Part 148

TĔNŬĬTAS, ātis, f. _Ténuité_, _finesse_, _délicatesse_, _petitesse_. SYN. Gracilitas. USUS: 1. Quosdam corporum tenuitas ipsa delectat. 2. Subtilitas, _subtilité_. Tanta est animi tenuitas, ut fugiat aciem, _l’âme est d’une nature tellement subtile, déliée, qu’elle échappe à la vue_. 3. Paupertas, _pauvreté_, _dénûment_. Ex meis angustiis illius sustento tenuitatem. Cf. Vilitas.

TĔNŬĬTER, _Petitement_; _d’une manière fine_, _subtile_. SYN. Anguste, presse, philosophorum more. )( Copiose. USUS: Tenuius, subtilius et acutius tractare.

TĔNUS, _Jusque_. USUS: Aurium tenus. Verbo tenus, _en paroles seulement, nominalement_.

TĔPĔFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, a. _Faire tiédir_, _échauffer_. SYN. Calefacio.

TĔPESCO, is, pŭi, escere, n. _Devenir tiède_. PHRAS. Tepescere cœpit in spiritu, _il commença à perdre de son ardeur, de sa ferveur_. Spiritus fervor in illo, quasi frigida effusa aqua restinctus est; ardor primus virtutis exstinctus est; a religione officii declinavit; ardorem refrigescere passus est. Ardor remisit, refrixit, deferbuit; oblanguit fervor ille ex diuturna meditatione conceptus et sensim evanescere cœpit. USUS: Maria agitata ventis tepescunt.

TĔPĬDUS, a, um, _Tiède_. USUS: Tepidus vapor. Cf. Remissus.

TĔPOR, ōris, m. _Tiédeur_. SYN. Moderatus calor. EPITH. Externus, modicus. USUS: Tepor excitatus. Modico tepore calet.

TER, _Trois fois_. Ter decies, _trente fois_.

TĔRĔBRA, æ, f. _Foret_, _vrille_, _tarière_. SYN. Instrumentum, quo ligna perforantur.

TĒRĔBRO, as, avi, atum, are, a. _Percer_, _forer_, _trouer_.

TĔRES, ĕtis, com. gen. _Arrondi_, _fait au tour_, _poli_; _fin_, _délicat_. SYN. Rotundus; acer. USUS: Plena et teres oratio. Atticorum teretes aures.

TERGĬVERSĀTĬO, ōnis, f. _Tergiversation_, _subterfuge_. SYN. Recusatio. USUS: Quid ergo erat moræ et tergiversationis?

TERGĬVERSOR, aris, atus sum, ari, d. _Tergiverser_, _user de détours_, _éluder_. SYN. Refugio. USUS: Invitum, æstuantem et tergiversantem ad dicendum coegi. Quid taces? quid dissimulas? quid tergiversaris? Non est locus ad tergiversandum. Cf. Nolo, Invitus, Moror.

TERGO, is, _vel_ ĕo, es, si, sum, ere, a. _Essuyer_, _frotter_, _nettoyer_. SYN. Abstergo. USUS: Qui tergunt, qui ungunt, verrunt.

TERGUM, i, n. _Dos_. SYN. Aversa pars corporis tota. USUS: A tergo adoriri aliquem. Terga vertere, in fugam abire, _tourner le dos_, _prendre la fuite_. Hostem a tergo interclusum relinquere. Insequitur nos a tergo senectus, nec opinantes assequitur. Ab tergo se objicere.

TERMĬNĀTĬO, ōnis, f. _Délimitation_, _définition_. SYN. Finis, mensura, modus. USUS: Versus inventus est terminatione aurium, _par la délimitation qu’assigne l’oreille à la mesure du vers_. Terminatio rerum expetendarum exposita, _après avoir exposé à quoi se réduisent les vœux de la nature_.

TERMĬNO, as, avi, atum, are, a. _Fixer_, _déterminer_; _finir_, _borner_, _délimiter_. SYN. Determino, concludo, laudo, definio; regionibus aliquibus circumscribo, definio. USUS: Imperium Rom. non terra, sed cœli regionibus terminatur. Iisdem finibus vitam et gloriam terminare. Epicurus bona voluptate terminavit. Verba melius terminantur ac cadunt in syllabas longiores. Cf. Finio.

TERMĬNUS, i, m. _Borne_, _limite_, _terme_. SYN. Finis, regio. EPITH. Certi, modici. USUS: Jus suum nullis terminis ac finibus circumscribere, definire. Termini quos Socrates pandit et constituit. Certos mihi fines, cancellos, terminos ipse constituam, extra quos non egrediar. Cf. Finis.

TERNI, æ, a, _Trois par trois_; _qui sont trois_, _au nombre de trois_. USUS: Terna, aut bina, aut singula etiam verba dicere.

TĔRO, is, trīvi, trītum, ere, a. _User_, _consumer_, _employer_, _perdre_. SYN. Contero, consumo, mollio. USUS: Terere tempus, ætatem nugis. Verbum vulgari sermone tritum, _langage_, _terme commun_, _trivial_.

TERRA, æ, f. _La terre_, _le globe terrestre_, _le monde_, _l’univers_. SYN. Globus terræ, medius mundi locus, orbis terræ, humus, tellus, solum. EPITH. Altrix, beata, effectrix, fecunda, fœta, horrida, hostilis, immanis, immobilis, infirma, ingrata, lata, mater omnium, media, misera, parva, solida, globosa, tota, vestita floribus, universa, aliena, aspera, continens, disjuncta, mortifera. USUS: 1. Terra mater omnium, vestita floribus, herbis, arboribus. Conquirere aliquem terra marique. Romam terra petere, _aller à Rome par terre_. A terra solvere; navim ad terram deligare. Ad terram aliquid abjicere, affligere. Terram aratro proscindere, discindere, subigere. 2. Orbis, _la terre_, _le monde_, _l’univers_. Homini nihil in terris simile. 3. Regio, _terre_, _pays_, _contrée_, _région_. In terra hostili. Ex ultimis terris protectus. Nostra sunt maria et terræ.

TERRÆ MŌTŬS, ūs, m. _Tremblement de terre_. EPITH. Horribilis, magnus, usitatus. PHRAS. Magnus terræ motus in Sicilia fuit, _il y eut en Sicile un violent tremblement de terre_. Sicilia magnis terræ motibus conquassata est, contremuit; in Sicilia terra per plures dies movit horrendum in modum; terra ingenti motu contremuit, ut non moveri, sed everti crederentur omnia. Sicilia magnis terræ motibus concussa est, adeo ut in agris tecta corruerent, multarum urbium magnæ partes prosternerentur, cursu rapido averterentur amnes, montes lapsu ingenti proruerentur, ventis per cava terræ citatis, rupti montes tumulique subsiderent. Terræ motus Siciliam maxime quatiebat; multa tum oppida corruere, multis locis labes facta, terræ desedere, flumina in contrarias partes fluxere; nutabat perpetuo solum, frequenter etiam subsultabat, tanto impetu ac fragore, ut urbes ac oppida suis divellendas sedibus putaremus, nec quisquam tam saxei esset pectoris, quin saxis terraque rementibus contremisceret. USUS: Animi terræ motibus ac pestilentiæ vastitate maxime terrentur. Terræ motus factus.

TERRĒNUS, a, um, _Formé de terre_; _terrestre_. SYN. Terrestris. USUS: Humor maritimus et terrenus. Terrenis et concretis corporibus sunt intersepta. Corpora nostra terreno principiorum genere sunt confecta. Bestiarum terrenæ sunt aliæ, partim aquatiles, _parmi les animaux, les uns sont terrestres, vivent sur la terre, les autres sont aquatiques, vivent dans l’eau_. Cf. Mundanus.

TERRĔO, es, ŭi, ĭtum, ere, a. _Effrayer_, _épouvanter_. SYN. Terrorem affero, infero, injicio; metum affero, infero, facio. ADV. Minaciter, vehementius. PHRAS. 1. Res ea vehementer nos terruit, _cette chose nous a fortement effrayés_. Animos terruit, formidine oppressit; perculit nos ea res, id fulmen, ejus vocis terror vehementer; percussit nos vox ea, inque animis auribusque omnium adhuc versatur? magnum ea res metum incussit; multum trepidationis fecit; terrorem subita res præbuit, excivit et repentino pavore pene nos exanimavit; ea res subitum terrorem effudit; metu nos territavit; in timorem dedit; animos graviter percussit; ea res terrorem injecit; trepidationem injecit animis; terroris mutui nos implevit; metum, terrorem incussit omnibus; pavorem offudit mentibus; pavorem injecit; terrorem nobis ingentem obtulit; formidinis nos implevit; terrore animos fregit oppressitque; in metum nos adduxit; metum objecit, incussit; metu nos affecit; animos in terrorem conjecit; timore mentes omnium nostrum præpedivit; religionem et formidinem incussit; periculi species animos hominum horrore perstrinxit, perfudit, pavore implevit, exanimavit. 2. Magnopere territi sumus, _nous fûmes tout à fait épouvantés_. Novo quodam terrore ac metu permoti, concitati, obstupefacti, perterriti, perculsi fuimus. Lingua obmutuit, manus obtorpuit, mente debilitata metu concidimus, toto corpore perhorruimus. Nemo fuit tanta confidentia quin timido sanguis refugeret et metu exalbesceret. Ultimo metu perfusi sumus tot terroribus undique ostentatis. Perlatus est ad omnes terror. Circumfuso undique pavor ita obtorpuimus, ut nemo dicere quod in rem esset, nemo audire posset. Præsens timor adeo animos omnium occupaverat, ut prope alienata mente, obcæcati metu et terrore nobis ipsis excideremus. Trepidatum repente, omnium pectora occulto metu pervadente, sic ut vox omnes ac sanguis deficeret. 3. Territi hostes in fugam sedant, _les ennemis épouvantés prennent la fuite_. Hostes pavore perculsi; vano timore perfusi; metu subacti; multiplici terrore perculsi, circumventi; tantis terroribus vexati, ancipite circumstante metu in fugam se conjiciunt; terror incussus hostes per tota castra trepidos agit. Cf. Timeo. USUS: Non me terrent ista. Suæ quemque conscientiæ animi terrent.

TERRESTRIS, e, gen. com. _Qui vit sur la terre_, _terrestre_. SYN. Terrenus. USUS: Terrestre præsidium.

TERRĬBĬLĬS, e, gen. com., _Terrible_, _effrayant_. SYN. Horribilis, horrendus. USUS: Vultus terribiles et ardore animi micantes. Pompeii virtus terribilior Romanis quam exteris gentibus, _la valeur de Pompée était plus redoutable pour les Romains que pour les nations étrangères_. Cf. Terror, Terreo.

TERRĬCŬLA, ōrum, n. pl. * _Épouvantail_, _fantôme_. SYN. Quod terrorem injicit.

TERRĬFĬCUS, a, um, _Effrayant_, _terrible_. SYN. Quod terrorem incutit. Cf. Terribilis.

TERRĬTŌRĬUM, ĭi, n. _Territoire_. SYN. Terra, ager. EPITH. Atriale. USUS: Florentis coloniæ territorium minuitur.

TERROR, ōris, m. _Terreur_, _effroi_, _épouvante_. SYN. Minæ. EPITH. Barbarus, inanis verborum, immanis, implacabilis, militaris, nocturnus, novus, sempiternus, summus, tantus, tribunitius, mirus, mediocris. USUS: Terrores minasque jacere, spargere, jactare, _épouvanter_, _répandre l’effroi_. Is nuntius magnum nobis terrorem obtulit, attulit, intulit, incussit, injecit, magno terrori fuit, _glacer d’effroi_. Terrorem addere, admovere, _augmenter l’épouvante_. Si quid increpet terroris, _si quelque effroi se fait jour_. Anceps terror circumstabat, _une terreur secrète nous environnait_. Terrorem illatum reddere, _rendre l’effroi causé_. Firmare ex terrore hominem metuque liberare, _délivrer qqn de son épouvante, le rassurer_. Cf. Terreo.

TERTĬĀNUS, a, um, _Relatif au troisième_. USUS: Febres tertianæ, _fièvre tierce, qui revient tous les trois jours_.

TERTĬO, _Pour la troisième fois_. USUS: Iterum ac tertio.

TERTĬUS, a, um, _Troisième_.

TĔRUNCĬUS, ĭi, m. _Quart de l’as_. SYN. Nummulus. USUS: Ne teruncii quidem sumptus mea causa factus est, _dépense d’un liard, d’un denier_.

TESSĔRA, æ, f. _Dé à jouer_, _marqué sur les 6 côtés_; _mot d’ordre_; _signe d’hospitalité_. SYN. Talus. USUS: Nobis senibus de lusionibus multis talos relinquant, et tesseras. Quid enim est sors? idem propemodum, quod micare, quod talos facere, quod tesseras, _jouer à la mourre_, _aux dés_, _aux tessères_.

TESTA, æ, f. _Vase de terre cuite_; _coquille_. SYN. Concha, vas fictile. EPITH. Nativa.

1. TESTĀMENTĀRĬUS, ĭi, m. _Rédacteur d’un testament_. SYN. Subjector testamentorum.

2. TESTĀMENTĀRĬUS, a, um, _De testament_, _testamentaire_. USUS: Lex testamentaria.

TESTĀMENTUM, i, n. _Testament_. SYN. Suprema voluntas; voluntatis nostræ justa sententia de eo quod post mortem nostram fieri voluerimus. EPITH. Falsum, firmissimum, non improbum, non inofficiosum, non inhumanum, irritum, ruptum, ratum. USUS: Testamentum facere, conscribere, componere, obsignare; testamento aliquid alicui relinquere. Testamentum falsum supponere; testamentum subjicere. Nefas est testamenta mutare, rumpere, inducere, irrita facere et voluntates mortuorum evertere. Qui factionem testamenti non habuerit. Cf. Hereditas.

TESTĀTUS, a, um, _Attesté_, _certifié_, _démontré_. SYN. Exploratus, ratus, indubitatus. USUS: Nihil dixi nisi notum et testatum. Ut res multorum oculis fieret testatior, _afin que la chose fut plus notoire_. Res certissimis monumentis testata.

TESTĬFĬCĀTĬO, ōnis, f. _Déposition_, _témoignage_. SYN. Testimonium, formula testimonii. EPITH. Summa, sempiterna. USUS: 1. Manebit hujus tui facti testificatio sempiterna. Chirographa, testificationes, judicia, quæstiones. 2. Affirmatio privata, _déclaration_, _preuve_. Cum summa testificatione suorum erga me meritorum. Cf. Testimonium, Testes.

TESTĬFĬCOR, aris, atus sum, ari, d. a. _Déposer_, _témoigner_, _certifier_, _attester qqche comme témoin_. SYN. Testor, attestor, notum facio, testimonium dico, testibus firmo. USUS: Id feci testificandi amoris mei causa. Hæc in maxima hominum frequentia testificabatur.

TESTĬMŌNĬUM, ĭi, n. _Témoignage_, _déposition_, _attestation_. SYN. Testificatio, jurejurando devincta auctoritas. EPITH. Acerrimum, debitum, divinum, exploratum, extremum, falsum, firmum, gratum, grave, improbum, inimicum, majus, mutuum, præclarum, proprium, publicum, sempiternum, totum, vehemens, divinum, tacitum. USUS: Testimonium secundum fidem et religionem gravissime dicere. Pro testimonio dicere; testimonium innocentiæ alicui tribuere, impertiri. Sunt in eam rem multa testimonia. Refellere, refutare, elevare testimonia. Eodem is convertit aculeos testimonii sui. Causa ejus gravissimorum virorum testimoniis communita fuit.

TESTIS, is, m. _Témoin_. SYN. Laudator, auctor, obsignator; testimonium. PHRAS. Ejus rei multos testes habeo, _j’ai de nombreux témoins de cette chose_. Ejus rei testes citare, proferre, edere, producere possum plurimos, qui se non opinari sed scire, non audivisse, sed vidisse, non interfuisse, sed egisse dicent. Rem testibus planam facere perfacile mihi est. Testem citabo totam domum; ejus rei auctores testesque optimos dare possum; res ea multorum testimoniis communiri potest; in ea causa deesse non possunt, qui pro testimonio dicant; rem eam multis testibus firmare possum. USUS: Testes adhibere locupletes, idoneos, religiosos, integros, incorruptos, gravissimos; _aut contra_ falsos, diobolares, ab religione remotos. Testis ac spectator vivus ac præsens. Testis est Italia. Clarissimæ victoriæ testes. Deos facere testes.

TESTOR, aris, atus sum, ari, d. a. _Être témoin_, _déclarer_, _attester comme témoin_. SYN. Doceo, significo, ostendo, demonstro, testificor; testes adhibeo, facio, voco, invoco. USUS: 1. Ejus artificium operis artificis peritiam testatur. 2. Testem invoco, imploro, obtestor, _prendre qqn ou qqche à témoin_, _attester_. Deos testor, omnesque homines. 3. Testamento decerno, _faire son testament_, _tester_. Possitne testari exul, quæritur. Cf. Testis.

TESTŪDO, ĭnis, f. _Tortue, animal_. SYN. Animal crusta tectum tardumque. EPITH. Fluviatilis. USUS: 1. Testudo capite brevis, cervice anguina, aspectu truci. 2. _Tortue, machine de guerre._ 3. _Voûte d’un bâtiment._ 4. _Toit formé par les soldats romains qui réunissaient sur leurs têtes leurs boucliers._

TĒTER, tra, trum, _Qui affecte désagréablement les sens_, _affreux_, _hideux_; _abominable_. SYN. Fœdus, flagitiosus. USUS: Quo nihil tetrius, fœdius, truculentius, aspectu terribilius immanius reperiri potest. Bellua omni diritate atque immanitate teterrima. Cf. Horridus.

TĒTRĒ, _D’une manière affreuse, honteusement_. SYN. Fœdissime, impure.

TEXO, is, xŭi, textum, ere, a. _Tisser_. SYN. Contexo. USUS: 1. Quid araneæ texerent. 2. Necto, _ourdir_, _arranger_, _façonner_. Stoici ipsi sibi plagas texuere. Festive carmen aliquod texere.

TEXTĬLIS, e, gen. com. _Tissé_, _tissu_. SYN. Textus. USUS: Textile stragulum.

TEXTOR, ŏris, m. _Tisserand_.

TEXTRĪNA, æ, f. _Atelier de tisserand, de tissage_. SYN. Textoris officina.

TEXTUM, i, n. _Tissu_; _contexture_, _assemblage_. USUS: Clypei textum.

THĂLĂMUS, i, m. _Chambre à coucher_, _lit nuptial_. SYN. Conjugis utriusque cubiculum.

THĔĀTRĀLIS, e, gen. com. _Théâtral_, _relatif au théâtre_. USUS: Theatrales consessus.

THĔĀTRUM, i, n. _Théâtre_. SYN. Cavea. EPITH. Bellum, commune, frequens, refertissimum celebritate, eruditissimum judicio, magnitudine; amplissimum, vacuum. USUS: Theatra tota reclamant. Id frequenti theatro, incredibili plausu et clamore comprobatum est. Cæsaris virtutes majoribus theatris propositæ, _sur une plus grande scène_, _sur un plus grand théâtre_. Me quasi in quodam theatro orbis terrarum versari credebam. Cf. Ludi.

THĒCA, æ, f. _Enveloppe_, _étui_. USUS: Theca nummaria. Thecæ vasorum.

Thĕŏlŏgĭa, æ, f. _Théologie_. SYN. Divinarum rerum scientia. USUS: Theologia mystica, _théologie mystique_. Arcana, recondita, interior, divinitus immissa mentibus hominum de DEO divinisque rebus scientia. Doctrina interior DEO magistro tradita. Divinarum rerum cognitio e cœlesti luce hausta. Theologia speculativa. Disceptatrix ac judex altissimarum de DEO divinisque rebus quæstionum disciplina. Scientia geminata fidei rationisque luce illustrata. Theologia moralis. Quæ quæstiones de christiani hominis officio complectitur; quæ arctas impeditasque conscientiæ rationes explicat _vel_ expedit; quæ interioris fori causas quæstionesque tractat. Theologia polemica. Quæ controversas fidei ac religionis nostræ quæstiones explicat, dissolvit; quæ in evertendis novarum opinionum commentis operam Christianæ rei locat; quæ religionis arcana in controversiam adducta, ratione ac auctoritate firmat ac tuetur. Theologia positiva. Sacrorum codicum interpres Theologia, quæ Patrum, sacrorumque auctoritate Conciliorum, controversas religionis nostræ quæstiones dirimit.

THĔŎLŎGUS, i, m. _Théologien, qui écrit sur DIEU et les choses divines_. SYN. Rerum divinarum peritus; sacrarum litterarum intelligentia nobilis, interpres divinorum oraculorum; qui vita ac ratione religionis nostræ arcana explicat.

THĔŌRĒMA, ătis, n. _Théorème_. USUS: Percepta appello, quæ Græci theoremata (θεώρηματα).

THĒSAURUS, i, m. _Trésor_, _richesses_. SYN. Opes, divitiæ. USUS: Thesaurum defodere, alicubi obruere; alicui de thesauris suis aliquid suppeditare. Thesaurus rerum omnium, memoria, _la mémoire, ce trésor (ce dépôt) de toutes les connaissances_. Cf. Opes.

THĔSIS, is, f. _Proposition_, _problème_. SYN. Propositum. EPITH. Perdifficilis, politica, acuta, tenuis.

THŪRĬBŬLUM, i, n. _Cassolette à encens_, _encensoir_. SYN. Acerra.

THUS, ūris, n. _Encens_. USUS: Thura et odores incendere.

TĬĀRA, æ, f. _Tiare_, _coiffure des Orientaux_.

TĪBĬA, æ, f. _L’os antérieur de la jambe_; _flûte_. SYN. Os cruris; fistula. EPITH. Inflata, modulata, nuptialis, tardior. USUS: Tibia, ad tibiam canere. Tibiæ modulate canentes. Tibiam inflare. Tibiarum cantu instincti pugnant acrius.

TĪBĪCEN, ĭnis, m. _Joueur de flûte_. SYN. Qui tibiis canit. EPITH. Bellus, latinus, tardior.

TIGNĀRĬUS, a, um, * _De solive_, _de charpente_. USUS: Faber tignarius, _charpentier_.

TIGNUM, i, n. * _Pièce de bois de construction_, _solive_, _poutre_. SYN. Trabs. USUS: Tigna bina sesquipedalia in flumen defixerat.

TĬMĔO, es, mŭi, ere, a. et n. _Craindre_, _redouter_. SYN. Metuo, horreo, extimesco, pertimesco, reformido, vereor, in metu sum, afficior timore, metus animo objicitur, mente vix consto. PHRAS. 1. Valde timet, _il craint beaucoup_. Magno in timore est; magnum in timorem pervenit; metu suspensus, fractus et debilitatus hæret; ictus metu gravioris mali et horrore perfusus, tuta omnia reformidat. Vix se præ formidine commovet. Metum cepit non mediocrem. Totus in metu est et trepidatione; magnus hominem metus agitat, commovet; magnum in metum adductus est; vacuus metu non est. Timor hominem incessit, occupavit ingens. Gravi metu sollicitatur. Pavor animum hominis intravit ingens; metum in se concepit; delirat miser timore et nescio quid pavitat. 2. Multi adeo imbecilles animo sunt, ut omnia timeant, _il y a beaucoup de gens si faibles de cœur qu’ils redoutent tout_. Multos ita pusilli infirmique animi videas, qui ad omnes casus metu contremiscant; metu exanimentur; metu exalbescant, exhorrescant; timore commoveantur; metu perturbentur. Multos ob animi infirmitatem, imbecillitatem, quilibet casus terret, perterret, perterrefacit; metu afficit; in timorem conjecit; ad timorem impellit; multis, quod animi imbecillitate laborent, _vel_ minimus casus metum, terrorem incutit. Cf. Terreo. 3. Timeo ne non optime consilia mea succedant, _je crains que mes projets ne réussissent point_. Timeo mei consilii quis sit exitus futurus. Utinam consilio meo respondeat exitus, vereor tamen ne aliorsum cadat. Quam feliciter mihi eventurum sit ex consilio meo negotium, plane non video; equidem adversos metuo exitus. Metuo ne id consilii ceperim, quod explicare non facile possim. Meum consilium quo sit evasurum, nescio ac timeo. Consilium a me captum ut eum, quem volo, habeat exitum opto magis quam spero. Exitum consilii mei extimesco. 4. Tam vicino periculo timeo sane vehementer, _c’est à bon droit que je redoute un péril si proche_. Aspectu impendentis procellæ horret animus, vox torpet spiritusque; metus percurrit meum omniumque pectora; animus timore obstupescit; subito horrore obrigui, metuque nunc adeo exsanguis sum; formido incessit animum et pavore marceo. Cf. Timor, Terreo. USUS: Quemadmodum explicari hæc possint timeo. Timeo de consulatu, ab eo judiciorum genere.

TĬMĬDĒ, _Timidement_, _avec crainte_, _avec appréhension_. SYN. Ignave, timido animo, dubitanter, diffidenter. )( Fidenter, animose, fortiter. USUS: Timide ac verecunde dicere. Timide modiceque dicere.

TĬMĬDĬTAS, ātis, f. _Timidité_, _crainte_, _appréhension_. SYN. Angustus et parvus animus. )( Confidentia, fortitudo. EPITH. Humilis, fracta, ingenua, turpis, utilis. USUS: Cautio mea timiditasque in causis. Pudore quodam et timiditate ingenua refugisti. Timiditati et ignaviæ militum proposita supplicia. Cf. Timeo.

TĬMĬDUS, a, um, _Timide_, _craintif_. SYN. Ignavus, nullius animi, circumspectans omnia; quidquid increpuerit pertimescens; diffidens, imbellis, vecors. )( Animosus. PHRAS. 1. Pusilli animi es et timidus, _vous êtes timide et pusillanime_. Exigui, infirmi, imbecilli animi es nimiumque demissi. Infirmus ab animo es; animo jaces, langues, non viges. Jacet, languet, non viget animus tuus. Animus tibi sine animo est; abest animus ab animo tuo. Facile concidis, commoveris animo; roboris ac nervorum in animo tuo parum est. Animum in te requiro, desidero. Umbras etiam times trementibus labiis. Timorem prodis; nemo te meticulosior; animo es nimis ignavo ac demisso; magna quadam animi infractione, formidine, pavore timiditatem tuam ostendis; nescio quas formidines agitando animis, ipse tibi curas et metus auges. 2. Exercitus erat timidus, _l’armée avait peur_. Fuga trepidus, plenus vulnerum et pavoris exercitus; tota acies pavore fluctuabat, ut vix gladio esse opus, et ambonibus propelli posse videretur; ut nec vultum, nec aciem oculorum ferre posset; miles abjectus metu, terrore exanimatus, animo debilitatus et qui umbram quoque metueret suam. Occupabat militum animos pavor insolitus; terror militi inciderat; terror militi mentem eripuerat; omnium mentes animosque militum timor perturbarat. Cf. Timeo. USUS: Timidus et cautus. Quæ timido animo, humili fractoque fiunt.