Part 11

Τόσο κακότυχη που έμεινε, για να έχη μια παρηγοριά στη μονοτονία της ζωής της, αποφάσισε και δεύτερη φορά να πάρη ένα ψυχοπαίδι, που να είνε από μάννα και πατέρα, για να μην την βάζη ο πειρασμός, στο θυμό της απάνω, να το φωνάζη μπάσταρδο. Ηύρε, αλήθεια, ένα ορφανό, που ήτον κι' από μακρινή γενιά της. Το πήρε, το ανάθρεψε, το μεγάλωσε. Κείνο βγήκε πολύ θεληματάρικο, απαιτούσε πάντοτε «το δικό του να γένη». Αυτή ήτον πολύ αψίθυμη, και δεν έκαναν καλό χωριό οι δυο τους. Τέλος, το παιδί μπαρκάρησε, «πήρε τα μάτια του κ' έφυγε», και τον δεύτερο χρόνο επνίγη μ' ένα καΐκι που αρμένιζε. Και πάλι η θεια Μορισίνα απέμεινεν έρμη και μοναχή.

Και τώρα εγήραζε, κ' εδιψούσε για συντροφιά, μέσα στους τέσσερες τοίχους του σπιτιού της. Αυτήν τη φορά, την ορμήνεψαν να μην πάρη πατριωτάκι, μα ξένο, για να μη λάβη θάρρος μαζί της. Επήρ' ένα κορίτσι από ξένα μέρη, απ' τη στεριά την αντικρινή, φτωχό, έρμο και σκοτεινό. Το ανάστησε, το πόνεσε, το μεγάλωσε. Αυτό, σαν έγεινε δεκαπέντε χρόνων, αγάπησ' ένα νέον στη γειτονιά και μια βραδειά, τη σαρακοστή, όταν η ψυχομάννα της ήτον στην Εκκλησιά (γιατί είχε ξαναρχίσει, φυσικά, να πηγαίνη, επειδή δεν υπόφερνε να τήνε λένε «ξεχωρισμένη» κι' «αλιβάνιστη») έμπασε τον αγαπητικό στο σπίτι, κ' έκαμε αρρεβώνα μαζί του. «Ή θα με πάρης, ή θα χαθώ».

Η ψυχομάννα λύσσαξε, σκύλιασε, απ' το κακό της. Της ήρθεν, ευθύς, να την πετάξη όξω, αφού την γδύση, και να την αφήση με το πουκάμισο. Εδώ «τα ηύρε σκούρα». Οι δικολάβοι, όπου δεν λείπουν από κανένα μικρό χωριό, υπερασπίστηκαν τη νέα, και την εσυμβούλεψαν να μην κουνηθή από το σπίτι. Η θεια το Γιαλινάκι επήγε 'ς ένα ξάδερφό της, που ήτον κάπως μεγάλος και τρανός, ανώτερος υπάλληλος του Κουβέρνου, κι' αυτός την ορμήνεψε να βάλη μαστόρους να ξεσκεπάσουν το σπίτι, για να την αφήση να πεθάνη απ' το κρύο, κι' από το άλλο μέρος, να του κάμη το σπίτι απάνω του, &οικονομικά&, καθώς το ξανάλεγε ύστερα η θεια Μορισίνα. Αληθινά, χωρίς να το καλοσυλλογιστή, με βία, επήγε και του έκαμε το έγγραφο το «οικονομικό», κ' έβαλε δύο μαστροχαλαστήδες μισομεθυσμένους, ένα κοντόγιορτο, κι' άρχισαν να κατεβάζουν τα κεραμίδια...

Τότε, άξαφνα, την επήρε το παράπονο, κόπηκε η καρδιά της, κι' άρχισε να χύνη τόσα δάκρυα απ' τα μάτια της, ως να είχε μέσα της ολάκερη στέρνα βουλλωμένη, που δεν είχε δουλευτή ποτέ, και τώρα μόνο άρχισε να ξεχειλίζη. Λοιπόν, το μετανόησε, έτρεξε στον εξάδερφό της, και τον επαρακάλεσε να της χαλάση το έγγραφο το «οικονομικό». Ο ξάδερφος όμως δεν φαίνεται να είχε πολλά υγρά μέσα του· αρνήθηκε, σκληρύνθηκε, κ' είπε πως το σπίτι ήτον δικό του...

Αφού είδε κι' αποείδε, η γρηά Μορισίνα, ότι καμμιά δουλειά, κανένα έργο, ό,τι κι' αν είχε καταπιαστή, δεν της εβγήκε σε καλό τέλος, στα υστερνά της βάλθηκε κι' αυτή ν' αποσάνη της κουβέντες, τα μαντάτα, και της δουλειές των αλλονών. Κ' επέρναε τον καιρό της να κρένη και να ξεστομίζη σκόλια για κάθε τι. Η μεγαλείτερη δουλειά της ήτον να λέη τραγουδάκια, να βγάζη παραγκόμια για τον καθένα.

Άμα έβγαινε το πουρνό απ' την Εκκλησιά, από τη στερνή φορά που είχε ξαναρχίσει να πηγαίνη, το έστρων' εκεί στα σκαλοπατάκια, όχι μακριά απ' το σπίτι της, κ' έπιανε λακριντί με της γειτόνισσες. Της καθημερινές έκανε και τη ρόκα της, εδούλευε κ' η γλώσσα της, σαν να έκαναν ζευγάρι τα δυο. Της Κυριακές, που έβλεπε και πλειότερον κόσμο (γιατί το στερνό κατηφορικό καλδερίμι ήτον πρώτο σοκάκι κατά το γιαλό, δίπλα στην πιάτσα) άλεθε το διπλό η γλώσσα της.

Αν έβλεπε κανένα μαραγκόν του ταρσανά στολισμένον, με γαλάζια γιαλιστερή βράκα, με το φέσι κατακόκκινο, και μακριά φούντα, έλεγε: «Κόρδα και φούντα, και τάσπρα, πούν' τα;»

Αν επερνούσε καμμιά νειόνυφη, με ολόχρυσα κεντήματα και ποδογύρια, που η κορμοστασιά της δεν της εφαίνοταν τόσο νόστιμη: «Τι τέμπλα, τι ανέμη, θα 'πω; κουρμαντέλα, να μην αβασκαθή, το κορμί της!..»

Αν ήτον κοντή και χωρίς μέση: «Τι κουβάρι είν' τούτο, μαθές; πώς δεν την εξεδίπλωσε η μάννα της; ...»

Αν ήτον καμμιά ψηλή κ' άγαρμπη: «Δε σας φαίνεται σα μανάλι με τη λαμπάδα σπασμένη.... που το πάει ο μπάρμπ' Αναγνώστης μπροστά απ' τον παπά, που θα πη το «Σοφία, ορθοί»;

Αν έβλεπε κανένα κορίτσι πολύ μαυρειδερό: «Την επάτησε στην μπογιά ου Άραμ 'ς (παραγκώμι ενός βαφειά του τόπου).

Αν επερνούσε κανένα ψηλό υποκείμενο: «Νύχτωσε, και δεν πρόφτασε να χτίση άλλο μισό. Χρειάζεται σκαλωσιά να βάλη ο Αριφός (παρατσούκκλι του πρωτομάστορη, που σκάρωνε τα καράβια).

Καμπόσων ανθρώπων τη ζωή και τα πάθια τάπαιρνε «κουτουριάρικα», και τάχε σχεδόν μονοπώλιο, η γρηά Μορισίνα. Εκείν' η παροιμία που ακούσαμε απ' το στόμα της: «Τρεις οπ' σ' έχω...κτλ.», ήτον μόνο συνέχεια χωρίς τέλος. Ένα χρόνο πριν, όταν είχε γείνη ο αρρεβώνας, του ίδιου ταντρόγυνου, είχε 'πή: «Τα όρνια παντρεύουνται, και τα στοιχειά βλογιούνται.... »

Μια βραδειά, προ χρόνων, όταν είχε βγη περίπατο ένα ζευγάρι αρρεβωνιασμένων, οπού η μανάδες και των δυο κάτι παληά ψεγάδια είχαν, φαίνεται, στην υπόληψί τους, η γρηά έξαφνα είχε ξεφωνίση:

— Τι ταιριασμένο αντρόγυνο, να σ' πω!

— Σε τι είνε ταιριασμένο, θεια Μορισώ; την ερώτησαν.

— Να, πλειά π......ς γυιός, και π.....ς θυγατέρα· απήντησεν η γερόντισσα.

Μια χρονιά, είνε τώρα πολύς καιρός, ο καινούριος δήμαρχος που είχε γείνη στο χωριό, θέλοντας να νεωτερίση, ξώδεψε ολίγες χιλιάδες του Δήμου του φτωχού, για να κάμη λέει, «αρτεσιανά φρέατα».

Ύστερ' απ' ολίγους μήνες, τα ψευτοπήγαδα χάλασαν, κ' έγειναν άχρηστα. Η θεια Μορισίνα πήγ' ένα βράδυ να γεμίση το κανατάκι της 'ς έν' απ' αυτά, και δεν ηύρε νερό στάλα.

— Παλαβώσανε και τα φτιάσανε, παλαβώσανε και τα χαλάσανε, είπε.

Θαρρώ πως αυτό ήτον το απόφθεγμά της το τελευταίο. Ύστερ' απ' ολίγο σχωρέθηκε.

ΤΕΛΟΣ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟΙ από όλους τους λαογράφους μας

ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ εις 120 τόμους δεμένους αξίας δραχ. 315 με 10 Δραχ. κατά μήνα

ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ

ΑΙΣΧΥΛΟΥ Πέρσαι, Μετάφρ. Ιωάννου Ζερβού 1.50 Αγαμέμνων, Μετάφρ. Ι. Γρυπάρη 1.50 Ευμενίδες, Μετάφρασις Ιω. Γρυπάρη 1.50 Χοηφόροι, Μετάφρ. Ιω. Γρυπάρη 1.50 Προμηθεύς Δεσμώτης, Μετ. Ι. Ζερβού 1.50 Επτά επί Θήβας, Μετ. Ιω. Γρυπάρη 1.50 Ικέτιδες, Μετάφρ. Μ. Αυγέρη 1.50 Ολόκληρος ο Αισχύλος εις 7 τόμους 10.50

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ Αντιγόνη, Μετάφρ. Κ. Χρηστομάνου 1.50 Τραχίνιαι, Μετάφρ. Α. Καμπάνη 1.50 Οιδίπους Τύραννος, Μετ. Α. Καμπάνη 1.50 Φιλοκτήτης, Μετάφρ. Α. Καμπάνη 1.50 Αίας, Μετάφρασις Κ. Βάρναλη 1.50 Ηλέκτρα, Μετάφρ. Μ. Αυγέρη 1.50 Οιδίπους επί Κολ. Μ. Ηλ. Βουτιερίδου 1.50 Ολόκληρος ο Σοφοκλής εις 7 τόμους 10.50

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ Ιφιγένεια η εν Ταύρ. Μτ. Κυπαρίσση 1.50 Ιππόλυτος ο Στεφαν. Μτ. Α. Τανάγρα 1.50 Φοίνισσαι, Μετάφρ. Ν. Ποριώτη 1.50 Άλκηστις, Μετάφρ. Γ. Τσοκοπούλου 1.50 Βάκχαι, Μετάφρ. Κ. Βάρναλη 1.50 Μήδεια, Μετάφρ. Α. Τανάγρα 1.50 Ικέτιδες, Μετάφρ. Ν. Ποριώτη 1.50 Κύκλωψ, Μετάφρ. Γ. Τσοκοπούλου 1.50 Ίων, Μετάφρ. Π. Δημητρακοπούλου 1.50 Ανδρομάχη, Μετάφρ. Γ. Τσοκοπούλου 1.50 Ηλέκτρα, Μετάφρ. Α. Τανάγρα 1.50 Ηρακλής μαινόμενος, Μετ. Κ. Βάρναλη 1.50 Ιφιγένεια η εν Αυλίδι, Μτ. Ι. Φραγκιά 1.50 Ηρακλείδαι, Μετάφρ. Κ. Βάρναλη 1.50 Ρήσος, Μετάφρασις Α. Καμπάνη 1.50 Ελένη, Μετάφρασις Α. Καμπάνη 1.50 Ορέστης, Μετάφρ. Ιω. Ζερβού 1.50 Εκάβη, Μετάφρασις Ν. Ποριώτη 1.50 Τρωάδες, Μετάφρασις Α. Καμπάνη 1.50 Ολόκληρος ο Ευριπίδης εις 19 τόμους 23.50

ΘΕΟΚΡΙΤΟΥ Ειδύλλια, Μετάφρασις Ιω. Πολέμη 2. —

ΟΜΗΡΟΥ Ιλιάς, Μτ. έμμετρ. Ι. Ζερβού, τόμ. 6 6. — Οδύσσεια, Μτ. έμμ. Ι. Πολυλά, τόμ. 6 6. —

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ Εκκλησιάζουσαι, Μτ. Π. Δημητρακοπ. 2. — Όρνιθες, Μετ. Π. Δημητρακοπούλου 3. — Βάτραχοι, Μετ. Π. Δημητρακοπούλου 5. — Λυσιστράτη, Μετ. Π. Δημητρακοπούλου 2. — Νεφέλαι, Μετ. Π. Δημητρακοπούλου 2. — Αχαρνής, Μετάφρ. Μ. Αυγέρη 2.50. — Ιππής, Μετάφρασις Μ. Αυγέρη 2.50. — Σφήκες, Μετάφρασις Μ. Αυγέρη 2.50. — Ειρήνη, Μετάφρασις Μ. Αυγέρη 2.50. — Πλούτος, Μετάφρασις Μ. Αυγέρη 2.50. — Θεσμοφοριάζουσαι, Μετ. Μ. Αυγέρη 2.50. — Ολόκληρος ο Αριστοφάνης εις 11 τόμ. 27. —

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Απομνημονεύματα, Μετ. Κ. Βάρναλη 2.50 Κύρου Ανάβασις, Μ. Δ. Αναστασ. τόμ. 2 5. —

ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ Χαρακτήρες, Μετάφρ. Μ. Σιγούρου 1. —

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ Πελοπονν. πόλεμ. Μτ. Ι. Ζερβού, τ. 4 10. —

ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ Άπαντα, Μτ. Ιω. Κονδυλάκη, τόμ. 6 13. —

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ Αθηναίων Πολιτεία, Μετ. Ιω. Ζερβού 3. — Ηθικά Νικομάχεια, Μετ. Κ. Ζάμπα 5. — Περί ψυχής, Μετάφρ. Π. Γρατσιάτου 3. — Μικρά Φυσικά, Μετ. Π. Γρατσιάτου 3. —

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ Οι Τρεις Ολυνθιακοί, Μτ. Ν. Γκινοπούλ. 1. — Ο περί στεφάνου λόγος, Μ. Γκινοπούλ. 2. — Οι τέσσαρες φιλιππικοί, Μτ. Γκινοπούλ. 1.50. —

ΠΛΑΤΩΝΟΣ Ευθύφρων, Μετ. Αλ. Μωραϊτίδου 1.20. — Απολογία Σωκράτ. Μτ. Α. Μωραϊτίδου 1.50. — Κρίτων, Μετάφρ. Ν. Γκινοπούλου 0.80. — Φαίδων, Μετάφρ. Αρ. Χαροκόπου 2.50. — Κρατύλος, Μετάφρασις Κ. Ζάμπα 2.50. — Θεαίτητος, Μετάφρασις Κ. Ζάμπα 3. — Σοφιστής, Μετάφρασις Κ. Ζάμπα 2.50. — Πολιτικός, Μετάφρασις Κ. Ζάμπα 2.50. — Παρμενίδης, Μετάφρ. Π. Γρατσιάτου 2. — Φίληβος, Μετάφρασις Κ. Ζάμπα 2.50. — Συμπόσιον, Μετ. Ν. Κουντουριώτου 2.50 Φαίδρος, Μετάφρασις Κ. Γούναρη 2. — Αλκιβιάδης Α' και Β', Μτ. Καζαντζάκη 2.50. — Ίππαρχος — Αντερασταί, Μετάφρασις Κ. Κωνσταντινίδου 0.80. — Χαρμίδης, Μετάφρασις Α. Καμπάνη 0.80. — Λάχης, Μετάφρασις Α. Καμπάνη 1. — Λύσις, Μετάφρασις Α. Καμπάνη 0.80. — Ευθύδημος, Μετάφρ. Ιω. Γρυπάρη 1.50. — Πρωταγόρας, Μετάφρ. Α. Χαροκόπου 2. — Γοργίας, Μετάφρ. Αλ. Φιλαδελφέως 3. — Μένων, Μετάφρ. Χ. Παπαντωνίου 1.50. — Ιππίας μείζων και ελάσσων, Μτ. Ζάμπα 2.50 Μενέξενος, Μετάφρ. Ιω. Ζερβού 1. — Πολιτεία, Μετ. Ιω. Γρυπάρη, τόμοι 2 6. — Τίμαιος, Μετάφρ. Π. Γρατσιάτου 3. — Κριτίας, Μετάφρ. Α. Χαροκόπου 1. — Νόμοι και Επινομίς, Μετ. Ζάμπα, τόμ. 2 8. — Ερυξίας — Αξίοχος — Αλκυών, Μτ. Μάνεση 1. — Δημόδοκος — Σίσυφος — Κλειτοφών — Ίων — Μίνως, Μετ. Ν. Καζαντζάκη 2. — Θεάγης — περί Δικαίου — περί Αρετής, Μετάφρασις Λιμπεροπούλου 0.80. — Επιστολαί και Όροι, Μετ. Κ. Ζάμπα 2. — Ολόκληρος ο Πλάτων εις 38 τόμους 65.70. —

ΗΡΟΔΟΤΟΥ Μούσαι, Μετ. Α. Σκαλίδου, τόμ. 4 12. —

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ Βίοι Παράλληλοι, Μτ. Α. Ραγκαβή, τ. 10 30. —

ΕΠΙΚΤΗΤΟΥ Εγχειρίδιον, Μετ. Α. Καμπάνη 0.80. —

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ Εκδιδομένη υπό την διεύθυνσιν του Δρος Ι. ΖΕΡΒΟΥ

G. d'Annunzio Όνειρον εαρινής πρωίας (έκδοσις επί κοινού χάρτου). 0.60. —

Ed. de Amicis Σκηναί τον στρατιωτικού βίου. 2. —

Σ. Βασιλειάδου Αττικαί νύχτες 6. —

Αρ. Βαλαωρίτου Έργα. (έκδοσις επί κοινού χάρτου) 5. —

Γ. Βιζυηνού Το αμάρτημα της μητρός μου. 3. —

G. Chantepleure Τα Ιωάννινα πολιορκημένα 3. —

W. Goethe (Γκαίτε) Φάουστ. Μετ. Μ. Αυγέρη 4. — Βέρθερος. (έκδοσις επί κοινού χάρτου) 2. —

Ειρ. Π. Δημητρακοπούλου Η Υιοθετημένη. Μυθιστόρημα 3. —

Η. Van Dyke Διηγήματα. Μετ. Α. Μαρπουτσόγλου 2.50. —

Emerson Λόγια τον κόσμου. Μετάφρασις Θ. Χ. Φλωρά. 3. —

Η. Eckermann Συνομιλίαι Έκκερμαν με τον Γκαίτε. Μετ. Ν. Καζαντζάκη. 3. —

Επικτήτου Έγχειρίδιον. Μετ. Α. Καμπάνη. 0.80. —

Αρ. Εφταλιώτη Νησιώτικες Ιστορίες 3. —

G. Flaubert Ο πειρασμός του Αγ. Αντωνίου. Μετ. Κ. Βάρναλη. 3. —

Ιω. Ζερβού Μύθοι της Ζωής 3. — Ιστορία της ιδέας. Γαβατάμας — Αστάρης 4. —

Ε. Zola Η Ταβέρνα. Μετ. Χ. Νεοκλέους. (έκδοσις επί κοινού χάρτου) 4.50. — Η Γη. Μετ. Μπ. Αννίνου. (εκδ. επί κοινού χάρτου) 4.50. —

Λουκίας Ζαδέ Όταν ήμουν στον πόλεμο 1.50. —

Γ. Ζαλοκώστα Τα άπαντα (εκδ. επί κοιν. χάρτου). 3.50. —

Θεοφράστου Χαρακτήρες. Μετ. Μ. Σιγούρου. 1. —

Θεοκρίτου Ειδύλλια. Μετ. Ιω. Πολέμη 2. —

V. Hugo Φιλοσοφία και Φιλολογία. Μετ. Γερ. Βουτσινά 2.50. —

Η. Ibsen (Ίψεν) Οι βρυκόλακες. (έκδοσις επί κοινού χάρτου) 1. — Το σπίτι της κούκλας. (έκδοσις επί κοινού χάρτου) 1.40. —

Ν. Καρβούνη Ο πόλεμος Ελλάδος και Βουλγαρίας 4. —

Ι. Κονδυλάκη Ο Πατούχας. 3. —

Διον. Κοκκίνου Γρίμποβο, Μπιζάνι, Γιάννενα 3. —

Ανδρ. Κάλβου Η Λύρα.2. —

P. Calderon Ο Αλκάδης της Θαλαμέας.(έκδοσις επί κοινού χάρτου) 1. — Το στοιχειό. (επί κοινού χάρτου). 1. —

Δ. Καμπούρογλου Αναδρομάρης.3. — Θρύψαλα.2. —

Λουκιανού Άπαντα. Τόμ. 6. Μετ. Ιω. Κονδυλάκη.18. —

G. Leopardi Ηθικά έργα. Μετ. Α. Καμπάνη. 3. —

Μ. Λιδωρίκη Πολεμικοί εντυπώσεις ευζώνου. 3. —

Μ. Maeterlineq (Μέτερλινγκ) Ο θησαυρός των ταπεινών. Μετ. Ν. Καζαντζάκη . 3. —

Μουσαίου Ηρώ και Λέανδρος. Μετάφρασις Σίμου Μενάρδου 0.70. —

Molière (Μολιέρου) Τα ερωτικά πείσματα, Μετ. Ν. Ποριώτη.1.50. — Ταρτούφος. Μετ. Ιω. Σκυλίτση (έκδοσις επί κοινού χάρτου. 1.20. — Αγαθόπουλος ο Ξηροχωρίτης. (έκδοσις επί κοινού χάρτου). 0.80. — Αρχοντοχωριάτης. (έκδοσις επί κοινού χάρτου). 1. —

ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ

Σ. Μελά Το άσπρο και το μαύρο. Δράμα. 1.50. — Πολεμικαί σελίδες, από τον Ελληνοτουρκικόν πόλεμον 1912. 5. —

Π. Νιρβάνα Η βοσκοπούλα με τα μαργαριτάρια. 2. —

Fr. Nietzsche (Nίτσε) Η γέννησις της τραγωδίας. Μετ. Ν. Καζαντζάκη. 3. — Ο Ζαρατούστρας. Μετ. Ν. Καζαντζάκη. 4.50. — Γνώμαι και περικοπαί. Μτ. Ι. Ζερβού 3. —

Γρ. Ξενοπούλου Στέλλα Βιολάντη 3. — Ο κακός δρόμος, κι' άλλα καινούργια διηγήματα 3. —

Κ. Παλαμά Τα Πρώτα Κριτικά. 3.50. — Οι Καημοί της Λιμνοθάλασοας και τα Σατυρικά Γυμνάσματα. 2. —

Αλεξ. Παπαδιαμάντη Η Γυφτοπούλα. 4. — Η Φόνισσα. 3. — Η Μάγισσες. 3. — Πασχαλινά διηγήματα. 1. — Χριστουγεννιάτικα διηγήματα. 1. — Πρωτοχρονιάτικα διηγήματα 1. — Ο Πεντάρφανος 3. — Τα ρόδιν' ακρογιάλια. 2.50. — Η χολεριασμένη. 2.50. — Η νοσταλγός. 2. — Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη. 3. — Τα άπαντα 26. —

Renè Pyaux Η δυστυχισμένη Ήπειρος 3. —

Edgar Poe Ιστορίες αλλόκοτες. Μετάφρασις Ν. Σπανδωνή. 3. —

Π. Ροδοκανάκη Το Βυσσινί Τριαντάφυλλο 2. —

Ernest Renan Οι Απόστολοι. Μετ. Μπάμπη Αννίνου. 5. — Βίος του Ιησού. Μετάφρασις Α. Καμπάνη. Ο Αντίχριστος. Μετάφρ. Ηλ. Οικονομοπούλου 3. —

Εμμ. Ροΐδου Συριανά διηγήματα. 3. — Διηγήματα. 3. — Κριτικαί μελέται. 3. — Είδωλα. 4. — Μελέται φιλολογικαί, καλλιτεχνικαί, φιλοσοφικαί. 4. — Πάρεργα και παραλειπόμενα. 4. — Το πνεύμα τον Ροΐδου. 3. — Τα άπαντα. Δραχ. 24. —

Jean Richepin Ισπανικά παραμύθια. Μετ. Ν. Ποριώτη. 3. —

Σιεγκίεβιτς Quo vadis ? (Πού υπάγεις;). 5. —

Σαιξπήρου Κοριολανός. Μετ. Μ. Δαμιράλη. 2. — Αντώνιος και Κλεοπάτρα. Μετ. Μ. Δαμιράλη 2. —

Δ. Σολωμού Τα Έργα. (έκδοσις επί κοινού χάρτου). 2.50. —

Α. Schopenhauer Συγγραφείς και ύφος. Μετ. Α. Ζάρκου.3. —

Η. Taine Φιλοσοφία της τέχνης εν Ελλάδι. Μετ. Α. Αγαθονίκου 2.50 — Φιλοσοφία της τέχνης εν Ιταλία. Μετ. Α. Αγαθονίκου 2.50. —

L. Tolstoi Η Αναγέννησις. Μετ. Σ. Φραγκοπούλου. 2.50. — Η Νέα ζωή. Μετ. Σ. Φραγκοπούλου. 2.50. — Σονάτα Κρόϋτζερ. Μετ. Σ. Φραγκοπούλου. 2. — Η Ανάστασις. Μετάφρ. Ηλ. Οικονομοπούλου 3. —

Γ. Τσοκοπούλου Η Θεατρίνα. 3. —

I. Turghenieff Το ξένο ψωμί. (έκδοσις επί κοινού χάρτου) 1. —

Δ. Ταγκοπούλου Σκόρπιες μολυβιές. 2. —

Κ. Χρηστομάνου Η Κερένια κούκλα. 3. —

Τιμάται Δραχ. 2,50. —

***

1)Το δεύτερον συνθετικόν της δικαστικής εννοίας αυτού — βοηθού ή γραφέως αρχείου — «κλερκ» είνε παρεφθαρμένον εκ της ελληνικής λέξεως κληρικός. Αρχήθεν η λέξις εσήμαινε τον βοηθόν ή ψάλτην.

2) Όρα το διήγημα &η Γλυκοκαρδούσα&, εις τον β' τόμον των &Οψίμων (;)&

3) Ο Κάρολος Λεβέκ εν τη «Επιστήμη του Καλού».

4) Η έννοια του αρχαίου επιγράμματος είνε: Ειπέ ότι την αγαπώ — θα το πω.

End of Project Gutenberg's Sick from Cholera, by Alexandros Papadiamantis