Part 15

21) Λίθον περιέχοντα τύπους κογχυλίων απολιθωμένα κογχύλια.

22) Ανακόλουθον το χωρίον προς τα επόμενα.

23)Το όλον σώμα των Ελλήνων απετέλει τετράπλευρον, ούτινος το μεν πρόσθεν μέρος ωνομάζετο μέτωπον, το δ' όπισθεν ουρά, τα δε πλάγια κέρατα.

24) Το χωρίον είναι από τα μάλλον δυσερμήνευτα του Ξενοφώντος. Έχων υπ' όψει τας εν τη εκδόσει του Πανταζίδου διαφόρους αυτού ερμηνείας και διορθώσεις, ηκολούθησα, και όσον αφορά την ερμηνείαν και όσον αφορά την διόρθωσιν, την μάλλον συνεπή και λογικήν, αρμοζομένην δε πλειότερον προς την απλότητα του ύφους του Ξενοφώντος.

25) Το οποίον ήδη είχε φθάση εις τον δεύτερον λόφον.

26) Ήτοι εις απόστασιν — προς 186 μέτρα το στάδιον — μέτρων 111,60.

27) Είναι εκείνοι οίτινες είχαν προκαταλάβει την προεξοχήν του όρους. («λόφον»).

28) Διά την συχνοτάτην επανάληψιν της λέξεως σημαινούσης τα προς συντήρησιν αναγκαία, την αφήνω ενίοτε αναπόδοτον.

29) Ενιαχού ενόμισα κατάλληλο, να παραθέτω παρά τας αποδοθείσας και τας αντιστοίχους εκ του κλασσικού κειμένου λέξεις.

30) Περί της οποίας έγεινε λόγος εις το αμέσως προηγούμενον Κεφάλαιον, από τον επιζήσαντα εκ των δύο του Ξενοφώντος οδηγών, όταν ηρωτήθη εάν υπάρχει κανέν «δύσβατον» μέρος.

31) Την εν τω κειμένω ονομαζομένην «υπερβολήν» η «έκβασιν», δηλ. την κορυφογραμμήν του όρους, ην, αφού υπερβή τις, κατέρχεται εις την άλλην αυτού πλευράν. Αύτη λέγεται και «φανερά έκβασις», ήγον δε προς αυτήν δύο οδοί, η ανηφορική μεν («ορθία»), αλλ' ευρεία, ην εβάδισαν οι περί τον Χειρίσοφον, και η εκ πλαγίου, η στενή μεν, αλλ' ομαλή, ην εβάδισαν οι εθελονταί και οι οπισθοφύλακες μετά του Ξενοφώντος.

32) Κατά παρέκτασιν της εννοίας του μέρους προς το όλον η «φανερά έκβασις = διάβασις λέγεται και «φανερά οδός», το τέρμα της οποίας απετέλει η «φανερά έκβασις».

33) Ον ο Ξενοφών ονομάζει εδώ «μαστόν».

34) Τούτον τον λόφον ονομάζει ο Ξενοφών «λόφον αντίπορον», ως δι' πόρου — φάραγγος — ίσως — χωριζόμενον υπό του μαστού.

35) Όχι ολίγαι των παρενθέσεων, όπως αυτή, είναι επεξηγηματικαί φράσεων ή λέξεων του κειμένου. Τοιαύτας επεξηγήσεις έθεσεν επίτηδες &παραπλεύρως της μεταφράσεως& ο μεταφραστής, διά να παρουσιάζη εις τον αναγνώστην συνεχεστέραν την έννοιαν αυτών προς την της μεταφράσεως.

36) Τόσον εις το Κεφάλαιον αυτό, όσον και εις το δ' του Γ' βιβλίου και εν γένει εις τα δυσκολώτερα χωρία της «Αναβάσεως» είχα υπ' όψει μου και τας επ' αυτής ερμηνευτικάς σημειώσεις και διορθώσεις του μακαρίτου Ι. Πανταζίδου, τηρών, εννοείται, πάντοτε ακεραίαν, παρά τον προς εκείνας σεβασμόν, και την προσωπικήν μου επ' αυτών γνώμην και αντίληψιν. Ομολογώ το βοήθημα, αλλά και δεν αποκρύπτω την καθ' όλην την πολύμοχθον μετάφρασιν αυτήν πρωτοβουλίαν μου.

37) Φρονώ ότι από τον πρωτόγονον αυτόν τρόπον του συνθέτειν, ομοίους του οποίου είναι απολύτως αδύνατον να νεωτεροποιήση τις, δι' ο και αφήνω αυτούς ως έχουν, και κατά τον οποίον ως μόνον συνδετικόν των προτάσεων χρησιμεύει ο δε, η σημερινή σύνθεσις είναι ανωτέρα υπό πάσαν έποψιν. Η «απλότης», η τόσον ευγενής και αρμονική εις την Σκέψιν, όσον και αν ήναι αύτη σοβαρά δείγματα δε της οποίας εις τους λόγους και τα διαλογικά μέρη των έργων του μας παρέχει αφθονώτατα ο Ξενοφών, αποτελούσα εκεί το ευγενέστερον του κλασσικισμού στοιχείον, η απλότης αύτη εις την περιγραφήν, την διήγησιν, τον μύθον και άλλα είδη του λόγου, αντικειμενικά απολύτως, νομίζω ότι αποτελεί μάλλον μειονέκτημα συγγραφικόν, του οποίου δεν ήτο και ο Ξενοφών απηλλαγμένος.

38) Και άλλος πρωτόγονος τρόπος του συνδέειν τας προτάσεις προς αλλήλας διά του &και&.

39) Του υπό τον Λύκιον.

40) Εκείνων οίτινες ήσαν παρατεταγμένοι επί των υψωμάτων, άνωθεν του ήδη διωκομένου βαρβαρικού ιππικού.

41) Ως θα ελέγαμεν σήμερα: να παρατάξουν κατά παραγωγήν».

42) Ο Ξενοφών είναι μόνος υπό έμπνευσιν σοβαρός «στρατιωτικός συγγραφεύς» της Αρχαιότητος. Προκείμενου λοιπόν ν' αποδοθή και η ελαχίστη στρατιωτική αυτού λεπτομέρεια σαφώς και επακριβώς, ο Αναγνώστης θα διείδε βέβαια ότι πάσαν κατεβάλομεν προσοχήν όπως δι' όσον το δυνατόν ακριβολογωτέρας και κυριολεκτικωτέρας φράσεως και λέξεως αποδώσαμεν την έννοιαν του κειμένου.

43) Ο Ξενοφών δεν είναι μόνον στρατηγός υπέροχος δι' όλης της Καταβάσεως αυτής. Αλλά και άνθρωπος. Άνθρωπος, ον θα ενόμιζέ τις ότι, 400 έτη προ Χριστού, είχε σφυρηλατήση η σφύρα της χριστιανικής αγάπης εις το τέλειον. Τοιαύτην «υπέρ των πεινώντων και των καμνόντων» μέριμναν, αμφιβάλλω αν θα ηδύναντο να επιδείξουν πολλοί εκ των είτε εν ειρήνη, είτε εν πολέμω στρατηγών του συγχρόνου χριστιανικού πολιτισμού. Ο Ξενοφών δύναταί τις να είπη ότι είναι ένας εκ των εξανθρωπιστών Χριστιανών των προ του Χριστιανισμού χρόνων προς αιωνίαν τιμήν της αιωνίας Πατρίδος που τον γέννησε.

44) Τας οποίας θα ελάμβαναν εξ άλλων χωρίων, αντί εκείνων τας οποίας, κατηνάλωσαν.

45) Εις μετάφρασιν, της οποίας η γλώσσα είναι συμβατική, η δημοτική, εν τούτοις, ζητεί κάποτε, παρά τους όρους της συμβάσεως, τα δικαιώματά της, εις μέρη προ πάντων, άτινα δεν είναι δυνατόν άλλως ή δι' αυτής να μεταφρασθούν — όπως εδώ.

46) Ή υπεδείκνυαν διά νευμάτων ό,τι εχρειάζοντο.

47) Στρέφων δηλ. αυτήν δεξιά ή αριστερά, ώστε να βαδίζη προηγουμένου του ενός κέρατος και τελευταίου ακολουθούντος του ετέρου (ίδε: Ξενοφώντος Ανάβασιν εκ διορθώσεως και ερμηνείας Ι. Πανταζίδου σελ. 818 σημ).

48) Το χωρίον: «Και τι δει σε ιέναι και λιπείν την οπισθοφυλακίαν;» μεταφράζεται κατά λέξιν: «Και τι σε αναγκάζει (ή: Και διατί πρέπει) να μεταβής συ και να εγκαταλείψης την οπισθοφυλακήν;» Αλλ' ο Ξενοφών είπεν ανωτέρω ότι είναι διατεθειμένος να μεταβή με τους οπισθοφύλακάς του. Διά την συνέπειαν λοιπόν του νοήματος μεταφράσαμεν ως ανωτέρω.

49) Καθ' ων ήδη επήρχοντο οι πελτασταί και οι περί τον Χειρίσοφον οπλίται.

50) Ή: δεν απέχει από μας παρά ενάμισυ μόλις πλέθρον.

51) Τα κατώτατα του Θώρακος, απολήγοντα εις δερματίνας λωρίδας, ουχί σπανίως κεκαλυμμένας από ελάσματα μετάλλινα.

52) Ή, κατ' άλλην ερμηνείαν: . . . όστις καθώς έλεγεν, είχεν εξαγορασθή ως δούλος εν Αθήναις και όστις εβεβαίου ότι εγνώριζε την γλώσσαν ανθρώπων τούτων. «Και αναμφιβόλως — προσέθηκεν — η χώρα αύτη θα ήναι η πατρίς μου . . .»

53) «Τάσσοντες δηλαδή τους 100 άνδρας του λόχου τον ένα μετά τον άλλον και αφήνοντες διαλείμματα μεταξύ των λόχων». Ίδε «Ξενοφ. Ανάβασιν εκ διορθώσεως και ερμηνείας I. Πανταζίδου• σελ. 286 σημ.

54) Ή θα καταστούν ισχυρότεροί μας οι πολέμιοι.

55) Το κείμενον ελέγει: «ώσπερ τροπής γεγενημένης». Το δε ξάνοιγμα της μεταφράσεώς του οφείλεται εις τον Πανταζίδην.