Part 6

ĂDĔO, es, ii, _vel_ īvi, ĭtum, ire, n. et a. _Aller trouver_, _visiter_. SYN. Accedo, convenio, viso, inviso, visito, eo, venio. )( Abeo. ADV. Caste, ad vivos, intempestive ad aliquem, libentius, necessario. USUS: Adire aliquem, ad aliquem, ædes, fores, locum. Vultum subire alterius, congredi. TRANSL. 1. Aggredior, incipio, suscipio, _entreprendre_, _essayer_. Nunc demum ad opus diu detrectatum; ad rempublicam; ad pactiones adiit. 2. Subeo, _subir_, _essuyer_. Nulli sunt labores, nulla pericula, quæ reipublicæ causa non adeam. Inimicitias, odia improborum adire non vereor. 3. Hæreditatem adeo, _se porter héritier_. Adiit hæreditates multorum civium Romanorum. Cf. Accedo, Accessus.

ĂDEPS, ĭpis, m. _Graisse_. SYN. Pingue intra carnem et cutem. USUS: Num mihi Lentuli somnus, Cassii adeps, Cethegi temeritas pertimescenda est? Cf. Abdomen, Pinguis.

ĂDEPTĬO, ōnis, f. _Acquisition_. USUS: Vita beata non in depulsione mali, sed adeptione bonorum sita est.

ĂDĔQUĬTO, as, avi; atum, are, n. et a. _Aller à cheval vers_. SYN. Juxta, _vel_ prope equito, equo citato advehor. USUS: Urbi adequitare, _se présenter à cheval auprès de la ville_.

ĂD HÆC, _En outre_, _à cela_. SYN. Præterea; accedit, quod; adde, quod.

ĂDHÆRĔO, es, hæsi, hæsum, ere, n. _Être attaché_, _s’attacher à_. SYN. Hæreo, adhæresco, nitor, infixus sum, adjungor, applicor, adjaceo, conjungor. ADV. Vix, extremum, omnino. PHRAS. Adhæret Platoni, _il prend Platon pour guide_. Platoni ut magistro affixus est; nusquam ab ejus doctrina, nusquam a latere discedit; inhæret menti; in intimis animis insidet doctrina Platonis; Platonem arcte complectitur, a Platonis doctrina vel tantillum declinare, religio illi est. USUS: 1. Adhæret saxo, ad saxum navis, _le navire est attaché au rocher_. 2. TRANSL. In freto æris alieni; in certo studiorum genere adhærescere, _cultiver certaines études_. Vide, ne fax illa seditionis et conjurationis ad hanc materiem adhærescat. Argumentum, oratio nusquam adhærescit. Cf. Hæreo, Conjungo.

ĂDHÆSĬO, ōnis, f. _Adhésion_.

ĂDHĬBĔO, es, ui, ĭtum, ere, a. _Mettre auprès_, _approcher_; _ajouter_, _joindre_. SYN. Affero, adjungo, admoveo, adapto, _item_: utor. )( Amoveo, removeo. ADV. Alacriter, aperte, bene, extrinsecus, frequentius, liberaliter, nimirum, publice, recte, severius. PHRAS. 1. Adhibebo diligentiam, _je ferai preuve de travail_. Omni cura studioque enitar, elaborabo; omnes vires, studia, omnem curam, industriam eo conferam; omnia in adducendis ad exitum suum rebus tuis experiar; operam dabo, navabo, dicabo maximam rationibus tuis; omni studio id contendam; omni ope, ac opera adnitar; curæ mihi erunt res tuæ; quantuscumque mihi labor suscipiendus est, vincam studio naturæ vires. In hoc cura mea omnis, ac industria versabitur, excubabit, ut commodis tuis accuratius inserviam; omne studium in hoc ponam, consumam, collocabo; huic rei vigilias dabo, dicabo, tradam, addicam meas, in hanc curam unice incumbam; in hoc vires contendam meas; in hoc curas figam, configam, infigam omnes; ad hoc operam profitebor meam, ut res tuas, rationesque omnes, quanta maxima possum, cura complectar. 2. Ut Aristotelem intelligas, ingenium adhibendum est, _pour comprendre Aristote_, _il faut employer toute son intelligence_. Ingenii vis omnis conferenda; ingenii acies intendenda; acuendum ingenium est. USUS: 1. Utor, _employer_, _mettre en œuvre_. Vir bonus præter curam et diligentiam, artem etiam et fidem adhibet in amicorum periculis. Idem gravitatem in dolore; modum, moderationem in rebus secundis; studium et solertiam in negotiis adhibet. 2. Admoveo, _appeler_, _invoquer_, _avoir recours à_. In convivium, atque adeo in consilium, ad deliberationes, ad causas adhibere. Diis preces, equo calcaria, juventuti stimulos adhibere. Dicenti aures adhibere, _écouter_, _prêter l’oreille_. 3. Gero, exhibeo, _se montrer_. Ita se in imperio, ut privatum adhibuit. 4. Affero, _offrir_, _donner_. Ægroto vinum, medicinam adhibere. Ad negotium curam, rationem, mentem, animum, virtutem, gravitatem adhibere. Litteris tuis aliquam mihi consolationem adhibeto.

ĂDHĬNNĬO, is, ivi, _vel_ ii, ire, n. _Hennir à ou vers_. Proprie equorum est.

ĂDHORTĀTĬO, ōnis, f. _Exhortation_. SYN. Exhortatio, invitatio.

ĂDHORTOR, aris, atus sum, ari, d. _Exhorter_. SYN. Hortor, exhortor, accendo, inflammo. )( Dehortor. ADV. Merito, antequam iret. USUS: Ad libertatem recuperandam, ad bellum faciendum vos etiam atque etiam adhortor. Cf. Hortor, Moneo.

ĂDHŪC, _Encore, jusqu’ici_. ADV. temporis, q. ad hoc tempus. SYN. Etiam nunc, ad hoc tempus. USUS: Unam adhuc epistolam a te acceperam. Quæ adhuc dicta sunt, constare sibi videntur.

ADĬGO, is, ēgi, actum, ere, a. _Pousser_, _enfoncer_. SYN. Vi impello, (cuneum, clavum in lignum); cogo, compello. USUS: 1. Oves adigere in caulam, naves ad littus; telum ad destinatum locum adigere, _pousser_, _lancer un trait_. 2. TRANSL. Impello. Ad insaniam, desperationem me adiges, _pousser à la folie_, _au désespoir_. _Item_: Legiones sacramento, _vel_ ad sacramentum (jusjurandum) _vel_ in verba Principis adigere, _faire prêter serment à qqn_. Cf. Cogo, Impello.

ĂDĬMO, is, ēmi, emptum, ere, a. _Oter_, _enlever_. SYN. Aufero, eripio, detraho, decido, tollo, extorqueo. )( Addo. ADV. Improbius, in posterum libertatem, industrie, magnopere, mature, repente. PHRAS. Omnia amico ademit, _il dépouilla son ami_. Spoliavit rebus omnibus amicum; exuit facultatibus, agris, fundisque multavit. USUS: Dolor omnem mihi animi facultatem, somnum ipsum ademit, Pecuniam, libertatem, potestatem adimere. Civitatem alicui adimere, (jus Civitatis), _enlever le droit de cité_. Cf. Tollo, Eripio.

ĂDINVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, a. _Découvrir_. SYN. Invenio, comminiscor. USUS: Adinventa animo, sensibus percepta. Cf. Invenio.

ĂDĬPĀLIS, e, gen. com. _Gras_, _lourd_. USUS: Opimum quoddam, et adipale genus dictionis.

ĂDĬPISCOR, eris, adeptus sum, isci, d. _Acquérir_. SYN. Nanciscor, consequor, assequor, invenio, obtineo, acquiro, colligo. ADV. Aliquantum, mediocriter. USUS: Senectutem, honores adipisci nemo non exoptat. Cf. Obtineo, Acquiro, Habeo.

ĂDĬTŬS, ūs, m. _Accès_, _entrée_. USUS: Via, introitus, accessus, vestibulum, ascensus, os, portus, gradus. )( Exitus, discessus. EPITH. Difficilis, difficilior, diuturnus, facilis alicui, facilior, quam facillimus, interclusus, munitus, mirificis molibus obstructus, plenus atque integer, præclusus, primus, provincialis, unus, arduus, diurnus, atque nocturnus, illustris, inter se diversi. PHRAS. 1. Doctrina aditum illi fecit ad honores, _la science lui donna accès aux honneurs_. Doctrina illi aditum aperuit, patefecit, dedit, comparavit; viam stravit; gradum struxit ad honores. 2. Aditum claudit omnibus, _il ferme sa porte à tout le monde_. Aditu, limine omnes prohibet; aditum omnibus præcludit, intercludit, obstruit; a congressu suo arcet omnes; ædes suas omnibus obserat, ab ædibus excludit omnes; nemini sui copiam facit. 2. Aditus patet omnibus, _l’entrée est ouverte à tous_. Fores patent, apertæ sunt et expositæ; aditus cuique liber est; nemini difficiles sunt aditus; nemo est, cui ædium mearum aditus denegetur, qui non recipiatur, non admittatur. USUS: 1. Difficiles sunt ad optimates aditus, _les grands se laissent difficilement approcher_. 2. TRANSL. _Accès à._ Eloquentia ad consulatum Ciceroni aditum aperuit. 3. _Facilité d’arriver._ Aditum ad hoc scelus sibi aliis sceleribus munivit. Primum velut aditum jecit. Pons iter hostibus dedit. 4. _Se fermer l’entrée._ Tuamet temeritate aditum tibi ad honores intercludes. Cf. Accessus.

ADJĂCĔO, es, cui, ere, n. _Être couché auprès_; _être situé auprès_. SYN. Juxta _vel_ prope jaceo, cubo prope. USUS: Tuscus ager Romano adjacet. Cf. Vicinus, Prope.

ADJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. _Jeter dans_; _ajouter à_. SYN. Immitto, addo, applico, adhibeo, appello, adjungo. )( Adimo, detraho. USUS: Adjicere tela in castra hostium, _jeter des traits dans le camp ennemi_. 2. Addo, _joindre à_. Ad belli laudem doctrinæ gloriam adjecit. 3. TRANSL. De animo et oculo. Oculum adjecit hæreditati, _il jeta un regard de convoitise sur l’héritage_. Animum adjecit ad Poeticam, _il se livra à l’étude de la poésie_. Cf. Addo, Adjungo.

ADJŪDĬCO, as, avi, atum, are, a. _Adjuger_, _attribuer_. SYN. Aliquid alicui per judicium tribuo. )( Abjudico. ADV. Gratis. PHRAS. Spero fore, ut secundum me judicetur, decernatur, judicium fiat; ut secundum me possessio detur; pro me pronuntietur; lis et possessio secundum tabulas mihi addicatur; ut ego in possessionem mittar, _j’espère que l’on prononcera_, _que l’on jugera en ma faveur_. USUS: Ea domus, ea causa mihi demum adjudicata est. Miser ille in servitutem mihi adjudicatus est. Cf. Lis, Judicium.

ADJŪMENTUM, i, n. _Aide_, _secours_, _assistance_. SYN. Subsidium, præsidium, auxilium, perfugium, suppetiæ. )( Detrimentum, impedimentum. EPITH. Magnum, maximum, externum, adventitium, multum magnumque, parvum, plurimum, proprium oratorum. USUS: Adjumento illi fuit ad victoriam, _cela lui servit pour vaincre_. A philosophia omnia adjumenta beate vivendi petenda sunt. Honorum avido adjumenta undique petenda, conquirenda sunt. Tua auctoritas maximo mihi ad res meas promovendas adjumento erit; maximum adjumentum afferet, importabit; multum habebit adjumenti ad res meas promovendas, _m’aidera fortement_. Cf. Auxilium, Præsidium, Juvo.

ADJUNCTĬO, ōnis, f. _Sympathie_. SYN. TRANSL. Animi propensio. EPITH. Similis. USUS: Beneficio, spe, adjunctione animi et voluntate ducuntur homines.

ADJUNCTOR, ōris, m. _Qui attache_, _ajoute_, _adjoint_, _réunit_. SYN. Qui aliquid adjungit. USUS: Ille Galliæ ulterioris adjunctor.

ADJUNCTUS, a, um, part. v. adjungo. _Lié_, _attaché_. SYN. Continens, propinquus. USUS: Summis viris quædam adjuncta est divinitus fortuna. Sunt hæc propria et causæ adjunctiora. Ei Drusus proxime adjunctus fuit.

ADJUNGO, is, junxi, junctum, ere, a. _Attacher_, _joindre_, _unir_. SYN. Adjicio, addo, adnecto, attexo, applico, aggrego, adhibeo, adscribo. )( Disjungo. ADV. Divinitus, foris, honeste, omnino, proxime, quam primum, recte, rectissime, separatius, studiosius, valde. PHRAS. Adjunxisti me beneficio tibi, _vous m’avez attaché par vos bienfaits_. Tuis beneficiis effecisti, ut me dem tibi; omnibus in rebus assentiar; voluntates meas ad tuam dignitatem aggregem; ut ad te transirem; ad te accederem; tuas partes tuendas susciperem; ad te me penitus applicarem; me tibi contribuerem; tecum faciam; in tuorum numerum adscribi, in tuam familiam me conjicere gestiam; ut constrictum me tibi addixerim; in tuam consuetudinem me insinuarim; societatem tecum coierim; ad ductum tuum, ad familiaritatem omnino applicarim. Beneficia tua me tibi junxere arctius; arctissimis amplexibus conjunxere. Beneficii tui is fructus fuit, ut in eadem tecum esse causa, tuis partibus misceri, vitæ periculum tecum sociare, consociare constituerem. USUS: 1. Voluptatem ad virtutem adjungere insipienter cupis, _joindre_, _unir_. 2. Adjungere sibi alterum, _s’attacher qqn_. Beneficiis tibi plebem, principes, civitates, multos socios adjunges. Urbanitate viros bonos ad tuam amicitiam, consuetudinem adjunges; benevolentiam, animos hominum, auxilium tibi adjunges. 3. Adjungere se alicui, _se joindre à qqn_. Est, ut me tibi, ut me ad tuas rationes, tuam causam, tuam factionem, ad senatus auctoritatem adjungam. Cf. Addo, Adjicio, Faveo.

ADJŪRO, as, avi, atum, are, a. _Affirmer par serment_. SYN. Juro. USUS: Adjurat ille sancte, nullum esse periculum.

ADJŪTO, as, avi, atum, are, a. _Aider_. * SYN. Juvo, adjuvo. USUS: An eum adjutem, dubito.

ADJŪTOR, ōris, m. _Aide_, _partisan_. SYN. Administer, particeps, socius, fautor. EPITH. Fortissimus, pragmaticus, improbus. USUS: Auctor in consiliis capiendis, adjutor in agendis. Sceleris esse adjutorem. In scelere perpetrando, _vel_ scelus perpetrandum, _vel_ sceleri perpetrando adjutorem se præbere, dare, profiteri. Adjutorem te, quam deprecatorem habere, capere, venire malo, _j’aime mieux vous avoir comme aide que comme défenseur_.

ADJŪTRIX, īcis, f. _Celle qui aide_. USUS: Minerva consiliorum meorum adjutrix. Conjugem adjutricem sibi cepit.

ADJŬVO, as, jūvi, jūtum, are, a. _Aider_, _assister_. SYN. Juvo, opitulor, adminiculor, auxilior, adjumento sum, adjumentum affero, suffragor, sublevo, præsidio sum, præsidium, opem, subsidium, suppetias fero, affero, adjutor sum alicui contra aliquem. )( Impedio. ADV. Aliquantum, multum, plane nihil, plurimum, publice, vehementer. USUS: 1. Velim me in petitione consulatus, adjuves; Dolorem meum et mœrorem consilio adjuva. 2. Augere. Insaniam alterius, formam cultu adjuvare, _augmenter la folie de qqn_., _relever la beauté par la parure_. Cf. Juvo, Opitulor, Auxilium.

ADLĂBŌRO, as, avi, atum, are, n. _Travailler beaucoup_, SYN. Valde laboro, elaboro. USUS: Alicui adlaborare.

ADMĒTIOR, iris, mensus sum, iri, d. _Mesurer_. SYN. Metior. USUS: Frumentum admetiri militi.

ADMĬNĬCŬLOR, aris, atus sum, ari, d. _Soutenir_, _fortifier_. Adjuvo, fulcio. USUS: Vites adminiculari, _échalasser une vigne_.

ADMĬNĬCŬLUM, i, n. _Échalas_, _aide_. SYN. Fulcrum, auxilium. USUS: Vites claviculis adminicula quasi manibus apprehendunt, _les vignes se servent de vrilles comme de mains pour s’attacher aux échalas_. Adminiculorum ordines. 2. Auxilium. Nullius adminiculo rem confecit, _il a fait cela sans le secours_, _l’appui de personne_. Cf. Adjumentum.

ADMĬNISTER, tri, m. _Celui qui aide_, _instrument_. SYN. Minister. USUS: Timarchides omnium rerum transactor, cupiditatum administer. Scelerum administri et satellites. Adjective in gen. fœm. Multæ sunt artes hujus virtutis comites administræ. Cf. Administrator.

ADMĬNISTRĀTĬO, ōnis, f. _Aide_, _ministère_; _soin_, _direction_, _gouvernement_. SYN. Curatio, procuratio, gubernatio. EPITH. Communis cum aliquo, provincialis. USUS: Disceptant philosophi, an dii ab omni curatione, et administratione rerum vacent. Cf. Munus, Gubernatio.

ADMĬNISTRĀTOR, ōris, m. _Administrateur_. SYN. Præfectus, curator, procurator, minister, gubernator, moderator. EPITH. Pulcher. USUS: Imperator est administrator belli, _le Général est celui qui dirige les opérations de la guerre_.

ADMĬNISTRO, as, avi, atum, are, n. et a. _Procurer_, _mettre la main à_, _s’occuper_; _gouverner_. SYN. Curo, procuro, gero, obeo, guberno. ADV. Accuratissime, admirabiliter, auspicato, bene, commode, diligentissime, lenius, melius, optime, quam commodissime, recte, temere, vigilanter. PHRAS. 1. Ecquis hoc tempore Rempublicam administraret? _Qui donc maintenant voudrait gouverner la république?_ Ecquis hac temporum calamitate Rempublicam attingat, capessat, suscipere, gerere, tractare audeat? quis sua studia ad Rempublicam conferat? operam det Reipublicæ, in Republica versari velit? 2. Is nunc totam Rempublicam administrat, _il est chargé maintenant du soin des affaires publiques_. Is nunc in procuratione Reipublicæ est, rempublicam summo cum imperio obtinet; tractat Reipublicæ gubernacula; summa ejus nunc est in Republica potestas; summum jus in curandis Reipublicæ rebus. Reipublicæ nunc præest, eo jure quod amplissimum esse potest; ea potestate, quæ potest esse maxima. Summo nunc utitur in Republica imperio. 3. Res meæ melius haberent, ai tu administrasses, _mes affaires seraient dans un meilleur état_, _si vous en étiez chargé_. Si rerum mearum cura penes te fuisset, ad te pertinuisset; si in his tua opera usus essem; si te curatorem, procuratorem habuissem. Cf. Rego, Provincia, Magistratus. USUS: Rem familiarem, leges, judicia, provinciam, castellum, civitatem consilio ac ratione administrare.

ADMĪRĀBĬLIS, e, gen. com. _Admirable_, _merveilleux_. SYN. Admirandus, admiratione dignus, mirandus. USUS: Vir dicendo, et omnibus artibus admirabilis. Pro tua singulari et admirabili sapientia. Admirabilis fama virtutum. Cf. Mirus, Mirandus.

ADMĪRĀBĬLĬTAS, ātis, f. _Ce qui excite l’admiration_. EPITH. Magna, maxima. USUS: Hæc rerum despicientia magnam admirabilitatem habet, _ce noble dédain est un grand sujet d’admiration_.

ADMĪRĀBĬLĬTER, _Admirablement_. SYN. Mirifice, mirum in modum, cum admiratione omnium, insigniter. USUS: Mundus consilio admirabiliter administratur.

ADMĬRĀTĪO, ōnis, f. _Admiration_. SYN. Miratio. EPITH. Familiaris, incredibilis, suavis, jucundissima, magna, major, maxima, mediocris, perspicua, popularis, similis, summa multa. PHRAS. Res magnam admirationem excitavit, _cette chose a excité une grande admiration_. Res ea non mediocrem movit, effecit admirationem; omnes in admirationem vertit, traduxit, rapuit, convertit. Res ea maxima omnes admiratione affecit, defixit, stupore omnium animos complevit; non mediocrem sui admirationem injecit. Res ea in admiratione erat omnium; omnium oculos mentesque admiratio rei tenuit, suspendit. Id facinus miraculo rei omnes obstupefecit. USUS: Eloquentiam, quæ admirationem non habet, nullam judico, _l’éloquence qui n’excite point l’admiration_, _n’est pas de l’éloquence_. Cf. Miror, Stupeo.

ADMĪROR, aris, atus sum, ari, a. _Admirer_. SYN. Suspicio, miror, demiror, admiratone afficior. )( Contemno. ADV. Communiter, recte, separatim aliquem, separatim in singulis, valde, vehementer. PHRAS. Admiratus est eloquentiam, _il admira son éloquence_. Magna hominem tenuit eloquentiæ hujus admiratio; magna erat hominis ad tantam eloquentiam admiratio; incessit hominem admiratio tantæ eloquentiæ. Eloquentia tam singularis homini pro miraculo fuit: summæ admirationi fuit. Magna eloquentiæ admiratione tenebatur, capiebatur. Cf. Miror. USUS: Platonem ex ore tuo admiror. De Dionysio sum admiratus. Cf. Miror, Stupor.

ADMISCĔO, es, cui, mixtum _vel_ mistum, ere, a. _Mêler_. SYN. Misceo, immisceo, confundo. USUS: Cave, ne vulgi erroribus te admisceas. Nolo, me illis admisceas, _je vous en prie_, _ne me mêlez pas parmi ces gens_. Cf. Misceo.

ADMISSĀRĬUS, ii, m. _Étalon_. SYN. Equus, qui ad sobolem servatur.

ADMISSUM, i, n. _Mauvaise action_, _crime_. * SYN. Delictum, crimen, peccatum. USUS: Admissum hoc graviter puniri solet. Cf. Crimen, Peccatum.

ADMISSUS, a, um, part. v. admitto. _Commis_. SYN. Commissus, _item_: incitatus. USUS: 1. Pudet me admissi, dedecoris, _j’ai honte du déshonneur dont je me suis couvert_. 2. Equo admisso in mediam aciem irruit, _ayant lancé son cheval à toute bride_, _il se précipita au milieu de la mêlée_.

ADMISTĬO, ōnis, f. _Mélange_. SYN. Concretio. USUS: Animus omni admistione corporis liberatus, purus et integer, _l’âme débarrassée de tout contact avec le corps_, _est pure et sans tache_.

ADMISTUS, a, um, part. v. admisceo. _Mêlé_. SYN. Commixtus, concretus. USUS: Aquæ admistus calor. Aer multo calore admistus. Nihil animis admistum, nihil concretum est.

ADMITTO, is, mīsi, missum, ere, a. _Recevoir_. SYN. Recipio, excipio, suscipio, adhibeo, intromitto. )( Prohibeo, arceo, repello. PHRAS. 1. Quoslibet ad me admisi, _j’ai reçu chez moi n’importe qui_. Neminem a congressu meo absterrui; exclusi neminem; audivi omnes. Nullum onus officii cuiquam reliquum feci. Admissionum mearum facilitatem omnes deprædicant. Cf. Accessus, Aditus facilis. Si tempus admiserit, _si le temps le permet_. Si ætatis tempus; si rationes vestræ eam facultatem præbebunt; si commodum ita feret vestrum; si ita tulerit fortuna. USUS: 1. Aliquem in domum, ad _vel_ in consilium, ad colloquium, ad causam dicendam, ad Principem admittere, _admettre_, _recevoir_. Pecco, committo, _commettre_ (_une mauvaise action_, _un crime_). Integer adeo, ut nullam unquam noxiam, flagitium, fraudem, maleficium, culpam, facinus, dedecus in se admitteret. 3. Concito, _lancer à toute bride_. Equum in hostem admisit.

ADMŎDUM, _Beaucoup_. SYN. Valde, _item_: fere. USUS: 1. Me tuæ litteræ admodum delectant, _fort_, _beaucoup_. 2. Fere, _presque_. Viginti admodum annos natus. Nullus admodum. Admodum nihil litterarum callet. 3. In responsione affirmat Advenit? _Resp._ Admodum, _oui_, _certainement_. 4. Cum adverbiis jungitur. Nuper admodum, _tout dernièrement_. Raro admodum, _très-rarement_. Cf. Valde.

ADMŌLĬOR, iris, ītus sum, iri, d. _Élever auprès_. * SYN. Admoveo. USUS: Rupes præaltas velut de industria natura admolita est.

ADMONĔO, es, ui, ĭtum, ere, a. _Avertir à l’avance_. SYN. Commoneo, commonefacio, ad memoriam rei aliquem excito. ADV. Amice, amicissime, breviter, præclare, obscure, recte, vulgo. USUS: Præclare, amice, ea de re me admonuisti. Locus ipse, ipsum nomen me admonet, ut etc. Cf. Hortor, Moneo.

ADMŎNĬTĬO, ōnis, f. _Avertissement_, _exhortation_. SYN. Monitum, præceptum, hortatio. EPITH. Accurata, familiaris, major, mediocris, similis. USUS: Nec precibus, nec admonitioni locum relinquit, _il ne s’inquiète ni de mes prières_, _ni de mes exhortations_. Cf. Præceptum, Hortor, Incitamentum.

ADMŌNĬTOR, ōris, m. Qui excite, qui _exhorte_. SYN. Hortator, impulsor. EPITH. Nimius, verecundus. USUS: Admonitore non eges. Verecundus admonitor.

ADMŎNĬTŬS, ūs, m. (_empl. à l’abl._) _Conseil_, _exhortation_. SYN. Admonitio, monitum. EPITH. Similis. USUS: Amici hominis admonitu valde movemur.

ADMORDĔO, es, mordi, morsum, ere, a. _Mordre_. SYN. Mordeo, abrodo. USUS: Habet argentum: hunc mihi admordere lubet.

ADMŌTĬO, ōnis, f. _Action d’appliquer_. SYN. Applicatio. USUS: Admotione digitorum nervi sonum explorare, _essayer avec le secours des doigts la corde d’un instrument de musique_.

ADMŎVĔO, es, mōvi, mōtum, mŏvere, a. _Approcher_, _appliquer_. SYN. Appono, applico, adhibeo, porrigo, extendo. )( Amoveo. ADV. Propius se. USUS: 1. Applicare se, et propius admovere. Aurem admovere, et subauscultare, _prêter l’oreille_. Ignes alicui, cruciatus, aspidem ad corpus admovere, _appliquer le feu etc._ 2. TRANSL. Alicui stimulos, terrorem, preces, blanditias, vim admovere, _aiguillonner_, _employer la menace_, _la force_, _etc._ Vultum, oculos ad rem admovere, _regarder attentivement_. Cf. Adhibeo, Applico.

ADMURMŬRĀTĬO, ōnis, f. _Murmure d’approbation_. SYN. Approbatio, plausus, acclamatio, applausus murmure factus. EPITH. Divina, grata, multa et secunda. USUS: Grata, secunda concionis, senatus; aut adversa admurmuratio facta est. Cf. Plausus, Applaudo.

ADMURMŬRO, as, avi, atum, are, n. _Murmurer en signe d’approbation_. SYN. Admurmurationem facio. ADV. Valde. USUS: Senatus aut concionis faventis. Admurmurarunt universi. Cf. Plaudo, Assentior.

ADMŬTĬLO, as, avi, atum, are, a. _Tondre_, _écorcher_, _dépouiller_. SYN. Mutilo. USUS: Me usque ad cutem admutilasti.

ADNECTO, is, nexui, nexum, ere, a. _Attacher à_. SYN. Alligo, connecto. USUS: Naves littori adnectunt nautæ.

ADNĪTOR, eris, nisus sum, niti, d. _S’efforcer_, _travailler à_, _tâcher_. SYN. Nitor, molior, conor, adlaboro, applico. USUS: Vehementer Cæsar de triumpho adnisus est. Natura semper ad aliquid tanquam adminiculum adnititur. Cf. Conor, Nitor, Laboro.

ADNŬMĒRO _vel_ ANNUMERO, as, avi, atum, are, a. _Compter_, _mettre au nombre_. SYN. Numero, connumero, ad numerum addo. PHRAS. Tiro libertis Tullii adnumeratus est, _Tiron est compté parmi les affranchis de Cicéron_. In numerum libertorum adscriptus, relatus, cooptatus, adscitus, receptus fuit, in numero, _vel_ de numero libertorum fuit; in numerum libertorum venit, pervenit; in numero libertorum habitus, positus, collocatus est. USUS: Age, ut cum candidatis adnumerere.