Part 90

LĂTĪNĬTAS, ātis, f. _Latinité_, _la langue latine dans sa pureté_. SYN. Sermonis Latini puritas. PHRAS. Latinitate utitur optima, _il se sert d’un latin très pur_. Incorrupta utitur Latini sermonis integritate; caste pureque utitur Latina lingua; elucet in ejus sermone mira Latinæ linguæ elegantia; in ejus dictione inest mirus Latini sermonis candor; stilo dicendique genere utitur terso et castigato; quod in Latina lingua cultissimum ac ornatissimum, id totum in ejus sermone ita deprehendas, ut per manus tradita, ac velut testamento legata illi Latinitas videatur; casti incorruptique sermonis laude floret; nemo illo purius ac emendatius Latino sermone utitur; inest in ejus sermone nativa et omnibus numeris absoluta Latinitas; hunc tu cum audies, Musas ipsas Latine loqui putabis. USUS: Latinitas est, quæ sermonem purum conservat, et ab omni vitio remotum. Cæcilius non bonus auctor Latinitatis. Epistolam Græcam Latinitate donare.

LĂTĪNUS, a, um, _Latin_. USUS: Latinus es; Latinas litteras præclare calles, tenes, exhausisti.

LĀTĬO, ōnis, f. _Action de porter_. USUS: Exspecto legis lationem, _j’attends la proposition de la loi_.

LĂTĬTO, as, avi, atum, are, n. _Être caché_. USUS: Non latitabis diutius.

LĂTĬTŪDO, ĭnis, f. _Étendue_, _grandeur_. )( Angustia. USUS: Tuarum latitudinem possessionum tueri non poteris.

LĀTOR, ōris, m. _Celui qui propose une loi_. USUS: Quis talis latorem legis perferret?

LĂTRĀTŬS, ūs, m. _Aboiement_.

LĂTRO, as, avi, atum, are, n. et a. _Aboyer_, _hurler_. USUS: Latrant hi oratores, non loquuntur. TRANSL. Vociferari.

LĂTRO, ōnis, m. _Bandit_, _voleur_. SYN. Grassator, prædo, excursor, sicarius. EPITH. Funestus, demens, paratissimus ad omnia, expeditus, perditus abjectusque, fortis, impurus, maleficus, sceleratus, agens, sceleratissimus, deterrimus; impune latrocinans, turpissimus. Latrones armati, conscelerati, fœdissimi, furentes, importunissimi, noti ac insignes, nefarii, perditissimi. PHRAS. Latronem agit, _il vit en brigand_. In cæde atque ex cæde vivit; maleficio et scelere pascitur; per latrocinia et rapinas vitam tolerat; latrociniis se alit; in latrocinium versus vias insidet et itinera, prædasque agit. Cf. Prædo.

LĂTRŌCĬNĬUM, ĭi, n. _Brigandage_. SYN. Excursio. EPITH. Apertum, castrense, civile, domesticum, forense, honestum, impium, intolerabile, intestinum, nefarium, nocturnum, novum ac singulare, sceleratissimum ac deterrimum. USUS: Hoc equidem latrocinium est, non judicium. Tueri fines ab excursionibus et latrociniis. Per latrocinium hunc hominem despoliasti; latrocinio oppressisti innocentem.

LĂTRŌCĬNOR, aris, atus sum, ari, d. _Voler à main armée_. SYN. Prædor, excurro, grassor. USUS: Duo millia latrocinari dicuntur.

LĀTŬMĬÆ _vel_ LĀTŎMĬÆ, ārum, f. pl. _Carrières servant de prison_. _Item_: Carcer Syracusanus.

1. LĀTUS, a, um, _Large_, _étendu_. SYN. Amplus, laxus. )( Angustus. USUS: 1. Satis lato a Sicilia mari. 2. Particip. a Fero. Nulla rogatio, nulla lex est lata, _porté_.

2. LĂTUS, ĕris, n. _Flanc_, _côté_. SYN. Pars dextra _vel_ sinistra corporis _vel_ regionis. EPITH. Bonum, valens. USUS: 1. Latus ei condoluit. Lateris dolore consumptus est. Ad Cæsaris latus assedit. Per alicujus latus petere, ferire alterum. Latera cingebant filii. 2. Provincia altero latere mari alluitur.

LAUDĀBĬLIS, e, gen. com. _Louable_. SYN. Laudandus, probabilis, prædicabilis, prædicandus, laude dignus. USUS: Honestum, etsi a nullo laudetur, laudabile est natura et prædicabile.

LAUDĀBĬLĬTER, _D’une manière louable_. SYN. Recte, laudate, honeste, cum laude.

LAUDĀTĬO, ōnis, f. _Louange_. SYN. Præconium, commendatio. )( Vituperatio. EPITH. Gravis et honesta. USUS: Laudatio alicui data.

LAUDĀTOR, oris, m. _Celui qui loue_, _approbateur_; _témoin à décharge_. SYN. Præco virtutis, testis innocentiæ. USUS: Te mihi laudatorem mearum rerum, testem, auctorem cupio. Habebis in me tuæ virtutis præconem, laudatorem ac probatorem rerum tuarum.

LAUDĀTRIX, īcis, f. _Celle qui loue_. USUS: Vitiorum laudatrix fama popularis.

LAUDĀTUS, a, um, _Loué_. SYN. Spectatus, probatus. )( Obscurus. PHRAS. Laudatissimum te omnes sciunt, _tout le monde sait que vous êtes très renommé_. Cumulatum te omni laude, omnibus laudibus abundantem, illustri laude florentem, celebratum omnes norunt; neminem fugit, quam excelso illustrique loco sita sit laus tua; quanta in te sit commendatio virtutis; quanta in laude sis apud omnes. Cf. Laudo. USUS: Homo omnium consentione laudatus.

LAUDO, as, avi, atum, are, a. _Louer_, _célébrer_. SYN. Commendo, celebro, laudem tribuo, impertio _vel_ impertior; eximia laude orno, nomen orno; verbis amplissimis, maximis laudibus orno; laudibus effero, afficio; in cœlum laudibus tollo, extollo, fero; nobilito, laudem alicujus celebro; in majus celebro; laudibus onero; gloria et prædicatione effero; in aliquem laudes confero; aliquid verbis probo, approbo. ADV. Aperte, commode, copiose, copiosissime, egregie, graviter, honorificentissime, merito, mirifice, nimis, valde, nominatim, ornatius, plane, privatim, publice, recte, valde, vehementer, vere, verissime, unice. PHRAS. 1. Vir dignus est qui ab omnibus laudetur, _cet homme mérite les louanges de tous_. Qui omnium vocibus scriptisque decoretur; qui omnium laudibus ornetur, cumuletur; cujus fama æternis laudibus floreat; quem semper omnes in ore animisque habeant. Vir est, cujus laudes nemo consequitur; cujus virtus satis extolli nequit; quem omnes laudibus ad cœlum ferant; laudibus æternis prosequantur; qui fama et litteris celebretur; cujus mentionem cum honore inferant omnes posteri; de quo sermonem nemo, nisi cum admiratione laudum instituat; cujus nomen cum æternitate conjungatur; cujus virtutes et res gestas posteritas omnis æternis laudibus exornet, prosequatur; cujus virtutem omnium sermones monumentaque illustrent. 2. Laudatur in eo mira erga omnes caritas, _il est surtout recommandable par sa grande bonté_. Præcipua laude fertur, magnis in laudibus est, magnis in cœlum laudibus effertur, in summa apud omnes laude est ejus caritas; egregia adversus omnes caritate magnam adeptus est gloriam; laudem præcipuam habet ejus caritas; præcipua in laude ponitur ejus caritas; præcipua laus ejus caritati tribuitur; præcipua in eo est caritatis commendatio, æterna in laude versatur; caritas ejus ad summam laudem pervenit; fertur in primis ejus caritas omniumque sermonibus celebratur; pleno ore laudatur. Cf. Laus, Illustro. USUS: Hunc pro dignitate laudare nemo satis potest.

LAURĔA, æ, f. _Couronne de laurier_. SYN. Corona laurea, laureola. USUS: Quem currum, quam lauream cum laudatione tua conferam?

LAURĔĀTUS, a, um, _Couronné de laurier_. USUS: Lictores, fasces laureati; litteræ laureatæ, _bulletin d’une victoire_, _lettre d’un général victorieux_.

LAURĔŎLA, æ, f. _Rameau de laurier_.

LAURUS, i, f. _Laurier_; _triomphe_. USUS: Sed incurrit hæc laurus nostra in oculos malevolorum. Lauri baccæ.

LAUS, audis, f. _Éloge_, _renom_, _célébrité_. SYN. Præconium, commendatio, gloria, splendor, decus. EPITH. Summa, divina, domestica, publica, admirabilis, æqua, aliena, amplior, antiquior, bellica, communis, consimilis, immortalis, egregia, eximia, exigua, forensis, gratissima, honesta, satis idonea, illustris, imperatoria, inanis, infinita, jucunda, magna, digna, media, non mediocris, militaris, mira, modica, nova, oratoria, par, perennis, perfecta, popularis, præcipua, præclara, propria sempiterna, singularis, solida, summa, tenuis, sera, falsa, una, regia. )( Dedecus, vitium. PHRAS. 1. Laudem quærere, _rechercher la gloire_. Laudem petere; toto pectore, totis animis incumbere in laudem; duci laude, gloria; gloriæ studio atque amore flagrare; spectare laudem unam; nihil habere antiquius laude et gloria. Servire laudi atque gloriæ; nihil in vita magnopere expetere, nisi laudem ac honestatem, et in ea persequenda omnia pericula parvi ducere; laudis studio efferri; inflammato rapi ad laudem studio. 2. Laudi inhiare, _soupirer après la célébrité_. Laudes venari; aucupari opinionem; auram popularem captare; æstu gloriæ esse percitum; gloriæ stimulis agitari. Cf. Gloria. 3. Laudem sibi parare, _tirer honneur de qqchose_. Laudem sibi comparare, sibi adsciscere, nancisci, consequi; existimationem colligere; in existimationem venire. Cf. Gloria. 4. Laudem habere, _être honoré_. In laude esse, laudibus florere, abundare, procedere, cumulari; præcipua laude ferri. Cf. Laudo. 5. Laudem alteri tribuere, _combler qqn d’éloges_. Laudes suas in alterum transfundere, transmovere; servire, subservire, suffragari, favere alterius laudibus; laudes cum altero communicare; in alterum omnia laudum ornamenta congerere, conferre, transferre. 6. Laudem alterius sibi vindicare, _s’attribuer la gloire d’un autre_. De alterius laudibus delibare; alienas laudes in se transmovere; offerre se in societatem, communionem alienæ laudis; laudem alteri præripere; ex alienis laboribus suo nomini libare laudem. 7. De laude detrahere, _détruire la réputation_. Laudes alterius obterere, minuere, imminuere, obscurare. Cf. Detraho.

LAUTĒ, _Somptueusement_. USUS: Laute vivere, et curare se molliter.

LAUTĬA, ōrum, n. pl. _Hospitalité_, _présents offerts aux ambassadeurs étrangers_. SYN. Munera, quæ legatis exteris per quæstores præbebantur a Romanis. Cf. Donum.

LAUTĬTĬA, æ, f. _Magnificence_, _luxe_. SYN. Munditia, elegantia. EPITH. Nova.

LAUTUS, a, um, _Somptueux_, _riche_. SYN. Elegans, splendidus, dives, mollis, delicatus. USUS: Lautus victus et elegans. Villa lautius ædificata, in qua nihil non lautum, exquisitum, magnopere sumptuosum. Patrimonium sane lautum, copiosum, splendidum luxu dissipavit. Lautus homo et urbanus, _personnage riche et élégant_.

LĂVĀTĬO, ōnis, f. _Bain_. SYN. Balneum. USUS: Cura ut, cum venero, lavatio parata sit.

LĂVO, as, lăvi, lautum _vel_ lōtum, are, a. _Laver_, _baigner_. SYN. Abluo; _item_: Perfundor vivo flumine, perluor flumine. USUS: Ubi nos laverimus, tu, si voles, lavato.

LAXĀMENTUM, i, n. _Action d’étendre_; _adoucissement_, _repos_. SYN. Dilatatio. TRANSL. Remissio; relaxatio. USUS: A curis paulum laxamenti nactus sum. Causæ tuæ nihil laxamenti datum est.

LAXĬTAS, ātis, f. _Étendue_, _espace_, SYN. Amplitudo, dilatatio. USUS: In ædibus adhibenda cura laxitatis.

LAXO, as, avi, atum, are, a. _Agrandir_; _relâcher_. SYN. Dilato, solvo, remitto. PHRAS. Disciplina laxatur, _la discipline se relâche_. Diffluit, dilabitur, remittit disciplinæ severitas, disceditur a pristina consuetudine et legum severitate; disciplinæ frena laxantur, remittuntur. USUS: 1. Quam te a libidinum vinculis laxatum vellem! Animi corpore laxati in cœlum evolant. 2. Remitto, _soulager_, _donner du relâche_. Curis et molestiis, animum a contentione laxa. Cf. Relaxo.

LAXUS, a, um, _Large_, _ample_. SYN. Amplus. )( Adductus, angustus. USUS: 1. Laxæ ædes. Amicitiæ frena laxissima sint oportet, quæ ex usu adducas et remittas. 2. Longus, _long_. Diem tibi statuo satis laxum; tempus sat longum, _j’accorde un terme assez long_. Cf. Amplus.

LECTĪCA, æ, f. _Litière_. SYN. Lecticula, hexaphorus, octophorus. EPITH. Aperta, operta. USUS: Lecticula in curiam illatus, delatus est.

LECTĪCĀRĬUS, ii, m. _Porteur de litière_. SYN. Qui lecticam fert.

LECTĬO, ōnis, f. _Lecture_; _choix_. SYN. Legendi actus; _item_: Electio. USUS: Hac tali judicum lectione grande reipublicæ inustum est dedecus.

LECTOR, ōris, m. _Lecteur_. SYN. Recitator, anagnostes.

1. LECTUS, i, m. _Lit_. SYN. Lectulus, cubile, torus, stratum, grabatus. EPITH. Ligneus, ceratus, genialis, cubicularis. USUS: 1. In lecto collocare; lecto se commendare, _se coucher_. 2. In lecto est; in lecto pellibus constrato jacet, _être couché_. Dolor eum in lectulo affixit. 3. Lectum sternere, ornare, componere, _faire_, _arranger un lit_.

2. LECTUS, a, um, _Choisi_; _de choix_. USUS: Adolescens lectissimus. Femina lectissima et ornatissimis moribus.

LĒGĀTĬO, ōnis, f. _Ambassade_, _légation_. EPITH. Libera, quæ honoris causa, titulotenus deferebatur alioquin sua negotia agendi in provincia. Votiva, voti prætextu suscepta. USUS: Legationem accipere, suscipere, gerere, habere, obire, perficere, _remplir les fonctions d’ambassadeur_. In legatione esse. Legationem renuntiare, referre acta legationis. Legatio benigne audita.

LĒGĀTUS, i, m. _Ambassadeur_. SYN. Orator, nuntius pacis et belli. EPITH. Consularis, dignus imperatoribus, clarissimis exercitibus, ornatissimis provinciis, improbissimus, quæstorius, regius, temperatissimus. PHRAS. Est legatus apud Turcas, _il est ambassadeur près la Sublime Porte_. Est orator Cæsareus apud Turcas; in legatione turcica est; legati apud Turcas locum obtinet, legatione fungitur; legationem obit, gerit apud Turcas. USUS: Legatos adhibuit et deprecatores.

LĔGĬO, ōnis, f. _Légion romaine_. RAD. a legendo milite dicta. Dividitur in 10 cohortes; cohors in 60 manipulos; manipulus in 10 milites, quibus adduntur equites 600, Centuriones 66. EPITH. Acris _aut_ pugnax, avida, cœlestis et divina, digna imperatore, hiberna, luculentissima, martia, veterana, universa, aliena, firma, fortis. Legiones frequentes, inimicissimæ, idoneæ, invictæ, honestæ, paratissimæ ad liberandam patriam. USUS: 1. Legiones scribere, conscribere, legere, conficere, _enrôler_. 2. Complere legiones, _compléter_. Supplementa legionibus scribere, legiones implere. 3. Legionibus præesse, legiones accipere, habere, _être à la tête d’une légion, la commander_. Cf. Exercitus.

LĔGĬŌNĀRĬUS, a, um, _De légion_, _légionnaire_. Miles _aut_ res ad legionem pertinens.

LĒGISLĀTOR, ōris, m. _Législateur_. SYN. Lator legis, legis scriptor, auctor, conditor, qui legem dat, leges fert; jura statuit, præscribit.

LĒGĬTĬMĒ, _Conformément aux lois_. SYN. Juste, jure, more majorum. USUS: Nihil legitime, nihil jure, nihil legibus actum.

LĒGĬTĬMUS, a, um, _Régulier_, _juste_, _légal_. SYN. Justus, verus, æquus, secundum legem. USUS: Justa et legitima potestas, concio, quæstio. Dies habendis comitiis legitimus. Jus legitimum.

1. LĒGO, as, avi, atum, are, a. _Envoyer en ambassade_. SYN. Legatum mitto. USUS: 1. Siculi Andronem ad senatum legarunt. 2. Testamento _aut_ codicillo aliquid alteri relinquo, _léguer_. Usumfructum omnium bonorum uxori legavit.

2. LĒGO, is, gi, ctum, ere, a. _Lire_. Recito, volvo, voluto, evolvo, verso. ADV. Attente, diligenter, diligentius, libentius, nihil, studiose, curiose atque contente, cursim, suavissime et peritissime, clare et intente, de plano. PHRAS. Ciceronem unum lego, _je ne lis que Cicéron_. Ciceronis libros unice legendo contero; in his acquiesco unice; hos inexhausta aviditate volvo; in his volutandis tempus omne pono, consumo; hos assidua lectione evolvo; Cicero mihi assidue in manibus est; est mihi voluptas plurima in ejus commentationibus identidem regustandis, accurate lectitandis, assidue tractandis; Ciceronis libros semper in sinu circumfero, circumgesto. Unius Ciceronis lectio animum meum pascit; unus Cicero mihi placet; me delectat, me tenet; in uno Cicerone studium omne colloco; uni Ciceroni studium meum omne dicavi; ad unum Ciceronem operam omnem confero; meas uni Ciceroni vigilias do, dico, trado, addico; ab hoc avelli non possum. Ciceronis lectioni ita affixus sum totis animis, ut, etc. Unus sibi horas meas omnes vindicat, rapit Cicero. USUS: 1. Omnium bonarum artium auctores legendi sunt, et pervolutandi. 2. Colligo, _cueillir_, _recueillir_. Flores, nuces, poma legere. 3. Seligo, _choisir_. Senatum, milites legere. Aliquem in demortui locum legere.

LĒGŬLĒIUS, a, um, _Procédurier_, _formaliste_. SYN. Formularum cantor, præco actionum. Formularum duntaxat forensium et albi gnarus. EPITH. Lautus et acutus.

LĔGŪMEN, ĭnis, n. _Légume_. Quod legitur e terra; ut pisa, fabæ, ciceres, lentes, phaseol, milium, panicum, sesama, lupinum, linum, etc.

LEMBUS, i, m. _Nacelle_, _barque_. SYN. Navicula brevis et velox.

LEMMA, ătis, n. * _Ce qui sert à démontrer_; _thèse_. SYN. Assumptum.

LĒNA, æ, f. _Séductrice_. SYN. TRANSL. Conciliatrix. USUS: Vide, ut blanda conciliatrix et veluti lena natura sit, _voyez combien la nature est attentive et habile à se rendre aimable_.

LĒNĬO, is, īvi _vel_ iĭ, ītum, ire, a. _Adoucir_, _calmer_. SYN. Placo, mitigo, flecto, sedo. )( Inflammo. PHRAS. Furor populi apposita oratione lenitur, _on apaise la fureur du peuple en lui faisant un discours_. Placatur, sedatur, componitur; plebs permulcendo, sensimque alio trahendo mansuescit, ad mansuetudinem traducitur; seditio ac furentis populi tumultus apposita oratione comprimitur. 2. Iratum Principem tandem lenivit, _il a enfin calmé la colère du prince_. Permulsit tandem blanda oratione efferatum Principis animum et quas daturus erat, tempestates eloquentia discussit; tranquillum fecit ac placabilem Principis animum, placatum effecit; permulcendo tractandoque mansuefecit; iram sedavit, permulsit; animum mollivit; animi intemperiem omnem in tranquillum contulit; faces omnes irarum restinxit. 3. Lenita tandem est hominis ira, _la colère de cet homme a cessé_. Dedit se tandem ad lenitatem homo iracundia præceps, remisit indomitos spiritus, compressit animum; ira relanguit; ætas, dies intemperiem illam mitigavit; vehementes illi impetus consenuere, omnisque iræ impetus, quasi ventus hominem defecit; sedata est ac restincta diuturna illa perturbatio animi; resedit, deferbuit, refrixit æstus ille; impetus ille animi ardorque tandem remisit. 4. Temporis diuturnitas dolorem leniet, _le temps apaisera votre douleur_. Dies dolorem minuet _vel_ exhauriet; temporis longinquitas multum de dolore detrahet; medicinam dolori dies afferet; longa dies malorum memoriam ex animo delebit; dolori medebitur tempus; dolorem animo infixum tempus evellet atque ejiciet; vetustate inflicta a fortuna vulnera sanabuntur. USUS: Cæsar irritatos muneribus lenivit. Incommoda commodorum compensatione lenienda sunt. Desiderium tui litteris accipiendis leniam. Cf. Lenio, Placo.

LĒNIS, e, gen. com. _Doux_, _calme_, _paisible_. SYN. Facilis, mitis, indulgens, clemens, placidus, mansuetus, comis, humanus, minime austerus. )( Asper, severus, durus. PHRAS. Leni homo est animo, _cet homme a un caractère doux_. Leni est animo natus; natura lenissimus; nonnullis ad lenitatem propensior; nonnullis ejus lenitas solutior est visa; est in eo summa lenitas, mollisque ad accipiendam et deponendam offensionem animus; omnibus se placabilem exorabilemque præbet; summa placabilitate, summa animi facilitate est; nihil illo lenius aut mitius. Cf. Mitis, Mansuetus. USUS: Romani in hostes lenissimi. Tractus orationis lenis et æquabilis.

LĒNĬTAS, ātis, f. _Douceur_, _bonté_. SYN. Lenitudo. EPITH. Æquabilis, grata, nova, perpetua, pristina, soluta. USUS: Lenitatem mollitia quadam animi imitatur. Nostrum est, mentes ad lenitatem et misericordiam revocare, traducere. Asperitate tua hominem de lenitate sua deduxisti. Profluens oratio æquabili lenitate. Cf. Mansuetudo.

LĒNĬTER, _Doucement_, _légèrement_. SYN. Molliter, suaviter, molli manu, molli brachio. )( Aspere. USUS: Leniter sentire et dicere. Leniter arridere alicui. Sensim ac leniter accendere animos. Remisse ac leniter dicere, procedere, minime festinanter.

LĒNĬTŪDO, ĭnis, f. _Douceur du style_; _douceur du caractère_. SYN. Clementia, suavitas. EPITH. Nimia. USUS: Lenitudo orationis, mollitudo corporis.

LĒNO, ōnis, m. _Corrupteur_. SYN. Minister libidinis, minister improbissimæ cupiditatis. EPITH. Impudentissimus, improbissimus, perjurissimus, turpissimus, impurissimus.

LĒNŌCĬNĬUM, ĭi, n. _Trafic de l’entremetteur_; _caresses_. SYN. Delinimentum, allectamentum. EPITH. Domesticum. USUS: Nempe lenocinio se sustentat. Lenocinium facit; cupiditatum lenociniis se dediderunt.

LĒNŌCĬNOR, aris, atus sum, ari, d. _Flatter bassement_, _caresser_. SYN. Blandior, allicio. USUS: Tibi serviet, tibi lenocinabitur. Cf. Assentor, Allicio.

LENS, entis, accus. lentim, f. _Lentille_.

LENTĒ, _Lentement_. SYN. Remisse. USUS: Lente aliquid ferre, lente respondere.

LENTĬTŪDO, ĭnis, f. _Lenteur_; _insensibilité_, _indolence_. SYN. Tarditas. EPITH. Semper viridis. USUS: Quod nos lenitatem dicimus, illi vitioso lentitudinis vocabulo appellant, _ce que nous appelons douceur, ils l’appellent indolence, faisant ainsi d’une qualité un défaut_. Omnino non irasci est non solum gravitatis, sed nonnunquam etiam lentitudinis.

LENTUS a, um, _Souple_; _lent_; _calme_. SYN. Tardus, frigidus, remissus, lentulus, flexibilis. USUS: Lentior fuit pugna; lentum negotium; lentus homo ac prope frigidus. Lenta salix; lentiora vincula. Cf. Tardus.

LĔO, ōnis, m. _Lion_. EPITH. Magnus. USUS: Fraus quasi vulpeculæ, vis leonis videtur.

LĔPĬDĒ, _Joliment_, _élégamment_. SYN. Venuste, eleganter, festive. USUS: Lepide hoc tibi effectum dabo.

LĔPĬDUS, a, um, _Charmant_, _agréable_, _spirituel_. SYN. Venustus, festivus, elegans. PHRAS. Nihil illo lepidius, _rien de plus aimable que cet homme_. Nemo illo est urbanitate, lepore, suavitate conditior; agnoscas in eo homine imaginem germanæ festivitatis; atticis et urbanis salibus, omni venustate et lepore mire affluit; summa est in ejus moribus festivitas, lepor, concinnitudo. Cf. Facetus.

LĔPOR, ōris, m. _Grâce_, _beauté_, _charme_. SYN. Festivitas, jucunditas, venustas, hilaritas, humanitas, urbanitas. EPITH. Admirabilis, eximius, inusitatus, magnus, major, multus, oratorius, tantus, vetus. USUS: Sunt in oratione tua omnes verborum, omnes sententiarum lepores. Elucet in ea species humanitatis, suavitatis, leporis. Facetiarum oratorius non scurrilis lepor.

LĔPRA, æ, f. * _Lèpre_. USUS: Morbus elephantiacus.

LĔPUS, ŏris, m. _Lièvre_. USUS: Lepus tute es, et lepores quæris, _comment! gibier que tu es, il te faut des lièvres_.

LESSUS, acc. um, (adhib. tantum accus. sing.) _Gémissement_, _lamentation_. SYN. Lugubris cantus. USUS: Mulier genas ne carpito, ne lessum funeris ergo habeto.

LĒTĀLIS, e, gen. com. _Mortel_. SYN. Mortifer. USUS: Vulnus letale.

LĒTHARGUS, i, m. * _Léthargie_. SYN. Veternus, torpor. USUS: Gravi lethargo oppressus.

LĒTUM, i, n. _Mort_. SYN. Mors. USUS: Vide, quam turpi leto pereamus.

LĔVĀMEN, ĭnis, n. _Soulagement_, _adoucissement_. USUS: Si quod esset levamen, esset in te uno.

LĔVĀMENTUM, i, n. _Soulagement_, _consolation_. SYN. Allevamentum, levamen, allevatio, levatio, fomentum. USUS: Erit ea res tibi levamento. Cf. Foveo, Auxilium.

LĔVĀTĬO, ōnis, f. _Adoucissement_. SYN. Levamentum, levamen. EPITH. Magna, summa. USUS: Id majorem, quam exspectas, tibi levationem afferet. Reperies malis tuis, dolori, ægritudini levationem maximam. Cf. Auxilium.

1. LĒVIS, e, gen. com. _Lisse_, _poli_. SYN. Quod tactu asperum non est, lubricus, glaber. Cf. Lævis.

2. LĔVIS, e, gen. com. _Léger_; _inconsidéré_. SYN. Minime gravis, ponderosus; _item_: Vanus, inanis, futilis, parvi momenti. PHRAS. Homo est levissimus, _cet homme a un caractère très mobile_. Homo est ventosissimus; ventosi est ingenii; summa est mobilitate, vanitate, animi levitate; de grege nugatorum est; mire est leviculus; vanus homo, et mobili ingenio; nihil in eo gravitatis; homo est, qui neque dicere, neque facere quidquam pensi habeat; qui nunquam sibi constet; quo vaniorem, inaniorem vidi neminem. Cf. Inanis, Vanus. USUS: 1. Democriti corpuscula levia alia, alia rotunda. 2. Minime ponderosus, gravis, _léger_, _peu pesant_. Levis armaturæ milites. 3. Vanus, futilis, _insignifiant_, _vain_, _inconsidéré_. Hoc minime grave iis videtur, qui ipsi leves sunt.

LĔVĬTAS, ātis, f. _Légèreté_. SYN. Inconstantia, mobilitas, vanitas, futilitas. EPITH. Aliena, nimia, perpetua, popularis, propria, sublimis, sui similis, summa, amatoria, comica. USUS: 1. In ipso actu est modus et mollitudinis et levitatis. 2. Vanitas, _caprice_. Amatoriis levitatibus deditus. Levitate Græcus, crudelitate Barbarus. Quid levitate et inconstantia turpius? Cf. Inanis, Vanus.