Part 106

OCCĀSĬO, ōnis, f. _Action de se produire_, _d’arriver_, inde: _occasion_, _moment favorable_. SYN. Locus, tempus, opportunitas, facultas; ansa, campus, causa, tempus oblatum. EPITH. Tanta, ampla, amissa, bona, mirifica, oblata; quantæ, præclaræ. PHRAS. 1. Occasionem egregiam habes rem bene gerendi, _vous avez une belle occasion de bien faire_. Magnum theatrum tibi gloriæ panditur. Locus tibi aperitur rei strenue agendæ. Munita tibi via est ad ingentem laudem; patefactus cursus virtutis; materia crescendi per summam gloriam tibi suppeditatur. Non deest tibi materia crescendi. Ansa hoc loco tibi datur, materia præbetur, facultas offertur, præbetur, datur magnorum in Rempubl. meritorum. Nactus es egregiam opportunitatem, nactus es hac re aditum ad præclara in omnes merita. Locus hic est de Republ. optime merendi. 2. Occasionem ne negligas, _ne négligez pas l’occasion, le moment favorable_. Quem ad maxima quæque nactus es aditum, quam rei gerendæ facultatem habes, ne amitte. Loco ne desis et tempori. Quid dubitas uti hac temporis opportunitate? Tempus rei bene gerendæ ne prætermittas. Offerentibus se rebus, e manibus ne omittas, dimittas, quæ mox repeti non possunt. Ne pereat tibi hæc occasio; ne e manibus elapsa effluat, abeat, prætereat, fugiat, evolet, vide. 3. Utere occasione oblata, _saisissez l’occasion qui vous est offerte_. Oblata oppurtunitate, facultate, occasione utere. Occasionem, quæ se offert, non omittes, non amittes. Complectere, quam nactus es, occasionem; arripe, quam oblatam tenes, temporis opportunitatem; tene hanc horam, urge opportunitatem. Quin tu urges istam occasionem et facultatem? Noli, quod ultro offertur, fastidire. Hoc aditu januaque patefacta, noli tempus amittere; occasionem, quam casus aperuit, e manibus dimittere; facultates, quæ tibi multæ dantur, temporisque opportunitates corrumpere. Oblata facultate ne tibi ipse desis. 4. Nullam occasionem omittam tibi gratificandi, _je ne laisserai passer aucune occasion de vous être agréable_. Nullum locum prætermittam, relinquam tuis commodis serviendi; nullo loco tibi deero; inter meas tot curas, etiam de te cogitandi locus erit. 5. Si occasio erit, _si l’occasion se présente_. Ubi res et causa postulabit; ubi res feret; si occasio se offeret; ubi commodum erit; si occasio tulerit. 6. (Tua bona occasione, VULG.), _à votre occasion_. Oblata facultate; quod commodo tuo fiat, fieri possit. 7. Ex occasione rei, _à l’occasion_. Pro re nata; e re nata. USUS: Teneo, quam captavi, occasionem. Ea res illi occasionem maxime laudis dedit, peperit, obtulit. Habeo, nactus sum occasionem ad agendum aliquid. Occasionem omittere, amittere. Occasione privari. In occasionem imminere. Si occasio tulerit. Cf. Opportunus, Materia, Facultas.

OCCĀSŬS, ūs, m. _Chute_, _coucher (des astres)_; _ruine_, _fin_, _mort_. SYN. Obitus, interitus. USUS: Sol ab ortu ad occasum commeans. Senectus est quasi occasus vitæ. Reipublicæ interitus et occasus imminet, _le déclin et la ruine de l’état_.

OCCĀTĬO, ōnis, f. _Hersage_.

OCCĬDENS, entis, omn. gen. _Se couchant_, _étant sur son déclin_. SYN. Occasus. )( Oriens. USUS: In orientis aut occidentis solis partibus.

1. OCCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a. _Abattre_; _tuer_, _massacrer_; _détruire_. SYN. Interficio, interimo, cædo, neco, macto, jugulo, trucido, perimo, vitam eripio, de medio tollo, luce communi privo, vitam aufero, necem affero, mortem affero, vita privo; morte mulcto, afficio; vitam adimo, vita expello, vitam violo, exhaurio; victimam per me ad inferos mitto; alieno me sanguine respergo. Cf. Interficio. ADV. Vulgo, nefario, palam. PHRAS. 1. Multi occisi sunt, _bien des gens furent tués_. Multi homines morte deleti, e numero vivorum exturbati sunt; atrox facta, commissa, edita, perpetrata mortalium multorum cædes est; multorum civium sanguine cruentatæ manus; multorum sanguine aspersæ sunt; arma multorum cæde imbuta sunt; multi gladio icti, obtruncati cecidere; barbara militum crudelitas vix multorum sanguine est expleta. Multi ferro consumpti sunt; multum civilis sanguinis fusum est. Militum manus multorum sanguine rubuere. Multis oblata, illata mors est; multi ad mortem missi, deducti sunt. 2. Occidendum se præbuit, _il se laissa mettre à mort sans résistance_. Jugulum hosti, inimico dedit; hauriendum sanguinem præbuit; ferro jugulum præbuit, cervicem gladio subjecit; in suam ipse perniciem incurrit. 3. (Sese ipse occidit, VULG.), _il se donna lui-même la mort, se suicida_. Rectius: Mortem sibi conscivit; in gladium incubuit; manus sibi attulit, intulit; vitæ usuram sibi eripuit; fati diem manu ipse sua occupavit; liberum mortis arbitrium occupavit; vitam sibi ipse voluntaria morte abrupit; latus gladio hausit mortisque diem antevertit. USUS: Hostium copias occidione occidit.

2. OCCĬDO, is, cīdi, cāsum, ere, n. _Tomber en avant_; _se coucher (des astres)_; _mourir_, _périr_, _disparaître_; _être perdu_, _ruiné_. USUS: Vitæ occidenti opem ferre. In nihilum occidere. Nondum omnium dierum sol occidit. Memoria occidit. Cf. Pereo.

OCCĪDĬO, ōnis, f. _Carnage_, _massacre_. USUS: Occidione occidere, ad internecionem delere, _tuer jusqu’au dernier, faire un massacre général_. Occidione occumbere, _périr, être massacré jusqu’au dernier_.

OCCĬNO, is, nŭi, ere, n. _Chanter_. USUS: Si avis occinuerit, _si, par ses chants, un oiseau a donné un mauvais présage_.

OCCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. et n. _Commencer_, _entreprendre_. SYN. Incipio. Cf. Incipio.

OCCĪSĬO, ōnis, f. _Meurtre_, _carnage_, _assassinat_. SYN. Cædes, occidio. USUS: Tu vim negabis esse factam, cum cædes et occisio facta sit? Cf. Cædes.

OCCLŪDO, is, clūsi, clūsum, ere, a. _Clore_, _fermer_. SYN. Claudo. Cf. Claudo.

OCCO, as, avi, atum, are, a. _Herser_, _briser les mottes de terre_. SYN. Crate occulto, et deprimo jacta in agrum semina.

OCCŬLO, is, cŭlŭi, cultum, ere, a, _Couvrir_; _cacher_, _dissimuler_. SYN. Occulto, abscondo. USUS: Parietum se umbris occulere. Cf. Occulto, Tego.

OCCULTĀTĬO, ōnis, f. _Action de se cacher_. USUS: Aliæ feræ fuga, se aliæ morsu, aliæ occultatione tuentur, _d’autres en se cachant_. Turpis occultatio sui.

OCCULTĀTOR, ōris, m. _Celui qui cache, recéleur_. SYN. Receptor. USUS: Occultator, et exceptor latronum locus.

OCCULTĒ, _En cachette_, _en secret_, _secrètement_. SYN. Abdite, tecte, ex occulto, ex insidiis; per ambages, circuitione. )( Aperte. USUS: Quæ res aperte petebatur, ea nunc occulte cuniculis oppugnatur, _ce qu’on demandait alors ouvertement, on cherche aujourd’hui à le prendre comme par surprise et par des voies souterraines_. Cf. Clam.

OCCULTO, as, avi, atum, are, a. _Cacher_, _faire disparaître_. SYN. Tego, obtego, contego, celo, recondo, supprimo, involvo, tenebris obscuro, ab oculis removeo, dissimulo. USUS: Occultare sententiam suam, animi sensus. Quæ natura occultavit, eadem omnes ab oculis removent. Cf. Abdo, Abscondo.

OCCULTUS, a, um, _Caché_, _secret_. SYN. Latens, abditus, absconditus, reconditus, involutus, abstrusus, tectus, obscurus, tacitus, clandestinus, furtivus, penetralis. )( Apertus, manifestus. ADV. Consulto, mirabiliter. USUS: Occultum et intestinum malum. Cf. Lateo.

OCCUMBO, is, cŭbŭi, cŭbĭtum, ere, n. _Tomber_, _se jeter_; _tomber mort_; _mourir_. SYN. Obeo, oppeto, fato cado, vitam pono, acquiesco, naturæ concedo, vita excedo; e vita discedo. Cf. Morior. ADV. Honeste. USUS: Pro patria mortem non dubitavit occumbere. Ictus clava, fidem pastorum nequidquam invocans, morte occubuit, _frappé d’un coup de massue, il succomba, implorant en vain la protection des bergers_.

OCCŬPĀTĬO, ōnis, f. _Action de prendre, de s’emparer, envahissement_; _occupation_, _travail_. SYN. Impedimentum, negotium. EPITH. Assidua, magna, summa, tanta, vetus, recondita, exquisita, molesta. PHRAS. Occupationes quædam morabantur iter meum, _quelques travaux retardaient mon départ_. Occupationes quædam, quibus assidue impellor, implicor, distineor, quibus vix me relaxare, minus evolvere, expedire, explicare poteram, iter morabantur. Quo minus in viam me darem, in causa erant negotia, quibus assidue implicor, impedior, oneror, gravissima rerum susceptarum onera, quibus premor assidue et obruor, occupationes, quibus urgeor assidue et opprimor. Cf. Occupatus, Negotium. USUS: Vix mihi tempus erat, ad hanc epistolam scribendam, idque summis occupationibus ereptum. Occupationibus impediri, implicari, distineri. Occupationibus relaxare se et expedire.

OCCŬPĀTUS, a, um, _Occupé_. SYN. Distentus, districtus, impeditus, distractus, implicatus. ADV. Æque, honeste. PHRAS. 1. Occupatus sum, _je suis occupé_. Multis gravibusque occupationibus sum implicatus; gravissimis rerum susceptarum oneribus premor; multarum rerum cura animum distinet; noctes et dies non uno in opere urgeor; animum habeo non uno in opere occupatum; occupatissimus sum, nunquam a laboribus districtior fui; privatis publicisque curis sum implicitus; multis occupationibus distineor, distringor. Cf. Negotium, Occupatio. 2. Occupatus jam non sum, _je n’ai plus rien à faire maintenant_. Otii habeo plusculum; vacui temporis aliquid habeo; vacuus nunc a labore sum; otii nunc aliquid nactus sum, expedivi me molestis occupationibus, aut certe relaxavi; confectis iis negotiis, respiro nunc aliquantulum et acquiesco. Cf. Otium. USUS: Id me occupatum habet. Habere animum occupatum in opere. Animus occupatus. Quid dicam de occupatis meis temporibus. Tot occupati rebus, in ministeria sua discursu trepidant.

OCCŬPO, as, avi, atum, are, a. _S’emparer d’un objet, d’un lieu, l’occuper_; _saisir_, _prendre_. SYN. Obsideo, præsidiis interclusum teneo, præsidiis devincio; teneo, usurpo, possideo. PHRAS. 1. Provinciam totam occupavit, _il s’empara de toute la province_. Provinciam totam suæ ditionis fecit; in ditionem suam redegit; sub ditionem subjunxit; ad imperium adjunxit; in potestatem, sub imperium redegit; provinciam confecit; ad singula oppida arma circum tulit et Latinum nomen omne domuit. 2. Aliena bona vi occupavit, _il a pris violemment le bien d’autrui_. In rem suam vertit; in bona et possessiones alienas invasit; aliquem de suis fortunis deturbavit; bonis fundisque patriis exturbavit; de sua possessione dejecit; se in alicujus copias ingurgitavit; in eorum fundos armatos immisit; armatos in possessionem fundi misit; patrimonia illorum circumplexus, quasi thesaurum draco, possessiones insedit; in fundis illorum violentus consedit. USUS: Cæsar præsidiis Italiam omnem obsidet atque occupat, _César occupe par ses garnisons toute l’Italie_. Regnum, tyrannidem occupare. Tanta religio eorum mentes occupaverat.

OCCURRO, is, curri, cursum, ere, n. _Aller au-devant_, _rencontrer_; _se présenter_, _s’offrir aux regards ou à l’esprit_. SYN. Obviam eo, obviam fio; obsisto, repugno, resisto. ADV. Abundantius, angustius. PHRAS. 1. Nihil mihi tum occurrit, _rien ne se présenta alors à mon esprit_. Diu cogitanti nihil succurrit; nihil in mentem venit; idonei consilii nihil suppetebat; nihil in mentem inciderat. 2. Id unum occurrit mihi, _je ne pus trouver que cette réponse_. Ea subiit animum cogitatio unica; illud unum in animo versabatur; animo obversabatur; id unum succurrebat. Illud unum in buccam venerat; illud unum se obtulit, ostendit. USUS: 1. Malevolentiæ hominum, consiliis improborum occurrere et obsistere. 2. In mentem venit, _s’offrir à l’esprit_. Nihil te effugiet, atque omne, quod erit in re, occurret et incidet. Inquirentibus nobis omnique acie ingenii contemplantibus ostendent se atque occurrent. Occurrunt mihi aliqua, sed ea coram. 3. Obviam flo, _aller au-devant_. Scripsi illi, ut mihi occurrat. Misericordia tua supplicibus occurrit, nullis precibus evocata. Cf. Obviam, Incidit.

OCCURSĀTĬO, ōnis, f., _Prévenances_, _soins empressés_. SYN. Studium salutandi et prensandi eos, a quibus honorum suffragia exspectantur. EPITH. Facilis. USUS: Vestras occursationes, studia, blanditias populares secum ablata esse ait, _vos prévenances amicales_, _votre empressement_, _vos félicitations_.

ŌCĔĀNUS, i, m. _Océan_, _la mer qui environne la terre_. SYN. Mare magnum. USUS: Oceanus, Atlanticus, Oceani freta. Terra circumfusa illo mari, quod magnum, quod Oceanum appellatis. Oceani fervor constantissimus. Oceano fines terminemus, qui orbem terrarum amplexu finit. Cf. Mare.

ŎCELLUS, i, m. _Petit œil_. SYN. Parvus oculus. USUS: 1. Ocelli radices. 2. TRANSL. Ocelle mi, _mon petit œil_, _c. à d._, _mon petit bijou, mon petit cœur_.

ŎCĬUS, _Plus promptement_, _plus tôt_. SYN. Citius. )( Tardius.

ŎCRĔA, æ, f. * _Jambière_, _chaussure des soldats_, _chasseurs et paysans_. USUS: Sinistrum crus ocrea tectum.

ŎCRĔĀTUS, a, um, * _Qui porte des jambières, des guêtres_.

OCTO, _Huit_. Octavus, a, um, _huitième_. Octies, _huit fois_. Octingenti, æ, a, _huit cents_. Octingentesimus, a, um, _huit centième_. (Octodecim, VULG.), Latine: Duodeviginti, _dix-huit_. Octogesimus, _quatre-vingtième_. Octogesies, _quatre-vingt fois_. Octoginta, _quatre-vingts_. Octoni, æ, a, _qui sont au nombre de huit_. Octuplus, a, um, _octuple_, _redoublé huit fois_.

OCTŌPHŎRON, i, n. _Litière à huit porteurs_. SYN. Lectica, quæ ab octo servis gestatur.

ŎCŬLĀTUS, a, um, _Qui a des yeux_, _clairvoyant_. USUS: Testis oculatus, _témoin oculaire_. Pluris est testis oculatus unus, quam auriti decem, _un témoin oculaire vaut plus que dix témoins auriculaires_.

ŎCŬLUS, i, m. _Œil_. SYN. Lumen, acies qua cernimus. EPITH. Abstinentes, perspicaces, acres, acuti, aperti, integri, nimis arguti, cæci, cærulei, perversi, non solum curiosi, sed etiam errantes, licentiores, eminentes, lubrici, mobiles, venusti, tenebricosi, in cernendo subtiles, emissitii, in aspectu micantes, variantes, testes et indices animi, humanitatis et benevolentiæ plenissimi, ampli, protuberantes, tumidi, blandientes, lucidi, albicantes, læti et quasi gaudio toti, dolis circumsepti, parvi, concavi, subnigri, maculosi, sanguinei, truces, ignei, flavescentes. USUS: Oculorum est in nobis sensus acerrimus, quorum tum intentione, tum remissione, tum conjectu, tum hilaritate motus animorum significamus. Oculos attollere, _lever les yeux_. Oculos dejicere, _baisser les yeux_. Oculos in aliquem conjicere, _jeter les yeux sur qqn, le regarder_. Oculos in se omnium avertere, _attirer sur soi les regards_. Cupiditatis oculos ad aliquid adjicere; rei _vel_ ad rem oculos adjicere, _attacher ses regards sur qqche, la désirer, la convoiter_. Scelus alicujus ante oculos ponere, statuere, _placer sous les yeux, mettre en évidence_. In oculis atque auribus omnium gentium aliquid proponere, constituere, _proposer qqche_, _développer son opinion_. Ea res oberrat oculis; versatur ante oculos, _avoir sous les yeux_. Ad rem investigandam oculos habere advocatos, _faire attention à une chose, avoir les yeux ouverts sur qqche_. Oculos ab aliquo nunquam dejicere, aciem nunquam abducere, _fixer qqn_. Rem palam est omnium oculis, _la chose est évidente_. Oculorum acies hebescit, præstringitur, perstringitur, splendore obruitur, _la vue s’affaiblit_. Oculos effodere, exsculpere, elidere, _crever, arracher les yeux_. Oculis capi, _perdre la vue_. In oculis aliquem gerere, ferre, _aimer_, _chérir qqn_, _le porter dans ses yeux_, _l’avoir constamment présent à la mémoire_. In oculis habitare, _être aimé, chéri_. Oculos rei conspectu pascere, _repaître ses yeux de la vue d’une chose_. Oculi perspicaces, acres, acuti, arguti, exploratores, _yeux vifs_, _clair-voyants_. Oculi humanitatis ac benevolentiæ plenissimi, blandientes, læti et quasi gaudio toti circumsepti, testes et indices animi propensi, _regards favorables_.

ŌDĒUM, i, n. _Odéon_, _édifice où avaient lieu les concours de musique et de poésie_. Locus musicis cantibus destinatus.

ŌDI, isti, isse, a. _Haïr_. SYN. Odio habeo, odium rei habeo, odio in aliquem feror, animum habeo alienum. ADV. Acerbe, aperte, clam, impendio, magis, libenter, male, palam, pejus, penitus. USUS: Quem metuunt, oderunt. Cf. Odium.

ŎDĬŌSŬS, a, um, _Odieux_, _détesté_, _détestable_. SYN. Molestus, odio, dignus, invisus, invidiosus. PHRAS. Odiosa est consuetudo tua, _votre amitié est désagréable_. Nimium difficilis, durus, asper, acerbus es. Abest consuetudo tua ab omni suavitate. Non ea est consuetudo tua, quæ propter suavitatem expetatur; minime jucunda est consuetudo tua. Asperitatis tantum habent mores tui, quantum in consuetudine ferri vix potest. Usus tibi nullo cum homine diuturnus intercedit, ita difficilis, ac morosus es; iis moribus, eo ingenio præditus es. His tuis moribus, hac agendi ratione fit, ut nemo tibi valde cupiat; nemo te ferat. Quis istam ingenii tui morositatem in consuetudine ferat? Quis te uti velit homine omnium difficillimo et asperrimo? Quis tuam consuetudinem expetat carentem omni solatio, omni suavitate, nulla re jucundam. Cf. Molestus, Morosus. USUS: Omnis arrogantia odiosa. In fragili corpore odiosa est omnis offensio. Cf. Odium, Invidiosus, Invidia.

ŎDĬUM, ĭi, n. _Haine_. SYN. Invidia, offensa, offensio. EPITH. Acerbum, acre, apertum, capitale, diuturnum, inveteratum, civile, grave, hostile, immane, incredibile, infestum, infinitum, injustum, insigne, penitus insitum, intimum, justum, leve, magnum, majus, mediocre, mirificum, nefarium, obscurum, populare, pristinum, privatum, proprium, publicum, singulare. Venenum amicitiæ, totum, universum, vetus, utile. PHRAS. 1. Arrogantia tibi odium parit, _votre orgueil vous rend haïssable_. Tibi invidiæ est; offendit animos hominum; invisum te plerisque facit; multorum mentes sensusque vulnerat; odium tibi creat, gignit. Arrogantiæ debes, quod odio atque acerbitati sis plurimis; quod odium publicum sis populi; quod omnes te oderint, nemo videre velit. Arrogantia est, quæ gratiam omnem convellit; omnium voluntates a te alienat. 2. Ille ubique odium in te excitat, odiosum reddere satagit, _il cherche sans cesse à exciter contre vous la haine_. Odium in te concitat, struit, excitat; odium ac invidiam tibi conflat; conciliat ubique grave tibi odium; in odium ac invidiam revocat; quærit ubique in te invidiam; invidiam in te commovet, concitat; in invidiam adducere ac odium laborat. In invidiam trahere, rapere nititur; magna tibi invidiæ tempestas ex illo imminet. 3. Magnum odium incurri, _je suis fort haï_. Magnam subii, habui, sustineo invidiam; magna sum apud omnes in invidia; multorum premor odiis; odio laboro; multorum incurri odia ac reprehensiones hominum; odio flagro publico; aliena invidia conflagro; invidia premor, flagro, ardeo; in odium veni, perveni multorum; odia subii multorum; in multorum odia offensionesque irrui et incurri; multorum odia in me converti; invidia opprimor; magnam mihi ex re collegi invidiam; in multorum odia ac invidiam perveni; multorum invidiæ ea me re obtuli. 4. Odia hominum sensim restinxi, _peu à peu j’ai apaisé la haine des hommes_. Invidiam lenivi; invidiæ sanguinem misi; de invidia multum deoneravi; invidiam magna ex parte restinxi, exstinxi, compressi et levavi; mitigavi odia hominum, sedavi, placavi, restinxi; odia vetustate jam exoleta depuli, propulsavi. 5. Odium grave in me concepit, _il a conçu contre moi une haine violente_. Grave in me odium cepit, suscepit; gravi est in me odio; gravi odio a me dissidet; grave in me odium habet, profitetur, expromit; gravi in me odio fertur; odio tenetur; grave ejus in me flagrat et ardet odium; grave illum tenet nominis mei odium; est illi mecum odium grave et diuturnum; odio sum illi; in odio sum apud illum. 6. Omnes boni te odio habent, _tous les gens de bien vous haïssent_. Omnes te boni oderunt; te inexpiabili odio detestantur et exsecrantur; quis te aditu, quis ullo honore, quis communi luce dignum putat; omnes conspectum, facta, nomen detestantur; omnes aditum, sermonem, aspectum tuum fugiunt ac horrent; publicum es populi odium; nomen tuum bonis omnibus odio est et acerbitati; omnes boni capitali a te odio dissident, te exsecrantur, tibi pestem ac perniciem precantur. 7. Odium remittere, _abandonner_, _apaiser sa haine_. Odium concoquere, sorbere, deponere; odium mittere et finire; offensionem deponere, obliterare. 8. Odium renovare, incendere, augere, inflammare, cumulare invidiam, _renouveler_, _augmenter la haine_. 9. Odium effundere, _satisfaire_, _assouvir sa haine_. Omne odium inclusum nefariis sensibus in aliquem profundere; explere odium ac saturare. Cf. Ira, Inimicitia, Invidia. USUS: Odium est ira inveterata, _la haine est une colère invétérée_. Odium alicui creare. Ad odium revocare judices. Odia suscipere. Odia subire. Odio esse. Odium precibus sublevare.

ŎDOR, ōris, m. _Odeur_. SYN. Afflata suavitas odoratu percepta. EPITH. Suavis, jucundus, teterrimus, nonnullus. USUS: Suavitates odorum afflantur a floribus. Odores incendere. Odoribus capi. Odorem non ferre.

ŎDŌRĀTŪS, ūs, m. _Odeur_; _odorat_. SYN. Odoratio.

ŎDŌRĀTUS, a, um, _Odorant_; _parfumé_. USUS: Lauri nemus odoratum.

ŎDŌROR, aris, atus sum, ari, d. _Flairer_, _suivre à la piste_. SYN. Olfacio. ADV. Coram, diligentius, festive; sagacius. USUS: 1. Canes venatici odorantur omnia et pervestigant, _les chiens de chasse ont l’odorat subtil et suivent parfaitement une piste_. 2. TRANSL. Animadverto, quæro, investigo, conjectura aliquid assequor, _chercher_, _rechercher_, _explorer_, _pressentir_. Diligenter, sagacissime odorabor quid sentiant judices. Cf. Conjectura, Animadverto.

ŒCŎNŎMĬA, æ, f. _Ordre_, _arrangement convenable_.

ŒCŎNŎMĬCUS, a, um, _Économique_, _relatif à l’économie domestique_. USUS: Liber, qui œconomicus inscribitur, de tuenda re familiari.

ŒCŎNŎMUS, i, m. _Économe_, _administrateur_. SYN. Administer rei familiaris, curator rei familiaris, qui rei familiari præest, qui rei familiaris curam gerit, qui rem familiarem, domesticam administrat.

ŒNŌPHŎRUM, i, n. _Vase pour transporter le vin_. SYN. Vas vinarium.

OFFA, æ, f. _Boulette de pâte_, _masse de pâte_; _gâteau_. Cibi genus forma et figura orbiculata. USUS: In offam pultis invadere.

OFFENDO, is, di, sum, ere, a. _Heurter contre_; _trouver_; _faillir_, _pécher_; _choquer_, _offenser_. SYN. Offensionem affero, injuriam facio, offensioni sum; incurro in rem; pecco; lædo. ADV. Graviter, vehementer, paululum, tantulum. PHRAS. 1. Non volui illum graviter offendere, _je n’ai pas voulu gravement l’offenser_. Nihil in illum paulo gravius cogitavi; commovere hominem leviter et calefacere volui, non acerbius lædere. Nolui hominem injuriosius lacessere, tractare; non volui hominem asperius accipere. 2. Non parum offendi apud illum, _je l’ai blessé gravement_. Non parvam in offensionem incurri apud hominem; non parvam offensam subii; offensioni non mediocri fui; non parvam cecidi in offensionem; non levem offensionem mihi concitavit. USUS: 1. Neminem unquam non re, non verbo, non vultu denique offendi. Graviter mihi videris offensus. Offendit aures insolentia sermonis. 2. Incurro, _se heurter_, _donner contre_, _commettre une faute_. Quis tam lynceus, ut in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat? (Vulgo impingo), _quel est le lynx à vue assez perçante pour ne pas se heurter au milieu de si épaisses ténèbres?_ In arrogantiam incurrit. 3. Pecco, delinquo, _failler_, _pécher_. In quo ipse offendis, ne alium reprehenderis. 4. Invenio, _rencontrer qqn ou qqche_, _trouver_. Non offendes eumdem. Offendes vastatas urbes, laceratam Italiam. 5. Lædo, _blesser en heurtant_, _choquer_, _déplaire_. Lapsus brachium offendit. Existimationem meam in dictum gravissime offendit. Cf. Lædo.

OFFENSA, æ, f. _Offense_; _colère_, _rancune_; _lésion_, _mal_, _malaise_. EPITH. Magna. USUS: Magna in offensa sum; magnam offensam subii apud Pompeium, _je suis en grande défaveur auprès de Pompée, je suis très-mal avec lui_.