Part 5

(βλέπων ότι δεν τον εννοεί) Αχ! (εις τον Κλεόντ, δεικνύων τον Δοράντ και την Δοριμένην) Κύριε, αυτός μαμαμούκος γάλλος και η κυρία μαμαμούκα γαλλίδα. Δεν μπορώ να μιλήσω καθαρότερα. Α! να κι' ο δραγουμάνος.

ΣΚΗΝΗ ΙΕ'.

Οι ανωτέρω — ΚΟΒΙΕΛ (μετημφιεσμένος)

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Πού είχατε πάει; Δεν μπορούμε να του πούμε τίποτα χωρίς εσάς. Πέστε του πως ο κύριος και η κυρία είναι πρόσωπα της ανωτέρας αριστοκρατίας και ήρθαν σαν φίλοι μου που είναι, να τον χαιρετίσουν και να τον βεβαιώσουν ότι είναι δούλοι του (Στη ΔΟΡΙΜΕΝΗ και στο ΔΟΡΑΝΤ) θα δήτε ότι θα σας απαντήση.

ΚΟΒΙΕΛ Αλαμπάλα κρότσιαμ άξι μπουράμ αλαμπάμεν.

ΚΛΕΟΝΤ Καταλέκι τούμπαλ ούριν σότερ αμαλούκαν.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ (στην Δοριμένην και Δοράντ) Βλέπετε;

ΚΟΒΙΕΛ Λέει, βροχή από ευτυχίες να ποτίζη πάντοτε τον κήπο της οικογενείας σας.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Δεν σας είχα πει πως μιλάει Τουρκικά:

ΔΟΡΙΜΕΝΗ Θαυμάσιο πράγμα.

ΣΚΗΝΗ Iς'.

(Οι ανωτέρω ΛΟΥΚΙΛΗ)

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Έλα, κόρη μου, πλησίασε και δώσε το χέρι σου στον κύριο που σου κάνει την τιμή να σε ζητήση γυναίκα του.

ΛΟΥΚΙΛΗ Τι είναι αυτά, πατέρα μου; Πώς είσαι έτσι; Κωμωδία παίζεις;

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Όχι, δεν παίζω καθόλου κωμωδία· είναι μια υπόθεσις πολύ σοβαρά και είναι η μεγαλύτερη τιμή που θα μπορούσες να επιθυμήσης (δεικνύει τον Κλεόντ). Ιδού ο σύζυγος που σου δίνω.

ΛΟΥΚΙΛΗ Εμένα, πατέρα μου;

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Ναι, εσένα. Έλα, δώσε του το χέρι και ευχαρίστησε το θεό για την ευτυχία σου.

ΛΟΥΚΙΛΗ Μα εγώ δε θέλω να παντρευθώ.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Θέλω εγώ, και είμαι ο πατέρας σου.

ΛΟΥΚΙΛΗ Μου είναι αδύνατον.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Τι αυθάδεια είναι αυτή; έλα, σου λέω, δώσε το χέρι σου.

ΛΟΥΚΙΛΗ Όχι, πατέρα μου, σου το είπα, καμμιά δύναμι στον κόσμο δεν θα μ' αναγκάση να πάρω άλλον άντρα από τον Κλεόντ· και είμαι πρόθυμη να υποστώ όλα τα βασανιστήρια του κόσμου, όχι όμως... (Αναγνωρίξουσα τον Κλεόντ). Η αλήθεια όμως είναι πως είσαι πατέρας μου και οφείλω να υπακούσω. Το ομολογώ, δικαίωμα δικό σου είναι, να διαλέξης τον άντρα μου σύμφωνα με τη θέλησί σου.

ΖΟΥΡΤΑΙΝ Έτσι, μπράβο! Αυτό ακριβώς είναι το καθήκον σου. Είμαι πολύ ευτυχής που η κόρη μου είναι υπάκουη.

ΣΚΗΝΗ ΙΖ'.

Οι ανωτέρω — Κυρία ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ

Κα ΖΟΥΡΤΑΙΝ Τι ακούω; τι συμβαίνει εδώ μέσα; Μου είπαν πως θέλεις να δώσης την κόρη σου σ' ένα μασκαρεμένο!

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Θα σωπάσης, αυθαδεστάτη. Σε όλα θέλεις ν' ανακατεύεσαι με τις κουταμάρες σου. Δεν μπορείς επί τέλους να μάθης να είσαι λογική;

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Εσύ δε θα κατορθώσης ποτέ να γίνης λογικός άνθρωπος· θα πηγαίνης πάντοτε από τρέλλα σε τρέλλα. Τι σκοπό έχεις, και τι λογαριάζεις να κάνης μ' αυτούς που μου περιμαζεύεις εδώ μέσα;

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Θέλω να παντρέψω την κόρη μου με το γυιό του Μεγάλου Τούρκου.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Με το γυιό του Μεγάλου Τούρκου;

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Μάλιστα (δεικνύων τον Κοβιέλ)· Είναι ο δραγουμάνος του, Πες του να τον ευχαριστήση από μέρος σου.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Δεν έχω ανάγκη από δραγουμάνους εγώ· θα του πω κατάμουτρα πως δεν είναι γι' αυτόν η κόρη μου.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Θα σωπάσης επί τέλους;

ΔΟΡΑΝΤ Πώς, κυρία Ζουρνταίν; Διώχνετε μια τέτοια τύχη; Δε δέχεσθε για γαμπρό σας την αυτού Τουρκικήν υψηλότητα;

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Κυττάξτε τη δουλειά σας, σας παρακαλώ.

ΔΟΡΙΜΕΝΗ Είναι μεγάλη τύχη και δεν πρέπει να την διώξετε.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Σας παρακαλώ και σας, κυρία μου, να μην ανακατεύεσθε στις ξένες έννοιες.

ΔΟΡΑΝΤ Η αγάπη που έχομε σε σας μας κάνει να φροντίζωμε για το καλό σας.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Πολύ ολίγο με μέλει για την αγάπη σας.

ΔΟΡΑΝΤ Και όμως η κόρη σας συναινεί στη θέλησι του πατέρα της.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Η κόρη μου παραδέχεται να παντρευτή έναν Τούρκο;

ΔΟΡΑΝΤ Βεβαιότατα.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Και ξέχασε τον Κλεόντ;

ΔΟΡΑΝΤ Και τι δεν ξεχνάει κανείς για μια τόσο μεγάλη δόξα;

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Θα της στραγγουλίσω το λαιμό με τα χέρια μου, αν αποφασίση να κάνη ένα τέτοιο πράγμα.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Πάψε πεια τη φλυαρία σου! Ο γάμος αυτός θα γίνη και σου το λέω να το ξαίρης.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Κ' εγώ σου λέω πως δε θα γίνη.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Τι κατάστασις είν' αυτή!

ΛΟΥΚΙΛΗ Μητέρα!

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Φύγε! είσαι μια ασυνείδητη!

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Πώς! τη μαλώνεις γιατί μ' υπακούει;

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Ναι, είνε και δική μου όσο και δική σου.

ΚΟΒΙΕΛ Κυρία!

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Τι έχετε να μου πήτε σεις;

ΚΟΒΙΕΛ Μια λέξι.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Δεν έχω καμμιά όρεξι ν' ακούσω τη λέξι σας.

ΚΟΒΙΕΛ (στον Ζουρνταίν) Κύριε, αν θέλη να της πω κάτι τι ιδιαιτέρως, σας υπόσχομαι να την κάνω να συναινέση σ' ό,τι θέλετε.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Δε θα συναινέσω καθόλου.

ΚΟΒΙΕΛ Ακούσατέ με μοναχά.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Όχι.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ (στην Κα Ζουρνταίν) Άκουσέ τον.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Όχι, δε θέλω να τον ακούσω.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Θα σου πη...

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ (τον διακόπτει) Δε θέλω να μου πη τίποτα.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Αυτό είναι πείσμα γυναικείο. Τι θα πάθης αν τον ακούσης;

ΚΟΒΙΕΛ Ακούσατέ με μονάχα και κάνετε ύστερα ό,τι σας αρέσει.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Αι! λοιπόν, τι έχετε να μου πήτε;

ΚΟΒΙΕΛ (χαμηλοφώνως) Είνε μια ώρα, κυρία μου, που προσποιούμεθα εδώ. Δεν εννοείτε πως όλα αυτά τα κάνωμε για να συμμορφωθούμε με τη μεγαλομανία του ανδρός σας; πως είμαστε μασκαρεμένοι όλοι και πως ο γυιός του Μεγάλου Τούρκου είναι ο Κλεόντ;

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ (χαμηλοφώνως) Α!

ΚΟΒΙΕΛ (χαμηλοφώνως) Και πως ο δραγουμάνος είμ' εγώ, ο Κοβιέλ;

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ (χαμηλοφώνως) Α! έτσι, μάλιστα.

ΚΟΒΙΕΛ (χαμηλοφώνως) Μη φανερώσετε τίποτε.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ (μεγαλοφώνως) Ναι· να γίνη, δέχομαι να γίνη ο γάμος.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Α! να τέλος πάντων που όλοι ήρθαμε στα λογικά μας (στην Καν Ζουρνταίν). Δεν ήθελες να τον ακούσης. Ήξαιρα πολύ καλά πως θα σου έδινε να καταλάβης τι είνε ο γυιός του Μεγάλου Τούρκου.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Μου έδωκε να το καταλάβω με το παραπάνω και είμαι πολύ ευχαριστημένη. Ας στείλωμε να φέρωμε το συμβολαιογράφο.

ΔΟΡΑΝΤ Πολύ σωστά το είπατε. Και για να είσθε εντελώς ευχαριστημένη, κυρία Ζουρνταίν, και για να μη ζηλεύετε καθόλου πλέον τον άνδρα σας, ο ίδιος συμβολαιογράφος θα χρησιμεύση και για το δικό μου γάμο με την κυρία.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Κι' αυτό το γάμο τον δέχομαι.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ (χαμηλοφώνως στον Δοράντ) Έτσι, στα ψέματα της τώπατε αυτό. Ε;

ΔΟΡΑΝΤ (χαμηλοφώνως στον Ζουρνταίν) Για να την ξεγελάσωμε.

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ (χαμηλοφώνως) Ωραία! ωραία! (μεγαλοφώνως) Ας πάη κάποιος αμέσως να φέρη το συμβολαιογράφο.

Κα ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Και η Νικολέτα;

ΖΟΥΡΝΤΑΙΝ Την Νικολέτα θα την δώσω στο δραγουμάνο. Τη γυναίκα μου, ας την πάρη όποιος τη θέλη.

ΚΟΒΙΕΛ Σας υπερευχαριστώ, κύριε. (Κατ' ιδίαν) Όποιος μπορεί νάβρη άλλον πειο τρελλόν από τούτον, θα πέσω να τον προσκυνήσω.

ΤΕΛΟΣ