Lexicon Latinum

Part 114

Chapter 1142,776 wordsPublic domain

PERMŪTO, as, avi, atum, are, a. _Changer_, _modifier complètement_; _échanger_, _faire le change_. SYN. Muto. USUS: Sententiam permutare. Permutatum solvere cum quæstu. Permutare pecuniam. Vereor, ne id quod tecum permutavi, versura solvendum mihi sit, _je crains que pour te payer ce que tu m’as donné par échange_, _c. à d._, _contre un titre émané de moi, contre ma signature, il ne me faille emprunter_. Cf. Muto.

PERNA, æ, f. * _Cuisse_; _jambon_. EPITH. Fumosa.

PERNĔGO, as, avi, atum, are, a. _Nier obstinément_, _absolument_. SYN. Prorsus nego. Cf. Nego.

PERNĬCĬES, ēi, _Perte_, _ruine_, _malheur_. SYN. Exitium, labes, pestis, calamitas. )( Salus. EPITH. Aperta, communis, conjuncta cum magna calamitate reip., intestina, major. USUS: Reipublicæ perniciem moliri, comparare, _préparer des fléaux à la république_. In perniciem alicujus incumbere, _ne songer qu’à perdre qqn_. In perniciem ipse suam incurrit, _il court à sa perte_. Communi pernicie oppressus est, _il fut entraîné dans le malheur commun_. Perniciem a capitibus omnium depellere, _détourner les malheurs de la tête de tous_. Cf. Ruina, Calamitas, Exitium.

PERNĬCĬŌSE, _D’une manière funeste_, _nuisible_. SYN. Pestifere. USUS: Quam dissolute, quam turpiter et perniciose.

PERNĬCĬŌSUS, a, um, _Pernicieux_, _funeste_, _dangereux_. SYN. Exitiosus, pestifer, noxius. PHRAS. Perniciosus patriæ civis, _citoyen dangereux pour sa patrie_. Qui semper stat adversus patriæ commoda, perniciei est civibus, nihil non confert ad perniciem civitatis; qui perniciem patriæ non obscure comparat, molitur; qui in patriæ perniciem ubique incumbit, qui pestem patriæ nefarie molitur. Cf. Noxius, Noceo. USUS: Consilium non modo inutile, sed etiam perniciosum reip.

PERNĪCĬTAS, ātis, f. _Vitesse_, _rapidité_, _légèreté_. SYN. Magna celeritas, velocitas.

PERNIX, īcis, omn. gen. _Prompt_, _léger_, _rapide_. USUS: Canis pernix. Cf. Celer.

PERNOCTO, as, avi, are, n. _Passer la nuit_. SYN. Noctem ago, traduco. USUS: Pernoctant venatores in nive. Amœniora studia pernoctant nobiscum et rusticantur, _elles (les lettres) veillent avec nous, etc._

PERNOSCO, is, nōvi, nōtum, ere, a. _Étudier à fond_, _approfondir_. USUS: Motus animorum sunt penitus oratori pernoscendi, _l’orateur doit connaître à fond les mouvements du cœur humain_. Cf. Nosco.

PERNOX, noctis, omn. gen. * _Qui dure toute la nuit_. SYN. Noctem totam vigilans. USUS: Pernox luna erat.

PĔRŌRO, as, avi, atum, are, a. _Développer entièrement_, _expliquer_; _clore_, _terminer_. SYN. Perorationem habeo; concludo. ADV. Brevi, vehementius, graviter, ornate. USUS: Odio et strepitu senatus coactus est aliquando perorare, _il fut obligé par la malveillance et le bruit du sénat de clore son discours_. Perorare causam. Totum hoc crimen decumanum perorabo.

PĔRŌSUS, a, um, _Odieux_, _détesté_. USUS: Plebs consulum nomen perosa, _le nom de consul était odieux au peuple_. Cf. Odium.

PERPELLO, is, pŭli, pulsum, ere, a. _Pousser_, _ébranler_, _émouvoir_, _déterminer_. SYN. Impello, permoveo. USUS: Vultus ejus oculique te perpulerunt. Cf. Impello.

PERPENDĬCŬLUM, i, n. _Niveau_, _fil à plomb_. USUS: Si id crederemus, non egeremus perpendiculis, non regulis, non normis, _si nous croyions cela, nous n’aurions besoin ni de fils à plomb, ni de règles_. Columnas exigere ad perpendiculum. Ferri suo pondere deorsum ad lineam.

PERPENDO, is, pendi, pensum, ere, a. _Peser attentivement_, _considérer_, _juger_. SYN. Expendo, dirigo, cogito, examino. ADV. Diligentissime. PHRAS. Perpende, quæso, quam vana sint ista et inania, _considérez, je vous en prie, la vanité et le néant de ces choses_. Attende, quæso, intentoque animo intuere; mente animoque considera; animum tantisper adverte; animo cogitationeque percurre ista ac vide quam vana sint ista et inania. Curas tuas ac cogitationes, punctum temporis in hoc defige, ut, quam vana sint ista ac inania, dispicias. Ad animum, quæso, paulisper refer; animo cogitationeque depinge, istarum rerum vanitatem; expende, quæso, suisque ponderibus examina inanitatem rerum omnium. Temporis partem aliquam in attenta istarum rerum cogitatione pone, justisque rationum momentis expende, quam vana hæc sint et inania. Seriam paulisper cogitationem suscipe, et quam inania hæc sint, cum animo reputa. Cf. Considero. USUS: Hæc si ad utilitatem dirigas, recta sunt, si ad honestatem perpendas, pravissima, _cette conduite, envisagée d’après l’utilité, n’à rien de blâmable, mais elle est criminelle, si vous la jugez d’après l’honnêteté_. Amicitia veritate perpenditur.

PERPĔRAM, _De travers_, _mal_, _à une manière vicieuse_, _fausse_. SYN. Male, prave, perverse, præpostere, nequiter, vitio. USUS: Seu recte, seu perperam agas. Perperam consules dicuntur, qui vitio creati sunt.

PERPESSĬO, ōnis, f. _Résignation_, _fermeté_, _constance_. SYN. Perpessus. EPITH. Considerata laborum, facilior, indigna homine libero, voluntaria, diuturna. USUS: Dolorum, laborum perpessio. Dolor difficilis perpessu.

PERPĔTĬOR, ĕris, pessus sum, peti, d., n. et a. _Supporter_, _souffrir avec constance_, _se résigner à_. SYN. Suffero, patior, fero, tolero. USUS: Dolorem fortiter perpeti. Cf. Patior.

PERPĔTRO, as, avi, atum, are, a. * _Exécuter_, _achever complètement_. SYN. Patro, perficio. USUS: Perpetrare cædem, _commettre un meurtre_. Bello, pugna, sacrificio perpetrato. Cf. Perficio.

PERPĔTŬĬTAS, ātis, f. _Continuité_, _suite_; _intégrité_. SYN. Perennitas, continuatio, diuturnitas. USUS: Amicitia ad perpetuitatem fidelis est et constans. Sibi ipsi in vitæ perpetuitate constare, _dans l’ensemble de la vie_. Perpetuitas sermonis, orationis, _suite du discours_.

PERPĔTŬO, _Constamment_, _sans interruption_; _éternellement_. SYN. In perpetuum. Cf. Semper.

PERPĔTŬO, as, avi, atum, are, a. _Rendre continu_, _durable_, _faire durer_. SYN. Continuo. )( Mitigo. USUS: Magistratuum potestas perpetuanda videtur, _il semble qu’il faille rendre les magistratures inamovibles_.

PERPĔTŬUS, a, um, _Continu_, _sans interruption_; _entier_; _éternel_. SYN. Perennis, constans, æternus, sempiternus, universus, continens. USUS: Hilaritatem illam in perpetuum amisi. Perpetuis et contextis voluptatibus fruitur. Oratio, historia, disputatio perpetua. Agmen perpetuum, nunquam interruptum.

PERPLĂCĔO, es, cere, n. _Plaire beaucoup_. USUS: Ea lex mihi perplacet. Cf. Placeo.

PERPLEXĒ, * _D’une manière obscure_, _embarrassée_. USUS: Perplexe agere, respondere.

PERPLEXUS, a, um, * _Tortueux_, _embrouillé_, _obscur_. SYN. Intricatus, implicatus, tortuosus. USUS: Responsum perplexum. Dubii, ambigui, perplexi sermones. Cf. Implico.

PERPLŬO, is, ere, n. et a. 1. n. _Pleuvoir à travers_, _laisser passer la pluie_. 2. a. _Faire pleuvoir qqche dans qqche_. USUS: Amor in pectus perpluit meum.

PERPŎLĬO, is, īvi, ītum, ire, a. _Polir_, _limer_, _corriger_. SYN. Expolio. USUS: Opus imperfectum perpolire et absolvere. Extremum perpoliendi operis laborem adhibere.

PERPŎLĪTĬO, ōnis, f. _Le fini_, _la dernière main_. SYN. Expolitio.

PERPŌTĀTĬO, ōnis, f. _Banquet_, _festin_, _orgie_. EPITH. Intemperantissima. USUS: Intemperantissimæ perpotationes. Cf. Bibo.

PERPŌTO, as, avi, are, a. _Boire tout le temps_, _c. à d._, _avec excès_. ADV. Similiter. USUS: Totos dies perpotare. Cf. Bibo.

PERPURGO, as, avi, atum, are, a. _Nettoyer entièrement_; _traiter_, _examiner à fond_. USUS: Nunc illud crimen mihi perpurgandum est. Cf. Purgo.

PERQUAM, _Très_. SYN. Valde. USUS: Illud perquam puerile, ridiculum, ineptum. Cf. Valde.

PERQUĪRO, is, sīvi, sītum, ere, a. _Approfondir_, _sonder_. SYN. Exquiro, inquiro. USUS: Res occultas perquirere ab aliquo. Cf. Quæro, Indago.

PERQUĪSĪTĒ, _Exactement_, _avec soin_. SYN. Exquisite, diligenter.

PERQUĪSĪTOR, ōris, m. _Celui qui recherche_, _qui s’enquiert_. USUS: Malevoli actionum perquisitores.

PERRUMPO, is, rūpi, ruptum, ere, a. _Passer à travers en brisant_; _rompre_, _briser_, _forcer_. SYN. Disrumpo, perfringo, vi aperio, perseco. PHRAS. 1. Ipsas Alpes perrupit Hannibal, _Annibal se fraya une route à travers les Alpes elles-mêmes_. Cupiditate ac furore invadendæ Italiæ, omnia claustra Alpium refregit; objectas montium altitudines vi ac virtute perfregit; cum tot tamque difficiles viæ eluctandæ essent, per invias Alpes audacissime penetravit. Hannibale duce, corporibus armisque nixi Pœni cuneo viam rupere. 2. Romanus miles hostium aciem perrupit, _le soldat romain se fraya un passage à travers les bataillons ennemis_. Ferro atque audacia per confertos hostes sibi viam fecit; se inter tela volantia intulit infestamque aciem diremit; perfregit hostium cuneos et disjecit; per medios hostes audacissime perrupit; objectos hostium cuneos vi ac virtute perfregit. USUS: Insidias, legum pœnam perrumpere, _violer les lois_. Cf. Perfringo.

PERSÆPE, _Très souvent_. USUS: De hoc genere persæpe senatus consulta fiunt. Cf. Sæpe.

PERSĂLŪTĀTĬO, ōnis, f. _Salutations (à tout le monde)_, _humble salutation_. SYN. Salutatio.

PERSĂLŪTO, as, avi, atum, are, a. _Saluer successivement tout le monde_. SYN. Saluto. Cf. Saluto.

PERSCINDO, is, scĭdi, scissum, ere, a. _Déchirer_; _ouvrir_, _briser_. USUS: Omnia perscindente vento.

PERSCRĪBO, is, scripsi, scriptum, ere, a. _Écrire complètement_, _en toutes lettres_. SYN. Scribo; in tabulas refero. ADV. Accurate omnia, aperte, caute, diligentissime, enucleate, infra, nominatim, parcius, plane, spurcissime, summatim, vere, copiose, recte, separatim, divinitus; litterate, scite, sanctissime, honorificentius triumphum. USUS: Tu ad me explorata omnia perscribas. Falsum nomen perscribere, _inscrire une fausse dette_. Pecuniam ad ædem sacram reficiendam perscripsi, _j’ai destiné cet argent à la restauration du temple_. Cf. Scribo.

PERSCRIPTĬO, ōnis, f. _Livre_, _registre_, _brouillon_. USUS: Suarum perscriptionum adversaria proferre, _produire des brouillons_. Controversia de tabulis et perscriptionibus, _examen de la teneur d’un contrat, ou de simples écritures_.

PERSCRIPTOR, ōris, m. _Celui qui met en écrit_. USUS: Perscriptor fenerationis.

PERSCRŪTOR, aris, atus sum, ari, d. _Fouiller_, _visiter avec soin_. SYN. Exquiro, inquiro, indago, exploro. ADV. Penitus. USUS: Speculari, investigare, perscrutari omnia. Cf. Indago, Inquiro, Quæro.

PERSĔCO, as, cŭi, sectum, are, a. _Couper entièrement_. USUS: Ecquid naturas rerum persecare, aperire, dividere possumus?

PERSĔCŪTĬO, ōnis, f. _Poursuite_; _souvent: Poursuite judiciaire_. SYN. Extraordinaria juris actio. USUS: Persecutionum cautionumque præceptio in Jure Civili. (Persecutio, Persecutor, _persécution_, _persécuteur_, _vulg. sunt_.) Latine rectius: Vexatio, vexator et hostis nominis Christiani.

PERSENTISCO, is, ere, a. _S’apercevoir de_, _remarquer_. USUS: Nisi essem lapis, hæc persentiscere debui. Cf. Sentio.

PERSĔQUOR, ēris, ĕcūtus sum, sequi, d. a. _Poursuivre_; _prendre comme guide_, _comme modèle_; _exécuter_, _faire_, _accomplir_; _expliquer_. SYN. Sequor, insequor, insector; colo, imitor; prosequor, exsequor. ADV. Acriter, commodissime res aliquas, crudelissime, cupidissime, temere, deinceps reliqua, digne injuriam, diligenter mandata, diligentissime, gravissime versibus, nominatim, publice bello, sapienter extrema, severe, studiosissime, subtiliter, subtilissime, vehementissime injurias, usque eo ducem. PHRAS. 1. Hostem fugientem persequi, _poursuivre un ennemi qui fuit_. Insectari, in tergis fugientium hærere; fusos agere hostes; extremos agminis carpere et morari; novissimos carpere et premere, vestigiis cedentium insistere; hostibus instare, nec sui colligendi spatium dare; acerrimo impetu in fugientes hostes invehi. Cf. Fugo. 2. Non cessat me persequi, _il s’acharne à me poursuivre_. Vexandi, oppugnandi, exagitandi omnique me injuria lacessendi finem nullum facit. Infensum, gravem, infestum mihi adversarium etiamnum experior; nusquam desinit mihi adversari, perniciem moliri, machinari exitium, ad perniciem nostram incumbere; nusquam me consistere patitur; incitandi me ac premendi, in me grassandi finem non faciet, donec odium suum meo sanguine satiarit, expleverit. Cf. Adversor, Odium, Inimicus. USUS: 1. Sectam Academicam, mores patris persequitur. Eo pervenisti, quo ego persequi ægre potero. Diverticula, solitudines, flexiones persequi. 2. Tueor, _poursuivre_, _revendiquer_. Persequi jus suum. Bona sua lite et judicio persequi, repetere. 3. Exsequor, _exécuter_, _accomplir_. Tua mandata persequor diligenter. 4. Ulciscor, _venger_, _punir par vengeance_. Inimicitias suas, injurias persequi et ulcisci. Aliquem bello persequi. 5. Complector, comprehendo, _traiter_, _exposer_, _raconter_. Rem totam publicis jam litteris est persecutus. Pharsaliam versibus est persecutus Lucanus. Nec reliquorum ætates scrupulosius persequamur. Cf. Sequor.

PERSĔVĒRANTER, * _Avec persévérance_. SYN. Constanter.

PERSĔVĒRANTĬA, æ, f. _Persévérance_, _constance_. SYN. Assiduitas, constantia. EPITH. Grata alicui et jucunda, nimia, stabilis et perpetua. USUS: Retinenda igitur vobis est constantia, gravitas, perseverantia. Cf. Constantia.

PERSĔVĒRO, as, avi, atum, are, n. et a. _Persister_, _persévérer dans_, _demeurer ferme_, _inébranlable_. SYN. Persto, persisto, permaneo, obfirmo animum in aliqua re. ADV. Fortissime, stulte et diu in parum cognito. USUS: 1. In sententia, in vitiis perseverare. Cujusvis est errare, nonnisi insipientis perseverare in errore. 2. Absolvo, exsequor, _continuer_, _ne pas cesser_. Quod turpiter susceperas, perseverare et transigere non debuisti, _continuer et achever ce que tu avais entrepris_. Cf. Maneo.

PERSISTO, is, stĭti, ere, n. _Persister_, _persévérer dans qqche_. SYN. Persto, persevero, in eodem vestigio hæreo. USUS: In eo perstitisti. Cf. Persevero.

PERSOLVO, is, solvi, sŏlūtum, ere, a. _Payer entièrement_. SYN. Solvo. ADV. Cumulate. USUS: 1. Persolvi quod debui. Promissa cumulate persolvere. 2. Præsto, _compter_, _donner_, _rendre_. Persolvere officium, gratiam, rationem officii sui. Persolvere pœnas judicio, _être puni_. Cf. Solvo.

PERSŌNA, æ, f. _Rôle_, _caractère_, _personnage_; _masque_. SYN. Partes, munus, officium; larva. EPITH. Aliena, apta, aptior, certa, communis; extrema, fœda, gravis, magnifica, præstans, tam gravis, tam severa, gravissima, idonea, improba, impurissima, levis, luculenta, muta, pacifica, quæstoria, stultissima, turpissima, vehemens et acris. Personæ antiquæ, difficillimæ, dissimillimæ, fictæ, heroicæ, graves, innumerabiles, obscuræ, propriæ. USUS: 1. Personam Principis egregie sustinuit, gessit, tenuit, tuitus est, _il s’acquitta très bien de son rôle de chef d’État_. Magistratus gerit personam civitatis. Personam magistratus alicui imponere _vel_ detrahere. Non capiunt angustiæ pectoris tui personam. Consulis tam gravem, tam severam. 2. Hominis conditio, _personne_. Cæsar Pompeium nunquam nisi honorificentissime appellat; at in ejus personam multa facit asperius. Musica a Principis persona abest. Ea age quæ digna sunt persona tua. 3. In Comœdiis et Tragœdiis, _le rôle, le caractère, le personnage que l’auteur représente_. Medea et Atreus heroicæ personæ. 4. Larva, facies ficta, histrionica, _masque que portaient les acteurs_. Ex persona mihi ardere oculi histrionis videbantur. Personam tragicam forte vulpes viderat. (_Vulg. tamen est_: Quinque personæ in navi fuere, etc., _il y avait cinq personnes dans le navire_.) Latine rectius dixeris: Homines quinque in navi erant. In Divinis Mysteriis sanctitas et necessitas hanc vocem approbavit.

PERSŌNĀTUS, a, um, _Masqué_, _qui a un masque_. SYN. Qui gestum vultumque alium capit. USUS: Ne Roscium quidem personatum laudant senes nostri. Personatus cur ambulem? _Pourquoi porterais-je un masque?_ parumne fœda persona est ipsius senectutis?

PERSŎNO, as, nŭi, ĭtum, are, n. et a. _Résonner_, _retentir_. ADV. Acerbissime. USUS: Tota vicinia cantibus personabat. Aures nostræ vocibus adhucdum illis personant.

PERSPECTUS, a, um, _Examiné à fond_, _reconnu_, _éprouvé_, _manifeste_. SYN. Cognitus, exploratus, pertractatus, certus. USUS: Quorum vita perspecta est in magnis rebus. Homo perspectæ virtutis. Tua in me perspecta benevolentia. Cf. Notus.

PERSPERGO, is, ere, a. _Assaisonner_. USUS: Respergo, aspergo.

PERSPĬCĀCĬTAS, ātis, f. _Perspicacité_, _pénétration_, _discernement_. SYN. Acumen, solertia. USUS: Qua es perspicacitate, facile hæc intelliges. Cf. Acies, Ingenium, Acumen, Perspicio.

PERSPĬCAX, ācis, omn. gen. _Perspicace_, _clairvoyant_, _plein de pénétration_. SYN. Solers, acutus, ingeniosus. USUS: Homo natura perspicax et acutus. Cf. Ingeniosus, Sagax.

PERSPĬCĬENTĬA, æ, f. _Connaissance parfaite_, _exacte de qqche_. SYN. Consideratio, contemplatio, cognitio, intelligentia. USUS: Quod honestum est in perspicientia et solertia veri versatur.

PERSPĬCĬO, is, spexi, spectum, ere, a. _Examiner avec soin_, _voir_, _apercevoir_, _distinguer_. SYN. Animadverto, animo comprehendo, mente comprehendo, mente consequor, cogitatione complector. ADV. Acutissime, altius, dilucide; etiam atque etiam, optime, plane, penitus, præclare, solertissime, studiose, maxime, facile, plane. USUS: Rem cum consilio et cura perspicere non potui. Perspicere quid in quaque re verum sit; perspicere rerum naturam. Cf. Adverto, Intelligo, Cognosco.

PERSPĬCŬĒ, _Clairement_, _nettement_. SYN. Manifeste, aperte, dilucide. USUS: Res perspicue falsa, turpis, _chose évidemment fausse, honteuse_.

PERSPĬCŬĬTAS, ātis, f. _Évidence_. SYN. Evidentia.

PERSPĬCŬUS, a, um, _Évident_, _clair_, _manifeste_. SYN. Clarus, evidens, apertus, manifestus, minime dubius. PHRAS. Doctrina hæc non satis est perspicua, _cette doctrine n’est pas assez claire_. Res istæ non ita sunt in medio positæ, sed a vulgi sensu intelligentiaque disjunctæ. Doctrina paulo magis est recondita et puerili ingenio non satis æqua; abhorrent ista ab adolescentum intelligentia neque satis sunt obvia. Cf. Obscurus. USUS: Hoc perspicuum est constatque inter omnes. Rem suspiciosam, perspicuam facere. Ivit ad perspicuam mortem. Cf. Evidens.

PERSTO, as, stĭti, stătum, are, n. _Persévérer_, _persister_, _demeurer ferme_. SYN. Persisto, persevero. USUS: Perstat in sententia, in consilio. Cf. Duro.

PERSTRĔPO, is, pŭi, ĭtum, ere, n. et a. * _Faire grand bruit_, _faire du vacarme_.

PERSTRINGO, is, strinxi, strictum, ere, a. _Lier_, _attacher_; _effleurer_, _toucher_, _saisir_. Vincio, percurro, leviter tango, strictim attingo, breviter strictimque dico, delibo, non longius persequor. ADV. Breviter, celeriter, leviter, impune, perquam breviter. USUS: 1. In animo est, transire celeriter, breviter perstringere rem unamquamque. 2. Carpo, pungo, reprehendo, _piquer_, _blesser par un blâme_, _par des plaisanteries_, _reprendre_. Summa libertate, verbis asperioribus, nec sine contumelia aliquem perstringere. 3. Obcæco, _éblouir_. Voluntas rationi inimica mentis oculos perstringit. Dignitas mea et splendor perstringit aciem oculorum tuorum. Oculos omnium auri splendore perstringit, _il éblouit tous les yeux par l’éclat de l’or (fam. jette de la poudre aux yeux)_. 4. Sulco, _sillonner_, _labourer_. Terram aratro perstringere. Cf. Reprehendo.

PERSUĀDĔO, es, si, sum, ere, a. _Persuader_, _convaincre_, _amener à croire_; _engager_, _déterminer à_, _conseiller de_. SYN. Fidem facio; probo, ad credendum duco. ADV. Penitus, prorsus, plane, temere quidquam. PHRAS. 1. Philosophiæ studium mihi persuasisti, _vous m’avez conseillé l’étude de la philosophie_. Tuo suasu et instinctu, te auctore, duce et consuasore adductus, ad philosophiam me contuli; tuis consiliis ac hortatibus animum ad philosophiæ studium adjunxi, adjeci, applicui; tuæ vis orationis animum meum ab omni alia cogitatione ad philosophiæ studium traduxit; illa ex intimis animis illum philosophiæ horrorem evellit. In Academiam me totum compulisti. 2. Non possum mihi persuadere ut hominem alloquar, _je ne puis me résigner à parler à cet homme_. Inducere animum non possum; adduci non possum; in animum inducere non possum; imperare mihi non possum; impetrare a me non possum; inferre vim anime eam non possum, ut cum illo sermonem jungam; ut vultum ejus subeam sermonemque conferam, neque adduci mea sponte, neque ulla impelli, perpelli ratione possum. 3. Suam sententiam nunquam mihi persuadebit, _jamais il ne m’amènera à son sentiment_. In suam sententiam nunquam me adducet, perducet; sibi ut assentiar, nunquam me adducet; hujus persuasu et inductu ad aliam sententiam nunquam deducar; in istam sententiam nunquam me trahet, flectet; de mea sententia nunquam me deducet. Cf. Moveo, Induco. USUS: Hoc persuasum sit omnibus. Persuasus est animus auditorum. De paupertate nunquam persuadebis.

PERSUĀSĬO, ōnis, f. _Action de persuader_, _persuasion_. SYN. Persuasus. USUS: Dicere apposite ad persuasionem, _parler de manière à opérer la persuasion, à persuader_.

PERSUĀSŬS, ūs, m. _Persuasion_, _conseil_, _instigation_. SYN. Persuasio.

PERSULTO, as, avi, atum, are, a. et n. * _Sauter_, _bondir_. USUS: Memores quoties hostis ipsorum agrum persultasset, _avait fait incursion sur leur territoire_.

PERTÆDET, tæsum est, imp. et n. _S’ennuyer fort_; _être dégoûté_, _fatigué_. USUS: Illum pertæsum est levitatis Græcorum.

PERTÆSUS, a, um, _Ennuyé_, _las_. USUS: Pertæsus sum sermonis _vel_ sermonem.

PERTENDO, is, di, sum, ere, n. et a. 1. a. _Terminer_. 2. n. _Tendre vers un but_, _s’efforcer d’arriver à_. SYN. Contendo. Cf. Contendo.

PERTENTO, as, avi, atum, are, a. _Essayer_, _éprouver_. SYN. Tento, exploro, attento. Cf. Tento, Periclitor.

PERTĔRĔBRO, as, avi, atum, are, a. _Percer_, _trouer_, _transpercer_. SYN. Exterebro, perforo.

PERTERRĔFĀCĬO, is, fēci, factum, ere, a. _Épouvanter_, _terrifier_. SYN. Perterreo. Cf. Terreo.

PERTERRĔO, es, ŭi, ĭtum, ere, a. _Épouvanter_, _frapper de terreur_. SYN. Terreo, conterreo, exterreo, perterrefacio, exanimo, metum affero, obstupefacio. ADV. Vehementius, subito. USUS: Vultu alicujus perterreri. Cf. Terreo.

PERTEXO, is, xŭi, textum, ere, a. _Achever_, _terminer_. SYN. Perficio. ADV. Graviter, valde graviter. USUS: Pertexe modo quod exorsus es, _achève de dire ce que tu as commencé_.

PERTĬCA, æ, f. _Perche_.

PERTĬMĒSCO, is, mŭi, escere, n. _Craindre_, _redouter foi_. SYN. Perhorresco. ADV. Graviter, magnopere, non mediocriter, vehementius invidiam, incredibiliter. USUS: Pertimescere de honore et fama. Cf. Timeo.

PERTĬNĀCĬA, æ, f. _Opiniâtreté_, _obstination_; _constance_, _fermeté_. SYN. Pervicacia, obstinatio. EPITH. Nefaria, perseverantiæ finitima. USUS: Nec pertinacia, nec cum iracundia disputari recte potest. Libertas non in pertinacia, sed moderatione sita est. Cf. Obstinatio.

PERTĬNĀCĬTER, _Avec opiniâtreté_, _constance_, _acharnement_. SYN. Cum pertinacia, parva animi contentione. USUS: Pertinaciter illi infensus est, _il est son mortel ennemi_.

PERTĬNAX, ācis, omn. gen. _Obstiné_, _opiniâtre_, _entêté_; _ferme_, _constant_. SYN. Obstinatus, obfirmatus, pervicax. ADV. Valde. PHRAS. Pertinax est in sententia, _il est obstiné dans son sentiment_. Ille, ut præceps sortitus ingenium, pertinaciter adversus ista tendit; prava animi contentione provectus, negat sibi integrum de sententia decedere; obstinato unus animo resistit; contumax ille et ad repugnandum obstinatus perstat in sententia; pervicacis ad omnia, quæ agitat, animi nimiumque sui juris ac sententiæ est; obstinatione quadam sententiæ cum aliis pugnaciter certat; a sententia deduci nullius persuasu ac inductu potest. Cf. Obstinatus. USUS: Sermo lenis, non pertinax. Vicit tamen omnia pertinax virtus, _sa vertu persévérante triompha pourtant de tout_.