une beauté et d’un travail parfaits_. Scite dicere aliquid, _parler avec finesse_.
SCĪTOR, aris, atus sum, ari, d. _S’informer de qqche_. SYN. Sciscitor.
SCĪTUM, i, n. _Décret_. SYN. Lex, jussum. USUS: Brutus scitum fecit, ne, etc.
SCĪTUS, a, um, _Fin_, _délicat_. SYN. Lepidus, elegans, festivus. USUS: Scito sermone et Attico loqui, _dans un style savant et attique_. Vetus illud Catonis admodum scitum est, qui mirari se aiebat quod non rideret aruspex, aruspicem quum vidisset, _ce mot si spirituel de Caton, qui s’étonnait, disait-il, qu’un aruspice pût en regarder un autre sans rire_. Cf. Venustus.
SCŌPÆ, ārum, f. pl. _Balai_. EPITH. Dissolutæ. USUS: Scopæ, ut est in proverbio, dissolutæ, _balai tout défait_, _c. à d._, _homme bon à rien_ (PROV.).
SCŎPŬLŌSUS, a, um, _Plein de rochers_, _semé d’écueils_. USUS: Mare infestum et scopulosum. Intelligo quam scopuloso et difficili loco verser.
SCŎPŬLUS, i, m. _Rocher_, _écueil_. SYN. Saxum. USUS: Navis ad scopulum afflicta. Ad scopulum offendere. Nunquam tuas rationes ad eos scopulos appulisses, _vous ne seriez point venu vous heurter contre ces écueils_. Syrtim patrimonii scopulum libentius dixerim, _je dirai plus volontiers l’écueil que la syrte d’un patrimoine_.
SCŎPUS, i, m. _But_. SYN. Quo spectamus, finis, propositum. PHRAS. Hic scopus erat meus, _tel était mon but_. Hoc spectavi; hoc secutus sum; id egi; huc retuli mea consilia; huc retuli cogitationes omnes; huc mentem direxi; huc consilia contuli; hoc spectabat animus meus; hic animo meo meisque consiliis scopus erat; hic erat finis, hic terminus quo intendebantur cogitationes meæ; hæc erat quasi meta, quo ut pervenirem, laboravi atque vigilavi; huc me voluntas, huc judicium et ratio ducebat, ut, etc.; hic animus, hæc mihi lex erat; hoc mihi propositum erat; hoc unum habebam propositum, ut, etc. Cf. Consilium, Cogitatio, Propono. USUS: Sed neutri scopus est iste, ut beati simus, quo alioquin omnia vivendi recteque faciendi consilia sunt referenda.
* SCRĔĀTOR, ōris, m. _Celui qui crache_.
* SCRĔĀTŬS, ūs, m. _Crachement_.
SCRĪBA, æ, m. _Écrivain public_, _greffier_, _secrétaire_. SYN. Scriptor, librarius. EPITH. Ædilitius. USUS: Scriba, qui rationes ad ærarium retulit. Scribæ, qui nobiscum in rationibus monumentisque publicis versantur.